Masuk#เช้าวันที่2
หลังจากที่กินข้าวกันเสร็จทุกคนก็มารวมตัวกันในหอประชุมปี1รวมตัวกันจับกลุ่มนั่งรอทำกิจกรรมไม่นานปี3ก็เข้าประจำที่ของตัวเองนุกับบีมเดินเข้ามาที่จุดของตัวเองมันเป็นด่านสุดท้ายของกิจกรรมของวันนี้ " ไอ้บีม!!เรียกน้องกลุ่มต่อไปเข้ามาได้แล้ว" " เอ่อ เอ่อ แป๊บให้กูกินน้ำก่อนไม่ต้องรีบ" " เร็วดิมึงเดี๋ยวเลิกช้านะมึงงงงง" เสียงนุตะโกนเรียกให้เพื่อนพารุ่นน้องที่จะเข้ามาในซุ้มกิจกรรมที่ทางคณะจัดให้รุ่นพี่รุ่นน้องมาร่วมกิจกรรมด้วยกัน " ไอ้นุ!!!" " มึงจะตะโกนเรียกกูทำไมว่ะ" " ก็รุ่นน้องกลุ่มต่อไปน่ะซิ.." " ทำไมว่ะ ??" " มึงหันไปดูซิ แต่ละคนแจ่มๆทั้งนั้น" นิกกี้ชี้นิ้วไปทางรุ่นน้องที่บีมกำลังให้เข้าแถวรอทำกิจกรรม เขามองไปก็สะดุดตาเข้ากับเด็กสาวหน้าตาธรรมดาๆคนหนึ่งเธอกำลังต่อแถวอยู่ด้านหน้าผู้ชาย2คนที่กำลังมองเธอแล้วกระซิบคุยกันอยู่ด้านหลังของเธอ " ไอ้นุ..ไอ้นุ!!" " อะไร??ของมึงเรียกกูอยู่ได้" " มึง!!กูได้ยินมาว่าเด็กกลุ่มนี้กับอีก2กลุ่มเป็นเด็กนิเทศอินเตอร์เลยนะมึง" " แล้วไง?! จะอินเตอร์หรือภาคปกติก็เรียนที่เดียวกันป่ะ??" " มันก็ใช่!!แต่มึงอย่าเล่นแรงกับพวกน้องมันนะโว้ย เดี๋ยวงานเข้าเอาไม่รู้ตัว" " เอ่ออ กูรู้น่า" " ไอ้นุ....มึงจะทำอะไร??" นุลุกขึ้นเดินตรงไปที่รุ่นน้องผู้ชายที่กำลังกระซิบคุยกันอยู่หลังเด็กสาวแก้มป๋องคนนั้นทันทีพอเดินมาถึงเขาก็ยืนมองน้อง2คนอยู่ด้านหลัง บีมที่เห็นนุมายืนอยู่ก็หันไปสบตาเพื่อน นุพยักหน้าให้บีมเดินมาหาเขา " มึงไปเรียกไอ้น้อง2คนนั้นมาให้กูแล้วบอกน้องผู้หญิงที่อยู่ข้างหน้าไปนั่งรอกู" " มึง....จะทำอะไร??" " ไม่มีอะไร!!มึงไปเรียกมาเหอะ..." บีมทำตามที่เพื่อนบอกเดินไปเรียกรุ่นน้องผู้ชายมาให้นุก่อนที่จะเดินไปเรียกพรีชให้เดินตามเขาไปส่วนจินยังอยู่ตรงโต๊ะทำกิจกรรมกับโซลและเด็กแว่น " เอ้า!!ยัยพรีชไปไหนแล้วล่ะ??" " โดนพี่คนที่แกล้งเธอเมื่อวานพาตัวไปแล้วอ่ะ" " ห๊ะ!!!พาตัวไป" " ก็ใช่น่ะสิ" " แล้วรู้ไหมว่าเขาพาไปทางไหนอ่ะ??" " ทางนั้นน่ะ" เด็กแว่นชี้ไปทางห้องพักให้จินดูแล้วก็เดินไปกับโซลเพื่อไปนั่งที่ของตัวเอง " เดี๋ยวเรามานะพวกเธอนั่งกันไปก่อน" " เธอจะไปไหนเดี๋ยวรุ่นพี่ก็ว่าเอาหรอก" " ก็ไปหาพรีชน่ะสิ ไม่รู้ว่าไอ้รุ่นพี่คนนั้นจะทำอะไรพรีชหรือป่าว??" " งั้นเราไปด้วย