หน้าหลัก / มาเฟีย / บอกแล้วไม่ได้รัก / ตอนที่ 6 กินข้าวเป็นเพื่อนหน่อย

แชร์

ตอนที่ 6 กินข้าวเป็นเพื่อนหน่อย

ผู้เขียน: หลงจันทร
last update วันที่เผยแพร่: 2026-01-23 11:45:00

เทลเดินตรงเข้าไปหาคนตัวเล็กที่นั่งอยู่เคาน์เตอร์บาร์ ที่มีไอ้ปลื้มเป็นคนคอยเสิร์ฟน้ำเติมน้ำแข็งให้อยู่ตลอดเวลา ชายหนุ่มเดินมาหยุดยืนอยู่ด้านหลังของหญิงสาว ก่อนที่จะส่งสายไปมองลูกน้องคนสนิท ทันทีที่ไอ้ปลื้มเห็นสายตาของผู้เป็นนายมันก็รีบพยักหน้ารับแล้วรีบเดินออกไปดูแลลูกค้าท่านอื่นทันที

“กลับบ้านมั้ย เฮียไปส่ง”

“อุ้ย! ตกใจหมดเลย” คนตัวเล็กสะดุ้งตกใจเล็กน้อยก่อนที่จะหันมามองคนที่ยืนอยู่ทางด้านหลังของเธอ เฮียเทลมายืนตั้งแต่เมื่อไหร่กัน ทำไมไม่เห็นรู้เลย

“ทำเป็นขวัญอ่อนไปได้”

“ก็เฮียมาเงียบๆ”

“กลับบ้านได้แล้ว เดี๋ยวเฮียไปส่ง” เทลยังเอ่ยย้ำคำพูดเดิม

“หนูขับรถมาค่ะ”

“แต่หนูดื่มไปแล้วนะ ห้ามขับรถเอง” เทลเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง คนตัวเล็กเลิกคิ้วสูงมองชายหนุ่มด้วยความสงสัย เขามาอารมณ์ไหนอีก

“ไอดื่มไปแค่นิดเดียวเอง ไม่เมาค่ะ”

“อย่าดื้อ ลุก!”

“…” คนตัวเล็กยังคงนั่งนิ่งทำหน้าตาสงสัยอยู่

“ไอริส!” ชายหนุ่มเอ่ยเรียกชื่อคนตัวเล็กน้ำเสียงดุ ทำให้เจ้าของชื่อทำหน้าหงอยๆ ก่อนที่จะยันตัวลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วเดินนำหน้าเทลออกไป

ไอริสเดินนำหน้าลงมาจากชั้นบน ส่วนเทลเดินตามหลังมาติดๆ การกระทำของเทลตกอยู่ในสายตาของเพื่อนสนิททุกๆ คน เพื่อนแต่ละคนต่างก็พูดเป็นเสียงเดียวกันว่า 'หมาคนที่สี่ของกลุ่มได้ถือกำเนิดขึ้นแล้วครับ'

เทลเปิดประตูให้กับคนตัวเล็กได้ขึ้นไปนั่ง ก่อนที่จะปิดประตูฝั่งของไอริสแล้วเดินไปขึ้นฝั่งของคนขับทันที เพียงครู่เดียวเท่านั้นรถสปอร์ตคันหรูก่อนเคลื่อนตัวออกจากใต้ตึกของบาร์เอโซนทันที

“แล้วรถของไอละคะ?” หญิงสาวหันมาเอ่ยถามถึงรถของตัวเองที่จอดอยู่บาร์เอโซน เธอกลับมาแบบนี้แล้วรถที่จอดอยู่นั้นจะทำยังไง

“เดี๋ยวให้เด็กที่ร้านขับมาให้”

“แต่กุญแจรถอยู่ที่ไอนะ”

“รถมีกุญแจสำรองมั้ย” เทลเอ่ยถาม สายตาของชายหนุ่มยังคงจำจ้องมองไปที่ท้องถนนเช่นเดิม

“มีค่ะ”

“เอากุญแจสำรองมาให้เฮียแค่นั้นก็จบ”

“^_^” ไอริสคลี่รอยยิ้มสดใสให้กับเทล ก่อนที่เธอจะหันหน้ามองไปที่ท้องถนนแทนการมองคนขับอย่างเขา

