เพราะรักไม่เคยจางหายไป

เพราะรักไม่เคยจางหายไป

last updateLast Updated : 2026-09-03
By:  อิงวราUpdated just now
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
20Chapters
3views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

'กันต์' อาจารย์แพทย์หนุ่มดีกรีนักเรียนนอก ผู้หันหลังให้กับความรัก ตั้งแต่ถูกคนรักบอกเลิกไปเมื่อหลายปีก่อน เขาก็มุ่งมั่นให้กับการเรียนและการทำงานอย่างหนัก จนกระทั่งวันที่ชายหนุ่มเดินทางกลับสู่บ้านเกิดเมืองนอนและได้พบกับ 'ปรียาดา' อีกครั้ง ทำให้เขาตระหนักได้ว่าความรักที่เคยคิดว่าได้เลือนรางหายไปจากใจนั้น ยังคงซ่อนอยู่ในส่วนลึกของหัวใจ

View More

Chapter 1

บทที่ 1

ณ สถานบันเทิงระดับลักชูรีใจกลางกรุง

          รถซูเปอร์คาร์สีดำเงาวับขับเข้ามาจอดด้านหน้าประตูทางเข้า ทันทีที่ประตูทั้งสองข้างถูกเปิดออก ชายหนุ่มสองคนหน้าตาหล่อเหลา รูปร่างสูงกำยำก็ก้าวลงมา

คนหนึ่งยื่นกุญแจรถซูเปอร์คาร์ให้กับพนักงานรับรถ พร้อมธนบัตรสีเทาเป็นสินน้ำใจ พนักงานชายรีบเข้ามาต้อนรับลูกค้าวีไอพีขาประจำด้วยความคุ้นเคย

          หนุ่มหล่ออีกคนไล่สายตามองบรรยากาศโดยรอบด้วยความไม่ชอบใจเท่าไรนัก ทว่าก็ถูกลากเข้าไปด้านใน

          “ไหนมึงบอกจะพากูมาแดกเหล้า” กันต์เอ่ยถามเพื่อนรักพร้อมทำหน้าตึง

          “ก็แดกที่นี่ไง ร้านประจำกู” กิตติชัยกล่าวตอบลอยหน้าลอยตา ไม่รอให้เพื่อนรักได้โต้แย้งสิ่งใดต่อ เขารีบลากกันต์เข้าไปในอาคารสถานบันเทิงสุดหรูอย่างรวดเร็ว ก่อนที่กันต์จะเปลี่ยนใจ

          เมื่อสองหนุ่มก้าวเข้าไปด้านใน ผู้จัดการร้านก็รีบเข้ามาต้อนรับลูกค้าประจำกระเป๋าหนักอย่างว่องไว ก่อนพาขึ้นไปยังโซนวีไอพีที่มีไว้สำหรับสมาชิกระดับซูเปอร์ไดมอนด์เท่านั้น

          หลังจากสองหนุ่มหย่อนสะโพกนั่งลงบนโซฟาเรียบร้อย กิตติชัยก็คว้าแท็บเล็ตบนโต๊ะขึ้นมาเปิดและยื่นมาตรงหน้ากันต์

          “อะไร” กันต์เอ่ยถามพลางชะโงกหน้ามองหน้าจอสี่เหลี่ยม ซึ่งเต็มไปด้วยภาพของหญิงสาวหน้าตาสะสวย ทว่าเสื้อผ้าของพวกเธอนั้นน้อยนิดเสียจนปิดอะไรแทบไม่มิด

          “เลือกเด็ก เดี๋ยวกูเลี้ยงเอง ถือซะว่าเลี้ยงต้อนรับมึงไง”

          “ไอ้กิต มึงอยากโดนส้นตีนกูใช่ไหม มึงก็รู้ว่ากูไม่ชอบอะไรแบบนี้”

          “อ้าว ใครจะไปรู้ กูเห็นมึงโสดมาตั้งนาน ก็นึกว่าจะเหงา” กิตติชัยดึงแท็บเล็ตกลับมาเปิดเมนูอาหารและยื่นกลับไปให้เพื่อนรักอีกครั้ง “อ่ะ งั้นก็ดูเมนูอยากแดกไร”

