Beranda / โรแมนติก / น้องครับพี่อยากได้ / ไม่ใช่พี่อีกต่อไป NC18+

Share

ไม่ใช่พี่อีกต่อไป NC18+

Penulis: Chorchorwa
last update Tanggal publikasi: 2026-04-16 11:23:09

       พูดจบคนตัวเล็กก็สะบัดตัวออกจากการจับกุมของผู้ชายตรงหน้า เธอสาวเท้าเดินขึ้นบันไดเพื่อตรงขึ้นห้องด้วยอารมณ์หงุดหงิดไม่ต่าง คำพูดของจาเมลที่เพิ่งพูดกับเธอทำเอาสาวสวยคิดไม่อยากเห็นหน้าเขาอีก

         ร่างเล็กกระแทกเท้าตรงขึ้นห้องเธอไม่คิดสนใจฟังว่าเจ้าของบ้านจะตามมาหรือไม่ มือบางเอื้อมไปจับประตูแล้วเปิดมันออกเธอแทรกตัวเข้าไปด้านในก่อนจะปิดมันลง แต่ดันมีมือของใครบางคนค้ำเอาไว้เสียก่อน

         ปึง!

         จาเมลง้างประตูแล้วแทรกตัวเองเข้าไปในห้องนอนของน้องสาวไม่แท้ที่เขาได้รับสิทธิ์เป็นผู้ปกครองเธอมาตั้งแต่หกปีก่อน

         “มาคุยให้รู้เรื่อง อย่ามาหนีแบบนี้ งี่เง่า”

         “ไม่! ออกไปจากห้องยี่หวานะ”

         ยี่หวาย้ำเสียงแหลม เธอไม่พูดเปล่าพลันใช้มือผลักอกร่างสูงด้วย

         “นี่บ้านพี่ ยี่หวาไม่มีสิทธิ์มาไล่”

         “…ได้ งั้นยี่หวาไปเอง”

         คนตัวเล็กนิ่งไปชั่วครู่ก่อนจะหันไปคว้าเอาของใช้จำเป็นที่วางไว้บนโต๊ะแล้วเดินผ่านชายหนุ่มเจ้าของบ้าน แต่ไม่ทันที่มือของเธอจะได้สัมผัสโดนประตู ข้อมือเล็กก็ถูกคนที่มีแรงมากกว่ากระชากเข้าหาตัวจนร่างบางเซถลาไปกระแทกเข้ากับอกแกร่ง

         พลั่ก!

         “ทำไม อยากออกไปอยู่ข้างนอกมากเลยดิ จะไปอยู่กับไอ้ไทก้ารึไง!? มีใจให้มันงั้นเหรอถึงได้กล้าปากดีใส่พี่แบบนี้”

         จาเมลไม่ได้ใส่อารมณ์ผ่านน้ำเสียง แต่เขากำลังกดดันเธอผ่านแววตาน่ากลัวนั่น มือของเขากำลังบีบข้อมือเธอเต็มแรงจนเธอเริ่มรู้สึกปวดหนึบแต่ก็บิดหนีไม่ได้

         “ใช่ ยี่หวามีใจให้ไทก้า ยี่หวาจะออกไปอยู่ข้างนอก พอใจยัง ปล่อยได้แล้ว…!”

         ฟึบ!

       “พี่จะทำอะไร ปล่อยนะ!!”

       ร่างเล็กถูกเหวี่ยงลงบนที่นอนพร้อมไฟในห้องที่ดับลง เธอมองไม่เห็นสีหน้าและแววตาของจาเมลในตอนนี้เพราะสายตายังปรับการมองเห็นไม่ทัน แต่สัมผัสบนตัวกำลังบอกว่าเขาขึ้นมาคร่อมกักตัวเธอไว้ ยี่หวาเลยดิ้นหนีไปไหนไม่รอด

         “…จะออกไปอยู่กับมันก็เพราะอยากมีผัวไม่ใช่เหรอ…ถ้าเรื่องนั้นไม่ต้องถึงไอ้ไทก้าห่าไรนั่นหรอก ฉันทำให้เธอได้ยี่หวา”

         “พี่หมายความวะ…อื้อ”

