เข้าสู่ระบบแชร์
ตอนที่ 8 กูไม่ชอบ
วันที่เผยแพร่:
2026-01-23 11:46:57สองหนุ่มนั่งพูดคุยปรึกษากันอยู่ได้ไม่นานก็แยกย้ายกันไป ดร.ซันมีเข้าสอนนักศึกษาในช่วงบ่ายเลยต้องกลับก่อน ส่วนเทลก็ไม่ได้กลับไปไหน ชายหนุ่มยังคงนั่งอยู่ที่เดิมไม่ได้ขยับไปไหนเลยสักนิดเดียว จนลูกน้องคนสนิทไอ้ปลื้มเดินเปิดประตูเข้ามาเอ่ยทักทาย
“เอ้า! เฮียนั่งทำอะไร” เสียงของไอ้ปลื้มเอ่ยถามขึ้น ทำให้เขาดึงสติกลับมาหลังจากที่นั่งเหม่ออยู่นาน “เปล่า นั่งคิดอะไรเรื่อยๆ” “ไหวมั้ยเนี่ยเฮีย” ผู้เป็นนายหันไปสบตาลูกน้องคนสนิททันที ก่อนที่จะรอบถอนหายใจเล็กน้อย “อาการกูดูออกขนาดนั้นเลยเหรอ” “มองตั้งแต่ดาวอังคารยังดูออกเลยเฮีย” “มึงก็พูดเกินไป” “ฮ่าๆ มีอะไรไม่สบายใจหรือเปล่าเฮีย” “เปล่า มึงไปทำงานเถอะ” เทลเอ่ย ก่อนที่จะยันตัวลุกขึ้นยืนเดินขึ้นไปที่ชั้นสามของตัวอาคาร ชายหนุ่มเดินขึ้นไปที่ชั้นสามก่อนที่จะเดินไปเปิดประตูห้องนอนของห้องตัวเอง เทลเดินเข้ามาภายในห้องนอนก่อนที่จะเดินเข้าไปอาบน้ำล้างหน้าล้างตาในห้องน้ำ ก่อนที่จะเดินออกมาจากห้องน้ำ ทิ้งตัวลงที่เตียงนอนทันที พออาบน้ำดับอารมณ์หงุดหงิดเสร็จเทลก็ลืมเรื่องราวของไอริสจนสนิทไปเลย ครืด~ ครืด~ เสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้นฉุดให้เจ้าของโทรศัพท์ยันตัวลุกขึ้นทันที ก่อนที่จะเอื้อมมือหนาไปหยิบโทรศัพท์มาดูว่าปลายสายเป็นใคร ปลายสายก็ไม่ใช่ใครที่ไหน เป็นคนที่เทลไม่ต้องการคุยในตอนนี้ แต่ดูเหมือนว่ายิ่งหนีเท่าไหร่ แม่ก็ยิ่งโทรตามเท่านั้น “ฮัลโหลครับ” ในเมื่อมันหนีไม่ได้ก็วิ่งเข้าชนไปเลย เทลเอ่ยทักทายผู้เป็นแม่ทันทีที่กดรับสาย (แกพาน้องไปไหนตาเทล แกพาน้องกลับมาส่งเดี๋ยวนี้เลยนะ) “ผมปล่อยทิ้งไว้ข้างทางแล้วครับ” (ตาเทล!!) “ผมไม่ชอบเธอ ยังไงผมก็ไม่แต่งงานกับเธอเด็ดขาด” (นี้คือคำสั่งของฉัน คำพูดฉันคือคำขาด) “แม่คิดว่าแม่จะเอาชนะผมได้ใช่มั้ยครับ” (ฉันคิดว่าฉันชนะแกนะตาเทล) ผู้เป็นแม่เอ่ยน้ำเสียงจริงจัง มันแน่นอนว่ายังไงแม่ก็ชนะอยู่แล้ว คนเป็นแม่ยังไงก็ถือไพ่เหนือกว่าอยู่แล้ว (หรือแกอยากลองดูหน่อยมั้ย) “…” เทลนิ่งเงียบ ไม่ได้เอ่ยคำพูดอะไรต่อ เพราะชายหนุ่มรู้อยู่แล้วว่ายังไงก็สู้แม่ไม่ได้อยู่ดี แม่ถือไพ่เหนือกว่าอยู่ดี (ฉันสั่งให้แกพาน้องมาส่งที่บ้านเดี๋ยวนี้) “ครับ” ทันทีที่เอ่ยครับตอบรับ ปลายสายก็กดตัดสายไปทันที “ในเมื่อกูสู้กับแม่ไม่ได้ กูก็ต้องทำให้เธอเป็นคนยกเลิกงานแต่งเอง” เทลเอ่ยขึ้นก่อนที่จะยันตัวลุกขึ้นยืน เดินไปหยิบเสื้อผ้าชุดใหม่มาใส่ ก่อนที่จะเดินออกจากห้องไปทันที เวลา 15:45 นาที รถสปอร์ตคันหรูแล่นอยู่บนท้องถนนใหญ่ เทลขับรถกลับมาทางเดิม ทางที่เขาได้ทิ้งคนตัวเล็กลงจากรถ ในใจคิดแค่ว่าบ่ายขนาดนี้แล้ว เธอคงหาทางกลับบ้านไปแล้วแหละ ทว่าถ้าเธอกลับบ้านแล้ว ทำไมแม่ถึงยังโทรมาตามบอกให้พาเธอมาส่งที่บ้านอีก “สร้างปัญหาให้กูฉิบหายเลย” เทลเอ่ยบ่นอย่างหงุดหงิด ก่อนที่สายตาคมของชายหนุ่มจะหันไปเห็นเรือนร่างเล็กที่ตามหาอยู่ เทลเพ่งเล็งมองไปที่ร่างเล็กที่นั่งอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ข้างทาง ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเธอยังอยู่ที่เดิม หรือเป็นเพราะคำพูดของกูวะ! ‘หาทางกลับบ้านเองแล้วกัน ถ้าหาทางไม่ได้ก็นั่งมันอยู่ตรงนี้แหละ’ นั้นคือคำพูดทิ้งท้ายของเทล “เธอมันซื่อ หรือแกล้งโง่กันแน่วะ!” เทลรีบวนรถกลับมาหาคนตัวเล็กทันที ไอริสนั่งอยู่ในร่มเงาของใต้ต้นไม้ใหญ่ ถามจริงเถอะที่เธอไม่หาทางกลับบ้านเนี่ยเป็นเพราะหาทางกลับไม่ได้หรือว่าไม่หาทางกันแน่ รถสปอร์ตคันหรูแล่นเข้ามาจอดใกล้ๆ กับตรงที่เธอนั่งอยู่ คนตัวเล็กเงยหน้าขึ้นมองมาที่รถเพียงครู่เดียว ก่อนที่จะก้มหน้าลงเช่นเดิม “ทำไมถึงยังนั่งอยู่ตรงนี้” ชายหนุ่มเอ่ยถามขึ้นทันทีที่เขาก้าวขาลงมาจากรถได้ เทลเดินตรงเข้ามาหาไอริสทันที “แค่ยังไม่อยากกลับบ้านค่ะ” “คิดว่าหาทางกลับบ้านไม่ได้” “หาได้ค่ะ แค่ไม่อยากหาเฉยๆ” นี้ตอบกวนตีนกูปะ! “กลับบ้าน จะไปส่ง” “แม่โทรไปหาเหรอคะ?” คนตัวเล็กเงยหน้าสบตาคนตัวโตกว่า ที่กำลังยืนจ้องมองเรือนร่างเล็กอยู่ก่อนหน้านี้แล้ว “รู้แล้วจะถามทำไม?” “เฮียกลับไปเถอะ เดี๋ยวไอกลับเอง” “อย่าเล่นตัวได้ปะ มันน่ารำคาญ!” เทลเอ่ยพูดด้วยน้ำเสียงที่บ่งบอกอย่างชัดเจนว่าเขากำลังจะเริ่มรำคาญเธอแล้วจริงๆ “ค่ะ” “ลุก! อย่าให้รอนาน” “ค่ะ” คนตัวเล็กยันตัวลุกขึ้นยืนเต็มความสูงของตัวเอง ก่อนที่เธอจะเซเล็กน้อย ทว่าเฮียเทลคว้าเรียวแขนเล็กเอาไว้ได้ทันเสียก่อน เลยทำให้เธอไม่ได้ล้มลง “เธอเป็นภาระมาก เธอรู้ตัวมั้ย” ชายหนุ่มเอ่ยถามน้ำเสียงเรียบนิ่ง “แล้วใครใช่ให้เฮียช่วยไอ?” เออ! ดี ปากดีฉิบหาย กูปล่อยให้ล้มแม่งเลยแล้วกัน เหมือนว่ามือจะไวกว่าความคิดของตัวเองมาก เทลปล่อยมือที่จับคนตัวเล็กไว้ ทำให้ไอริสล้มลงในทันที เธอล้มลงไม่ทันตั้งตัว ทำให้มือเล็กโดนก้อนหินก้อนเล็กก้อนน้อยจนหญิงสาวรู้สึกเจ็บจี๊ดขึ้นมาเล็กน้อยที่มือของเธอ ทว่าเธอก็ไม่ได้แสดงอาการอะไรออกมาเลย เธอทำเพียงแหงนหน้ามองชายหนุ่มที่ยืนยกยิ้มมองเธออยู่ ก่อนที่เรือนร่างเล็กจะพยายามยันตัวลุกขึ้นยืน ปัดเศษฝุ่นเศษใบไม้ที่ติดตัวออก แล้วเดินหนีเทลขึ้นรถไปทันที “คนอย่างเธอแค่นี้ไม่เจ็บหรอก” ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพร้อมกับเดินกลับไปที่รถ ขึ้นรถแล้วเคลื่อนรถออกจากตรงนั้นทันที ภายในรถเงียบสนิทไม่มีเสียงเอ่ยคำถามใด ๆ มีเพียงเสียงแอร์ของรถยนต์ที่ทำงานอยู่ รถหรูแล่นอยู่บนท้องถนนด้วยความรวดเร็ว เทลใช้เวลาไม่นานในการไปส่งไอริสที่บ้านของเธอ ทว่าเขาส่งเธอแค่เพียงหน้าบ้านเท่านั้น ส่งเสร็จก็กลับเลยทันที ไม่ได้เอ่ยพูดคำใดเลยจริง ๆ บาร์เอโซน… รถสปอร์ตคันหรูขับแล่นเข้ามาจอดที่ใต้ตึกอาคาร ทันทีที่รถยนต์จอดสนิทเจ้าของรถก็เดินลงจากรถอย่างหงุดหงิด เดินขึ้นไปที่ชั้นบน ทันทีที่เปิดประตูบาร์เข้าไปก็เห็นกลุ่มเพื่อน ๆ ที่กำลังนั่งพูดคุยอะไรกันอยู่สักอย่าง พอเห็นว่าเขาเดินเข้ามากลุ่มเพื่อนก็พากันหันไปมองที่เขาเป็นตาเดียวกัน “มองเหี้ยอะไร!” เทลเอ่ยถามน้ำเสียงหงุดหงิดปนเสียงดังเล็กน้อย ทำให้พวกมันที่มองอยู่ถึงกับหันหน้าหนีทางใครทางมันเลยทีเดียว “ไปกินรังแตนที่ไหนมาวะ!” เสียงของโรมเอ่ยถาม มันเอ่ยถามเขาทั้ง ๆ ที่ไม่ได้หันหน้ามองเขาเลยสักนิดเดียว “พวกมึงคงรู้เรื่องหมดแล้ว” เทลเอ่ยตอบ เดินตรงเข้ามาหากลุ่มเพื่อน ๆ ก่อนที่จะทิ้งตัวนั่งลงข้าง ๆ โรม “ไม่อยากแต่ง มึงก็บอกแม่ดี ๆ” รามิลเอ่ย “บอกได้คงบอกไปนานแล้ว” “มันเคยขัดแม่ที่ไหนกัน มันฟังแม่มันจะตาย” ดร.