Share

เด็กฝากผู้น่ารัก

last update publish date: 2026-04-06 15:10:53

#วันไปทำกิจกรรม

วันนี้เด็กปี1มารวมตัวกันที่หน้าคณะเพื่อที่จะไปทำกิจกรรมนอกสถานที่กันทุกคนขึ้นรถเตรียมพร้อมที่จะไปกัน ก่อนหน้านั้น2วันพวกปี3เดินทางมากันก่อนเพื่อเตรียมสถานที่ นุที่รับหน้าที่มาจากพวกปี4ก็จัดการสถานที่เรียบร้อยตามคำสั่ง 📲📲📲

" ครับ รุ่นพี่....."

" น้องรหัสที่รัก....อย่าลืมที่พี่รหัสบอกไว้นะ"

" บอก....เรื่อง???"

" นี่!! มึง...ลืมที่กูบอกไว้ใช่ไหม??...."

" ป่าว!...ครับไม่ลืมๆครับ"

" ให้มันจริง....ถ้าน้องฉันเป็นอะไรแกเตรียมตัว......"

" ครับพี่ผมจะดูแลให้อย่างดีเลยครับ พี่ไม่ต้องห่วง"

" เอ่อ กูฝากด้วยน่ะ ถ้าว่างเดี๋ยวกูจะไปดู"

" ได้ครับ ผมจะดูแลน้องสาวพี่ให้พี่ไม่ต้องห่วง"

พอวางสายจากพี่รหัส นุก็นึกถึงวันที่พี่รหัสฝากน้องสาวให้เขาดูแลแต่เขาเองกับยังไม่เคยเห็นหน้าน้องสาวของพี่รหัสตัวเองเลยด้วยซ้ำ เขาเปิดดูรูปที่รุ่นพี่ส่งมาให้ดู รูปที่เขาเห็นกับเป็นเด็กสาวแก้มยุ้ยตัวอวบผิวขาวรอยยิ้มของเธอชั่งสดใสไร้เดียงสาต่างจากผู้หญิงที่เข้ามาหาเขาทุกคนที่มีแต่จ้องจะจับเขาเพราะรู้ฐานะของเขา นุนั่งมองรูปเด็กสาวอยู่นานจนบีมเดินมาตามทั้งคู่พากันเดินกลับเข้าไปในหอประชุมที่เตรียมไว้เพื่อรอรับน้องปี1

#เช้าวันต่อมา

วันนี้เป็นวันที่เด็กปี1ต้องเดินทางมาทำกิจกรรมที่พวกรุ่นพี่ได้เตรียมเอาไว้ให้รถของพวกปี1ขับออกจากมหาลัยมุ่งหน้าตรงไปสถานที่จัดกิจกรรม ขณะที่นั่งรถกันพวกปี1ต่างร้องเพลงกันสนุกสนาน เวลาผ่านไป........รถเข้ามาจอดที่ลานพวกปี2ก็ลงมาเช็คชื่อให้รุ่นน้องลงมารวมตัวกันที่ลาน

" อ้าวๆๆมากันครบแล้วก็เงียบๆกันหน่อย"

" แกดูซิ...นั้นใช่ไอ้รุ่นพี่คนที่เราทะเลาะด้วยใช่ป่ะ???"

" ไหนแก?"

" นั่นไง ยืนอยู่กับรุ่นพี่ที่เดินชนแกแล้วเดินหนีไปอ่ะ นั่นๆ"

" ไหน??? เฮ้ย!!นั่นมัน!!..."

" อะไรแก??มีอะไรถึงตกใจขนาดนั้น??"

" กะกะก็นั่น...พะพะพี่คนที่พวกเราติดตามดูใน ตต.กันใช่ไหมแก??ช่วยฉันดูหน่อย"

" ไหนแก....อยู่ไหนอ่ะ..."

" ก็นั่นไงคนที่ยืนข้างๆพี่คนที่เถียงกับแกวันนั่นอ่ะ"

" ห๊ะ!!อย่าบอกนะว่า....เขารู้จักกันน่ะ"

" ไม่รู้สิแก....."

