Accueil / วาย / บอสครับอย่าทำผม / บทที่ 3 ได้เห็นอีกมุม

Partager

บทที่ 3 ได้เห็นอีกมุม

last update Date de publication: 2025-04-25 22:13:22

 ผมเดินออกมาจากห้องของบอสด้วยความรู้สึกหนักอึ้งในใจไม่น้อย คนที่ผมอยากจะอยู่ห่างมากที่สุดกลับกลายเป็นต้องมาทำงานใกล้ชิดมากที่สุด ไม่รู้เพราะอะไรบอสถึงเลือกผมทั้งที่อายุงานของผมน่าจะน้อยกว่าทุกคนในบริษัท จริงอยู่ว่ามันมาพร้อมกับเงินเดือนที่เพิ่มขึ้น แต่จากเหตุการณ์วันนี้กับเวลาแค่ไม่กี่นาทีที่เราได้คุยกัน ผมรู้ได้เลยว่างานนี้ผมเจองานช้างเข้าแล้วล่ะ

บ้านเช่าของผมกับบริษัทไม่ได้ไกลกันมาก ที่สำคัญคือมีรถไฟฟ้าอยู่ใกล้ ผมเลยประหยัดค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปได้มาก ทุกเย็นหลังเลิกงานผมมักจะแวะตลาดนัดใกล้บ้านเพื่อหามื้อเย็นง่าย ๆ ทาน และช่วงเย็นก็น่าจะเป็นเวลาที่ผมมีความสุขมากที่สุดแล้ว แค่ได้ไปแวะกินก๋วยเตี๋ยวร้านประจำกับชาเย็นรสชาติเข้มข้นซึ่งเป็นเครื่องดื่มแก้วโปรด เพียงแค่นี้ความเหนื่อยล้าที่แบกมาทั้งวันก็หายเป็นปลิดทิ้ง

เมื่อกลับมาถึงบ้านผมก็รีบอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า ทำงานบ้านเล็ก ๆ น้อย ๆ และใช้เวลาช่วงเย็นไปจนถึงค่ำหมดไปกับการดูหนัง แต่ดูเหมือนว่าวันนี้ผมไม่มีสมาธิกับการดูหนังเอาซะเลย เพราะภาพของบอสเข้ามารบกวนความคิดของผมอยู่ตลอดเวลา ทั้งสายตาและท่วงท่าการเดินของเขา ท่าทีนั่งไขว่ห้างแล้วมองผมด้วยแววตาที่ยากจะเดาความรู้สึก มันติดอยู่ในโสตประสาทผมแทบเอาไม่ออก

และสุดท้ายผมก็ดูหนังไม่รู้เรื่องเลย จึงตัดสินใจลุกไปเปิดคอมพิวเตอร์คู่ใจตรงโต๊ะอ่านหนังสือในห้อง แล้วพิมพ์ชื่อนามสกุลของบอสลงไป

ไหน ๆ ก็ต้องไปร่วมงานกันอย่างใกล้ชิด การรู้ข้อมูลส่วนตัวและเรื่องราวของเขาเอาไว้บ้างมันอาจจะเป็นสิ่งที่ดี เผื่อบางทีผมจะทำงานได้ง่ายขึ้น

เมธาวิน ไกรอัครโยธิน

เพียงแค่พิมพ์ชื่อและนามสกุลของบอสลงไปในช่องค้นหาข้อมูล ทั้งรูปภาพและประวัติของเขาก็แผ่หราบนหน้าจอคอมพิวเตอร์เต็มไปหมด รวมไปถึงประวัติครอบครัว และที่มาของการก่อตั้งบริษัทสินเชื่อแห่งนี้ด้วย

