Masuk" ไอ้นุมึงดูดินั่นยัยน้องปากแจ๋วใช่ไหมว่ะ??แล้วนั่น......"
" อืม แล้ว" " แล้วอะไรล่ะ ก็ทางที่พี่แพรเดินไปนั้นมันทางเดียวกับที่พวกนั้นกำลังเดินมาไม่ใช่เหรอว่ะ??" " พี่เขาก็เดินไปหาน้องสาวของเขาไม่ใช่??" " ก็ใช่ไงน้องสาวเอ้า!!นี่แกรู้แล้วเหรอว่ะ?" " อืม " " แล้วคนไหนว่ะน้องสาวพี่แพร?อย่าบอกนะว่า..เป็น...ยัยรุ่นน้องปากแจ๋วอ่ะถ้าเป็นแบบนี้พวกเราตายแน่" " เดี๋ยวแกก็รู้เองแหละ ไปเหอะเดี๋ยวโดนพี่แพรด่าเอา" นุรีบเดินตามแพรไปติดๆก่อนที่แพรจะไปหยุดยืนตรงหน้าน้องสาวของตัวเองพอดีกับที่พรีชเดินมาถึงเหมือนกัน " น้องสาวตัวน้อยของพี่เราไปหาอะไรกินกัน" " หนูจะไปยังไงคะ?เดี๋ยวโดนรุ่นพี่ว่าเอา" " ใช่ค่ะพี่แพร พวกหนูไปไม่ได้หรอก เดี๋ยว...จะโดนรุ่นพี่แถวนี้ว่าเอา!" จินหันไปมองนุกับบีมที่ยืนอยู่ด้านหลังแล้วทำหน้าจ๋อยลงต่อหน้าแพร พร้อมกอดแขนพรีชเอาไว้แน่ทำท่าหวาดกลัว2คนที่อยู่ด้านหลัง บีมที่เห็นจินทำท่าแบบนั้นก็มองด้วยสายตาจะเอาเรื่องจินทันที " ใครมันกล้า!!" " ชะ...ใช่ครับใครมันจะกล้าไม่ให้น้องพี่ไปล่ะครับเชิญตามสบายเลยครับ" บีมรีบพูดขึ้นมาทันทีเพราะโดนแพรมองแรงมาทางเขา2คน บีมรีบเดินมายู่ข้างๆแพรแล้วรีบจับแขนรุ่นพี่สาวสวยเขย่าเบาๆแพรมองไปที่น้องสาวที่ยืนยิ้มอยู่ " ไงคะ??รุ่นพี่!...กูจะพาน้องสาวของกูไปกินข้าวได้ไหมว่าไง??" " ครับ ตามใจพี่เลย" นุมองไปที่กลุ่มของรุ่นน้องที่ยืนออกันอยู่ทั้งหมดมองไปที่นุเป็นตาเดียว พอนุพูดขึ้นก็ยิ้มออกมาทันที นุพูดจบกำลังจะเดินไปแต่ก็ยังไม่ทันที่จะก้าวขาไป " คุณน้องรหัสสุดหล่อตอนนี้ว่างมั้ยคะ??" " เหมือนจะว่างนะครับคุณพี่รหัสสุดสวย" นุหันมายิ้มให้แพรแบบกวนๆก่อนที่จะเดินต่อส่วนบีมก็รีบเดินตามไปเหมือนกัน " ไอ้คุณน้องรหัส!! รบกวนเดินกับมาไม่งั้น......" " ครับ " นุกับบีมถอยหลังเดินกลับมาหาแพรทันทีก่อนที่เธอจะโมโห เพราะเท่าที่นุกับบีมได้ยินน้ำเสียงแล้ว ถ้าเขาทั้งคู่ยังเดินต่อไปมีหวังพอกลับมหาลัยไปแล้วมีหวังอาจจะโดนรุ่นพี่สาวสวยลงโทษแน่ๆความสวยของเธอไม่ได้ดีเหมือนนิสัยเลยแพรขึ้นชื่อเรื่องลงโทษรุ่นน้องแบบโหดไม่มีใครเหมือนทุกคนเลยไม่กล้าที่จะยุ่งด้วย " ไปเอารถมาแล้วพาน้องแว่นไปด้วยรถฉันไปไม่หมด" " ครับ ไอ้บีมมึงไปเอามาเดี๋ยวกูรอยู่ตรงนี้แหละ" " ได้ครับคุณเพื่อนรอกูแป๊บ..." พอบีมเดินไปเอารถแพรก็โทรบอกให้คนขับรถเอารถมาจอดรอเธอ ไม่นานรถแพรก็เข้ามาจอดแพรเดินไปที่รถก่อนที่จะพูดอะไรกับคนขับแล้วคนขับก็ลงมาจากรถไม่นานก็มีรถอีกคันเข้ามารับคนขับไป " พี่คะแล้วพี่คนขับเขาไปไหนล่ะคะ??" " อ๋อ.....พี่ให้กลับไปรอที่โรงแรมก่อนน่ะ" " อ่อออ งั้นเราไปกันเลยไหมคะ??" " อืม เดี๋ยวรอรถอีกคันก่อน" " พี่แพรเราจะไปกินอะไรกันเหรอคะ??" " ยังไม่รู้เลยเดี๋ยวค่อยคิด แล้วนี่???เพื่อนใหม่เหรอ??" " ค่ะ ชื่อโซลค่ะพึ่งรู้จักกันวันนี้เลยโซลพึ่งย้ายมาเรียนที่ไทยคะ??โซลนี่พี่สาวของยัยพรีชน่ะชื่อแพรเป็นรุ่นพี่พวกเราน่ะ" " สวัสดีค่ะ หนูชื่อ...โซลค่ะ" " ลูกครึ่งเหรอ?พูดไทยชัดดีนะ" " ค่ะ พ่อเป็นคนเกาหลีแม่เป็นคนไทยค่ะ" " อืม น่ารักดีนะเหมาะดีน่าจะเขากับน้องพี่ได้ดีมีอะไรก็ถามพรีชกับจินได้เลยนะ" " ค่ะ " " อ้าว??แล้วนั่น??มึงจะยืนบื้ออีกนานไหมไอ้เดย์ มึงคิดว่าใส่แว่นแล้วกูจะจำมึงไม่ได้??แล้วเป็นไงมาอยู่กับน้องกูได้เนี้ย??" " หมดกัน.....กูอุตส่าอยู่เฉยๆแล้วมึงยังจะจำกูได้อีกนะไอ้แพร" " นี่พี่!!!รู้จักกันเหรอคะ??" จินกับพรีชมองหน้าแพรกับแว่นสลับกันไปมาด้วยสีหน้าที่สงสัยสุดๆส่วนโซลไม่ต้องพูดถึงยืนงงว่าเขาคุยอะไรกันอยู่ด้านข้าง ด้านของนุก็แยกตัวออกไปยืนคุยโทรศัพท์อยู่ " รู้สิก็ไอ้นี่มันเพื่อนพี่เอง " " แล้ว....ทำไม??" " ก็พวกพี่ไม่ค่อยไว้ใจไอ้พวกปี3กับปี2นะสิกลัวว่าพวกมันจะเล่นอะไรเกินเลยกันก็เลยหาคนปลอมตัวเข้ามาปะปนกับพวกปี1แทนค่อยดูว่ากิจกรรมที่ให้ทำกันเป็นยังไง ตอนเลือกคนกันวันนั้นไอ้นี่ไม่ได้มาแล้วตอนประชุมกับพวกปี2-3ไอ้เดย์มันไม่ค่อยได้เข้าประชุมพวกนั้นมันก็คงไม่ได้สังเกตุพี่ก็เลยให้ไอ้เดย์ปลอมตัวเข้ามาน่ะเนียนไหมล่ะ?ฮิฮิ" " เนียนค่ะเนียนมากกกก" " ใช่ค่ะ แล้วพี่เขาก็น่าเด็กขนาดนั้นเป็นใครก็คิดว่าอยู่ปี1ทั้งนั้นแหละ" " ดีนะที่ไอ้เดย์มันได้อยู่กับกลุ่มน้องอย่างน้อยก็ผู้ชายในกลุ่มจะได้ช่วยอะไรตอนมีเรื่อง" " ดีตรงไหน??" " ทำไมล่ะ?? มีอะไรหรือป่าวไอ้เดย์มึงทำไร" " กูป่าวกูไม่ได้ทำอะไรเลย....