ไปกันนายแว่น" " มะ ไม่ไปเฮ้ยยยย เธออย่าดึงสิเดี๋ยวล้ม" ทั้งหมดรีบไปหาพรีชตามทางที่เด็กแว่นบอกพอเดินเข้ามาถึงก็เจอแต่ห้องเปล่าไม่มีใครอยู่เลย ทั้งหมดพากันอกตามหาพรีช แต่ก็ต้งหยุดเมื่อเจอกับคู่ปรับก่อนที่จะเจอกับพรีช " รุ่นพี่เอาเพื่อนพวกเราไปไว้ไหน??" " เพื่อน???" " ก็ใช่ไงเด็กผู้หญิงตัวอวบๆผิวขาวที่รุ่นพี่พามาน่ะอยู่ไหน??" " อ่อ น้องคนนั้นเอง" " นั่นไง รุ่นพี่เอาเธอไปไว้ไหน??" " แล้วทำไมฉันต้องบอกเธอด้วยล่ะ??" บีมเดินหนีกลุ่มของจินออกไปทางห้องพักจินที่เห็นแบบนั้นก็เดินตามบีมไปไม่ห่างเพราะคิดว่าบีมน่าจะรู้ว่าพรีชอยู่ที่ไหน " โซลเธอกลับไปก่อนเผื่อรุ่นพี่มีกิจกรรมอะไรอีก" " ได้ๆงั้นเรา2คนไปกันก่อนนะเธอระวังตัวด้วยล่ะ" " อืม ไม่ต้องห่วง" จินรีบตามบีมไปต่อจนมาหยุดที่หน้าห้องพักของเขาบีมหันมาทำหน้าเจ้าเล่ห์ใส่จินที่เดินไม่ทันระวังเลยชนเข้ากับหน้าอกของบีมเต็มๆบีมรีบจับเอวของจินไว้ทันที " โอ้ยยจะหยุดทำไมไม่บอกก่อน" " อ้าว...แล้วเธอจะรีบเดินไปไหน หรือว่าอยากอยู่ในอ้อมกอดของฉันล่ะ" " พูดว่าอะไรนะ ฉันเนี้ยนะอยากอยู่ในอ้อมกอดของรุ่นพี่ ไม่มีทาง....." " เหอะ!!ปากแข็ง" -----ด้านของนุ----- นุพาพรีชมานั่งในห้องแล้วจ้องหน้าเธออยู่นาน กริ้งงงงง กริ้งงงง เสียงโทรศัพท์ของพรีชดังขึ้นก่อนที่นุจะถามอะไรต่อ " ค่ะพี่ โทรมามีอะไรหรือป่าวคะ??" ( เป็นไงบ้างกิจกรรมสนุกไหม??) " สนุกค่ะ แต่..." ( แต่อะไร!!ใครทำอะไรน้องสาวพี่) " ไม่มีค่ะไม่มีใครทำอะไรหนู" พรีชหันไปมองนุที่กำลังนั่งมองเธออยู่ด้วยความกังวลด้วยความที่รู้ดีว่าพี่สาวเป็นคนแบบไหนเธอจึงต้องโกหก " พี่ค่ะหนูต้องไปร่วมกิจกรรมต่อแล้วค่ะ" ( อ่ะ ได้ๆงั้นน้องไปเถอะ มีอะไรโทรหาพี่สาวเลยนะ) " ค่ะรู้แล้ว หนูวางแล้วนะ" ( จร้า ) หลังจากวางสายพี่สาวไปพรีชก็เงยขึ้นมามองนุที่กำลังจ้องมองเธออยู่ นุขยับตัวมานั่งเก้าอี้ด้านข้างของพรีช " เธอเป็นน้องของพี่แพรใช่ไหม??" " รุ่นพี่รู้ได้ไง??" " เธอไม่ต้องรู้หรอกว่าฉันรู้ได้ยังไง รู้แค่ว่าพี่สาวเธอให้ฉันมาดูแลเธอแค่นั่นก็พอ" นุพูดจบก็เดินออกไปปล่อยให้พรีชอยู่คนเดียวไม่นานพรีชก็เดินกลับไปหาเพื่อนๆในกลุ่มพอเธอเดินมาถึงก็โดนจินซักถามจนต้องเอามือไปปิดปากจินให้หยุดก่อนที่จะโดนจินถามไปมากกว่านี้ ระหว่างที่รอกลุ่มอื่นทำกิจกรรมกลุ่มของพรีชก็นั่งคุยกันไปเรื่อยเปื่อยจนเพื่อนๆทำกิจกรรมกันจนครบก็ได้เวลาอาหารกลางวัน " อ้าว!!