         ปากเล็กถูกคนที่คร่อมตัวเธอแนบปากของเขาลงมาปิด นัยน์ตาสวยเบิกโพลงอยู่ในความมืดด้วยความตกใจปนความรู้สึกสับสนกับพฤติกรรมห่าม ๆ ที่จาเมลกำลังทำ ไหนจะสรรพนามที่เขาใช้เรียกเธออีก ยี่หวาดิ้นขลุกขลักเพื่อหนีสัมผัสและการกระทำจากคนด้านบน แต่ยิ่งออกแรงเท่าไหร่ดูเหมือนว่าเขาก็ยิ่งใช้ร่างกายตะโบมหาเธอมากเท่านั้น

         “อื้อ! พะ พี่เป็นบ้ารึไง พี่ทำอะไร…พี่เป็นพี่ยี่หวานะ”

         คนตัวเล็กดันไหล่กว้างสุดแรงจนปากร้อนผละออกไป เธอรีบพูดดึงสติหวังให้คนด้านบนนึกขึ้นได้ว่าเราสองคนเป็นเพียงพี่น้องกัน

         “หึ กลัวงั้นเหรอ เป็นคนพูดเองหนิว่าพี่ไม่ใช่พี่ชายเป็นแค่คนรู้จัก…ก็จริง เราไม่ใช่พี่น้องร่วมสายเลือดกันสักหน่อย ยี่หวา”

         แคว่ก!

       “ทำบ้าอะไรของพี่ อ๊ะ!”

         เธอเห็นแววตาเจ้าเล่ห์ฉายออกมาในความมืดก่อนที่มือหนาจะตรงเข้ามากระชากเสื้อผ้าของเธอออกไปจากตัวอย่างไม่ใยดี เขาส่งมือมาตะปบหน้าอกเธอทันทีแล้วบีบขยำมันเต็มแรง

         “อย่าดิ้นให้เปลืองแรง น่าจะพอรู้จักนิสัยกันดี”

         จาเมลย้ำกึ่งเตือนเพราะเขาไม่ต้องการให้คนตัวเล็กเจ็บตัวจากการขัดขืน ชายหนุ่มลอบสำรวจร่างสวยสมส่วนในความมืดแล้วค่อย ๆ ส่งมือไปลูบคลำโดยใช้มือเพียงข้างเดียวรวบแขนทั้งสองข้างของยี่หวาไว้

         “…พี่มีสติอยู่รึเปล่า”

         เสียงหวานแผ่วลง เธอกำลังรวบรวมสติและดูเหมือนว่าประโยคที่เพิ่งพูดไปจะดึงความสนใจให้คนที่กำลังลวนลามร่างกายเธอชะงักการกระทำของเขาลง

         “มี ครบถ้วน สิ่งที่จะทำต่อจากนี้ คือสิ่งที่พี่คิดมาตลอด…พี่ไม่มีวันปล่อยให้เราไปเป็นของคนอื่นแน่ยี่หวา”

         อารมณ์ของเขาเย็นลงเล็กน้อย ปากหนาตอบชัดถ้อยชัดคำทำเอาคนที่ถามกลับเป็นฝ่ายอ้ำอึ้งไม่รู้จะพูดอะไรเสียเอง

         “…”

         “หอมไปทั้งตัว”

         จาเมลพูดในสิ่งที่เขารับรู้มาตลอดเวลาที่ได้อยู่ด้วยกัน ชายหนุ่มลูบไล้มือไปทั่วร่างขาวเนียน แม้ไฟในห้องจะไม่ได้เปิดแต่ความขาวออร่าของยี่หวาก็ยังเปล่งประกายโชว์ความผ่องใสออกมา ร่างแบบบางยังคงถดตัวหนีสัมผัสไม่คุ้น แต่เธอก็ไม่สามารถหลบสัมผัสจากจาเมลได้เลย ไม่ว่าจะบริเวณไหนที่ฝ่ามือของเขาเลื่อนผ่าน

         “อืมม”

