แชร์

ตอนที่ 8 กูไม่ชอบ

ผู้เขียน: หลงจันทร
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2026-01-23 11:46:57

สองหนุ่มนั่งพูดคุยปรึกษากันอยู่ได้ไม่นานก็แยกย้ายกันไป ดร.ซันมีเข้าสอนนักศึกษาในช่วงบ่ายเลยต้องกลับก่อน ส่วนเทลก็ไม่ได้กลับไปไหน ชายหนุ่มยังคงนั่งอยู่ที่เดิมไม่ได้ขยับไปไหนเลยสักนิดเดียว จนลูกน้องคนสนิทไอ้ปลื้มเดินเปิดประตูเข้ามาเอ่ยทักทาย

“เอ้า! เฮียนั่งทำอะไร” เสียงของไอ้ปลื้มเอ่ยถามขึ้น ทำให้เขาดึงสติกลับมาหลังจากที่นั่งเหม่ออยู่นาน

“เปล่า นั่งคิดอะไรเรื่อยๆ”

“ไหวมั้ยเนี่ยเฮีย” ผู้เป็นนายหันไปสบตาลูกน้องคนสนิททันที ก่อนที่จะรอบถอนหายใจเล็กน้อย

“อาการกูดูออกขนาดนั้นเลยเหรอ”

“มองตั้งแต่ดาวอังคารยังดูออกเลยเฮีย”

“มึงก็พูดเกินไป”

“ฮ่าๆ มีอะไรไม่สบายใจหรือเปล่าเฮีย”

“เปล่า มึงไปทำงานเถอะ” เทลเอ่ย ก่อนที่จะยันตัวลุกขึ้นยืนเดินขึ้นไปที่ชั้นสามของตัวอาคาร

ชายหนุ่มเดินขึ้นไปที่ชั้นสามก่อนที่จะเดินไปเปิดประตูห้องนอนของห้องตัวเอง เทลเดินเข้ามาภายในห้องนอนก่อนที่จะเดินเข้าไปอาบน้ำล้างหน้าล้างตาในห้องน้ำ ก่อนที่จะเดินออกมาจากห้องน้ำ ทิ้งตัวลงที่เตียงนอนทันที พออาบน้ำดับอารมณ์หงุดหงิดเสร็จเทลก็ลืมเรื่องราวของไอริสจนสนิทไปเลย

ครืด~ ครืด~

เสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้นฉุดให้เจ้าของโทรศัพท์ยันตัวลุกขึ้นทันที ก่อนที่จะเอื้อมมือหนาไปหยิบโทรศัพท์มาดูว่าปลายสายเป็นใคร ปลายสายก็ไม่ใช่ใครที่ไหน เป็นคนที่เทลไม่ต้องการคุยในตอนนี้ แต่ดูเหมือนว่ายิ่งหนีเท่าไหร่ แม่ก็ยิ่งโทรตามเท่านั้น

“ฮัลโหลครับ” ในเมื่อมันหนีไม่ได้ก็วิ่งเข้าชนไปเลย เทลเอ่ยทักทายผู้เป็นแม่ทันทีที่กดรับสาย

(แกพาน้องไปไหนตาเทล แกพาน้องกลับมาส่งเดี๋ยวนี้เลยนะ)

“ผมปล่อยทิ้งไว้ข้างทางแล้วครับ”

(ตาเทล!!)

“ผมไม่ชอบเธอ ยังไงผมก็ไม่แต่งงานกับเธอเด็ดขาด”

(นี้คือคำสั่งของฉัน คำพูดฉันคือคำขาด)

“แม่คิดว่าแม่จะเอาชนะผมได้ใช่มั้ยครับ”

(ฉันคิดว่าฉันชนะแกนะตาเทล) ผู้เป็นแม่เอ่ยน้ำเสียงจริงจัง มันแน่นอนว่ายังไงแม่ก็ชนะอยู่แล้ว คนเป็นแม่ยังไงก็ถือไพ่เหนือกว่าอยู่แล้ว

(หรือแกอยากลองดูหน่อยมั้ย)

