งานสารสัมพันธ์

ณ.มหาลัยN

" พี่นุขา คืนนี้เราไปเที่ยวกันไหม?ค่ะ"

" ไม่อ่ะ!วันนี้ฉันมีธุระ"

เสียงหญิงสาวพูดจาออดอ้อนชายหนุ่มที่กำลังนั่งที่โต๊ะหินอ่อนหน้าตึกคณะทำให้นักศึกษาที่เดินผ่านไปผ่านมามองกันแล้วก็กระซิบกระซาบคุยกันตลอดทาง

" ไอ้นุ!ไปยังพวกปี4เรียกแล้ว!"

" เอ่อ เอ่อ!ไปดิแล้วไอ้พวกนั้นล่ะ?"

" ไม่รู้ว่ะ? ไปก่อนเดี๋ยวโดนพวกปี4เล่นเอา ได้ยินว่าพี่รหัสมึงเป็นคนคุมด้วยงานนี้อ่ะ"

" แล้วทำไมมึงพึ่งบอกกู มึงก็รู้ว่าพี่รหัสกูแม่งโหดขนาดไหน!! ถ้าไม่ติดว่าโหดนะกูจัดไปแล้วสวยซะขนาดนั้น"

นุกับบีมรีบวิ่งไปยังที่ประชุมอย่างเร็ว พอไปถึงก็เห็นพวกเพื่อนกำลังทยอยกันเข้ามา

" ดีนะมึงที่พี่รหัสมึงยังไม่มา..."

" ไม่มาก็เชี้ยล่ะ!นู้น...ยืนเท้าเอวอยู่น่ะ!มึงไม่เห็นไง??"

" เชี้ย!!!แต่พวกเราก็มาก่อนคนอื่นนะมึง"

" เอ่อ ไปหาที่นั่งกัน"

นุกับบีมกำลังเดินไปหาที่นั่งยังไม่ทันที่จะได้นั่ง

" คุณณัฐดนัยค่ะ...เชิญด้านนี้หน่อยค่ะ อ่ะ!!ลืมเรียนเชิญเพื่อนๆกลุ่มของคุณมาทุกคนด้วยนะคะ"

" ครับ มาแล้ว....ไปดิพวกมึงลุกให้ไว"

" เอ่อ!! ไปดิ!!"

แล้วทุกคนในกลุ่มก็พากันลุกเดินไปยืนอยู่ข้างๆพวกปี4 ต่อมาทุกคนมาครบก็เริ่มประชุมกัน จนเวลาผ่านไปตอนนี้ก็เริ่มเย็นมากแล้ว

" พวกมึงไปดริ้งกันต่อป่ะ??"

" ไม่! กูมีนัดกลับน้องโบว์ดาวคณะแล้ว"

" แหม..มึงไม่ต้องมาขิงพวกกูเลย.."

" ก็ธรรมดา..คนมันหน้าตาดีซะอย่าง"

" เอ่อ เอ่อ งั้นพวกกูไปกันเองก็ได้"

" มึงแน่ใจว่าไม่ไปกับพวกกูจริงๆ"

" เอ่อ เดี๋ยวกูไปจัดน้องโบว์ก่อนเรื่องดริ้งมีเวลาก็ไปกินได้อีก"

" เบื่อพวกมีพันธะว่ะ"

" ไปเหอะ!พวกเรา"

หลังจากแยกย้ายกันไปนุก็ขับรถออกไปหาน้องโบว์ที่คอนโดตามที่บอกเพื่อนไว้

ก๊อก!ก๊อก!ก๊อก!

" มาแล้วเหรอคะ??พี่นุ"

" อืม"

นุเดินเบียดตัวเข้าห้องไปนั่งที่โซฟาโบว์ปิดประตูแล้วเดินตามมานั่งตักนุทันทีเธอเอามือมาคล้องคอของเขาไว้

" ทำไมมาช้าจังล่ะคะ??"

" พอดีพี่มีประชุมที่คณะเลยมาช้าน่ะครับ"

" หรออออ คะ งั้นเรา......"

" ได้สิครับ "

นุจับโบว์อุ้มขึ้นแล้วพาเดินไปที่เตียงทั้ง2กอดรัดฟัดเหวี่ยงกันอยู่บนเตียงจนกลางดึกนุก็ออกจากห้องของโบว์ไป นุเป็นคนที่ไม่นอนค้างที่ห้องของผู้หญิงที่เขานอนด้วยเขาจะกลับมานอนที่คอนโดของตัวเองทุกครั้ง

#อาทิตย์ต่อมา

" ไอ้บีมมึงว่าพี่รหัสกูเขาจะเรียกกูมาทำไมว่ะ??"

