Mag-log in#วันไปทำกิจกรรม
วันนี้เด็กปี1มารวมตัวกันที่หน้าคณะเพื่อที่จะไปทำกิจกรรมนอกสถานที่กันทุกคนขึ้นรถเตรียมพร้อมที่จะไปกัน ก่อนหน้านั้น2วันพวกปี3เดินทางมากันก่อนเพื่อเตรียมสถานที่ นุที่รับหน้าที่มาจากพวกปี4ก็จัดการสถานที่เรียบร้อยตามคำสั่ง 📲📲📲 " ครับ รุ่นพี่....." " น้องรหัสที่รัก....อย่าลืมที่พี่รหัสบอกไว้นะ" " บอก....เรื่อง???" " นี่!! มึง...ลืมที่กูบอกไว้ใช่ไหม??...." " ป่าว!...ครับไม่ลืมๆครับ" " ให้มันจริง....ถ้าน้องฉันเป็นอะไรแกเตรียมตัว......" " ครับพี่ผมจะดูแลให้อย่างดีเลยครับ พี่ไม่ต้องห่วง" " เอ่อ กูฝากด้วยน่ะ ถ้าว่างเดี๋ยวกูจะไปดู" " ได้ครับ ผมจะดูแลน้องสาวพี่ให้พี่ไม่ต้องห่วง" พอวางสายจากพี่รหัส นุก็นึกถึงวันที่พี่รหัสฝากน้องสาวให้เขาดูแลแต่เขาเองกับยังไม่เคยเห็นหน้าน้องสาวของพี่รหัสตัวเองเลยด้วยซ้ำ เขาเปิดดูรูปที่รุ่นพี่ส่งมาให้ดู รูปที่เขาเห็นกับเป็นเด็กสาวแก้มยุ้ยตัวอวบผิวขาวรอยยิ้มของเธอชั่งสดใสไร้เดียงสาต่างจากผู้หญิงที่เข้ามาหาเขาทุกคนที่มีแต่จ้องจะจับเขาเพราะรู้ฐานะของเขา นุนั่งมองรูปเด็กสาวอยู่นานจนบีมเดินมาตามทั้งคู่พากันเดินกลับเข้าไปในหอประชุมที่เตรียมไว้เพื่อรอรับน้องปี1 #เช้าวันต่อมา วันนี้เป็นวันที่เด็กปี1ต้องเดินทางมาทำกิจกรรมที่พวกรุ่นพี่ได้เตรียมเอาไว้ให้รถของพวกปี1ขับออกจากมหาลัยมุ่งหน้าตรงไปสถานที่จัดกิจกรรม ขณะที่นั่งรถกันพวกปี1ต่างร้องเพลงกันสนุกสนาน เวลาผ่านไป........รถเข้ามาจอดที่ลานพวกปี2ก็ลงมาเช็คชื่อให้รุ่นน้องลงมารวมตัวกันที่ลาน " อ้าวๆๆมากันครบแล้วก็เงียบๆกันหน่อย" " แกดูซิ...นั้นใช่ไอ้รุ่นพี่คนที่เราทะเลาะด้วยใช่ป่ะ???" " ไหนแก?" " นั่นไง ยืนอยู่กับรุ่นพี่ที่เดินชนแกแล้วเดินหนีไปอ่ะ นั่นๆ" " ไหน??? เฮ้ย!!นั่นมัน!!..." " อะไรแก??มีอะไรถึงตกใจขนาดนั้น??" " กะกะก็นั่น...พะพะพี่คนที่พวกเราติดตามดูใน ตต.กันใช่ไหมแก??ช่วยฉันดูหน่อย" " ไหนแก....อยู่ไหนอ่ะ..." " ก็นั่นไงคนที่ยืนข้างๆพี่คนที่เถียงกับแกวันนั่นอ่ะ" " ห๊ะ!!อย่าบอกนะว่า....เขารู้จักกันน่ะ" " ไม่รู้สิแก....." " พวกปี1เงียบๆหน่อย!!" เสียงปี2ตะโกนบอกใหัปี1เงียบก่อนที่จะเดินมารวมตัวกันแยกเด็กปี1ให้เป็นกลุ่มเพื่อทำกิจกรรม " น้องๆครับถ้าจับกลุ่มกันเรียบร้อยแล้วก็นั่งตามกลุ่มของตัวเองเลยนะ" " ครับ/ค่ะ" " แก...