LOGINShare
EP08 ห้องแห่งความ…ลับ
publish date:
2026-07-17 21:32:40“ค้างที่นี่เถอะนะ อย่าขับรถกลับดึก ๆ ดื่น ๆ เลยลูกบอส” สี่ทุ่มแล้วครับ ตอนที่บอสขอตัวกลับหลังจากกินข้าวเสร็จ และตามด้วยลูกตาลลอยแก้ว บอสนั่งคุยกับแม่และป้าปุณอยู่พักใหญ่ตอนที่ผมเอากระเป๋าไปเก็บบนห้อง วันนี้บอสพูดเยอะที่สุดตั้งแต่ที่ผมรู้จักกับบอสมาเลยละครับ สงสัยอาหารบ้านผมคงผิดสำแลง บอสถึงได้อัธยาศัยดีอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
“ผมเกรงใจน่ะครับ ข้าวก็กินที่นี่ ยังจะนอนค้างที่นี่ให้ต้องลำบากกันอีก” บอสปฏิเสธด้วยท่าทีเกรงใจสุด ๆ
“ลำบากอะไรที่ไหนกันล่ะ ก็นอนห้องเดียวกับคินนั่นแหละ แม่ไม่ได้ลำบากจัดเตรียมอะไรเพิ่มเลยลูกบอส” เอ่อ…เดี๋ยวนะแม่! บ้านเรามีตั้งสามห้องนะ มันควรเหลือว่างอีกห้องให้บอสนอนปะครับ แม่คงเห็นแววตาสงสัยของผมอะครับ แกก็เลยรีบอธิบายให้ผมฟัง
“คือ อีกห้องแม่เอาหนังสือเข้าไปเก็บไว้ มันมีแต่ฝุ่น ยังไม่ได้ทำความสะอาดน่ะ คินให้บอสนอนห้องเดียวกับคินก็แล้วกันนะ เตียงคินใหญ่ตั้งหกฟุต คินตัวเล็กนิดเดียว แบ่งให้บอสนอนด้วยนะลูก อย่าให้บอสขับรถกลับกรุงเทพดึก ๆ แบบนี้เลย แม่เป็นห่วง” ผมอดคิดไม่ได้ครับ ว่าแม่มีปมเรื่องการขับรถตอนกลางดึกเพราะเรื่องอุบัติเหตุของพ่อ ผมไม่อยากไปสะกิดแผลแม่อีก ก็เลยยอม
“ผมก็ไม่ได้ว่าอะไรนี่ครับ ว่าแต่บอส จะนอนเตียงแข็ง ๆ ของผมได้ไหมล่ะครับ” ผมเกรงใจบอสต่างหากล่ะครับ ผมต้องเอาของไปไว้ที่ห้องชุดของบอสบ่อย ๆ แม่เอ๊ย!!! เตียงของบอสน่ะคิงไซซ์ แล้วก็นุ้มนุ่ม ผมยังเคยแอบนอนเล่นเลยครับ
“ได้สิ” บอสรีบตอบเหมือนกลัวผมเปลี่ยนใจ แต่นั่นมันทำให้แม่ผมฉีกยิ้มอย่างพอใจด้วย แถมยังเหมือนน้ำตาคลอ แม่จะซึ้งใจอะไรขนาดนั้นล่ะครับ
“ขอบใจมากนะลูกบอส ที่ไม่ทำให้คนแก่เป็นห่วง” อะ ทีอย่างนี้ละยอมรับว่าแก่ ตอนผมบอกให้พักผ่อนบ้าง อย่าเขียนนิยายจนดึก เพราะแม่เริ่มแก่แล้วต้องรักษาสุขภาพ ตอนนั้นนะ แม่ด่าผมไฟแลบเลยครับที่หาว่าแม่แก่
พอบอสตกลงปลงใจว่าค้างที่นี่แน่ ๆ ผมก็เดินนำบอสขึ้นชั้นบนไปครับ ผมหันกลับไปเห็นแม่โดยบังเอิญ ก็เห็นแกยิ้มแล้วทำท่ากำมือดึงศอกเข้าหาตัว แล้วตะโกนแบบไร้เสียงว่า Yes!...
อิหยังหว่า? ไอ้อาการห่วงใย ซาบซึ้งเมื่อกี้นี้มันหายไปไหน ตกลงแม่ผมเป็นนักเขียน หรือ นักแสดง?
