로그인#วันไปทำกิจกรรม
วันนี้เด็กปี1มารวมตัวกันที่หน้าคณะเพื่อที่จะไปทำกิจกรรมนอกสถานที่กันทุกคนขึ้นรถเตรียมพร้อมที่จะไปกัน ก่อนหน้านั้น2วันพวกปี3เดินทางมากันก่อนเพื่อเตรียมสถานที่ นุที่รับหน้าที่มาจากพวกปี4ก็จัดการสถานที่เรียบร้อยตามคำสั่ง 📲📲📲 " ครับ รุ่นพี่....." " น้องรหัสที่รัก....อย่าลืมที่พี่รหัสบอกไว้นะ" " บอก....เรื่อง???" " นี่!! มึง...ลืมที่กูบอกไว้ใช่ไหม??...." " ป่าว!...ครับไม่ลืมๆครับ" " ให้มันจริง....ถ้าน้องฉันเป็นอะไรแกเตรียมตัว......" " ครับพี่ผมจะดูแลให้อย่างดีเลยครับ พี่ไม่ต้องห่วง" " เอ่อ กูฝากด้วยน่ะ ถ้าว่างเดี๋ยวกูจะไปดู" " ได้ครับ ผมจะดูแลน้องสาวพี่ให้พี่ไม่ต้องห่วง" พอวางสายจากพี่รหัส นุก็นึกถึงวันที่พี่รหัสฝากน้องสาวให้เขาดูแลแต่เขาเองกับยังไม่เคยเห็นหน้าน้องสาวของพี่รหัสตัวเองเลยด้วยซ้ำ เขาเปิดดูรูปที่รุ่นพี่ส่งมาให้ดู รูปที่เขาเห็นกับเป็นเด็กสาวแก้มยุ้ยตัวอวบผิวขาวรอยยิ้มของเธอชั่งสดใสไร้เดียงสาต่างจากผู้หญิงที่เข้ามาหาเขาทุกคนที่มีแต่จ้องจะจับเขาเพราะรู้ฐานะของเขา นุนั่งมองรูปเด็กสาวอยู่นานจนบีมเดินมาตามทั้งคู่พากันเดินกลับเข้าไปในหอประชุมที่เตรียมไว้เพื่อรอรับน้องปี1 #เช้าวันต่อมา วันนี้เป็นวันที่เด็กปี1ต้องเดินทางมาทำกิจกรรมที่พวกรุ่นพี่ได้เตรียมเอาไว้ให้รถของพวกปี1ขับออกจากมหาลัยมุ่งหน้าตรงไปสถานที่จัดกิจกรรม ขณะที่นั่งรถกันพวกปี1ต่างร้องเพลงกันสนุกสนาน เวลาผ่านไป........รถเข้ามาจอดที่ลานพวกปี2ก็ลงมาเช็คชื่อให้รุ่นน้องลงมารวมตัวกันที่ลาน " อ้าวๆๆมากันครบแล้วก็เงียบๆกันหน่อย" " แกดูซิ...นั้นใช่ไอ้รุ่นพี่คนที่เราทะเลาะด้วยใช่ป่ะ???" " ไหนแก?" " นั่นไง ยืนอยู่กับรุ่นพี่ที่เดินชนแกแล้วเดินหนีไปอ่ะ นั่นๆ" " ไหน??? เฮ้ย!!นั่นมัน!!..." " อะไรแก??มีอะไรถึงตกใจขนาดนั้น??" " กะกะก็นั่น...พะพะพี่คนที่พวกเราติดตามดูใน ตต.กันใช่ไหมแก??ช่วยฉันดูหน่อย" " ไหนแก....อยู่ไหนอ่ะ..." " ก็นั่นไงคนที่ยืนข้างๆพี่คนที่เถียงกับแกวันนั่นอ่ะ" " ห๊ะ!!อย่าบอกนะว่า....เขารู้จักกันน่ะ" " ไม่รู้สิแก....." " พวกปี1เงียบๆหน่อย!!" เสียงปี2ตะโกนบอกใหัปี1เงียบก่อนที่จะเดินมารวมตัวกันแยกเด็กปี1ให้เป็นกลุ่มเพื่อทำกิจกรรม " น้องๆครับถ้าจับกลุ่มกันเรียบร้อยแล้วก็นั่งตามกลุ่มของตัวเองเลยนะ" " ครับ/ค่ะ" " แก...