รถสปอร์ตคันหรูแล่นเข้ามาจอดที่หน้าร้านอาหารแห่งหนึ่ง ทันทีที่รถยนต์จอดสนิทชายหนุ่มก็หันมามองคนข้างกายก็ที่จะหลุดยิ้มออกมาอย่างไม่รู้ตัว ไอริสเผลอหลับไปตั้งแต่ตอนไหนแล้วก็ไม่รู้ เทลเอื้อมมือหนามาสะกิดที่เรียวแขนเล็กเพื่อให้ไอริสรู้สึกตัวตื่น ก่อนที่เจ้าของเรือนร่างเล็กจะรู้สึกตัวตื่น

“ถึงแล้วเหรอคะ” ไอริสเอ่ยถามน้ำเสียงงัวเงีย ก่อนที่จะพยายามปรับสายตามองไปรอบๆ ข้างของตัวเองก่อนที่จะเอ่ยขึ้นอย่างสงสัย “ร้านอาหาร”

“เฮียหิวข้าว ทั้งวันยังไม่ได้กินข้าวเลย” เทลเอ่ยพร้อมกับเปิดประตูรถลงจากรถทันที ก่อนที่จะเดินตรงเข้าไปในร้านอาหาร

“อยากชวนมากินข้าวก็ไม่บอก” ทำเป็นมาอยากไปส่งบ้าน

คนตัวเล็กเดินลงจากรถก่อนที่จะรีบเดินตามหลังเทลไปติดๆ ไอริสเดินมานั่งลงที่โต๊ะตรงข้ามกับชายหนุ่ม ก่อนที่จะจ้องมองใบหน้าคมพร้อมกับคลี่รอยยิ้มบนใบหน้า คนตัวเล็กจ้องมองเขาอย่างไม่คาดสายตา ทำให้คนที่โดนจ้องมองรู้สึกได้ว่ากำลังถูกมองอยู่จนต้องเอ่ยถามขึ้นทันที

“มองทำไม”

“มองคนหล่อค่ะ” ไอริสคลี่รอยยิ้มเอ่ยตอบอย่าจริงจัง เธอชอบเขามาก แล้วก็ยังคงชอบเขาอยู่เหมือนเดิม ถึงแม้ว่าเธอจะมีเจ้าบ่าวอยู่แล้วก็ตาม เป็นเจ้าบ่าวที่เธอไม่เคยเห็นหน้า ไม่เคยรู้ด้วยซ้ำว่าคนที่เธอจะต้องแต่งตัวเป็นคนยังไง

“…” ชายหนุ่มนิ่งเงียบไม่ได้เอ่ยตอบ ก้มหน้าลงมองเมนูอาหารในมือต่อ ก่อนที่จะเอ่ยเรียกพนักงานให้มารับออเดอร์ เทลสั่งอาหารหลากหลายเมนู ไอริสแทบจะไม่ต้องสั่งอะไรเลยเพราะว่าเทลจัดการสั่งให้หมดแล้ว

เพียงครู่เดียวอาหารที่สั่งไปก็ถูกยกมาเสิร์ฟที่โต๊ะจนครบ ก่อนที่ชายหนุ่มกับหญิงสาวจะเริ่มทานอาหารตรงหน้า ทั้งคู่นั่งทานอาหารด้วยกันอย่างอร่อย ไม่รู้ว่าอร่อยเพราะอาหารหรือเพราะว่าคนที่ทานด้วยกันแน่

“ดีใจมั้ยที่จะได้แต่งงาน” อยู่ ๆ เทลก็เอ่ยถามขึ้น ทำให้คนที่โดนถามถึงกับต้องชะงักมือทันที

“ถ้าคนที่แต่งด้วยเป็นเฮีย ไอจะดีใจค่ะ”

“ฝันอยู่หรือเปล่า” เทลเอ่ย

“ฮ่าๆ ถ้าฝันอยู่ก็คงจะดีนะคะ ไอไม่อยากตื่นเลย”

“เพ้อเจ้อ!”

“ถ้าให้ไอตอบตามความจริง ก็คงตอบว่าไม่มีความสุขค่ะ เพราะเจ้าบ่าวเป็นใครไอยังไม่รู้จักเลย”

“ไม่รู้จักแล้วแต่งได้ยังไง” เทลเลิกคิ้วสูงอย่างสงสัย ไม่รู้จักแล้วทำไมถึงยอมแต่งวะ!