         ปากร้อนประกบปิดปากเล็กอีกครั้งอย่างคนหิวกระหาย เขาสอดแทรกลิ้นเข้าไปแล้วดูดดึงควานหาลิ้นเรียวเพื่อเอามันมาหยอกเย้า จาเมลกำลังใช้สัมผัสของตนเองหลอกล่อสาวสวยใต้ร่างพร้อมมือหนาที่ตอนนี้เคลื่อนต่ำลงไปคลึงเคล้นเนินเนื้อไร้ขนของยี่หวา

         “…อื้ออ”

         ต้นขาขาวหนีบหมับเข้าหากันเมื่อมีมือของใครบางคนมาแตะสัมผัสจุดสงวน เธอทั้งตกใจและเกร็งอย่างคนทำตัวไม่ถูกก่อนที่จาเมลจะออกแรงเพียงนิดขาเรียวทั้งสองข้างก็แยกออกจากกันอีกครั้ง เขาแทรกตัวเข้ามาตรงกลางแล้ววางอะไรบางอย่างลงบนหน้าท้องเธอ

         มันอุ่นร้อนและดูนุ่มนิ่ม…

         “นะ นั่นอะไร”

         “ฝากไว้ก่อน มันจะเข้าไปเร็ว ๆ นี้”

         ใบหน้าสวยมีแต่ความงุนงงฉายออกมา จาเมลยอมถอนหน้าออกแล้วเปลี่ยนไปดูดดึงยอดอกสีสวยแทน เขาระรัวลิ้นจนเกิดเสียงลามกดังออกมา สลับกับเสียงจ๊วบจ๊าบสุดสยิวจนสาวร่างสวยต้องเผยอปากปล่อยเสียงครางอย่างกลั้นไม่อยู่

         แจ๊ะ แจ๊ะ…

         “อะ อะ…เจ็บ”

         ยี่หวาเอ่ยบอกเสียงแผ่ว เธอตั้งหัวขึ้นเมื่ออยู่ดี ๆ ก็เหมือนถูกอะไรบางอย่างแหย่เข้ามาในโพรงรัก

         “อ่า ไม่ไหวละ”

         ปึก!!

       “โอ๊ยยย! อึกก”

       ร่างเล็กสั่นสะท้านขาสั่นพับ ๆ ไปกับความปวดร้าวกลางลำตัว ความรู้สึกคับแน่นแทรกเข้ามาภายในทำให้กลีบดอกไม้ของเธอแหกออกจากกัน

         “ซี้ดดด”

         จาเมลกัดฟันสูดปากอย่างคนข่มอารมณ์ เขากดแช่ตัวตนค้างไว้ไม่ได้ขยับแม้แต่นิดเดียว ชายหนุ่มตัดสินใจซุกใบหน้าเข้าไปหาซอกคอขาว เขาขบเม้มทิ้งร่องรอยความเป็นเจ้าของเอาไว้ทั่วผิวเนียน สลับกับการใช้ปลายลิ้นไล้วนลากตั้งแต่ไหปลาร้าขึ้นมาถึงกกหูของยี่หวา

         “…อื้ม จะ จั๊กจี้”

         แม้ช่วงล่างจะยังแสบขัดแต่ความรู้สึกที่พี่ชายไม่แท้กำลังทำกับเธอมันชวนขนลุกอย่างบอกไม่ถูก นัยน์ตาสวยเริ่มหยาดเยิ้มโดยไม่รู้ตัวพร้อมช่วงล่างที่เริ่มเปียกแฉะปล่อยน้ำหล่อลื่นออกมา ยี่หวาไม่ได้ผลักไสเขาอย่างเคย เธอนอนแบอ้าซ่าแล้วปล่อยให้กายแกร่งลูบคลำร่างกายตนเองได้ตามอำเภอใจ

         “…พี่เป็นคนแรก และคนเดียวของยี่หวา จำไว้”

         จาเมลจงใจย้ำชัดชิดใบหูบาง เขาก้มลงมาพูดด้วยน้ำเสียงกระเส่าแล้วเริ่มขยับสะโพกซอยลำกายเข้าใส่ ชายหนุ่มไม่สนใจว่ายี่หวาจะคิดยังไงเพราะตอนนี้ร่างกายของเธอกำลังตอบรับร่างกายของเขาเป็นอย่างดี

         ตาคมไม่ต้องหลุบลงมองช่วงล่างก็พอจะรับรู้ได้ว่าโพรงสวาทสีหวานฉ่ำแฉะขนาดไหน เขาตอกอัดท่อนเนื้อแข็งขืนเข้าไปอย่างไม่ยากเย็น มันทั้งคับแน่นและสร้างความกระสันให้กับเขามากเหลือเกิน

         หมับ!

