MasukShare
12
Tanggal publikasi:
2026-02-19 16:07:31นี่ฉันเป็นนางร้ายหรอ
*****
"แถวนี้จะมีบ้านเช่าบ้างมั้ยนะ" เว่ยเว่ยบ่นพึมพำกับตัวเอง เมื่อเดินหามานานก็ยังไม่เจอที่ถูกใจ
"นึกออกแล้วไปหาพี่สาวเจียงดีกว่า พี่สาวเจียงต้องช่วยได้แน่ๆ" คิดได้ดังนั้นเว่ยเว่ยจึงมุ่งหน้าไปทางบ้านของเจียงลู่จิงทันที
"ขอโทษค่ะมีใครอยู่บ้านบ้างไหมคะ " เมื่อมาถึงเว่ยเว่ยก็ส่งเสียงเรีกอยู่ที่หน้าบ้าน
"มาหาใครคะคุณ" สาวใช้ที่ออกมาก็เอ่ยถามทันที
"ฉันมาหาพี่สาวเจียงค่ะ รบกวนบอกว่าเว่ยเว่ยมาขอพบ" เธอบอกสาวใช้ออกไป
"รอสักครู่นะคะ ขอเข้าไปถามคุณนายก่อน" สาวใช้ไม่กล้าที่จะให้ใครเข้าบ้านมาสุ่มสี่สุ่มห้าเธอต้องเข้าไปรายงานเจ้านายก่อน
"คุณนายคะ มีคนมาขอพบค่ะ เธอบอกว่าเธอชื่อเว่ยเว่ย" สาวใช้มาบอกเจ้านายสาวที่กำลังนั่งตัดเล็บอยู่
"เว่ยเว่ยมาหรอ ไปเชิญเธอเข้ามาเร็วเข้า" แล้วสาวใช้ก็ไปเรียกเว่ยเว่ยเข้ามาในบ้าน
"สวัสดีค่ะพี่สาวเจียง ขอโทษที่มารบกวนวันนี้นะคะ" เว่ยเว่ยเมื่อเข้ามาถึงก็ทักทายเจ้าของบ้านทันที
"ไม่เป็นไรหรอกจ้ะ ว่าแต่มีธุระอะไรหรอ" นี่ก็ยังไม่ถึงวันที่นัดกันเอาไว้
"คือว่า..ฉันต้องการหาบ้านเช่านะคะ ไม่ทราบว่าพี่สาวเจียง พอจะรู้จักคนที่ปล่อยบ้านเช่าบ้างไหมคะ" เธอบอกธุระของเธอออกไป
"เรื่องแค่นี้เอง รู้จักสิจ๊ะ แล้วอยากได้บ้านประมาณไหนล่ะ" เธอรู้จักหลายที่เลยล่ะ ขอแค่บอกมาว่าต้องการแบบไหน
"ก็ประมาณ 2-3 ห้องนอน มีลานหน้าบ้านประมาณนี้นะคะ พอจะมีไหมคะ" เธอต้องเผื่อเอาไว้ว่าคนที่บ้านจะมาเยี่ยมจะได้มีที่พักให้พวกเขาด้วย
"มีอยู่นะจ๊ะ เป็นคนรู้จักของพี่เอง ถัดจากถนนบ้านพี่ไปประมาณ 1 ซอย ว่าแต่เว่ยเว่ยสนใจจะไปดูเลยไหมพี่จะได้พาไป" ในเมื่อช่วยแล้วเธอก็อยากจะช่วยให้สุด และถ้าเธอพาไปเองคิดว่าเรื่องเช้าบ้านก็อาจจะง่ายขึ้น
"จะดีหรอคะ ฉันเกรงใจ บอกที่อยู่มาก็ได้ค่ะ เดี๋ยวฉันไปเองได้ จะได้ไม่ต้องรบกวนพี่สาวเจียงค่ะ" และตอนนี้แดดก็ร้อนด้วย เธอไม่อยากให้พี่สาวเจียงไปลำบาก
"ไม่เป็นไรหรอกจ๊ะ พี่พาไปได้ ถือโอกาสไปหาคนรู้จักด้วยไงจ๊ะ" ลู่จิงอยากจะพาไปเองจึงได้อ้างว่าจะไปหาคนรู้จัก