ก่อนหน้านี้ผมไม่ค่อยได้สนใจเรื่องราวขององค์กรที่ตัวเองทำงานอยู่เท่าไหร่นัก ช่วงแรกที่มาทำงานแม้ว่าจะมีการอบรมพนักงานใหม่และพูดเรื่องราวของบริษัทให้ฟังบ้างแล้ว แต่ผมก็ฟังเหมือนแค่ให้ผ่านไปเพราะคิดว่าไม่ได้สำคัญกับผมเท่าไหร่ แต่กลายเป็นว่าตอนนี้ผมต้องมานั่งสืบค้นข้อมูลเหล่านั้นด้วยตัวเอง ถ้าตอนโน้นผมตั้งใจฟังตั้งแต่แรกก็น่าจะดี

อายุสามสิบ สถานภาพโสด ลูกชายคนโตของนายธงชัย ไกรอัครโยธิน มีพี่น้องทั้งหมดสามคนเป็นผู้ชายทั้งหมด ตอนนี้เป็นหุ้นส่วนรายใหญ่ของบริษัทเงินโยธินจำกัด มีทรัพย์สินและกิจการมากมาย ไม่ว่าจะเป็น ห้าง โรงแรม อสังหาริมทรัพย์ และอื่น ๆ

ผมนั่งอ่านประวัติของบอสด้วยความตื่นเต้น ยิ่งรู้เรื่องราวของเขามากขึ้นก็ยิ่งรู้สึกชื่นชมในความสามารถ ถึงแม้เขาจะเกิดมาในครอบครัวที่มีธุรกิจปูไว้ให้พร้อมแล้ว แต่ผมเชื่อว่าทุกอย่างที่เขามี ส่วนหนึ่งมาจากความสามารถของตัวเขาเองด้วย

หรือบางทีนี่อาจจะเป็นโอกาสดีของผมก็ได้ที่จะได้อยู่ใกล้คนเก่ง หากผมใช้เวลานี้เรียนรู้งานจากเขา ไม่แน่อนาคตข้างหน้า ตำแหน่งและหน้าที่การงานของผมมันอาจจะเติบโตไปได้ไกลกว่านี้ และหากตัดเรื่องท่าทีเคร่งขรึมของเขาออกไป ผมว่านะ บอสวินก็ดูไม่ใช่คนเย็นชาเท่าไหร่นักหรอก

ผมเลื่อนอ่านประวัติของบอสไปเรื่อย ๆ จนไปเจอคลิปวิดีโอหนึ่งที่เป็นรายการสัมภาษณ์ผู้ชายคนนี้ ไม่รอช้าผมรีบกดเปิดดูอย่างตั้งใจ เผื่อจะได้รู้จักตัวตนของเขามากขึ้น

ในคลิปบอสสวมเสื้อยืดคอปกสีดำกับกางเกงยีนสีน้ำเงินเข้มแบรนด์ดัง ตรงหน้ามีแก้วกาแฟเย็นวางอยู่ เดาว่ามันคงเป็นอเมริกาโน่เพราะไม่มีส่วนผสมของนมให้เห็นเลยแม้แต่น้อย

พิธีกร : วันนี้ต้องขอบคุณคุณวินมากเลยนะคะที่ให้เกียรติกับรายการของเรา

บอสวิน : ด้วยความยินดีครับ ผมเองก็รู้สึกเป็นเกียรติเช่นกันที่ได้รับเชิญมาในวันนี้

พิธีกร : งั้นเรามาเริ่มสัมภาษณ์กันเลยนะคะ เริ่มจากคุณวินลองแนะนำตัวเองในแบบที่คิดว่าแตกต่างจากการแนะนำตัวเองในทุกครั้งให้คนที่ชมอยู่ได้ทราบหน่อยค่ะ

บอสวิน : งั้นขอแนะนำสั้น ๆ ละกันนะครับ ผมวินครับ ชอบออกกำลังกาย ชอบว่ายน้ำ รักแมว ชอบอ่านหนังสือครับ

หึ ผมกดหยุดคลิปครู่หนึ่งแล้วยิ้มออกมา ให้ตายเถอะ เป็นการแนะนำตัวเองที่ทิ้งคราบบอสวินที่ผมเคยรู้จักไปอย่างสิ้นเชิงเลย คนอย่างเขาเนี่ยนะรักแมว ชอบอ่านหนังสือ ไม่น่าเชื่อ

พิธีกร : วันนี้คุณวินมารายการสบายเดย์เซย์ไฮของเรา เราจะไม่ถามเรื่องงานหรือเรื่องที่มันเคร่งเครียดเกินไปนะคะ เอาเป็นว่าเราจะมาคุยกันแบบสบาย ๆ ตามคอนเซปต์รายการเลยค่ะ

บอสวิน : ได้เลยครับ จริง ๆ ผมเองก็ชอบตัวเองเวลาที่ไม่ต้องคิดเรื่องงาน เพราะงานผมมันก็ค่อนข้างเครียดพอตัว

พิธีกร : งั้นเรามาคุยเรื่องหัวใจคุณวินกันดีกว่าค่ะ รู้ตัวมั้ยคะว่าตอนนี้คุณวินกำลังเป็นที่จับตามอง โดยเฉพาะบรรดาสาว ๆ ในโซเชียล เค้ากรี๊ดคุณวินกันมากเลยนะคะ ไม่รู้ว่าตอนนี้คุณวินมีเจ้าของหัวใจตัวจริงรึยังคะ

เมื่อพิธีกรถามคำถามนี้ไป ผมเห็นบอสแอบยกยิ้มมุมปาก แต่ก็เพียงครู่เดียวครับ เพราะหลังจากนั้นใบหน้าของเขาก็กลับมาคงความดุไว้เช่นเดิม

บอสวิน : ผมโสดครับ ตอนนี้ยังไม่มีเจ้าของหัวใจ และคิดว่าคงยังไม่มีเร็ว ๆ นี้ ตอนนี้ยังสนุกกับงาน และอีกอย่างผมไม่ใช่สายปาร์ตี้ ไม่เที่ยว ไม่ดื่ม บางทีสาว ๆ อาจจะเบื่อผมก็ได้

พิธีกร : จริงเหรอคะเนี่ยที่คุณวินไม่ใช่สายปาร์ตี้ ถ้าไม่บอกไม่รู้เลยนะคะ เพราะลุคคุณวินออกจะไปทางเที่ยวเก่งดื่มเก่งมากกว่า นี่แสดงว่าคุณวินเนี่ยเป็นอินโทรเวิร์ตรึเปล่าคะ

บอสวิน : อืม จะเรียกงั้นก็ได้ครับ แต่จริง ๆ ผมแค่ไม่ชอบเข้าสังคม มีเวลาว่างก็อยากอยู่กับตัวเองมากกว่า

ผมดูรายการสัมภาษณ์บอสวินอย่างเพลิดเพลิน พร้อมกับที่ใบหน้าเกิดรอยยิ้มขึ้นตลอดเวลา รู้ตัวอีกทีคลิปวิดีโอที่มีความยาวยี่สิบนาทีก็สิ้นสุดลงแล้ว และวันนี้ผมก็ได้รู้จักเจ้านายตัวเองมากขึ้นในอีกมุม รู้จักในมุมที่ไม่ใช่บอสน้ำแข็งอย่างที่พนักงานในบริษัทเค้าเรียกกัน

คืนนี้ผมเข้านอนด้วยความรู้สึกตื่นเต้นแปลก ๆ ไม่รู้เป็นเพราะตำแหน่งงานที่ไม่เคยทำ หรือเพราะจะได้ไปอยู่ใกล้บอส บุคคลที่ใครต่อใครต่างก็อยากหลีกหนี อันที่จริงผมเองก็เป็นหนึ่งในนั้น

แต่หลังจากดูคลิปสัมภาษณ์บอสจบ ความคิดบางอย่างในหัวก็เปลี่ยนไป อันที่จริงหลายอย่างที่บอสชอบ ผมเองก็ชอบเหมือนกัน ชอบอ่านหนังสือ ชอบแมว ไม่อยากจะสุงสิงกับใครเท่าไหร่ เพียงแค่เวลาไปทำงาน ผมสามารถปรับตัวเข้ากับทุกคนในบริษัทได้ สามารถร่วมกิจกรรมกับผู้อื่นได้ แต่ผมเดาว่าบอสคงไม่ คนอย่างบอสคงไม่จำเป็นต้องมาปรับตัวเพื่อรักษาความสัมพันธ์กับลูกน้องแน่ ๆ ไม่งั้นเขาคงไม่ได้ฉายาบอสวินน้ำแข็ง

แต่เมื่อรู้แบบนี้แล้ว ผมจะทำให้เขาเปิดเผยตัวตนอีกบุคลิกกับผมให้ได้ เพราะผมชอบบอสในมุมสบาย ๆ อย่างที่ได้ดูผ่านคลิปวิดีโอมากกว่า เป็นไปได้ก็ไม่อยากเห็นเขาปั้นหน้าบึ้ง แสร้งทำหน้าตึงอยู่ตลอดเวลา เกรงว่าตีนกาจะมาเยือนหน้าเขาก่อนวัยอันควร

และถ้าหากผมทำสำเร็จ การทำงานร่วมกันของเราสองคนคงไม่ยากเย็นอะไร อยากจะให้ผมเป็นเลขาผมก็เป็นให้ได้ แต่บอสเองก็ต้องเป็นบอสวินในอีกมุมที่ผมอยากเห็นเช่นกัน

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • บอสครับอย่าทำผม   ตอนพิเศษ (3) พี่ทำเอง (nc)

    ร่างกายของผมถูกถอดเสื้อผ้าออกไปอย่างรวดเร็วสกิลด้านนี้ของพี่วินช่ำชองมากขึ้นทุกวัน ใช้เวลาเพียงไม่กี่วินาทีผมก็เหลือเพียงร่างเปลือยเปล่า เสียงลมหายใจหอบกระเส่าดังกว่าทุกครั้ง เวลาพี่วินเมาเขาดูเหมือนคนหื่นกระหายที่ไม่เคยทำเรื่องแบบนี้เลย ทั้งที่ความจริงแล้วเขาช่ำชองเป็นที่สุดและครั้งนี้เขาก็เริ่มต้นด้วยการ หยิบเจลหล่อลื่นออกมาจากลิ้นชักใต้โต๊ะเครื่องแป้งแล้วเดินมุ่งมาหาผมที่นอนหงายอยู่บนเตียงท่าทีคลานเข่าเข้ามาหาก่อนจะคร่อมร่างผมไว้ไม่ต่างจากเสือร้ายที่กำลังจะล่าเหยื่อ สายตาของเขามองผมราวกับว่าสามารถกลืนผมลงไปได้ทั้งร่าง และไม่บ่อยนักที่ผมจะได้เห็นเขาในมุมนี้“คืนนี้ภัทน่าเอากว่าทุกคืนเลย รู้ตัวไหมครับ”เขาก้มลงมากระซิบข้างหูผมเบา ๆ ก่อนจะใช้ปลายลิ้นลากไล้ตั้งแต่ซอกคอของผมลงมาตามลำคอ แล้วกลับไปส่งมอบรสจูบแสนหวานอย่างช้า ๆเราจูบกันเนิ่นนานและค่อย ๆ เพิ่มระดับความเร่าร้อนมากขึ้น สอดลิ้นแลกเปลี่ยนความหวานในโพรงปากของกันและกันอย่างโหยหา ฤทธิ์ของแอลกอฮอล์จาง ๆ ที่ยังอยู่ในตัวทำให้ความต้องการของผมถูกปลุกขึ้นมาอย่างรวดเร็ว จนตอนนี้ผมรู้สึกปวดหน่วงกลางกายขึ้นมาในทันที“พะ พี่วิน”ผมเอื้อมม