         ฝ่ามือหนาตะปบหมับเข้าที่เต้านิ่ม เขาระรัวปลายนิ้วเขี่ยยอดอกก่อนจะบีบมันเต็มแรงมืออย่างคนหมันเขี้ยว พลันมองใบหน้าสวยผ่านความมืดยามค่ำคืนไปด้วย

         “…ซี้ดดด ระ รู้สึกแปลก ๆ“

         ยี่หวาละล่ำละลั่กเอ่ยปากบอกความรู้สึกที่กำลังก่อตัว เธอไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อนในชีวิต มันทั้งจุกเสียดและเสียวท้องน้อยอย่างที่ไม่เคยเป็น ร่างสวยสมส่วนโยกโยนไปตามแรงกายของจาเมล เธอถูกแท่งเนื้อกระแทกเข้ามาในตัวครั้งแล้วครั้งเล่าจนความรู้สึกปวดร้าวมลายหายไปแทนที่ด้วยความเสียวกระสันแทบขาดใจ

       ป้าบ ป้าบบบ…

         เสียงเนื้อเบียดกระทบกันดังลั่นทั่วห้องนอน สองร่างเปลือยเปล่าลืมไปเสียสนิทถึงสถานะพี่น้องปลอม ๆ เพราะพวกเขากำลังเมามันกับประสบการณ์แปลกใหม่ที่ต่างฝ่ายต่างเพิ่งได้ลิ้มลองเป็นครั้งแรก

         จาเมลโน้มตัวลงมาทับตัวเธอ เขาซุกใบหน้ามาคลอเคลียแก้มเนียนใสแล้วเร่งซอยสะโพกไปด้วยอย่างคนบ้าคลั่ง ชายหนุ่มกดกายเข้ามาถี่ระรัวจนยี่หวาแหกปากร้องวี้ดว้ายกับความเสียวซ่านที่อดีตพี่ชายของเธอมอบให้

         “อะ อ๊ะ…อื้มม มะไม่ไหว…อะ ออกไปนะ!”

         เธอทุบตีอกแกร่งแล้วพยายามดันเขาออกเมื่อรู้สึกเสียวกระสันถึงขีดสุด แต่ดูเหมือนว่าคนด้านบนจะไม่ให้ความร่วมมือเพราะเขายังโถมกายลงมาแถมเร่งจังหวะมากกว่าเดิมอีกต่างหาก

         ตับ ตับ ตับ

         จาเมลซุกหน้าเข้าไปสูดดมกลิ่นกายหอมหวาน หูของเขาไม่คิดสนใจเสียงร้องโวยวายที่ยี่หวากำลังร่ำร้องบอก ชายหนุ่มเอาแต่กระหน่ำกายเข้าหาโพรงเนื้อนุ่ม เขาบดขยี้รูรักสีหวานจนเห่อร้อนโดยไม่ลืมส่งมือไปบีบเคล้นเนื้อตัวคนใต้ร่างเพื่อที่เธอจะได้สุขสมไปพร้อม ๆ กัน

         “อะ อ๊า อ๊าาายยย ~”

         “…ซี้ดด อีกนิดด…อ่าา”

         ปึก!