เราอยู่กัน2คนแล้วจะหาใครอีก2คนล่ะพวกรุ่นพี่ให้จับกลุ่ม4คนซะด้วยสิ" " งั้นเราไปตรงนั้นกัน น่าจะมีเพื่อนที่ยังไม่มีกลุ่มนะ" " อืม ไปกัน" พรีชกับเพื่อนของเธอเดินไปตรงเพื่อนๆที่ยืนกันอยู่ทุกคนได้กลุ่มกันครบแล้วแต่ก็ยังเหลือเด็กสาวอีกคนเธอกำลังหันซ้ายหันขวามองหากลุ่มที่จะเข้าร่วมด้วยแต่ก็ไม่มีใครสนใจเธอเลยจน2สาวเดินมา " เธอๆมีกลุ่มยังอ่ะ??" " ใช่ๆๆเธอได้กลุ่มยังมาอยู่กลุ่มเดียวกับเราป่ะ?" " ได้เหรอ?? เราอยู่กับกลุ่มเดียวพวกเธอได้ใช่ไหม??" " ได้สิ! พวกเราคนยังไม่ครบน่ะเธอมาอยุ่ด้วย..." " เอ่อ....งั้นเราฝากตัวด้วยนะ" " ไม่เป็นไรจ๊ะ พวกเราสิต้องฝากตัวกับเธอ" " เธอ2คนชื่ออะไรกันมั่งหรอ?? " " เราชื่อพรีช ส่วนยัยนี่ชื่อจิน แล้วเธอล่ะชื่ออะไร??" " ฉันชื่อโซลจ๊ะ" " เธอเป็นลูกครึ่งเหรอ??เราฟังดูแล้วเหมือนเธอจะพูดไม่ค่อยชัดเลย??" " อืม....ใช่!เราพึ่งกลับมาจากเกาหลี แม่เราเป็นคนไทยน่ะ" " อ่อออ งั้นเธอก็ยังไม่มีเพื่อนน่ะสิ??" " ใช่เราพึ่งย้ายกลับมาเรียนที่ไทยเลยยังไม่มีเพื่อนซักคนเลย เรา....ขอเป็นเพื่อนกับพวกเธได้ไหม??" " ได้สิ งั้นพวกเราไปหาเพื่ออนอีกคนกันดีกว่าจะได้ครบคน" ขณะที่มองหาเพื่อนเข้ากลุ่มอีกคนพรีชก็หันไปสบตากับนุที่กำลังยืนมองมาทางเธอกับเพื่อนอยู่ ไม่นานจินก็ดึงพรีชกับโซลให้เดินไปทางที่นุยืนอยู่ก็เจอเข้ากับหนุ่มน้อยใส่แว่นประมาณว่าเป็นเด็กเรียนยืนอยู่ตรงหน้าจินเดินเข้าไปทักหนุ่มน้อยทันทีแต่หนุ่มน้อยกับมองหน้าพวกเธอด้วยความสงสัย " นี่ๆเธอมีกลุ่มหรือยังมาเข้ากลุ่มกับพวกเราไหม?" " ยังอ่ะพวกเธอคนยังไม่ครบหรอ??" " อืม ได้สิเราขออยู่กับพวกเธอด้วยแล้วกันจะได้ไม่ต้องไปหา" " ได้สิงั้นกลุ่มเราคนก็ครบแล้ว ไปหาที่นั่งกัน" พรีชกับเพื่อนพากันเดินมาหาที่นั่งรอเพื่อนๆที่ยังจับกลุ่มกันไม่ครบ นุกับบีมแล้วก็พวกปี3ยืนดูพวกปี2จัดการรรุ่นน้องจนเรียบร้อยแล้วพากันเข้ามาในอาคารเพื่อแนะนำตัวและกิจกรรมที่จะทำกันใน3วันนี้ " ไอ้นุมึงเห็นน้องกลุ่มนั้นไหมว่ะ??" " กลุ่มไหนว่ะ??แม่งมีหลายกลุ่มชิป...มึงให้กูดูกลุ่มไหนวว่ะ?" นุมองไปทางที่บีมบอกแต่ก็ไม่รู้ว่าบีมจะให้เขาดูรุ่นน้องกลุ่มไหนนุเลยมองไปเรื่อยจนเขามาหยุดที่กลุ่มของพรีชที่นั่งกันอยู่ในแถว พรีชเอาแต่นั่งก้มหน้าไม่ได้สนใจเพื่อนของเธอที่กำลังนั่งกระซิบคุยกับเพื่อนอีกคนอยู่ " น้องกลุ่มนั้นไง..." " ไหนว่ะ??" " ก็กลุ่มที่มีน้องปากแจ๋วกับน้องอวบที่แกชนอยู่นั้นไง!....