“…” เทลนิ่งเงียบ ไม่ได้เอ่ยคำพูดอะไรต่อ เพราะชายหนุ่มรู้อยู่แล้วว่ายังไงก็สู้แม่ไม่ได้อยู่ดี แม่ถือไพ่เหนือกว่าอยู่ดี

(ฉันสั่งให้แกพาน้องมาส่งที่บ้านเดี๋ยวนี้)

“ครับ” ทันทีที่เอ่ยครับตอบรับ ปลายสายก็กดตัดสายไปทันที

“ในเมื่อกูสู้กับแม่ไม่ได้ กูก็ต้องทำให้เธอเป็นคนยกเลิกงานแต่งเอง” เทลเอ่ยขึ้นก่อนที่จะยันตัวลุกขึ้นยืน เดินไปหยิบเสื้อผ้าชุดใหม่มาใส่ ก่อนที่จะเดินออกจากห้องไปทันที

เวลา 15:45 นาที

รถสปอร์ตคันหรูแล่นอยู่บนท้องถนนใหญ่ เทลขับรถกลับมาทางเดิม ทางที่เขาได้ทิ้งคนตัวเล็กลงจากรถ ในใจคิดแค่ว่าบ่ายขนาดนี้แล้ว เธอคงหาทางกลับบ้านไปแล้วแหละ ทว่าถ้าเธอกลับบ้านแล้ว ทำไมแม่ถึงยังโทรมาตามบอกให้พาเธอมาส่งที่บ้านอีก

“สร้างปัญหาให้กูฉิบหายเลย” เทลเอ่ยบ่นอย่างหงุดหงิด ก่อนที่สายตาคมของชายหนุ่มจะหันไปเห็นเรือนร่างเล็กที่ตามหาอยู่ เทลเพ่งเล็งมองไปที่ร่างเล็กที่นั่งอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ข้างทาง ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเธอยังอยู่ที่เดิม หรือเป็นเพราะคำพูดของกูวะ!

‘หาทางกลับบ้านเองแล้วกัน ถ้าหาทางไม่ได้ก็นั่งมันอยู่ตรงนี้แหละ’ นั้นคือคำพูดทิ้งท้ายของเทล

“เธอมันซื่อ หรือแกล้งโง่กันแน่วะ!”

เทลรีบวนรถกลับมาหาคนตัวเล็กทันที ไอริสนั่งอยู่ในร่มเงาของใต้ต้นไม้ใหญ่ ถามจริงเถอะที่เธอไม่หาทางกลับบ้านเนี่ยเป็นเพราะหาทางกลับไม่ได้หรือว่าไม่หาทางกันแน่ รถสปอร์ตคันหรูแล่นเข้ามาจอดใกล้ๆ กับตรงที่เธอนั่งอยู่ คนตัวเล็กเงยหน้าขึ้นมองมาที่รถเพียงครู่เดียว ก่อนที่จะก้มหน้าลงเช่นเดิม

“ทำไมถึงยังนั่งอยู่ตรงนี้” ชายหนุ่มเอ่ยถามขึ้นทันทีที่เขาก้าวขาลงมาจากรถได้ เทลเดินตรงเข้ามาหาไอริสทันที

“แค่ยังไม่อยากกลับบ้านค่ะ”

“คิดว่าหาทางกลับบ้านไม่ได้”

“หาได้ค่ะ แค่ไม่อยากหาเฉยๆ” นี้ตอบกวนตีนกูปะ!

“กลับบ้าน จะไปส่ง”

“แม่โทรไปหาเหรอคะ?” คนตัวเล็กเงยหน้าสบตาคนตัวโตกว่า ที่กำลังยืนจ้องมองเรือนร่างเล็กอยู่ก่อนหน้านี้แล้ว

“รู้แล้วจะถามทำไม?”

