LOGIN##ด้านของนุ##
หลังจากวันนั้นที่นุไปเยี่ยมพรีชที่โรงพยาบาลแต่กับไม่เจอเธอตั้งแต่วันนั้นจนวันนี##ด้านของนุ##หลังจากวันนั้นที่นุไปเยี่ยมพรีชที่โรงพยาบาลแต่กับไม่เจอเธอตั้งแต่วันนั้นจนวันนี้เขาก็ไม่ได้เจอพรีชอีกเลย นุพยายามตามหาพรีชแต่ก็ไม่เจอเขาให้คนคอยตามดูจินแต่ก็ไม่เห็นพรีชอยู่ดีพอเรียนจบนุก็เข้ามาบริหารบริษัทที่แม่ยกให้เต็มตัวเขาดูและกิจการทุกอย่างภายในเครือ แต่ก็ไม่ลืมที่จะส่งคนออกไปตามหาพรีชอยู่ทุกวันแต่ก็ไม่ได้ข่าวคราวอะไรกับมา แต่เขายังคงส่งคนออกไปหาต่อ" ไอ้นุกูว่ามึงลืมน้องมันไปเหอะ "" มึงจะให้กูลืมยังไง ตอนนี้ในสมองกูมันมีแต่เรื่องของพรีชเต็มไปหมด"" แต่นี่มันก็ผ่านมาตั้งกี่ปีแล้ว มึง......"" มงเลิกพูดถึงเรื่องนี้เหอะ กูจะทำงานต่อ"" เอ่อๆ งั้นกูก่อนตอนเย็นเจอกันที่ร้านกูแล้วกัน"" อืม "หลังจากที่บีมเดินออกจากห้องนุก็นั่งตั้งหน้าตั้งตาทำงานต่อโดยไม่สนอะไรดึกเขาทำแบบนี้ทุกวันตั้งเรียนจบทำงานเสร็จก็ขับรถไปที่ร้านเหล้าขอบีมที่เขาเป็นหุ้นส่วนอยู่พอเข้ามาในร้านก็เดินเข้าไปที่ห้องทำงานที่อยู่ชั้นบนทันที" อ่ะ!มึงมาแล้วเหรอ??"" อืม ให้เด็กเอาเหล้ามาให้กูด้วย"" ให้กูเรียกเด็กเข้มาด้ยไหม??"" ไม่ว่ะ วันนี้กูไม่อยากเจอใครอ
หลังจากที่ห่าวหรานกับพรีชกินข้าวกันเสร็จก็พากันเข้ามหาลัย ภายในห้องเรียนพรีชกับห่าวหรานนั่งเรียนกัน อยู่ดีๆก็มีเพื่อนในห้องเรียกเธอขึ้นมาพรีชหันไปมองก็เห็นว่าเป็นเพื่อนผู้หญิง ที่นั่งอยู่ด้านหลังกำลังสะกิดหลังของพรีชอยู่" พรีช ตอนเย็นเธอพอจะว่างมั้ยอ่ะ??"" ก็ว่างอยู่นะ เธอมีอะไรหรอ..??"ห่าวหรานนั่งมองพรีชกับเพื่อนผู้หญิงคนนั้นคุยกันเงียบๆโดยที่เขาไม่ได้เอ่ยอะไรออกมา " เราอยากชวนเธอ...เข้ากลุ่ม"" กลุ่มอะไร..." เสียงทุ้มต่ำของห่าวหรานพูดขึ้นมาพร้อมสายตานิ่งราวกับน้ำแข็งมองไปที่เพื่อนผู้หญิงคนนั้นด้วยความไม่ว่างใจทันที พรีชกำลังคุยกับเพื่อนอยู่ดีก็เกิดอาการเสียวสันหลังวูบขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูกเธอเลยหันมามองห่าวหรานก็เลยถึงบางอ้อเลยก็เล่นมองมาแบบนั้นเป็นใครๆก็เสียวสันหลังแหละน่ากลัวซะขนาดนั้น" เฉิงห่าวหราน