" แล้วกูจะรู้ไหม??รอบที่แล้วที่ประชุมกันก็ยังไม่รู้อะไรก็ไล่พวกรุ่นน้องกลับกันก่อนน่ะสิ "

" แล้วทำไม??มึงไม่ถามพี่เขาเอาว่??"

" ใครจะไปกล้าถามว่ะ แค่มองหน้ากูยังแทบจะโดนกินหัวเลยมึงก็เห็น"

นุเดินบ่นกับบีมไปจนถึงตึกที่รุ่นพี่เรียกให้มา นุเดินเข้าไปในห้องพร้อมกับบีมที่เดินตามหลังเข้ามาด้วยก็เจอกับพวกรุ่นพี่ที่นั่งคุยกันอยู่พอเห็นนุกับบีมเดินเข้ามาก็หยุดแล้วหันมามองกัน

" พี่เรียกผมมามีอะไรหรือป่าวครับ??"

" ทำไม??ฉันต้องมีธุระกับแกรึไงถึงต้องเรียกแกมาได้อ่ะ"

" ได้ครับ เรียกได้อยู่แล้วครับ"

" มาก็ดีแล้วมานั่งตรงนี้ดิ้!!"

นุเดินไปนั่งข้างๆพี่รหัสสาวของเขาเธอนั่งมองหน้าเขาด้วยสายตาที่เจ้าเล่ห์กับน้องรหัสของต้วเอง

" นี่!!!นุที่พี่เรียกมึงมาวันนี้กูมีเรื่องจะให้มึงช่วยสักหน่อย"

" เรื่องอะไรพี่ถ้าช่วยได้ผมก็จะช่วย"

" ได้สิ!แค่เรื่องเล็กๆเองแกทำได้อยู่แล้ว"

" เรื่องอะไรรุ่นพี่ว่ามาเลย...."

" เรื่องกิจกรรมสานสัมพันธ์กับรุ่นน้องต่างสถานที่น่ะ"

" ห๊ะ!!!สานสัมพันธ์????"

" ก็ใช่ไง.....สานสัมพันธ์ก็กิจกรรมที่พวกเราต้องไปนอกสถานที่น่ะ ช่วงนี้พวกปี4ไม่ค่อยว่างกันก็เลยจะให้พวกปี3จัดการแทน แต่เรื่องสถานที่ๆจะไปกันพวกฉันเลือกไว้แล้ว พวกแกมีหน้าที่ไปเตรียมกิจกรรมที่จะทำในวันนั้นก็พอ เข้าใจ๋..."

" ครับบบเข้าใจแล้วครับ แล้วกำหนดวันหรือยังครับ??"

" อีก2วันพวกแกต้องไปดูสถานที่แล้วเตรียมจัดซุ้ม พอดีพวกแกจัดเสร็จวันศุกร์พวกปี1ก็เดินทางไปกันพอดี"

" รุ่นพี่บอกคนอื่นหรือยังครับ "

" เดี๋ยวกูจะต้องไปขออนุญาติกับอธิการก่อนพวกมึงไปเตรียมอุปกรณ์รอแล้วกัน"

" ได้ครับ งั้นเราไปก่อนนะครับ"

" อืม เอ๊ะ!เดี๋ยว!!!"

" ครับ???พี่มีอะไรอีกเหรครับ???"

พี่รหัสขอนุลุกขึ้นมาดึงตัวเขาไว้แล้วพานุเดินไปคุยกันส่วนตัวเราแยกตัวมาคุยกันเรื่องที่นุต้องไปดูแลกิจกรรมที่ต่างจังหวัด

" น้องรหัสสุดที่เลิฟ...."

" รุ่นพี่มีอะไรเหรอครับ?พี่....อย่ามองผมแบบนี้สิครับผมกลัวนะ"

นุดึงตัวออกห่างจากพี่รหัสสุดสวยของตัวเองที่ตอนนี้ทำหน้าแปลกๆใส่เขาอยู่ เขาถึงกับขนแขนลุกเสียวสันหลังวาบเลยทีเดียว นุรีบถอยไปอยู่ตรงข้ามเธอทันที

" น้องรหัส......สุดหล่อ"

" พี่มีอะไรก็พูดมาเลยครับ อย่าเรียกผมแบบนี้ผมกลัวจริงๆนะครับ"

" พอดีกูมีเรื่องให้มึงช่วยสักหน่อย"

" เรื่อง??..."

" ก็เด็กปี1ที่จะไปจัดกิจกรรมของคณะเราน่ะ พอดี1ในนั้นมีน้องสาวของกูอยู่ด้วย กูก็เลย......."

" อ๋อ พี่เลยจะฝากผมดูน้องพี่หน่อยว่างั้น???"