บอสก็อีกคน เดินก้มหน้าซ่อนยิ้ม คิดว่าผมไม่เห็นเหรอครับ? ทำไมผมถึงรู้สึกว่ากำลังถูกกระทำอะไรบางอย่าง? มันรู้สึกแปลก ๆ วาบ ๆ เสียว ๆ อะครับ มันอธิบายไม่ถูก แต่ผมรู้สึกใจเต้นรัว…คือ คืนนี้ผมต้องนอนร่วมเตียงกับบอสจริง ๆ ใช่ปะ?
[อินทัช Part]
ว่าที่แม่ยายของผม น่ารักไหมล่ะครับ ผมขอกดไลก์รัว ๆ ให้ว่าที่แม่ยายเลยครับ พร้อมกับแลบลิ้นเลียริมฝีปากรัว ๆ
[จบ Part อินทัช]
“ปกตินอนฝั่งไหน?”
“…”
“คิน!”
“คะ ครับบอส” เอ่อ คือผมกำลังมองแผ่นอกกว้าง ๆ ที่มีหยดน้ำเกาะพราว บอสเพิ่งอาบน้ำเสร็จ ผ้าเช็ดตัวของผมมันคงเล็กไปใช่ไหมครับ มันพันเอวบอสไว้ได้แค่รอบนิด ๆ ในขณะที่ตอนที่ผมใช้มันพันได้รอบครึ่งแถมยังยาวคลุมเข่าผม แต่พอมันอยู่บนตัวบอส มันลอยขึ้นมาเหนือเข่า เอาแล้ววววว ใจสั่น ผมละสายตาจากอกแกร่งนั่นไม่ได้เลยครับ ทำไงดี
“ว่าไงล่ะ” บอสถามอะไรผมสักอย่าง ผมไม่ทันได้ฟัง
“ว่าอะไรนะครับ?”
“ถามว่า ปกตินอนฝั่งไหน?”
“อะ อ๋อ ฝั่งนี้ครับ” ผมชี้ไปด้านหลังที่ผมนั่งอยู่ แล้วบอสก็ทำเสียงอือ ๆ ในลำคอ
“ดีแล้วละ ฉันก็ชอบนอนฝั่งนี้” บอสชี้ไปอีกด้านของเตียง ซึ่งเป็นคนละด้านกับผม ดีแล้วครับ เราจะได้ไม่ต้องมีใครอึดอัด แต่ผมว่า…ผมนี่แหละชักจะเริ่มอึดอัด มวนท้องแปลก ๆ แฮะ
Latest chapter
บอสครับอย่าจับผม(ทำเมีย) EP105 ตอนพิเศษ 6 (จบ)
หลังจากเคลียร์ใจกับพี่ลิลลี่ ผมก็ปล่อยให้สองเพื่อนซี้เขาคุยกันตามลำพังครับ ส่วนผมแยกตัวออกมาหาซื้อช็อกโกแลตไปฝากปลายฝัน รายนั้นไลน์มาสั่งยิก ๆ ตั้งแต่เช้า จนผมรำคาญต้องฝากโทรศัพท์มือถือไว้กับบอสแต่ผมไม่ได้ออกมาคนเดียวนะครับ จาคอบอาสาพามาครับ คงกลัวผมหลงมั้งครับออกมาได้ไม่ถึงสิบนาที ก็เห็นบอสวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาในร้าน“อ้าว! บอส” ผมยังไม่ทันพูดต่อ บอสก็โผเข้ามากอดผมแน่น“ฟังกันก่อนนะ มันไม่มีอะไรเลย” บอสละล่ำละลักอธิบายจนลิ้นพันกันไปหมด ผมขมวดคิ้วมุ่นส่งสายตางุนงง แต่ยังไม่ทันถามอะไร บอสก็รีบพูดออกมาอีก “คบกันตอนที่เรียนอยู่บอสตัน แต่ก็เลิกกันไปนานแล้ว ลิลลี่เรียนจบก็แต่งงานกับคริส ตอนนี้มีลูกสาวน่ารักมากชื่อคาเรน” ผมยังขมวดคิ้วมุ่น บอสจะมาบอกผมอีกทำไมครับ เมื่อกี้นี้พี่ลิลลี่เล่าให้ผมฟังหมดแล้วครับ “อย่างอนเลยนะ ที่ไม่เคยเล่าให้ฟังเพราะเห็นว่าไม่สำคัญ แล้วก็ไม่คิดว่าจะได้เจอลิลลี่อีกด้วยเพราะเธอมาตั้งหลักปักฐานอยู่นิวยอร์ก ไม่คิดจะกลับเมืองไทยอีก”ผมส่ายหน้า พยายามจะบอกว่า ผมก็ไม่ได้ว่าและไม่ได้คิดอะไรเลยครับ พี่ลิลลี่น่ารักออก คุยสนุกด้วยนะ เห็นบอกว่ามีเรื่องจะคุยกับบอสต่อ ผมก็เล
บอสครับอย่าจับผม(ทำเมีย) EP104 ตอนพิเศษ 5
“อ้อ ลิลลี่ นี่อคิน คนที่…”“อ้อ!” เหมือนกับว่าบอสจะพูดอะไรต่อ แต่ผู้หญิงที่ชื่อลิลลี่กลับตัดบทด้วยการครางเสียงดังลั่นพร้อมมองหน้าผมเหมือน… เหมือนอะไรไม่รู้ครับ ผมอ่านไม่ออก แต่บอกเลยว่าผมไม่ชอบ!!!เพราะผมไม่ชอบผู้หญิงที่ สวย มั่นใจ ดูดี มีเสน่ห์ แถมยังตัวหอมอีกต่างหาก เหมือนคุณลิลลี่อะไรนี่ ถ้าเดินสวย ๆ อยู่ตามถนนก็ไม่ได้รู้สึกอะไรหรอกนะครับ แต่ถ้าเข้าใกล้บอสแล้วละก็… เออ สรุปว่าผมไม่ชอบให้มีผู้หญิงคนไหนเข้าใกล้บอสก็แล้วกัน จะสวยหรือไม่สวย มั่นใจหรือขี้อาย ดูดีมีเสน่ห์ตัวเหม็นตัวหอมแค่ไหนก็ช่างแม่งเหอะ! คือไม่ชอบ! จบนะ!แต่ดูเหมือนเธอจะไม่จบครับ เธอส่งสายตาบางอย่างให้ผมตลอดเวลา ซึ่งมันต่างจากสายตาหวาน ๆ ที่ส่งให้บอส คินรู้ คินเห็น คินรู้สึกได้บอสเชิญชวนให้คุณลิลลี่นั่งด้วยกันเพราะเธอมาคนเดียว เธอก็นั่งลงอย่างไม่เกรงใจแหวนบนนิ้วนางข้างซ้ายของผมกับบอสเลยสักนิดเอาซี่! อยากจะวัดเหรอ?แล้วสถานการณ์ก็เป็นใจเป็นบ้าเลยครับ อยู่ ๆ บอสก็ขอตัวเดินออกไปรับโทรศัพท์ น่าจะเป็นสายจากพี่วีวี่ เพราะในร้านค่อนข้างเสียงดัง บอสก็เลยเดินออกไปไกล พี่วีวี่คงจะมีเรื่องด่วนเพราะเวลานี้ที่เมืองไทยน่าจะดึกมาก
บอสครับอย่าจับผม(ทำเมีย) EP103 ตอนพิเศษ 4
“ซี้ด อ่าส์ อื้ม ตรงนั้น” บอสรู้จุดกระสันทุกมุมของผม และผมก็รู้ครับว่าบอสชอบแบบไหนผมหยัดกายจากนอนคว่ำหน้าเป็นคุกเข่า มือข้างหนึ่งยกขึ้นโอบต้นคอของคนด้านหลัง“ซี้ด คิน อื้อ ชอบท่านี้” บอสครางอย่างพอใจ เพราะองศาที่คับแน่น ก่อนจะขบกัดใบหูของผมอย่างกระสันเบื้องล่างก็กระแทกกระทั้นมาไม่ยั้ง ผมหุบขาทั้งสองข้างเข้ามาชิดกัน บีบรัดท่อนเอ็นแกร่งด้านหลังจนเจ้าของมันร้องคราง“อ๊ะ นะ แน่นไป แต่ดี อื้ม ซี้ด”ความคับแน่นและการเต้นตุบตับของท่อนเอ็นที่อยู่ในร่าง ทำให้ผมคิดว่าบอสเข้าใกล้จุดหมาย แต่มันไม่ใช่ครับคนตัวใหญ่คงยังไม่พอใจ อยากยืดเวลาออกไปอีกสักพักอึดเหลือเกินพ่อคู้ณ พ่อทูนหัวผมเอนกายลงไปนั่งบนตักอย่างว่าง่าย เมื่อคนตัวใหญ่ทิ้งก้นลงบนเตียง ก่อนจะรั้งเอวของผมตามลงไป“หายปวดเอวหรือยังครับ? ใช้การได้หรือยัง?”