"ถ้างั้นก็ได้ค่ะ เราไปกันเลยไหมคะ" เว่ยเว่ยตามใจคนตรงหน้า
"ป่ะ เราไปกันเถอะ" แล้วคนทั้งคู่ก็พากันเดินออกไป ไม่นานก็เดินมาถึงบ้านเช่า
"บ้านสวยมากเลยค่ะพี่สาวเจียง ถูกใจมากเลยค่ะ" เว่ยเว่ยเอ่ยปากชม บ้านย่านคนรวยนี่ดีจริงๆ
"ถ้าถูกใจเว่ยเว่ย เราเดินกลับไปหาเจ้าของบ้านกันดีกว่า" แล้วทั้งคู่ก็เดินเลยไปอีก 5 หลังเพื่อไปหาเจ้าของบ้าน
"คุณนายหวังอยู่ไหมคะ ฉันเจียงลู่จิงเองค่ะ" รอสักครู่ก็มีสาวใช้ออกมาเปิดประตู
"คุณนายเชิญในบ้านค่ะ" สาวใช้เชิบแขกที่มาหาเจ้านายเข้าบ้าน
"ขอบใจจ้ะ" แล้วทั้งสองคนก็เดินเข้าบ้านไป
"สวัสดีค่ะคุณน้อง คุณน้องมีธุระอะไรมาหาพี่หรอคะ" เจ้าบ้านเอ่ยถามทันที ที่เห็นแขกเดินเข้ามาในบ้าน
"สวัสดีค่ะคุณพี่ พอดีฉันพาน้องที่รู้จักมาหาบ้านเช่านะคะ ก็เลยแนะนำบ้านของคุณพี่ไป" เจียงลู่จิงพูดกับคนตรงหน้าด้วยความสนิทสนม
"อย่างนี้นี่เอง สนใจจะเช่าบ้านหรอคะ" คุณนายหวังหันมาถามเว่ยเว่ยที่นั่งอยู่ไม่ไกล
"ค่ะคุณนาย หนูชื่อเฉียนเว่ยเว่ยค่ะ พอดีอยากเช่าบ้าน เลยไปขอคำปรึกษากับพี่สาวเจียง พี่สาวเจียงเลยแนะนำมาที่นี่ค่ะ"
"จ๊ะ บ้านเช่าถัดไปจากบ้านพี่อีก 5 หลังนะคะ พี่ปล่อยเช่าอยู่ที่เดือนละ 30 หยวน พอไหวไหมจ๊ะ" เจ้าของบ้านบอกราคาออกไป
"อืม..30หยวน ไม่แพงนะคะ ฉันรับได้ค่ะ" เว่ยเว่ยไม่คิดว่ามันแพงเลยสักนิด
"เธอจะไปดูบ้านก่อนไหม หรือจะทำสัญญาเลย" คุณนายหวังถามต่อ
"พวกฉันสองคนแวะดูมาแล้วค่ะ พอดูเสร็จก็แวะมาหาคุณพี่เลยค่ะ" พี่สาวเจียงบอกออกไป
"ดีเลยจ๊ะ ถ้างั้นเราทำสัญญาเช่าเลยไหมจ๊ะ"
"ได้ค่ะคุณนาย" พอทั้งคู่ทำสัญญาเสร็จ ก็พากันกลับออกมา
"วันนี้ต้องขอบคุณพี่สาวเจียงมากเลยนะคะที่อุตส่าห์มาเป็นธุระให้" เว่ยเว่ยกล่าวขอบคุณพี่สาวเจียง ถ้าวันนี้เะอไม่ตัดสินใจมาที่นี่เธอก็คงยังหาบ้านเช่าไม่ได้
"ไม่เป็นไรหรอกจ้ะคนกันเองทั้งนั้น"
"ถ้างั้นวันนัดรับส่งของรอบหน้าฉันจะเอาของมาฝากนะคะ ถือว่าเป็นน้ำใจจากฉันรับรองได้ว่า พี่สาวเจียงต้องถูกใจแน่นอนค่ะ" เว่ยเว่ยคิดจะเอาของมาฝาก ในเมื่อในมิติของเธอยังมีของอีกหลายอย่างที่ยังไม่เคยเอาออกมา