" ก็เอ่อน่ะสิ! น้องสาวกูเป็นเด็กน่ารักนะถ้ามึงเห็นต้องหลงรักเลยล่ะ"

" ไม่จริงมั่งพี่ พี่ก็รู้ว่าผมชอบผู้หญิงแบบไหน??"

"กูรู้ว่ามึงชอบแบบไหนไง กูเลยฝากมึงไงเพราะยังไงน้องสาวกูก็ไม่ใช่สเป็คของมึง"

" พี่จะให้ผมดูแลน้องพี่จริงๆหรอครับ"

" ก็ใช่ไง ถ้าไม่ใช่มึงแล้วมึงจะให้กูฝากคนอื่นหรือไง???"

" ได้ๆพี่ เดี๋ยวผมจะดูแลน้องพี่ให้แล้วกัน"

" ดีมากไอ้น้องงั้นเดี๋ยวพี่จะส่งรูปให้"

" ได้ครับ งั้นผมกลับก่อนนะ"

"อืม...ไปเหอะ"

นุเดินแยกตัวออกมาเพื่อเดินไปชวนบีมกลับทั้งคู่พากันไปที่รถของตัวเอง นุเดินไปที่รถของตัวเองก่อนจะก้าวขาขึ้นรถ ก็โดนบีมเรียกเอาไว้ก่อน

" ไอ้นุ พี่รหัสมึงเขาเรียกไปทำอะไรว่ะ??"

" ไม่มีอะไรหรอก แค่เรียกไปสั่งงานเฉยๆน่ะ"

" อ่อ เอ่องั้นกูกลับก่อนแล้วกัน เจอกันพรุ่งนี้"

" อืม เจอกัน"

ติ้ง!!เสียงข้อความดังขึ้นแต่นุยังไม่ทันที่จะได้กดเปิดดูก็มีสายโทรเข้ามาซะก่อนนุกดรับสายแล้วคุญอยู่นานก่อนที่เขาจะขับรถออกจากลานจอดไป คืนนี้เขามีไลฟ์เขาเลยรีบขับรถกลับคอนโดเพื่อไปเตรียมตัวขึ้นไลฟ์ในคืนนี้ นุเหมือนจะลืมอะไรไปสักอย่างพอกลับมาถึงห้องเขาก็เตรียมขึ้นไลฟ์ ขณะที่กำลังไลฟ์.......

### ด้านสาวน้อย

" ตุ้ยนุ้ย....แกรีบเข้าไปดูไลฟ์ดิพี่เขาขึ้นไลฟ์แล้วเร็ว..."

" นี่แก ฉันมีชื่อนะย่ะ "

" อุ๊ย!ขอโทษแกฉันลืม ฮิฮิฮิ "

" แล้วเมื่อกี้แกว่าไงนะ...."

" ก็พี่เขาขึ้นไลฟ์นะสิ กำลังไลฟ์เลยแกเร็วรีบเข้าไปดูเร็ว"

" จริงดิแก งั้นฉันวางสายก่อนนะ"

พอวางสายเดด็กสาวก้รีบกดเข้าไปดูไลฟ์ของชายหนุ่มที่เธอชอบทันทีเด็กสาวนั่งดูไลฟ์ของเขาจนใกล้จบ เธอส่งของขวัญให้เขาชิ้นใหญ่ทุกครั้งที่เขาไลฟ์ใกล้จบแต่เธอไม่เคยเผยตัวตนแม้แต่ชื่อเวลาที่ส่งของขวัญให้เขาเธอก็ใช้ชื่ออื่นแทน

" วันนี้ก็ยังดูดีเหมือนเคยเลย " เด็กสาวบ่นพึมพำกับตัวเองที่กำลังมองหน้าจอโทรศัพท์ดูเขาอยู่พอไลฟ์จบลงเด็กสาวก็หลับไป

ก๊อก ก๊อก ก๊อก " ยัยพรีชตื่นหรือยัง!!!จะสายแล้วนะแก"

" ตื่นแล้ว......" เด็กสาวเดินมาเปิดประตูให้เพื่อนด้วยสภาพที่พึ่งตื่นเธอยังใส่ชุดนอนลายหมีอยู่ เธอยังงัวเงี่ยเดินไปทิ้งตัวลงบนที่นอนอีกครั้ง

" ไม่ได้นะแกวันนี้มีเรียนนะแก ลุกขึ้นมาเลย..."

" ไม่ไปได้ไหมอ่ะแก..... ขอนอนต่ออีกหน่อยนะ"

" ไม่ได้วันนี้ปี1มีประชุมด้วยนะแก "

" ห๊ะ!!ประชุม!!"