ต่อให้ยังปวดผมก็ไม่หวั่นหรอกครับ ผมโชว์สปิริตด้วยการโยกแรง“ซี้ด เอวดี อื้ม!” ผมชอบเวลาที่บอสชมด้วยน้ำเสียงกระเส่าอยู่ข้างหูแบบนี้จังครับ มีแรงเท่าไหร่ผมก็เลยใส่ไม่ยั้ง “อย่างนั้น อ่าส์ ซี้ดส์”ผมกดฝ่ามือทั้งสองข้างลงบนเข่าของคนใต้ร่าง โยกตัวขึ้นลงแรงเป็นจังหวะบอสก็ช่วยอีกแรงด้วยการเท้า
บอสครับอย่าจับผม(ทำเมีย) EP102 ตอนพิเศษ 3
“โอย พรุ่งนี้ต้องปวดขาแน่ ๆ เลยครับ” รู้เลยครับว่าพรุ่งนี้เช้าจะเป็นยังไง จะเดินไหวมั้ยล่ะอคิน“ปวดตรงไหน” บอสวางไอแพดไว้บนโต๊ะเล็ก ๆ หัวเตียง ก่อนจะจับผมนอนพลิกคว่ำ“ทำอะไรครับบอส?” แหม ผมไม่น่ารีบใส่เสื้อผ้าเลย เสียเวลาถอด“ก็จะนวดให้ไง ไหนปวดเมื่อยตรงไหน?” อ้าว… นึกว่าบอสจะ… ซะอีก ผมซ่อนยิ้มเก้อ ก่อนจะอ้อน“ปวดขา ไหล่ แล้วก็ตรงเอวครับ”“ขากับไหล่นี่พอเข้าใจนะ แต่เอวนี่ไปทำอะไรมา ทำไมถึงปวดได้”แหม… กล้าถาม!!! ก็เมื่อคืนใครกันครับที่ขอให้ผมควบ!ผมค้อนขวับบอสคงเพิ่งนึกได้จึงส่งเสียง อ้อ ในลำคอ ก่อนจะกดฝ่ามือและก้านนิ้วนวดคลึงตรงเอว“รู้แล้วว่าไปทำอะไรมา ต้องรีบคลายเส้นให้ เดี๋ยวจะใช้การไม่ได้”“บอสอ่า…” ผมซุกหน้าลงบนหมอนนุ่ม ไม่ได้เขินนะครับ แต่นึกถึงเมื่อคืนแล้วมันฟิน งื้อ อยากได้อีก…ฝ่ามืออุ่นนวดคลึงไล่ขึ้นมาเหนือสะบัก ก่อนจะงัดเส้นที่จมจนผมต้องร้อง“โอ๊ย!!! บอส”“เส้นมันจมต้องงัด”“นอกจากเป็นนักธุรกิจด้านการเงิน เป็นเชฟ แล้วบอสยังเป็นหมอนวดด้วยเหรอครับ ผมจะเดี้ยงมั้ยครับเนี่ย”“เดี๋ยวจะทำให้ตัวโล่งรู้สึกเบาสบาย”“ให้มันจริงเถอะครับ ผมกลัวจะเดี้ยงจนเดินไม่ได้มากกว่า”ก้านนิ้วแข็ง
บอสครับอย่าจับผม(ทำเมีย) EP101 ตอนพิเศษ 2
