my lover is cupid. กามเทพของผม

my lover is cupid. กามเทพของผม

last updateآخر تحديث : 2025-09-03
بواسطة:  พีช มะกรูดمستمر
لغة: Thai
goodnovel12goodnovel
لا يكفي التصنيفات
50فصول
700وجهات النظر
قراءة
أضف إلى المكتبة

مشاركة:  

تقرير
ملخص
كتالوج
امسح الكود للقراءة على التطبيق

มึงไม่ใช่กาแฟธรรมดา แต่มึงคือกาแฟที่มีค่ามากที่สุดสำหรับกูและมึงไม่ใช่กาแฟที่มีคุณค่า เพราะมึงเป็นมากกว่ารสชาติที่มันคู่ควร

عرض المزيد

أحدث فصل

فصول أخرى
لا توجد تعليقات
50 فصول
ep.1 จุดเริ่มต้น
พวกคุณเชื่อเรื่องกามเทพสื่อรักกันไหมถ้าไม่เชื่อผมว่าพวกคุณต้องเข้ามาดูแล้วแหละกามเทพเป็นเทพแห่งความรัก ความปราถนา และมีฤทธิ์ที่จะบันดาลให้ใครรักใครก็ได้ แต่..........กามเทพของผมเป็นแบบนี้ครับเค้าทั้ง หล่อแต่ขี้เก๊ก ใจดี แต่..........ทำไมเค้าถึงจับคู่ให้ผมกับคนนี้ด้วยงั้นล่ะเรื่องมันเป็นอย่างนี้ครับ ผมจะเล่าให้พวกคุณฟัง มึงไม่ใช่กาแฟธรรมดา แต่มึงคือกาแฟที่มีค่ามากที่สุดสำหรับกู และมึงไม่ใช่กาแฟที่มีคุณค่า เพราะมึงเป็นมากกว่ารสชาติที่มันคู่ควร...................................................................................................................................สวัสดีครับผมชื่อ "เพิร์ท" ชีวิตผมมันก็แค่บาริสต้าหนุ่มในร้านกาแฟเล็กๆที่ทำงานอยู่กับลูกพี่ลูกน้อง แต่มันกลับเป็นที่ที่ไม่เคยขาดสาวๆเข้ามาหา เรียกได้ว่า "บาริสต้าหนุ่มหล่อ" เป็นที่รู้จักแต่ทว่าความหล่อมันกลับไม่ได้ช่วยอะไรในเรื่องของความรักเลยสาวๆเข้ามาแล้วก็จากไป ไม่ว่าจะเป็นการสนทนาที่ดูเหมือนจะไปได้ดี หรือการพูดคุยที่เราคิดว่าจะมีอะไรพัฒนาต่อ แต่สุดท้ายกลับจบลงที่การ "โดนเท" ทุกครั้ง อารมณ์ของผมมันก็ค่อยๆ
اقرأ المزيد
ep.2 รูปปั้น
10.25น.ในระหว่างวันลูกค้าก็ได้เข้ามาในร้านอย่างแน่นจนผมเองแทบจะไม่มีเวบาที่จะสนใจผู้หญิงคนไหนด้วยซํ้าแม้ว่าพวกเธอเองจะจ้องมองผมที่ยินชงกาแฟอยู่อย่างตั้งใจและแพรวพราวเป็นที่สุดและเป็นขวัญใจของสาวๆหลายๆคนอีกต่าวหาก"ไอ้เนมมึงเห็นกามเทพที่อยู่ข้างร้านปะ มึงแม่งโคตรเด็ดจริง กูไปขอสาวในพริบตากูได้คบกับเค้าแล้วนะมึง""เด็ดขนาดนั้นเลยหรอวะ ""มึงไม่เชื่อมึงก็ไปลองดิ"เสียงที่เอ่ยดังขึ้นมาจากรุ่นน้องหนุ่มทั้งสองที่ยืนอยู่ข้างไปอย่างเสียงดังในเรื่องที่ผมเองยืนกรานว่าไม่เชื่อในเรื่องนี้แต่ทว่าภายในใจกลับคิดถึงเรื่องที่พวกมันได้พูดออกมา