"ไม่ต้องหรอกจ้ะเรื่องแค่นี้เอง" ลู่จิงเกรงใจ ของซื้อของขายทั้งนั้น
"ไม่ได้หรอกค่ะ ถ้างั้นครั้งต่อไปฉันจะกล้ารบกวนพี่ได้ยังไง" เว่ยเว่ยยังไม่ยอม
"ถ้างั้นก็ได้จ้ะ ขอบใจล่วงหน้าเลยนะจ๊ะ" แล้วเว่ยเว่ยก็แวะไปส่งพี่สาวเจียงและขอตัวกลับออกมาทันที
"บ้านเช่าก็ได้แล้ว พรุ่งนี้ค่อยขนของเข้าบ้านใหม่แล้วกัน " เธอวางแผนการ
"ขอให้ชีวิตของเว่ยเว่ยสะดวกราบรื่นแบบนี้ตลอดไปด้วยเถอะสาธุ" แล้วเธอก็เดินกลับห้องเช่าไป
น้องจะเริมธุรกิจแบบจริงจังแล้วนะคะทุกคน รอดูเศรษฐีนีคนใหม่ได้เลยค่ะ ฝากกดหัวใจให้ด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ
Bab terbaru
นี่ฉันเป็นนางร้ายหรอ (ยุค70) 174
เธอบอกว่าการผ่าคลอดนั้นเจ็บมากกว่าการคลอดเองมาก แถมการฟื้นฟูหลังคลอดก็ยากกว่า เธอจึงไม่เลือกวิธีนี้ แต่ตอนนี้ ตอนที่เขาเห็นว่าเธอทนเจ็บอย่างทรมาณก็อยากจะให้เธอผ่าคลอด “ไม่ค่ะ ฉันทนมาได้ถึงขนาดนี้แล้ว ฉันไหวค่ะ” เธอจับมือของเขาและบีบมันเบาๆ เพื่อสื่อว่าเธอทนได้จริงๆในการคลอดครั้งนี้ พวกเขาได้ฝากท้องที่โรงพยาบาลเอกชน ลู่เฟิงจึงได้เพิ่มเงินค่าคลอด และขอเข้าไปอยู่เป็นเพื่อนภรรยาด้วย เพราะเขานั้นเป็นห่วงเธอมาก จึงไม่อยากที่จะรออยู่ที่ด้านนอก เขาอยากเป็นกำลังใจของเธอทุกช่วงเวลาและเมื่อไกล้คลอด อาการของเว่ยเว่ยก็น่าเป็นห่วง เพราะอาการปวดที่เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ จากที่เธอทนได้ก็เริ่มที่จะทนไม่ได้ เธอจึงมีน้ำตาไหลออกมา“คุณเจ็บมากเลยหรือครับ” เมื่อเห็นว่าน้ำตาของเธอไหลออกมา ก็รู้แหละว่าเธอคงจะทนไม่ไหวแล้ว เขาเองก็ทนเห็นเธอเจ็บไม่ได้เหมือนกัน จึงได้คิดแล้วว่าเมื่อลูกคลอดออกมาแล้ว เขาจะทำหมันเอง เพื่อที่เว่ยเว่ยจะได้ไม่ต้องท้องและทรมาณแบบนี้อีก และอีกอย่างตอนนี้รัฐเองก็มีนโยบายลูกคนเดียวนี่จึงเป็นวิธีที่ดีที่สุด“ตอนนี้ฉันแทบจะทนไม่ไหวแล้วค่ะ ลู่เฟิงคะฉันทรมาณมากเลย” ตอนนี้เธอปวดมาก ปวดจนเหมือน
นี่ฉันเป็นนางร้ายหรอ (ยุค70) 173