         กายแกร่งซอยเอวถี่ระรัวตามยี่หวาที่หลับตาปี๋ปล่อยน้ำหวานแตกออกมา เขารับรู้ว่าสาวสวยแตะขอบสวรรค์ไปก่อนเลยเร่งกายถี่กระชั้นจนตัวเองแตกซ่านตามไปติด ๆ จาเมลแช่แก่นกายค้างไว้แบบนั้น เขาทิ้งตัวลงไปทับแล้วใช้ปากไล่พรมจูบทั่วใบหน้าสวย

         “…แฮ่ก”

         ปากเล็กพ่นเสียงหอบหายใจออกมา เธอนอนหลับตาอย่างคนเหนื่อยล้า ภายในตัวยังรับรู้ได้ถึงของเหลวอุ่นร้อนที่มันกำลังฉีดอัดใส่ตัวเธอไม่หยุดหย่อน

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • น้องครับพี่อยากได้   รอยยิ้มกับความสดใส (จบ)

    “นี่นายนัดฉันมาเพราะอยากเจอ หรือนัดมาเพื่ออวดแฟนกันแน่?” ยี่หวาถาม เธอมองไทก้าป้อนอาหารให้แฟนสาวของเขาโดยไม่ได้สนใจเพื่อนอย่างเธอที่เขาเป็นคนชวนออกมากินข้าวเลยสักนิดเดียว “…อวด หยอก ๆ ก็คนมันคลั่งรักอะ” “จ้าาา” เธอจีบปากจีบคอก่อนจะหันไปส่งยิ้มให้เนร่า แฟนสาวไทก้าที่ได้เธอเนี่ยแหละคอยให้คำปรึกษาไอ้หนุ่มลูกครึ่งจนชนะใจสาวใบหน้าสะสวยได้สำเร็จ ยี่หวาส่ายหน้าไปมาพร้อมอมยิ้มมุมปาก เมื่อเพื่อนสนิทของเธอได้มีความรักดี ๆ ที่เขาคู่ควร และเหมาะสม “ก่อนจะมาเป็นแฟนเนร่า ไทก้าต้องเจ้าชู้มาก ๆ เลยใช่ไหมคะ?” เนร่าถามเธอแล้วหันไปมองหน้าไทก้าด้วยสายตาจ้องจับผิด “ใช่ค่ะ ๆ เจ้าชู้มากกกกเลย” “เฮ้ย! ทำไมตอบงั้นอะยี่หวา ฉันไม่เคยทำตัวไม่ดีเลยนะ เนร่าอย่าไปฟัง” หนุ่มลูกครึ่งถลึงตาแล้วรีบยกมือปิดหูแฟนสาวตนเองไว้ เขาอ้าปากตำหนิเธอไม่ว่างเว้นส่วนยี่หวาก็หัวเราะเอิ๊กอ๊ากออกมาเสียงดังอย่างคนสะใจ “ฮ่า ๆ ล้อเล่นนะคะ…ไทก้าประพฤติตัวดีมาตลอดตั้งแต่รู้จักกันเลยค่ะ สบายใจได้” เธอรีบแก้ต่างแล้วพูดยืนยันหนักแน่นด้วยค

  • น้องครับพี่อยากได้   มันจะมีอยู่หนึ่งวิธี NC18+

    “ขอบคุณพี่มาก ๆ เลยนะ” ยี่หวาเดินเข้าไปหาชายหนุ่มที่กำลังยืนล้างจานอยู่ในครัว เธอไปยืนซ้อนอยู่ด้านหลังแล้วเอียงคอชะเง้อมองหน้าจาเมล “…ขอบคุณอะไรบ่อยขนาดนั้น” ใบหน้าหล่อหันกลับมาถามโดยที่มือยังไม่ละจากภารกิจตรงหน้า “…ขอบคุณทุกเรื่องเลย แต่ไม่รู้จะตอบแทนพี่ยังไง พี่รวยจนซื้อทุกอย่างด้วยตัวเองได้ ยี่หวาเลยไม่รู้จะให้อะไรตอบแทนทุกสิ่งที่พี่ทำให้” เธอบอกเขาไปตามความรู้สึกที่มี คนตัวเล็กตื้นตันและรู้สึกอุ่นใจที่มีจาเมลคอยเคียงข้าง คอยช่วยเหลือ ถ้าไม่ได้เขาเรื่องราวร้าย ๆ ที่เกิดขึ้นในอดีต เธอคงไม่สามารถผ่านมันมาได้อย่างแน่นอน ขนาดปัจจุบันที่เวลาล่วงเลยไปเป็นเดือนแล้วตั้งแต่ได้ความทรงจำกลับคืนมา แต่ในใจลึก ๆ เธอยังมีความเศร้าโศกหลงเหลืออยู่ จนบางครั้งที่ทนไม่ไหวยังแอบนอนร้องไห้คนเดียวเป็นประจำ “…มีสิ วิธีตอบแทนพี่น่ะ” นัยน์ตาสวยกำลังจะหม่นลงจากความคิดภายในใจ แต่เธอต้องละทิ้งความเจ็บปวดไปเมื่อจาเมลหันมาใช้มือเชยคาง มือเปียก ๆ ของเขาส่งต่อความเย็นลงบนใบหน้าสวย “วิธีไหน?” “…มาหาพี่ที่ห้องตอนสามทุ่ม เดี๋ยวจะบ