ซันเอ่ยเสริมขึ้นอีกคน “มึงไม่ชอบน้องเหรอ น่ารักดีนะ” “กูไม่ชอบ” เทลเอ่ยตอบน้ำเสียงจริงจัง “เมื่อก่อนไอ้ซันก็เคยพูดแบบนี้นะ” ธิเบศร์เอ่ย ส่งสายตามองไปที่ ดร.ซัน “แวะเข้าบ้านกูเฉยเลย” “ตอนนี้คิดจะพูดอะไร ทำอะไร มึงคิดดี ๆ ก่อนทำแล้วกัน เพราะถ้ามึงเกิดรักน้องขึ้นมา มึงจะเสียใจที่หลัง แบบไอ้ซัน” รามิลเอ่ยพูดน้ำเสียงจริงจัง “กูเห็นด้วยกับไอ้มิลนะ มึงดูไอ้ซันเป็นตัวอย่าง เมียหอบลูกหนี หาเมียไม่เจอนั่งร้องไห้เหมือนหมาเลย” “ไอ้เหี้ย! อย่ายุ่งกับบ้านกู” ดร.ซันเอ่ยด่าเสียงดัง ก่อนที่จะชี้หน้าหมอรามิลกับโรมอย่างคาดโทษ เผลอไม่ได้ เผลอที่ไรไอ้พวกเหี้ยนี้ซ้ำเติมตลอดเลยจริงๆ … อย่าาาา อย่าเพิ่งรีบพูดว่าไม่ชอบ ลองแต่งดูก่อนเส้ เดี๋ยวก็เปลี่ยนใจ อย่าหมาที่หลังนะเทล อายเขานะลูก
บทล่าสุด
บอกแล้วไม่ได้รัก ตอนที่ 37 เสือสิ้นลาย (จบ)
เนื้อหาต่อจากเดิม…ปาร์ตี้ยังคงดำเนินการต่อไปอยู่นานหลายชั่วโมง ทุกคนนั่งพูดคุยกันอย่างเฮฮาสนุกสนาน ก่อนที่จะหมดเวลาปาร์ตี้ลงทุกคนก็แยกย้ายกันไป แทนคุณก็กลับบ้านไป ส่วนเพื่อนคนอื่นๆ นอนค้างที่บ้านสวนของรามิล แถมยังนอนกองๆ กันอยู่กลางบ้านอีกด้วยตั้งหาก ส่วนข้าวหอมกับไอริสนอนอยู่บนห้องนอน10:46 นาทีไอริสลืมตาตื่นขึ้นมาในช่วงสายๆ ของวัน ก่อนที่หญิงสาวจะค่อยๆ ยันตัวลุกขึ้นจากเตียงนอนแล้วเดินเลี่ยงเข้าไปในห้องน้ำ เพื่อที่จะล้างหน้าล้างตาก่อนที่จะเดินลงมาที่ด้านล่างทันทีที่เธอเดินลงมาที่ด้านล่างเธอก็ต้องตกใจทันที เพราะพวกผู้ชายทั้งหลายนอนหมดสภาพอยู่กลางบ้าน สภาพแต่ล่ะคนดูไม่ได้เลยจริงๆ ยิ่งเฮียเทลกับรามิลนอนกอดกันแทบจะสิงกันอยู่แล้ว“ขอถ่ายรูปเก็บไว้หน่อยแล้วกัน” ไอริสเอ่ยขึ้นพร้อมกับยกมือถือขึ้นมาถ่ายรูปตรงหน้าเก็บไว้ดู“ทำอะไร เห็นนะ” เสียงของเทลเอ่ยถามขึ้นน้ำเสียงเรียบนิ่ง ก่อนที่จะพยายามยันตัวลุกขึ้นยืนแล้วเดินตรงเข้ามาหาเรือนร่างเล็กทันที ก่อนที่จะโอบกอดเธอเอาไว้ในแขนแกร่งของชายหนุ่ม“เปล่า”“โกหก”“ฮ่าๆ แล้วกอดคนอื่นเนี่ย ขออนุญาตยัง” ไอริสเอ่ยถาม ก่อนที่จะขยับตัวเล็กน้อย แต่ก็ไม่เป