“เฮียกลับไปเถอะ เดี๋ยวไอกลับเอง”

“อย่าเล่นตัวได้ปะ มันน่ารำคาญ!” เทลเอ่ยพูดด้วยน้ำเสียงที่บ่งบอกอย่างชัดเจนว่าเขากำลังจะเริ่มรำคาญเธอแล้วจริงๆ

“ค่ะ”

“ลุก! อย่าให้รอนาน”

“ค่ะ” คนตัวเล็กยันตัวลุกขึ้นยืนเต็มความสูงของตัวเอง ก่อนที่เธอจะเซเล็กน้อย ทว่าเฮียเทลคว้าเรียวแขนเล็กเอาไว้ได้ทันเสียก่อน เลยทำให้เธอไม่ได้ล้มลง

“เธอเป็นภาระมาก เธอรู้ตัวมั้ย” ชายหนุ่มเอ่ยถามน้ำเสียงเรียบนิ่ง

“แล้วใครใช่ให้เฮียช่วยไอ?” เออ! ดี ปากดีฉิบหาย กูปล่อยให้ล้มแม่งเลยแล้วกัน

เหมือนว่ามือจะไวกว่าความคิดของตัวเองมาก เทลปล่อยมือที่จับคนตัวเล็กไว้ ทำให้ไอริสล้มลงในทันที เธอล้มลงไม่ทันตั้งตัว ทำให้มือเล็กโดนก้อนหินก้อนเล็กก้อนน้อยจนหญิงสาวรู้สึกเจ็บจี๊ดขึ้นมาเล็กน้อยที่มือของเธอ ทว่าเธอก็ไม่ได้แสดงอาการอะไรออกมาเลย เธอทำเพียงแหงนหน้ามองชายหนุ่มที่ยืนยกยิ้มมองเธออยู่ ก่อนที่เรือนร่างเล็กจะพยายามยันตัวลุกขึ้นยืน ปัดเศษฝุ่นเศษใบไม้ที่ติดตัวออก แล้วเดินหนีเทลขึ้นรถไปทันที

“คนอย่างเธอแค่นี้ไม่เจ็บหรอก” ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพร้อมกับเดินกลับไปที่รถ ขึ้นรถแล้วเคลื่อนรถออกจากตรงนั้นทันที

ภายในรถเงียบสนิทไม่มีเสียงเอ่ยคำถามใด ๆ มีเพียงเสียงแอร์ของรถยนต์ที่ทำงานอยู่ รถหรูแล่นอยู่บนท้องถนนด้วยความรวดเร็ว เทลใช้เวลาไม่นานในการไปส่งไอริสที่บ้านของเธอ ทว่าเขาส่งเธอแค่เพียงหน้าบ้านเท่านั้น ส่งเสร็จก็กลับเลยทันที ไม่ได้เอ่ยพูดคำใดเลยจริง ๆ

บาร์เอโซน…

รถสปอร์ตคันหรูขับแล่นเข้ามาจอดที่ใต้ตึกอาคาร ทันทีที่รถยนต์จอดสนิทเจ้าของรถก็เดินลงจากรถอย่างหงุดหงิด เดินขึ้นไปที่ชั้นบน ทันทีที่เปิดประตูบาร์เข้าไปก็เห็นกลุ่มเพื่อน ๆ ที่กำลังนั่งพูดคุยอะไรกันอยู่สักอย่าง พอเห็นว่าเขาเดินเข้ามากลุ่มเพื่อนก็พากันหันไปมองที่เขาเป็นตาเดียวกัน

“มองเหี้ยอะไร!” เทลเอ่ยถามน้ำเสียงหงุดหงิดปนเสียงดังเล็กน้อย ทำให้พวกมันที่มองอยู่ถึงกับหันหน้าหนีทางใครทางมันเลยทีเดียว

“ไปกินรังแตนที่ไหนมาวะ!” เสียงของโรมเอ่ยถาม มันเอ่ยถามเขาทั้ง ๆ ที่ไม่ได้หันหน้ามองเขาเลยสักนิดเดียว

“พวกมึงคงรู้เรื่องหมดแล้ว” เทลเอ่ยตอบ เดินตรงเข้ามาหากลุ่มเพื่อน ๆ ก่อนที่จะทิ้งตัวนั่งลงข้าง ๆ โรม

“ไม่อยากแต่ง มึงก็บอกแม่ดี ๆ” รามิลเอ่ย

“บอกได้คงบอกไปนานแล้ว”