น้องจินจัดการเองหมดเลยกูได้แต่ยืนอึ้งดูน้องมันทำ" " ห๊ะ!!!" " ใช่ครับพี่แพร...เพื่อนน้องพี่เล่นไอ้บีมซะเละเลยไม่เชื่อรอถามมันได้เลย" เสียงนุพูดเสริมขึ้นในขณะที่กำลังเดินกลับเข้าร่วมคุยด้วยก่อนที่รถของนุจะขับเข้ามาจอดตรงหน้า " นั่นไงมันมาแล้วพี่จะถามอะไรก็ถามมันได้เลย" " ไปกินข้าวกันก่อนเดี๋ยวค่อยคุยกัน" แพรเดินขึ้นรถพร้อมกับพรีชและเพื่อนส่วนนุกับบีมก็เดินขึ้นรถไปพร้อมกับเดย์ที่ยังอยู่ในคราบเด็กแว่นปี1ก็ขึ้นรถไปด้วยเดย์นั่งอยู่ด้านหลังเงียบๆจนไปถึงร้านอาหาร " พี่คะเดี๋ยวพี่ไปที่โต๊ะก่อนนะพรีชขอไปห้องน้ำก่อน" " จ๊ะ เดี๋ยวพี่สั่งของกินรอนะ" " งั้น จินกับโซลก็ไปกับพรีชด้วยนะพี่แพรสั่งของรอพวกเราได้เลย" ขณะที่สาวๆเดินไปห้องน้ำกันพวกหนุ่มๆก็เดินตามแพรไปที่โต๊ะที่เด็กเสริฟกำลังพาไป พอมาถึงโต๊ะแพรก็สั่งของกินให้น้องๆจนเต็มโต๊ะ " เอ้า!!พวกแกจะกินอะไรสั่งกันเลยวันนี้ฉันเลี้ยง" " จริงเหรอพี่" " จริงสิ!สั่งเลยเต็มที่...." " งั้นผมไม่เกรงใจล่ะนะ ไอ้นุกินไรดีว่ะนานๆจะได้กินของฟรี" " มึงสั่งเลยเผื่อกูด้วยเอาที่แพงๆนะมึงพี่รหัสกูเลี้ยงทั้งที" ไม่นานสาวๆก็เดินกลับเข้ามาที่โต๊ะ นุมองพรีชด้วยสายตานิ่งเฉยเย็นชาต่างกับท่าทางที่เขามองผู้หญิงคนอื่นที่เขารู้จัก ส่วนบีมพอสั่งของกินเสร็จก็เงยหน้าขึ้นมาเจอกับจินที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม " โซลเปลี่ยนที่นั่งกัน" " อ่ะ ทำไมล่ะ??จินอยากนั่งตรงนั้นไม่ใช่เหรอ??" " เมื่อกี้อยากนั่งตอนนี้ไม่อยากนั่งแล้วนะนะเปลี่ยนกันนะ" " ก็ได้เปลี่ยนก็เปลี่ยน" จินสะบัดหน้าใส่บีมแล้วเดินหนีไปนั่งตรงที่โซลนั่งแทนสักพักอาหารก็มาเสริฟให้ที่โต๊ะ " น้องสาวกินอันนี้สิพี่สั่งอันนี้มาให้น้องโดยเฉพาะเลยนะ" " ขอบคุณค่ะ พี่ก็กินด้วยสิ" " พี่แพรครับน้องคนนี้......" " ทำไม!