นายไม่ต้องมองเพื่อนแบบนั้นก็ได้นะพวกเธอกลัวหมดแล้ว "" อะไรฉันก็มองปกตินะ "" ปกติบ้านนายเขามองกันแบบนี้เหรอ นายดูหน้าเพื่อนดิน่ะพวกเธอกลัวนายหมดแล้วเลิกมองแบบนั้นเลย"" ใช่ๆเฉิงห่าวหราน นายเลิกมองเราแบบนั้นเหอะ เราแค่มาชวนพรีชไปเป็นแขกรับเชิ
หลังจากที่พรีชได้รับการผ่าตัดเสร็จทุกอย่างก็ผ่านไปด้วยดีอาการของพรีก็ดีขึ้นเรื่อยจนตอนนี้พรีชเริ่มมีการตอบสนองที่ดีขึ้นพยาบาลก็ดูแลพรีชเป็นอย่างดี แต่ด้วยความเป็นห่วงของแพรกับพ่อทั้ง2คนตัดสินใจที่จะเช่าบ้านซักหลังเพื่อที่จะได้สะดวกในการรักษาตัวของพรีช-----7ปีต่อมา-----" ยัยน้อง!!!! " เสียงแพรเรียกน้องสาวที่กำลังเดินอยู่หน้าบ้านขณะที่เธอพึ่งจะจอดรถภายในที่จอดรถ" พี่แพรกลับมาแล้วเหรอวันนี้เป็นไงบ้างคะ?? "" เหนื่อยเหมือนเดิม แต่ก็สนุกดีนะแล้วเมื่อไหร่น้องจะไปช่วยพี่บ้างล่ะหืม??"" ก็ช่วยอยู่นนี่ไงคะ..." พรีชยกของที่อยู่ในมือให้แพรดูของที่เธอซื้อมาเต็มมือพรีชเดินเข้าบ้านพร้อมแพรที่ช่วยกันถือของเข้ามาในบ้าน" พ่อ!!!มาได้ตั้งแต่เมื่อไหร่คะ"" อ่อ มาถึงเมื่อเช้าน่ะแล้วนั่นถืออะไรมากันเต็มเลย??"" ของกินน่ะค่ะ พ่อหิวหรือยังคะ??รอแป๊บนะเดี๋ยวพรีชเข้าครัวก่อน"" อ่ะ ได้ๆ" พรีชเดินเข้าครัเตรียมทำอาหารเย็นให้พ่อกับแพรกินกัน แพรพาพ่อไปนั่งอีกห้องทั้งคู่นั่งคุยกันจนพรีชทำกับข้าวเสร็จ " พ่อค่ะพี่มากินข้าวได้แล้ว...."" อ่ะ มาแล้วๆ"ทั้ง3คนมาน
" เราต้องผ่าเอาเลือดคั่งออกที่คนไข้ไม่ตื่นขึ้นมาหน้าจะมาจากสาเหตุนี้ด้วยครับ"" แล้วต้องทำยังไง?"" เราต้องผ่าตัดเอาเลือดคั่งออก แต่....."" แต่อะไรครับหมอ "" ใช่ค่ะหมอแต่อะไร หมอมีปัญหาอะไรหรือเปล่าคะ??"" ที่โรงพยาบาลเราหมอผ่าตัดสมองไม่อยู่เขาไปเป็นอาจารย์สอนที่ประเทศจีนกว่าจะกลับก็อีกหลายเดือนเลยครับ"" หมอคนนี้เก่งด้านสมองใช่ไหมคะ??"" ใช่ครับเขาเป็นอาจารย์ที่เก่งมากๆคนนึงเลยครับ แต่ท่านไม่ค่อยที่ผ่าตัดให้ใครง่ายๆน่ะสิครับ"" หมอมีทางติดต่ออาจารย์หรือเปล่าครับพอจะรบกวนหน่อยได้ไหมครับ"" ได้ครับเดี๋ยวผผมจะติดต่ออาจารย์ให้ ถ้าอาจารย์ท่านรับสายนะครับ"ขณะที่หมอเจ้าของไข้กำลังติดต่ออาจารย์หมออยู่แพรกับพ่อก็ออกมารออยู่ด้านนอกเพื่อปรึกษากันต่อ" พ่อค่ะเราจะทำยังไงดีถ้าน้องไม่ฟื้นขึ้นมา"" ไม่มีทางพ่อจะทำทุกอย่างเพื่อให้ยัยพรีชตื่นขึ้นมาให้ได้ แม้ต้องเสียเงินมากแค่ไหนพ่อก็ยอม"" ขอให้อาจารย์หมอรับปากรักษายัยพรีชทีเถอะ สิ่งศักดิ์สิทธ์ช่วยให้อาจารย์หมอรับปากด้วยเทอญสาธุ"พักใหญ่คุณหมอที่โทรติดต่อกับอาจารย์หมอที่จีนอยู่ก็เดินออกมาพบ
##1เดือนต่อมา##หลังจากอุบัติเหตุครั้งนั้นพรีชก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะตื่นขึ้นมาเธอนอนเป็นเจ้าหญิงนิทราแพรจ้างพยาบาลพิเศษให้ดูแลน้องเธอไม่ให้ห่างเธอสั่งกับพยาบาลไว้คนที่เข้าเยี่ยมได้มีแค่เธอพ่อของเธอแล้วก็จินและโซลแค่นั้นคนอื่นห้ามเข้าเยี่ยมเด็ดขาด นุได้แค่แอบมายืนมองหน้าห้องที่พรีชพักรักษาตัวอยู่ทุกวันแล้ววันนี้ก้เช่นกันนุเดินมาที่หน้าห้องเหมือนเพื่อที่จะได้ดูว่าพรีชฟื้นหรือแต่ก็ต้องตกใจเมื่อคนที่อยู่ภายในห้องไม่ใช่พรีชอีกต่อกับเป็นคนไข้คนอื่นเขารีบวิ่งไปที่เคาน์เตอร์เพื่อสอบถามหาพรีชแต่ก็ต้องผิดหวังเมื่อพยาบาลไม่สามรถบอกได้เพราะเขาไม่ได้เป็นญาติของเธอ เขาเดินออกจากดรงพยาบาลด้วยความเศร้าปนกับความรู้สึกผิดที่มีต่อพรีชเขาเดินเหม่อลอยมาที่ถนน ปรี้ดดดดด!!!! "อยากตายรึไงว่ะ!!!! " เสียงตะโกนด่าจากคนขับรถเก๋งด่าท่อนุที่เดินออกมาโดยที่ไม่ดูว่ามีรถกำลังขับมากริ้งงง!!!เสียงโทรศัพท์ของนุดังขึ้นเพื่อเรียกสติของเขาให้กลับมา" โหล..."" ไอ้นุมึงอยู่ไหนว่ะ??" เสียงปลายสายถามเขาขึ้นมาด้วยความร้อนใจ" หน้าโรงบาลมึงมีอะไร...?"" มึงไปทะไรที่นั่นว่ะ มึงรีบกลับมาที่บ้านมึงด่วนเลย
--ห้องผ่าตัด---แพรรีบเดินมาที่ห้องผ่าตัดตอนนี้พรีชยังคงไม่ออกมาเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ไม่รู้แพรกับเดย์นั่งรอพรีชอยู่หน้าห้องผ่าตัด ไม่นานก็มีเสียงวิ่งมาทางหน้าห้องผ่าตัดคนที่วิ่งมาเป็นนุเขาวิ่งมาหยุดตรงหน้าแพรกับเดย์ที่ยืนรออยู่" มึง....มาได้ยังไง??"" พรีชเป็นไงบ้าง??!!!"" มึงรู้เรื่องน้องกูได้ยังไง?...."" ผม...."