  • น้องครับพี่อยากได้   เป็นให้ทุกอย่าง

    “ฮึก ฮึก…ฮืออ” มือหนากุมมือสาวน้อยข้างตัวไว้ตลอด เขาใช้มือเพียงข้างเดียวในการประคองรถพลันหน้าหล่อก็คอยหันมองคนตัวเล็กอยู่เป็นระยะด้วยความเป็นห่วงเป็นใย ตลอดทางที่ชายหนุ่มพายี่หวากลับบ้านเขาได้ยินแต่เสียงสะอื้นไห้ออกมาจากเธอ จนบางครั้งเสียงเศร้าโศกที่จาเมลได้ยินก็พานทำให้ชายหนุ่มอดกังวลไม่ได้ว่ายี่หวาจะร้องไห้จนสลบไปเหมือนเมื่อสามวันก่อน “…อยากกินอะไรหน่อยไหม” จาเมลเอ่ยถามเมื่ออีกไม่ถึงหนึ่งร้อยเมตรข้างหน้าก็จะถึงซูเปอร์มาร์เก็ตหน้าหมู่บ้าน ยี่หวาไม่ได้ส่งเสียงพูดออกมา เธอทำเพียงส่ายหน้าให้แทนคำตอบ ตาสวยบวมเป่ง เธอเริ่มปวดแสบเบ้าตาหลังจากร้องไห้มาเป็นระยะเวลานาน ยี่หวายกหลังมือขึ้นเช็ดคราบน้ำตาออก เธอสูดลมหายใจเข้าเต็มปอดแล้วพยายามกลั้นน้ำตาที่เหลือไว้ เธอช่วยชีวิตพ่อกับแม่ตัวเองไว้ไม่ได้ แต่อย่างน้อย ๆ เธอก็กำหนดชะตาชีวิตของฆาตกรได้… ใบหน้าสวยพยักช้า ๆ กับตัวเอง แม้จะไม่สามารถแก้ไขเรื่องราวในอดีตได้ แต่สิ่งที่จาเมลให้เธอได้ตัดสินใจด้วยตัวเองในวันนี้ ทำให้เธอเหมือนได้ปลดล็อกอะไรบางอย่างในใจ “…พี่เราเรื่องทั้งหมดให้ฟังห

  • น้องครับพี่อยากได้   ศาลเตี้ย

    “รู้สึกดีขึ้นแล้วใช่ไหม” จาเมลถามยี่หวาที่กำลังตักโจ๊กเข้าปาก เขาไล่ตามองสังเกตใบหน้าสวยที่ตอนนี้กลับมามีสีเลือดฝาดอีกครั้ง หลังจากที่คนตัวเล็กนอนซมไข้ไปสามวันตั้งแต่รู้ความจริงเรื่องคนในครอบครัว “…ทำไมพี่ไม่บอกยี่หวา” ตาคมจ้องนิ่ง นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่คนตรงหน้าถามเขาแบบนี้ และก็ไม่ใช่ครั้งแรกที่จาเมลเลือกที่จะเงียบไม่ตอบอะไร “รักษาตัวเองให้หายดีก่อนแล้วจะเล่าทุกอย่างให้ฟัง” คนตัวสูงพูดเสียงเรียบ เขาพยักเพยิดหน้าแทนการบอกให้ยี่หวาจัดการมื้อเช้าตรงหน้ากับยาลดไข้ที่วางอยู่ข้างตัวเสียก่อน “ยี่หวาหายดีแล้ว พี่พูดมาเลย” เธอยืนกรานเสียงแข็ง วันนี้เธอจะไม่ยอมให้จาเมลได้บ่ายเบี่ยงอีก “…โอเค กินโจ๊กนั่นให้หมดแล้วก็กินยา ทำอะไรเสร็จก็ขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้าซะ” ชายหนุ่มในเสื้อฮู้ดออกคำสั่ง เขาเห็นว่าสายตายี่หวายังมีอาการต่อต้านแสดงออกมา แต่ท้ายที่สุดร่างบางก็ยอมก้มหน้าก้มตากินมื้อเช้าของตนเอง ไม่นานนักคนตัวเล็กก็ตรงขึ้นห้องก่อนจะกลับลงมาในเวลาอันสั้น “เราจะออกไปข้างนอกเหรอ” ทันทีที่ปลายเท้าเรีย