“เบื่อที่จะทะเลาะกับแม่ค่ะ แต่งๆ ไปก็จบค่ะ แต่งสักปีแล้วก็ค่อยเลิกกันก็ได้”

“แล้วถ้าเจ้าบ่าวไม่ยอมเลิกละ”

“ถ้าเจ้าบ่าวเป็นคนดี ไม่ทำร้ายจิตใจไอ ไอก็ไม่ว่านะคะถ้าจะอยู่ด้วยกัน” คนตัวเล็กเอ่ยตอบก่อนที่จะก้มหน้าก้มตาทานอาหารที่อยู่ในจานตัวเองต่อจนหมด เธอคิดแบบที่เธอพูดจริงๆ ถ้าผู้ชายที่แต่งงานด้วยเป็นคนดี ไม่ทำร้ายเธอ ไม่ทำให้เธอเสียใจ เธอก็พร้อมที่จะใช้ชีวิตกับเขาไปจนตาย

1ชั่วโมงผ่านไป…

ทั้งคู่ทานอาหารด้วยกันจนเสร็จแล้ว ก่อนที่จะเรียกเช็กบิลกลับบ้าน ชายหนุ่มมาส่งคนตัวเล็กที่บ้านทว่าส่งแค่หน้าบ้านเท่านั้น ก่อนที่จะเทลจะวนรถกลับมาที่บาร์เอโซน เพราะว่าเพื่อนๆ ยังคงอยู่ที่บาร์กันหมด อีกอย่างยังไม่ได้คุยรายละเอียดเรื่องงานกับธิเบศร์เลยด้วยซ้ำ

บาร์เอโซน…

รถของชายหนุ่มแล่นเข้ามาจอดที่ใต้อาคารของบาร์เอโซน ทันทีที่รถยนต์จอดสนิทชายหนุ่มก็ก้าวเท้าลงจากรถทันทีก่อนที่จะเดินขึ้นไปที่ชั้นบนของตัวอาคาร เทลเดินเข้ามาภายในบาร์ ผู้คนชายหญิงมากมายต่างก็ยังคงอยู่ภายในบาร์ กลุ่มเพื่อนของเทลก็ยังคงอยู่เช่นกัน จะขาดก็แค่ดร.ซันที่กลับไปก่อนหน้านี้แล้วเพราะว่าชายหนุ่มติดลูกกับเมียมาก

“โค้ชของเอโซนกลับมาแล้วครับ” โรมเอ่ยแซวทันทีที่เห็นว่าเพื่อนสนิทเดินตรงมาที่โต๊ะ ทำให้เพื่อนคนอื่นๆ หันไปมองด้วยเช่นกัน

“โค้ชบ้านพ่องมึงอะ” เทลเอ่ย

“มึงรุนแรงกับกูไม่เปลี่ยนเลยนะ”

“มึงก็ควรจะชินได้แล้ว” รามิลเอ่ย

“กูขอคุยเรื่องงาน แบบจริงจัง” เทลเอ่ยขึ้นส่งสายตามองไปที่ธิเบศร์ ทำให้มันเงยหน้าขึ้นมองเขาก่อนที่จะเอ่ยตอบเทล

“ก็ตามที่บอก เธอชื่อเนย” ธิเบศร์เอ่ยตอบน้ำเสียงเรียบนิ่ง

“ขอละเอียดกว่านี้ ลงลึกกว่านี้”

“รอก่อน พรุ่งนี้นักสืบถึงจะส่งเอกสารมาให้กู” ธิเบศร์เอ่ย

“ถ้าพ่อมันเล่นไม่ซื่อจริงๆ มึงจะทำยังไง” รามิลเอ่ยถาม

“ฆ่า!” คำตอบของธิเบศร์ทำให้ทุกคนภายในโต๊ะอึ้ง โดยปกติแล้วธิเบศร์เป็นคนเลือดเย็นอยู่แล้ว แค่ฆ่ามันก็แค่เรื่องปกติของเขา

“คิดดีแล้ว?” โรมเอ่ยถามน้ำเสียงจริงจัง

“อืม จะเก็บไว้ให้มันมาฆ่ากูที่หลังเหรอ”