นั่งรถรางชมเมืองเป็นทริปที่สองที่จาคอบนำเสนอในวันนี้ บอสนั่งกุมมือผมตลอดเวลาที่นั่งชมเมืองอยู่ในกล่องที่มีลักษณะคล้ายตู้รถไฟสั้น ๆ แต่ฝ่ามืออุ่นและร่องนิ้วที่ถูไถอยู่ตลอดเวลาเล่นเอาผม…“บอส…” ต้องส่งเสียงครางและส่งสายตาห้ามปราม “อย่าบิลด์สิครับ”คนตัวใหญ่หัวเราะหึ ๆ ในลำคอ ผมยิ่งจุดติดง่าย ๆ อยู่อย่ามาป้ายยาเหอะ ขอร้องแค่ฝ่ามือร้อนถูไปมาก็ปลุกอารมณ์ผมได้แล้วครับ ยิ่งสายตาฉ่ำเยิ้มที่มองมานั่นอีกยิ่งทำให้ผม…“ถามจาคอบให้หน่อยได้มั้ยครับว่าแถวนี้มีโรงแรมมั้ย” คนข้าง ๆ กลั้นขำจนตัวโยน ก่อนจะคลายฝ่ามือร้อนที่เฝ้าลูบไล้นั้นออกเปลี่ยนมาเป็นโอบไหล่ของผมไว้หลวม ๆ“ไม่อยากเที่ยวแล้วหรือไง ยังไปไม่ถึงครึ่งที่ลิสต์ไว้เลยนะ” กระเซ้าเสียงกระเส่า“ก็ใครล่ะครับ มาปลุกผมทำไม?” ผมเอียงหน้าซบไหล่กว้าง สองมือล้วงเข้าไปในกระเป๋าเสื้อโค้ต แล้วไขว้กันไว้เพื่อปกปิดสิ่งที่กำลังบวมปูด“ไม่ได้ตั้งใจ บรรยากาศมันพาไปน่ะ”อย่ามาแก้ตัว รู้หรอกน่าว่าแกล้งผม สาเหตุคงมาจากเมื่อเช้าสินะผมตื่นตั้งแต่ตี่สี่ครึ่ง เพราะนัดจาคอบไว้ตอนตีห้า แต่ตอนที่งัวเงียขึ้นมา คนข้าง ๆ กำลังคลอเคลียอยู่แถวหัวไหล่เปลือยของผม“ขออีกรอบนะ”
บอสครับอย่าจับผม(ทำเมีย) EP100 ตอนพิเศษ 1
เพราะเจ้าสัวธานิน คุณลุงของบอสต้องไปผ่าตัดหัวใจและพักฟื้นอยู่ที่ซานฟรานซิสโกเป็นเวลากว่า 3 เดือน ผมกับบอสมีโอกาสไปเยี่ยมท่านอยู่ 2 ครั้งครั้งแรกก็ตอนที่ท่านผ่าตัดครั้งแรก อาการยังไม่ค่อยดีเท่าไรครับ เราอยู่ให้กำลังใจหลายวัน ให้ทั้งคนป่วยและคนเฝ้าไข้ด้วย คนเฝ้าก็ไม่ใช่ใครที่ไหน ก็บรรดาสามเทพและคุณศินั่นแหละครับ ผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันไป พออาการเจ้าสัวดีขึ้น ลูก ๆ ยิ้มกันได้ บอสกับผมก็ขอตัวกลับเพราะบอสมีงานสำคัญต้องรีบกลับมาจัดการ แผนการท่องเที่ยวในซานฟรานของผมก็เลยต้องถูกยกเลิกแต่การไปเยี่ยมเจ้าสัวในครั้งที่ 2 ก็ตอนที่ผลการผ่าตัดครั้งสุดท้ายของท่านให้ผลเป็นที่น่าพอใจ ดูท่านหน้าตาสดใส ยิ้มได้พูดคล่องพวกเราก็สบายใจครับ และครั้งนี้แผนเที่ยวของผมก็ได้รับการอนุมัติ“มีเวลา 3 วันนะ” บอสวางฝ่ามืออุ่นไว้บนศีรษะของผม ขยี้เบา ๆ ก่อนจะบอกระยะเวลาที่เรามีก่อนที่จะต้องเดินทางกลับผมรีบวงปากกาบนรายชื่อสถานที่และแลนด์มาร์กที่ลิสต์เอาไว้ตั้งแต่ที่เมืองไทย“ได้ครับ” ผมพยักหน้าหงึกหงักอย่างกระตือรือร้น เรื่องหาที่เที่ยวขอให้ไว้ใจอคินครับเขียนยุก ๆ ยิก ๆ อยู่ไม่กี่ทีผมก็ได้ที่ที่เราจะไปใน 3 วันนี้แล้ว
You May Also Like