ปี1เข้าแถวมารับข้าวกันให้เรียบร้อย" " ไปพวกแกไปเอาข้าวมากินกันดีกว่าหิวแล้ว" " อืมมไปสิ หิวแล้วเหมือนกัน" ขณะที่กำลังเดินไปรับข้าวกล่องกันนุกับบีมก็เดินมาขวางทางกลุ่มของพรีชที่กำลังจะไปเอาข้าวกัน พรีชกับจินพยายามเดินหลบแต่ก็โดนขวางทางอยู่ดี พรีชกับเพื่อนเลยหยุดเดินปล่อยให้นุกับบีมเดินกันไปก่อน พอ2คนนั้นเดินไปพรีชกับเพื่อนก็รีบไปรับข้าวกล่องกันแล้วพากันหาที่นั่งกิน บรื้อออ เอี๊ยดดด เสียงรถคันหรูเข้ามาจอดตรงลานจอดทุกคนพากันหันไปมองรวมถึงกลุ่มของพรีชด้วย ไม่นานก็มีคนลงมาจากรถพร้อมกับมีคนถือถุงกระดาษที่มีของกินเต็มถุงเดินตามหลัง " นี่ยัยพรีชรถคันนั่นเหมือนรถพี่แกเลยอ่ะ" " อืมม ก็เหมือนจริงๆนั่นแหละแต่พี่ฉันจะมาทำไม??งานยุ่งขนาดนั่นพี่คงไม่มาหรอก" " ลูกพรีชชชชชช " เสียงหญิงสาวตะโกนเรียกชื่อพรีชพร้อมกับเดินเข้ามาหาพรีชกับเพื่อนที่กำลังนั่งกินข้าวกันอยู่ " พี่แพร!!!!" พรีชกับจินร้องออกมาพร้อมกันส่วนโซลได้แต่มองด้วยความสงสัยว่าสาวสวยคนนี้ ต่างกับหนุ่มแว่นที่นั่งนิ่งๆ แพรเดินเข้ามากอดน้องสาวตัวกลมของเธอด้วยความคิดถึงก่อนที่จะให้คนเอาของกินมาวางบนโต๊ะ " พี่มาทำไมคะ??" " นี่!น้องลืมไปแล้วใช่มั้ยว่าพี่สาวของน้องก็อยู่คณะเดียวกับน้องนะ??" " เออออ ลืมไปเลยว่าพี่อยู่ปี4 ฮิฮิ" แพรหยิกแก้มของพรีชด้วยคววามหมั่นเขี้ยวน้องสาวตัวกลมของเธอแรนั่งอยู่กับพรีชจนกินข้าวเสร็จ พวกปี2ก็เรียกปี1เข้าหอประชุมพอพรีชกับเพื่อนเดินเข้าหอประชุมไปหมด แพรก็เดินแยกตัวออกไปด้านข้างหอประชุมเพื่อไปดูปี2กับปี3ทำกิจกรรมกับน้องๆขณะที่ยืนดูเธอก็หันไปเห็นนุยืนอยู่ด้านข้างพร้อมกับปี3คนอื่นๆเธอจึงแอบเดินเข้าไปแต่ก็ไม่สามารถหลบสายตาของปี3คนอื่นได้โดยเฉพาะเพื่อนในกลุ่มของนุทุกคนรีบสกิดให้นุกับบีมดูว่าพี่รหัสของเขากำลังเดินเขามา " ไอ้นุ ...มึงแม่มึงมา" " ไหนว่ะ??" " นั่นไงกำลังเดินเข้ามาแล้วน่ะไอ้ห่ามึงรีบเดินไปหาสิ" " กูไม่ต้องไปหรอกปล่อยให้พี่เขาเดินมาเองน่ะดีแล้ว" แพรเดินเข้ามาเพื่อนของนุก็รีบหลบให้แพรมายืนข้างหน้าเพื่อดูรุ่นน้อง ส่วนนุพอยกมือไหว้เสร็จก็หันไปยืนมองดูรุ่นน้องต่อ " พี่แพรมาได้ไงพี่?" " กูก็มาดูน้องกูน่ะสิ!" " น้อง???