น่ะ..." " เอ่อ กูเห็นล่ะ แล้วมึงมีไรกับน้องมันว่ะ?หรือว่าวันนั้นมึงเถียงกับน้องไม่สะใจจะไปหาเรื่องอีกว่างั้น??" " มึงก็พูดไป กูไปจะหาเรื่องเด็กมันทำไม??" " จริงอ่ะ!แต่ที่กูเห็นเนี้ยมึงจ้องน้องมันอยู่นานล่ะนะ" " มั่วแล้ว....กูจ้องน้องมันตอนไหน กูมองพวกปี2จัดการรุ่นน้องต่างหากมึงนี่มั่วชิป...กูกลับห้องล่ะ!" บีมเดินหนีกลับห้องไปปล่อยให้นุยืนมองรุ่นน้องกลับเพื่อนคนอื่นๆ จนปี1จัดกลุ่มกันเรียบร้อยพวกปี2ก็เริ่มให้ปี1จัดกิจกรรมของวันนี้ นุเดินไปอยู่ซุ้มที่จัดไว้เพื่อเริ่มกิจกรรมกับรุ่นน้องไม่นานบีมก็เดินกลับเข้ามาพร้อมกับของกินและน้ำ พอมาถึงก็เจอเข้ากับกลุ่มของพรีชและจินเข้าพอดีบีมได้โอกาศก็หาจังหวะแกล้งจินทันทีบีมเรียกกลุ่มของพรีชให้เดินเข้าไปในซุ้มบีมจ้องเล่นงานจินคนเดียวส่วนคนอื่นเขาไม่ได้สนใจอะไรเลยปล่อยออกไปโดยไม่โดนแกล้งอะไรเว้นแต่จินที่โดนบีมจัดการเต็มที่สภาพจำแทบไม่ได้ " อุ๊ย!!มือลั่นน่ะโทษทีนะ เละเลยฮ่าฮ่าฮ่ามึงดูดิไอ้นุ ฮ่าฮ่าฮ่า" " รุ่นพี่....จะเล่นแบบนี้ใช่ไหม..." จินมองดูสภาพตัวเองแล้วหันไปมองบีมที่กำลังหัวเราะสะใจอยู่ใกล้ๆ จินเดินเข้าไปหาบีมแล้วหยิบของที่อยู่ในมือของเขาออกมาแล้วจัดการละเลงลงบนใบหน้าของบีมจนเละไปหมดเหลือแค่ลูกกะตา " ให้มมันรู้ซะบ้างว่าเล่นกับใคร ฮิฮิฮิ" พอเอาคืนบีมได้จินก็เดินกลับไปหาพรีชกับเพื่อนในกลุ่มแล้วพากันกลับไปนั่งในแถวต่อ " ยัยจินแกเล่นกับพี่เขาแบบนี้ฉันว่าแก......" " ไม่มีอะไรหรอกน่าแกก็คิดเยอะไป " " เราก็คิดเหมือนกับพรีชนะ จินเธอไม่กลัวรุ่นพี่จะเอาคืนเหรอ??" " ทำไมหรอ? ถ้าเขาแกล้งมาก็แกล้งกับสิจะกลัวทำไม?" " แต่ฉันว่าช่วงนี้เธออย่าพึ่งทำอะไรดีกว่า ไม่งั้นรุ่นพี่ปี3คงได้หมายหัวเธอไว้แน่" เสียงหนุ่มน้อยคนเดียวในกลุ่มเอ่ยทักจินขึ้นทำให้จินต้องหันไปมองเขาที่นั่งอยู่ข้างหลังเธอ ขนาดนั่งเข้าแถวอยู่เขายังอุตส่าเอาหนังสือขึ้นมาอ่านได้อีกจินมองแล้วก็ต้องถอนหายใจให้กับความเป็นเด็กเรียนของเขา " ห๊ะ!!เมื่อกี้นายบอกว่าพวกปี3หรอ??" " อืม..." " ตายแล้วยัยจิน งานเข้าแล้วสิทีนี่แกดันไปมีเรื่องกับปี3ที่ขึ้นชื่อว่าโหดรองจากปี4ด้วยเอาไงล่ะทีนี่?" " จะไปกลัวทำไม?