เราอยู่กัน2คนแล้วจะหาใครอีก2คนล่ะพวกรุ่นพี่ให้จับกลุ่ม4คนซะด้วยสิ" " งั้นเราไปตรงนั้นกัน น่าจะมีเพื่อนที่ยังไม่มีกลุ่มนะ" " อืม ไปกัน" พรีชกับเพื่อนของเธอเดินไปตรงเพื่อนๆที่ยืนกันอยู่ทุกคนได้กลุ่มกันครบแล้วแต่ก็ยังเหลือเด็กสาวอีกคนเธอกำลังหันซ้ายหันขวามองหากลุ่มที่จะเข้าร่วมด้วยแต่ก็ไม่มีใครสนใจเธอเลยจน2สาวเดินมา " เธอๆมีกลุ่มยังอ่ะ??" " ใช่ๆๆเธอได้กลุ่มยังมาอยู่กลุ่มเดียวกับเราป่ะ?" " ได้เหรอ?? เราอยู่กับกลุ่มเดียวพวกเธอได้ใช่ไหม??" " ได้สิ! พวกเราคนยังไม่ครบน่ะเธอมาอยุ่ด้วย..." " เอ่อ....งั้นเราฝากตัวด้วยนะ" " ไม่เป็นไรจ๊ะ พวกเราสิต้องฝากตัวกับเธอ" " เธอ2คนชื่ออะไรกันมั่งหรอ?? " " เราชื่อพรีช ส่วนยัยนี่ชื่อจิน แล้วเธอล่ะชื่ออะไร??" " ฉันชื่อโซลจ๊ะ" " เธอเป็นลูกครึ่งเหรอ??เราฟังดูแล้วเหมือนเธอจะพูดไม่ค่อยชัดเลย??" " อืม....ใช่!เราพึ่งกลับมาจากเกาหลี แม่เราเป็นคนไทยน่ะ" " อ่อออ งั้นเธอก็ยังไม่มีเพื่อนน่ะสิ??" " ใช่เราพึ่งย้ายกลับมาเรียนที่ไทยเลยยังไม่มีเพื่อนซักคนเลย เรา....ขอเป็นเพื่อนกับพวกเธได้ไหม??" " ได้สิ งั้นพวกเราไปหาเพื่ออนอีกคนกันดีกว่าจะได้ครบคน" ขณะที่มองหาเพื่อนเข้ากลุ่มอีกคนพรีชก็หันไปสบตากับนุที่กำลังยืนมองมาทางเธอกับเพื่อนอยู่ ไม่นานจินก็ดึงพรีชกับโซลให้เดินไปทางที่นุยืนอยู่ก็เจอเข้ากับหนุ่มน้อยใส่แว่นประมาณว่าเป็นเด็กเรียนยืนอยู่ตรงหน้าจินเดินเข้าไปทักหนุ่มน้อยทันทีแต่หนุ่มน้อยกับมองหน้าพวกเธอด้วยความสงสัย " นี่ๆเธอมีกลุ่มหรือยังมาเข้ากลุ่มกับพวกเราไหม?" " ยังอ่ะพวกเธอคนยังไม่ครบหรอ??" " อืม ได้สิเราขออยู่กับพวกเธอด้วยแล้วกันจะได้ไม่ต้องไปหา" " ได้สิงั้นกลุ่มเราคนก็ครบแล้ว ไปหาที่นั่งกัน" พรีชกับเพื่อนพากันเดินมาหาที่นั่งรอเพื่อนๆที่ยังจับกลุ่มกันไม่ครบ นุกับบีมแล้วก็พวกปี3ยืนดูพวกปี2จัดการรรุ่นน้องจนเรียบร้อยแล้วพากันเข้ามาในอาคารเพื่อแนะนำตัวและกิจกรรมที่จะทำกันใน3วันนี้ " ไอ้นุมึงเห็นน้องกลุ่มนั้นไหมว่ะ??" " กลุ่มไหนว่ะ??แม่งมีหลายกลุ่มชิป...มึงให้กูดูกลุ่มไหนวว่ะ?" นุมองไปทางที่บีมบอกแต่ก็ไม่รู้ว่าบีมจะให้เขาดูรุ่นน้องกลุ่มไหนนุเลยมองไปเรื่อยจนเขามาหยุดที่กลุ่มของพรีชที่นั่งกันอยู่ในแถว พรีชเอาแต่นั่งก้มหน้าไม่ได้สนใจเพื่อนของเธอที่กำลังนั่งกระซิบคุยกับเพื่อนอีกคนอยู่ " น้องกลุ่มนั้นไง..." " ไหนว่ะ??" " ก็กลุ่มที่มีน้องปากแจ๋วกับน้องอวบที่แกชนอยู่นั้นไง!....