“มันเคยขัดแม่ที่ไหนกัน มันฟังแม่มันจะตาย” ดร.ซันเอ่ยเสริมขึ้นอีกคน

“มึงไม่ชอบน้องเหรอ น่ารักดีนะ”

“กูไม่ชอบ” เทลเอ่ยตอบน้ำเสียงจริงจัง

“เมื่อก่อนไอ้ซันก็เคยพูดแบบนี้นะ” ธิเบศร์เอ่ย ส่งสายตามองไปที่ ดร.ซัน

“แวะเข้าบ้านกูเฉยเลย”

“ตอนนี้คิดจะพูดอะไร ทำอะไร มึงคิดดี ๆ ก่อนทำแล้วกัน เพราะถ้ามึงเกิดรักน้องขึ้นมา มึงจะเสียใจที่หลัง แบบไอ้ซัน” รามิลเอ่ยพูดน้ำเสียงจริงจัง

“กูเห็นด้วยกับไอ้มิลนะ มึงดูไอ้ซันเป็นตัวอย่าง เมียหอบลูกหนี หาเมียไม่เจอนั่งร้องไห้เหมือนหมาเลย”

“ไอ้เหี้ย! อย่ายุ่งกับบ้านกู” ดร.ซันเอ่ยด่าเสียงดัง ก่อนที่จะชี้หน้าหมอรามิลกับโรมอย่างคาดโทษ เผลอไม่ได้ เผลอที่ไรไอ้พวกเหี้ยนี้ซ้ำเติมตลอดเลยจริงๆ

อย่าาาา อย่าเพิ่งรีบพูดว่าไม่ชอบ

ลองแต่งดูก่อนเส้ เดี๋ยวก็เปลี่ยนใจ

อย่าหมาที่หลังนะเทล อายเขานะลูก

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • บอกแล้วไม่ได้รัก   ตอนที่ 15 เป็นห่วงเหรอ

    เนื้อหาต่อจากเดิม…‘ดึงดันไปก็เสียเปล่า เธอจะเจ็บเปล่าๆ’คำพูดนี้ของเฮียเทลดังก้องอยู่ในหูตลอดเวลาที่นั่งรถมากับเขา แน่นอนว่าทุกคำพูดของเขามันมีผลต่อใจเธอเอามากๆ ถึงเธอจะดื้อแค่ไหน ปากเก่งแค่ไหน แต่เวลาที่เธอเจอคำพูดแย่ๆ ของเฮียเทลในบางครั้ง เธอก็เจ็บใจอยู่ดี แต่แค่ไม่แสดงอาการแค่นั้นเอง“ต้องเดินขึ้นไปส่งถึงห้องทำงานป่ะ” เฮียเทลเอ่ยถามขึ้นทันทีที่รถหรูแล่นเข้ามาจอดอยู่ที่หน้าบริษัทแล้ว“กล้าป่ะล่ะ” ไอริสเอ่ยยิ้มๆ เธอก็แค่ท้าเล่นๆ เพราะรู้อยู่แล้วว่าเฮียเทลไม่กล้า แล้วก็ไม่วันนั้นแน่นอน“ลงดิ! เดี๋ยวไปส่ง” ถามจริง? พูดจริงพูดเล่นว่ะเนี่ย“?” ไอริสได้แต่ทำหน้างงๆ ก่อนที่จะยอมเดินลงจากรถแต่โดยดี“เดี๋ยวๆ อาบน้ำหรือยัง ทำไมยังอยู่ชุดเดิม” ชายหนุ่มลงมาจากรถเดินมาหยุดอยู่ข้างเธอ ก่อนที่จะเอ่ยถาม เพราะตอนนี้ไอริสใส่เสื้อผ้าชุดเดิมอยู่“ในห้องทำงานมีเสื้อผ้าสำรองอยู่ เดี๋ยวไออาบน้ำที่บริษัทก็ได้”“อืม งั้นรีบเดินดิ” เฮียเทลเอ่ยขึ้นพร้อมกับแย่งสิ่งของที่อยู่ในมือของเธอเอาไปถือไว้เองทั้งหมด ทั้งถุงอาหาร ถุงยา แก้วน้ำแล้วก็กระเป๋า คนตัวเล็กทำได้แค่เดินสวยๆ เข้าบริษัทอย่างเดียวก็พอแล้วทั้งคู่เด