ในเมื่อพอกลับมอก็ต่างคนต่างอยู่ไม่ใช่เหรอ คิดมากแล้วพวกแกน่ะ" จินหันกลับมาแล้วนั่งก้มลงเช็ดหน้าตัวเองจนสะอาด เวลาผ่านไปกิจกรรมของวันนี้ก็เสร็จเรียบร้อยพวกรุ่นพี่ก็ปล่อยให้ปี1กลับเข้าที่พักกันพอพวกปี1เข้าพักกันเรียบร้อยปี3ก็เรียกปี2มาประชุมกันเรื่องกิจกรรมของพรุ่งนี้ #พรีชTalk วันนี้พี่คนนั้นทำไมหน้าเหมือนกับพี่นุที่อยู่ในไลฟ์เลยหรือว่าเราจะจำผิดนะ แต่!พี่เขาหน้าเหมือนมากเลยอยากเข้าไปถามแต่ก็ไม่กล้าแต่มองดีๆพี่คนที่อยู่ในไลฟ์ดูดีกว่าอีกส่วนคนที่เห็นวันนี้ดูๆแล้วสายตาดุมากๆเลยน่ากลัวจริงๆถ้าทำอะไรไม่ถูกใจสงสัย...... ต้องอยู่ให้ห่างๆซะแล้วอยู่ใกล้เดี๋ยวมีปัญหา แล้ววันนี้ยัยจินดันไปสร้างเรื่องอีกพรุ่งนี้จะโดนอะไรอีกล่ะไม่อยากจะคิดเลย แล้วดูยัยเพื่อนตัวดียังนอนได้สบายใจอีกมันเคยสนอะไรบ้างไหมเนี้ย เฮ้ออออ...... .........................................................................................................................."เหนื่อยแล้วเหรอคะ??แต่ว่าเฮีย....."นุมองหน้าพรีชด้วยสายตาเจ้าเล่ห์เอ็นอุ่นที่ยังคงเชื่อมต่ออยู่เริ่มขยายตัวขึ้นมาอีกครั้ง" อ๋าาา...เฮียขา~~~อื้มมม..."" ว่าไงคะ?เรียกเฮียซะเสียงหวานเชียวนะคะ..."" เฮียขา~~~อ๊าส์~~~"นุเริ่มขยับเอวสอบเข้าหาร่องรักของพรีชอีกครั้ง"อื้มมม...ซี๊ดดดดด...พรีช....อื้มมมข้างในของหนูมันเรียกร้องหาเฮียอยู่นะคะ อื้มมม..."" อ๊ะ!!!เฮียขาอ๊าส์~~~เสียวไม่ไหวแล้ว..อ๊ะ!!!กรี้ดดด!!!!!!"" หืมมม?เสร็จก่อนเฮียเฉยเลยนะคะ...แบบนี้เฮียคงต้อง....."" เฮียขา....."พรีชเรียกนุด้วยเสียงที่กระเซ่าพลางหอบถี่จนอกอิ่มกระเพื่อมตามจังหวะหายใจนุฟังเสียงของพรีชที่เรียกเขาพลางพรมจูบลงไปทั่วไหล่และคอขาวระหงษ์ของพรีชจนเกิดรอยแดงเข้มอีกครั้งทับรอยเดิม...นุเริ่มขยับเอวถี่รัวจนร่างของพรีชสั่นคลอนไปตามแรงที่นุกระแทกกระทั่นเข้าหา....นุจับพรีชเปลี่ยนท่าทางในการรับแรงกระแทกจากเขาจากทางด้านหลังนุสอดใส่ท่อนเอ็นแข็งขืนเข้าร่องรักภายในรวดเดียวจนสุดความยาว พรีชที่ถูกนุส่งท่อนเอ็นอุ่นเข้าร่องรักถึงกับครางออกมาเสียงหลงสะโพกมนแอ่นรับท่อนเอ็นเป็นอย่างดี
