로그인공유
ตอนที่ 7 แต่งงาน
게시일:
2026-01-23 11:46:02หลายวันผ่านไป…
ชายหนุ่มถูกเรียกตัวกลับมาที่บ้านตั้งแต่เช้า ไม่รู้ว่าผู้เป็นแม่มีเรื่องอะไร รู้เพียงแค่ว่าแม่บอกว่ามันเป็นธุระสำคัญมากต้องรีบกลับมาที่บ้านด่วน ตอนนี้แล้วก็เดี๋ยวนี้เลยด้วย รถสปอร์ตคันหรูแล่นเข้ามาจอดที่โรงจอดรถของบ้านก่อนที่เจ้าของรถจะก้าวเท้าลงจากรถทันที รีบเดินตรงเข้าไปภายในบ้านทันที “อ้าว~ ตาเรสมาแล้วเหรอ” ผู้เป็นแม่เอ่ยขึ้นทันทีที่เห็นว่าลูกชายหัวแก้วหัวแหวนเดินเข้ามาภายในบ้าน “สวัสดีครับ” เทลยกมือไหว้ผู้เป็นแม่ก่อนที่จะหันมองแขกของแม่อีกสองคนด้วยเช่นกัน “สวัสดีครับ” “โตเป็นหนุ่มแล้วหล่อมากเลยนะตาเรส” แขกของคุณหญิงมณีแก้วก็ไม่ใช่ใครที่ไหน คุณพลอยรุ้ง แม่ของไอริสเพื่อนสนิทของผู้เป็นแม่ของชายหนุ่ม แล้วก็คุณกิต พ่อของไอริส “สวัสดีครับคุณป้าคุณลุง” “ไหว้พระเถอะลูก” “แม่มีแขกอยู่ งั้นเดี๋ยวผมไปรอที่สวนนะครับ” เทลเอ่ยพร้อมกับกำลังก้าวเท้าเดินออกไปที่สวนหลังบ้าน “แขกคนสำคัญของแกด้วยตาเรส อยู่คุยด้วยกันเลย” ผู้เป็นแม่เอ่ยพร้อมกับเดินไปจับมือของลูกชาย ออกแรงดึงให้ลูกชายเดินตามมานั่งลงที่โซฟาตรงข้ามกับแขกคนสำคัญของแม่ “ของผมด้วยเหรอครับ” “ใช่ ของแกด้วย” แม่เอ่ยยิ้มๆ ก่อนที่จะส่งสายตามองไปทางห้องน้ำ ทำให้ลูกชายที่นั่งอยู่ข้างกายต้องหันไปมองตามไปด้วย “ไอริส!” แค่เห็นหน้าน้องกูก็รับรู้ได้ถึงความฉิบหายทันที ตอนที่แม่โทรไปหา แม่บอกว่าธุระสำคัญ ธุระอะไรแบบไหนก็ได้กูได้หมด ขอแค่อย่าให้เป็นแบบที่คิดก็พอแล้ว “…” หญิงสาวเงยหน้ามองชายหนุ่มนิ่ง ก่อนที่จะคลี่รอยยิ้มให้กับเทล แล้วเดินมานั่งลงข้างพ่อแม่ของเธอ “เริ่มคุยกันเลยดีมั้ยคะ” คุณพลอยรุ้งแม่ของไอริสเอ่ยขึ้นยิ้มๆ ก่อนที่คุณหญิงมณีแก้วจะพยักหน้ารับแล้วหันมาเอ่ยพูดกับลูกชาย “แกก็โตมากแล้วนะตาเทล แกควรมีครอบครัวได้แล้ว” “หมายความว่ายังไงครับ?” แม่จะพูดอ้อมโลกทำไม มีอะไรก็พูดกันมาตรงๆ เลย “แม่สู่ขอน้องไว้ให้แล้ว แกต้องแต่งงานกับน้อง” หูกูดับเลยทันทีที่ได้ยินแม่บอกว่า กูต้องแต่งงาน “แต่งงาน!” ชายหนุ่มดีดตัวยืนขึ้นด้วยความตกใจ พร้อมกับหันมามองที่หญิงสาวแววตาเหมือนว่าอยากจะฉีดร่างเล็กให้เป็นชิ้นๆ “ตาเทลนั่งลง” คุณหญิงมณีแก้ว ผู้เป็นแม่เอ็ดลูกชายเบาๆ “เรื่องแต่งงานมันเรื่องใหญ่ ทำไมแม่ไม่ปรึกษาผมเลย” เขาไม่นั่ง แถมยังเอ่ยพูดกับแม่ด้วยความหงุดหงิด ถ้าจะแต่ง ก็ให้กูเลือกเจ้าสาวเองได้มั้ยล่ะ “ตาเทลเกรงใจผู้ใหญ่หน่อย” ผู้เป็นแม่ยังคงเอ็ดลูกชายของตัวเองเบาๆ ส่งสายตาบอกเขาว่าจะทำอะไรก็ไว้หน้าของแม่ด้วย “มานี่!” ชายหนุ่มเดินตรงเข้าไปหาคนตัวเล็ก ก่อนที่เขาจะกระชากเธอให้ลุกขึ้นยืน แล้วลากเธอออกไปทันที ส่วนผู้ใหญ่ก็ส่งเสียงร้องเรียกชายหนุ่ม ก่อนที่จะรีบพากันวิ่งตาม แต่ก็ไม่ทัน เขาพาเธอขึ้นรถขับออกไปจากที่นี่แล้ว ภายในรถ… ตั้งแต่ที่ชายหนุ่มขับรถออกมาจากบ้าน เขาก็ไม่เอ่ยพูดคำใดอีกเลย มีเพียงเสียงหายใจเข้าออกของเทลที่บ่งบอกว่าเขากำลังโกรธแล้วก็ไม่พอใจ ส่วนเรือนร่างเล็กนั่งก้มหน้ามองเรียวมือเล็กของตัวเอง ที่มันกำลังจิกมือเข้าหากันอย่างรู้สึกกลัว เธอกลัวว่าเฮียเทลจะเกลียดเธอ “คนที่เธอต้องแต่งงานด้วยคงเป็นเฮียสินะ” หลังจากที่เงียบกันอยู่นาน ชายหนุ่มก็เอ่ยถามขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง “ไอเพิ่งรู้ว่าเจ้าบ่าวคือเฮียเหมือนกัน เพิ่งรู้วันนี้เหมือนกับเฮีย” ไอริสเอ่ยตอบ ไม่กล้าที่จะหันมามองคนที่ตั้งคำถามด้วยซ้ำ “หึ” กูอยากจะหัวเราะดังๆ ในใจสักทีสองที “ไอ…” “บอกแม่เธอซะว่าให้ยกเลิกงานแต่งนี้ ฉันไม่อยากแต่ง” ชายหนุ่มเอ่ยพูดน้ำเสียงจริงจัง “ไอเคยพูดหลายรอบแล้ว แต่แม่ไม่ยอม” “แต่เฮียไม่ได้ชอบเธอ แล้วมันจะแต่งงานกันได้ไงวะ!” เทลเอ่ยขึ้นเสียงดัง ทำให้เรือนร่างเล็กสะดุ้งตกใจไปด้วย “…” ร่างเล็กน้ำตาเอ่อคลอ ก้มหน้าลงมองมือเล็กขาวเนียน ตอนนี้มือของเธอเริ่มเป็นรอยแดงที่เกิดจากการที่เธอจิกเล็บลงไปที่มือของตัวเอง “จำไว้เฮียไม่มีวันชอบเด็กอย่างเธอ” “ค่ะ” ไอริสเอ่ยตอบรับทั้งน้ำตา เธอเสียใจ แต่แล้วยังไงต่อให้เธอเสียใจมากแค่ไหนมันก็ช่วยอะไรไม่ได้อยู่ดี “เลิกร้อง น้ำตามันไม่ได้ช่วยให้อะไรมันดีขึ้นมา” กูไม่ใจอ่อนให้กับน้ำตาผู้หญิงแน่นอน “…” ร่างเล็กนั่งนิ่ง พยายามไม่ส่งเสียงร้องไห้เขาได้ยิน จนเขารำคาญใจ เพียงครู่เดียวเท่านั้น