เข้าสู่ระบบแชร์
ตอนที่ 9 ไม่อยากแต่ง
วันที่เผยแพร่:
2026-01-23 11:47:46นั่งด่ากันไปนั่งด่ากันมา ตอนนี้ลูกค้าเริ่มเยอะแล้ว เทลเลี่ยงขึ้นห้องมาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า ก่อนที่จะลงมาสมทบกันเพื่อนๆ ต่อ วันนี้เขาตั้งใจว่าจะดื่มสักหน่อย อยากเมาอยากลืมเรื่องราวที่เกิดขึ้นในวันนี้ ถึงมันจะทำให้เขาลืมได้เพียงแค่ชั่วคราวเท่านั้น แต่เขาก็ไม่ได้อยากที่จะจดจำมันเลยด้วยซ้ำ
“ไอ้ปลื้มยกเหล้าในห้องเก็บของบนชั้นไม้มาด้วยสองขวด” เทลหันไปเอ่ยสั่งลูกน้องคนสนิท เหล้าบนชั้นไม้ที่ว่าคือเหล้าชั้นดี เป็นเหล้าที่เทลเก็บรักษาไว้อย่างดี นานๆ ที่ถึงจะมีบุญได้กินของดีของเขา “ครับ” “วันนี้เป็นบุญปากจะได้แดกของดี” โรมเอ่ยขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มบนใบหน้า “ฮ่าๆ” เพื่อนแต่ละคนต่างก็พากันหัวเราะชอบใจกันใหญ่ “ไม่เมาไม่กลับ กูไม่อนุญาตให้ใครกลับ” เทลเอ่ยน้ำเสียงจริงจัง “แล้วถ้าหนูอนุญาตให้กลับ เฮียกล้าขัดหนูเหรอ” เสียงเล็กเอ่ยขึ้นอย่างดุดัน ทำเอาทั้งกลุ่มถึงกับต้องหันไปมองตามต้นเสียงทันที “มาได้ไง?” ธิเบศร์เอ่ยถามน้ำเสียงเข้ม เรียวคิ้วขมวดเข้าหากันอย่างสงสัย ก่อนตอนแรกชวนมาด้วยแล้ว เธอบอกไม่มา ไม่อยากมา แล้วทำไมถึงมาโผล่ที่นี่เอาได้ “เรื่องผัวๆ เมียๆ กูจะไม่ยุ่ง” ดร.ซันเอ่ยยิ้มๆ “กูไม่เกี่ยว” รามิลเอ่ยเสริมอีกคน “แต่งตัวบ้าอะไรเนี่ย?” เสียงของโรมเอ่ยขึ้นเสียงดังทันที ก็ดูเสื้อผ้าที่ฟ้าใสใส่มาวันนี้ เธอเล่นแต่งตัวเปิดเผยแบบนี้มีหวังโดนไอ้ธิเบศร์จัดการหนักแน่ “ทำไมอะ?ไม่สวยเหรอเฮีย” ฟ้าใสเลิกคิ้วเอ่ยถามพี่ชายตัวเอง ก่อนที่จะเดินมานั่งลงที่ตักของธิเบศร์ ทว่าคนที่ตอบเธอดันไม่ใช่พี่ชายที่เธอเอ่ยถามคำถามเมื่อครู่ “ไม่ชอบ!” ธิเบศร์กระซิบคำตอบอย่างไม่พอใจ ทำเอาคนตัวเล็กถึงกับนั่งนิ่ง “กลัวมันเหรอ” ดร.