นี่ฉันเป็นนางร้ายหรอ(บทส่งท้าย)ฉันกับคุณจะเป็นครอบครัวเดียวกันและวันแต่งงานก็มาถึงวันนี้ทุกคนล้วนวุ่นวายกันหมด แม้กระทั่งเจ้าบ่าวหรือเจ้าสาว ถึงแม้ว่าจะวางแผนการจัดงานเอาไว้อย่างดี ก็ยังมีติดขัดอยู่บ้างหลังจากที่เว่ยเว่ยแต่งตัวเสร็จด้วยชุดกี่เพ้าสีแดงเพื่อที่จะทำพิธียกน้ำชาในช่วงเช้า เธอได้แอบมาดูสถานที่ ตอนนี้ทางโรงแรมได้ตกแต่งออกมาอย่างสวยงาม โดยใช้สีแดงเป็นหลัก ทั้งผ้าม่าน และดอกไม้ที่ใช้ตกแต่ง รวมทั้งอุปกรณืที่ต้องใช้ในพิธีด้วย“มาอยู่ที่นี่เองหรือลูก ทำไมไม่รอที่ห้องล่ะ จะออกมาทำไมกัน” แม่มู่ที่แวะมาดูความเรียบร้อยอีกครั้งก็เจอเข้ากับว่าที่เจ้าสาวที่ยืนอยู่“หนูแค่มาดูเท่านั้นค่ะ แล้วแม่ล่ะคะเหนื่อยไหม” ทั้งๆที่เธอให้ทางโรงแรมจัดการทั้งหมด แต่แม่ของเธอและทุกคนก็ยังอาสามาช่วยพนักงานทำ“ไม่เหนื่อยเลยลูก แม่ดีใจเสียอีกที่ลูกสาวแม่มีวันนี้ ต่อไปนี้ลูกก็จะเป็นภรรยา และเป็นแม่คนแล้วนะ” แม่มู่อดที่จะหลั่งน้ำตาด้วยความตื้นตันไม่ได้ เธอไม่เคยคิดเลยว่าครอบครัวของเธอจะมาถึงจุดนี้ จุดที่มีครบทุกอย่าง โดยคนที่ยื่นมันให้ก็คือลูกสาวคนนี้ของเธอ“แม่คะ หนูรักแม่นะคะ ถึงหนูจะแต่งงานแล้ว แต่หน
นี่ฉันเป็นนางร้ายหรอ (ยุค70) 172
และในมลฑลนี้ก็มีโรงแรมเพียงสองที่เท่านั้นที่อยู่ไกล้ที่สุด ซึ่งทั้งสองก็ได้พากันไปดู ซึ่งเว่ยเว่ยถูกใจโรงแรมที่สองที่ลู่เฟิงพาเธอมาดูมากที่นี่มีขนาดใหญ่กว่าที่แรกมาก เพราะอยู่ในแถบชานเมืองออกมาหน่อย แต่ก็ไม้ได้ไกลจากบ้านมากนัก ทั้งยังมีที่จอดรถไว้สำหรับต้อนรับลูกค้าที่มาใช้บริการ ซึ่งที่แรกไม่มีเพราะอยู่ติดถนนเลยนั่นจะทำให้แขกที่มางานนั้นไม่สะดวกเรื่องการจอดรถและเมื่อทั้งสองได้เข้ามาติดต่อ ก็ได้รับบริการอย่างดีจากผู้จัดการโรงแรม ซึ่งลู่เฟิงบอกว่าที่นี่ไม่ใช่ของรัฐแต่เป็นของเอกชน แต่ก็อยู่ภายใต้เงื่อนไขของรัฐบาลนั่นเองเว่ยเว่ยได้ตกลงเรื่องสถานที่ที่จะจัดงาน ซึ่งทางโรงแรมก็บอกว่าวันนั้นไม่มีลูกค้ามาจองไว้ เธอสามารถทำเรื่องจองไว้ได้เลย โดยที่เธอต้องจ่ายเงินมัดจำเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ เพราะทางโรงแรมกลัวว่าเมื่อจัดงานไว้แล้วลูกค้าจะเบี้ยว