แต่ก็ทำเป็นไม่ได้ยินและไม่ได้สนใจยืนชงกาแฟต่อไปด้วยความพิถีพิถันเชี้ย! มันจะขนาดนั้นเลยหรอวะ จะแค่ไหนกันเชียว แต่ลองสักครั้งก็ได้วะถ้าเกิดไม่ได้นะมึงกูจะทุบทิ้งแม่ง"เอ่อพี่เพิร์ท พี่ไม่ลองสักหน่อยหรอ ได้ข่าวว่าพึ่งโดนเทมานิ"สายตาอาฆาตแค้นจ้องมองไปที่พวกมันด้วยความไม่พอใจที่พูดออกมาอย่างแทงใจดำจนน้องทั้งสองที่เห็นแบบนั้นแล้วก็ต่างพากันยิ้มแห้งไปเลยทีเดียวด้วยความกลัวว่าจะโดนดุเอาจนได้“คนแบบกู ไม่ต้องใช้ของพวกนี้หรอก”ผมพูดออกไปด้วยน้ำเสียงเย็นชาทั้งที่ในใจกลับรู
اقرأ المزيد
ep.3 คนของรูปปั้น
เช้าวันต่อมาเช้าวันต่อเป็นเช้าที่มืดครึ้มอีกวันหนึ่งเพราะในช่วงนี้เองเป็นช่วงฤดูฝนชายหนุ่มร่างบางที่นอนโอบกอดใครอยู่คนหนึ่งจากเมื่อคืนที่เขานั้นได้ไปขอพรรูปปั้นกามเทพมาและก็ดันจำอะไรไม่ได้เลยจนตื่นเช้ามาและเจอเข้ากับใครบางคนที่นอนอยู่บรรยากาศภายในห้องและนอกห้องนอนก็ช่างเป็นใจทำให้เขานั้นอยากจะซึมซับกับอ้อมกอดของเค้าคนนั้นเอาไว้ให้นานที่สุด แต่ทว่าระหว่างนั้นเองคนในอ้อมกอดของเขานั้นกลับมากระซิบที่หูของเขาทันทีเบาๆด้วยนํ้าเสียงงัวเงีย"มอนิ่งครับที่รัก ตื่นรึยังเอ่ย"//แต่... เอ๋!ทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงเสียงเหมือนผู้ชาย อ้อผู้หญิงเสียงห้าวตอนนั้นเองผมแทบจะไม่ได้คิดอะไรมากนักเพราะผู้หญิงคนนั้นคงเป็นสาวห้าวหรืออะไรตามความคิดที่มีในตอนนี้ก่อนที่ผมจะก้มลงจูบเค้าคนนั้นไป1ที แต่ก็ยังคงปิดเปลือกตาทั้งสองอยู่แต่พอเวลาผ่านไปได้ไม่นานผมก็ตัดสินใจลืมเปลือกตาทั้งสองข้างนั้นขึ้นเพื่อชื่นชมความงามของหญิงสาวในอ้อมกอดและพยายามเปิดเปลือกตาให้สู้แสงไฟเอาจนได้และพบกับชายหนุ่มรูปงาม ผิวขาว สูงยาวประมาณ180+ ผมขมวดคิ้วแทบจะผูกกันได้แล้วตอนนั้นเองที่ผมลืมตาขึ้นผมตกใจมากจนถอยออกไปจนตกเตียงเลยด้วยซ้ำตอนนั้นเอง
اقرأ المزيد
ep.4 เมียจ๋า
"ห๊ะ! กูเนี่ยนะ ทำไมกูจำอะไรไม่ได้เลยวะ"จากนั้นผมก็มองหน้าไอ้เกมไป คิดไป มองไป แต่ก็คิดไปออกสักทีคือที่ผมจำได้แน่ๆคือเมื่อคืนผมมาที่ร้านแล้วพวกมันก็กระทืบผมอย่างจัง จนสภาพของผมนั้นเละเป็นอย่างมากจะให้มีอารมณ์ไปดื่มก็แปลกไปเพราะมันไม่อยู่ในความทรงจำผมเลยแล้วพวกมันก็พาผมไปขอไอ้หุ่นตัวนั้นหลังจากนั้นพวกผมก็ก็คุยกันหลังจากนั้นไอ้หุ่นตัวนั้นก็บอกให้หลับตาแล้วผมก็หลับตาจู่ๆมันก็มาโผล่มาอยู่ที่ที่นอนแล้วไอ้เนี่ยก็นอนกอดผม