ซันเอ่ยถามขึ้นทันทีที่เห็นท่าทางของน้องสาวเพื่อน ดูเหมือนว่าเธอจะกลัวไอ้ธิเบศร์เสียแล้ว “เห็นแบบนี้ก็กลัวก้านมะยมอยู่นะเฮียซัน” “มึงตีน้องเหรอ?” “ก็ดื้อเอง ช่วยไม่ได้” ธิเบศร์เอ่ยตอบน้ำเสียงเรียบนิ่ง ก็ดื้อเอง ใครก็ช่วยไม่ได้ เพราะบอกอะไรไม่เคยฟังกันเลยสักนิดเดียว “อย่าไปดื้อกับมันมาก ระวังมันฆ่าทิ้งเอา” โรมเอ่ย “นี้น้องเฮียนะ เฮียก็เข้าข้างหน่อยสิเฮียโรม” “แต่หนูดื้อจริง เฮียขอไม่เข้าข้างแล้วกัน” “โธ่~ เฮียอะ จำไว้เลยนะ” “ฮ่าๆ” ทุกคนต่างก็พากันหัวเราะชอบใจ ธิเบศร์โอบกอดเอวเล็กเอาไว้จนแน่น ก่อนที่จะให้เธอลงมานั่งที่โซฟาดีๆ พร้อมกับผ้าห่มผืนเล็กๆ เอาไว้คุมเรือนร่างเล็ก เพราะว่าวันนี้ชุดเธอมันดูจะเปิดเผยเหลือเกิน ฟ้าใสใส่เดรสเกาะอกสีดำสั้น สั้นจนธิเบศร์อยากจะพาเธอกลับบ้านเดี๋ยวนี้เลย แต่ดีที่เขายังใจดีกับเธออยู่บ้าง ไม่ได้บังขับอะไรเธอขนาดนั้น คนอื่นได้แค่มอง แต่เขาได้ครอบครองได้กอดหอมจับ แน่นอนว่าโครงการนี้ธิเบศร์ชนะ “เป็นอะไรไปเฮีย สีหน้าดูไม่ดีเลย” ฟ้าใสเอ่ยถามขึ้น พร้อมกับส่งสายตาไปหาเทล กูแสดงอาการขนาดนั้นเลยเหรอ “เปล่า” ชายหนุ่มเอ่ยตอบน้ำเสียงเรียบ จ้องมองแก้วที่อยู่ในมือนิ่ง “อาการมันฟ้องวะเฮีย” “หนูดูมันออกเหรอ” ธิเบศร์เอ่ยถาม “ทำไมจะดูไม่ออก หนูอยู่กับพวกเฮียมากี่ปี แค่มองก็รู้แล้วว่าเฮียมีเรื่องไม่สบายใจ” “น้องใครวะ!เก่งจัง” โรมเอ่ยขึ้นน้ำเสียงอย่างภาคภูมิใจ “มีเรื่องอะไรไม่สบายใจ บอกหนูได้มั้ย” คนตัวเล็กจ้องมองใบหน้าคมอย่างจริงจัง เธอกำลังรอคำตอบจากเขา “เฮียกำลังจะแต่งงาน” “ห๊ะ!” ฟ้าใสส่งเสียงร้องตกใจทันทีที่ได้ยินคำตอบจากเทล ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเฮียเทลจะแต่งงาน ความเป็นไปได้มันน้อยมากจริงๆ “เฮียไม่ได้อยากแต่งงาน” “เอ้า!ไม่อยากแต่งเฮียก็ไม่ต้องแต่งสิ ทำไมต้องมานั่งเครียดแบบนี้ด้วย” “มันทำแบบนั้นไม่ได้หรอก ถ้ามันทำแบบนั้น มันมีเรื่องกับแม่มันแน่” “ชีวิตเป็นของเรานะเฮีย” ฟ้าใสเอ่ยน้ำเสียงจริงจัง “ครั้งนี้มันไม่เหมือนกันสิหนู” โรมเอ่ยตอบแทนเทล “ไม่เหมือนยังไงคะ?” คนตัวเล็กเลิกคิ้วสูงสงสัย ก่อนที่จะหันหน้ามามองใบหน้าคมของเทล “แม่มันเป็นคนหาเจ้าสาวมาให้ เรียกง่ายๆ ก็แม่บังคับแต่งงาน” “อ๋อ~ แม่คือคนที่หวังดีกับเรามากที่สุดนะคะ” “แล้วเมื่อกี้หนูบอกว่าชีวิตเป็นของเรานะครับ” เทลเงยหน้าเอ่ย คลี่รอยยิ้มให้กับฟ้าใส ทำเอาคนอื่นๆ อดที่จะหมั่นไส้ไม่ได้ “แหม๋~ ไอ้สัส!