  • บอกแล้วไม่ได้รัก   ตอนที่ 14 คนข้างกาย

    เนื้อหาต่อจากเดิม…โคตรกวน กวนประสาท กวนตีน! คนตัวเล็กเลือกที่จะไม่เอ่ยตอบอะไรเลยสักอย่าง เธอไม่อยากต่อปากต่อคำกับเฮียเทล เพราะรู้ว่าถ้าต่อปากต่อคำกับเขามีหวังคืนนี้คงไม่จบแน่นอน วันนี้ก็เหนื่อยมามากพอแล้ว ไม่อยากต้องมาทะเลาะกับเฮียเทลเลย“เป็นอะไรไป ทำไมเงียบปากไปแบบนั้น” เทลเอ่ยขึ้นอีกครั้ง ก่อนที่จะเดินกลับไปนั่งลงที่เดิม“เหนื่อย แค่ทำงานก็เหนื่อยแล้ว ไอไม่ต้องการมานั่งทะเลาะกับเฮียอีก” ไอริสเอ่ยตอบน้ำเสียงจริงจัง“ไม่อยากทะเลาะ ก็ยกเลิกงานแต่งดิ”“ไม่!” ไอริสยืนยันน้ำเสียงหนักแน่น ก่อนที่จะหันหลังเดินออก ทว่ายังไม่ทันที่จะได้ก้าวขาเดินออกไปไหนเลยด้วยซ้ำ เรือนร่างเล็กก็ถูกคนตัวใหญ่ประชิดตัวทันที ทำเอาเธอตกใจตั้งตัวไม่ทันเลย“เฮียทำบ้าอะไร!”“อยากแต่งมากนักใช่มั้ยงาน”“ถ้าเจ้าบ่าวเป็นเฮียก็อยากแต่งนะคะ” ไอริสเอ่ยตอบ ทว่าคำตอบของเธอมันทำให้เขาหงุดหงิด เธอเองก็ตั้งใจที่จะกวนประสาทเขาเช่นกันทำไม? ก็ช่วยไม่ได้ เฮียอยากกวนประสาทไอเอง..“ได้! ได้!” เทลเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ก่อนที่จะจับอุ้มเรือนร่างเล็กขึ้นพาดบ่าทันที ไอริสส่งเสียงร้องโวยวายทันทีที่ถูกคนตัวโตกว่าอุ้มขึ้นอย่างไม่ทั

  • บอกแล้วไม่ได้รัก   ตอนที่ 13 เหตุผล/ข้ออ้าง

    เนื้อหาต่อจากเดิม…คนตัวเล็กนั่งทำงานจนเวลาล่วงเลยผ่านไปจนถึงตอนบ่าย ตั้งแต่เช้ายันบ่ายคนตัวเล็กไม่พักเลยสักนิดเดียว เธอเอาแต่ทำงานเขียนแบบ ออกแบบ วาดรูปทั้งวันเลยจริงๆ เวลาล่วงเลยมาจนถึงบ่ายสอง ไอริสจึงวางปากกาที่อยู่ในมือวาง แล้วหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดโทรออกหาเฮียเทลทันที1 สายที่ไม่ได้รับ2 สายที่ไม่ได้รับ3 สายที่ไม่ได้รับเฮียเทลไม่ยอมรับสายเธอ แล้วยังไง? ไม่อยากรับก็ไม่ต้องรับ เธอก็จะดื้อโทรอยู่อย่างนี้จนเขารำคาญ เดี๋ยวเขารำคาญเมื่อไหร่เขาก็จะกดรับสายเธอเองนั่นแหละ ก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าเธอกับเขาใครจะมีความอดทนมากกว่ากันและแล้วเฮียเทลก็รับสายของเธอ ทันทีที่เฮียเทลกดรับสาย ปลายสายก็เอ่ยโวยวายเสียงดังขึ้นมาทันทีเลยเช่นกันหึ! แน่นอนว่าเฮียเทลแพ้..(โทรมาทำไม? รำคาญ!)(ว่างมากนักหรือไง?)“แม่โทรมาบอกว่าเย็นนี้มีนัดทานข้าวนะคะ”“แม่บอกว่าโทรหาเฮียแล้ว แต่เฮียไม่รับสาย”(เคยกินแล้ว เคยกินตั้งแต่เล็กจนโต) กวนตีน!“โทรมาแจ้งให้ทราบค่ะ ส่วนร้านอาหารอยู่ที่ไหนจะส่งโลเคชั่นให้อีกทีนะคะ”(อืม)“ค่ะ” สิ้นสุดคำว่าค่ะ เธอก็ตัดสายเขาทิ้งทันทีเลยเช่นกัน ก็บอกแล้วว่าไม่อยากคุยกับเฮียเทลเลยจ