" พวกปี1เงียบๆหน่อย!!"

เสียงปี2ตะโกนบอกใหัปี1เงียบก่อนที่จะเดินมารวมตัวกันแยกเด็กปี1ให้เป็นกลุ่มเพื่อทำกิจกรรม

" น้องๆครับถ้าจับกลุ่มกันเรียบร้อยแล้วก็นั่งตามกลุ่มของตัวเองเลยนะ"

" ครับ/ค่ะ"

" แก...เราอยู่กัน2คนแล้วจะหาใครอีก2คนล่ะพวกรุ่นพี่ให้จับกลุ่ม4คนซะด้วยสิ"

" งั้นเราไปตรงนั้นกัน น่าจะมีเพื่อนที่ยังไม่มีกลุ่มนะ"

" อืม ไปกัน"

พรีชกับเพื่อนของเธอเดินไปตรงเพื่อนๆที่ยืนกันอยู่ทุกคนได้กลุ่มกันครบแล้วแต่ก็ยังเหลือเด็กสาวอีกคนเธอกำลังหันซ้ายหันขวามองหากลุ่มที่จะเข้าร่วมด้วยแต่ก็ไม่มีใครสนใจเธอเลยจน2สาวเดินมา

" เธอๆมีกลุ่มยังอ่ะ??"

" ใช่ๆๆเธอได้กลุ่มยังมาอยู่กลุ่มเดียวกับเราป่ะ?"

" ได้เหรอ?? เราอยู่กับกลุ่มเดียวพวกเธอได้ใช่ไหม??"

" ได้สิ! พวกเราคนยังไม่ครบน่ะเธอมาอยุ่ด้วย..."

" เอ่อ....งั้นเราฝากตัวด้วยนะ"

" ไม่เป็นไรจ๊ะ พวกเราสิต้องฝากตัวกับเธอ"

" เธอ2คนชื่ออะไรกันมั่งหรอ?? "

" เราชื่อพรีช ส่วนยัยนี่ชื่อจิน แล้วเธอล่ะชื่ออะไร??"

" ฉันชื่อโซลจ๊ะ"

" เธอเป็นลูกครึ่งเหรอ??เราฟังดูแล้วเหมือนเธอจะพูดไม่ค่อยชัดเลย??"

" อืม....ใช่!เราพึ่งกลับมาจากเกาหลี แม่เราเป็นคนไทยน่ะ"

" อ่อออ งั้นเธอก็ยังไม่มีเพื่อนน่ะสิ??"

" ใช่เราพึ่งย้ายกลับมาเรียนที่ไทยเลยยังไม่มีเพื่อนซักคนเลย เรา....ขอเป็นเพื่อนกับพวกเธได้ไหม??"

" ได้สิ งั้นพวกเราไปหาเพื่ออนอีกคนกันดีกว่าจะได้ครบคน"

ขณะที่มองหาเพื่อนเข้ากลุ่มอีกคนพรีชก็หันไปสบตากับนุที่กำลังยืนมองมาทางเธอกับเพื่อนอยู่ ไม่นานจินก็ดึงพรีชกับโซลให้เดินไปทางที่นุยืนอยู่ก็เจอเข้ากับหนุ่มน้อยใส่แว่นประมาณว่าเป็นเด็กเรียนยืนอยู่ตรงหน้าจินเดินเข้าไปทักหนุ่มน้อยทันทีแต่หนุ่มน้อยกับมองหน้าพวกเธอด้วยความสงสัย

" นี่ๆเธอมีกลุ่มหรือยังมาเข้ากลุ่มกับพวกเราไหม?"

" ยังอ่ะพวกเธอคนยังไม่ครบหรอ??"