น่ะ..." " เอ่อ กูเห็นล่ะ แล้วมึงมีไรกับน้องมันว่ะ?หรือว่าวันนั้นมึงเถียงกับน้องไม่สะใจจะไปหาเรื่องอีกว่างั้น??" " มึงก็พูดไป กูไปจะหาเรื่องเด็กมันทำไม??" " จริงอ่ะ!แต่ที่กูเห็นเนี้ยมึงจ้องน้องมันอยู่นานล่ะนะ" " มั่วแล้ว....กูจ้องน้องมันตอนไหน กูมองพวกปี2จัดการรุ่นน้องต่างหากมึงนี่มั่วชิป...กูกลับห้องล่ะ!" บีมเดินหนีกลับห้องไปปล่อยให้นุยืนมองรุ่นน้องกลับเพื่อนคนอื่นๆ จนปี1จัดกลุ่มกันเรียบร้อยพวกปี2ก็เริ่มให้ปี1จัดกิจกรรมของวันนี้ นุเดินไปอยู่ซุ้มที่จัดไว้เพื่อเริ่มกิจกรรมกับรุ่นน้องไม่นานบีมก็เดินกลับเข้ามาพร้อมกับของกินและน้ำ พอมาถึงก็เจอเข้ากับกลุ่มของพรีชและจินเข้าพอดีบีมได้โอกาศก็หาจังหวะแกล้งจินทันทีบีมเรียกกลุ่มของพรีชให้เดินเข้าไปในซุ้มบีมจ้องเล่นงานจินคนเดียวส่วนคนอื่นเขาไม่ได้สนใจอะไรเลยปล่อยออกไปโดยไม่โดนแกล้งอะไรเว้นแต่จินที่โดนบีมจัดการเต็มที่สภาพจำแทบไม่ได้ " อุ๊ย!!มือลั่นน่ะโทษทีนะ เละเลยฮ่าฮ่าฮ่ามึงดูดิไอ้นุ ฮ่าฮ่าฮ่า" " รุ่นพี่....จะเล่นแบบนี้ใช่ไหม..." จินมองดูสภาพตัวเองแล้วหันไปมองบีมที่กำลังหัวเราะสะใจอยู่ใกล้ๆ จินเดินเข้าไปหาบีมแล้วหยิบของที่อยู่ในมือของเขาออกมาแล้วจัดการละเลงลงบนใบหน้าของบีมจนเละไปหมดเหลือแค่ลูกกะตา " ให้มมันรู้ซะบ้างว่าเล่นกับใคร ฮิฮิฮิ" พอเอาคืนบีมได้จินก็เดินกลับไปหาพรีชกับเพื่อนในกลุ่มแล้วพากันกลับไปนั่งในแถวต่อ " ยัยจินแกเล่นกับพี่เขาแบบนี้ฉันว่าแก......" " ไม่มีอะไรหรอกน่าแกก็คิดเยอะไป " " เราก็คิดเหมือนกับพรีชนะ จินเธอไม่กลัวรุ่นพี่จะเอาคืนเหรอ??" " ทำไมหรอ? ถ้าเขาแกล้งมาก็แกล้งกับสิจะกลัวทำไม?" " แต่ฉันว่าช่วงนี้เธออย่าพึ่งทำอะไรดีกว่า ไม่งั้นรุ่นพี่ปี3คงได้หมายหัวเธอไว้แน่" เสียงหนุ่มน้อยคนเดียวในกลุ่มเอ่ยทักจินขึ้นทำให้จินต้องหันไปมองเขาที่นั่งอยู่ข้างหลังเธอ ขนาดนั่งเข้าแถวอยู่เขายังอุตส่าเอาหนังสือขึ้นมาอ่านได้อีกจินมองแล้วก็ต้องถอนหายใจให้กับความเป็นเด็กเรียนของเขา " ห๊ะ!!เมื่อกี้นายบอกว่าพวกปี3หรอ??" " อืม..." " ตายแล้วยัยจิน งานเข้าแล้วสิทีนี่แกดันไปมีเรื่องกับปี3ที่ขึ้นชื่อว่าโหดรองจากปี4ด้วยเอาไงล่ะทีนี่?" " จะไปกลัวทำไม?