          กันต์คว้าแท็บเล็ตมาไล่ดูเมนูอาหารและเครื่องดื่ม ด้านกิตติชัยก็หันไปกล่าวกับผู้จัดการร้านที่กำลังยืนยิ้มอย่างรู้ทัน

          “ของผมเหมือนเดิมครับ”

          “ได้ครับคุณหมอ ผมล็อกตัวน้องจ๋ากับน้องจ๋อมไว้ให้เรียบร้อย เดี๋ยวผมไปตามมาให้นะครับ” กล่าวจบผู้จัดการหนุ่มผู้รู้งานก็เดินออกไป กิตติชัยจึงหันมาทางเพื่อนรักที่เพิ่งจะละสายตาขึ้นจากหน้าจอสี่เหลี่ยม

          “มึงนี่เหมือนไอ้โปรดจริง ๆ เลยนะ ไม่รู้จักหาความสุขใส่ตัว”

          กิตติชัยกล่าวถึงปฐวีซึ่งเป็นเพื่อนอีกคนในกลุ่ม

          กลุ่มของพวกหนุ่ม ๆ นั้นมีด้วยกันทั้งหมดสามคน โดยกิตติชัยรู้จักกับปฐวีมาตั้งแต่สมัยเรียนอนุบาล ส่วนกันต์เพิ่งจะมารู้จักและสนิทสนมสองหนุ่มสมัยเรียนแพทย์ ก่อนที่ทั้งสามจะแยกย้ายกันไปเรียนต่อเฉพาะทางคนละแขนง

          กิตติชัยคือศัลยแพทย์ชื่อดังระดับประเทศในวงการศัลยกรรมเสริมความงาม เปิดกิจการคลินิกใหญ่โตหรูหราใจกลางกรุง ด้านปฐวีนั้นเรียนจบเฉพาะทางด้านเวชศาสตร์ฟื้นฟูจากประเทศอังกฤษ อีกทั้งยังเป็นทายาทโรงพยาบาลเอกชนอันดับต้นของประเทศ

          ส่วนกันต์นั้น ได้รับทุนจากมหาวิทยาลัยชื่อดังในวอชิงตัน ดีซี ประเทศสหรัฐอเมริกา ร่ำเรียนอยู่นานหลายปีมีผลงานวิจัยตีพิมพ์โด่งดัง กลายเป็นศัลยแพทย์หัวใจที่มีชื่อเสียงระดับโลก

          หลังจากกันต์ประสบความสำเร็จ ได้ขึ้นไปอยู่บนจุดสูงสุด เขาก็ตัดสินใจกลับมายังประเทศไทยอันเป็นบ้านเกิดเมืองนอน

          “ก็เพราะว่ากูกับไอ้โปรดเป็นคนดีไง” กันต์หันไปพูดใส่หน้าเพื่อนรักก็เป็นจังหวะเดียวกับที่สาวสวยสุดเซ็กซี่สองคนเดินนวยนาดเข้าพร้อมกับบริกรหนุ่ม

          สองสาวเมื่อเหลือบมาเห็นแขกหน้าใหม่ ที่หน้าตาหล่อเหลาระดับดารานายแบบ พวกหล่อนก็รีบปรี่เข้ามานั่งขนาบสองข้างของกันต์ ทำเอาชายหนุ่มสะดุ้งด้วยความตกใจ ก่อนจะพยายามผลักพวกหล่อนออกไป

          ด้านกิตติชัยก็มองตาเขียวปั้ด ก่อนจะร้องโวยวายออกมา

          “น้องจ๋อมน้องจ๋า เอาอีกแล้วนะ มานี่เลย ไอ้นั่นมันเป็นนักบวช อย่าไปยุ่งกับมัน”

          สองสาวได้ยินแบบนั้นก็ลุกขึ้นมาด้วยความอาลัยอาวรณ์ ก่อนจะเดินเข้าไปนั่งข้างกิตติชัย ทว่าพวกหล่อนยังคงจ้องมองกันต์ด้วยสายตาหวานหยาดเยิ้ม

