บทที่ 3 : สถานการณ์เปลี่ยน 1/3

“ดูเหมือนอาวัตจะมั่นใจว่าเขาเป็นลูกของอาวัต ถ้าไม่ใช่ล่ะ อาวัตคิดว่าลูกเป็ดจะนอนกับอาวัตคนเดียวหรือไง” กรองขวัญถามย้อนกลับไปเสียงแข็ง

“หลังจากคืนนั้นของเรา ลูกเป็ดก็ไม่เคยออกจากบ้านตอนกลางคืนอีกเลย ผู้ชายสักตัวก็ไม่เข้าใกล้ เรื่องแค่นี้ถ้าคิดไม่ได้ พี่คงโง่มาก”

ดวงตากลมโตเขม่นมองคนรู้ดีไปทุกเรื่อง

นี่คงไม่ใช่ว่าเขาจับตาดูเธออยู่ตลอดเวลาหรอกนะ!

ภวัตเห็นสายตานั้นแล้วก็ถอนหายใจกับอาการดื้อเงียบแบบนี้ “คิดจะบอกพี่วันไหน หรือไม่คิดจะบอกกันเลย”

“อาวัตบอกลูกเป็ดเองนี่คะ ว่าไม่อยากรับผิดชอบเรื่องที่เกิดขึ้นในคืนนั้น”

“แต่ในเมื่อเรื่องคืนนั้นมันมีภาคต่อ ลูกเป็ดก็ควรจะบอกพี่ ซึ่งเป็นคนทำภาคต้นด้วยกันกับลูกเป็ด” คราวนี้น้ำเสียงของภวัตเต็มไปด้วยความไม่พอใจ หากเขาไม่ตามเรื่องเธออยู่ ป่านนี้ก็คงไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

“ปรึกษาแล้วได้อะไรคะ ปรึกษาแล้วอาวัตจะรับผิดชอบลูกในท้องของลูกเป็ดหรือไง” เธอเถียงทันควัน ภาคต้นภาคต่อบ้าบอคอแตกนะสิ!

เขาตอบหน้านิ่ง “ไม่...”

“หึ! ก็ไม่” กรองขวัญว่าเสียงหยัน

“ไม่มีปัญหาต่างหาก”

หากประโยคต่อมาของภวัตก็เล่นเอาเธอชะงักกึก “ว่าอะไรนะคะ?”

“ในเมื่อพี่ทำให้เขาเกิดขึ้นมาได้ พี่ย่อมยินดีรับผิดชอบทุกอย่าง จะให้พี่รับผิดชอบยังไงลูกเป็ดว่ามาได้เลย” เขาเกริ่นไปอย่างนั้น เพราะใจเขามีคำตอบแล้ว มีอยู่ตั้งแต่แรกเริ่ม...

กรองขวัญกัดฟันถามไปเสียงต่ำ “ถ้าลูกเป็ดขอให้อาวัตแต่งงานเลี้ยงดูลูกเป็ดกับลูกที่จะเกิดมา อาวัตก็จะยอมอย่างนั้นเหรอคะ”

“ยอมสิ”

“มันเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นโดยไม่ตั้งใจ อาวัตไม่จำเป็นต้องรับผิดชอบ”

“คืนนั้นพี่มีสติครบถ้วนสมบูรณ์ดี พี่ตั้งใจนะ” เขาขัดขึ้นมา แถมยังจ้องตากลมโตด้วยแววตากึ่งดุกึ่งยิ้ม

มีสติดีครบแล้วใยไม่ห้ามเธอไม่ห้ามตัวเองให้หยุดทำเรื่องแบบนั้น!

อาวัตบ้า!

“ตกลงว่าลูกเป็ดจะให้พี่แต่งงานเลี้ยงดูลูกเป็ดกับลูกนะ วันไหนดี เร็วหน่อยไหม ท้องเราจะได้ไม่ใหญ่มากไปกว่านี้”

“ไม่แต่ง! อาวัตอยากแต่งก็แต่งไปคนเดียวเถอะ” ปฏิเสธเสียงดังแล้วเดินหนีไปหาที่นั่ง เธอปวดขาจนยืนเถียงอยู่แบบนี้ไม่ไหวแล้ว แต่ภวัตไม่ยอม เขารั้งแขนเล็กเอาไว้บอกเสียงดุ

“อย่ามาทำปากดีใส่ ครั้งที่แล้วยังไม่ได้บทเรียนใช่ไหม ถ้าท้องใหญ่ขึ้นมากกว่านี้จะทำยังไง”

“ก็ช่าง สมัยนี้ซิงเกิ้ลมัมมีออกเยอะ”

“พ่อยืนหัวโด่อยู่ตรงนี้ ยังคิดจะเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวเหรอ ฝันไปเถอะ!”