หลังจากที่นุพาพรีชกลับมาที่คอนโดเขาก็เตรียมกล่องยามาทำแผลให้พรีชทั้งคู่อยู่ด้วยกันเหมือนก่อนแต่ที่เปลี่ยนไปก็คือนุต้องไปทำงานที่บริษัทแทนที่เขาจะมานั่งไลฟ์สดเหมือนทุกที แต่กับกันพรีชที่เป็นคนว่างงานกับดัดแปลงห้องของเธอให้เป็นห้องไลฟ์สดแทน....เธอเลือกที่จะไลฟ์เต้นเหมือนตอนอยู่ที่จีน"หนูคะ....จะไลฟ์เต้นจริงๆเหรอ???"" ทำไมคะ??พรีชไลฟ์ไม่ได้เหรอ?...หรือว่า.....เฮียหึง?"" เฮีย.....ก็ใช่น่ะซิ!!หึงมากด้วย!!..."" แต่พรีชไม่ได้เต้นคนเดียวนี่คะ.....พรีชชวนยัยจินมาเต้นด้วยนะไม่ต้องหวงขนาดนั้น"" ไม่ได้คะ!ถึงจะเต้นกับจินก็เถอะ...เฮียก็หวงอยู่ดีนั่นแหละ...."" เฮียจะให้พรีชอยู่เฉยๆเหรอคะ??เหงาตายเลย...."พรีชทำหน้างอใส่นุแล้วสะบัดหน้าหนีไปอีกด้าน" อย่าทำหน้าแบบนั้นซิคะคนดี....ไม่เอาคะหันมาหาเฮียหน่อยนะคะคนดี...."" เฮียอ่ะ!ให้พรีชอยู่เฉยก็เหงาตายพอดี"" ก็ได้ๆเฮียให้หนูไลฟ์ก็ได้แต่มีข้อแม้นะคะ"" ข้อแม้อะไรคะ?"" พอไลฟ์เสร็จพรีชต้องมานอนห้องนี้ห้ามนอนที่ห้องไลฟ์โอเคไหมคะ??"" นอนห้องเฮีย??ทำไมพรีชนอนห้องพรีชไม่ได้ล่ะ??"" ก็เฮีย..
" พรีช!พรีชจำพี่ได้แล้วใช่ไหมครับพรีช!..."" เฮีย...ไม่ใช่ซิ!!พรีชไม่ได้เป็นอะไรกับรุ่นพี่จะเรียกแบบนี้ได้ยังไงใช่ไหม??"พรีชมองหน้านุด้วยแววตาว่างเปล่าเธอนึกไปถึงวันที่เธอได้ยินสิ่งที่เขาพูดกับเพื่อนในห้องที่ร้านคาราโอเกะวันนั้น" ไม่!ครับพรีช...พรีชเรียกพี่เหมือนเดิมนะครับ"" พรีชคงเรียกไม่ได้หรอกค่ะในเมื่อรุ่นพี่เห็นแค่พรีชเป็นแค่เด็กคนนึงที่อยากเล่นก็เล่นอยากเขี่ยทิ้งก็เขี่ยทิ้ง...ขอบคุณนะค่ะที่ดูแลวันนี้...พรีชขอตัวก่อน..."พรีชลุกขึ้นออกจากเตียงของนุทันทีที่พูดจบ " พรีช!!!พี่ขอโทษ...!!"นุกอดพรีชจากด้านหลังพร้อมกับซุกหน้าลงที่ไหล่ของเธอเขากอดเธอเอาไว้แน่นพรีชเองก็พยายามแกะมือของเขาให้ออกจากตัวเธอ" รุ่นพี่ปล่อยพรีช...พรีชจะกลับห้อง..."" ไม่!!พี่ไม่ปล่อย!!..."" ปล่อยพรีช!!"" พรีช!!ฟังพี่นะ!เรื่องวันนั้นพรีช...เข้าใจพี่ผิด!!"" หึ!เข้าใจผิด??รุ่นพี่คิดว่าพรีชเป็นพรีชคนเดิมที่รุ่นพี่จะหลอกได้ง่ายๆเหรอคะ??"" ไม่ใช่!!พี่ขอโทษ...พรีชฟังพี่ก่อนฟังพี่อธิบายก่อนนะครับ"นุยังคงกอดพรีชเอาไว้แน่นและแน่นยิ่งขึ้นอีกจนพรีชร้องออกมา