" อืม ได้สิเราขออยู่กับพวกเธอด้วยแล้วกันจะได้ไม่ต้องไปหา"

" ได้สิงั้นกลุ่มเราคนก็ครบแล้ว ไปหาที่นั่งกัน"

พรีชกับเพื่อนพากันเดินมาหาที่นั่งรอเพื่อนๆที่ยังจับกลุ่มกันไม่ครบ นุกับบีมแล้วก็พวกปี3ยืนดูพวกปี2จัดการรรุ่นน้องจนเรียบร้อยแล้วพากันเข้ามาในอาคารเพื่อแนะนำตัวและกิจกรรมที่จะทำกันใน3วันนี้

" ไอ้นุมึงเห็นน้องกลุ่มนั้นไหมว่ะ??"

" กลุ่มไหนว่ะ??แม่งมีหลายกลุ่มชิป...มึงให้กูดูกลุ่มไหนวว่ะ?"

นุมองไปทางที่บีมบอกแต่ก็ไม่รู้ว่าบีมจะให้เขาดูรุ่นน้องกลุ่มไหนนุเลยมองไปเรื่อยจนเขามาหยุดที่กลุ่มของพรีชที่นั่งกันอยู่ในแถว พรีชเอาแต่นั่งก้มหน้าไม่ได้สนใจเพื่อนของเธอที่กำลังนั่งกระซิบคุยกับเพื่อนอีกคนอยู่

" น้องกลุ่มนั้นไง..."

" ไหนว่ะ??"

" ก็กลุ่มที่มีน้องปากแจ๋วกับน้องอวบที่แกชนอยู่นั้นไง!....น่ะ..."

" เอ่อ กูเห็นล่ะ แล้วมึงมีไรกับน้องมันว่ะ?หรือว่าวันนั้นมึงเถียงกับน้องไม่สะใจจะไปหาเรื่องอีกว่างั้น??"

" มึงก็พูดไป กูไปจะหาเรื่องเด็กมันทำไม??"

" จริงอ่ะ!แต่ที่กูเห็นเนี้ยมึงจ้องน้องมันอยู่นานล่ะนะ"

" มั่วแล้ว....กูจ้องน้องมันตอนไหน กูมองพวกปี2จัดการรุ่นน้องต่างหากมึงนี่มั่วชิป...กูกลับห้องล่ะ!"

บีมเดินหนีกลับห้องไปปล่อยให้นุยืนมองรุ่นน้องกลับเพื่อนคนอื่นๆ จนปี1จัดกลุ่มกันเรียบร้อยพวกปี2ก็เริ่มให้ปี1จัดกิจกรรมของวันนี้ นุเดินไปอยู่ซุ้มที่จัดไว้เพื่อเริ่มกิจกรรมกับรุ่นน้องไม่นานบีมก็เดินกลับเข้ามาพร้อมกับของกินและน้ำ พอมาถึงก็เจอเข้ากับกลุ่มของพรีชและจินเข้าพอดีบีมได้โอกาศก็หาจังหวะแกล้งจินทันทีบีมเรียกกลุ่มของพรีชให้เดินเข้าไปในซุ้มบีมจ้องเล่นงานจินคนเดียวส่วนคนอื่นเขาไม่ได้สนใจอะไรเลยปล่อยออกไปโดยไม่โดนแกล้งอะไรเว้นแต่จินที่โดนบีมจัดการเต็มที่สภาพจำแทบไม่ได้

" อุ๊ย!!มือลั่นน่ะโทษทีนะ เละเลยฮ่าฮ่าฮ่ามึงดูดิไอ้นุ ฮ่าฮ่าฮ่า"

" รุ่นพี่....จะเล่นแบบนี้ใช่ไหม..."

จินมองดูสภาพตัวเองแล้วหันไปมองบีมที่กำลังหัวเราะสะใจอยู่ใกล้ๆ จินเดินเข้าไปหาบีมแล้วหยิบของที่อยู่ในมือของเขาออกมาแล้วจัดการละเลงลงบนใบหน้าของบีมจนเละไปหมดเหลือแค่ลูกกะตา

" ให้มมันรู้ซะบ้างว่าเล่นกับใคร ฮิฮิฮิ"

พอเอาคืนบีมได้จินก็เดินกลับไปหาพรีชกับเพื่อนในกลุ่มแล้วพากันกลับไปนั่งในแถวต่อ

" ยัยจินแกเล่นกับพี่เขาแบบนี้ฉันว่าแก......"