  • บอกแล้วไม่ได้รัก   ตอนที่ 12 นัดทานข้าว

    หลังจากที่หมอรามิลกับดร.ซันเดินออกไปแล้ว ที่โต๊ะนี้ก็จะเหลือแค่โรมกับเทลที่ยังคงยืนอยู่กับที่ยังไม่ได้ขยับไปไหน เช่นเดียวกันกับคนตัวเล็กที่ยังคงจ้องมองใบหน้าคมอย่างจริงจัง“บรรยากาศไม่ค่อยดีกูกลับดีกว่า” โรมเอ่ยขึ้นหลังที่เงียบอยู่นาน ดูท่าแล้วศึกระหว่างเธอกับมันอีกนานคงกว่าจะจบลง ดูเหมือนว่ามันเพิ่งจะเริ่มขึ้นด้วยซ้ำ“กูไปด้วย” ธิเบศร์รีบเอ่ยขึ้นทันที ก่อนที่จะเดินออกไปพร้อมกับโรม ทำให้โต๊ะนี้เหลือแค่เฮียเทลแล้วก็ไอริสแค่นั้น“อยากคุยอะไรก็ว่ามา” เทลเอ่ยขึ้นน้ำเสียงเรียบ ก่อนที่จะทิ้งตัวนั่งลงที่เก้าอี้ข้างๆ ไอริส“แม่ให้มาคุยกับเฮียเรื่องเรือนหอ” ไอริสเอ่ยขึ้นทันทีที่เฮียเทลเปิดโอกาสให้พูด“ใครอยากแต่งก็ออกแบบเอง”“แน่ใจ?” คนตัวเล็กเลิกคิ้วสูงเอ่ยถาม แน่ใจใช่มั้ย? แน่ใจในคำพูดตัวเองหรือเปล่า“อืม แน่ยิ่งกว่าแน่อีก” เฮียเทลเอ่ยตอบย้ำอีกครั้ง คำตอบของเขายังคงเป็นคำเดิม“โอเค งั้นไอกลับก่อนนะคะ” ร่างเล็กเอ่ยตอบ ก่อนที่จะยันตัวลุกขึ้นยืนเต็มความสูงของตัวเอง ก่อนที่จะเดินออกไปโดยที่ไม่หันหลังกลับมามองเทลเลยสักนิด ทำเอาเฮียเทลนั่งเอ๋อ ทำหน้างงๆ ไปเลยด้วยซ้ำ“ลองสู้กับเฮียดูสักครั้ง ไออาจจ

