นี่ฉันเป็นนางร้ายหรอ (ยุค70)

นี่ฉันเป็นนางร้ายหรอ

*****

เฉียนเว่ยเว่ย กำลังนอนอยู่บนเตียงในห้องนอนของเธอ เธอมองไปรอบๆห้องด้วยความสงสัยว่าสิ่งที่เธอฝันเห็นนั้นมันคืออะไรกันแน่

ในความฝันนั้นเว่ยเว่ยได้กลับไปเป็นนักเรียนชั้นมัธยมปลายอีกครั้ง เธอใช้ชีวิตในโรงเรียนด้วยความเอื่อยเฉื่อยไม่ตั้งใจเรียน โดดเรียน ในเวลาเรียนก็ชอบเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง จนครูและเพื่อนๆพากันระอา แถมยังชอบทะเลาะกับเพื่อนๆในห้องเรียนอยู่บ่อยครั้ง จนตอนนี้ไม่มีใครอยากที่จะคบกับเธอแล้ว 

เฉียนเว่ยเว่ยเธอมีครอบครัวอยู่ในชนบทมีพ่อแม่ พี่ชาย 2 คน พี่สะใภ้ 2 คน และหลานชาย 2 คน พี่ชายใหญ่มีลูก 2 คนผู้ชาย 1 คนผู้หญิง 1 คน ส่วนพี่ชายรองมีลูกชาย 1 คน ซึ่งทุกคนมีอาชีพเป็นชาวนาในชนบทเท่านั้น การที่เว่ยเว่ยเป็นลูกสาวคนเล็ก ทุกคนในครอบครัวจึงรักและตามใจเว่ยเว่ยมาก ไม่ว่าจะทำอะไร อยากกินอะไร อยากเรียนที่ไหนใช้เงินเท่าไหร่ ก็ไม่มีใครด่าใครว่า แม้เงินที่เธอใช้นั้นจะต้องแลกมาด้วยความลำบากของคนในครอบครัว เธอก็ไม่สนใจ ถ้าเธออยากได้ เธอจะต้องได้

นั่นจึงทำให้เฉียนเว่ยเว่ยมีนิสัยเสีย ขี้เกียจ เย่อหยิ่ง ไม่เห็นหัวใคร เพราะคิดว่าตัวเองเป็นนักเรียนในเมือง ซึ่งคนในหมู่บ้านไม่มีใครได้เรียนเหมือนกันกับเธอ

หลังจากวันนั้นผ่านมา 1 สัปดาห์แล้วเว่ยเว่ย ก็ยังฝันเห็นตัวเองอยู่ แต่มีอยู่วันหนึ่ง เธอฝันประหลาด ฝันว่ามีแสงสีแดงเปล่งประกายออกมาจากหลังมือของเธอ เธอตกใจมากเมื่อตื่นมาเลยรีบดูที่หลังมือจึงเห็นเป็นรูปปานเล็กๆสีแดง พอเธอใช้มือลูบลงบนปาน ทำให้เธอมองเห็นช่องมิติที่ใหญ่โตเป็นอย่างมาก แต่ไม่มีอะไรอยู่ในนั้นมันเป็นห้องโล่งๆ เว่ยเว่ยจึงคิดว่า หรือนี่จะเป็นสัญญาณอะไรบางอย่าง บอกให้เธอรู้ว่า เธออาจจะต้องย้อนอดีตกลับไปในยุคก่อน ซึ่งถ้าเป็นแบบนั้นจริงและก็ เธอก็ไม่มีอะไรน่าห่วง เพราะยังใงเธอก็ตัวคนเดียวอยู่แล้ว

ดังนั้นวันรุ่งขึ้นเว่ยเว่ย จึงรีบจัดการทุกสิ่งอย่างที่เกี่ยวกับเธอให้เรียบร้อย  ถึงแม้ว่าเธอจะมีฐานะปานกลางพ่อแม่ได้เสียไปด้วยอุบัติเหตุเมื่อหลายปีก่อน ไม่มีญาติพี่น้องที่ไหน ซึ่งเธอเป็นลูกคนเดียวเงินเก็บกับเงินมรดกที่พ่อแม่ทิ้งไว้ให้ก็ไม่ได้มากมายอะไรเธอจึงตัดสินใจที่จะลงทุน ในช่องมิติเธอคิดว่าถ้าย้อนไปจริงๆอะไรบ้างที่สำคัญในยุคนั้น