ในเมื่อพอกลับมอก็ต่างคนต่างอยู่ไม่ใช่เหรอ คิดมากแล้วพวกแกน่ะ" จินหันกลับมาแล้วนั่งก้มลงเช็ดหน้าตัวเองจนสะอาด เวลาผ่านไปกิจกรรมของวันนี้ก็เสร็จเรียบร้อยพวกรุ่นพี่ก็ปล่อยให้ปี1กลับเข้าที่พักกันพอพวกปี1เข้าพักกันเรียบร้อยปี3ก็เรียกปี2มาประชุมกันเรื่องกิจกรรมของพรุ่งนี้ #พรีชTalk วันนี้พี่คนนั้นทำไมหน้าเหมือนกับพี่นุที่อยู่ในไลฟ์เลยหรือว่าเราจะจำผิดนะ แต่!พี่เขาหน้าเหมือนมากเลยอยากเข้าไปถามแต่ก็ไม่กล้าแต่มองดีๆพี่คนที่อยู่ในไลฟ์ดูดีกว่าอีกส่วนคนที่เห็นวันนี้ดูๆแล้วสายตาดุมากๆเลยน่ากลัวจริงๆถ้าทำอะไรไม่ถูกใจสงสัย...... ต้องอยู่ให้ห่างๆซะแล้วอยู่ใกล้เดี๋ยวมีปัญหา แล้ววันนี้ยัยจินดันไปสร้างเรื่องอีกพรุ่งนี้จะโดนอะไรอีกล่ะไม่อยากจะคิดเลย แล้วดูยัยเพื่อนตัวดียังนอนได้สบายใจอีกมันเคยสนอะไรบ้างไหมเนี้ย เฮ้ออออ...... ..........................................................................................................................##อาทิตย์ต่อมา##" ห่าวหราน......" " หืมมม มีไรหรอพรีช?? "" ก็....อีกไม่กี่เดือนเราก็ต้อง.....กลับไทยแล้วน่ะสิ "" อ้าว....ต้องกลับจริงๆเหรอ???"" อืม ต้องกลับแล้วจริงๆ " " ............." ห่าวหรานก้มหน้าเงียบไปพรีชได้แต่มองหน้าเขาแล้วเดินไปเก็บของไปสตูดิโอทั้ง2คนขับรถไปสตู บนรถห่าวหรานขับรถเงียบๆมาตลอดทางเขาไม่ได้พูดอะไรกับเธอเลย พรีชเองก็ไม่ได้พูดอะไรออกมาเธอนั่งมองข้างทางตลอดจนมาถึงสตู" วันนี้นายจะขึ้นไลฟ์ด้วยมั้ย?? "" ขึ้น....."ทั้งคู่ลงจากรถมาพรีชก็เอ่ยปากถามห่าวหรานทันที ตอนนี้ห่าวหรานก็ได้เข้ามาเป็นส่วน1ของทีมเหมือนกัน ห่าวหรานเข้ามาร่วมทีมได้ไม่นานก็มีแฟนคลับติดตามไม่แพ้ผู้ชายในทีมเหมือนกันตอนนี้เขาได้เต้นคู่กับพรีช FCของทั้งคู่ต่างพากันจิ้นทั้ง2กันมากจากการที่ทั้งคู่เต้นด้วยกัน ระหว่างทางที่เดินเข้าไปทั้งคู่ก็เจอFCที่มารอกันที่หน้าสตู ' กรี้ดดด!!!กรี้ดดด!!! พี่ห่าวหราน!! "' พี่หยู่เยียนค่ะ!! ทางนี้ค่ะ!!ทางนี้!!! " พรีชได้ชื่อใหม่ตามที่FCตั้งให้เธอก็เลยใช้ชื่อนี้มาตลอดพวกFCต่างก็ติดเรียกชื่อนี้กัน' กรี้ดด!!กรี้ดด!! ' เ