  • บอสครับอย่าทำผม   ตอนพิเศษ (2) คนเมามันน่าเอา

    ความสัมพันธ์ของผมกับพี่วินยังคงเป็นไปด้วยดีถึงแม้เราจะมีงอนกันบ้างโกรธกันบ้าง แต่ผมคิดว่ามันคือความธรรมดาของชีวิตคู่แหละครับ และสุดท้ายเราสองคนก็รู้ดีว่า ต่อให้จะทะเลาะกันขนาดไหนเราไม่มีวันปล่อยมือกันไปแน่นอน และเราก็จะกลับมาคุยดีกันเหมือนเดิมภายในยี่สิบสี่ชั่วโมง เพราะถึงยังไงก็ต้องทำงานด้วยกันอยู่แล้วอย่างเช่นวันนี้ที่กำลังมีคนหน้าบึ้งอีกแล้ว เหตุเพราะเห็นผมไปสอนงานให้น้องใหม่ที่เพิ่งมาทำงานวันนี้วันแรก“ปั้นหน้ายักษ์นาน ๆ ระวังหน้าเหี่ยว เดี๋ยวแก่เร็วนะครับ”ผมอดไม่ได้ที่จะเอ่ยแซวแล้วเดินไปโอบล้อมรอบคอพี่วินเอาไว้จากด้านหลัง“พี่ไม่กลัวแก่ครับ แต่พี่ไม่ชอบให้ภัทไปใกล้ใคร ไปดีกับคนโน้นคนนี้เดี๋ยวก็มีคนมาชอบภัทอีก”“โห คิดไปโน่น ที่ผ่านมามีใครได้เข้าใกล้ภัทบ้างล่ะ แค่มาเฉียดพี่ก็ขู่ฟ่อ ๆ แล้ว”“ภัท พี่ไม่ใช่หมา !”ใบหน้าเง้างอนชัดเจนยิ่งกว่าเดิม พี่วินกอดอกแน่น หายใจฟึดฟัดเหมือนเด็กเอาแต่ใจที่โดนแย่งของเล่น ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหนนิสัยของเขาก็ไม่เคยเปลี่ยน“โอ๋ ๆ ภัทไม่ได้ว่าพี่เป็นหมาสักหน่อย แค่จะบอกว่าพี่หวงภัทขนาดนี้ ใครจะกล้ามายุ่งกับภัทครับ และภัทก็ไม่มีทางไปยุ่งกับใครแน่น

  • บอสครับอย่าทำผม   ตอนพิเศษ (1) คนนี้ของผม

    “เตรียมทุกอย่างพร้อมแล้วใช่ไหม”พี่วินหันมาถามขณะที่ผมกำลังจะเคลื่อนรถออกจากบริษัท วันนี้เราสองคนต้องไปต่างจังหวัดเนื่องจากมีสาขาเปิดใหม่พี่วินเลยรับหน้าที่ไปดูแลการเปิดสาขาใหม่วันแรก โดยวันนี้เราจะลงใต้ไปจังหวัดชุมพรด้วยกัน“ทุกอย่างพร้อมแล้วครับ ทั้งเอกสารแล้วก็กระเป๋าเสื้อผ้า”“เยี่ยมมาก เป็นทั้งเลขาเป็นทั้งแฟน ทำทุกอย่างโดยไม่บกพร่อง ไตรมาสหน้าพี่จะปรับเงินเดือนเป็นห้าแสนดีไหม”“หึ เว่อร์มาก”ผมหลุดขำออกมา แต่เมื่อหันไปมองหน้าพี่วิน ผมรู้ว่าเขาคิดจริงและคงทำจริงได้ไม่ยาก เห็นแบบนั้นเลยต้องเอ่ยห้ามไว้ก่อน“แค่เดือนละแสนห้าผมก็เกรงใจคนอื่นจะแย่ ถ้าปรับเป็นเดือนละห้าแสนพ่อพี่คงเรียกผมไปคุยแน่”“เขาไม่เรียกหรอก เขาโอนกรรมสิทธิ์สาขาสามให้พี่เต็มตัวแล้ว”“ถามจริง”ผมแทบไม่เชื่อหูที่ได้ยินข่าวดีสุด ๆ ในวันนี้ แต่จะว่าไปก็คงไม่แปลกหรอก เพราะที่ผ่านมาพี่วินก็ตั้งใจและทุ่มเทกับสาขาสามเป็นอย่างมาก นับตั้งแต่พี่วินเข้าไปดูแล ผลประกอบการก็ดีขึ้นและเติบโตขึ้นเรื่อย ๆ อีกทั้งลูกค้ายังบอกต่อและเอ่ยคำชมไม่หยุดหย่อนถึงการบริการและความเอาใจใส่ของพนักงาน ส่วนเรื่องมีตติ้งยิ่งไม่ต้องพูดถึง ในทุกเดือนพ