“ก็จริงของมึง” รามิลเอ่ย

“ถ้าเรื่องนี้พลาด ไอ้ธิเบศร์จะกลายเป็นเป้าหมายของพวกมันทันที” โรมเอ่ยขึ้น ในเมื่ออีกฝั่งเล่นไม่ซื่อ แน่นอนว่าธิเบศร์จะต้องตกเป็นเป้าของอีกฝั่งอย่างแน่นอน แล้วถ้าเรื่องนี้พลาดธิเบศร์ก็จะกลายเป้าหมายทันที อย่างน้อยธิเบศร์ก็ต้องเป็นคนคุมเกมเท่านั้นถึงจะชนะอีกฝั่ง

“กูจะไม่ปล่อยให้พลาด” เทลเอ่ย

“กูเชื่อใจมึง”

“งานนี้กูจัดการเอง มึงรอฟังผลได้เลย”

“ค่าตอบแทนกูจ่ายไม่อั๋น หลังเสร็จงานมึงอยากได้อะไรบอกได้เลย” ธิเบศร์เอ่ยก่อนที่จะยกแก้วเครื่องดื่มสีเข้มขึ้นกระดกจนหมดแก้ว

ทั้งสี่หนุ่มนั่งพูดคุยเรื่องงานกันตามปกติ ก่อนที่เวลาจะล่วงเลยไปนานหลายชั่วโมงจนบาร์ปิด ทุกคนถึงต่างพากันแยกย้ายกันกลับ ธิเบศร์กลับบ้านไปหาฟ้าใสเพราะว่าทั้งคู่แต่งงานอยู่กินด้วยกันแล้ว ส่วนรามิลก็กลับคอนโดไปหาข้าวหอม ส่วนเทลไม่ได้กลับไปไหนเขาเลือกที่จะนอนอยู่ที่บาร์ โรมเองก็เช่นกัน

“ไม่กลับไปนอนบ้านอะ” เทลเอ่ยถามขึ้นทันทีที่เห็นว่าโรมยังคงนั่งอยู่ที่โต๊ะที่เดิมไม่ได้ไปไหน ทั้งๆ ที่เพื่อนแต่ละคนต่างก็พากันกลับไปหมดแล้ว

“แล้วมึงไม่กลับไปนอนบ้านอะ” มันไม่ได้เอ่ยตอบ ทว่าย้อนถามกลับแทน

“ที่นี่ก็บ้านกู ร้านกูมึงจะให้กูไปไหน”

“งั้นที่นี่ก็ร้านกู เพราะกูก็มีหุ้นส่วนที่นี่เหมือนกัน”

“กูเบื่อที่จะคุยกับมึงฉิบหาย”

“กูก็เบื่อที่จะตอบมึงแล้วเหมือนกัน” โรมเอ่ย

“ไอ้สัด!” เทลเอ่ยด่าน้ำเสียงหงุดหงิดก่อนที่จะหันหลังเดินขึ้นบันไดทันที ยิ่งคุยกับมึงกูก็ยิ่งหงุดหงิด

“ฮ่าๆ”

...

ดูท่าทางแล้ว สนามนี้โค้ชจะแพ้ทางนะคะ

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • บอกแล้วไม่ได้รัก   ตอนที่ 37 เสือสิ้นลาย (จบ)