ทีกับน้องมึงยิ้มหวานเลยนะ ทีกับพวกกูมึงจะแดกหัวอยู่แล้ว” ดร.ซันเอ่ย “พวกมึงหน้าเหี้ย กูยิ้มให้ไม่ลงจริงๆ” “สันดาน!” “เจ้าสาวน่ารักมั้ยคะ” ฟ้าใสเอ่ยถาม “น่ารักมาก” โรมเอ่ยตอบขึ้นทันทีเลยเช่นกัน “เฮียเคยเห็นแล้วเหรอ?” “เคยเห็นแล้วดิ ก็ไอ้เทลเคยเอาไปนอนด้วยแล้วอะ” เรื่องนี้มึงไม่จำเป็นต้องบอกน้องก็ได้มั้ย พูดหมดทุกอย่างเลยนะไอ้เวร “เฮีย” ร่างเล็กเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เรียบนิ่ง จ้องมองใบหน้าคมอย่างจริงจัง น้ำเสียงของฟ้าใสทำให้ทุกคนบนโต๊ะนิ่งเงียบ แล้วหันมามองที่ใบหน้าหวานอย่างจริงจังเช่นกัน น้อยครั้งมากที่เธอจะใช้น้ำเสียงโทนนี้ ถ้าไม่สนใจจริงๆ เธอจะไม่เข้ามายุ่งเลยด้วยซ้ำ ฟ้าใสเป็นคนที่ไม่ชอบยุ่งเรื่องของใคร ต่างจากพี่ชายเอามากๆ ที่ชอบยุ่งเรื่องชาวบ้านเขาไปทั่ว “ครับ?” เทลเงยหน้ามองเธอ รอฟังคำพูดจากเธอ “ได้เขาแล้ว เฮียก็ต้องรับผิดชอบเขา เพราะเฮียเป็นผู้ชาย ผู้หญิงมีแต่เสียกับเสีย ผู้ชายมีแต่ได้กับได้ทั้งนั้น ลองศึกษาดูใจกันไป ถ้ามันไปด้วยกันไม่ได้จริงๆ ก็แค่แยกทางกันไป” “แต่ถ้าเฮียจะปัดความรับผิดชอบแบบนี้ หนูไม่เห็นด้วยนะคะ” “…” ทุกคนนิ่งเงียบ ไม่มีใครเอ่ยคำพูดใดออกมาเลยสักคน เพราะแต่ละคนก็ไม่ได้เรื่องกันทั้งนั้นเลย จะเห็นว่าดีก็ดูเหมือนว่าจะมีอยู่แค่คนเดียวคือเฮียรามิล “กูเห็นด้วยกับน้องนะ เพราะกูก็มีลูกผู้หญิง ถ้ามีคนทำแบบนี้กับลูกกู กูก็ไม่ยอมเหมือนกันแหละ” ดร.ซันเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง แน่นอนว่าถ้ามีคนทำแบบนี้กับลูกกู กูก็ไม่ยอมเหมือนกัน “เฮียยังยืนยันคำเดิมว่าเฮียไม่อยากแต่ง” เทลยังคงเอ่ยคำเดิมอย่งชัดเจน “ตอนนี้เฮียยังคิดไม่ได้หรอก ไว้เฮียรักเขาขึ้นมาเมื่อไหร่ เฮียจะคิดได้เอง” “…” ไม่มีวัน ไม่มีวันที่กูจะรักเด็ก เธอเด็กเกินไป กูสามสิบกว่าแล้ว เธอเพิ่งจะยี่สิบแปดเอง “ตอนนี้เฮียจะพูดอะไรก็พูดได้ แต่ถ้าวันนั้นมาถึงเฮียจะพูดไม่ออก” “วันไหน” เทลเอ่ยถามกลับทันที “วันที่มึงรักน้องเขาไง” “ไม่มีวันนั้น” “ก็ดี มึงหนักแน่นในคำตอบตัวเองแบบนี้ก็ดีแล้ว” “พวกกูจะรอดูวันนั้นของมึง” รามิลเอ่ย “ทำไม?พวกมึงจะช่วยปลอบใจกูหรือยังไง” “เปล่า” ดร.