เทลก็ตีไฟเลี้ยวเข้าจอดข้างทางทันที ก่อนที่จะปลดล็อครถในทันทีแค่นี้ก็รู้ความหมายของชายหนุ่มแล้ว ว่าต้องการให้เธอลงจากรถ แต่ไม่คิดหน่อยเหรอว่าเธอจะกลับบ้านยังไง อีกอย่างแดดร้อนขนาดนี้เธอจะไปเรียกรถที่ไหนกัน “จะไม่ใจร้ายไปหน่อยเหรอเฮีย” ไอริสเงยหน้าสบตาก่อนที่จะเอ่ยถามเสียงสั่นเครือ “เฮียไม่เคยใจดีกับเธอตั้งแต่แรกอยู่แล้ว ลงไป!” “แต่ไอดีใจนะที่คนที่ไอต้องแต่งงานด้วยเป็นเฮีย” เธอเอ่ยทั้งน้ำตา “แต่เฮียไม่ดีใจ แล้วก็ไม่ได้อยากแต่งด้วย” “…” เป็นคำพูดที่ทำเธอเจ็บไปถึงคั่วหัวใจเลยทีเดียว คนตัวเล็กกลืนน้ำลายลงคอก่อนที่จะเปิดประตูรถแล้วลงจากรถในทันที “หาทางกลับบ้านเองแล้วกัน ถ้าหาทางไม่ได้ก็นั่งมันอยู่ตรงนี้แหละ” เป็นประโยคสุดท้ายที่ได้ยินจากปากของเทล ก่อนที่ชายหนุ่มจากขับรถออกไปทันที เทลไม่ได้สนใจว่าเธอจะรู้สึกยังไง เขาไม่สนใจว่าเธอจะเป็นยังไง เขาเคยบอกแล้วว่าอย่าหาเรื่องมาให้เขาก็พอ ถ้ากูรู้ว่าการที่มีอะไรกันคืนนั้นแล้วมันจะเป็นแบบนี้นะ กูไม่มีดีกว่า กูยอมอดดีกว่า ใครจะไปรู้ว่าอยู่ๆ จะโดนแม่จับคู่ให้ ครืด~ ครืด~ เสียงโทรศัพท์มือถือของชายหนุ่มดังอยู่นานหลายนาที ปลายสายคือผู้เป็นแม่ เพราะเป็นแม่นี้แหละเขาถึงเลือกที่จะไม่รับสาย ถึงเลือกที่จะไม่สนใจ ไม่มีอะไรจะคุยในตอนนี้จริงๆ เพราะต่อให้ตอนนี้คุยกันมันก็คุยกันไม่รู้เรื่องอยู่ดี มีแต่จะทะเลาะกันเสียเปล่าๆ เทลเลือกที่จะไม่สนใจแล้วขับรถต่อไป บาร์เอโซน… รถสปอร์ตคันหรูขับแล่นเข้ามาจอดที่ใต้อาคารของเอโซน ทันทีที่รถยนต์จอดสนิทเจ้าของรถก็ก้าวเท้าลงจากรถทันทีก่อนที่จะเดินขึ้นไปที่ชั้นบนของตัวอาคาร เทลผลักบานประตูเข้าไปภายในบาร์ก่อนที่จะเดินไปนั่งลงที่เก้าอี้ตัวหนึ่งเงียบๆ “คิดว่าจะเอาชนะกูได้เหรอ” “หึ!” ชายหนุ่มหัวเราะในลำคอ หวนนึกถึงเรื่องราวในวันวานของเขาและเธอ ก่อนจะเอากูก็เคยบอกแล้วว่าอย่าสร้างปัญหาให้กับกู “แม่เขาคิดอะไรของเขาอยู่วะ!” “คิดว่ามึงควรมีครอบครัวได้แล้วไง” เสียงที่คุ้นเคยเอ่ยขึ้นอยู่ทางด้านหลังของเทล ก่อนที่จะเจ้าของเสียงจะเดินมาทิ้งตัวนั่งลงข้างๆ เขา “มึงมาได้ไง” ชายหนุ่มหันไปเอ่ยถามเพื่อนสนิท ก่อนที่จะหันหน้าหนีมัน “กูคงไม่บินมาหรอกมั้ง” ดร.