" ไม่มีอะไรหรอกน่าแกก็คิดเยอะไป "

" เราก็คิดเหมือนกับพรีชนะ จินเธอไม่กลัวรุ่นพี่จะเอาคืนเหรอ??"

" ทำไมหรอ? ถ้าเขาแกล้งมาก็แกล้งกับสิจะกลัวทำไม?"

" แต่ฉันว่าช่วงนี้เธออย่าพึ่งทำอะไรดีกว่า ไม่งั้นรุ่นพี่ปี3คงได้หมายหัวเธอไว้แน่"

เสียงหนุ่มน้อยคนเดียวในกลุ่มเอ่ยทักจินขึ้นทำให้จินต้องหันไปมองเขาที่นั่งอยู่ข้างหลังเธอ ขนาดนั่งเข้าแถวอยู่เขายังอุตส่าเอาหนังสือขึ้นมาอ่านได้อีกจินมองแล้วก็ต้องถอนหายใจให้กับความเป็นเด็กเรียนของเขา

" ห๊ะ!!เมื่อกี้นายบอกว่าพวกปี3หรอ??"

" อืม..."

" ตายแล้วยัยจิน งานเข้าแล้วสิทีนี่แกดันไปมีเรื่องกับปี3ที่ขึ้นชื่อว่าโหดรองจากปี4ด้วยเอาไงล่ะทีนี่?"

" จะไปกลัวทำไม?ในเมื่อพอกลับมอก็ต่างคนต่างอยู่ไม่ใช่เหรอ คิดมากแล้วพวกแกน่ะ"

จินหันกลับมาแล้วนั่งก้มลงเช็ดหน้าตัวเองจนสะอาด เวลาผ่านไปกิจกรรมของวันนี้ก็เสร็จเรียบร้อยพวกรุ่นพี่ก็ปล่อยให้ปี1กลับเข้าที่พักกันพอพวกปี1เข้าพักกันเรียบร้อยปี3ก็เรียกปี2มาประชุมกันเรื่องกิจกรรมของพรุ่งนี้

#พรีชTalk

วันนี้พี่คนนั้นทำไมหน้าเหมือนกับพี่นุที่อยู่ในไลฟ์เลยหรือว่าเราจะจำผิดนะ แต่!พี่เขาหน้าเหมือนมากเลยอยากเข้าไปถามแต่ก็ไม่กล้าแต่มองดีๆพี่คนที่อยู่ในไลฟ์ดูดีกว่าอีกส่วนคนที่เห็นวันนี้ดูๆแล้วสายตาดุมากๆเลยน่ากลัวจริงๆถ้าทำอะไรไม่ถูกใจสงสัย...... ต้องอยู่ให้ห่างๆซะแล้วอยู่ใกล้เดี๋ยวมีปัญหา แล้ววันนี้ยัยจินดันไปสร้างเรื่องอีกพรุ่งนี้จะโดนอะไรอีกล่ะไม่อยากจะคิดเลย แล้วดูยัยเพื่อนตัวดียังนอนได้สบายใจอีกมันเคยสนอะไรบ้างไหมเนี้ย เฮ้ออออ......

..........................................................................................................................