    เนื้อหาต่อจากเดิม…ปาร์ตี้ยังคงดำเนินการต่อไปอยู่นานหลายชั่วโมง ทุกคนนั่งพูดคุยกันอย่างเฮฮาสนุกสนาน ก่อนที่จะหมดเวลาปาร์ตี้ลงทุกคนก็แยกย้ายกันไป แทนคุณก็กลับบ้านไป ส่วนเพื่อนคนอื่นๆ นอนค้างที่บ้านสวนของรามิล แถมยังนอนกองๆ กันอยู่กลางบ้านอีกด้วยตั้งหาก ส่วนข้าวหอมกับไอริสนอนอยู่บนห้องนอน10:46 นาทีไอริสลืมตาตื่นขึ้นมาในช่วงสายๆ ของวัน ก่อนที่หญิงสาวจะค่อยๆ ยันตัวลุกขึ้นจากเตียงนอนแล้วเดินเลี่ยงเข้าไปในห้องน้ำ เพื่อที่จะล้างหน้าล้างตาก่อนที่จะเดินลงมาที่ด้านล่างทันทีที่เธอเดินลงมาที่ด้านล่างเธอก็ต้องตกใจทันที เพราะพวกผู้ชายทั้งหลายนอนหมดสภาพอยู่กลางบ้าน สภาพแต่ล่ะคนดูไม่ได้เลยจริงๆ ยิ่งเฮียเทลกับรามิลนอนกอดกันแทบจะสิงกันอยู่แล้ว“ขอถ่ายรูปเก็บไว้หน่อยแล้วกัน” ไอริสเอ่ยขึ้นพร้อมกับยกมือถือขึ้นมาถ่ายรูปตรงหน้าเก็บไว้ดู“ทำอะไร เห็นนะ” เสียงของเทลเอ่ยถามขึ้นน้ำเสียงเรียบนิ่ง ก่อนที่จะพยายามยันตัวลุกขึ้นยืนแล้วเดินตรงเข้ามาหาเรือนร่างเล็กทันที ก่อนที่จะโอบกอดเธอเอาไว้ในแขนแกร่งของชายหนุ่ม“เปล่า”“โกหก”“ฮ่าๆ แล้วกอดคนอื่นเนี่ย ขออนุญาตยัง” ไอริสเอ่ยถาม ก่อนที่จะขยับตัวเล็กน้อย แต่ก็ไม่เป

  • บอกแล้วไม่ได้รัก   ตอนที่ 36 หมาหึงไม่เหมือนคนหึง

    เนื้อหาต่อจากเดิม…เรือนร่างนั่งเงียบๆ อยู่ที่โซฟา ก่อนที่คนด้านนอกจะเดินเข้ามาภายในบ้าน เดินมาทิ้งตัวนั่งลงที่โซฟาด้วยเช่นกัน เทลทิ้งตัวนั่งลงข้างคนตัวเล็กก่อนที่มือหนาจะเอื้อมไปจับมือเล็กของไอริสเอาไว้ ชายหนุ่มกุมมือเล็กเอาไว้แน่นก่อนที่จะเอ่ยพูด“เฮียขอโทษในทุกสิ่งที่เกิดขึ้น รู้ว่ามันมากเกินที่จะให้อภัย แต่ก็ยังอยากได้โอกาสจากหนูอยู่นะ” เทลเอ่ยน้ำเสียงอ่อนโยน“ไม่เคยคิดมาก่อนว่าคำพูดพวกนี้จะออกมาจากปากคนอย่างเฮีย” ข้าวหอมเอ่ยถามขึ้น ดึงให้ทุกสายตาหันมาจ้องมองที่ข้าวหอม“ทำไมครับ เพราะมันเหี้ยเกินใช่มั้ย” รามิลคลี่รอยยิ้มเอ่ยตอบ ก่อนที่จะโอบเอวเล็กเอาไว้“ค่ะ ฮ่าๆ” ข้าวหอมหัวเราะรับเล็กน้อย ก่อนที่จะคลี่รอยยิ้มสดใสส่งกลับไปให้กับทุกคน“เพิ่งรู้ก็วันนี้ว่าเมียมึงยิ้มน่ารัก” ดร.ซันเอ่ย“อย่ากวนตีน” รามิลเอ่ยน้ำเสียงดุ ก่อนที่จะหันไปหอมแก้มคนตัวเล็กโชว์ทุกคน ทำเอาทุกคนถึงกับหันหน้าหนีทันที“ตากูจะบอด หวานเกิน”“เห็นแล้วจะอ้วก”“เบื่อคนมีความรัก” ธิเบศร์เอ่ยอย่างเบื่อหน่าย ส่ายหน้าไปมาเล็กน้อย“มึงเองก็คลั่งรักเมียมากนะ อย่าไปว่าคนอื่นเขาเลย” เทลเอ่ยสวนขึ้นมาทันที“มึงหุบปาก มึงมีความผ