บอกแล้วไม่ได้รัก ตอนที่ 36 หมาหึงไม่เหมือนคนหึง
เนื้อหาต่อจากเดิม…เรือนร่างนั่งเงียบๆ อยู่ที่โซฟา ก่อนที่คนด้านนอกจะเดินเข้ามาภายในบ้าน เดินมาทิ้งตัวนั่งลงที่โซฟาด้วยเช่นกัน เทลทิ้งตัวนั่งลงข้างคนตัวเล็กก่อนที่มือหนาจะเอื้อมไปจับมือเล็กของไอริสเอาไว้ ชายหนุ่มกุมมือเล็กเอาไว้แน่นก่อนที่จะเอ่ยพูด“เฮียขอโทษในทุกสิ่งที่เกิดขึ้น รู้ว่ามันมากเกินที่จะให้อภัย แต่ก็ยังอยากได้โอกาสจากหนูอยู่นะ” เทลเอ่ยน้ำเสียงอ่อนโยน“ไม่เคยคิดมาก่อนว่าคำพูดพวกนี้จะออกมาจากปากคนอย่างเฮีย” ข้าวหอมเอ่ยถามขึ้น ดึงให้ทุกสายตาหันมาจ้องมองที่ข้าวหอม“ทำไมครับ เพราะมันเหี้ยเกินใช่มั้ย” รามิลคลี่รอยยิ้มเอ่ยตอบ ก่อนที่จะโอบเอวเล็กเอาไว้“ค่ะ ฮ่าๆ” ข้าวหอมหัวเราะรับเล็กน้อย ก่อนที่จะคลี่รอยยิ้มสดใสส่งกลับไปให้กับทุกคน“เพิ่งรู้ก็วันนี้ว่าเมียมึงยิ้มน่ารัก” ดร.ซันเอ่ย“อย่ากวนตีน” รามิลเอ่ยน้ำเสียงดุ ก่อนที่จะหันไปหอมแก้มคนตัวเล็กโชว์ทุกคน ทำเอาทุกคนถึงกับหันหน้าหนีทันที“ตากูจะบอด หวานเกิน”“เห็นแล้วจะอ้วก”“เบื่อคนมีความรัก” ธิเบศร์เอ่ยอย่างเบื่อหน่าย ส่ายหน้าไปมาเล็กน้อย“มึงเองก็คลั่งรักเมียมากนะ อย่าไปว่าคนอื่นเขาเลย” เทลเอ่ยสวนขึ้นมาทันที“มึงหุบปาก มึงมีความผ
บอกแล้วไม่ได้รัก ตอนที่ 35 เมาเหมือนหมา
1 อาทิตย์ผ่านไป…เป็นหนึ่งอาทิตย์ที่เทลเอาแต่กินเหล้าเมาอยู่ที่บาร์ทุกวัน เขาเอาแต่กินแล้วก็กินไม่ไปไหนเลย จ้างนักสืบไปสืบหาเมีย นักสืบก็ทำงานไม่ได้เรื่องสืบอะไรให้ไม่ได้สักอย่าง ทั้งที่กูก็เสียค่าจ้างไปหลายแสน แต่ไม่มีอะไรที่มีประโยชน์กลับมาเลยสักนิดเดียว มีอยู่อย่างเดียวที่ได้มาคือ วันที่ไอริสออกจากโรงพยาบาลมีรถเก๋งคันสีดำเงามารับเธอที่หน้าโรงพยาบาล หลังจากนั้นก็ตามอะไรไม่ได้อีกเลย ส่วนรถคันนั้นก็หายไปเลย ตามสืบไม่ได้เหมือนกัน“ถามจริงมันนั่งอยู่ตรงนี้มากี่วันแล้ว” ธิเบศร์เอ่ยถามกับลูกน้องคนสนิทของเทล“หนึ่งอาทิตย์แล้วเฮีย แต่ยังดีที่ยังขึ้นไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่ แต่ก็ไม่หลับไม่นอนเลยเฮีย” ปลื้มเอ่ยตอบน้ำเสียงเป็นห่วงเป็นใย สายตาของปลื้มกับธิเบศร์จ้องมองไปที่เทลอย่างรู้สึกสงสาร แต่ทำไงได้มันทำตัวมันเองนิ“มองอะไรกันพวกมึง” เสียงของดร.