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • นิเทศร้ายหลงเด็กอ้วน   53

    --งานแต่งของนุกับพรีช--- งานดำเนินไปอย่างเรียบง่ายแขกที่มาในงานเป็นคู่ค้าที่ทำธุระกิจร่วมกับที่บ้านของพรีชกับนุพร้อมกับญาติที่มาร่วมยินดีพิธีได้ผผ่านพ้นไปอย่างราบรื่นจนมาถึงเวลาเข้าหอพรีชกับนุเข้ามาในห้องอยู่กันตามลำพัง " หนูขา...ในที่สุดก็มาถึงวันนี้สักทีนะคะ...วันที่พี่จะได้อยู่กับหนูแบบถูกต้องสักที...คืนนี้หนูคงไม่ได้นอนแน่ๆ" "เฮียอ่ะพูดอะไร..." "ก็เฮียพูดจริงนี่คะ...หนูคิดว่าคืนนี้เฮียจะให้หนูนอนเฉยๆเหรอคะ??" นุไม่รอให้เสียเวลาเขาเข้าไปกอดพรีชแล้วจูบลงไปที่ไหล่ขาวเนียนของเธออย่างหลงไหลเขาจับพรีชให้หันหน้าเข้ามาหาเขาแล้วส่งจูบอันแสนหวานให้เธอ "เฮียขาาา..." "ว่าไงค่ะหนูอยากเรียกเฮียเสียงหวานขนาดนี้...อยากให้เฮียทำอะไรคะ?" นุกระตุกยิ้มที่มุมปากเมื่อเห็นปฏิกิริยาตอบสนองจากร่างบางใต้ร่าง เขาไม่ปล่อยให้เวลาเสียเปล่า มือหนาที่รวบข้อมือเธอไว้เปลี่ยนมาเป็นลูบไล้ไปตามกรอบหน้าและลำคออย่างแผ่วเบา ก่อนจะจัดการถอดเสื้อผ้าที่เกะกะออกไปให้พ้นทางอย่างรวดเร็วและชำนาญ สายตาคมกริบกวาดมองเรือนร่างของเธอที่ปรากฏ

  • นิเทศร้ายหลงเด็กอ้วน   54.จบบริบูรณ์

    "เรียกสามีขาแบบนี้... แสดงว่า....หนูยังไม่อิ่ม...อยากให้พี่ป้อนต่อจริงสินะคะ"นุไม่ปล่อยให้เวลาเสียเปล่า เขาโน้มตัวลงไปประกบจูบอย่างดูดดื่มจนเกิดเสียงจ๊วบจ๊าบ!!น่าอาย มือหนาข้างหนึ่งรวบข้อมือทั้งสองข้างของเธอขึ้นไปไว้เหนือศีรษะ ส่วนมืออีกข้างเลื่อนลงมาบีบเค้นสะโพกมนอย่างแรงจนขึ้นรอยมือ นุสวนแกนกายกระแทกเข้าหาความอ่อนนุ่มที่ยังอุ่นจัดอยู่อย่างหนักหน่วงและลึกซึ้งกว่าเดิม จังหวะเนิบนาบในตอนแรกถูกแทนที่ด้วยความรัวเร็วตามอารมณ์ที่พุ่งสูงขึ้น"อืมมม... หนู... แน่นไปหมดเลยครับจนพี่จะแตกใส่หนูอีก ตรงนี้ของหนูมันต้อนรับเฮียดีเกินไปแล้ว...อ่าส์..."ตั๊บ!!ตั๊บ!!ตั๊บ!!!เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังระงมไปทั่วห้องนอนสลับกับเสียงครางกระเส่าของคนใต้ร่าง นุจงใจเน้นจังหวะกระแทกกระทั้นลงบนจุดอ่อนไหวซ้ำๆ จนร่างบางสั่นคลอนไปตามแรงอารมณ์ เขาซุกไซ้ซอกคอขาวระหง สูดดมกลิ่นกายที่เขาหลงไหลด้านล่างก็ทำหน้าที่กระแทกกระทั้นไม่หยุด"เฮียขา~~อื้มม~~พรีชเสียว....อ๊าส์~~""เสียวเหรอคะ? ชอบใช่ไหมที่เฮียกระแทกแบบนี้... ครางเรียกเฮียออกมาสิคะ บอกให้เฮียรู้หน่อยว่าสามีคนนี้ทำหน้าที่ได้ถูกใจหนูแค่ไหน..