ผมจำได้แค่นี้จริงๆ ทำไมถึงเป็นแบบนี้วะมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่"งั้นผมขอตัวไปทำงานก่อนนะครับ"เกมพูดเสียงเรียบๆ ก่อนที่จะลุกขึ้นและเตรียมเดินออกไป ผมหันมามองเขาและรู้สึกถึงความทุลักทุเลในใจ แต่ก่อนที่เขาจะพูดอะไรออกไป ก็มีคำพูดของคนอื่นที่ดังขึ้น"เชี้ย! มึง เกิดอะไรขึ้นวะ"เสียงของเพื่อนคนหนึ่งดังขึ้น ทำให้เพิร์ทรีบหันไปมอง ทันทีที่เห็นท่าทางสงสัยของเพื่อน เขาก็รู้สึกเหมือนมีบางอย่างหลุดจากปากไปแล้ว"มึงก็ทนๆ หน่อยละกัน ไอ้เกมมันก็ดีนะเว้ย"เพื่อนของเพิร์ทพูดเสียงหัวเราะคล้ายจะเข้าใจสถานการณ์ แต่เพิร์ทยังคงรู้สึกอึดอัดกับคำพูดนั้น"ใช่พี่ ถือว่าลองประสบการณ์"อีกคนที่อยู่ในกลุ
اقرأ المزيد
ep.5 ไม่ใช่แฟน
ผมถึงกับลั่นคำอุทานออกมาทันทีก่อนที่จะวิ่งไปคว้าตัวไอ้เกมขึ้นมาและลากเขาออกไปเพราะนั่นคือตุ๊กแกนั่นเองที่เกาะอยู่ตู้เย็น ผมทั้งโวยวายและกระโดดไปมาเพราะความกลัวของผมเองก่อนที่จะคุมสติและเรียกยามขึ้นมาจับตุ๊กแกให้ ไอ้เกมที่ดูเหมือนจะไม่เคยกลัวอะไรเลยก็ยืนนิ่งๆพร้อมกับขำไปเพราะกิริยาของผมนั้นดูไม่เหมาะกับคนนิ่งๆแบบผมเอาซะเลย“โหคุณเพิร์ทครับ นี้ตัวใหญ่มากๆเลย”เสียงของพนักงานในร้านดังขึ้นพร้อมกับการมองอย่างตื่นตาตื่นใจไปที่เพิร์ท ซึ่งทำให้เขาเกือบจะหัวเราะออกมา แต่มันกลับมีความรู้สึกขัดแย้งในตัวเอง เมื่อต้องรู้สึกเหมือนเป็นจุดสนใจอยู่ตลอดเวลา“โหยพี่รีบเอาลงไปเลย ผมกลัวจะแย่ละ ดีนะมันไม่โดดเกาะผมอ่ะ”เพิร์ทพูดพร้อมกับยิ้มมุมปาก เขาพยายามหลบหลีกสถานการณ์ที่ทำให้เขาเป็นจุดสนใจในขณะที่บรรยากาศรอบตัวเริ่มรู้สึกตึงเครียดขึ้นเล็กน้อย เขารู้สึกไม่ชอบที่ต้องอยู่ในสายตาของทุกคน“อะไรโดดเกาะอะไรไม่รู้อ่ะ แต่ที่รู้ๆนี่คุณเพิร์ทเกาะแฟนแน่นเลยขอตัวนะครับ”พนักงานพูดจบพร้อมยิ้มกว้าง และแอบหยอกล้อเพิร์ทด้วยท่าทางสนุกสนาน แต่มันก็ทำให้เพิร์ทรู้สึกอึดอัดเล็กน้อยเขามองตามพนักงานที่เดินจากไป รู้สึกถึงความสน
اقرأ المزيد
ep.6 มายด์