  • บอกแล้วไม่ได้รัก   ตอนที่ 11 กลุ่มเอโซน

    ไอริสยังคงยืนนิ่งอยู่กับที่ไม่กล้าขยับไปไหน เธอรู้สึกปวดหัวกับกลิ่นบุหรี่ของเฮียเทลเมื่อครู่เอามากๆ ร่างเล็กยืนนิ่งอยู่กับที่เพียงครู่เดียว ก่อนที่จะขยับตัวแล้วเดินกลับเข้ามาข้างใน ทว่าพอเดินเข้ามาเธอก็ไม่เจอกับเฮียเทลแล้ว เธอเจอแค่ลูกค้ากลุ่มหนึ่งที่นั่งอยู่ที่โต๊ะ แล้วก็ปลื้มลูกน้องคนสนิทที่ยืนประจำเคาน์เตอร์บาร์อยู่ จะว่าไปลูกค้าหกลุ่มนั้นที่นั่งอยู่ที่โต๊ะ เธอรู้สึกคุ้นหน้าเป็นพิเศษ เหมือนคุ้นๆ ว่าจะเป็นเพื่อนของเฮียเทล“เฮียไปไหนแล้วเหรอคะ” เธอเดินตรงเข้ามาถามปลื้มทันทีที่“เฮียขึ้นไปที่ชั้นบนแล้วครับ”“ไอขอเข้มๆ แก้วหนึ่งค่ะพี่ปลื้ม”“เอ่อ..แต่ว่า”“ไอเป็นลูกค้านะคะ” ไอริสเอ่ยแทรกขึ้นทันทีที่ดูเหมือนว่าปลื้มตะกุกตะกัก ดูเหมือนว่าจะไม่อยากทำเครื่องดื่มให้เธอ ดูท่าทางแล้วเฮียเทลคงสั่งไว้แน่ๆ“แต่เฮียเทล..”“แต่ไอเป็นเมียในอนาคตเฮียเทลนะคะ” ไม่เมื่อพูดดีๆ แล้วไม่ฟังกัน ก็ขู่ซะเลย จะได้ยอมทำให้กัน อยากกินเข้มๆ จะได้ใจกล้ามากขึ้น อย่างน้อยวันนี้ก็ต้องคุยกับเฮียให้รู้เรื่องแค่กๆ แค่กๆเสียงไอดังขึ้นทันที ฉุดให้ไอริสหันไปตามเสียงนั้น เสียงไอดังมาจากกลุ่มลูกค้าที่นั่งกันอยู่ตรงนั้น เธอ

  • บอกแล้วไม่ได้รัก   ตอนที่ 10 เรือนหอ

    หลายวันผ่านไป…เป็นหลายวันผ่านไปที่โคตรเหนื่อยใจจริงๆ เรื่องงานแต่งไอริสไม่รู้มาก่อนว่าคนที่ต้องแต่งด้วยคือเฮียเทล เธอรู้แค่ว่าเธอต้องแต่งงานเท่านั้น เธอรู้แค่ว่าแม่เตรียมเจ้าบ่าวไว้ให้เธอแล้ว ถ้าเธอรู้ว่าคนที่ต้องแต่งด้วยคือเฮียเทล คือคนที่เธอแอบรักมาตั้งแต่เด็กๆ เธอคงไม่เสียใจหรอก“เป็นอะไรไป หน้าตาไม่รับแขกเลย” ริต้า เพื่อนสนิทคนเดียวของไอริส เพื่อนแท้ เพื่อนตาย เธอเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็กๆ ริต้าเป็นสาวสวย เซ็กซี่ ปากร้าย แถมเธอยังชอบเล่นชอบแกล้งอีกด้วย“อาการออกขนาดนั้นเลยเหรอ” ไอริสเอ่ยถามกลับ เธอก็แค่นั่งคิดอะไรเรื่อยๆ นั่งเงียบๆ อยู่ในห้องทำงานของตัวเอง“อืม มองจากดาวอังคารยังดูออกเลย”“มึงก็พูดเกินไป”ก๊อกๆ ก๊อกๆเสียงเคาะประตูห้องดังขึ้นฉุดให้สองสาวหันมามองที่ประตูห้อง ก่อนที่เจ้าของห้องจะเอ่ยอนุญาตให้คนด้านนอกเข้ามาด้านใน“มีอะไร” ไอริสเอ่ยถามเลขาคนสนิททันทีที่เธอเปิดประตูเข้ามาด้านในแล้ว“มีคนมาขอพบคุณไอค่ะ” แอน เลขาคนสนิทของไอริส เธอทำทุกอย่างที่ไอริสสั่งได้เป็นอย่างดี ไม่มีพลาดเลยสักครั้งเดียว“ใคร?”“คุณหญิงมณีค่ะ” แค่ได้ยินชื่อคนที่ขอเข้าพบ ไอริสก็คลี่รอยยิ้มบนใบหน้าห

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status