" มาหาใครคะ??"เสียงแม่ที่เข้ามาทำความสะอาดห้องทุกอาทิตย์เอ่ยถามนุที่กำลังยืนอึ้งระคนผิดหวังว่าคนที่อยู่ด้านในไม่ใช่พรีช" อ่อ!!ปะ..ป่าวครับพอดีเห็นมีไฟเปิดอยู่ก็เลยคิดว่าเจ้าของห้องจะกลับมาอยู่..."" อ๋อ.....พอดีป้ามาทำห้องให้เจ้าของห้องน่ะค่ะ ได้ยินมาว่าเธอจะมาพักที่นี่อีกไม่นานนี้อะไรประมานนี้แหละค่ะ.....งั้นป้าขอตัวก่อนนะคะ"" อ่ะ!!ครับ..!ครับ...."นุหลบทางให้แม่บ้านเดินออกไปเขาได้แต่มองตามแผ่นหลังของแม่บ้านแล้วนึกถึงคำที่ป้าบอกว่าเจ้าของห้องจะกลับมา " เอ๊ะ!!เดี๋ยวนะ..เมื่อกี้ป้าแม่บ้านบอกว่า.....เจ้าของห้องจะกลับมา! พรีซ....พรีซจะกลับมาอยู่ที่นี่เหรออย่างนั้นก็ดีซิ....พี่จะกลับมาอยู่ที่นี่ตั้งแต่วันนี้เลย"ในขณะที่นุกำลังดีใจเรื่องที่เจ้าของห้องที่คุ้นเคยกำลังจะกลับมาเขาก็กดต่อสายไปที่บ้านทันที "แม่ครับผมจะกลับมาอยู่คอนโดสักระยะนะครับ...."หลังจากที่คุยกับแม่เสร็จนุก็เดินไปที่ลิฟต์เพื่อลงไปด้านล่าง ระหว่างที่เดินออกไปเขาก็เห็นรถของแพรที่ขับเข้ามาจอดที่ลายจอดรถหน้าคอนโด"เจ้แพรมาทำอะไรที่นี่?"นุเลี่ยงที่จะไมให้แพรกับเดย์เห็นว่าเขาก็
" ตามดูต่อไป.."เสียงคนที่นั่งในรถสั่งลูกน้องที่นั่งอยู่ที่คนขับให้ตามดูพรีชต่อ เขามองตามพรีชที่ขับรถออกไปจากโรงแแรมช้าก่อนทที่จะสั่งให้ลูกน้องขับรถตามเธอไปอีกครั้ง" ท่านประธานครับเรามนัดทานข้าวกับลูกค้าที่โรงแรมตอนทุ่มครึ่งนะครับ..."" เลื่อนออกไปก่อน"" ได้ครับ!"เสียงตอบรับจากคนขับรถที่เป็นเลขาของเขาตอบกลับมาแล้วขับรถตามมรถของพรีชไปห่างๆเพื่อไม่ให้พรีชสงสัย รถของพรีชขับมาตามทางที่เขาคุ้นเคยมาก" ทำไม??ถึงขับมาทางนี้ล่ะ??"เสียงพึมพำของเขาพูดออกมาเบาๆสสายตาคมกริบๅจ้องไปที่รถของพรีชไม่วางตาจนพรีชขับมาถึงบ้านหลังที่เขาคุ้นเคย เขาบอกให้เลขาขับเลยไปจอดในที่ที่เขาเคยมาจอดส่งพรีชเวลาที่เธอกลับมาบ้านหลังนี้ เขาดูจนไฟในห้องของเธอเปิดขึ้น"ใช่เธอจริงๆ!!! ในที่สุดฉันก็หาเธอเจอ....."" เอาไงต่อดีครับ หรือว่าจะ.."" กลับ...!"เสียงทุ้มต่ำออกคำสั่งขึ้นทันที เขาดีใจระคนประหลาดใจเมื่อนึกถึงพรีชในตอนนี้ที่เธอผอมจนแทบจำไม่ได้เขายิ้มขึ้นที่มุมปากเล็กน้อยก่อนจะหลับตาลงนึกถึงตอนที่ได้อยู่กับเธอเมื่อตอนสมัยเรียน " เธอจำฉันไม่ได้???"เขาพึมพำออกมาขณ