ซันเอ่ย “พวกกูจะช่วยซ้ำ!!” ทุกคนต่างก็พากันตอบเป็นเสียงเดียวกันหมด ซ้ำแน่ เหยียบแน่ “ดีจริงๆ” เทลเอ่ยขึ้นพร้อมกับส่ายหน้าไปมา “หนูมีคำถาม” “น้องมึงขี้สงสัยมากเกินไปแล้วนะ” เทลหันไปเอ่ยกับโรม ก่อนที่จะหันกลับมามองที่คนตัวเล็ก “หนูสงสัยอะไร ถามมา ถ้าเฮียตอบได้เฮียก็จะตอบ” “แล้วน้องชอบเฮียมั้ย?” “…” ไม่ตอบได้มั้ย “ชอบดิ!วันนั้นที่น้องคนนั้นบอกชอบมัน เฮียก็อยู่ ได้ยินเต็มสองรูหูเลย” ไม่ทันได้ตอบเลยด้วยซ้ำ ไอ้โรมแย่งตอบก่อนแล้ว “กูเริ่มเบื่อขี้หน้ามึงเต็มทนแล้ว” “ฮ่าๆ ปากกูไวไปหน่อย” โรมหัวเราะร่าทันทีที่เห็นสีหน้าและแววตาของเทล “กวนส้นตีน!” “น้องเขาสวยมั้ย” “ก็งั้นๆ” เทลยกไหล่ตอบไปที “ให้พูดอีกที” รามิลเอ่ยขึ้น ก่อนที่จะยกแก้วเหล้าขึ้นดื่ม สายตาก็จับจ้องมองมาที่เทล “ก็พอได้ พอไปวัดไปวา” “เบื่อปากไอ้เหี้ยนี้ฉิบหายเลย” ธิเบศร์เอ่ย “ไอ้พวกปากไม่ตรงกับใจ!” โรมเอ่ยสมทบขึ้นด้วยอีกคน “รอให้ถึงวันของมึงก่อนเถอะไอ้โรม แล้วมึงจะพูดไม่ออกเหมือนกัน” ดร.ซันเอ่ย ก่อนที่จะส่ายหน้าไปมาให้กับไอ้สองตัวนี้ กัดกันได้กัดกันดีจริงๆ … ตอนนี้ไม่อยากแต่ง พอได้แต่งก็ไม่อยากจะอย่าหรือเปล่าน๊า หมานะเทล!
บทล่าสุด
บอกแล้วไม่ได้รัก ตอนที่ 37 เสือสิ้นลาย (จบ)
เนื้อหาต่อจากเดิม…ปาร์ตี้ยังคงดำเนินการต่อไปอยู่นานหลายชั่วโมง ทุกคนนั่งพูดคุยกันอย่างเฮฮาสนุกสนาน ก่อนที่จะหมดเวลาปาร์ตี้ลงทุกคนก็แยกย้ายกันไป แทนคุณก็กลับบ้านไป ส่วนเพื่อนคนอื่นๆ นอนค้างที่บ้านสวนของรามิล แถมยังนอนกองๆ กันอยู่กลางบ้านอีกด้วยตั้งหาก ส่วนข้าวหอมกับไอริสนอนอยู่บนห้องนอน10:46 นาทีไอริสลืมตาตื่นขึ้นมาในช่วงสายๆ ของวัน ก่อนที่หญิงสาวจะค่อยๆ ยันตัวลุกขึ้นจากเตียงนอนแล้วเดินเลี่ยงเข้าไปในห้องน้ำ เพื่อที่จะล้างหน้าล้างตาก่อนที่จะเดินลงมาที่ด้านล่างทันทีที่เธอเดินลงมาที่ด้านล่างเธอก็ต้องตกใจทันที เพราะพวกผู้ชายทั้งหลายนอนหมดสภาพอยู่กลางบ้าน สภาพแต่ล่ะคนดูไม่ได้เลยจริงๆ ยิ่งเฮียเทลกับรามิลนอนกอดกันแทบจะสิงกันอยู่แล้ว“ขอถ่ายรูปเก็บไว้หน่อยแล้วกัน” ไอริสเอ่ยขึ้นพร้อมกับยกมือถือขึ้นมาถ่ายรูปตรงหน้าเก็บไว้ดู“ทำอะไร เห็นนะ” เสียงของเทลเอ่ยถามขึ้นน้ำเสียงเรียบนิ่ง ก่อนที่จะพยายามยันตัวลุกขึ้นยืนแล้วเดินตรงเข้ามาหาเรือนร่างเล็กทันที ก่อนที่จะโอบกอดเธอเอาไว้ในแขนแกร่งของชายหนุ่ม“เปล่า”“โกหก”“ฮ่าๆ แล้วกอดคนอื่นเนี่ย ขออนุญาตยัง” ไอริสเอ่ยถาม ก่อนที่จะขยับตัวเล็กน้อย แต่ก็ไม่เป
