Masukประตูบานเลื่อนเปิดออก ทำให้คนที่นั่งอยู่เพียงลำพัง ต้องหันไป
ใบหน้าหล่อเหลาในชุดสุภาพเสื้อสีครีม ปักโลโก้แบรนด์ดังที่หน้าอก ยิ้มออกมา ก่อนจะนั่งลง ที่เก้าอี้ตัวถัดไป
" ภู " เสียงเรียกชื่อเค้า อ่อนหวานเหลือเกิน จนคนเรียก รู้สึกได้
" พิมพ์ " ชายหนุ่มตอบรับกลับมา แล้วมองหน้าเธอ
" สบายดีไหม " น้ำเสียงสุภาพอ่อนโยน ถามขึ้นมา
" สบายดี ภูละ สบายดีไหม "
ชายหนุ่มพยักหน้า แล้วก็ส่งโทรศัพท์มือถือของตัวเองให้เธอ
" ภูกลับมาอยู่ไทยถาวรแล้ว ขอเบอร์พิมพ์ได้ไหม เผื่อ จะได้คุยกัน "
มือบางรับโทรศัพท์มือถือของเค้ามา แล้วกดเบอร์โทรของตัวเองลงไป ก่อนจะกดโทรออก ไปที่เครื่องของเธอ
" แลกเบอร์กันนะภู "
" ได้สิ แต่พิมพ์ได้เบอร์ภูไปแล้ว อย่าบล็อกก็แล้วกัน "
เค้าพูดหยอกแล้วก็รับโทรศัพท์มือถือ กลับมา หญิงสาว ยิ้มด้วยความดีใจ
บรรยากาศยามค่ำคืนแม้จะมีรถราวิ่งอยู่ด้านหน้า มีเสียงเพลงดังออกมาจากภายในห้อง แต่คนสองคน ที่นั่งอยู่ด้วยกัน กลับดื่มด่ำกับบรรยากาศตรงหน้า จมอยู่กับความคิดของตัวเอง
" พิมพ์ "
" ภู "
คนสองคนที่เรียกชื่อ อีกคนพร้อมกัน หันมามองหน้า แล้วยิ้ม ออกมา
" เลดี้เฟิร์สครับ " ชายหนุ่มผายมือ แล้วบอกให้เธอพูดก่อน
" ภู กลับมาทำงานที่นี่ถาวรแล้วเหรอ " เธอถามเค้า เรื่องงาน
" อือ ไม่อยากไปไหนแล้วละ " คนที่ไปอยู่ต่างประเทศมาหลายปี บอกกับคนตรงหน้า มองใบหน้าสวยหวาน ที่ต่างจาก พิมพ์พิมล คนเดิม
" พิมพ์ ถ้าภู โทรไปหา ชวนพิมพ์ทานข้าว พิมพ์จะโอเคไหม " เค้าถามเข้าประเด็น
" พิมพ์ทำงานบริษัท เลิกงานไม่เกินสองทุ่ม ถ้าวันไหน ไม่ติดอะไร ก็ไปได้ " เธอตอบแบ่งรับแบ่งสู้
" แล้วแฟนพิมพ์ เค้าจะไม่ว่าอะไรใช่ไหม "
คนที่ได้ยินคำถาม ใจเต้นรัว เธอคิดเข้าข้างตัวเองไปแล้ว ว่าภูตะวัน คงอยากรู้ ว่าเธอมีแฟนหรือยัง
" ไม่หรอก " เธอตอบเค้าไป แล้วมองเค้า ที่นั่งข้างเธอ
ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นมา สบตากับเธอทันที
" พิมพ์ไม่มีแฟน " เธอตอบเค้าเสียงเบา ภูตะวันพยักหน้า แล้วยิ้มออกมา
" อือ โอเค ภูโทรหาพิมพ์แน่นอน " เค้ายิ้มกว้าง ก่อนจะหันไปมอง ที่ประตู
" ไอ้ภู หายหัว " เพื่อนสนิทของเค้า เรียกหา ก่อนจะเห็นว่า ภูตะวันอยู่กับใครบางคน
" อ้าว พิมพ์ "
มือบางโบกมือทักทายเพื่อนที่เดินมาตาม
" เข้าข้างในเถอะ เดี๋ยวก็จะแยกย้ายแล้ว "
" ไปข้างในเถอะพิมพ์ " ภูตะวันลุกขึ้น แล้วชวนเธอ
" ภูไปเถอะ เดี๋ยวพิมพ์ตามไป "
เธอบอกกับเค้า แล้วมองชายหนุ่มร่างสูงใหญ่เดินเข้าไปข้างใน มือบางหยิบเบอร์มิสคอล ขึ้นมาดู แล้วกดบันทึก ชื่อ ของเค้า ลงไป
ภูตะวัน
รถเก๋งสีขาวเลี้ยวเข้ามาจอดที่หน้าทาวน์โฮม ใจกลางเมือง บ้านหลังเล็กที่มาจากน้ำพักน้ำแรงของเธอ ยังต้องผ่อนอีกเกือบ ยี่สิบปี
ประตูรั้วปิดสนิทพร้อมกับแสงไฟเซนเซอร์ ทำงาน เมื่อมีคนเดินผ่าน
ร่างบอบบางนั่งลงถอดรองเท้าเก็บเข้าตู้ แล้วเปิดดูโทรศัพท์มือถือ ของตัวเองอีกครั้ง
รูปนับสิบรูป ที่เพื่อนส่งมา ไม่ได้ทำให้เธอ สนใจ เท่ากับรูปของเค้า เพียงคนเดียว
เสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้นทำให้คนที่กำลังหลับสนิท ลืมตาตื่นขึ้นมา ชื่อและเบอร์โทรศัพท์ที่ปรากฏตรงหน้า ทำให้เธอ อยากจะทึ้งผมตัวเอง
" ค่ะ บอส " เสียงงัวเงียรับสาย ทำให้คนที่โทรมาปลุก อมยิ้ม
" คุณพิมพ์ ยังไม่ตื่น " น้ำเสียงสุภาพ ถามกลับมา
"ตื่นแล้วค่ะ บอส " เธอลุกขึ้นนั่ง เอาหมอนตั้งขึ้น แล้วดันตัวเอง ให้นั่งพิงกับหัวเตียง
" ตื่นแล้วก็ดี สิบโมงครึ่งเจอกันที่ออฟฟิศ "
เจ้านายสั่งออกมา เพียงเท่านี้ แล้วก็กดวางสายไป คนที่ดื่มมาเมื่อคืน วางโทรศัพท์แล้ววิ่งเข้าห้องน้ำ ทันที
" วันนี้วันหยุด " พิมพ์พิมลร้องกรี้ดออกมา ก่อนจะอาบน้ำแต่งตัวอย่างรวดเร็ว
เสียงเคาะ ประตูห้องทำงาน ดังขึ้น เมื่อเวลา สิบโมงสิบห้านาที ชายหนุ่มในชุด เสื้อเชิ้ตคอปกสีเทา เงยหน้าขึ้นมา แล้วอมยิ้ม
ร่างบอบบาง เปิดประตูเข้ามา แล้วเดินตรงเข้ามาหา ด้วยใบหน้าเรียบเฉย
" ทำเวลาได้ดี " คนที่รออยู่ บอกเสียงนุ่มนวล แล้วมองชุดที่เลขา สวมมา เสื้อเชิ้ตคอปกสีขาว กับกระโปรงสีน้ำตาลอ่อน รองเท้าผ้าใบ
" บอส " เสียงดุเข้ม เรียกเจ้านายของตัวเอง
" ผมก็ลืมถาม ว่าคุณว่างไหม " คนที่ไม่ได้รู้สึกผิดสักนิดเดียว พูดขึ้นมา แล้วปิดคอมพิวเตอร์ตรงหน้า ก่อนจะลุกขึ้นยืน
" ไม่ได้เอารถมาใช่ไหม " เจ้านายถามลูกน้อง แล้วเดินออกมาจากโต๊ะทำงาน เปิดประตู แล้วเดินออกมาจากห้องด้วยกัน
" มารถไฟฟ้าค่ะ รถติดขนาดนี้ เอารถมา คงมาไม่ทัน " เธอตอบเค้า เสียงเข้ม แล้วมองเค้า ที่หยุดเดิน ยืนอยู่ที่หน้าโต๊ะของเธอ
" หยิบกระเป๋า เราจะออกไปข้างนอกกัน "
รถสปอร์ตสีเทาเข้มจอดที่ลานจอดรถ ที่มีรถจอดอยู่ไม่กี่คัน ร่างสูงใหญ่ สวมกางเกงยีนส์สีเข้ม พอดีตัว กับรองเท้าผ้าใบ เดินนำไปที่รถ ก่อนจะเปิดประตูให้เธอ
" ไปไหนคะ "
หญิงสาวถามบอส แล้วเดินขึ้นรถ พร้อมกับคาดเข็มขัดนิรภัย ชายหนุ่มไม่ตอบ แต่เดินไปขึ้นรถ ฝั่งของตัวเอง สตาร์ทรถ แล้วขับออกไปจากตึก