  • นิเทศร้ายหลงเด็กอ้วน   52

    "ทุกหยาดหยดของเฮียที่ไหลออกมา... เฮียอยากให้มันย้ำเตือนว่าหนูเป็นของเฮียคนเดียว เฮียจะดูแลหนูให้ดีที่สุด และจะไม่ยอมให้ความเจ็บปวดไหนมาพรากหนูไปจากเฮียได้อีก... แม้แต่ความเสียใจในอดีต พรีชคะพรุ่งนี้เฮียจะไปสู่ขอพรีชอย่างถูกต้องแล้วนะคะเราจะได้อยู่ด้วยกันอย่างเปิดเผยแล้วก็......เฮียจะได้ไม่ต้องแอบกินหนูอีกดีไหมคะ??" " นี่ขนาดบอกว่าแอบกินนะคะ.....แล้วถ้าไม่แอบพรีชคงไม่เหลือกระดูกแน่ๆเลย" " ก็พรีชน่ากินขนาดนี้เฮียก็อยากกินแบบถูกต้องแล้วนะซิคะ....หืมม...ทุกวันนี้เจ้แพรเล่นให้คนตามดูหนูอยู่ตลอดกว่าเฮียจะแอบมากินได้แต่ละทีต้องหลบๆซ่อนๆเลยนี้คะ??" " แหมมมมมทำเป็นมาพูดดีนะคะระดับเฮียนุต้องมแอบกินเมียตัวเองรู้ถึงไหนอายเขาถึงนั่นเลยนะคะ..ฮิฮิ.." พรีชพูดแซวนุที่นอนกอดเธออยู่ไม่ห่างมือหนาลูบไล้ไปทั่วส่วนโค้งเว้าของพรีช แก่นกายเริ่มตื่นตัวอีกครั้งนุดันตัวขึ้นมาทาบทับร่างบางของพรีช " หนูคะ..มันตื่นอีกแล้วอ่ะ...พี่ของอีกนะครับ...." นุทำหน้าออดอ้อนพลางดันท่อนเอ็นที่แข็งขืนถูไปที่หน้าขาของพรีชเพื่อยั่งเชิงคนใต้ร่าง...พรีชมองหน้าขอ

  • นิเทศร้ายหลงเด็กอ้วน   51

    " ไอ้นุ!!มึงพูดอะไรกับน้องกู??ทำไมน้องกูหน้าแดงขนาดนั้นห๊ะ!!??"" ป่าว!!ครับผมยังไม่ได้พูดอะไรเลย...เจ้แพรคิดมากแล้วววว"" เอ่อๆให้มันจริง...อย่าให้กูรู้นะว่ามึง...แอบกินน้องกูไปแล้วน่ะ!ไม่งั้นกูเอามึงตายแน่...."" แค่ก!!แค่ก!!"พรีชที่กำลังดื่มน้ำอยู่ถึงกับสำลักน้ำเมื่อได้ยินสิ่งที่พี่สาวพูดออกมา นุรีบเอาทิชชู่เช็ดปากให้พรีชทันทีด้วยความห่วงใย" ขอบคุณค่ะ"" ยัยน้องเป็นอะไร?จู่ก็สำลักน้ำเฉยเลย?"" ป่าว...ค่ะ แค่ไม่ทันระวังดื่มเร็วไปหน่อย"" อืม..ค่อยๆกินซิ!..โตแล้วนะยังทำตัวเป็นเด็กอยู่เลย"" ก็พี่แพรน่ะพูดอะไรก็ไม่รู้พรีชตกใจหมด...."" ขอโทษๆพอดีลืมไปว่ายัยน้อง...อืมมนั่นแหละๆไม่ต้องคิดมากพี่แค่พูดเล่นน่ะ..."ทั้งหมดนั่งกินข้าวด้วยกันจนเสร็จแล้วแยกย้ายกันกลับ นุพาพรีชกลับมาที่คอนโดพอกลับมาถึงห้องนุไม่ปล่อยเวลาให้เสียเปล่ามอบจูบที่ดูดดื่มให้พรีชตั้งแต่ประตูห้องปิดลงล็อคประตูอัตโนดัง 'กริ๊ก' นุไม่ล่อยให้พรีชทักท้วงอะไรต่อเขาจู่โจมจนพรีชตั้งตัวไม่ทัน " อื้ออ เฮียขา...ใจเย็นๆซิคะ"นุพรมจูบพรีชมาจนถึงในห้องนอนก่อนที่จะพาเธอนอนลง