" พรีช...โทรศัพท์!! "เสียงห่าวหรานกระซิบเรียกพรีชขณะที่เธอกำลังอยู่ในไลฟ์ พรีชหันไปมองทางห่าวหรานที่กำลังยกโทรศัพท์ของเธอให้ดูว่ามีสายเข้า พอพรีชเเห็นก็เดินออกจากไลฟ์เพื่อมาดูเธอรับโทรศัพท์มาดูก็เห็นเป็นเบอร์ของพี่สาว " ค่ะ พี่แพร"( ทำไรอยู่จ๊ะ น้องสาว??)" กำลังจะไลฟ์ค่ะ "(ไลฟ์??)"ใช่ค่ะ เดี๋ยวพรีชไปก่อนนะเขาเรียกแล้ว"( แต่!!ยัยน้องพ่ออยากคุยด้วยนะ )" พี่แพรอยู่ที่บ้านกับพ่อเหรอคะ??" ( ใช่จ๊ะ )" งั้นเดี๋ยวหนูเปิดกล้องให้ดูหนูทำงานนะคะ "( อ่อ ) ไม่ทันไรพรีชก็เดินกับเข้าไลฟ์ไปทันทีเธอให้ห่าวหรานถือโทรศัพท์แทน ห่าวหรานตั้งขาตั้งกล้องให้แพรดู ขณะที่พรีชกำลังเต้นอยู่ในไลฟ์พ่อของเธอก็ได้ดูสิ่งที่พรีชทำอยู่" นี่!นี่!นี่!!ยัยพรีชใช่มั้ย??"" ใช่ค่ะพ่อ ยัยน้องแต่งตัวแบบนี้น่ารักดีเหมือนกันนะคะ"" อืม ลูกสาวพ่อทั้ง2คนน่ารักทั้งคู่แหละ"" ใช่มั้ยล่ะ พวกหนูออกจะน่ารัก "" หลงตัวเองจังเลยนะ"" ใครหลงตัวเอง?เธออย่ามาพูดแบบนี้นะ"" ก็มันจริงอ่ะ"" คืนนี้นอนนอกห้องเลย เชอะ!! "แพรกับเดย์นั่งทะเลาะกันไปม
" แม่ครับ...ผมจะให้ทนายไปจัดการเรื่องของผู้ชายคนนั้นให้เรียบร้อยเขาจะได้ไม่ต้องมายุ่งกับพวกเราอีก"" ถ้าเขาไม่ยอมล่ะ ลูกก็เห็นว่าเขาดึงเวลามาตั้งกี่ปีแล้ว "" ผมมีวิธีที่จะทำให้เขายอมเซ็นใบหย่าแต่โดยดี......"นุพูดจบก็เดินไปนั่งที่โซฟาเพื่อที่จะดูงานที่ค้างอยู่ ตลอด7ที่ผ่านมาเขามั่งจะหาอะไรทำตั้งแต่เรียนจบมาเขาไม่เคยที่จะปล่อยตัวเองให้ว่างเลย เพราะถ้าเขาว่างเขาก็มักจะคิดคนแก้มยุ้ยที่เคยอยู่ด้วยกันถึงแม้ว่ามันจะเป็นแค่ช่วงเวลาสั้นๆแต่มันก็ทำให้เขาหลงรักเธอมากจริงๆช่วงที่พรีชหายไปนุเอาแต่กินเหล้าทุกคืนเพื่อให้ตัวเองหลับแต่พอตื่นมาเขาก็ยังคิดถึงพรีชเหมือนเดิมไม่มีวันไหนที่เขาจะไม่คิดถึงเธอเขาจมอยู่กับสภาพนั้นอยู่เป็นปี2ปีจนแม่ของเขามาเห็นสภาพของลูกชายที่มีขวดเหล้าเต็มห้องจากหนุ่มหล่อที่สาวๆหมายตากลายสภาพมาเป็นคนที่หมดอะไรตายอยากเพราะเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง คอนโดนี้ถ้าไม่จำเป็นเขาก็ได้อยากจะมาซักเท่าไหร่เพราะถ้ามาเขาก็จะคิดถึงคนแก้มยุ้ยทุกครั้งไป " ยังทำงานอีกเหรอลูก??แม่ว่านุต้องพักผ่อนบ้างนะครับแม่เป็นห่วง"" ไม่เป็นไรครับแม่ ผมทำจนชินแล้ว"" นุ......"" ครับ"