" ไม่พาไปขายหรอก " บอสหนุ่มบอกยิ้มๆ แล้วหยิบแว่นกันแดดสีดำ มาสวม ชายหนุ่มหันมามองเธอ ที่นั่งรถมาด้วยกัน
" ไปเที่ยว แค่ชวนไปเที่ยว "
เธอร้องไห้น้ำตาเปียกปอนไหลลงมาเป็นทาง หัวใจเจ็บปวดไปหมด ความสุขที่มาจากเค้า จบสิ้นลงแล้ว ต่อไปนี้ คงเป็นเพียงแค่ความเกลียด ความโกรธมือบางลูบแก้มของเค้า ประคองใบหน้าหล่อเหลาเอาไว้ เธออยากให้เค้ารักเธอ มองเธอ แบบนั้น ตลอดไป แต่คงไม่มีอีกแล้ว"พี่คิณขา ดรีม"เธอไม่ทันจะได้เอ่ยอะไร ริมฝีปากหนา ก็บดจูบเธอ จูบไม่อ่อนโยน จูบไม่นุ่มนวลเลย แม้แต่น้อย มือหนารั้งเอวบางมาแนบชิด สัมผัสกับร่างกายของตัวเอง ที่กำลังตื่นตัวปลายลิ้นอุ่นร้อน สอดแทรกลงไป ดูดชิมความหวาน ของเธอ สัมผัสที่ส่งไป มีแต่อารมณ์ และ การลงโทษอคิณ จูบเธออย่างรุนแรง เค้าโกรธเค้าโมโห แต่เค้าก็ต้องการเธอ ร่างกายของตัวเอง ตื่นตัวขึ้นมา แม้ว่าจะโกรธเธอเพียงใด แต่เค้า ก็อยาก เมคเลิฟ กับเธอชุดสบายๆที่เธอสวมใส่ ถูกเค้า ถลกขึ้นมาก่อนจะดันตัวเธอนั่งลงไปบนโซฟา ไวน์ในขวดที
รถสองคันขับตามกันออกไป พ่อกับแม่ มองตามด้วยความเป็นห่วง นานแค่ไหนแล้ว ที่คิณกับมินทร์ ไม่ได้ปิดห้องคุยกัน ตามลำพัง สองคน ครั้งสุดท้ายที่สองหนุ่มเคลียร์ปัญหา ก็นานมากแล้ว"คงไม่มีอะไรใช่ไหมพ่อ" แม่พิมพ์ถอนหายใจออกมา มองรถที่ขับออกไป"ไม่มีอะไรหรอก คุยกันแล้ว ก็จบแล้วนั่นแหละ อย่ากังวลไปก่อนเลย"คนเป็นสามี ปลอบใจภรรยา แต่ก็อดห่วงไม่ได้ จริงๆหญิงสาวที่ถูกทิ้งให้อยู่ที่ร้านกาแฟ มองมือของตัวเอง แล้วโทรศัพท์ก็สั่นรัวๆ เบอร์ที่โทรเข้ามา ทำให้เธอต้องถอนหายใจ"รถจอดรออยู่หน้าร้าน เดินออกมาขึ้นรถ"แม่เลี้ยงที่โทรเข้ามา คงได้รับสายรายงานแล้ว ว่าพี่มินทร์ กลับไปก่อน เธอลุกขึ้นแล้วเดินออกไป ข้างนอก ที่มีรถตู้ จอดรออยู่แล้วประตูปิดสนิทแล้ว โทรศัพท์ก็ดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้ คอลมาแบบเห็นหน้าเห็นตาทีเดียว"หน้าโง่ สวยแต่โง่ แบบแก มันจะไปทันคนอะไร แกรู้ไหมว่า ลูกชายคุณภูตะวัน เค้ารวยแต่ไหน แค่ธุรกิจนำเข้ายา ปีนึงก็กำไร หลักร้อยล้าน แม่เค้าขายเพชร แกมีสมองไหม" คำด่าทอ ออกจากปากพ่อบังเกิดเกล้า น้ำตาของคนเป็นลูกไหลออกมาเป็นสาย"พ่อขา ดรีมไม่อยากดูตัวอีกแล้ว" หญิงสาวบอกกับพ่อ ด้วยความเสียใจ"ไม่ได้ อย่าง
