Home / รักโบราณ / บทเพลงเชื่อมรัก / ตอนที่ 23  เพลิงริษยาเหนือม่าน

Share

ตอนที่ 23  เพลิงริษยาเหนือม่าน

last update publish date: 2026-09-18 08:09:37

หลังได้รับการปฐมพยาบาล ธันวาค่อย ๆ รู้สึกตัว

เขาจำเหตุการณ์ได้เพียงตอนที่ใช้เก้าอี้ฟาดสิ่ง

Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • บทเพลงเชื่อมรัก   ตอนที่ 33  อีกฝั่งของถนน

    ขณะเดียวกัน รถของคีรินติดอยู่บนถนนอีกฝั่งของร้านแถวรถยาวจนแทบไม่ขยับ แม้ร้านอาหารอยู่ห่างจากเขาเพียงไม่ถึงร้อยเมตรวศินนั่งอยู่ข้างคนขับ กำลังโทรคุยเรื่องงาน แต่คีรินไม่ฟังสายตาของเขามองผ่านกระจกรถไปยังหน้าร้านฝั่งตรงข้ามจากตำแหน่งนี้ เขามองเห็นโต๊ะติดกระจกซึ่งลลินส่งรูปมาให้ตอนแรกเห็นเพียงเธอนั่งอยู่ตรงข้ามพิมพ์ดาวจากนั้นลลินก็ยกมือแตะหน้าอกแก้วบนโต๊ะล้มลงร่างของเธอพยายามลุก ก่อนเสียสมดุลคีรินตัวแข็ง“จอดรถ”คนขับหันมา“ตรงนี้จอดไม่ได้ครับ”“ลลินล้ม!”เขาปลดเข็มขัดทันทีวศินหันไปมองผ่านกระจกและเห็นร่างหญิงสาวทรุดอยู่ในร้าน“คีริน รอสัญญาณไฟ—”ชายหนุ่มเปิดประตูลงจากรถ“หลังนายยังไม่หาย!”คีรินไม่ได้ฟังเขาวิ่งไปตามช่องระหว่างรถซึ่งติดอยู่กลางถนนเสียงแตรดังขึ้นรอบตัวรถจักรยานยนต์คันหนึ่งเบรกกะทันหันเมื่อเขาวิ่งตัดหน้าคีรินหันหลบ แรงบิดตัวทำให้ความเจ็บจากรอยช้ำกลางห

  • บทเพลงเชื่อมรัก   ตอนที่ 32  ไอจากถ้วยกาแฟ

    ร้านอาหารตั้งอยู่ฝั่งตรงข้ามอาคารสถานี ต้องเดินข้ามถนนใหญ่ซึ่งมีสัญญาณไฟและการจราจรหนาแน่นในช่วงเย็นพิมพ์ดาวเลือกโต๊ะติดกระจกด้านหน้าเหตุผลที่บอกลลินคือ ต้องการนั่งตรงบริเวณซึ่งไม่อึดอัดและมองเห็นผู้คนแต่เหตุผลจริงคือ หากลลินล้มลง ทุกคนในร้านจะเห็นชัดว่าเธออยู่กับคนจำนวนมาก ไม่มีการทำร้ายทางกาย และไม่มีใครเข้าใกล้เครื่องดื่มหลังเสิร์ฟทั้งสองสั่งอาหารง่าย ๆระหว่างรับประทาน พิมพ์ดาวพูดถึงเรื่องงาน รายการ และการเดินทางไปเชียงใหม่อย่างระมัดระวัง“การสัมภาษณ์เป็นอย่างไรบ้าง”“ได้ข้อมูลมาบางส่วนค่ะ”“เกี่ยวกับเพลงนั้น?”“ค่ะ แต่ยังไม่สมบูรณ์”“แล้วคีรินไปด้วยหรือ”คำถามทำให้ลลินเงยหน้าพิมพ์ดาวรีบยิ้ม“พี่เห็นภาพแฟนคลับที่สนามบิน คนในบริษัทก็พูดกัน”เธอมองสีหน้าลลินความริษยาปะทุขึ้น แต่เธอกดมันไว้“พี่ไม่ได้จะก้าวก่าย”เธอกล่าว“แค่อยากรู้น่ะ”“เขาเป็นคนมีน้ำใจค่ะ”คำตอบของลลินไม่ได้ยืนยันหรือปฏิเสธคว