##ด้านของนุ##หลังจากวันนั้นที่นุไปเยี่ยมพรีชที่โรงพยาบาลแต่กับไม่เจอเธอตั้งแต่วันนั้นจนวันนี้เขาก็ไม่ได้เจอพรีชอีกเลย นุพยายามตามหาพรีชแต่ก็ไม่เจอเขาให้คนคอยตามดูจินแต่ก็ไม่เห็นพรีชอยู่ดีพอเรียนจบนุก็เข้ามาบริหารบริษัทที่แม่ยกให้เต็มตัวเขาดูและกิจการทุกอย่างภายในเครือ แต่ก็ไม่ลืมที่จะส่งคนออกไปตามหาพรีชอยู่ทุกวันแต่ก็ไม่ได้ข่าวคราวอะไรกับมา แต่เขายังคงส่งคนออกไปหาต่อ" ไอ้นุกูว่ามึงลืมน้องมันไปเหอะ "" มึงจะให้กูลืมยังไง ตอนนี้ในสมองกูมันมีแต่เรื่องของพรีชเต็มไปหมด"" แต่นี่มันก็ผ่านมาตั้งกี่ปีแล้ว มึง......"" มงเลิกพูดถึงเรื่องนี้เหอะ กูจะทำงานต่อ"" เอ่อๆ งั้นกูก่อนตอนเย็นเจอกันที่ร้านกูแล้วกัน"" อืม "หลังจากที่บีมเดินออกจากห้องนุก็นั่งตั้งหน้าตั้งตาทำงานต่อโดยไม่สนอะไรดึกเขาทำแบบนี้ทุกวันตั้งเรียนจบทำงานเสร็จก็ขับรถไปที่ร้านเหล้าขอบีมที่เขาเป็นหุ้นส่วนอยู่พอเข้ามาในร้านก็เดินเข้าไปที่ห้องทำงานที่อยู่ชั้นบนทันที" อ่ะ!มึงมาแล้วเหรอ??"" อืม ให้เด็กเอาเหล้ามาให้กูด้วย"" ให้กูเรียกเด็กเข้มาด้ยไหม??"" ไม่ว่ะ วันนี้กูไม่อยากเจอใครอ
หลังจากที่ห่าวหรานกับพรีชกินข้าวกันเสร็จก็พากันเข้ามหาลัย ภายในห้องเรียนพรีชกับห่าวหรานนั่งเรียนกัน อยู่ดีๆก็มีเพื่อนในห้องเรียกเธอขึ้นมาพรีชหันไปมองก็เห็นว่าเป็นเพื่อนผู้หญิง ที่นั่งอยู่ด้านหลังกำลังสะกิดหลังของพรีชอยู่" พรีช ตอนเย็นเธอพอจะว่างมั้ยอ่ะ??"" ก็ว่างอยู่นะ เธอมีอะไรหรอ..??"ห่าวหรานนั่งมองพรีชกับเพื่อนผู้หญิงคนนั้นคุยกันเงียบๆโดยที่เขาไม่ได้เอ่ยอะไรออกมา " เราอยากชวนเธอ...เข้ากลุ่ม"" กลุ่มอะไร..." เสียงทุ้มต่ำของห่าวหรานพูดขึ้นมาพร้อมสายตานิ่งราวกับน้ำแข็งมองไปที่เพื่อนผู้หญิงคนนั้นด้วยความไม่ว่างใจทันที พรีชกำลังคุยกับเพื่อนอยู่ดีก็เกิดอาการเสียวสันหลังวูบขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูกเธอเลยหันมามองห่าวหรานก็เลยถึงบางอ้อเลยก็เล่นมองมาแบบนั้นเป็นใครๆก็เสียวสันหลังแหละน่ากลัวซะขนาดนั้น" เฉิงห่าวหราน นายไม่ต้องมองเพื่อนแบบนั้นก็ได้นะพวกเธอกลัวหมดแล้ว "" อะไรฉันก็มองปกตินะ "" ปกติบ้านนายเขามองกันแบบนี้เหรอ นายดูหน้าเพื่อนดิน่ะพวกเธอกลัวนายหมดแล้วเลิกมองแบบนั้นเลย"" ใช่ๆเฉิงห่าวหราน นายเลิกมองเราแบบนั้นเหอะ เราแค่มาชวนพรีชไปเป็นแขกรับเชิ