ซันเอ่ยตอบน้ำเสียงติดตลกเล็กน้อย ไอ้เหี้ยนี้เป็นคนแรกของกลุ่มที่มีเมียก่อนใคร แถมยังมีลูกก่อนใครเขาอีกด้วย “มาทำไม” “แค่ทางผ่อนเฉยๆ เห็นรถมึงอยู่ก็เลยเข้ามาดูแค่นั้นเอง” “ตอแหล!” เทลเอ่ยด่าเพื่อนกลับอย่างรู้ทัน ที่มันมาที่นี้ได้คงเป็นเพราะแม่กูโทรไปหามึงชัวร์ ไม่งั้นมึงคงไม่โผล่หัวมาที่นี่ได้หรอก “ฮ่าๆ รู้ดีเหมือนหมาเลยนะครับ” “กวนตีน!” “แม่มึงโทรไปหากู แล้วถามว่ามึงอยู่กับพวกกูหรือเปล่า” นั้นไงกูว่าแล้ว “อืม” “การมีครอบครัวมันก็ไม่ได้แย่นะ เพียงแค่วุ่นวายนิดหน่อย” ดร.ซันเอ่ยตอบ ที่กูกล้าสอนมึงเพราะกูผ่านจุดนั้นมาแล้ว จริงๆ ก็วุ่นวายมาก มากฉิบหายเลยแหละ “กูยังไม่พร้อม กูไม่อยากดึงใครเข้ามาตอนนี้” “เพราะอะไร” “ไม่มีเหตุผล กูแค่อยากใช้ชีวิตแบบนี้อยู่” “มึงก็อายุมากแล้วนะ ควรคิดทบทวนชีวิตตัวเองได้แล้ว สามสิบกว่าแล้วนะ” “มึงก็พูดได้ดิ ชีวิตครอบครัวมึงดีนิ เมียมึงก็น่ารักตามสเปคมึง” “แล้วคนที่แม่หาให้มึงไม่ชอบหรือไง?” ดร.ซันเอ่ยถาม “ไม่ชอบ ไม่ใช่สเปคกู เด็กเกินไปกูไม่ชอบ” “ยี่สิบแปดยี่สิบเก้า ไม่เด็กแล้วนะ” “มึงรู้อะไรมาบ้างเนี่ย” เทลหันกลับไปมองหน้าเพื่อนทันที แม่บอกอะไรมันบ้าง ทำไมมันถึงรู้รายละเอียดมาขนาดนี้ “รู้ทุกอย่างที่แม่มึงบอก” “เออ! ดี! ชีวิตกู” เทลเอ่ยขึ้นพร้อมกับเบนหน้าหนีมันไปอีกทาง ดีจริงๆ ชีวิตกูเนี่ย ดีไปหมดเลย เหลือแต่อันที่ไม่ดีไว้ให้แต่กู ... แม่เล่นบักเทลแล้วไง วันนั้นเป็นชู้ของน้อง วันนี้มีสถานะเป็นเจ้าบ่าวเฉยเลยครับพ่อพระเอก
최신 챕터
บอกแล้วไม่ได้รัก ตอนที่ 37 เสือสิ้นลาย (จบ)
เนื้อหาต่อจากเดิม…ปาร์ตี้ยังคงดำเนินการต่อไปอยู่นานหลายชั่วโมง ทุกคนนั่งพูดคุยกันอย่างเฮฮาสนุกสนาน ก่อนที่จะหมดเวลาปาร์ตี้ลงทุกคนก็แยกย้ายกันไป แทนคุณก็กลับบ้านไป ส่วนเพื่อนคนอื่นๆ นอนค้างที่บ้านสวนของรามิล แถมยังนอนกองๆ กันอยู่กลางบ้านอีกด้วยตั้งหาก ส่วนข้าวหอมกับไอริสนอนอยู่บนห้องนอน10:46 นาทีไอริสลืมตาตื่นขึ้นมาในช่วงสายๆ ของวัน ก่อนที่หญิงสาวจะค่อยๆ ยันตัวลุกขึ้นจากเตียงนอนแล้วเดินเลี่ยงเข้าไปในห้องน้ำ เพื่อที่จะล้างหน้าล้างตาก่อนที่จะเดินลงมาที่ด้านล่างทันทีที่เธอเดินลงมาที่ด้านล่างเธอก็ต้องตกใจทันที เพราะพวกผู้ชายทั้งหลายนอนหมดสภาพอยู่กลางบ้าน สภาพแต่ล่ะคนดูไม่ได้เลยจริงๆ ยิ่งเฮียเทลกับรามิลนอนกอดกันแทบจะสิงกันอยู่แล้ว“ขอถ่ายรูปเก็บไว้หน่อยแล้วกัน” ไอริสเอ่ยขึ้นพร้อมกับยกมือถือขึ้นมาถ่ายรูปตรงหน้าเก็บไว้ดู“ทำอะไร เห็นนะ” เสียงของเทลเอ่ยถามขึ้นน้ำเสียงเรียบนิ่ง ก่อนที่จะพยายามยันตัวลุกขึ้นยืนแล้วเดินตรงเข้ามาหาเรือนร่างเล็กทันที ก่อนที่จะโอบกอดเธอเอาไว้ในแขนแกร่งของชายหนุ่ม“เปล่า”“โกหก”“ฮ่าๆ แล้วกอดคนอื่นเนี่ย ขออนุญาตยัง” ไอริสเอ่ยถาม ก่อนที่จะขยับตัวเล็กน้อย แต่ก็ไม่เป
บอกแล้วไม่ได้รัก ตอนที่ 36 หมาหึงไม่เหมือนคนหึง
เนื้อหาต่อจากเดิม…เรือนร่างนั่งเงียบๆ อยู่ที่โซฟา ก่อนที่คนด้านนอกจะเดินเข้ามาภายในบ้าน เดินมาทิ้งตัวนั่งลงที่โซฟาด้วยเช่นกัน เทลทิ้งตัวนั่งลงข้างคนตัวเล็กก่อนที่มือหนาจะเอื้อมไปจับมือเล็กของไอริสเอาไว้ ชายหนุ่มกุมมือเล็กเอาไว้แน่นก่อนที่จะเอ่ยพูด“เฮียขอโทษในทุกสิ่งที่เกิดขึ้น รู้ว่ามันมากเกินที่จะให้อภัย แต่ก็ยังอยากได้โอกาสจากหนูอยู่นะ” เทลเอ่ยน้ำเสียงอ่อนโยน“ไม่เคยคิดมาก่อนว่าคำพูดพวกนี้จะออกมาจากปากคนอย่างเฮีย” ข้าวหอมเอ่ยถามขึ้น ดึงให้ทุกสายตาหันมาจ้องมองที่ข้าวหอม“ทำไมครับ เพราะมันเหี้ยเกินใช่มั้ย” รามิลคลี่รอยยิ้มเอ่ยตอบ ก่อนที่จะโอบเอวเล็กเอาไว้“ค่ะ ฮ่าๆ” ข้าวหอมหัวเราะรับเล็กน้อย ก่อนที่จะคลี่รอยยิ้มสดใสส่งกลับไปให้กับทุกคน“เพิ่งรู้ก็วันนี้ว่าเมียมึงยิ้มน่ารัก” ดร.ซันเอ่ย“อย่ากวนตีน” รามิลเอ่ยน้ำเสียงดุ ก่อนที่จะหันไปหอมแก้มคนตัวเล็กโชว์ทุกคน ทำเอาทุกคนถึงกับหันหน้าหนีทันที“ตากูจะบอด หวานเกิน”“เห็นแล้วจะอ้วก”“เบื่อคนมีความรัก” ธิเบศร์เอ่ยอย่างเบื่อหน่าย ส่ายหน้าไปมาเล็กน้อย“มึงเองก็คลั่งรักเมียมากนะ อย่าไปว่าคนอื่นเขาเลย” เทลเอ่ยสวนขึ้นมาทันที“มึงหุบปาก มึงมีความผ
บอกแล้วไม่ได้รัก ตอนที่ 35 เมาเหมือนหมา