นี่น้องสาวของฉันน้องสาวแท้ๆคลานตามกันออกมาเลยล่ะ" " น้องสาวแท้ๆ???" " ก็ใช่ไง น้องสาวแท้ๆแล้วฉันก็ห่วงมากด้วย" " ชิปหายล่ะ..." บีมพูดเสียงเบาก่อนที่จะก้มหน้ากินข้าวต่อโดยไม่เงยหน้ามองแพร บีมสะกิดแขนนุให้พูดอะไรบ้างแต่กับนั่งนิ่งไม่พูดอะไร " ไอ้นุมึงพูดอะไรหน่อยดิว่ะ??" " อะไรมึงจะให้กูบอกพี่แพรว่ามึงแกล้งเพื่อนน้องเขารึไง?" " งั้นมึงไม่ต้องพูดล่ะเดี๋ยวกูจะซวยเอา" นุกับบีมนั่งก้มหน้ากินข้าวเงียบๆปล่อยให้คนอื่นคุยกันไป " น้องสาวตอนทำกิจกรรมมีใครแกล้งหรือป่าว??" " ......ไม่มีนะคะ จะมีก็แค่โดนพาไปห้องนึงเอง" " ห๊ะ!!!พาไป??ใครมันกล้าพาน้องพี่ไป" พรีชมองไปทางนุที่กำลังนั่งกินข้าวอยู่แพรมองตามน้องก็เห็นว่าพรีชจ้องนุไม่วางตาก่อนที่จะหันไปที่น้องสาวอีกครั้ง" ตามดูต่อไป.."เสียงคนที่นั่งในรถสั่งลูกน้องที่นั่งอยู่ที่คนขับให้ตามดูพรีชต่อ เขามองตามพรีชที่ขับรถออกไปจากโรงแแรมช้าก่อนทที่จะสั่งให้ลูกน้องขับรถตามเธอไปอีกครั้ง" ท่านประธานครับเรามนัดทานข้าวกับลูกค้าที่โรงแรมตอนทุ่มครึ่งนะครับ..."" เลื่อนออกไปก่อน"" ได้ครับ!"เสียงตอบรับจากคนขับรถที่เป็นเลขาของเขาตอบกลับมาแล้วขับรถตามมรถของพรีชไปห่างๆเพื่อไม่ให้พรีชสงสัย รถของพรีชขับมาตามทางที่เขาคุ้นเคยมาก" ทำไม??ถึงขับมาทางนี้ล่ะ??"เสียงพึมพำของเขาพูดออกมาเบาๆสสายตาคมกริบๅจ้องไปที่รถของพรีชไม่วางตาจนพรีชขับมาถึงบ้านหลังที่เขาคุ้นเคย เขาบอกให้เลขาขับเลยไปจอดในที่ที่เขาเคยมาจอดส่งพรีชเวลาที่เธอกลับมาบ้านหลังนี้ เขาดูจนไฟในห้องของเธอเปิดขึ้น"ใช่เธอจริงๆ!!! ในที่สุดฉันก็หาเธอเจอ....."" เอาไงต่อดีครับ หรือว่าจะ.."" กลับ...!"เสียงทุ้มต่ำออกคำสั่งขึ้นทันที เขาดีใจระคนประหลาดใจเมื่อนึกถึงพรีชในตอนนี้ที่เธอผอมจนแทบจำไม่ได้เขายิ้มขึ้นที่มุมปากเล็กน้อยก่อนจะหลับตาลงนึกถึงตอนที่ได้อยู่กับเธอเมื่อตอนสมัยเรียน " เธอจำฉันไม่ได้???"เขาพึมพำออกมาขณ
พรีชเดินลงมาจากห้องนอนพอลงมาถึงก็เห็นพ่อนั่งอ่านหนังสืออยู่ที่ห้องนั่งเล่นเธอเดินตรงเข้าไปหาพ่อเพื่อบอกว่าจะไปกินข้าวกับเพื่อน " แล้วไปกับใครบางล่ะลูก??""ไปกับพี่แพรค่ะ เดี๋ยวไปเจอกันที่ร้านอาหารในโรงแรมเลย "" อืม งั้นก็ไปเถอะขับรถดีๆละ"" ค่ะ พรีชไปก่อนนะคะ"พรีชรีบเดินออกไปที่รถแล้วขับออกไป เธอขับมาตามจีพีเอสที่ห่าวหรานส่งโลเคชั่นมาให้เธอขับมาจนถึหน้าโรงแรม พอจอดรถเสร็จเธอก็เดินมาที่หน้าทางเข้า" ยัยพรีช!!