ซันเอ่ยถาม ก่อนที่จะเดินมาหยุดยืนอยู่ข้างธิเบศร์ แล้วก็มองไปที่สิ่งที่ไอ้สองตัวนี้มันมองกันอยู่เมื่อครู่ ก่อนที่ดร.ซันจะเอ่ยขึ้น “เมาเหมือนหมา”“ยิ่งกว่าหมา” ธิเบศร์เอ่ย“เอาไงดีวะ สงสารวะ ควรบอกมันดีมั้ยว่าไอริสอยู่ไหน”“อย่าปากมาก เดี๋ยวมึงก็เจอไ
บอกแล้วไม่ได้รัก ตอนที่ 34 หมดสภาพ
เนื้อหาต่อจากเดิม…เขานั่งทบทวนตัวเองอยู่ในห้องนอน ก่อนที่จะดึงสติกลับมาได้ ชายหนุ่มยันตัวลุกขึ้นเดินเข้าไปล้างหน้าล้างตาในห้องน้ำ ก่อนที่จะเดินออกมาแล้วเดินออกจากห้องนอนไปทันที เทลเดินลงมาที่ชั้นล่างเพื่อนสนิทยังคงอยู่ จะขาดก็แค่หมอรามิลที่ไม่อยู่แล้ว เหลือแค่ไอ้สามหน่อที่ยังอยู่“ไอ้รามิลอ่ะ” เทลเอ่ยถามขึ้นทันทีที่เห็นว่าเพื่อนหายไปหนึ่งคน“กลับแล้ว มันว่าข้าวหอมรอมันอยู่” ดร.ซันเอ่ยตอบ ก่อนที่รอบมองใบหน้าเทล ดูเหมือนว่ามันจะร้องไห้มา เพราะตามันแดงเหี้ยๆ แต่ด้วยความที่ไม่อยากซ้ำเพื่อน เลยจะไม่แซว“ฝุ่นเข้าตาเหรอ” โรมเอ่ยขึ้นทันทีที่เทลเดินเข้ามาใกล้ๆ ถึงดร.ซันจะไม่แซว แต่ไอ้โรมมันแซวแน่นอนเพราะไอ้โรมมันปากหมาฉิยหาย“ฮ่าๆ ไอ้สัดโรม กูอุตส่าห์ไม่แซวมัน” ดร.ซันหลุดขำทันทีที่โรมเอ่ยจบประโยค ทำเอาไอ้โรมกับไอ้ธิเบศร์หลุดขำไปด้วย“พวกมึงแม่ง t-t” เทลเอ่ยพร้อมกับหยดน้ำตารินไหล ทำเอาไอ้สามตัวที่หัวเราะอยู่ถึงกับตกอกตกใจ นี้เป็นครั้งแต่ที่พวกมันเห็นว่าเขาร้องไห้ต่อหน้าเพื่อนๆ ตั้งแต่คบกันเป็นเพื่อนเทลร้องไห้เลยให้เห็นเลยสักครั้งเดียว นิดเดียวก็ไม่เคย ทำเอาไอ้สามตัวถึงกับหุบรอยยิ้มแทบไม่ทัน“ใ
บอกแล้วไม่ได้รัก ตอนที่ 33 เหมือนหมา
เทลนั่งอยู่ที่เคาน์เตอร์ของบาร์เอโซน ชายหนุ่มนั่งมองแก้วกาแฟที่อยู่ตรงหน้ามานานหลายนาทีแล้ว เขาไม่ขยับไปไหนเลยแถมยังนั่งจ้องมองแก้วกาแฟสายตาไม่กะพริบเลยด้วยซ้ำ หลังจากคืนนั้นที่มีอะไรกับไอริส เขาก็เริ่มรู้สึกแปลกๆ กับตัวเองขึ้นมาทันที อยากทานของเปรี้ยวรู้สึกอยากนอนมากกว่าทุกครั้ง