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
20 Chapters
บทที่ 1
ณ สถานบันเทิงระดับลักชูรีใจกลางกรุง รถซูเปอร์คาร์สีดำเงาวับขับเข้ามาจอดด้านหน้าประตูทางเข้า ทันทีที่ประตูทั้งสองข้างถูกเปิดออก ชายหนุ่มสองคนหน้าตาหล่อเหลา รูปร่างสูงกำยำก็ก้าวลงมาคนหนึ่งยื่นกุญแจรถซูเปอร์คาร์ให้กับพนักงานรับรถ พร้อมธนบัตรสีเทาเป็นสินน้ำใจ พนักงานชายรีบเข้ามาต้อนรับลูกค้าวีไอพีขาประจำด้วยความคุ้นเคย หนุ่มหล่ออีกคนไล่สายตามองบรรยากาศโดยรอบด้วยความไม่ชอบใจเท่าไรนัก ทว่าก็ถูกลากเข้าไปด้านใน “ไหนมึงบอกจะพากูมาแดกเหล้า” กันต์เอ่ยถามเพื่อนรักพร้อมทำหน้าตึง “ก็แดกที่นี่ไง ร้านประจำกู” กิตติชัยกล่าวตอบลอยหน้าลอยตา ไม่รอให้เพื่อนรักได้โต้แย้งสิ่งใดต่อ เขารีบลากกันต์เข้าไปในอาคารสถานบันเทิงสุดหรูอย่างรวดเร็ว ก่อนที่กันต์จะเปลี่ยนใจ เมื่อสองหนุ่มก้าวเข้าไปด้านใน ผู้จัดการร้านก็รีบเข้ามาต้อนรับลูกค้าประจำกระเป๋าหนักอย่างว่องไว ก่อนพาขึ้นไปยังโซนวีไอพีที่มีไว้สำหรับสมาชิกระดับซูเปอร์ไดมอนด์เท่านั้น หลังจากสองหนุ่มหย่อนสะโพกนั่งลงบนโซฟาเรียบร้อย กิตติชัยก็คว้าแท็บเล็ตบนโต๊ะขึ้นมาเปิดและยื่นมาตรงหน้ากันต์ “อะไร” ก
last updateLast Updated : 2026-09-02
Read more
บทที่ 2
กิตติชัยนั่งนัวเนียสองสาว พลางมองกันต์ที่หันไปคว้าแก้วเครื่องดื่มจากบริกรขึ้นกระดก ทว่าก็ยังคงทำหน้าบอกบุญไม่รับ ทำเอากิตติชัยอดแซะไม่ได้ “ไอ้นักบวชเอ๊ย เหมือนเดจาวูฉิบหาย ตอนนั้นกูพาไอ้โปรดมาก็ทำหน้าเหมือนแดกของขมแบบนี้ ว่าแต่มึงได้บอกมันหรือยังว่ากลับมาแล้ว” “บอกแล้ว แต่ช่วงนี้มันต้องช่วยเมียเลี้ยงลูก มันก็เลยชวนกูไปที่บ้าน...” กันต์หยุดพูดเพียงเท่านั้น “แล้ว...” “กูไม่ว่างไป” “มึงไม่ว่างไป หรือว่ามึงกลัวว่าจะเจอน้องปลื้ม” คำถามอันแสนเรียบง่ายของกิตติชัย ทว่ามันแทงใจดำกันต์เข้าอย่างจัง ชายหนุ่มขบกรามแน่นพลางมองของเหลวสีอำพันในแก้วใสนิ่งงัน “ไม่เกี่ยวกับใครทั้งนั้น” “...” กิตติชัยกำลังจะอ้าปากพูดต่อ ทว่าเกิดมีชายหนุ่มคนหนึ่งเดินผ่านมาและแวะเข้ามาทักทายกิตติชัยเข้าพอดี “หมอกิตสวัสดีครับ” “อ้าวคุณพี ไม่เจอกันนานเลย ช่วงนี้คุณแม่ไม่เห็นไปใช้บริการที่คลินิกเลยครับ” กิตติชัยเอ่ยถามชายหนุ่มนามว่าพีรพลด้วยความคุ้นเคยเป็นกันเองโดยไม่ได้คิดอะไร ทว่าทำคนถูกถามเกิดอาการอึกอัก “เอ่อ...คื
last updateLast Updated : 2026-09-02
Read more
บทที่ 3