จึงได้เรียกเก็บเงินมากกว่าครึ่งเมื่อได้สถานที่แล้ว เว่ยเว่ยก็พูดถึงเรื่องการตกแต่ง เธอไม่ได้ต้องการให้หรูหรามาก ขอแค่มีแท่นพิธีที่มีดอกไม้สวยงามเท่านั้น และรอบๆก็ขอให้มีดอกไม้วางในจุดต่างๆที่เห็นสมควรเพื่อความสวยงามส่วนเรื่องอาหารนั้นเธอขอให้ทางโรงแรมนั้
นี่ฉันเป็นนางร้ายหรอ (ยุค70) 171
นี่ฉันเป็นนางร้ายหรอ*****หลังจากที่ลู่เฟิงพาเธอไปจดทะเบียนเรียบร้อยแล้ว เขาก็พาเธอไปดินเนอร์ที่ร้านอาหารริมแม่น้ำแห่งหนึ่ง ที่ใช้เวลาเดินทางประมาณครึ่งชั่วโมงก็ถึงร้านอาหารร้านนี้บรรยากาศค่อนข้างดีทีเดียว เพราะจัดโต๊ะสำหรับต้อนรับแขกที่มาทานอาหารนั้นค่อนข้างส่วนตัว โต๊ะที่เธอเข้ามานั่งนั้นติดกับแม่น้ำเลยทีเดียว หรือจะพูดว่าทางร้านทำร้านให้ยื่นเข้าไปในแม่น้ำก็ได้“ที่นี่สวยดีนะคะ ฉันไม่เคยรู้มาก่อนเลยค่ะ ว่าที่นี่จะมีที่สวยๆแบบนี้” เว่ยเว่ยที่ไม่เคยออกไปที่ไหนนอกจากที่ร้านและมหาวิทยาลัย จึงได้ไม่เคยมาที่นี่ เธอค่อนข้างที่จะเสียดายมากทีเดียว“เป็นผมเองที่ไม่ได้พาคุณมา แต่ต่อไปนี้ผมจะพาคุณไปหลายๆที่เลยนะครับ” เพราะก่อนหน้านั้นเขาต้องทำงาน และเมื่อปีที่ผ่านมาเขาต้องออกไปทำงานนอกพื้นที่จึงไม่ได้มีโอกาสพาเธอไปที่ไหนเลย เขาจึงอยากจะชดเชยวันเวลาที่ผ่านมา“คุณสัญญาแล้วนะคะ” เว่ยเว่ยนั้นไม่ได้คิดจริงจังกับเรื่องเที่ยวนัก แต่เธอก็ชอบที่คนรักของเธอนั้นชอบที่จะดูแลเธออย่างนี้ เธออยากเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของเขา “ครับ ต่อไปนี้สามีจะพาคุณไปทุกที่ที่อยากไปเลยครับ” อยู่ๆลู่เฟิงก็แทนตัวเองว่าสามี นั่
นี่ฉันเป็นนางร้ายหรอ (ยุค70) 170
เมื่อตอนที่เธอเห็นมันครั้งแรก เธอเองก็งงเหมือนกัน ว่ามันมาจากที่ไหน ในเมื่อเธอเอาผ้าออกมาจากในมิติทุกวันเพื่อเอาออกมาตัดชุดที่ร้าน เธอก็ไม่เคยเห็นมันเลยสักครั้ง และมันไม่ใช่มีแค่สีเดียว แต่มีถึงสองสี และอีกสีหนึ่งก็คือสีแดงซึ่งเว่ยเว่ยก็นำมันมาตัดชุดกี่เพ้าด้วยเหมือนกัน แต่ชุดนั้นเธอคิดว่าจะเอามันไว้ใส่ในวันแต่งงานของเธอกับลู่เฟิง ตอนที่เธอหยิบชุดออกมาใส่ เธอก็แอบคิดไปเหมือนกันว่ามิติอาจจะรู้ว่าเธอจะได้ทำแบบนี้จึงได้มอบผ้าสวยๆแบบนี้มาให้ก็เป็นได้พอถึงช่วงบ่าย ลู่เฟิงก็มารับเธอที่บ้านตามที่ได้ตกลงกันไว้ ก่อนไปจดทะเบียน เขาได้พาเธอเข้าไปหาครอบครัวของเขาก่อน เพื่อบอกว่าทั้งสองจะไปจดทะเบียนกัน“ลูกว่าอะไรนะลู่เฟิง” แม่จิ่งที่ได้ยินลูกชายบอกว่าจะพาคู่หมั้นไปจดทะเบียนก็ถึงกับอุทานออกมาเสียงดัง“ผมจะพาเว่ยเว่ยไปจดทะเบียนครับ” ลู่เฟิงบอกคนเป็นแม่อีกครั้ง ส่วนพ่อเจียงที่นั่งฟังอยู่ก็ไม่ได้ตกใจอะไร เพราะเขาคิดว่ามันถึงเวลาแล้ว เพราะเด็กทั้งสองคนก็คบหาดูใจกันมาหลายปีแล้ว ถ้านับเวลาคงเกือบห้าปีเลยล่ะ“แล้วลูกบอกทางบ้านของหนูเว่ยเว่ยแล้วหรือยัง ทำไมลูกถึงเป็นคนแบบนี้ไปได้ ทำอะไรทำไมไม่ถามผู้ใหญ่
นี่ฉันเป็นนางร้ายหรอ (ยุค70) 169
นี่ฉันเป็นนางร้ายหรอ*****และเมื้อมื้ออาหารเย็นจบลง ทุกคนก็แยกย้ายกันเข้าห้องนอน รวมทั้งจางหย่งด้วย ที่วันนี้เขาได้รับอนุญาติให้ค้างที่นี่กับภรรยาและลูกได้ และในพรุ่งนี้เช้าเขาจะพาลูกและภรรยากลับไปพักที่ค่าย“อื้อ อื้อ” เว่ยเว่ยที่ถูกจู่โจมหลังจากที่ออกจากห้องน้ำก็ได้ได้แต่ครางอยู่แต่ในลำคอ “คุณเรียนจบแล้วใช่หรือเปล่า” ลู่เฟิงเมื่อละปากออก ก็พูดถามเสียงอู้อี้ เพราะตอนนี้จมูกของเขาได้ซุกไซร้ไปที่ซอกคอขาวของเว่ยเว่ย ยิ่งเขาได้กลิ่นหอมที่มาจากตัวของเธอ ยิ่งทำให้เขานั้นแทบคลั่ง“อื้อ ค่ะ” เธอเรียนจบมาได้สองเดือนแล้ว เหลือแค่รอใบประกาศเท่านั้น“ถ้าอย่างนั้นเราแต่งงานกันนะ” ลู่เฟิงที่ได้ยินแบบนั้นก็ดีใจเป็นอย่างมาก จึงได้ถามถึงเรื่องแต่งงาน“อะ อะไรนะคะ” เว่ยเว่ยคิดว่าตัวเองหูฝาดที่ได้ยินลู่เฟิงขอเธอแต่งงาน “เราแต่งงานกันนะครับ” เขาย้ำให้เธอฟังอีกครั้ง และครั้งนี้เขาเงยหน้าขึ้นมาพูดกับเธอให้ชัดๆ และหยุดการกระทำทุกอย่างไปก่อน“เรื่องนี้ เราไม่ต้องบอกพ่อแม่ก่อนหรือคะ” เรื่องแต่งงานเป็นเรื่องใหญ่ ยังไงพ่อแม่ก็ควรที่จะรับรู้เรื่องนี้“เรื่องนั้นไม่มีปัญหาหรอกครับ ว่าแต่คุณเถอะ แต่งงานกับผมได
นี่ฉันเป็นนางร้ายหรอ (ยุค70) 4