1 อาทิตย์ผ่านไป…เป็นหนึ่งอาทิตย์ที่เทลเอาแต่กินเหล้าเมาอยู่ที่บาร์ทุกวัน เขาเอาแต่กินแล้วก็กินไม่ไปไหนเลย จ้างนักสืบไปสืบหาเมีย นักสืบก็ทำงานไม่ได้เรื่องสืบอะไรให้ไม่ได้สักอย่าง ทั้งที่กูก็เสียค่าจ้างไปหลายแสน แต่ไม่มีอะไรที่มีประโยชน์กลับมาเลยสักนิดเดียว มีอยู่อย่างเดียวที่ได้มาคือ วันที่ไอริสออกจากโรงพยาบาลมีรถเก๋งคันสีดำเงามารับเธอที่หน้าโรงพยาบาล หลังจากนั้นก็ตามอะไรไม่ได้อีกเลย ส่วนรถคันนั้นก็หายไปเลย ตามสืบไม่ได้เหมือนกัน“ถามจริงมันนั่งอยู่ตรงนี้มากี่วันแล้ว” ธิเบศร์เอ่ยถามกับลูกน้องคนสนิทของเทล“หนึ่งอาทิตย์แล้วเฮีย แต่ยังดีที่ยังขึ้นไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่ แต่ก็ไม่หลับไม่นอนเลยเฮีย” ปลื้มเอ่ยตอบน้ำเสียงเป็นห่วงเป็นใย สายตาของปลื้มกับธิเบศร์จ้องมองไปที่เทลอย่างรู้สึกสงสาร แต่ทำไงได้มันทำตัวมันเองนิ“มองอะไรกันพวกมึง” เสียงของดร.ซันเอ่ยถาม ก่อนที่จะเดินมาหยุดยืนอยู่ข้างธิเบศร์ แล้วก็มองไปที่สิ่งที่ไอ้สองตัวนี้มันมองกันอยู่เมื่อครู่ ก่อนที่ดร.ซันจะเอ่ยขึ้น “เมาเหมือนหมา”“ยิ่งกว่าหมา” ธิเบศร์เอ่ย“เอาไงดีวะ สงสารวะ ควรบอกมันดีมั้ยว่าไอริสอยู่ไหน”“อย่าปากมาก เดี๋ยวมึงก็เจอไ
บอกแล้วไม่ได้รัก ตอนที่ 34 หมดสภาพ
เนื้อหาต่อจากเดิม…เขานั่งทบทวนตัวเองอยู่ในห้องนอน ก่อนที่จะดึงสติกลับมาได้ ชายหนุ่มยันตัวลุกขึ้นเดินเข้าไปล้างหน้าล้างตาในห้องน้ำ ก่อนที่จะเดินออกมาแล้วเดินออกจากห้องนอนไปทันที เทลเดินลงมาที่ชั้นล่างเพื่อนสนิทยังคงอยู่ จะขาดก็แค่หมอรามิลที่ไม่อยู่แล้ว เหลือแค่ไอ้สามหน่อที่ยังอยู่“ไอ้รามิลอ่ะ” เทลเอ่ยถามขึ้นทันทีที่เห็นว่าเพื่อนหายไปหนึ่งคน“กลับแล้ว มันว่าข้าวหอมรอมันอยู่” ดร.ซันเอ่ยตอบ ก่อนที่รอบมองใบหน้าเทล ดูเหมือนว่ามันจะร้องไห้มา เพราะตามันแดงเหี้ยๆ แต่ด้วยความที่ไม่อยากซ้ำเพื่อน เลยจะไม่แซว“ฝุ่นเข้าตาเหรอ” โรมเอ่ยขึ้นทันทีที่เทลเดินเข้ามาใกล้ๆ ถึงดร.ซันจะไม่แซว แต่ไอ้โรมมันแซวแน่นอนเพราะไอ้โรมมันปากหมาฉิยหาย“ฮ่าๆ ไอ้สัดโรม กูอุตส่าห์ไม่แซวมัน” ดร.ซันหลุดขำทันทีที่โรมเอ่ยจบประโยค ทำเอาไอ้โรมกับไอ้ธิเบศร์หลุดขำไปด้วย“พวกมึงแม่ง t-t” เทลเอ่ยพร้อมกับหยดน้ำตารินไหล ทำเอาไอ้สามตัวที่หัวเราะอยู่ถึงกับตกอกตกใจ นี้เป็นครั้งแต่ที่พวกมันเห็นว่าเขาร้องไห้ต่อหน้าเพื่อนๆ ตั้งแต่คบกันเป็นเพื่อนเทลร้องไห้เลยให้เห็นเลยสักครั้งเดียว นิดเดียวก็ไม่เคย ทำเอาไอ้สามตัวถึงกับหุบรอยยิ้มแทบไม่ทัน“ใ