พี่มีน้องที่คณะเราด้วยเหรครับ??" เสียงบีมเอ่ยถามขึ้นขณะที่กำลังยืนดูพวกรุ่นน้องอยู่ " อืมมม" " แล้ว.....ผู้หญิงหรืผู้ชายอ่ะ??" " ผู้หญิง....แล้วมึงจะถามทำเพื่อ??" " ก็ผมจะได้รู้แล้วคอยดูแลให้พี่ไงครับถ้าพี่กลับไปแล้วน่ะ" " เหรอออออ" " แต่กูว่ามึงมีอย่างอื่นมากกว่านะไอ้บีม??" " กูก็ว่างั้นแหละ สายตามึงมันฟ้องว่ะไอ้บีม ฮ่าฮ่าฮ่า" " พวกมึงก็พูดซะกูไม่น่าเชื่อถือเลย" " เดี๋ยวเลิกกิจกรรมมึงก็เห็นเองแหละ" " คร้าบบบบ" แพรยืนมองน้องสาวที่กำลังทำกิจกรรมจนเสร็จเธอก็เดินออกไปหาพรีชที่กำลังจะเดินออกไปข้างนอกพอดี บีมที่กำลังยืนมองก็เกิดความสงสัยขึ้นมาทันทีที่เห็นพี่รหัสจอมโหดของเพื่อนเดินไปทางกลุ่มของจินบีมรีบเข้าไปสะกิดแขนของนุให้เดินตามพี่รหัสของเขาไป ขณะเดียวกันพรีชก็ถูกจินรีบดึงให้เดินตามมาพร้อมกับโซลแล้วก็เด็กแว่นที่เดินตามมาติดๆพอแยกจากบีมนุก็เดินกลับมาที่ห้องของตัวเองเขาไขกุญแจเพื่อที่เข้าห้อง พอเปิดประตูเข้ามาก็เห็นว่าพรีชหลับอยู่บนเตียง เขาเลือกที่จะเดินเลี่ยงไปที่ห้องน้ำก่อนเขาหายไปพักใหญ่ก่อนที่จะเดินออกมาพร้อมกับผ้าขนหนูที่พาดที่บ่าท่อนบนที่ยังไม่ได้ใส่เสื้อปกปิดเผยให้เห็นซิกแพคที่เป็นของเขาเขาเดินมาที่เตียงยืนมองคนแก้มยุ้ยที่หลับไม่รู้เรื่องอะไรอยู่บนเตียงอยู่สักพักเขาก็เดินไปใส่ชุดนอนแล้วลงมานอนบนเตียงเากอดเธอจากด้านหลัง พรีชขยับตัวเล็กน้อยก่อนที่จะหันมากอดเขาตอบโดยที่เขาไม่ทันทีจะได้ตั้งตัว นุเขี่ยผมที่ลงมาปิดหน้าของพรีชออกแล้วจุมพิตไปที่หน้าผากของเธอไปทีก่อนที่เขาจะข่มตาให้หลับลงโดยที่มีเด็กน้อยแก้มยุ้ยตัวกลมนอนกอดเขาอยู่ ถ้าเป็นคนอื่นเขาก็คงจัดการไปแล้วคงไม่ปล่อยให้นอนกอดอยู่แบบนี้หรอกคืนนี้คงได้ไปหลายน้ำแล้ว แต่นี้ดันเป็นน้องของพี่รหัสจอมโหดแถมเด็กนี้ก็อ่อนต่อโลกเกินไปนุนอนกอดพรีชเอาไว้( หลับแบบนี้ตื่นมาจะตกใจไหมเนี้ย??)ไม่นานเขาก็หลับตามพรีชไป##เช้าวันต่อมา##นุออกจากห้องตัวเองไปตั้งแต่เช้ามืดเพื่อไม่ให้ผิดสังเกตุเขาออกไปวิ่งออกกำลังกายเหมือนกับทุกวันพอวิ่งกลับมาถึงก็เห็นพรีชอยู่ในสวน