เช้าวันต่อมา กันต์ตื่นขึ้นมาตั้งแต่เช้าตรู่ด้วยความเคยชิน ชายหนุ่มมักจะออกมาวิ่งรอบหมู่บ้าน ก่อนกลับเข้ามารับประทานอาหารเช้า และอาบน้ำอาบท่าซึ่งวันนี้กันต์ตื่นเช้ากว่าปกติเนื่องจากต้องเข้าไปรายงานตัวเพื่อเริ่มงานใหม่ในวันแรก ทว่าพอกันต์เปิดประตูห้องออกมาก็ได้กลิ่นหอมกรุ่นของอาหารลอยมากระทบจมูกโด่ง คิ้วหนาขมวดย่นด้วยความแปลกใจที่คุณกรุณาผู้เป็นมารดาตื่นเช้ากว่าทุกวัน กันต์อาศัยอยู่ในบ้านเดี่ยวใจกลางกรุงอันเป็นสมบัติตกทอดจากคุณตาและคุณยายผู้ล่วงลับ ตั้งแต่จำความได้ชายหนุ่มก็มีกันเพียงแค่สองคนกับมารดา และคุณกรุณาก็รักและผูกพันบ้านหลังนี้มากถึงแม้ว่ากันต์สามารถทำงานหาเงินได้มากมาย และมีกำลังซื้อบ้านหลังใหญ่กว่านี้ ทว่าคุณกรุณาก็ไม่อยากย้ายออกไปจากบ้านหลังนี้ กันต์จำต้องยอมตามใจมารดา และทำได้เพียงซ่อมแซมดูแลไปตามความต้องการของผู้เป็นแม่ “คุณนายทำไมตื่นแต่เช้าครับเนี่ย” กันต์เดินเข้ามาชะโงกมองไข่พะโล้หม้อใหญ่ที่คุณกรุณากำลังเคี่ยวอย่างตั้งอกตั้งใจ ก่อนหอมแก้มเหี่ยวย่นหนึ่งฟอด และเดินไปเปิดตู้เย็นหยิบขวดน้ำออกมาเปิดยกขึ้นกระดกดื่มไปกว่าค่อนขวด
last updateLast Updated : 2026-09-02
Read more
บทที่ 4
วันแรกของการทำงานตำแหน่งอาจารย์ประจำคณะแพทยศาสตร์ของมหาวิทยาลัยอันดับต้นของประเทศ กันต์ได้รับความสนใจจากทั้งอาจารย์แพทย์ด้วยกัน ตลอดจนบรรดานักศึกษาแพทย์กว่าชายหนุ่มจะปลีกตัวออกมานั่งพักผ่อนที่ห้องได้ก็เล่นเอาหืดขึ้นคอ ยิ่งเหล่านักศึกษาสาว ๆ ที่เข้ามารุมล้อมศัลยแพทย์หนุ่มที่ไม่ได้มีดีแค่ฝีมือ ทว่าหน้าตายังหล่อเหลาระดับซูเปอร์สตาร์ พวกเธอเข้ามาขอเซลฟี่กันเสียงดังวุ่นวายไปหมด ก๊อก~ก๊อก~ก๊อก~หลังจากหย่อนสะโพกนั่งพักได้ไม่ทันไร เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น“เชิญครับ”คนที่เปิดประตูเข้ามาเป็นเจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์ ซึ่งชายหนุ่มเพิ่งจะเดินผ่านหล่อนเข้ามาก่อนหน้านี้“อาจารย์คะ มีคนโทรเข้ามาขอเข้าพบอาจารย์ค่ะ”“ใครครับ”“แจ้งว่าเป็นเลขาฯของผู้อำนวยการโรงพยาบาล เอ.พี. อินเตอร์เนชั่นแนลค่ะ”ชื่อของโรงพยาบาลทำเอาศัลยแพทย์หนุ่มชะงักไปชั่วขณะ ใบหน้าคมคร้ามฉายแววครุ่นคิด ก่อนจะพยักหน้าออกมา“ได้ครับ ให้เขานัดเวลาเข้ามาได้เลย รบกวนคุณช่วยดูตารางให้ผมด้วย”“รับทราบค่ะอาจารย์ เดี๋ยวดิฉันโทรขึ้นมาแจ้งวันเวลาอีกทีนะคะ”“ครับ”สิ้นเสียงตอบรับของกันต์ เจ้าหน้าที่สาวก็เดินออกไปจากห้องไป ส่วนคนที่อยู่