บอกแล้วไม่ได้รัก ตอนที่ 33 เหมือนหมา
เทลนั่งอยู่ที่เคาน์เตอร์ของบาร์เอโซน ชายหนุ่มนั่งมองแก้วกาแฟที่อยู่ตรงหน้ามานานหลายนาทีแล้ว เขาไม่ขยับไปไหนเลยแถมยังนั่งจ้องมองแก้วกาแฟสายตาไม่กะพริบเลยด้วยซ้ำ หลังจากคืนนั้นที่มีอะไรกับไอริส เขาก็เริ่มรู้สึกแปลกๆ กับตัวเองขึ้นมาทันที อยากทานของเปรี้ยวรู้สึกอยากนอนมากกว่าทุกครั้ง แล้วก็หลังจากคืนนั้นเธอก็หายจากเขาไปเลย หายไปนานหลายวัน บริษัทก็ไม่เข้าด้วยซ้ำ เพราะเทลเคยไปถามที่บริษัทแล้ว แต่ก็ไม่ได้คำตอบอะไรมาอยู่ดี ไปเสียเวลาฉิบหาย“เหมือนหมา” เสียงของเพื่อนสนิทอย่างธิเบศร์เอ่ยขึ้น ก่อนที่จะเดินมานั่งลงที่เก้าอี้ข้างกายของเทล“ปากดี” เทลเอ่ยตอบกลับทันทีเลยเช่นกัน“เมียหายเหรอ” เสียงขอเพื่อนสนิทอีกคนเอ่ยขึ้น ก่อนที่จะเดินมาทิ้งตัวนั่งลงข้างธิเบศร์“หุบปากมึงเลยไอ้ซัน” เทลเอ่ย ก่อนที่จะยันตัวลุกขึ้นยืนทันที“จะไปไหน” ธิเบศร์เอ่ยถามขึ้นทันทีที่เห็นว่ามันลุกขึ้นยืน“ไปที่ไหนก็ได้ที่ไม่มีพวกมึง”“มึงหนีไปไหนไม่พ้นหรอก ความจริงก็คือความจริง” ดร.ซันหันมาเอ่ย“ความจริงอะไร”“มึงรักน้องมันไปแล้ว”“เพ้อเจ้อ” เทลหันมาเอ่ยสวนกลับดร.ซันทันที“ถามใจมึงดูดิ ที่กูพูดเรื่องจริงมั้ย”“…” เทลนิ่งเงียบไม
บอกแล้วไม่ได้รัก ตอนที่ 32 เขาใหญ่พักใจ
หลายวันผ่านไป…หลังจากวันนั้นที่โรงพยาบาลเธอก็คิดทบทวนมาแล้วอย่างดีว่าเรื่องนี้ เธอจะปิดไว้ไม่ให้ใครรู้เด็ดขาด ส่วนเรื่องพ่อกับแม่เธอจัดการแล้ว เธอบอกท่านว่าเธอขอไปพักผ่อนสักหน่อยทำงานเหนื่อยมาทั้งปีแล้ว ส่วนเรื่องที่เธอท้องเธอยังไม่ได้บอก เธอขอเวลาอีกสักหน่อย ขอร่วมรวมความกล้ามากกว่านี้หน่อยก็แล้วกัน เรื่องที่เธอมาอยู่ที่เขาใหญ่ก็ไม่มีใครรู้เลย ริต้าก็ไม่รู้ คนที่รู้ก็มีแค่เฮียรามิลแล้วก็แฟนของเฮียรามิล“อากาศที่นี่ดีจังเลย” ไอริสเอ่ยขึ้นพร้อมกับยืนเอาอากาศเข้าปอดเต็มๆ ก่อนที่จะแหงนหน้าขึ้นมองท้องฟ้าเพียงเล็กน้อย“ถ้าชอบก็อยู่นานๆ เลยนะคะพี่ไอ” เสียงของหญิงสาวดังขึ้น