บอกแล้วไม่ได้รัก ตอนที่ 36 หมาหึงไม่เหมือนคนหึง
เนื้อหาต่อจากเดิม…เรือนร่างนั่งเงียบๆ อยู่ที่โซฟา ก่อนที่คนด้านนอกจะเดินเข้ามาภายในบ้าน เดินมาทิ้งตัวนั่งลงที่โซฟาด้วยเช่นกัน เทลทิ้งตัวนั่งลงข้างคนตัวเล็กก่อนที่มือหนาจะเอื้อมไปจับมือเล็กของไอริสเอาไว้ ชายหนุ่มกุมมือเล็กเอาไว้แน่นก่อนที่จะเอ่ยพูด“เฮียขอโทษในทุกสิ่งที่เกิดขึ้น รู้ว่ามันมากเกินที่จะให้อภัย แต่ก็ยังอยากได้โอกาสจากหนูอยู่นะ” เทลเอ่ยน้ำเสียงอ่อนโยน“ไม่เคยคิดมาก่อนว่าคำพูดพวกนี้จะออกมาจากปากคนอย่างเฮีย” ข้าวหอมเอ่ยถามขึ้น ดึงให้ทุกสายตาหันมาจ้องมองที่ข้าวหอม“ทำไมครับ เพราะมันเหี้ยเกินใช่มั้ย” รามิลคลี่รอยยิ้มเอ่ยตอบ ก่อนที่จะโอบเอวเล็กเอาไว้“ค่ะ ฮ่าๆ” ข้าวหอมหัวเราะรับเล็กน้อย ก่อนที่จะคลี่รอยยิ้มสดใสส่งกลับไปให้กับทุกคน“เพิ่งรู้ก็วันนี้ว่าเมียมึงยิ้มน่ารัก” ดร.ซันเอ่ย“อย่ากวนตีน” รามิลเอ่ยน้ำเสียงดุ ก่อนที่จะหันไปหอมแก้มคนตัวเล็กโชว์ทุกคน ทำเอาทุกคนถึงกับหันหน้าหนีทันที“ตากูจะบอด หวานเกิน”“เห็นแล้วจะอ้วก”“เบื่อคนมีความรัก” ธิเบศร์เอ่ยอย่างเบื่อหน่าย ส่ายหน้าไปมาเล็กน้อย“มึงเองก็คลั่งรักเมียมากนะ อย่าไปว่าคนอื่นเขาเลย” เทลเอ่ยสวนขึ้นมาทันที“มึงหุบปาก มึงมีความผ
บอกแล้วไม่ได้รัก ตอนที่ 35 เมาเหมือนหมา
1 อาทิตย์ผ่านไป…เป็นหนึ่งอาทิตย์ที่เทลเอาแต่กินเหล้าเมาอยู่ที่บาร์ทุกวัน เขาเอาแต่กินแล้วก็กินไม่ไปไหนเลย จ้างนักสืบไปสืบหาเมีย นักสืบก็ทำงานไม่ได้เรื่องสืบอะไรให้ไม่ได้สักอย่าง ทั้งที่กูก็เสียค่าจ้างไปหลายแสน แต่ไม่มีอะไรที่มีประโยชน์กลับมาเลยสักนิดเดียว มีอยู่อย่างเดียวที่ได้มาคือ วันที่ไอริสออกจากโรงพยาบาลมีรถเก๋งคันสีดำเงามารับเธอที่หน้าโรงพยาบาล หลังจากนั้นก็ตามอะไรไม่ได้อีกเลย ส่วนรถคันนั้นก็หายไปเลย ตามสืบไม่ได้เหมือนกัน“ถามจริงมันนั่งอยู่ตรงนี้มากี่วันแล้ว” ธิเบศร์เอ่ยถามกับลูกน้องคนสนิทของเทล“หนึ่งอาทิตย์แล้วเฮีย