หลังจากวันนั้นได้หลายวันและวันนี้เป็นเช้าวันที่บรรยากาศก็ยังคงไม่เป็นใจมากนัก เมื่อท้องฟ้าในยามเช้านี้เกิดฝนตกลงมาอย่างหนักพร้อมกับพายุที่เข้ามาอย่างโหมกระหนำซัมเมอร์เซลสายลมที่พัดผ่านเข้ามายังภายในห้องนอนผ่านผ้าม่านสีกรมที่ปลิวสะบัดไปมา ก่อนที่จะค่อยๆ ไล่มายังเตียงนอนที่ชายหนุ่มทั้งสองนอนขดอยู่บนเตียงนิ่ม แสงแดดที่แทรกผ่านหมอกฝนยังไม่สามารถเจาะทะลุความหนาของเมฆฝนได้ ทำให้บรรยากาศรอบๆห้องเต็มไปด้วยความหม่นหมอง ดูเหมือนว่าวันนี้จะเป็นอีกวันที่ไม่มีความสดใสผมขยับตัวเล็กน้อย รู้สึกถึงความอบอุ่นที่มีอยู่ข้างๆแม้สายฝนจะโปรยลงมาภายนอก แต่เขากลับรู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างที่ทำให้เขารู้สึกปลอดภัยในช่วงเวลานี้ เขาหันไปมองข้างๆ และเห็นเกมยังคงนอนหลับอยู่ ขดตัวในท่าที่ดูเหมือนจะหลับสนิท ใบหน้าของเกมที่ยังคงมีรอยยิ้มจางๆอยู่บนมุมปาก ทำให้ผมรู้สึกถึงความอุ่นใจอย่างที่เขาไม่เคยรู้สึกมาก่อนเสียงฝนกระทบกระจกหน้าต่างเบาๆผสมกับเสียงลมที่พัดผ่านทำให้ห้องนอนนั้นเงียบสงบ ราวกับว่าเวลาในตอนนี้กำลังหยุดนิ่งเพียงแค่ให้ทั้งสองได้อยู่ในช่วงเวลาที่ไม่ต้องคิดอะไรมากมาย เพียงแค่ได้ใกล้ชิดกันเกมยืดตัวขึ้นเล็กน้อย
اقرأ المزيد
ep.7 คนของกู
แต่ทันใดนั้นเองที่เกมเดินเข้ามาทางผมและทำสีหน้าท่าทางดูยิ้มแย้มแจ่มใสมากเข้า ผมรีบคว้าเเขนของเกมทันทีอย่างแน่นก่อนที่จะทำหน้าเข้มใส่เขาส่วนเกมที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลยนั้นก็ไม่ได้จะทำอะไรตอบเพราะคงคิดว่าผมคงจะยังโกรธที่เขาไปถามเขาเรื่องเมื่อเช้า“มีอะไรรึป่าวเพิร์ท กูเจ็บนะ”เกมเอ่ยออกมาด้วยเสียงที่แฝงความเจ็บปวดขณะพยายามดึงมือกลับจากการจับแน่นของผม สายตาของเกมจ้องมาที่ผมด้วยความสงสัยปนไม่พอใจเล็กน้อย ใบหน้าของมันนิ่วเล็กน้อยเหมือนอยากจะถามให้แน่ชัดว่าผมเป็นอะไรไปผมหันไปสบตากับเกมแต่สายตาผมกลับตวัดไปที่โต๊ะนั้น โต๊ะที่ผมเห็นพวกมันมองมาที่เกมตั้งแต่ก้าวแรกที่เกมออกมาเสิร์ฟ รอยยิ้มบางๆที่ไม่จริงใจของลูกค้าพวกนั้นทำให้ใจผมกระตุกอย่างบอกไม่ถูก ความห่วงกังวลฉายชัดบนใบหน้าของผมขณะที่เอ่ยเสียงเครียด“มึงอย่าไปยุ่งกับโต๊ะนั้นมากนะเว้ย กูเห็นมันมองมึงตั้งแต่เข้าร้านละ”เกมเลิกคิ้วขึ้นอย่างไม่เข้าใจ พร้อมกับถอนหายใจแรงๆเหมือนกำลังหงุดหงิดที่ผมเข้ามาแทรกการทำงานของมัน“จะอะไรนักหนาวะ ลูกค้านะเว้ย!”มันพูดออกมาพร้อมกับสะบัดมือออกแรงจนผมปล่อยมือโดยไม่ตั้งใจผมมองตามมันที่เดินกลับไปอย่างหัวเสียแผ่นหลังเ
اقرأ المزيد
ep.8 ป่วย?