  • บอกแล้วไม่ได้รัก   ตอนที่ 35 เมาเหมือนหมา

    1 อาทิตย์ผ่านไป…เป็นหนึ่งอาทิตย์ที่เทลเอาแต่กินเหล้าเมาอยู่ที่บาร์ทุกวัน เขาเอาแต่กินแล้วก็กินไม่ไปไหนเลย จ้างนักสืบไปสืบหาเมีย นักสืบก็ทำงานไม่ได้เรื่องสืบอะไรให้ไม่ได้สักอย่าง ทั้งที่กูก็เสียค่าจ้างไปหลายแสน แต่ไม่มีอะไรที่มีประโยชน์กลับมาเลยสักนิดเดียว มีอยู่อย่างเดียวที่ได้มาคือ วันที่ไอริสออกจากโรงพยาบาลมีรถเก๋งคันสีดำเงามารับเธอที่หน้าโรงพยาบาล หลังจากนั้นก็ตามอะไรไม่ได้อีกเลย ส่วนรถคันนั้นก็หายไปเลย ตามสืบไม่ได้เหมือนกัน“ถามจริงมันนั่งอยู่ตรงนี้มากี่วันแล้ว” ธิเบศร์เอ่ยถามกับลูกน้องคนสนิทของเทล“หนึ่งอาทิตย์แล้วเฮีย แต่ยังดีที่ยังขึ้นไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่ แต่ก็ไม่หลับไม่นอนเลยเฮีย” ปลื้มเอ่ยตอบน้ำเสียงเป็นห่วงเป็นใย สายตาของปลื้มกับธิเบศร์จ้องมองไปที่เทลอย่างรู้สึกสงสาร แต่ทำไงได้มันทำตัวมันเองนิ“มองอะไรกันพวกมึง” เสียงของดร.ซันเอ่ยถาม ก่อนที่จะเดินมาหยุดยืนอยู่ข้างธิเบศร์ แล้วก็มองไปที่สิ่งที่ไอ้สองตัวนี้มันมองกันอยู่เมื่อครู่ ก่อนที่ดร.ซันจะเอ่ยขึ้น “เมาเหมือนหมา”“ยิ่งกว่าหมา” ธิเบศร์เอ่ย“เอาไงดีวะ สงสารวะ ควรบอกมันดีมั้ยว่าไอริสอยู่ไหน”“อย่าปากมาก เดี๋ยวมึงก็เจอไ

  • บอกแล้วไม่ได้รัก   ตอนที่ 34 หมดสภาพ

    เนื้อหาต่อจากเดิม…เขานั่งทบทวนตัวเองอยู่ในห้องนอน ก่อนที่จะดึงสติกลับมาได้ ชายหนุ่มยันตัวลุกขึ้นเดินเข้าไปล้างหน้าล้างตาในห้องน้ำ ก่อนที่จะเดินออกมาแล้วเดินออกจากห้องนอนไปทันที เทลเดินลงมาที่ชั้นล่างเพื่อนสนิทยังคงอยู่ จะขาดก็แค่หมอรามิลที่ไม่อยู่แล้ว เหลือแค่ไอ้สามหน่อที่ยังอยู่“ไอ้รามิลอ่ะ” เทลเอ่ยถามขึ้นทันทีที่เห็นว่าเพื่อนหายไปหนึ่งคน“กลับแล้ว มันว่าข้าวหอมรอมันอยู่” ดร.ซันเอ่ยตอบ ก่อนที่รอบมองใบหน้าเทล ดูเหมือนว่ามันจะร้องไห้มา เพราะตามันแดงเหี้ยๆ แต่ด้วยความที่ไม่อยากซ้ำเพื่อน เลยจะไม่แซว“ฝุ่นเข้าตาเหรอ” โรมเอ่ยขึ้นทันทีที่เทลเดินเข้ามาใกล้ๆ ถึงดร.ซันจะไม่แซว แต่ไอ้โรมมันแซวแน่นอนเพราะไอ้โรมมันปากหมาฉิยหาย“ฮ่าๆ ไอ้สัดโรม กูอุตส่าห์ไม่แซวมัน” ดร.ซันหลุดขำทันทีที่โรมเอ่ยจบประโยค ทำเอาไอ้โรมกับไอ้ธิเบศร์หลุดขำไปด้วย“พวกมึงแม่ง t-t” เทลเอ่ยพร้อมกับหยดน้ำตารินไหล ทำเอาไอ้สามตัวที่หัวเราะอยู่ถึงกับตกอกตกใจ นี้เป็นครั้งแต่ที่พวกมันเห็นว่าเขาร้องไห้ต่อหน้าเพื่อนๆ ตั้งแต่คบกันเป็นเพื่อนเทลร้องไห้เลยให้เห็นเลยสักครั้งเดียว นิดเดียวก็ไม่เคย ทำเอาไอ้สามตัวถึงกับหุบรอยยิ้มแทบไม่ทัน“ใ