ฉุดให้เรือนร่างเล็กหันไปสบตากับบุคคลที่เดินเข้ามาใหม่“พี่อยู่ได้ใช่มั้ย”“ได้ค่ะ” ข้าวหอมเอ่ยตอบด้วยรอยยิ้มบนใบหน้า (ข้าวหอม ในเรื่อง กลิ่นของความรัก มีอีบุ๊คแล้ว) ข้าวหอมย้ายมาอยู่ที่เขาใหญ่ได้สักพักแล้ว เพราะอากาศที่นี่บริสุทธิ์มากๆ เธอชอบอากาศที่นี่ที่สุด“พี่ขอถามอะไรหน่อยได้มั้ย”“ได้สิคะ”“ทำไมข้าวหอมถึงแยกกันอยู่กับเฮียรามิลล่ะ พี่แค่สงสัยเฉยๆ”“พอดีว่า ข้าวหอมชอบที่นี่ค่ะ ชอบมากๆ อีกอย่างข้าวหอมก็มาอยู่ดูแลที่นี
บอกแล้วไม่ได้รัก ตอนที่ 10 เรือนหอ
หลายวันผ่านไป…เป็นหลายวันผ่านไปที่โคตรเหนื่อยใจจริงๆ เรื่องงานแต่งไอริสไม่รู้มาก่อนว่าคนที่ต้องแต่งด้วยคือเฮียเทล เธอรู้แค่ว่าเธอต้องแต่งงานเท่านั้น เธอรู้แค่ว่าแม่เตรียมเจ้าบ่าวไว้ให้เธอแล้ว ถ้าเธอรู้ว่าคนที่ต้องแต่งด้วยคือเฮียเทล คือคนที่เธอแอบรักมาตั้งแต่เด็กๆ เธอคงไม่เสียใจหรอก“เป็นอะไรไป หน้
บอกแล้วไม่ได้รัก ตอนที่ 9 ไม่อยากแต่ง
นั่งด่ากันไปนั่งด่ากันมา ตอนนี้ลูกค้าเริ่มเยอะแล้ว เทลเลี่ยงขึ้นห้องมาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า ก่อนที่จะลงมาสมทบกันเพื่อนๆ ต่อ วันนี้เขาตั้งใจว่าจะดื่มสักหน่อย อยากเมาอยากลืมเรื่องราวที่เกิดขึ้นในวันนี้ ถึงมันจะทำให้เขาลืมได้เพียงแค่ชั่วคราวเท่านั้น แต่เขาก็ไม่ได้อยากที่จะจดจำมันเลยด้วยซ้ำ“ไอ้ปลื้มยก
บอกแล้วไม่ได้รัก ตอนที่ 8 กูไม่ชอบ
สองหนุ่มนั่งพูดคุยปรึกษากันอยู่ได้ไม่นานก็แยกย้ายกันไป ดร.ซันมีเข้าสอนนักศึกษาในช่วงบ่ายเลยต้องกลับก่อน ส่วนเทลก็ไม่ได้กลับไปไหน ชายหนุ่มยังคงนั่งอยู่ที่เดิมไม่ได้ขยับไปไหนเลยสักนิดเดียว จนลูกน้องคนสนิทไอ้ปลื้มเดินเปิดประตูเข้ามาเอ่ยทักทาย“เอ้า! เฮียนั่งทำอะไร” เสียงของไอ้ปลื้มเอ่ยถามขึ้น ทำให้เขา
บอกแล้วไม่ได้รัก ตอนที่ 6 กินข้าวเป็นเพื่อนหน่อย
เทลเดินตรงเข้าไปหาคนตัวเล็กที่นั่งอยู่เคาน์เตอร์บาร์ ที่มีไอ้ปลื้มเป็นคนคอยเสิร์ฟน้ำเติมน้ำแข็งให้อยู่ตลอดเวลา ชายหนุ่มเดินมาหยุดยืนอยู่ด้านหลังของหญิงสาว ก่อนที่จะส่งสายไปมองลูกน้องคนสนิท ทันทีที่ไอ้ปลื้มเห็นสายตาของผู้เป็นนายมันก็รีบพยักหน้ารับแล้วรีบเดินออกไปดูแลลูกค้าท่านอื่นทันที“กลับบ้านมั้ย
다른 추천