แพรหยุดมองอยู่พักนึงก่อนที่จะสะกิดแขนให้เดย์ เดย์ที่นั่งมองอยู่ก็หันมามองแพรที่กำลังสะกิดแขนของเขาอยู่แพรใช้สายตามองไปทางพรีชที่มีอาการแปลกๆ " มีอะไร?? "" เธอดูยัยน้องสิ! ทำไมทำหน้าอย่างนั้นล่ะ?"เดย์หันไปมองหน้าพรีชที่ตอนนี้กำลังทำสีหน้าลำบากใจอยู่ ส่วนตัวต้นเรื่องกับนั่งนิ่งทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ เดย์ใช้ขาเตะเข้าไปที่หน้าแข้งของนุเต็มๆทำเอานุต้องทำหน้าเหยเกกันเลย นุมองหน้าเดย์ที่ตอนนี้ทำหน้านิ่งเฉยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นนุเลยปล่อยมือจากพรีชปล่อยให้เธอนั่งกินข้าวต่อ พอกินข้าวเสร็จพรีชก็ไปเก็บเสื้อผ้าแล้วลงมาพร้อมกับพ่อที่จะไปกับพวกเธอด้วย " ยัยน้องเดี๋ยวไปกับไอ้ตัวดีนั่นก่อนพาพ่อไปด้วยเดี๋ยวพี่กับเดย์ตามไป"" ห๊าาาา แล้วทำไมต้องไปกับรุ่นพี่ด้วยล่ะคะ??เราไม่ได้ไปเที่ยวกันเองเหรอคะ??"" ใครบอกว่าเราจะไปเที่ยวกันเอง" " ไม่ใช่เหรอคะ??"" ก็ไม่ใช่น่ะซิ เราจะไปเที่ยวบ้านสวนของไอ้ตัวนั้นกันต่างหาก"" อะไรนะ บ้านสวน???"" ใช่จ๊ะ!เราจะไปเที่ยวบ้านสวนกัน ไอ้เจ้านั้นมันอุตส่ามาชวนทั้งที"" ใช่ ปกตินุมันไม่เคยให้ใครไปที่บ้านสวนของมันหรอก""
" เรื่องนี้ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน นั้นเพื่อนเธอไม่ใช่??"" ค่ะยัยจิน แต่...พรีชไม่คิดว่าทั้ง2คนนั้นจะมาด้วยกันได้เห็นเจอกันทีไรทะเลาะกันทุกที"" อืม ไม่ต้องไปสนใจพวกนั้น เรามากินข้าวแค่เรา2คนนั่นกับข้าวมาแล้วเรามากินกันดีกว่า"พอข้าวมาเสริฟพรีชกับนุก็นั่งกินข้าวกันจนเสร็จก็พากันกับคอนโด ----อาทิตย์ต่อมา----พรีชต้องกลับบ้านตามที่นัดกับแพรเอาไว้ ส่วนนุก็จำต้องกับบ้านที่ต่างจังหวัดเหมือนกันทั้งคู่แยกกันไประหว่างทางก็โทรหากันตลอด พอพรีชมาถึงบ้านก็ต้องวางายจากนุก่อนไม่งั้นคงโดนแพรจับได้ ขณะที่มาถึงบ้านแพรกับพรีชก็ต้องตกใจอีกครั้งที่เห็นแม็กกับแม่นั่งอยู่ภายในบ้าน โดยที่มีพ่อของพวกเธอนั่งอยู่ที่ห้องนั่งเล่นแพรกับพรีชเดินเข้าไปหาพ่อของเธอ " อุ๊ย!!ดูสิว่าใครมา" เสียงวิดังทักแพรกับพรีชที่กำลังเดินเข้าไปในห้องนั่งเล่นแม็กพอเห็นแพรกับพรีชก็เดินตามทั้ง2คนไปห้องนั่งเล่น " พ่อ!!!ทำไมไอ้!!อี!!2คนนี้ถึงมาอยู่ในบ้านเราอีก??!!"" คุณพ่อคะ มีเรื่องอะไรหรือป่าว??บอกเรา2คนได้นะคะ??"" แพร,พรีช พ่อไม่ได้ให้2คนนั้นเข้ามานะ ทั้งคู่บอกว่าจะมาเก็บของพ่อก็เลยให้เข้าม