“เออ ฝันก็ฝันสิ ตัวอยากแต่งก็จะได้แต่งหรือไง แน่จริงไปขอเค้ากับพ่อดินให้ได้ก่อนเถอะ!” ตะโกนตอบเสียงดังแล้วกรองขวัญก็นั่งลงกับพื้นร้องไห้โฮออกมาตรงนั้น เธอแสร้งไม่รู้สึกรู้สา แสร้งทำเป็นเข้มแข็ง ไม่ร้องไห้พรรณนาถึงความพลาดพลั้งที่เกิดขึ้น ทั้งที่ความจริงหวั่นกลัวสารพัด ไม่ได้กลัวจะเป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยว แต่กลัวย่าทวดกับพ่อแม่ที่เลี้ยงดูมาอย่างดีจะผิดหวังในตัวเธอมากกว่า ไหนจะพี่ชายฝาแฝดอีก

เห็นอาการของอีกฝ่ายแล้ว ภวัตก็ได้แต่นั่งลงโอบกอดร่างเล็กไว้

“ปล่อย!” เธอดิ้นหนีไม่ยอมรับอ้อมกอดนี้

“ชู่ว ไม่ต้องกลัว ลูกเป็ดแค่บอกมาว่ายินยอมให้พี่รับผิดชอบเรากับลูก เรื่องอื่นพี่จะจัดการเอง”

กรองขวัญดันตัวออกมาเงยหน้าบอกเสียงเครือ “แต่เราไม่ได้รักกัน จะแต่งงานอยู่กินกันได้ยังไงคะ ลูกเป็ดไม่อยากแต่งงานบ่อยๆ ขนาดคนที่บอกว่ารัก...เขายังทิ้งลูกเป็ดไปเลย” ตัวอย่างมีให้เห็นอยู่ ไอ้คุณโตมรมันบอกว่ารักเธอตั้งแต่แรกเห็น ตอนนี้กลับหนีไปมีคนอื่น แล้วภวัตล่ะ? เขาไม่ได้ชอบเธอสักกะนิด จะมารับผิดชอบชีวิตเธอได้ตลอดรอดฝั่งได้ยังไงกัน

“อย่าเอามันมาเทียบกับพี่” ภวัตบอกเสียงเย็น เขาไม่เหมือนผู้ชายคนนั้น แค่ความรู้สึกก็ไม่เหมือนแล้ว “พี่มั่นใจว่าเราอยู่ด้วยกันได้ เราเข้ากันได้ดีคนสวย”

“แต่อาวัตก็ไม่ได้ระ..."

จุ๊บ!

ภวัตก้มลงไปจูบริมฝีปากนุ่มไม่ให้พูดจบ แอบงับเบาๆ ก่อนจะผละออกมากระซิบบอกด้วยดวงตาวาววับ “ห้ามเรียกอาวัต ผู้ชายคนนี้เป็นสามีของลูกเป็ด ไม่ใช่คนอื่นอีกต่อไป แล้วอย่าคิดเยอะ ลูกเป็ดโสด พี่ก็โสด แม้ไม่รักกันตอนนี้ก็จริง ลองอยู่ด้วยกันนานๆ เราก็รักกันได้”

“หึ! พี่วัตไม่มีแฟนจริงๆ เหรอ”

“ไม่มี”

“แล้วผู้หญิงในร้านเสื้อคนนั้นเป็นใคร”

“ผู้หญิงที่ไหน”

“วันก่อนลูกเป็ดเห็นพี่อยู่ที่ร้านเสื้อกับผู้หญิงสวยๆ คนหนึ่ง”

ภวัตจำได้ทันที มีแค่ไม่กี่คนที่เขาไปนั่งรอในร้านพวกนั้น “เธอเป็นลูกพี่ลูกน้องของพี่ ไม่ใช่ผู้หญิงของพี่”

“ลูกพี่ลูกน้อง?”

“ลูกสาวพี่ชายพ่อพี่ ไปถามด้าก็ได้ ด้าสนิทกับพี่น้ำ”

“แน่นะ”

เจ้าตัวจะรู้ไหม ว่าเสียงเริ่มขุ่นขึ้นราวกับว่ากำลังหึงหวงเขาอยู่ “พี่ไม่มีใครจริงๆ ถึงจะไม่สด แต่ก็โสดสนิทแน่นอน เรื่องระหว่างเรามาถึงขั้นนี้แล้วนะ พี่อยากให้ลูกเป็ดคิดให้ดี อย่างน้อยๆ ก็คิดถึงลูกในท้องคนนี้หน่อยเถอะ” มือใหญ่วางลงบนท้องน้อยของหญิงสาว สัมผัสความอุ่นตรงนั้นด้วยหัวใจเต้นตุบตับ “เด็กคนนี้พี่กับลูกเป็ดสร้างเขาขึ้นมา ทำไมคิดจะให้เขามีแค่แม่คนเดียว ทั้งที่พ่อก็อยู่ตรงนี้ อยู่ข้างๆ นี่เอง ไม่ได้ทิ้งขว้างลูกเป็ดกับลูกไปไหนเลย”

กรองขวัญก้มหน้าพูดไม่ออก เพราะว่าเด็กในท้องเธอเกิดขึ้นมาจากความพลาดพลั้ง แถมเธอยังประมาทไม่จัดการป้องกันตัวเองให้ดี...