นุหยุดพูดไปก่อนที่จะพูดขึ้นมาอีกครั้งแพรยังคงจ้องมองไปที่เขา" ผมโทรหาพรีชครับก็เลยรู้ว่าน้องเกิดอุบัติเหตุ" " แล้ว...มึงจะ...โทรหาน้องกูทำไม???"" ผม...เจอน้องที่คาราโอเกะเธอดื่มเหล้า...."" ห๊ะ!!!!ยัยพรีชกินเหล้า????"" ครับ "" แล้วทำไม??ยัยพรีชต้องกินเหล้า ยัยพรีชไม่เคยกินเหล้าทำไมยัยพรีชต้องกินเหล้ายัยน้องมีเรื่องอะไรกันแน่ถึงได้กินเหล้า ....."แพรเดินเข้ามาใกล้นุกระชากคอเสื้อของเขาจนเซผู้ชายตัวสูงอย่างเขายังเซเพราะแรงของเธอ "มึงทำอะไรน้องกู??..." แพรจ้องหน้าของนุเพื่อเค้นหาคำตอบ" ผม.........." นุเล่าเรื่องที่เจอกับพรีชที่ร้านให้แพรฟัง แพรพอได้ยินสิ่งที่นุเล่าแต่ก็ยังคิดว่าพรีชต้องมีอะไรแน่ๆถึงได้กินเหล้าเ
" พี่จะไหวเหรอค่ะ ?" " ไหวซิ!!พ่อไม่กล้าทำอะไรพี่หรอกในเมื่อพินัยกรรมของแม่ได้ยกกิจการทั้งหมดที่เป็นชื่อของแม่ยกให้เรา2คนพี่น้องอยู่แล้วยัยป้ากับลูกของมันก็ไม่มีสิทธิ์แม้แต่พ่อไม่มีสิทฺธิ์เหมือนกัน ลุงทนายก็อยู่มีอะไรปรึกษาได้อยู่แล้วแม่ฝากลุงทนายให้คอยดูแลเรา2คนให้ดี น้องยังไม่รู้ลุงทน
" ไอ้นุ!!รอกูด้วยดิว่ะ..." บีมรีบวิ่งตามนุมาจนถึงหน้าร้านข้าวที่พวกสาวๆนั่งกินกันอยู่ ทั้งคู่เดินเข้าไปข้างในร้านแล้วสั่งของมากินกัน " เดี๋ยวกูมา...." " มึงจะไปไหน?" " ไปห้องน้ำมึงจะตามกูไปด้วยมั้ยล่ะ ?" " เอ่อๆมึงไ
ณ.มหาลัยN " พี่นุขา คืนนี้เราไปเที่ยวกันไหม?ค่ะ" " ไม่อ่ะ!วันนี้ฉันมีธุระ" เสียงหญิงสาวพูดจาออดอ้อนชายหนุ่มที่กำลังนั่งที่โต๊ะหินอ่อนหน้าตึกคณะทำให้นักศึกษาที่เดินผ่านไปผ่านมามองกันแล้วก็กระซิบกระซาบคุยกันตลอดทาง " ไอ้นุ!ไปยังพวกปี4เรียกแล้ว!" " เอ่อ เอ่อ!ไปดิแล้วไอ้พวกนั้นล่ะ?" " ไม่รู
" อ๊ะ!!พี่นุ ช้าๆหน่อยซิคะหลินช้ำไปหมดแล้วอ๊ะ!!อื้อ~~~" " อืออ ก็หลินมายั่วพี่ก่อนนี่ครับพี่จะอดใจยังไงไหว...." " อ๋าา~~พี่นุขา~~~" " ครับ พี่รับรองว่า....จะทำน้องหลินให้เบา....ที่สุดอื้มมมมม" " อ๊ะ!!อ๊ะ!!อือออ พี่นุขา อ๊าา~~~" นุใช้นิ้วเปิดช่องทางรักของหญิงสาวจนมีน้ำสีขาวขุ่นไหลออกมาทำให




![หนี้สวาทพ่อเลี้ยงทมิฬ [ Drama,Comedy 18+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)