  • นิเทศร้ายหลงเด็กอ้วน   50

    "เหนื่อยแล้วเหรอคะ??แต่ว่าเฮีย....."นุมองหน้าพรีชด้วยสายตาเจ้าเล่ห์เอ็นอุ่นที่ยังคงเชื่อมต่ออยู่เริ่มขยายตัวขึ้นมาอีกครั้ง" อ๋าาา...เฮียขา~~~อื้มมม..."" ว่าไงคะ?เรียกเฮียซะเสียงหวานเชียวนะคะ..."" เฮียขา~~~อ๊าส์~~~"นุเริ่มขยับเอวสอบเข้าหาร่องรักของพรีชอีกครั้ง"อื้มมม...ซี๊ดดดดด...พรีช....อื้มมมข้างในของหนูมันเรียกร้องหาเฮียอยู่นะคะ อื้มมม..."" อ๊ะ!!!เฮียขาอ๊าส์~~~เสียวไม่ไหวแล้ว..อ๊ะ!!!กรี้ดดด!!!!!!"" หืมมม?เสร็จก่อนเฮียเฉยเลยนะคะ...แบบนี้เฮียคงต้อง....."" เฮียขา....."พรีชเรียกนุด้วยเสียงที่กระเซ่าพลางหอบถี่จนอกอิ่มกระเพื่อมตามจังหวะหายใจนุฟังเสียงของพรีชที่เรียกเขาพลางพรมจูบลงไปทั่วไหล่และคอขาวระหงษ์ของพรีชจนเกิดรอยแดงเข้มอีกครั้งทับรอยเดิม...นุเริ่มขยับเอวถี่รัวจนร่างของพรีชสั่นคลอนไปตามแรงที่นุกระแทกกระทั่นเข้าหา....นุจับพรีชเปลี่ยนท่าทางในการรับแรงกระแทกจากเขาจากทางด้านหลังนุสอดใส่ท่อนเอ็นแข็งขืนเข้าร่องรักภายในรวดเดียวจนสุดความยาว พรีชที่ถูกนุส่งท่อนเอ็นอุ่นเข้าร่องรักถึงกับครางออกมาเสียงหลงสะโพกมนแอ่นรับท่อนเอ็นเป็นอย่างดี

  • นิเทศร้ายหลงเด็กอ้วน   49

    หลังจากที่นุพาพรีชกลับมาที่คอนโดเขาก็เตรียมกล่องยามาทำแผลให้พรีชทั้งคู่อยู่ด้วยกันเหมือนก่อนแต่ที่เปลี่ยนไปก็คือนุต้องไปทำงานที่บริษัทแทนที่เขาจะมานั่งไลฟ์สดเหมือนทุกที แต่กับกันพรีชที่เป็นคนว่างงานกับดัดแปลงห้องของเธอให้เป็นห้องไลฟ์สดแทน....เธอเลือกที่จะไลฟ์เต้นเหมือนตอนอยู่ที่จีน"หนูคะ....จะไลฟ์เต้นจริงๆเหรอ???"" ทำไมคะ??พรีชไลฟ์ไม่ได้เหรอ?...หรือว่า.....เฮียหึง?"" เฮีย.....ก็ใช่น่ะซิ!!หึงมากด้วย!!..."" แต่พรีชไม่ได้เต้นคนเดียวนี่คะ.....พรีชชวนยัยจินมาเต้นด้วยนะไม่ต้องหวงขนาดนั้น"" ไม่ได้คะ!ถึงจะเต้นกับจินก็เถอะ...เฮียก็หวงอยู่ดีนั่นแหละ...."" เฮียจะให้พรีชอยู่เฉยๆเหรอคะ??เหงาตายเลย...."พรีชทำหน้างอใส่นุแล้วสะบัดหน้าหนีไปอีกด้าน" อย่าทำหน้าแบบนั้นซิคะคนดี....ไม่เอาคะหันมาหาเฮียหน่อยนะคะคนดี...."" เฮียอ่ะ!ให้พรีชอยู่เฉยก็เหงาตายพอดี"" ก็ได้ๆเฮียให้หนูไลฟ์ก็ได้แต่มีข้อแม้นะคะ"" ข้อแม้อะไรคะ?"" พอไลฟ์เสร็จพรีชต้องมานอนห้องนี้ห้ามนอนที่ห้องไลฟ์โอเคไหมคะ??"" นอนห้องเฮีย??ทำไมพรีชนอนห้องพรีชไม่ได้ล่ะ??"" ก็เฮีย..