  • บอสครับอย่าทำผม   บทที่ 35 ผมรักพี่นะ

    “พี่วินจะเอาชุดพวกนี้ไปทั้งหมดจริง ๆ เหรอครับ”ผมหันไปถามคนที่นอนสบายใจเฉิบอยู่บนเตียง ตอนนี้เราสองคนกำลังจัดกระเป๋าเตรียมไปมีตติ้งภาคเหนือ แต่ถ้าจะพูดให้ถูกต้องพูดว่าเป็นผมคนเดียวมากกว่าที่กำลังจัดกระเป๋าทั้งของผมและของพี่วิน ส่วนอีกฝ่ายน่ะ เอาแต่นอนมองผมทำโน่นทำนี่ เอามือเท้าคาง กลิ้งตัวไปมาบนเตียงอย่างอารมณ์ดี“ใช่แล้ว เอาไปหมดนั่นเลย รวมสกินแคร์ในขวดเล็ก ๆ ที่พี่เตรียมไว้บนโต๊ะหน้ากระจกด้วยครับ”ผมหันไปมองสกินแคร์ที่พี่วินบอกก็ได้แต่ส่ายหน้า นี่เขาลืมไปรึเปล่าว่าเราไปแค่ไม่กี่วัน เขาเอาทุกอย่างไปหมดราวกับจะย้ายบ้านยังไงอย่างนั้น“แล้วเสื้อคู่ กางเกงคู่ พี่จะเอาไปทุกชุดเลยเหรอ”“ครับ ทุกชุดเลย ของภัทก็ด้วย เราจะได้ใส่เหมือนกันไง”“เอาจริงดิ?”“อื้ม ตามนั้น”พี่วินยักคิ้วยียวน เขายังคงนอนกลิ้งไปกลิ้งมาบนเตียง มองหน้าผมเป็นครั้งคราว รอยยิ้มบนใบหน้าเกิดขึ้นแทบตลอดเวลาที่ได้ดูผมจัดกระเป๋าให้เขาและเตรียมข้าวของทุกอย่างที่จำเป็นให้ไม่แน่ใจเหมือนกันว่านอกจากหน้าที่เลขาและคนรักแล้ว ตอนนี้ผมพ่วงหน้าที่แม่บ้านไปอีกตำแหน่งด้วยรึเปล่า แต่ไม่ว่าจะหน้าที่ไหนผมก็เต็มใจครับ เพราะผมรักเขา รักมากที