พรีชเดินลงมาจากห้องนอนพอลงมาถึงก็เห็นพ่อนั่งอ่านหนังสืออยู่ที่ห้องนั่งเล่นเธอเดินตรงเข้าไปหาพ่อเพื่อบอกว่าจะไปกินข้าวกับเพื่อน " แล้วไปกับใครบางล่ะลูก??""ไปกับพี่แพรค่ะ เดี๋ยวไปเจอกันที่ร้านอาหารในโรงแรมเลย "" อืม งั้นก็ไปเถอะขับรถดีๆละ"" ค่ะ พรีชไปก่อนนะคะ"พรีชรีบเดินออกไปที่รถแล้วขับออกไป เธอขับมาตามจีพีเอสที่ห่าวหรานส่งโลเคชั่นมาให้เธอขับมาจนถึหน้าโรงแรม พอจอดรถเสร็จเธอก็เดินมาที่หน้าทางเข้า" ยัยพรีช!!ทางนี้!!ทางนี้!!"เสียงของแพรตะโกนเรียกเมื่อเห็นพรีชกำลังเดินมา พรีชรีบเดินเข้าไปหาแพรกับเดย์ที่รออยู่หน้าทางเข้า ทั้ง3คนเดินเข้าไปในโรงแรมพร้อมกัน พรีชกดต่อสายหาห่าวหรานทันทีที่เข้ามาถึง ตื้ดดด ตื้ดดด " ห่าวหราน พรีชมาถึงแล้วนะ ห่าวห่าวอยู่ไหนเหรอ??"( พรีชหันมาข้างหลัง ทางนี้ ทางนี้ )ห่าวหรานรับสายแล้วเรียกพรีชจากด้านหลัง เธอหันกับไปมองก็เจอเข้ากับห่าวหรานที่ยืนโบกมือให้เธออยู่ " รอนานมั้ย?โทษทีมาช้าไปหน่อย หิวเหรอยัง??"" รอไม่นานหรอกเราก็พึ่งลงมา เก็บของพึ่งเสร็จเหมือนกัน แล้วพรีชหิวยังไปกินข้าวกัน""เอ่ออ พี่ก็ยังอยู
" พี่จะไหวเหรอค่ะ ?" " ไหวซิ!!พ่อไม่กล้าทำอะไรพี่หรอกในเมื่อพินัยกรรมของแม่ได้ยกกิจการทั้งหมดที่เป็นชื่อของแม่ยกให้เรา2คนพี่น้องอยู่แล้วยัยป้ากับลูกของมันก็ไม่มีสิทธิ์แม้แต่พ่อไม่มีสิทฺธิ์เหมือนกัน ลุงทนายก็อยู่มีอะไรปรึกษาได้อยู่แล้วแม่ฝากลุงทนายให้คอยดูแลเรา2คนให้ดี น้องยังไม่รู้ลุงทน
" ไอ้นุ!!รอกูด้วยดิว่ะ..." บีมรีบวิ่งตามนุมาจนถึงหน้าร้านข้าวที่พวกสาวๆนั่งกินกันอยู่ ทั้งคู่เดินเข้าไปข้างในร้านแล้วสั่งของมากินกัน " เดี๋ยวกูมา...." " มึงจะไปไหน?" " ไปห้องน้ำมึงจะตามกูไปด้วยมั้ยล่ะ ?" " เอ่อๆมึงไ
## คอนโดของนุ วันนี้บีมมาเล่นที่ห้องของนุทั้งคู่พร้อมกับของกินที่ทั้งคู่ซื้อมาเต็มโต๊ะระหว่างที่กินกันอยู่นุก็เลื่อนดู ตต ไปด้วยแล้วก็มาหยุดที่คลิปหนึ่งที่มีเด็กสาวกำลังถ่ายเล่นกันในนั้นเป็นคนที่เขารู้จักคุ้นหน้าตาดีในคลิปจินกำลังตั้งกล้องแล้ววิ่งไปหาพรีชที่ยืนรออยู่พอจินวิ่งไปถึงทั้ง2
นุร้องเพลงในไลฟ์ได้ไม่กี่เพลงก็ขอตัวลงไลฟ์เพราะพรุ่งนี้เขามีเรียนในช่วงเช้าพอลงไลฟ์เสร็จนุก็นั่งเลื่อนโทรศัพท์ดูแล้วก็ไปสะดุดกับรูปๆหนึ่งที่มีเจ้าของโพสไว้มันเป็นรูปแขนของเธอที่มีรอยแผลถลอกพร้อมกับข้อความที่ตัดพ้อกับตัวเธอเอง ///น่ารักแค่ไหนแต่อ้วนแบบนี้ใครเขาจะมาสนใจ///นุเลื่อนเป