  • น้องครับพี่อยากได้   ฝืน

    “…ไม่จริงใช่ไหม คะ แค่ภาพหลอนรึเปล่า” ใบหน้าสวยอาบไปด้วยคราบน้ำตา เธอทิ้งตัวนั่งกับพื้นโดยที่มือพยายามจับประตูเอาไว้เพราะกลัวตัวเองจะหัวฟาดไปเหมือนเมื่อหกปีก่อน คนตัวเล็กไม่มั่นใจว่าความทรงจำที่เธอเพิ่งได้คืนกลับมา มันจะใช่เรื่องจริงหรือเปล่า อาจเป็นเพียงภาพหลอนก็ได้ หรือแค่เธอยังไม่อยากยอมรับความจริงเท่านั้นเอง ยี่หวายกหลังมือเช็ดคราบน้ำบนหน้า ใบหน้าสวยพยักขึ้นลงกับตัวเองแล้วค่อย ๆ จับรั้งประตูเพื่อพยุงตัวเองลุกขึ้นยืน ร่างแบบบางโอนเอนไม่เป็นปกติ เธอจับประตูไว้แน่นเมื่อรู้สึกถึงอาการหน้ามืดแทรกเข้ามา คนเดียวที่จะให้คำตอบเธอได้คงมีแต่จาเมลเท่านั้น ต้องกลับไปถามเขา… คิดได้ดังนั้นยี่หวาก็หมุนตัวเดินออกจากบ้าน เธอไม่แม้แต่จะหันกลับไปมองอีก ใจดวงเล็กยังไม่พร้อมเผชิญเรื่องราวเลวร้ายเพียงลำพัง “…พื้นที่ตรงนี้ไม่อนุญาตให้เข้านะครับ คุณใช่ลูกบ้านรึเปล่า?” เสียงผู้ชายดังขึ้นด้านหลัง ทำให้ยี่หวาที่กำลังจะเปิดประตูรถต้องดึงมือออกแล้วหันหน้าไปตามทิศทางของเสียง เธอมองเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยประจำหมู่บ้านกับจักรยานที่เขากำลังคร่อมมัน