  • บอสครับอย่าทำผม   บทที่ 34 มีคนงองก็ต้องง้อ

    ผมกับภัทเป็นแฟนกันครับ แจ้งให้ทราบ เผื่อใครยังไม่ทราบ ถ้าทราบแล้วก็อยากให้ทราบอีก“พี่วิน พี่ส่งข้อความอะไรไปในไลน์กลุ่มพนักงานเนี่ย”ผมเอ่ยถามหลังจากที่เห็นข้อความแจ้งเตือนในกลุ่มไลน์พนักงาน และตอนนี้เราสองคนกำลังทานมื้อเที่ยง ก่อนจะกลับไปบริษัท“เปิดตัวไงครับ พี่อยากทำอะไรแบบนี้มาตั้งนานแล้ว”“แบบนี้?”“อื้ม ใช่ พี่อยากประกาศให้โลกรู้ อยากบอกทุกคนว่าภัทเป็นแฟนพี่ ในที่สุดก็ได้ทำตามใจสักที”“ต้องเล่นใหญ่ขนาดนี้เลยเหรอ กรุปไลน์บริษัทมีพนักงานตั้งเยอะแยะนะพี่ อีกอย่าง วันก่อนพี่ก็บอกพนักงานทุกคนไปแล้วรอบนึงนี่นา”“แล้ว?”คนตรงหน้ามองผมด้วยสีหน้ายียวนกวนบาทาเป็นอย่างมาก หากไม่ติดว่าผมรักเขามากผมอยากจะเอื้อมมือไปเขกกบาลเขาสักทีเดี๋ยวนี้เลย“ก็ไม่แล้วยังไงหรอก ผมแค่ไม่ชิน แต่ถ้าพี่สบายใจที่จะประกาศเรื่องของเรากับใคร ๆ ก็แล้วแต่พี่ครับ”พูดจบผมก็ก้มหน้ากินข้าวต่อ ส่วนอีกฝ่ายก็นั่งหัวเราะชอบใจ ไม่รู้เลยว่าหลังจากนี้พี่วินจะมีท่าทีหรือการกระทำอะไรแปลก ๆ ตามมาอีกรึเปล่า เพราะเขาดูมีความสุขซะเหลือเกินที่เราสองคนไม่ต้องปิดบังสถานะอีกต่อไปแล้วและหลังจากที่ผมกับพี่วินกลับมาบริษัท ทุกอย่างก็เป็นไ

  • บอสครับอย่าทำผม   บทที่ 33 มีอะไรที่ฉันยังไม่รู้รึเปล่า

    พ่อของพี่วินสั่งให้ทุกคนออกไปจากห้องประชุม แม้แต่พี่วินเองก็ตาม แม้ว่าเขาจะพยายามขออยู่ข้าง ๆ ผม แต่พ่อเขาก็ไม่ยอม ดูเหมือนว่าเรื่องที่เขาอยากคุยกับผมจะเป็นเรื่องซีเรียสขนาดหนัก ถึงขั้นไม่ยอมให้ใครอยู่ในห้องเลย สุดท้ายพี่วินเลยต้องจำยอมออกจากห้องไปอย่างเลี่ยงไม่ได้ตอนนี้เลยมีแค่ผมและผู้ก่อตั้งองค์กรอยู่ในห้องประชุมกว้างขวาง ทั้งห้องเงียบสนิท แม้แต่เสียงของเครื่องปรับอากาศยังไม่มีให้ได้ยิน หัวใจของผมเต้นเร็วและแรงจนแทบจะหลุดออกมาอยู่แล้ว เดาไม่ออกเลยว่าเขามีเรื่องสำคัญอะไรจะคุยกับผมผมที่เป็นแค่พนักงานธรรมดา ๆ คนหนึ่งเท่านั้น“ฉันติดตามการทำงานของเธออยู่ตลอดนะ เป็นพนักงานที่อายุงานน้อยที่สุดในบริษัท แต่กลับทำผลงานได้ดีเยี่ยม อีกทั้งยังได้รับคำชมจากลูกค้าหลายคนเรื่องของการบริการ ที่ฉันรู้เพราะคำชมพวกนั้นส่งตรงมายังเว็บเพจของบริษัทที่ฉันคอยดูอยู่ตลอด”ผมได้แต่ก้มหน้านิ่ง สมองกำลังประมวลว่าเขากำลังเอ่ยชมผมอยู่รึเปล่า ตอนนี้ผมรู้สึกเหมือนสมองเบลอและอ๊องมาก อาจเพราะตื่นเต้นที่เขาเรียกคุยส่วนตัว และผมก็ฟังอะไรแทบไม่รู้เรื่องเลย“ขอบใจเธอมากที่มาช่วยงานวิน แต่มีเรื่องนึงที่ฉันอยากรู้”“ครับท