หลังจากที่พรีชได้รับการผ่าตัดเสร็จทุกอย่างก็ผ่านไปด้วยดีอาการของพรีก็ดีขึ้นเรื่อยจนตอนนี้พรีชเริ่มมีการตอบสนองที่ดีขึ้นพยาบาลก็ดูแลพรีชเป็นอย่างดี แต่ด้วยความเป็นห่วงของแพรกับพ่อทั้ง2คนตัดสินใจที่จะเช่าบ้านซักหลังเพื่อที่จะได้สะดวกในการรักษาตัวของพรีช-----7ปีต่อมา-----" ยัยน้อง!!!! " เสียงแพรเรียกน้องสาวที่กำลังเดินอยู่หน้าบ้านขณะที่เธอพึ่งจะจอดรถภายในที่จอดรถ" พี่แพรกลับมาแล้วเหรอวันนี้เป็นไงบ้างคะ?? "" เหนื่อยเหมือนเดิม แต่ก็สนุกดีนะแล้วเมื่อไหร่น้องจะไปช่วยพี่บ้างล่ะหืม??"" ก็ช่วยอยู่นนี่ไงคะ..." พรีชยกของที่อยู่ในมือให้แพรดูของที่เธอซื้อมาเต็มมือพรีชเดินเข้าบ้านพร้อมแพรที่ช่วยกันถือของเข้ามาในบ้าน" พ่อ!!!มาได้ตั้งแต่เมื่อไหร่คะ"" อ่อ มาถึงเมื่อเช้าน่ะแล้วนั่นถืออะไรมากันเต็มเลย??"" ของกินน่ะค่ะ พ่อหิวหรือยังคะ??รอแป๊บนะเดี๋ยวพรีชเข้าครัวก่อน"" อ่ะ ได้ๆ" พรีชเดินเข้าครัเตรียมทำอาหารเย็นให้พ่อกับแพรกินกัน แพรพาพ่อไปนั่งอีกห้องทั้งคู่นั่งคุยกันจนพรีชทำกับข้าวเสร็จ " พ่อค่ะพี่มากินข้าวได้แล้ว...."" อ่ะ มาแล้วๆ"ทั้ง3คนมาน
#เช้าวันที่2 หลังจากที่กินข้าวกันเสร็จทุกคนก็มารวมตัวกันในหอประชุมปี1รวมตัวกันจับกลุ่มนั่งรอทำกิจกรรมไม่นานปี3ก็เข้าประจำที่ของตัวเองนุกับบีมเดินเข้ามาที่จุดของตัวเองมันเป็นด่านสุดท้ายของกิจกรรมของวันนี้ " ไอ้บีม!!เรียกน้องกลุ่มต่อไปเข้ามาได้แล้ว"
ณ.มหาลัยN " พี่นุขา คืนนี้เราไปเที่ยวกันไหม?ค่ะ" " ไม่อ่ะ!วันนี้ฉันมีธุระ" เสียงหญิงสาวพูดจาออดอ้อนชายหนุ่มที่กำลังนั่งที่โต๊ะหินอ่อนหน้าตึกคณะทำให้นักศึกษาที่เดินผ่านไปผ่านมามองกันแล้วก็กระซิบกระซาบคุยกันตลอดทาง " ไอ้นุ!ไปยังพวกปี4เรียกแล้ว!" " เอ่อ เอ่อ!ไปดิแล้วไอ้พวกนั้นล่ะ?" " ไม่รู
" อ๊ะ!!พี่นุ ช้าๆหน่อยซิคะหลินช้ำไปหมดแล้วอ๊ะ!!อื้อ~~~" " อืออ ก็หลินมายั่วพี่ก่อนนี่ครับพี่จะอดใจยังไงไหว...." " อ๋าา~~พี่นุขา~~~" " ครับ พี่รับรองว่า....จะทำน้องหลินให้เบา....ที่สุดอื้มมมมม" " อ๊ะ!!อ๊ะ!!อือออ พี่นุขา อ๊าา~~~" นุใช้นิ้วเปิดช่องทางรักของหญิงสาวจนมีน้ำสีขาวขุ่นไหลออกมาทำให
" พี่จะไหวเหรอค่ะ ?" " ไหวซิ!!พ่อไม่กล้าทำอะไรพี่หรอกในเมื่อพินัยกรรมของแม่ได้ยกกิจการทั้งหมดที่เป็นชื่อของแม่ยกให้เรา2คนพี่น้องอยู่แล้วยัยป้ากับลูกของมันก็ไม่มีสิทธิ์แม้แต่พ่อไม่มีสิทฺธิ์เหมือนกัน ลุงทนายก็อยู่มีอะไรปรึกษาได้อยู่แล้วแม่ฝากลุงทนายให้คอยดูแลเรา2คนให้ดี น้องยังไม่รู้ลุงทน