  • บอกแล้วไม่ได้รัก   ตอนที่ 33 เหมือนหมา

    เทลนั่งอยู่ที่เคาน์เตอร์ของบาร์เอโซน ชายหนุ่มนั่งมองแก้วกาแฟที่อยู่ตรงหน้ามานานหลายนาทีแล้ว เขาไม่ขยับไปไหนเลยแถมยังนั่งจ้องมองแก้วกาแฟสายตาไม่กะพริบเลยด้วยซ้ำ หลังจากคืนนั้นที่มีอะไรกับไอริส เขาก็เริ่มรู้สึกแปลกๆ กับตัวเองขึ้นมาทันที อยากทานของเปรี้ยวรู้สึกอยากนอนมากกว่าทุกครั้ง แล้วก็หลังจากคืนนั้นเธอก็หายจากเขาไปเลย หายไปนานหลายวัน บริษัทก็ไม่เข้าด้วยซ้ำ เพราะเทลเคยไปถามที่บริษัทแล้ว แต่ก็ไม่ได้คำตอบอะไรมาอยู่ดี ไปเสียเวลาฉิบหาย“เหมือนหมา” เสียงของเพื่อนสนิทอย่างธิเบศร์เอ่ยขึ้น ก่อนที่จะเดินมานั่งลงที่เก้าอี้ข้างกายของเทล“ปากดี” เทลเอ่ยตอบกลับทันทีเลยเช่นกัน“เมียหายเหรอ” เสียงขอเพื่อนสนิทอีกคนเอ่ยขึ้น ก่อนที่จะเดินมาทิ้งตัวนั่งลงข้างธิเบศร์“หุบปากมึงเลยไอ้ซัน” เทลเอ่ย ก่อนที่จะยันตัวลุกขึ้นยืนทันที“จะไปไหน” ธิเบศร์เอ่ยถามขึ้นทันทีที่เห็นว่ามันลุกขึ้นยืน“ไปที่ไหนก็ได้ที่ไม่มีพวกมึง”“มึงหนีไปไหนไม่พ้นหรอก ความจริงก็คือความจริง” ดร.ซันหันมาเอ่ย“ความจริงอะไร”“มึงรักน้องมันไปแล้ว”“เพ้อเจ้อ” เทลหันมาเอ่ยสวนกลับดร.ซันทันที“ถามใจมึงดูดิ ที่กูพูดเรื่องจริงมั้ย”“…” เทลนิ่งเงียบไม

  • บอกแล้วไม่ได้รัก   ตอนที่ 32 เขาใหญ่พักใจ

    หลายวันผ่านไป…หลังจากวันนั้นที่โรงพยาบาลเธอก็คิดทบทวนมาแล้วอย่างดีว่าเรื่องนี้ เธอจะปิดไว้ไม่ให้ใครรู้เด็ดขาด ส่วนเรื่องพ่อกับแม่เธอจัดการแล้ว เธอบอกท่านว่าเธอขอไปพักผ่อนสักหน่อยทำงานเหนื่อยมาทั้งปีแล้ว ส่วนเรื่องที่เธอท้องเธอยังไม่ได้บอก เธอขอเวลาอีกสักหน่อย ขอร่วมรวมความกล้ามากกว่านี้หน่อยก็แล้วกัน เรื่องที่เธอมาอยู่ที่เขาใหญ่ก็ไม่มีใครรู้เลย ริต้าก็ไม่รู้ คนที่รู้ก็มีแค่เฮียรามิลแล้วก็แฟนของเฮียรามิล“อากาศที่นี่ดีจังเลย” ไอริสเอ่ยขึ้นพร้อมกับยืนเอาอากาศเข้าปอดเต็มๆ ก่อนที่จะแหงนหน้าขึ้นมองท้องฟ้าเพียงเล็กน้อย“ถ้าชอบก็อยู่นานๆ เลยนะคะพี่ไอ” เสียงของหญิงสาวดังขึ้น ฉุดให้เรือนร่างเล็กหันไปสบตากับบุคคลที่เดินเข้ามาใหม่“พี่อยู่ได้ใช่มั้ย”“ได้ค่ะ” ข้าวหอมเอ่ยตอบด้วยรอยยิ้มบนใบหน้า (ข้าวหอม ในเรื่อง กลิ่นของความรัก มีอีบุ๊คแล้ว) ข้าวหอมย้ายมาอยู่ที่เขาใหญ่ได้สักพักแล้ว เพราะอากาศที่นี่บริสุทธิ์มากๆ เธอชอบอากาศที่นี่ที่สุด“พี่ขอถามอะไรหน่อยได้มั้ย”“ได้สิคะ”“ทำไมข้าวหอมถึงแยกกันอยู่กับเฮียรามิลล่ะ พี่แค่สงสัยเฉยๆ”“พอดีว่า ข้าวหอมชอบที่นี่ค่ะ ชอบมากๆ อีกอย่างข้าวหอมก็มาอยู่ดูแลที่นี