แต่ยังดีที่ยังขึ้นไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่ แต่ก็ไม่หลับไม่นอนเลยเฮีย” ปลื้มเอ่ยตอบน้ำเสียงเป็นห่วงเป็นใย สายตาของปลื้มกับธิเบศร์จ้องมองไปที่เทลอย่างรู้สึกสงสาร แต่ทำไงได้มันทำตัวมันเองนิ“มองอะไรกันพวกมึง” เสียงของดร.ซันเอ่ยถาม ก่อนที่จะเดินมาหยุดยืนอยู่ข้างธิเบศร์ แล้วก็มองไปที่สิ่งที่ไอ้สองตัวนี้มันมองกันอยู่เมื่อครู่ ก่อนที่ดร.ซันจะเอ่ยขึ้น “เมาเหมือนหมา”“ยิ่งกว่าหมา” ธิเบศร์เอ่ย“เอาไงดีวะ สงสารวะ ควรบอกมันดีมั้ยว่าไอริสอยู่ไหน”“อย่าปากมาก เดี๋ยวมึงก็เจอไ
บอกแล้วไม่ได้รัก ตอนที่ 34 หมดสภาพ
เนื้อหาต่อจากเดิม…เขานั่งทบทวนตัวเองอยู่ในห้องนอน ก่อนที่จะดึงสติกลับมาได้ ชายหนุ่มยันตัวลุกขึ้นเดินเข้าไปล้างหน้าล้างตาในห้องน้ำ ก่อนที่จะเดินออกมาแล้วเดินออกจากห้องนอนไปทันที เทลเดินลงมาที่ชั้นล่างเพื่อนสนิทยังคงอยู่ จะขาดก็แค่หมอรามิลที่ไม่อยู่แล้ว เหลือแค่ไอ้สามหน่อที่ยังอยู่“ไอ้รามิลอ่ะ” เทลเอ่ยถามขึ้นทันทีที่เห็นว่าเพื่อนหายไปหนึ่งคน“กลับแล้ว มันว่าข้าวหอมรอมันอยู่” ดร.ซันเอ่ยตอบ ก่อนที่รอบมองใบหน้าเทล ดูเหมือนว่ามันจะร้องไห้มา เพราะตามันแดงเหี้ยๆ แต่ด้วยความที่ไม่อยากซ้ำเพื่อน เลยจะไม่แซว“ฝุ่นเข้าตาเหรอ” โรมเอ่ยขึ้นทันทีที่เทลเดินเข้ามาใกล้ๆ ถึงดร.ซันจะไม่แซว แต่ไอ้โรมมันแซวแน่นอนเพราะไอ้โรมมันปากหมาฉิยหาย“ฮ่าๆ ไอ้สัดโรม กูอุตส่าห์ไม่แซวมัน” ดร.ซันหลุดขำทันทีที่โรมเอ่ยจบประโยค ทำเอาไอ้โรมกับไอ้ธิเบศร์หลุดขำไปด้วย“พวกมึงแม่ง t-t” เทลเอ่ยพร้อมกับหยดน้ำตารินไหล ทำเอาไอ้สามตัวที่หัวเราะอยู่ถึงกับตกอกตกใจ นี้เป็นครั้งแต่ที่พวกมันเห็นว่าเขาร้องไห้ต่อหน้าเพื่อนๆ ตั้งแต่คบกันเป็นเพื่อนเทลร้องไห้เลยให้เห็นเลยสักครั้งเดียว นิดเดียวก็ไม่เคย ทำเอาไอ้สามตัวถึงกับหุบรอยยิ้มแทบไม่ทัน“ใ
บอกแล้วไม่ได้รัก ตอนที่ 33 เหมือนหมา