last updateLast Updated : 2026-09-02
Read more
บทที่ 5
เช้าวันต่อมา กันต์ได้รับการติดต่อจากเลขานุการของคุณเปรม ขอนัดเจอกันเป็นทางการที่ภัตตาคารอาหารจีน ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากมหาวิทยาลัย หลังจากอาจารย์แพทย์หนุ่มเสร็จสิ้นการสอนในช่วงเย็น ก็รีบออกเดินทางไปยังจุดนัดหมายโดยรถซีดานสีดำสัญชาติยุโรปที่ยืมคุณกรุณามาใช้ชั่วคราว เมื่อกันต์เดินทางมาถึงภัตตาคารอาหารจีน ชายหนุ่มก็ตรงไปยังพนักงานต้อนรับเพื่อแจ้งถึงจุดประสงค์การมาเยือนทันทีที่พนักงานสาวทราบว่าชายหนุ่มนัดหมายกับแขกวีไอพี หล่อนก็รีบผายมือเชื้อเชิญก่อนเดินนำเข้าไปยังห้องวีไอพีด้านใน พนักงานสาวเปิดประตูบานเลื่อนสองด้านแยกออกจากกัน ก่อนก้าวหลีกทางให้กับแขกผู้มาใหม่ ดวงตาคู่คมมองเข้าไปก็เห็นชายวัยกลางคนท่าทางภูมิฐานกำลังนั่งอยู่เพียงลำพังที่โต๊ะอาหารทรงกลมขนาดแปดที่นั่ง ทันทีที่ชายหนุ่มสาวเท้าก้าวเข้าไปด้านใน ก็ได้ยินเสียงปิดประตูไล่หลังตามมา เมื่อผู้อายุมากกว่าหันมาสบตา กันต์จึงรีบยกสองมือขึ้นประนมไหว้แสดงความเคารพ “สวัสดีครับท่าน” “สวัสดีหมอกันต์ เชิญ ๆ เชิญนั่งก่อนเร็ว ไม่ต้องพิธีรีตองอะไรมากหรอก” คุณเปรมว่าพลางผายมือเชื้อเชิ
last updateLast Updated : 2026-09-02
Read more
บทที่ 6
วันต่อมากันต์ก็ได้รับการติดต่อกลับจากทางโรงพยาบาลเอ.พี.อินเตอร์เนชั่นแนล เพื่อนัดหมายวันและเวลาให้เข้าไปเซ็นสัญญา ซึ่งศัลยแพทย์หนุ่มก็ตอบรับนัดเข้าไปภายในเย็นวันนั้นเลย “ลองอ่านรายละเอียดดูก่อนนะ ไม่ต้องรีบร้อนเซ็น” คุณเปรมกล่าวอย่างใจเย็นหลังจากที่เลขานุการหน้าห้องนำแฟ้มสัญญามาวางตรงหน้ากันต์ ศัลยแพทย์หนุ่มไล่สายตาอ่านรายละเอียดในสัญญาจนครบถ้วนก็จรดปลายปากกาลงบนกระดาษสีขาว ตวัดด้ามปากกาสีทองเซ็นชื่อลงไป คุณเปรมที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามก็ยกยิ้มอย่างพึงพอใจก่อนยื่นมือข้างหนึ่งออกมาตรงหน้า “ยินดีที่ได้ร่วมงานกันนะหมอกันต์” “ยินดีเช่นกันครับท่าน” สิ้นเสียงทุ้มชายหนุ่มก็ยื่นมือออกมาจับมือของผู้เป็นนายจ้างเขย่าเบา ๆ ก่อนคลายมือออกจากกัน “วันนี้ผมต้องขอตัวก่อนนะครับท่าน พอดีมีนัดกับคุณแม่” “อืม เอาไว้เราค่อยนัดฉลองกันนะ” “ครับท่าน” กันต์ตอบรับก่อนยกมือไหว้ลาผู้อำนวยการโรงพยาบาล จากนั้นชายหนุ่มก็เดินออกมาจากห้อง ก้าวเดินไปตามโถงทางเดินทอดยาว มุ่งหน้าสู่ลิฟต์โดยสาร ชายหนุ่มกดเรียกลิฟต์ขึ