อคิณมองดูรูปในไลน์ แล้วภาพความทรงจำก็ย้อนกลับมารถบังคับสีดำสนิทเลี้ยวโค้งชนกับกระถางต้นไม้เต็มที่ จนชิ้นส่วนกระจัดกระจาย เด็กชายวัยสี่ขวบ ร้องไห้จ้าเมื่อเห็นของรักของหวง แตกกระจายออกจากกัน"คิณ เป็นอะไรลูก" แม่พิมพ์วิ่งเข้ามาดูลูกชายที่ร้องไห้น้ำตานองหน้า ในมือมีอุปกรณ์บังคับรถ ถือเอาไว้"รถคิณพังแล้วแม่ รถคิณวิ่งไม่ได้แล้ว"ของเล่นที่หลุดกระจายต่อหน้าต่อตา ทำให้เด็กชายขวัญเสียรถบังคับสีน้ำเงิน กำลังแล่นตรงเข้ามา หยุดนิ่ง ตรงซากรถที่เสียหาย เด็กชายที่เพิ่งเดินมาถึง มองเพื่อนที่กำลังร้องไห้ แล้วยื่นอุปกรณ์ในมือ ส่งให้"คิณ เอาของมินทร์ไปเล่นก่อน แล้วมินทร์จะซ่อมรถให้เอง" อคิณ มองของในมือเพื่อน แล้วมองรถที่พัง"ซ่อมเป็นเหรอ มันแตกแล้ว" เจ้าของรถหยิบซากมันขึ้นมา ยื่นให้เพื่อนดู"ก็ลองดูก่อน เอากาวติด ได้ไหมค
อาหารมื้อกลางวันที่อิ่มทั้งท้องอิ่มทั้งใจ ทำให้คนที่ไม่เคยมีโมเม้นท์นี้ ทำตัวไม่ถูก พ่อวินที่หวานจนน้ำตาลเรียกพี่ คลอเคลียแม่พิมพ์ ไม่ห่าง มือที่โอบเอวเอาไว้ เวลาที่นั่งคุยอยู่ด้วยกัน หรือบางจังหวะ พ่อวินก็ขยับเข้าไป แล้วหอมที่ผมของแม่พิมพ์ เป็นการแสดงออกที่ทำให้คนที่เห็น เขินแทน"ดรีมเค้าเขินหมดแล้ว เดี๋ยวกอด เดี๋ยวหอมแบบนี้" ลูกชายบ่นเสียงเข้ม มองหน้าแฟนที่เขินจนหน้าแดงไปหมดแล้ว"มาบ่อยๆ เดี๋ยวก็ชิน พ่อรักแม่มาก จะกอดแม่ทั้งวัน ก็ไม่แปลก จริงไหม"ลูกชายส่ายหน้า แล้วยิ้มกว้าง ใครก็ไม่ชินทั้งนั้นแหละ ที่พ่อแม่ สวีทกันเกินเบอร์ แต่การทำแบบนี้ ทำให้รู้ว่า พ่อแม่ รักกันมาก เหลือเกิน"เป็นไง พ่อกับแม่พี่ ใจดีไหม"เค้าถามระหว่างที่ขับรถ กลับมาที่คอนโดในช่วงเย็น จากมื้อเที่ยง ลากยาวมาถึงเย็น กว่าจะได้ออกมา ก็ค่ำพอดี"ใจดีม
แก้มบางถูกหอมนับครั้งไม่ถ้วนหลังจากตื่นนอน ใบหน้าสวยหวานแดงก่ำ ด้วยความอาย หลังจากผ่านอะไรๆมาแล้ว เสื้อที่สวมอยู่ เป็นเสื้อยืดเนื้อดี ตัวใหญ่ของคนข้างๆ พร้อมกับกางเกงขาสั้น ที่แทบจะหลุดจากสะโพก อยู่แล้ว"ชื่นใจ ชื่นใจ หอมไปหมด" เสียงพูดพร้อมกับ หัวเราะทำให้เธอยิ้มตาม"ไม่ไปทำงานเหรอคะ" เธอชี้ไปที่นาฬิกาหัวเตียง"ไม่อยากไป ขี้เกียจ อยากอยู่กับแฟน""ไปเถอะค่ะ อย่าเกเรเลย เป็นผู้บริหาร ต้องเป็นตัวอย่างที่ดี ให้กับลูกน้อง""แล้วผู้บริหารคลั่งรัก ไม่เป็นเหรอ จะบอกอะไรให้ฟัง พ่อพี่ คลั่งรักแม่พี่มากนะ ถึงขนาดหนีตามไปอยู่ด้วยเลย"ตำนาน เจ้านาย หนีตามเลขา เป็นที่น่าจดจำ"ดีจังเลยค่ะ การที่มีใครสักคนที่เค้ารักเรามากๆ มันดีจริงๆนะคะ" เธอบอกกับเค้า เสียงเศร้าอคิณขยับตัวลุกขึ้น แล้วกักตัว