เทลนั่งอยู่ที่เคาน์เตอร์ของบาร์เอโซน ชายหนุ่มนั่งมองแก้วกาแฟที่อยู่ตรงหน้ามานานหลายนาทีแล้ว เขาไม่ขยับไปไหนเลยแถมยังนั่งจ้องมองแก้วกาแฟสายตาไม่กะพริบเลยด้วยซ้ำ หลังจากคืนนั้นที่มีอะไรกับไอริส เขาก็เริ่มรู้สึกแปลกๆ กับตัวเองขึ้นมาทันที อยากทานของเปรี้ยวรู้สึกอยากนอนมากกว่าทุกครั้ง แล้วก็หลังจากคืนนั้นเธอก็หายจากเขาไปเลย หายไปนานหลายวัน บริษัทก็ไม่เข้าด้วยซ้ำ เพราะเทลเคยไปถามที่บริษัทแล้ว แต่ก็ไม่ได้คำตอบอะไรมาอยู่ดี ไปเสียเวลาฉิบหาย“เหมือนหมา” เสียงของเพื่อนสนิทอย่างธิเบศร์เอ่ยขึ้น ก่อนที่จะเดินมานั่งลงที่เก้าอี้ข้างกายของเทล“ปากดี” เทลเอ่ยตอบกลับทันทีเลยเช่นกัน“เมียหายเหรอ” เสียงขอเพื่อนสนิทอีกคนเอ่ยขึ้น ก่อนที่จะเดินมาทิ้งตัวนั่งลงข้างธิเบศร์“หุบปากมึงเลยไอ้ซัน” เทลเอ่ย ก่อนที่จะยันตัวลุกขึ้นยืนทันที“จะไปไหน” ธิเบศร์เอ่ยถามขึ้นทันทีที่เห็นว่ามันลุกขึ้นยืน“ไปที่ไหนก็ได้ที่ไม่มีพวกมึง”“มึงหนีไปไหนไม่พ้นหรอก ความจริงก็คือความจริง” ดร.ซันหันมาเอ่ย“ความจริงอะไร”“มึงรักน้องมันไปแล้ว”“เพ้อเจ้อ” เทลหันมาเอ่ยสวนกลับดร.ซันทันที“ถามใจมึงดูดิ ที่กูพูดเรื่องจริงมั้ย”“…” เทลนิ่งเงียบไม
บอกแล้วไม่ได้รัก ตอนที่ 32 เขาใหญ่พักใจ
หลายวันผ่านไป…หลังจากวันนั้นที่โรงพยาบาลเธอก็คิดทบทวนมาแล้วอย่างดีว่าเรื่องนี้ เธอจะปิดไว้ไม่ให้ใครรู้เด็ดขาด ส่วนเรื่องพ่อกับแม่เธอจัดการแล้ว เธอบอกท่านว่าเธอขอไปพักผ่อนสักหน่อยทำงานเหนื่อยมาทั้งปีแล้ว ส่วนเรื่องที่เธอท้องเธอยังไม่ได้บอก เธอขอเวลาอีกสักหน่อย ขอร่วมรวมความกล้ามากกว่านี้หน่อยก็แล้วกัน เรื่องที่เธอมาอยู่ที่เขาใหญ่ก็ไม่มีใครรู้เลย ริต้าก็ไม่รู้ คนที่รู้ก็มีแค่เฮียรามิลแล้วก็แฟนของเฮียรามิล“อากาศที่นี่ดีจังเลย” ไอริสเอ่ยขึ้นพร้อมกับยืนเอาอากาศเข้าปอดเต็มๆ ก่อนที่จะแหงนหน้าขึ้นมองท้องฟ้าเพียงเล็กน้อย“ถ้าชอบก็อยู่นานๆ เลยนะคะพี่ไอ” เสียงของหญิงสาวดังขึ้น ฉุดให้เรือนร่างเล็กหันไปสบตากับบุคคลที่เดินเข้ามาใหม่“พี่อยู่ได้ใช่มั้ย”“ได้ค่ะ” ข้าวหอมเอ่ยตอบด้วยรอยยิ้มบนใบหน้า (ข้าวหอม ในเรื่อง กลิ่นของความรัก มีอีบุ๊คแล้ว) ข้าวหอมย้ายมาอยู่ที่เขาใหญ่ได้สักพักแล้ว เพราะอากาศที่นี่บริสุทธิ์มากๆ เธอชอบอากาศที่นี่ที่สุด“พี่ขอถามอะไรหน่อยได้มั้ย”“ได้สิคะ”“ทำไมข้าวหอมถึงแยกกันอยู่กับเฮียรามิลล่ะ พี่แค่สงสัยเฉยๆ”“พอดีว่า ข้าวหอมชอบที่นี่ค่ะ ชอบมากๆ อีกอย่างข้าวหอมก็มาอยู่ดูแลที่นี