last updateLast Updated : 2026-09-02
Read more
บทที่ 7
ทางด้านปรียาดาที่ยืนอยู่หน้าประตูลิฟต์โดยสาร ใบหน้างดงามเต็มไปด้วยความผิดหวังและเสียใจ ถึงแม้เธอจะรู้ดีว่าอดีตคนรักคงไม่มีทางให้อภัย ทว่าพอได้เจอเข้าจริง ๆ สิ่งที่เธอได้เตรียมใจไว้มันกลับสูญเปล่า ร่างบางยืนนิ่งแบบนั้นอยู่หลายนาที จนกระทั่งเลขานุการของท่านผู้อำนวยการเดินผ่านมา "คุณปลื้มครับ" เลขาฯหนุ่มเอ่ยเรียกพลางมองหญิงสาวด้วยความสงสัย "มีอะไรให้ช่วยไหมครับ" "เอ่อ เปล่าค่ะไม่มีอะไร พอดีปลื้มแวะเข้ามาเซ็นเอกสารนิดหน่อยค่ะ" "อ่อ ครับ งั้นผมขอตัวนะครับ" เลขานุการหนุ่มทำท่าจะเดินจากไป ทว่าปรียาดาเกิดนึกขึ้นได้ จึงรีบรั้งชายหนุ่มเอาไว้ "เดี๋ยวค่ะ คือ ปลื้มมีเรื่องจะถาม" "ครับ" "คนที่เพิ่งขึ้นลิฟต์ลงไปเมื่อกี้ เขามาที่นี่ทำไมคะ" คิ้วเรียวสวยขมวดเข้าหากันเพื่อรอฟังคำตอบด้วยความสงสัยใคร่รู้ เพราะบนชั้นเก้าของอาคารบริหารนั้น ไม่ใช่ที่ที่ใครจะเข้ามาได้ตามอำเภอใจ "อ๋อ คุณหมอกันต์ครับ เข้ามาเซ็นสัญญาจ้างเพื่อร่วมงานกับโรงพยาบาลของเรา" ได้ยินดังนั้นดวงตาคู่งามก็พลันเบิกกว้าง ก่อนที่สองเท้าเล็กบนรองเท้าส้นสูง
last updateLast Updated : 2026-09-02
Read more
บทที่ 8
หลังจากสองพ่อลูกกลับมาถึงบ้านก็เป็นเวลารับประทานอาหารเย็นพอดี ปรียาดาจึงได้ร่วมโต๊ะกับคนในครอบครัวพร้อมหน้าพร้อมตาภายในคฤหาสน์อำนวยกิจไพศาล ซึ่งเป็นบ้านที่เธอนั้นเกิดและเติบโตมาครอบครัวอำนวยกิจไพศาลนั้นประกอบไปด้วยคุณเปรม และคุณศิริกัญญา ท่านทั้งสองมีทายาทด้วยกันสองคน คนหนึ่งคือ ปฐวีผู้เป็นพี่ชาย ส่วนอีกคนคือน้องนุชสุดท้องที่เป็นแก้วตาดวงใจของคนในครอบครัวนั่นก็คือปรียาดาและในตอนนี้ครอบครัวของเธอนั้นก็มีสมาชิกใหม่เพิ่มขึ้น นั่นก็คือวทานิกาผู้เป็นพี่สะใภ้และน้องปกป้องหลานชายตัวน้อยที่เพิ่งจะลืมตาดูโลกได้ไม่นานหลังรับประทานอาหารเย็นเสร็จเรียบร้อย สมาชิกทุกคนก็มานั่งพักผ่อนหย่อนใจในห้องนั่งเล่น จิบชาหลังอาหารพร้อมพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน ซึ่งปรียาดาก็ไม่ได้ค่อยได้สนใจหัวข้อในการสนทนาเท่าไรนักเพราะเธอมัวแต่หยอกล้อกับหลานชายตัวน้อยของเธอเมื่อถึงเวลาที่ปฐวีและวทานิกาต้องพาลูกขึ้นไปนอน ปรียาดาก็บอกลาเจ้าตัวเล็กก่อนที่เธอจะกลับขึ้นห้องนอนของเธอร่างบางเดินเข้ามาทิ้งตัว นั่งลงบนโซฟาปลายเตียงอย่างหมดเรี่ยวแรง ดวงตาคู่งามมองไปยังชั้นวางหนังสือ ไล่สายตามองสันปกหนังสือที่วางเรียงรายกันอย่างเป็นร