นี่ฉันเป็นนางร้ายหรอ*****เช้าวันใหม่...."เอ...แถวนี้หรือเปล่านะ..นั่นไงทางเข้า'' เว่ยเว่ยที่ออกจากบ้านเช่ามาตั้งแต่เช้า เพื่อที่จะมาที่ตลาดมืด ก็พยายามมาตามทางที่ชายสองคนนั้นบอก และไม่นานเธอก็มาถึง"บอกรหัสมา" ชายหน้าโหดพูดขึ้นเมื่อเห็นเว่ยเว่ยเดินเข้ามา ตอนนี้เธอปกปิดใบหน้าตัวเองเอาไว้ เพราะเกร
นี่ฉันเป็นนางร้ายหรอ (ยุค70) 3
นี่ฉันเป็นนางร้ายหรอ*****ตอนนี้เว่ยเว่ยก็ได้กลับมาถึงห้องเช่าแล้วเธอจัดการทำความสะอาดห้องให้เรียบร้อยเพราะเว่ยเว่ยคนเก่านั้นสกปรกมาก สวยแต่ตัวแต่งแต่หน้า แต่ไม่ทำความสะอาดบ้านบ้างเลย"เฮ้อ..เสร็จสักที อะไรจะสกปรกขนาดนี้ นี่ก็บ่ายมากแล้วหิวจัง ไปหาอะไรกินดีกว่า" เว่ยเว่ยออกมาตลาดเพื่อหาอะไรกิน เธอ
นี่ฉันเป็นนางร้ายหรอ (ยุค70) 2
นี่ฉันเป็นนางร้ายหรอ*****"เครื่งมือการเกษตรล่ะ เอาไปหน่อยก็ดี มีอะไรบ้างนะ" เว่ยเว่ยจึงเลือกของที่คิดว่าต้องได้ใช้ อย่างเช่น จอบ เสียม พลั่ว บัวรดน้ำ ปุ๋ย เมล็ดพันธุ์พืชต่างๆ ที่สามารถเพาะพันธุ์ได้ง่าย โตไว อย่างเช่น ผักบุ้งจีน คะน้า ผักชี ต้นหอม และอีกหลายอย่างซึ่งร้านนี้มีครบตามที่เธอต้องการเว
นี่ฉันเป็นนางร้ายหรอ (ยุค70) 1
นี่ฉันเป็นนางร้ายหรอ*****เฉียนเว่ยเว่ย กำลังนอนอยู่บนเตียงในห้องนอนของเธอ เธอมองไปรอบๆห้องด้วยความสงสัยว่าสิ่งที่เธอฝันเห็นนั้นมันคืออะไรกันแน่ในความฝันนั้นเว่ยเว่ยได้กลับไปเป็นนักเรียนชั้นมัธยมปลายอีกครั้ง เธอใช้ชีวิตในโรงเรียนด้วยความเอื่อยเฉื่อยไม่ตั้งใจเรียน โดดเรียน ในเวลาเรียนก็ชอบเหม่อมอง
Anda juga akan menyukai
ยอดหญิงแกร่งของเฟิงอ๋อง
หูเทียนเสี่ยว341.9K Dibacaบุตรสาวขาโหดกลับมาหลังตายอนาถ
เหยียนซี155.0K Dibacaจวนร้างแห่งนี้มีสตรีถูกทิ้ง
ดอกท้อในสายลม35.8K Dibacaย้อนชะตาวิวาห์รัก ชาตินี้ข้าขอเป็นฮองเฮา
กระต่ายน้อยใต้ดวงจันทร์100.8K Dibacaทะลุมิติมาเป็นสะใภ้แสนร้ายพร้อมระบบแลกสินค้า
ภัสสพิชชา2.1K Dibacaหนูน้อยจอมตะกละถูกทิ้ง？ทั้งจวนโหวตามเลี้ยง
เสี่ยวเป่าเย่234 Dibacaเทพธิดาสวาท
มณีริน/ ศศิชา/ ไอศิกา/ Sazaki Aiko67 Dibacaทะลุมิติมาอยู่ในภัยสงครามพร้อมคลังเสบียง
ภัสสพิชชา420 Dibaca