ทางนี้!!ทางนี้!!"เสียงของแพรตะโกนเรียกเมื่อเห็นพรีชกำลังเดินมา พรีชรีบเดินเข้าไปหาแพรกับเดย์ที่รออยู่หน้าทางเข้า ทั้ง3คนเดินเข้าไปในโรงแรมพร้อมกัน พรีชกดต่อสายหาห่าวหรานทันทีที่เข้ามาถึง ตื้ดดด ตื้ดดด " ห่าวหราน พรีชมาถึงแล้วนะ ห่าวห่าวอยู่ไหนเหรอ??"( พรีชหันมาข้างหลัง ทางนี้ ทางนี้ )ห่าวหรานรับสายแล้วเรียกพรีชจากด้านหลัง เธอหันกับไปมองก็เจอเข้ากับห่าวหรานที่ยืนโบกมือให้เธออยู่ " รอนานมั้ย?โทษทีมาช้าไปหน่อย หิวเหรอยัง??"" รอไม่นานหรอกเราก็พึ่งลงมา เก็บของพึ่งเสร็จเหมือนกัน แล้วพรีชหิวยังไปกินข้าวกัน""เอ่ออ พี่ก็ยังอยู
*วันกลับไทย* ห่าวหรานมาส่งพรีชที่สนามบินด้วยสีหน้าที่เศร้าสร้อย" ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะห่าวห่าว??"" ไม่ไปไม่ได้เหรอพรีช..."" ไม่ได้มันครบกำหนดข้อตกลงกับพ่อแล้วเราต้องกลับอ่ะ เดี๋ยวเราก็บินมาบริษัทพี่เราอยู่ที่นี่นายลืมไปหรือไง??"" มันไม่เหมือนกัน "" อย่าทำตัวงอแงเหมือนเด็กดิห่าวห่าวนายโตแล้วนะ" " ........"ห่าวหรานก้มหน้าลงไม่พูดอะไรต่อ เสียงประกาศเรียกไฟท์บินของพรีชประกาศเรียกครั้งสุดท้ายพรีชเลยเดินไปตามที่เขาประกาศเรียก ส่วนห่าวหรานก็ได้แค่มองตาม " พรีช!!เจอกันที่ไทยนะ!!"" ห๊ะ!!อะไรนะ!! "พรีชเดินไปไกลแล้วห่าวหรานกับเลือกที่จะตะโกนบอกเธอ แต่พรีชก็ได้ยินไม่ถถนัดเธอเดินเข้าไปด้านในเพื่อที่จะไปขึ้นเครื่อง พอเครื่องออกไปห่าวหรานที่ยืนมองอยู่ด้านในก็จัดการโทรศัพท์กลับไปที่บริษัทเพื่อเคลียร์งานเขาเดินออกจากสนามบินตรงไปที่บริษัททันที ----ประเทศไทย----+++สนามบิน+++พรีชลงเครื่องเสร็จก็มารอกระเป๋าเพื่อที่จะได้ไปยื่นรอแพรกับเดย์ที่บอกว่าจะมารับแต่ตอนนี้ก็ยังไม่เห็นทั้ง2คน 📲📲📲เสียงโทรศัพท์ของพรีชดังขึ้นเธอล้วงมือลงไปหยิ
เสียงตะโกนดังมาจากกลุ่มที่กำลังแข่งกันลงมาเพราะอยู่ดีๆ1ในกลุ่มก็เสียหลักพุ่งมาทางพรีชที่กำลังนั่งอยู่ ห่าวหรานพอได้ยินก็หันไปดูแล้วรีบจับแขนของพรีชให้ลุกขึ้นทันที ทั้งพรีชและห่าวหรานล้มลงไปกองกับพื้นใกล้ๆกันคนที่เสียหลักไถลลงมานั้นก็ล้มไม่เป็นท่านอนหงายท้องอยู่เพื่อนๆที่มาด้วยก็รีบเข้ามาช่วยกัน " ขอโทษนะ พวกนายเป็นไรกันไหม??"" มะ..