last updateLast Updated : 2026-09-02
Read more
บทที่ 9
“คุณแม่ขา ปลื้มอยู่คาเฟ่ คุณแม่เอาอะไรไหมคะ…ค่ะ ๆ เจอกันห้องประชุมนะคะ”ร่างบางในชุดเดรสสีดำรัดรูป สวมทับด้วยเบลเซอร์สีครีมก้าวเข้ามาในคาเฟ่ภายในอาคารสวัสดิการของโรงพยาบาลเอ.พี. อินเตอร์ดวงตาคู่งามมองเข้าไปด้านในเมื่อพบว่า เคาน์เตอร์ที่มีพนักงานยืนประจำตำแหน่งยังคงว่างอยู่ เธอก็รีบก้าวเข้าไปสั่งเครื่องดื่มแก้วโปรดทันที“อ้าวพี่ปลื้ม หายไปไหนมาหลายวันเลยคะ” พนักงานสาวเอ่ยทักทายลูกค้าประจำคนสวยด้วยความสนิทสนมคุ้นเคย“ช่วงนี้พี่เร่งเตรียมงานของมูลนิธิน่ะ เลยไม่ค่อยได้เข้ามาโรงพยาบาล วันนี้ก็แวะมาประชุม เสร็จแล้วก็ต้องรีบไป” ปรียาดากล่าวออกมาด้วยใบหน้าอิดโรยเนื่องจากเมื่อคืนกว่าจะข่มตาหลับลงได้นั้นก็ปาเข้าไปเกือบตีสาม“ถึงว่าพี่ปลื้มดูหน้าตาเหนื่อย ๆ นะคะคงไม่ค่อยได้พักผ่อนแน่ ๆ เลย เดี๋ยวหนูเพิ่มช็อตให้เหมือนเดิมนะคะ” ปรียาดาได้ยินดังนั้นก็ยิ้มเจื่อนออกมา เด็กสาวหารู้ไม่ว่าที่เธอต้องนอนน้อยนั้นไม่ได้เป็นเพราะทำงานหนักแต่อย่างใด ทว่าเธอมัวแต่คิดถึงใครบางคนเส
last updateLast Updated : 2026-09-03
Read more
บทที่ 10
หลังจากกันต์เปลี่ยนเสื้อเสร็จเรียบร้อย ก็ออกจากห้องมาตามหาปรียาดา เพื่ออยากคุยกันให้รู้เรื่อง แต่ก็พบว่าหญิงสาวเข้าห้องประชุมไปแล้ว ชายหนุ่มจึงไปพบท่านผู้อำนวยการตามที่ได้นัดหมายไว้ เพื่อพูดคุยเรื่องการทำงาน รวมถึงโครงการต่าง ๆ ที่ท่านสนใจ และอยากชวนกันต์มาร่วมงานด้วย “อ้อ เย็นวันนี้หมอกันต์มีนัดหรือยัง” คุณเปรมเอ่ยถามหลังจากที่หัวข้อการสนทนาต่าง ๆ จบสิ้นลง “ยังครับ” “งั้นวันนี้เราไปทานมื้อเย็นด้วยกันนะ ผมอยากเลี้ยงต้อนรับ ภรรยาผมก็อยากเจอหมอกันต์” ใจจริงตอนแรกกันต์อยากปฏิเสธคำเชิญนั้น ทว่าเมื่อท่านเอ่ยถึงคุณศิริกัญญา ใบหน้าหล่อเหลาก็ฉายความลังเลออกมาอย่างปิดไม่มิด ถึงแม้ในอดีต เมื่อครั้งที่กันต์ยังคบหากับปรียาดา ชายหนุ่มจะไม่เคยได้ทำความรู้จักกับบิดาของอดีตคนรัก แต่ไม่ใช่กับผู้เป็นมารดา ปรียาดาพาเขาไปพบคุณศิริกัญญาตั้งแต่วันแรกที่ตกลงปลงใจคบกัน ท่านคือผู้ใหญ่ที่ใจดีมีเมตตา และมีความกรุณาเผื่อแผ่มาให้ชายหนุ่มเสมอ คุณเปรมเห็นแบบนั้นจึงรีบกล่าวต่อ เพื่อโน้มน้าวชายหนุ่ม “ไปเสียหน่อยเถอะนะ ไม่งั้นผมคงโดยภรรยา
last updateLast Updated : 2026-09-03
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status