  • น้องครับพี่อยากได้   ช่วงเวลาเลวร้าย

    รถไฟฟ้าขับพ้นบ้านหรูมุ่งหน้าไปตามเส้นทางที่เธอคุ้นเคยดีสมัยเมื่อหกปีก่อน ยี่หวาเงียบตลอดทางในหัวเธอตีกันยุ่งจนไม่สามารถจับต้นชนปลายอะไรได้ มีเพียงเสียงจากเครื่องปรับอากาศภายในรถเท่านั้นที่มันกำลังส่งเสียงออกมาท่ามกลางความเงียบ หน้าสวยไร้ซึ่งอารมณ์ใด ๆ ฉายบนใบหน้า เธอไม่ได้เร่งรีบหรือร้อนใจอย่างที่ควรจะเป็น แต่ใจของสาวน้อยกลับนิ่งเสียจนน่ากลัว กลัวว่ามันจะช็อกไปดื้อ ๆ เธอพยายามทำใจให้สงบแล้วไม่คิดฟุ้งซ่านกับสิ่งต่าง ๆ ที่เธอได้รับรู้เมื่อไม่กี่นาทีก่อนหน้า แขนเรียวหักพวงมาลัยรถเลี้ยวไปตามถนน ไม่นานนักรถไฟฟ้าก็พาเธอขับเข้าไปในหมู่บ้านที่เคยเป็นสถานที่แห่งความสุขของครอบครัวเธอ สิ่งเดียวที่จะยืนยันได้ว่าเรื่องที่เธอเพิ่งรู้เป็นเรื่องจริงหรือเท็จ คงมีเพียงบ้านเก่าที่จาเมลบอกว่าครอบครัวเธอปล่อยขายไปแล้วตั้งแต่ตอนที่พ่อกับแม่ตัดสินใจย้ายไปประจำที่สวีเดน หรืออย่างน้อย ๆ เธอคงได้รู้เรื่องราวจากบ้านหลังข้างเคียงบ้างว่าเมื่อหกปีก่อนมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่… ยี่หวาขับผ่านบ้านหลังต่าง ๆ ภายในหมู่บ้านขนาดใหญ่ เธอมองบรรยากาศรอบตัวที่ดูอึมครึมอย่างบอกไม่ถูก แถมบางหลังยั

  • น้องครับพี่อยากได้   ข้าวต้มรอบดึก NC18+

    03:00น. ก๊อก ก๊อก…ก๊อก ก๊อก คนตัวเล็กถูกปลุกจากฝันหวานกลางดึก เสียงที่ดังมาจากประตูห้องทำให้สาวสวยต้องจำใจตื่นขึ้นมา ยี่หวายันตัวนั่งแล้วมองไปที่ประตูห้องนอนตนเอง ใบหน้าสวยฉายความงุนงงไม่น้อยเมื่อเห็นเวลาบนหน้าจอมือถือที่เพิ่งเข้าเช้าวันใหม่มาไม่กี่ชั่วโมง แต่เธอก็ยอมลุกออก

  • น้องครับพี่อยากได้   โกหกเห็นๆ

    ก๊อก ก๊อก ก๊อก “…ขอโทษค่ะ” คนตัวเล็กสะดุ้งแล้วรีบถลึงตัวลุกขึ้นยืนก้มหัวให้กับภาสกร เธอมองมือชายสูงวัยวางอยู่บนโต๊ะ หลังจากที่เขาเพิ่งเคาะมันลงบนโต๊ะทำงานแทนการเรียกเธอ เมื่อเห็นว่าสาวสวยเอาแต่จดจ่ออยู่กับงานจนไม่ได้สังเกตสิ่งรอบตัว “ขอโทษที่ตัวเองตั้งใจทำงานเหรอเร

  • น้องครับพี่อยากได้   คนที่ใครก็เอ็นดู

    “…สงสัยจะลืมไว้บนรถ เฮ้อ แก่แล้วมันไม่ดีแบบนี้นี่แหละ” เสียงของชายวัยห้าสิบปีบ่นออกมาหลังจากคลำมือจนทั่วเสื้อสูทตัวหนาก็ไม่พบเอกสารสำคัญที่เขาลืมถือมันมาด้วย ภาสกรถอนหายใจพลันส่ายหน้าเอือมระอากับความขี้หลงขี้ลืมของตัวเองแล้วทำท่าจะลุกขึ้นยืน “ไม่เป็นไรค่ะท่าน เดี๋ยวยี่หวาไป

  • น้องครับพี่อยากได้   คำทำนาย

    “ที่บ้านจะมีอะไรกินน้า…” ยี่หวานั่งตัวชิดกับพวงมาลัยรถพลันนิ้วเรียวก็เคาะลงบนอะไหล่กลม ๆ นั้นไปด้วย วันนี้เธอเลิกงานเลทตามปกติแต่ไม่รู้ทำไมรถถึงไม่ติดอย่างเช่นทุกวัน ทำให้เธอน่าจะถึงบ้านก่อนเวลาเกือบครึ่งชั่วโมงเพราะอีกไม่ถึงสองกิโลเมตรพอพ้นไฟแดงนี้ไปก็จะได้เลี้ยวเข้าหมู่บ้านแล้ว

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status