  • นิเทศร้ายหลงเด็กอ้วน   เปิดตัวแฟนพี่สาว

    " พี่จะไหวเหรอค่ะ ?" " ไหวซิ!!พ่อไม่กล้าทำอะไรพี่หรอกในเมื่อพินัยกรรมของแม่ได้ยกกิจการทั้งหมดที่เป็นชื่อของแม่ยกให้เรา2คนพี่น้องอยู่แล้วยัยป้ากับลูกของมันก็ไม่มีสิทธิ์แม้แต่พ่อไม่มีสิทฺธิ์เหมือนกัน ลุงทนายก็อยู่มีอะไรปรึกษาได้อยู่แล้วแม่ฝากลุงทนายให้คอยดูแลเรา2คนให้ดี น้องยังไม่รู้ลุงทน

  • นิเทศร้ายหลงเด็กอ้วน   ช่วงเวลาของพี่น้อง

    " ไอ้นุ!!รอกูด้วยดิว่ะ..." บีมรีบวิ่งตามนุมาจนถึงหน้าร้านข้าวที่พวกสาวๆนั่งกินกันอยู่ ทั้งคู่เดินเข้าไปข้างในร้านแล้วสั่งของมากินกัน " เดี๋ยวกูมา...." " มึงจะไปไหน?" " ไปห้องน้ำมึงจะตามกูไปด้วยมั้ยล่ะ ?" " เอ่อๆมึงไ

  • นิเทศร้ายหลงเด็กอ้วน   ของขวัญปริศนา

    ## คอนโดของนุ วันนี้บีมมาเล่นที่ห้องของนุทั้งคู่พร้อมกับของกินที่ทั้งคู่ซื้อมาเต็มโต๊ะระหว่างที่กินกันอยู่นุก็เลื่อนดู ตต ไปด้วยแล้วก็มาหยุดที่คลิปหนึ่งที่มีเด็กสาวกำลังถ่ายเล่นกันในนั้นเป็นคนที่เขารู้จักคุ้นหน้าตาดีในคลิปจินกำลังตั้งกล้องแล้ววิ่งไปหาพรีชที่ยืนรออยู่พอจินวิ่งไปถึงทั้ง2

  • นิเทศร้ายหลงเด็กอ้วน   คนในความลับ

    นุร้องเพลงในไลฟ์ได้ไม่กี่เพลงก็ขอตัวลงไลฟ์เพราะพรุ่งนี้เขามีเรียนในช่วงเช้าพอลงไลฟ์เสร็จนุก็นั่งเลื่อนโทรศัพท์ดูแล้วก็ไปสะดุดกับรูปๆหนึ่งที่มีเจ้าของโพสไว้มันเป็นรูปแขนของเธอที่มีรอยแผลถลอกพร้อมกับข้อความที่ตัดพ้อกับตัวเธอเอง ///น่ารักแค่ไหนแต่อ้วนแบบนี้ใครเขาจะมาสนใจ///นุเลื่อนเป

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status