หลังจากที่กินอาหารเช้าเสร็จพรีชก็บอกสิ่งที่ชอบกับที่ไม่ชอบให้นุฟังจนบ่าย วันนี้นุมีขึ้นไลฟ์ช่วงบ่ายเขาเลยกลับห้องของตัวเองไปเพื่อเตรียมที่จะขึ้นไลฟ์ แต่เขาก็ไม่ลืมที่จะมาพาพรีชไปห้องของเขาด้วยเหมือนกันแล้วด้วยความที่พรีชไม่ได้ออกไปไหนเธอก็เลยตมไปที่ห้องของนุเพื่อนั่งดูเขาไลฟ์ระหว่างที่ไลฟ์อยู่โทรศัพท์ของนุก็สั่นขึ้นมาพอพรีชเห็นว่าเป็นชื่อของแพรก็หยิบให้เขาหยิบมาดู นุเลยรับโทรศัพท์มาพูดในไลฟ์โดยการที่เขานั่งหันหลังให้คนดูแล้วปิดเพื่อที่จะได้รับสายของแพร " ครับพี่..." ( เห็นน้องกูป่ะ??) " ทำไมอ่ะพี่มีอะไรหรือป่าว??" ( ว่าจะชวนไปข้างนอกสักหน่อย) " ไม่รู้ดิ ผมทำธุระอยู่ข้างนอกแค่นี้ก่อนนะพี่" ( เอ่อๆ มึงไปทำธุระของมึงเหอะ เดี๋ยวกูโทรหาน้องกูเอง) " ครับ" พอวางสายจากนุเสร็จเสียงโทรศัพท์ของพรีชก็ดังขึ้นพรีชหันมองไปที่นุแล้วยกโทรศัพท์ให้นุดูว่าเป็นเบอร์ของแพรที่โทรเข้ามา นุที่นั่งอยู่หน้ากล้องก็รีบขอตัวกับสาวๆในไลฟ์ออกไปจากหน้ากล้องเพื่อไปช่วยพรีชหาข้อแก้ตัวทันที " เฮียเอาไงดี??พี่แพรโทรมา" "เดี๋ยวขอคิดแป๊บ" ระหว่างที่กำลังคิดแพรก็โทรเข้ามาตลอดไม่ขาดสายเลยทีเดียวเพราะด้วย
" อ้าว??ไปไหนแล้วว่ะ" " รุ่นพี่!ทางนี้ " เสียงของพรีชเรียกจากอีกด้านของที่จอดรถเธอวิ่งมาหานุที่ยืนรออยู่พอพรีชมาถึงทั้งคู่ก็พากันกลับคอนโดระหว่างทางที่กลับทั้ง2กับเงียบมาตลอดทางมันช่างเป็นบรรยากาศที่หน้าอึดอัดเสียจริงๆ " รุ่นพี่..." " ................" " รุ่นพี่ยังไม่หายโกรธพรีชเหรอคะ??" " คิดว่าไงล่ะ??" " ขอโทษคะที่ลืมบอกว่า.....ยัยจินจะมารับไปกินข้าวด้วย" " งั้น..วันนี้ต้องไถ่โทษ" " ไถ่โทษ???" " ใช่ ไถ่โทษ" นุขับรถมาถึงคอนโดทั้งคู่ช่วยกันถือของขึ้นบนห้องพอเข้าห้องมาพรีชก็เอาของไปวางที่โต๊ะกินข้าวเธอยืนแกะของกินออกใส่จานส่วนนุพอเข้าห้องมาได้ เขาเดินมาที่โซฟาด้วยสีหน้าที่ไม่ค่อยสบอารมณ์สักเท่าไหร่ " รุ่นพี่!!จะไปไหนคะ??" " เดี๋ยวมา..." เสียงพูดเรียบเฉยของนุที่กำลังจะเดินออกไปจากห้อง " อ่อ ค่ะ" เมื่อได้คำตอบที่ดูเหมือนจะเย็นชาของนุพรีชก็ก้มหน้าแกะของกินต่อส่วนนุก็เดินกลับไปที่ห้องของตัวเอง เขาหายเข้าไปที่ห้องของตัวเองนาน จนพรีชที่แกะของกินเสร็จก็นั่งรอจนหลับคาโต๊ะไป แก๊ก! นุเปิดประตูเข้ามาในห้องก็เห็นพรีชหลับอยู่ที่โต๊ะกินข้าวเขาเดินมาดูพรีชที่หลับอยู่ก