" ก็ใช่น่ะสิ เข้าช้าไม่ได้ด้วยนะแก"

" แล้วแกพอจะรู้ไหมวว่าประชุมเรื่องอะไร"

" ไม่ต้องถามแล้ว แกรีบไปอาบน้ำเปลี่ยนชุดได้แล้วถ้าไปเรียนสายก็โดนอาจารย์เล่นเอาแน่"

" ไปก็ได้ รอเดี๋ยวนะแก"

" ได้ๆแกรีบๆไปได้แล้ว"

พรีชรีบลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวพอสร็จก็รีบพากันไปมหาลัยมาถึงก็รีบเข้าห้องเรียนกันจนมาถึงตอนเย็น2สาวไปเข้าประชุมตามที่รุ่นพี่เรียกทั้งคู่นั่งฟังรุ่นพี่พูดกันเรื่องทำกิจกรรมสานสัมพันธ์นอกสถานที่กัน รุ่นพี่กำหนดวันที่จะไปทำกิจกรรมกันพอคุยกันเสร็จทุกคนก็แยกย้ายกันกลับบ้าน

" ยัยพรีชเมื่อคืนฉันเห็นนะว่าแกส่งของขวัญให้พี่สุดหล่อด้วย"

" แกอย่ามาพูดมั่ว....ฉันจะไปส่งของขวัญอะไรตอนไหน??"

" แกอย่ามาปิดฉัน ฉันเห็นหมดแล้วแกปิดฉันไม่ได้หรอก"

" อะไรของแก ฉันไม่คุยกับแกแล้วไปหาข้าวกินดีกว่า อุ๊ย!!!"

" เฮ้ย!!!ยัยพรีชแก!!!!"

พรีชเดินไปชนเข้ากับชายหนุ่มตัวสูงใหญ่เข้าให้เธอเกือบล้มดีที่เพื่ออนของเธอดึงไว้ได้แต่ก็พากันล้มลงไปกองอยู่ที่พื้นอยู่ดี

" เดินยังไงไม่เห็นคนเดินรึไง??ห๊ะ!!"

เสียงชายหนุ่มที่เดินมาด้วยกันตะคอก2สาวดังขึ้นเด็กสาวหันมามองเพื่อนของพรีชพยายามลุกขึ้นแล้วดึงพรีชขึ้นมาพอทั้ง2คนลุกขึ้นมาได้ก็รีบลุกขึ้นมาประจันหน้ากับเขาทันที

" แล้วนายเดินยังไงไม่มีตารึไง??มาชนกันได้ไงตัวก็ไม่ใช่เเล็กๆ"

" ก็พวกเธอนั้นแหละเดินไม่ดีเองมาชนเพื่อนฉันเอง"

" อ้าวววแบบนี้คุณพี่จะไม่รับผิดชอบหรอออค่ะ"

" รับผิดชอบ?? ทำไมพวกฉันต้องรับผิดชอบ"

" ก็พวกคุณดูสิ เพื่อนของฉันเจ็บอยู่ไม่เห็นรึไง??"

พรีชยืนปัดกระโปรงตัวเองอยู่ข้างๆเพื่อน ส่วนชายหนุ่มที่ชนเธอกับเดินไปเฉยดดยไม่สนใจมองเธอเลยเขาเดินไปโดยปล่อยให้บีมยืนทะเลาะกับเด็กสาวไปส่วนเขาก็เดินไปที่รถเพื่อขับออกจากมหาลัยไป

" เฮ้ย!!ไอ้นุ!!ไอ้เพื่อนเวรทิ้งกูเฉยเลยนะมึง......."

บีมหันไปด่าเพื่อนตัววเองที่ขับรถผ่านเขาไปทำให้เขาต้องยืนเถียงกับเพื่อนนของพรีชอยู่แบบนั้น พพรีชปัดกระโปรงเสร็จก็มาดึงเพื่อนให้ออกมาแล้ว เดินเข้าไปคุยกับบีมเองเธอเดินมาอยู่ตรงหน้า บีมมองหน้าพรีชแล้วเอาแต่จ้องเธอด้วยความน่ารักของเธอทำให้บีมมองพรีชไม่วางตาเขามองไปที่แก้มของพรีชที่ป่องออกมาด้วยความไม่พอใจ บีมค่อยๆเดินถอยหลังเพราะกลัวจะโดนพรีชเล่นงาน

" ทะ ทะ เธอจะทำอะไร อย่าเข้ามานะ"

" พี่คิดว่าพรีชจะทำอะไรเหรอคะ??"

" ป่าว..ไม่ได้คิดอะไร"

" พี่ไปเหอะพวกหนูก็จะกลับบ้านแล้วเหมือนกัน"

" อืม "

พอพรีชพูดจบก็ชวนเพื่อนกลับบ้านระหว่างทางชกับเพื่อนก็พากันแวะห้างเพื่อหาอะไรกินกันก่อนกลับ