หลังจากเมื่อคืนจนเช้าวันต่อมาในฤดูฝนและอากาศที่หนาวเหน็บพร้อมกับชายหนุ่มอย่างผมที่ตามหาบัตรและข้อมูลต่างๆเกี่ยวกับสวนสนุกจนเพลิดเพลินและทำเอาไข้ผมขึ้นนอนโทรมเลยทีเดียวเขาไม่แม้แต่จะลุก ลืมตา หรือพูดอะไรออกมาเลยผมจึงไม่ได้สนใจและนอนต่อส่วนทางเกมนั้นที่ไม่รู้ว่าผมป่วยอยู่จึงเดินไปเข้าห้องนํ้าทำธุระส่วนตัวและออกไปทำอาหารตามปกติของเขา แต่เขารู้สึกแปลกๆเกี่ยวกับผมเขาจึงเดินกลับเข้ามาในห้องอีกครั้ง ขาเรียวยาวสาวเท้าเดินไปหยิบรีโมทแอร์ขึ้นมาปรับอุณหภูมิของห้องและมาที่เตียงนอนเพื่อเปิดผ้าห่มที่ผมเองได้คลุมโปล่งไว้ก่อนที่จะส่งมือหนาของเขาไปแตะตัวผม“เพิร์ท ตื่นได้แล้วมึง สายแล้วนะเดี๋ยวไปร้านสายหรอก เชี้ย!! ทำไมมึงตัวร้อนขนาดนี้วะ”“อะไรวะเกม กูไม่ได้เป็นอะไรเว้ย”“ไม่เป็นเชี้ยไรตัวร้อนขนาดนี้วะเพิร์ท ปะไปหาหมอ”“อื้อ~~~ กูไม่ไปอ่ะ กูไม่ได้เป็นอะไรจริงๆ มึงไปทำงานเหอะ”
اقرأ المزيد
ep.9 ไม่ได้ชอบ
 ณ วันนี้วันที่แสงอรุณทอแสงผ่านเข้ามายังผ้าม่านพร้อมกับอากาศที่เย็นสบายตัวกับในห้องที่แอร์อุณหภูมิพอดีสบายตัวอีกด้วยสองหนุ่มค่อยๆตื่นจากฝันอันมีความสุข ทั้งสองขยี้เปลือกตาทั้งสองข้างก่อนที่จะแยกย้ายกันไปทำธุระส่วนตัวและรีบเดินทางไปที่ร้านทันทีตาม “เพิร์ท กูทำแซนวิชไว้ให้นะเว้ย กูทานแล้วมึงอ่ะก็รีบๆแต่งตัวเร็วๆด้วย มันสายแล้วนะเว้ยเดี๋ยวรถก็ติดเอาหรอก เข้าใจนะ” “เอ่อๆๆ บ่นอยู่นั่นแหละมึงอ่ะ รีบไปอาบน้ำเลย”พวกผมสองคนเองต่างก็พากันเร่งรีบกันแต่งตัวอย่างว้าวุ่นเมื่อตอนนี้ก็ใกล้จะถึงเวลาที่ต้องเข้างานแล้ว แตทว่าพวกเราเองยังคงอยู่ที่ห้องกันอยู่ “เอ่อๆๆ เร็วๆนะมึง”ทั้งสองเมื่อทำอะไรเสร็จหมดแล้วนั้นก็คนตัวสูงเองก็รีบขับรถออกไปจากตรงนั้นทันทีโดยที่ทางผมเองก็เปิดกล่องอาหารเพื่อนั่งกินแซนวิชที่คนข้างกายนั้นได้ทำให้อย่างเอร็ดอร่อย "อร่อยปะ ครั้งหน้าจะได้ทำอีก" 
اقرأ المزيد
ep.10 แข่ง
วันอาทิตย์วันหยุดของสองหนุ่มบาริสต้าหนุ่มหล่อทั้งสอง โดยที่เช้าวันหยุดที่สดใสท้องฟ้าถูกปกคลุมด้วยเมฆบางๆแสงอรุณที่ทอแสงสาดล่องเข้ามายังภายในห้องกว้างสองหนุ่มที่กำลังนั่งทานอาหารกันอยู่ที่โต๊ะอาหารกันอย่างเอร็ดอร่อย ภายในห้องดูเงียบขรึมและไม่มีแม้แต่เสียงประโยคคุยของใครเลย ก่อนที่ผมเองจะเหงยหน้าขึ้นไปมองร่างหนาอย่างเกมที่ยื่นมือถือให้เขาได้ดูร่างหนานั่งอ้าปากค้างในระหว่างที่กำลังตักข้าวเข้าปาก ผมยังคงทำเป็นไม่สนใจเกมที่กำลังทำหน้าตามึนงงอยู่ มือเรียวเล็กคล้ายกับผู้หญิงหยิบโทรศัพท์มือถือไอโฟนเครื่องหรูมาดูและพบว่ามันคือภาพสวนสนุก แต่ผมเองก็ยังคงทำหน้าตาไม่สนใจอะไรทั้งนั้นก่อนที่มันจะเริ่มประโยคนั้นขึ้นมา“อะไรวะ เอามาให้ดูทำไม”“อยากไปปะ”ร่างหนาตอบกลับด้วยการพยักหน้าแทนการพูดออกมาเพราะตอนนี้เองท่าทางของเขาดูสงสัยและมึนงงมาก ก่อนที
اقرأ المزيد
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status