  • บอสครับอย่าทำผม   บทที่ 28 ปรับเงินเดือนเป็นแสนห้า

    เรื่องของการมีตติ้งที่เปลี่ยนแพลนจากหัวหินเป็นเชียงใหม่ถูกพูดต่อกันอย่างรวดเร็ว และสิ่งที่ตามมาคือพนักงานในบริษัทต่างก็ช่วยกันทำงานอย่างเต็มความสามารถเหมือนที่ผมคิดเอาไว้ ไม่น่าเชื่อว่าหนึ่งสัปดาห์หลังจากนั้นสาขาของเรามีผลประกอบการที่ดีขึ้นเป็นอย่างมาก ลูกหนี้เสียก็เริ่มเบาบางลงมีลูกค้าเครดิตดีหลา

    last updateDernière mise à jour : 2026-03-27
  • บอสครับอย่าทำผม   บทที่ 29 หึงหรือหวง

    “ไม่บอกหรอก ถ้าบอกก็ไม่สนุกสิครับ สั่งอาหารกันดีกว่า”คนตรงหน้าผมเปลี่ยนเรื่องไปซะเฉย ๆ และเมื่อเห็นพนักงานรับออเดอร์กำลังเอาเล่มเมนูอาหารมาให้ ผมเลยล้มเลิกความคิดที่จะหลอกถามแผนการของพี่วินไปก่อนผมรู้แค่ว่าเขาดูแน่วแน่ที่จะวางมือจากที่นี่มาก เหมือนเขาดีใจด้วยซ้ำที่โดนไล่ออก ไม่ได้ดูเดือดร้อนอะไร

    last updateDernière mise à jour : 2026-03-27
  • บอสครับอย่าทำผม   บทที่ 27 มีไอติมมาเสิร์ฟ (nc)

    “เป็นแบบนี้ที่ว่าก็ที่พี่เป็นอยู่นี่แหละ ทำไมชอบโมโห ไม่รอฟังเหตุผลก่อนครับ หื้ม”“ก็ภัทหายไปนานหนิ พี่ไม่ชอบรอใครนาน ๆ”“แต่ผมหายไปเรื่องงานนะ ผมกำลังหาทางช่วยพี่อยู่”“ช่วย?”พี่วินจ้องหน้าผมด้วยท่าทีเคร่งขรึม ผมเลยยื่นมือถือไปให้เขาและเปิดคลิปเสียงที่ผมและพี่ดารวมถึงพนักงานทุกคนพูดคุยกันพี่วินฟ

    last updateDernière mise à jour : 2026-03-26
  • บอสครับอย่าทำผม   บทที่ 26 ความในใจของพนักงาน

    เช้าวันต่อมา เมื่อผมกับบอสเดินเข้ามาในบริษัท เราสองคนก็รับรู้ได้ถึงบรรยากาศในที่ทำงานที่แปลกไป ผมพอจะเดาได้ว่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อวานนี้คงถูกพูดถึงกันไปในวงกว้างแล้ว แต่เพราะไม่อยากให้เรื่องราวมันเลยเถิดไปกว่านี้ ผมจึงคิดว่าควรจะทำบางอย่าง“พี่วินครับ ผมขอไปคุยกับพี่ดาแป๊บนะ พี่ขึ้นไปห้องทำงาน

    last updateDernière mise à jour : 2026-03-26
Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status