ไม่เป็น โอ๊ะ! "" เป็นอะไรมั้ยพรีช??"ขณะที่ห่าวหรานกำลังประคองให้พรีชลุกขึ้นยืน แต่...!!ยังไม่ทันที่จะลุกขึ้นยืนพรีชก็ล้มลงไปอีกรอบห่าวหรานรีบนั่งลงไปดูเธอทันที" เป็นอะไร?? พรีช!! "" ข้อเท้า..."ห่าวหรานรีบก้มลงไปดูข้อเท้าของพรีช ส่วนคนที่ก่อเหตุก็เจ็บไม่แพ้กันเพื่อนๆรีบพาทั้ง2คนไปที่ห้องพยาบาลเพื่อดูอาการ " พวกเราขอโทษนะที่ทำให้แฟนนายต้องมาเจ็บตัว"" ไม่ใช่ๆเราเป็นเพื่อนกันน่ะ"พรีชรีบยกมือขึ้นโบกไปมาปฏิเสธทันทีทุกคนที่ได้ยินก็ได้แต่พยักหน้าเป็นคำตอบห่าวหรานพาพรีชไปนั่งที่เก้าอี้ให้หมอดูขาของเธอส่วนคนที่ไหลมาชนอาการหนักกว่าหมอเลยต้องไปดูคนนั้นก่อน ระหว่างที่รอหมอห่าวหรานก็ให้พรีชนั่งรอส่วนตัวเขาก็เดินออกไปหาเค
##อาทิตย์ต่อมา##" ห่าวหราน......" " หืมมม มีไรหรอพรีช?? "" ก็....อีกไม่กี่เดือนเราก็ต้อง.....กลับไทยแล้วน่ะสิ "" อ้าว....ต้องกลับจริงๆเหรอ???"" อืม ต้องกลับแล้วจริงๆ " " ............." ห่าวหรานก้มหน้าเงียบไปพรีชได้แต่มองหน้าเขาแล้วเดินไปเก็บของไปสตูดิโอทั้ง2คนขับรถไปสตู บนรถห่าวหรานขับรถเงียบๆมาตลอดทางเขาไม่ได้พูดอะไรกับเธอเลย พรีชเองก็ไม่ได้พูดอะไรออกมาเธอนั่งมองข้างทางตลอดจนมาถึงสตู" วันนี้นายจะขึ้นไลฟ์ด้วยมั้ย?? "" ขึ้น....."ทั้งคู่ลงจากรถมาพรีชก็เอ่ยปากถามห่าวหรานทันที ตอนนี้ห่าวหรานก็ได้เข้ามาเป็นส่วน1ของทีมเหมือนกัน ห่าวหรานเข้ามาร่วมทีมได้ไม่นานก็มีแฟนคลับติดตามไม่แพ้ผู้ชายในทีมเหมือนกันตอนนี้เขาได้เต้นคู่กับพรีช FCของทั้งคู่ต่างพากันจิ้นทั้ง2กันมากจากการที่ทั้งคู่เต้นด้วยกัน ระหว่างทางที่เดินเข้าไปทั้งคู่ก็เจอFCที่มารอกันที่หน้าสตู ' กรี้ดดด!!!กรี้ดดด!!! พี่ห่าวหราน!! "' พี่หยู่เยียนค่ะ!! ทางนี้ค่ะ!!ทางนี้!!! " พรีชได้ชื่อใหม่ตามที่FCตั้งให้เธอก็เลยใช้ชื่อนี้มาตลอดพวกFCต่างก็ติดเรียกชื่อนี้กัน' กรี้ดด!!กรี้ดด!! ' เ