  • บอกแล้วไม่ได้รัก   ตอนที่ 10 เรือนหอ

    หลายวันผ่านไป…เป็นหลายวันผ่านไปที่โคตรเหนื่อยใจจริงๆ เรื่องงานแต่งไอริสไม่รู้มาก่อนว่าคนที่ต้องแต่งด้วยคือเฮียเทล เธอรู้แค่ว่าเธอต้องแต่งงานเท่านั้น เธอรู้แค่ว่าแม่เตรียมเจ้าบ่าวไว้ให้เธอแล้ว ถ้าเธอรู้ว่าคนที่ต้องแต่งด้วยคือเฮียเทล คือคนที่เธอแอบรักมาตั้งแต่เด็กๆ เธอคงไม่เสียใจหรอก“เป็นอะไรไป หน้

  • บอกแล้วไม่ได้รัก   ตอนที่ 9 ไม่อยากแต่ง

    นั่งด่ากันไปนั่งด่ากันมา ตอนนี้ลูกค้าเริ่มเยอะแล้ว เทลเลี่ยงขึ้นห้องมาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า ก่อนที่จะลงมาสมทบกันเพื่อนๆ ต่อ วันนี้เขาตั้งใจว่าจะดื่มสักหน่อย อยากเมาอยากลืมเรื่องราวที่เกิดขึ้นในวันนี้ ถึงมันจะทำให้เขาลืมได้เพียงแค่ชั่วคราวเท่านั้น แต่เขาก็ไม่ได้อยากที่จะจดจำมันเลยด้วยซ้ำ“ไอ้ปลื้มยก

  • บอกแล้วไม่ได้รัก   ตอนที่ 8 กูไม่ชอบ

    สองหนุ่มนั่งพูดคุยปรึกษากันอยู่ได้ไม่นานก็แยกย้ายกันไป ดร.ซันมีเข้าสอนนักศึกษาในช่วงบ่ายเลยต้องกลับก่อน ส่วนเทลก็ไม่ได้กลับไปไหน ชายหนุ่มยังคงนั่งอยู่ที่เดิมไม่ได้ขยับไปไหนเลยสักนิดเดียว จนลูกน้องคนสนิทไอ้ปลื้มเดินเปิดประตูเข้ามาเอ่ยทักทาย“เอ้า! เฮียนั่งทำอะไร” เสียงของไอ้ปลื้มเอ่ยถามขึ้น ทำให้เขา

  • บอกแล้วไม่ได้รัก   ตอนที่ 7 แต่งงาน

    หลายวันผ่านไป…ชายหนุ่มถูกเรียกตัวกลับมาที่บ้านตั้งแต่เช้า ไม่รู้ว่าผู้เป็นแม่มีเรื่องอะไร รู้เพียงแค่ว่าแม่บอกว่ามันเป็นธุระสำคัญมากต้องรีบกลับมาที่บ้านด่วน ตอนนี้แล้วก็เดี๋ยวนี้เลยด้วย รถสปอร์ตคันหรูแล่นเข้ามาจอดที่โรงจอดรถของบ้านก่อนที่เจ้าของรถจะก้าวเท้าลงจากรถทันที รีบเดินตรงเข้าไปภายในบ้านทัน

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status