  • บทเพลงเชื่อมรัก   ตอนที่ 31  บ้านที่เริ่มมีเสียง

    คีรินกับลลินกลับถึงกรุงเทพฯ ในช่วงเย็นวศินมารอรับที่ทางออกส่วนตัวของสนามบินเพียงเห็นคีรินเดินช้าผิดปกติและไม่ยกกระเป๋าด้วยตัวเอง ผู้จัดการก็ขมวดคิ้ว“เกิดอะไรขึ้นกับหลัง”“ฟกช้ำครับ”“จากอะไร”คีรินมองลลิน ก่อนตอบว่า“ของในอาคารตกใส่”วศินมองรอยช้ำซึ่งโผล่พ้นคอเสื้อเล็กน้อย“ของอะไรมีรอยเหมือนกรงเล็บสามเส้น”ไม่มีใครตอบผู้จัดการถอนหายใจ“ขึ้นรถก่อน แล้วค่อยเล่าเท่าที่คิดว่าผมควรรู้”บนรถ คีรินอธิบายเพียงว่า มีคนไม่ทราบฝ่ายพยายามทำร้ายลลินในส่วนปิดของวัด และเหตุการณ์เกี่ยวข้องกับหีบไม้ซึ่งพวกเขานำกลับมาด้วยเขาไม่พูดเรื่องวิญญาณทั้งหมดแต่วศินรู้ทันทีว่าสถานการณ์รุนแรงเกินกว่าจะปล่อยให้ลลินกลับไปอยู่ห้องพักคนเดียว“บ้านนายปลอดภัยที่สุด”เขากล่าวลลินมองคีรินชายหนุ่มไม่ได้พูดแทนเธอเพียงรอคำตอบ“ฉันกลับไปเอาเสื้อผ้าก่อนได้ไหมคะ”“ผมจะไปด้วย”คีรินตอบทันทีวศินมองห

  • บทเพลงเชื่อมรัก   ตอนที่ 30  ขวดแก้วสีดำ

    พิมพ์ดาวนั่งอยู่ในรถซึ่งจอดตรงหน้าบ้านของรามตลอดทาง กลิ่นควันไฟติดอยู่ในจมูกไม่ยอมหายเธอเปิดหน้าต่างเปลี่ยนน้ำหอมและดื่มน้ำหลายครั้งแต่ทุกครั้งที่หลับตา กลิ่นไม้ไหม้กับเลือดกลับเข้มขึ้นภาพมือของตนเองในกระจกยังคงสวมแหวนทองโบราณ แม้มือจริงไม่มีสิ่งใดอยู่บนนิ้วเสียงหญิงสูงศักดิ์ดังขึ้นเป็นระยะเขาจับมือนางอีกแล้วพิมพ์ดาวกำพวงมาลัยแน่น“เงียบ”“ฉันไม่อยากฟัง”หากปล่อยไปแบบนี้ เจ้าจะไม่มีวันได้เขากลับมา“เขาไม่เคยเป็นของฉัน”คำพูดหลุดออกมาเบา ๆทันทีที่กล่าวเช่นนั้น ความเจ็บปวดก็แทงขึ้นกลางอก ราวกับผู้หญิงอีกคนภายในร่างกำลังต่อต้านพิมพ์ดาวก้มศีรษะลงบนพวงมาลัยเธอจำได้ว่าครั้งหนึ่งตนรักคีรินในฐานะแฟนคลับธรรมดาชื่นชมผลงานติดตามข่าวและหวังเพียงได้ร่วมงานกันสักครั้งแต่หลังลลินปรากฏตัว ความรู้สึกกลับรุนแรงเกินกว่าจะควบคุมเธอไม่ได้เพียงหึงหวงเธอรู้สึกเหมือนกำลังสูญเสียใค