แล้วก็หลังจากคืนนั้นเธอก็หายจากเขาไปเลย หายไปนานหลายวัน บริษัทก็ไม่เข้าด้วยซ้ำ เพราะเทลเคยไปถามที่บริษัทแล้ว แต่ก็ไม่ได้คำตอบอะไรมาอยู่ดี ไปเสียเวลาฉิบหาย“เหมือนหมา” เสียงของเพื่อนสนิทอย่างธิเบศร์เอ่ยขึ้น ก่อนที่จะเดินมานั่งลงที่เก้าอี้ข้างกายของเทล“ปากดี” เทลเอ่ยตอบกลับทันทีเลยเช่นกัน“เมียหายเหรอ” เสียงขอเพื่อนสนิทอีกคนเอ่ยขึ้น ก่อนที่จะเดินมาทิ้งตัวนั่งลงข้างธิเบศร์“หุบปากมึงเลยไอ้ซัน” เทลเอ่ย ก่อนที่จะยันตัวลุกขึ้นยืนทันที“จะไปไหน” ธิเบศร์เอ่ยถามขึ้นทันทีที่เห็นว่ามันลุกขึ้นยืน“ไปที่ไหนก็ได้ที่ไม่มีพวกมึง”“มึงหนีไปไหนไม่พ้นหรอก ความจริงก็คือความจริง” ดร.ซันหันมาเอ่ย“ความจริงอะไร”“มึงรักน้องมันไปแล้ว”“เพ้อเจ้อ” เทลหันมาเอ่ยสวนกลับดร.ซันทันที“ถามใจมึงดูดิ ที่กูพูดเรื่องจริงมั้ย”“…” เทลนิ่งเงียบไม
บอกแล้วไม่ได้รัก ตอนที่ 32 เขาใหญ่พักใจ
หลายวันผ่านไป…หลังจากวันนั้นที่โรงพยาบาลเธอก็คิดทบทวนมาแล้วอย่างดีว่าเรื่องนี้ เธอจะปิดไว้ไม่ให้ใครรู้เด็ดขาด ส่วนเรื่องพ่อกับแม่เธอจัดการแล้ว เธอบอกท่านว่าเธอขอไปพักผ่อนสักหน่อยทำงานเหนื่อยมาทั้งปีแล้ว ส่วนเรื่องที่เธอท้องเธอยังไม่ได้บอก เธอขอเวลาอีกสักหน่อย ขอร่วมรวมความกล้ามากกว่านี้หน่อยก็แล้วกัน เรื่องที่เธอมาอยู่ที่เขาใหญ่ก็ไม่มีใครรู้เลย ริต้าก็ไม่รู้ คนที่รู้ก็มีแค่เฮียรามิลแล้วก็แฟนของเฮียรามิล“อากาศที่นี่ดีจังเลย” ไอริสเอ่ยขึ้นพร้อมกับยืนเอาอากาศเข้าปอดเต็มๆ ก่อนที่จะแหงนหน้าขึ้นมองท้องฟ้าเพียงเล็กน้อย“ถ้าชอบก็อยู่นานๆ เลยนะคะพี่ไอ” เสียงของหญิงสาวดังขึ้น ฉุดให้เรือนร่างเล็กหันไปสบตากับบุคคลที่เดินเข้ามาใหม่“พี่อยู่ได้ใช่มั้ย”“ได้ค่ะ” ข้าวหอมเอ่ยตอบด้วยรอยยิ้มบนใบหน้า (ข้าวหอม ในเรื่อง กลิ่นของความรัก มีอีบุ๊คแล้ว) ข้าวหอมย้ายมาอยู่ที่เขาใหญ่ได้สักพักแล้ว เพราะอากาศที่นี่บริสุทธิ์มากๆ เธอชอบอากาศที่นี่ที่สุด“พี่ขอถามอะไรหน่อยได้มั้ย”“ได้สิคะ”“ทำไมข้าวหอมถึงแยกกันอยู่กับเฮียรามิลล่ะ พี่แค่สงสัยเฉยๆ”“พอดีว่า ข้าวหอมชอบที่นี่ค่ะ ชอบมากๆ อีกอย่างข้าวหอมก็มาอยู่ดูแลที่นี