บอกแล้วไม่ได้รัก ตอนที่ 10 เรือนหอ
หลายวันผ่านไป…เป็นหลายวันผ่านไปที่โคตรเหนื่อยใจจริงๆ เรื่องงานแต่งไอริสไม่รู้มาก่อนว่าคนที่ต้องแต่งด้วยคือเฮียเทล เธอรู้แค่ว่าเธอต้องแต่งงานเท่านั้น เธอรู้แค่ว่าแม่เตรียมเจ้าบ่าวไว้ให้เธอแล้ว ถ้าเธอรู้ว่าคนที่ต้องแต่งด้วยคือเฮียเทล คือคนที่เธอแอบรักมาตั้งแต่เด็กๆ เธอคงไม่เสียใจหรอก“เป็นอะไรไป หน้
บอกแล้วไม่ได้รัก ตอนที่ 8 กูไม่ชอบ
สองหนุ่มนั่งพูดคุยปรึกษากันอยู่ได้ไม่นานก็แยกย้ายกันไป ดร.ซันมีเข้าสอนนักศึกษาในช่วงบ่ายเลยต้องกลับก่อน ส่วนเทลก็ไม่ได้กลับไปไหน ชายหนุ่มยังคงนั่งอยู่ที่เดิมไม่ได้ขยับไปไหนเลยสักนิดเดียว จนลูกน้องคนสนิทไอ้ปลื้มเดินเปิดประตูเข้ามาเอ่ยทักทาย“เอ้า! เฮียนั่งทำอะไร” เสียงของไอ้ปลื้มเอ่ยถามขึ้น ทำให้เขา
บอกแล้วไม่ได้รัก ตอนที่ 7 แต่งงาน
หลายวันผ่านไป…ชายหนุ่มถูกเรียกตัวกลับมาที่บ้านตั้งแต่เช้า ไม่รู้ว่าผู้เป็นแม่มีเรื่องอะไร รู้เพียงแค่ว่าแม่บอกว่ามันเป็นธุระสำคัญมากต้องรีบกลับมาที่บ้านด่วน ตอนนี้แล้วก็เดี๋ยวนี้เลยด้วย รถสปอร์ตคันหรูแล่นเข้ามาจอดที่โรงจอดรถของบ้านก่อนที่เจ้าของรถจะก้าวเท้าลงจากรถทันที รีบเดินตรงเข้าไปภายในบ้านทัน
บอกแล้วไม่ได้รัก ตอนที่ 6 กินข้าวเป็นเพื่อนหน่อย
เทลเดินตรงเข้าไปหาคนตัวเล็กที่นั่งอยู่เคาน์เตอร์บาร์ ที่มีไอ้ปลื้มเป็นคนคอยเสิร์ฟน้ำเติมน้ำแข็งให้อยู่ตลอดเวลา ชายหนุ่มเดินมาหยุดยืนอยู่ด้านหลังของหญิงสาว ก่อนที่จะส่งสายไปมองลูกน้องคนสนิท ทันทีที่ไอ้ปลื้มเห็นสายตาของผู้เป็นนายมันก็รีบพยักหน้ารับแล้วรีบเดินออกไปดูแลลูกค้าท่านอื่นทันที“กลับบ้านมั้ย
บางทีคุณอาจจะชอบ
เด็กดื้อของคุณป๋า Nc20+
ลำเจียก89.1K viewsโหดเลวดี nc35+
ณิการ์15.1K viewsเด็กกำพร้ากับมาเฟียคลั่งรัก
Davide23.1K viewsBad Love ของหวงคาสโนว่า (Set ทายาทมาเฟีย)
ณดารินทร์35.1K viewsเมียเก่าเจ้าพ่อ...ใครก็ห้ามแตะ!
หนูแดงตัวน้อย89 viewsมาเฟีย บ้าเซ็กซ์ 3P (แซ่บ)
เด็กหญิงพุงกลม21.9K viewsเทพบุตรร้ายคลั่งรัก ซีรีส์ชุด ดวงใจเทพบุตร ลำดับที่ 1
เพื่อนแพง/เผิงโหย่ว/อักษรสีเพลิง175 viewsผัวเถื่อน
หนูแดงอินดี้958 views