"เราต้องเตรียมตัวอะไรบ้างนะ ก่อนอื่นเลยอาหารสด อาหารแห้ง พอซื้อ 2 อย่างนี้เสร็จค่อยไปหาซื้อเครื่องใช้ต่างๆแล้วกัน" เว่ยเว่ยพยามคิดถึงความจำเป็น

พอเว่ยเว่ยคิดได้ดังนั้นจึงได้ออกไปซื้อของที่คิดเอาไว้ทันที ไม่ว่าจะเป็นข้าวสาร น้ำตาล แป้งชนิดต่างๆ น้ำมัน เครื่องครัว เครื่องปรุงรสต่างๆ แถมยังไม่ลืมผงนัวอีกด้วย แล้วยังมี เนื้อหมู เนื้อไก่ ใข่ไก่ ใข่เป็ด อาหารทะเล แบบสดและแบบแห้งอาหารแช่แข็งชนิดต่างๆ ผลไม้ตามฤดูกาล บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป โจ๊กถ้วยรสต่างๆ  เส้นก๋วยเตี๋ยวอบแห้ง กุนเชียง หมูยอ  เว่ยเว่ยก็ไม่ลืมอาหารสำเร็จรูปเช่นกัน ไม่ว่าจะเป็นซาลาเปา ขนมจีบ ขาหมูพะโล้ ข้าวต้มทรงเครื่อง เป็ดย่าง ข้าวมันไก่ ข้าวหน้าเป็ด ก๋วยเตี๋ยว สิ่งเหล่านี้คืออาหารที่เว่ยเว่ยชอบกินทั้งสิ้น 

หลังจากนั้นเว่ยเว่ยก็ไปที่ห้างสรรพสินค้าชื่อดัง เพื่อไปซื้อเสื้อผ้า เครื่องสำอาง โลชั่นบำรุงผิวหน้า ผิวกาย แชมพู ครีมนวดผม สบู่ ผงซักฟอก น้ำยาปรับผ้านุ่ม ของใช้จำเป็นในชีวิตประจำวันทั้งหลายที่เธอชอบใช้เดินไปเดินมาเว่ยเว่ยจึงคิดขึ้นได้

"เอ๊ะ...เราต้องซื้อจักรยานด้วยไหมนะ เอาแบบโบราณหน่อยแล้วกัน" เว่ยเว่ยคิดได้ดังนั้นจึงรีบเดินเข้าไปในร้านขายจักรยานทันที

"ขอโทษค่ะ..พี่คะพอมีจักรยานที่รูปทรงโบราณโบราณไหมคะ" เว่ยเว่ยถามพนักงานขายที่กำลังปัดฝ่นบนตัวรถจักรยานอยู่

"มีค่ะลูกค้า ของเพิ่งเข้าเมื่อวานนี้เองค่ะ  จะรับกี่คันดีคะ" พนักงานขายสอบถามเว่ยเว่ย

"อืม......1 คันละกันค่ะ ขอตะกร้าหน้ารถด้วยนะคะ ที่นี่มีบริการส่งไหมคะ พอดีว่าไม่สะดวกเอาไปเองค่ะ" เว่ยเว่ยถาม

"ได้ค่ะลูกค้า เดี๋ยวทางร้านเราจะจัดส่งให้ภายในวันนี้นะคะ"

เมื่อเว่ยเว่ยทำการสั่งซื้อเสร็จแล้วก็เขียนชื่อที่อยู่ให้กับทางร้านจัดส่งรถจักรยานให้ เพราะเธอมีแค่รถกะบะเก่าๆเท่านั้นไม่สามารถขนได้ เพราะท้ายรถเธอนั้นเต็มไปด้วยข้าวของต่างๆที่ได้ซื้อมาก่อนหน้านั้นแล้ว แล้วเธอก็เดินเข้าร้านนู้นออกร้านนี้อีกหลายร้าน