บอกแล้วไม่ได้รัก ตอนที่ 10 เรือนหอ
หลายวันผ่านไป…เป็นหลายวันผ่านไปที่โคตรเหนื่อยใจจริงๆ เรื่องงานแต่งไอริสไม่รู้มาก่อนว่าคนที่ต้องแต่งด้วยคือเฮียเทล เธอรู้แค่ว่าเธอต้องแต่งงานเท่านั้น เธอรู้แค่ว่าแม่เตรียมเจ้าบ่าวไว้ให้เธอแล้ว ถ้าเธอรู้ว่าคนที่ต้องแต่งด้วยคือเฮียเทล คือคนที่เธอแอบรักมาตั้งแต่เด็กๆ เธอคงไม่เสียใจหรอก“เป็นอะไรไป หน้
บอกแล้วไม่ได้รัก ตอนที่ 9 ไม่อยากแต่ง
นั่งด่ากันไปนั่งด่ากันมา ตอนนี้ลูกค้าเริ่มเยอะแล้ว เทลเลี่ยงขึ้นห้องมาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า ก่อนที่จะลงมาสมทบกันเพื่อนๆ ต่อ วันนี้เขาตั้งใจว่าจะดื่มสักหน่อย อยากเมาอยากลืมเรื่องราวที่เกิดขึ้นในวันนี้ ถึงมันจะทำให้เขาลืมได้เพียงแค่ชั่วคราวเท่านั้น แต่เขาก็ไม่ได้อยากที่จะจดจำมันเลยด้วยซ้ำ“ไอ้ปลื้มยก
บอกแล้วไม่ได้รัก ตอนที่ 7 แต่งงาน
หลายวันผ่านไป…ชายหนุ่มถูกเรียกตัวกลับมาที่บ้านตั้งแต่เช้า ไม่รู้ว่าผู้เป็นแม่มีเรื่องอะไร รู้เพียงแค่ว่าแม่บอกว่ามันเป็นธุระสำคัญมากต้องรีบกลับมาที่บ้านด่วน ตอนนี้แล้วก็เดี๋ยวนี้เลยด้วย รถสปอร์ตคันหรูแล่นเข้ามาจอดที่โรงจอดรถของบ้านก่อนที่เจ้าของรถจะก้าวเท้าลงจากรถทันที รีบเดินตรงเข้าไปภายในบ้านทัน
บอกแล้วไม่ได้รัก ตอนที่ 6 กินข้าวเป็นเพื่อนหน่อย
เทลเดินตรงเข้าไปหาคนตัวเล็กที่นั่งอยู่เคาน์เตอร์บาร์ ที่มีไอ้ปลื้มเป็นคนคอยเสิร์ฟน้ำเติมน้ำแข็งให้อยู่ตลอดเวลา ชายหนุ่มเดินมาหยุดยืนอยู่ด้านหลังของหญิงสาว ก่อนที่จะส่งสายไปมองลูกน้องคนสนิท ทันทีที่ไอ้ปลื้มเห็นสายตาของผู้เป็นนายมันก็รีบพยักหน้ารับแล้วรีบเดินออกไปดูแลลูกค้าท่านอื่นทันที“กลับบ้านมั้ย
บางทีคุณอาจจะชอบ
สัญญารักมาเฟียร้าย
โซลสตาร์ seoulstar27.4K viewsไฟรักเพลิงสวาท [PWP] + [NC30+]
ณ ธารา8.6K viewsบำเรอรักนายมาเฟีย
ลินญาร์25.7K viewsมาเฟียคลั่งรัก
ยัยแม่มดแสนน่ารัก162.6K viewsรักลนไฟ
นามปากกา โฉมงามสุดสวย164 viewsBAD STORIES หมอมาเฟีย | NC20+ |
ลิลลี่สีกุหลาบ837 viewsBAD STORIES พิษรักมาเฟีย | NC20+ |
ลิลลี่สีกุหลาบ674 viewsเด็กพยศของประธานเหนือ
นิษฐา011.3K views