" พรีช...โทรศัพท์!! "เสียงห่าวหรานกระซิบเรียกพรีชขณะที่เธอกำลังอยู่ในไลฟ์ พรีชหันไปมองทางห่าวหรานที่กำลังยกโทรศัพท์ของเธอให้ดูว่ามีสายเข้า พอพรีชเเห็นก็เดินออกจากไลฟ์เพื่อมาดูเธอรับโทรศัพท์มาดูก็เห็นเป็นเบอร์ของพี่สาว " ค่ะ พี่แพร"( ทำไรอยู่จ๊ะ น้องสาว??)" กำลังจะไลฟ์ค่ะ "(ไลฟ์??)"ใช่ค่ะ เดี๋ยวพรีชไปก่อนนะเขาเรียกแล้ว"( แต่!!ยัยน้องพ่ออยากคุยด้วยนะ )" พี่แพรอยู่ที่บ้านกับพ่อเหรอคะ??" ( ใช่จ๊ะ )" งั้นเดี๋ยวหนูเปิดกล้องให้ดูหนูทำงานนะคะ "( อ่อ ) ไม่ทันไรพรีชก็เดินกับเข้าไลฟ์ไปทันทีเธอให้ห่าวหรานถือโทรศัพท์แทน ห่าวหรานตั้งขาตั้งกล้องให้แพรดู ขณะที่พรีชกำลังเต้นอยู่ในไลฟ์พ่อของเธอก็ได้ดูสิ่งที่พรีชทำอยู่" นี่!นี่!นี่!!ยัยพรีชใช่มั้ย??"" ใช่ค่ะพ่อ ยัยน้องแต่งตัวแบบนี้น่ารักดีเหมือนกันนะคะ"" อืม ลูกสาวพ่อทั้ง2คนน่ารักทั้งคู่แหละ"" ใช่มั้ยล่ะ พวกหนูออกจะน่ารัก "" หลงตัวเองจังเลยนะ"" ใครหลงตัวเอง?เธออย่ามาพูดแบบนี้นะ"" ก็มันจริงอ่ะ"" คืนนี้นอนนอกห้องเลย เชอะ!! "แพรกับเดย์นั่งทะเลาะกันไปม
นุร้องเพลงในไลฟ์ได้ไม่กี่เพลงก็ขอตัวลงไลฟ์เพราะพรุ่งนี้เขามีเรียนในช่วงเช้าพอลงไลฟ์เสร็จนุก็นั่งเลื่อนโทรศัพท์ดูแล้วก็ไปสะดุดกับรูปๆหนึ่งที่มีเจ้าของโพสไว้มันเป็นรูปแขนของเธอที่มีรอยแผลถลอกพร้อมกับข้อความที่ตัดพ้อกับตัวเธอเอง ///น่ารักแค่ไหนแต่อ้วนแบบนี้ใครเขาจะมาสนใจ///นุเลื่อนเป
" ทำไม??หรอ ยัยน้อง" " มะไม่มีอะไรค่ะ" " แล้วทำไมยัยน้องถึงมองไอ้หมอนั้นแบบนั้นล่ะ??" " จะมีอะไรซะอีกล่ะคะก็รุ่นพี่คนนั่น....." นุเงยหน้าขึ้นมามองจินกับพรีชด้วยสายตาคาดโทษทำให้จินพูดไม่ทันจบก็ต้องเงียบไป แพรที่เห็นแบบนั้นก็รีบหันไปมองนุด้วยสายที่ไม่พอใจกับท
#เช้าวันที่2 หลังจากที่กินข้าวกันเสร็จทุกคนก็มารวมตัวกันในหอประชุมปี1รวมตัวกันจับกลุ่มนั่งรอทำกิจกรรมไม่นานปี3ก็เข้าประจำที่ของตัวเองนุกับบีมเดินเข้ามาที่จุดของตัวเองมันเป็นด่านสุดท้ายของกิจกรรมของวันนี้ " ไอ้บีม!!เรียกน้องกลุ่มต่อไปเข้ามาได้แล้ว"
#วันไปทำกิจกรรม วันนี้เด็กปี1มารวมตัวกันที่หน้าคณะเพื่อที่จะไปทำกิจกรรมนอกสถานที่กันทุกคนขึ้นรถเตรียมพร้อมที่จะไปกัน ก่อนหน้านั้น2วันพวกปี3เดินทางมากันก่อนเพื่อเตรียมสถานที่ นุที่รับหน้าที่มาจากพวกปี4ก็จัดการสถานที่เรียบร้อยตามคำสั่ง 📲📲📲 " ครับ รุ่นพี่....." " น้องรหัสที่รัก....อย่าลืมที่พ