ถุงเสื้อผ้าและกระเป๋า ถูกวางกองเอาไว้ที่ประตู ของที่มีมูลค่าหลายหมื่นบาท ถูกทิ้งขว้างไม่ใส่ใจอะไรทั้งนั้น ร่างกายที่อ่อนล้า แต่หัวใจอ่อนแรงยิ่งกว่า ชุดเดรสตัวสวย ถูกถอดทิ้งลงตะกร้า แล้วเธอก็เปลี่ยนชุด เป็นเสื้อยืด กางเกงขายาว รองเท้าแตะ แล้วออกจากห้องไปอีกครั้งรถเบนซ์สีขาวตรงดิ่งไปยังคอนโดที่มีที่ชาร์จพลังอยู่ เธออยากได้ อ้อมกอดของเค้า อยากเห็นหน้าที่ทำให้จิตใจของเธอสงบ ไม่ว้าวุ่นแบบนี้คนที่รออยู่แล้ว ลงมารับที่หน้าทางเข้า ใบหน้าหล่อเหลายิ้มให้เธอ ทันทีที่พบกัน ความอ่อนแอที่ซุกซ่อนอยู่ภายใจ ก็ระเบิดออกมาทันที"คิดถึงจนนอนไม่หลับต้องมาหา"เธอบอกกับเค้า เท่านี้ คนที่มีหัวใจที่แสนจะอบอุ่น ก็กางมือออก"มากอดพี่เลย"ร่างบอบบางโผเข้าไปหาเค้า รับกอดที่แสนจะอบอุ่น เธอไม่มีใครกอดเธอแบบนี้เลย เค้าทำให้เธอ อบอุ่นไปทั้งตัวและหัวใจมือหนาประคองโอบบ่าคนข้างๆ แล้วพาขึ้นไปบนห้อง"คืนนี้ค้างกับพี่นะ" เค้าบอกกับเธอตรงไปตรงมา"
รูปในไลน์กลุ่มที่เพื่อนๆทยอยส่งกันมา ทำให้คนที่เพิ่งฟื้นจากการเมาหนัก ยิ้มออกมา เมื่อเห็นรูปหลุดของแต่ละคน คนเมาที่นั่งคุยกับเสา หรือแม้แต่นั่งกอดถังขยะเอาไว้ ทำให้เกิดรอยยิ้มขึ้นมาทันทีชายหนุ่มลุกขึ้นจากเตียงนอนในเวลาเกือบเที่ยงวัน เดินไปชงกาแฟดำ แล้วก็เข้าไปห้องน้ำ มองใบหน้าของตัวเอง แล้วจัดการอ
" ไปเที่ยว ?"เลขาสาวอยากจะแหม ใส่ผู้เป็นเจ้านาย แต่เพราะยังเกรงใจ ก็เลยได้แต่ค้อนลมค้อนฟ้า ไปตามเรื่อง คนขับรถอมยิ้ม ชอบใจที่ได้แกล้ง คนข้างๆ" บอส ไม่รู้หรอคะ ว่าวันหยุดเสาร์อาทิตย์ เป็นวันพักผ่อน วันทำงานบ้าน ของพนักงานออฟฟิศ "คนที่หมักผ้าเอาไว้จนเต็มตะกร้า น้ำในตู้เย็นเหลือไม่กี่ขวด ของใช้ของก
รถนับสิบคันที่จอดเรียงรายตรงหน้า ร้านอาหารเป็นรถยุโรป เป็นส่วนใหญ่ เจ้าของรถอีโคคาร์ ยิ้มออกมา แล้วเปิดกระจกตรงที่บังแดด ตรวจตราความเรียบร้อยของตัวเอง อีกครั้ง ก่อนจะดับเครื่องยนต์ แล้วหยิบกระเป๋าลงจากรถพนักงานรับรถ เดินตรงเข้ามาหา แล้วก้มศีรษะลง ก่อนจะถามออกมา" ที่จอดรถตรงนี้ สำหรับงานเลี้ยงรุ่น
คนที่ถูกไล่ทางอ้อม เดินกลับไปที่รถ หลังจาก บอกลาและพูดคุยกับเจ้าของบ้าน เรียบร้อยแล้วว่า วันไหนว่างๆ จะนัดเจอกันอีกบีเอ็มคันสวยขับออกจากหน้าบ้านไปแล้ว คนที่ถูกขัดจังหวะ ข







![[ love of butterfly ] ผีเสื้อสามผัว (4p)](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)