  • บทเพลงเชื่อมรัก   ตอนที่ 29 เช้าหลังคืนนั้น

    แสงเช้าลอดผ่านช่องว่างระหว่างผ้าม่านเข้ามาเป็นเส้นบาง ๆลลินค่อย ๆ ลืมตาขึ้นสิ่งแรกที่เธอรับรู้คือมือของคีรินซึ่งยังคงจับมือเธออยู่ตรงกลางเตียงเมื่อคืนทั้งสองนอนหันหน้าเข้าหากัน โดยเว้นระยะเพียงเล็กน้อยเพื่อไม่ให้ร่างของลลินกระทบแผ่นหลังที่บาดเจ็บของเขา แต่ระหว่างหลับ ระยะห่างนั้นกลับลดลงโดยไม่รู้ตัวมือของทั้งคู่ประสานกันอยู่บนผ้าปูที่นอนศิลาสีขาวสงบนิ่งไม่มีแสงไม่มีภาพในอดีตมีเพียงความอบอุ่นจากฝ่ามือของคนตรงหน้าลลินเงยหน้ามองคีรินชายหนุ่มยังหลับอยู่ ใบหน้าดูอ่อนล้ากว่าปกติ คิ้วขมวดเล็กน้อยเหมือนแม้ในยามหลับ กล้ามเนื้อกลางหลังก็ยังส่งความเจ็บปวดรบกวนเธอพยายามดึงมือออกเบา ๆ เพื่อจะลุกไปหยิบยานิ้วของคีรินกลับกระชับขึ้นทันที“จะไปไหนครับ”เสียงของเขาแหบเพราะเพิ่งตื่น“เอายาให้คุณค่ะ”คีรินลืมตาขึ้นเขาพยายามขยับตัว แต่เพียงจะใช้แขนยันเตียง กล้ามเนื้อใต้สะบักก็ตึงจนใบหน้ากระตุกลลินรีบประคอง“อย่ารีบค่ะ”“ผมดีขึ้นแล้ว”“แต่หน้าคุณไม่ได้บอกแบบนั้นนะคะ”คีรินยอมนอนนิ่งใ

  • บทเพลงเชื่อมรัก   ตอนที่ 28  ชื่อที่เราเลือกเอง

    คีรินสะดุ้งตื่นการขยับกะทันหันทำให้ร่างพลิกไปด้านหลังทันทีที่รอยช้ำสัมผัสที่นอน ความเจ็บรุนแรงก็แล่นขึ้นมา“อึก…”เขารีบพลิกกลับมาตะแคงลลินลืมตาขึ้นพร้อมกัน“คีริน!”เธอลุกขึ้น แต่เขายกมือห้าม“ไม่เป็นไร—”เขาหยุดเอง ก่อนแก้คำ“เจ็บครับ แต่เดี๋ยวดีขึ้น”ลลินเปิดไฟข้างเตียงสีหน้าของเขาซีด เหงื่อบาง ๆ ปรากฏบนหน้าผากเธอช่วยประคองให้นั่งโดยไม่ดึงแขนแรง แล้วนำเจลเย็นกลับมาประคบ“คุณฝันเหมือนฉันหรือเปล่า”ลลินถามขณะวางเจลลงบนรอยช้ำ“ครับ”“ลินหลวงโตขึ้นแล้ว”“และเด็กชายชื่อคำริน”ลลินหยุดมือ“คีรินคะ”“ครับ”“ตอนอยู่ในห้องเก็บของ คุณบอกว่าฉันเรียกอะไรบางอย่างที่ไม่ใช่ชื่อคุณ”เธอเงยหน้า“ฉันเรียกชื่อนั้นค่ะ”คีรินนิ่งไปทั้งสองมองหน้ากันในแสงสลัวข้างเ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status