##อาทิตย์ต่อมา## กริ้งงงงงง กริ้งงงงงง ภายในห้องเสียงโทรศัพท์ที่วางอยู่ที่หัวเตียงดังขึ้น นุที่กำลังหลับอยู่ใต้ผ้าห่มเขาควานหาโทรศัพท์ที่วางอยู่มารับสายที่โทรเข้ามาโดยที่ไม่ได้ลืมตาดูเลย " โหลลลลล " ( ไอ้นุ!!มึงตื่นรึยังว่ะ??) " มึงมีไรพูดมา กูจะได้นอนต่อ" ( นอนต่ออะไรของมึง นี่มึงลืมนัดกูใช่ป่ะ??) " กูไปนัดกับมึงตอนไหน...." ( เอ้า!!!ไอ้นี่ลืมกูเฉย มึงนัดกูไว้เรื่องที่จะไปเที่ยวบ้านมึงไง??นี่!มึงลืมไปแล้ว) " กูไม่ได้ลืม แค่กูไม่อยากกลับไปรบกวนคุณปู่กูพักผ่อน" ( ทำยังกับบ้านมึงมีหลังเดียวเนอะ..... ) นุเปิดผ้าห่มออกมานั่งคุยโทรศัพท์กับบีมด้วยสีหน้าที่บ่งบอกเลยว่าถ้าไม่พามันไปเที่ยวบ้านคงไม่มีทางจบแน่ๆ "มึงรู้ได้ไงว่ากูมีบ้านหลังอื่นด้วย??" ( แหมมมมมม ทำเหมือนมึงกับกูพึ่งรู้จักกันเนอะ....) " เอ่อๆ แล้วมึงเตรียมตัวแล้วไง??" ( กูเตรียมพร้อมนานล่ะ เหลือแต่มึงนี่แหละ) " เอ่อๆ เดี๋ยวกูโทรบอกที่บ้านให้จัดที่ไว้ แค่นี้กูจะนอน" ( เอ่อกแค่นี้แหละ ) ตื๊ด ตื๊ด ตื๊ด พอวางสายได้นุก็เอาผ้าห่มมาคลุมโปงนอนต่ออทันทีนอนไปได้สักพักก็นึกขึ้นได้ว่าวันนี้ต้องพาพรีชไปกินข้าวเขา
นุเดินไปหยิบเสื้อของเขาในตู้มาให้พรีชเปลี่ยน พอได้เสื้อมาพรีชก็เดินเข้าห้องน้ำไปเปลี่ยนแต่พอเข้ามาในห้องน้ำได้พรีชก็นึกขึ้นมาได้ว่าที่นี่ไม่ใช่ห้องของตัวเองเลยรีบออกมาจากห้องน้ำมาอย่างไว" รุ่นพี่!! พรีชจะต้องกลับห้องแล้วค่ะ" " เมื่อคืน...." " เรื่องเมื่อคืนพรีชไม่โกรธรุ่นพี่หรอกค่ะ
" พี่จะไหวเหรอค่ะ ?" " ไหวซิ!!พ่อไม่กล้าทำอะไรพี่หรอกในเมื่อพินัยกรรมของแม่ได้ยกกิจการทั้งหมดที่เป็นชื่อของแม่ยกให้เรา2คนพี่น้องอยู่แล้วยัยป้ากับลูกของมันก็ไม่มีสิทธิ์แม้แต่พ่อไม่มีสิทฺธิ์เหมือนกัน ลุงทนายก็อยู่มีอะไรปรึกษาได้อยู่แล้วแม่ฝากลุงทนายให้คอยดูแลเรา2คนให้ดี น้องยังไม่รู้ลุงทน
" ไอ้นุ!!รอกูด้วยดิว่ะ..." บีมรีบวิ่งตามนุมาจนถึงหน้าร้านข้าวที่พวกสาวๆนั่งกินกันอยู่ ทั้งคู่เดินเข้าไปข้างในร้านแล้วสั่งของมากินกัน " เดี๋ยวกูมา...." " มึงจะไปไหน?" " ไปห้องน้ำมึงจะตามกูไปด้วยมั้ยล่ะ ?" " เอ่อๆมึงไ
## คอนโดของนุ วันนี้บีมมาเล่นที่ห้องของนุทั้งคู่พร้อมกับของกินที่ทั้งคู่ซื้อมาเต็มโต๊ะระหว่างที่กินกันอยู่นุก็เลื่อนดู ตต ไปด้วยแล้วก็มาหยุดที่คลิปหนึ่งที่มีเด็กสาวกำลังถ่ายเล่นกันในนั้นเป็นคนที่เขารู้จักคุ้นหน้าตาดีในคลิปจินกำลังตั้งกล้องแล้ววิ่งไปหาพรีชที่ยืนรออยู่พอจินวิ่งไปถึงทั้ง2







