Se connecterPartager
บทที่ 27 เนคไท
Date de publication:
2026-09-01 23:43:42
Dernier chapitre
บันทึกสามสิบวัน เปลี่ยนเจ้าหนี้ให้เป็นที่รัก บทที่ 64 บทลงโทษ
“ฉันให้เธอตบสี่ครั้งถือว่าชดเชย สี่ปีที่เธอต้องทนแสดงละครเป็นเพื่อนแสนดีทั้งที่เธอรังเกียจฉันมากขนาดนั้น”เซี่ยอวี่ถิงสะบัดมือของเสิ่นซวนเหอออกเพียะ!เสิ่นซวนเหอล้มลงไปกองกับพื้นก่อนจะทันได้เห็นว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง“ตบนี้สำหรับทั้งสี่ปีที่เธอหลอกลวงความเชื่อใจของฉัน”เหล่าผู้ชายในห้องต่างกลืนน้ำลายกับฝ่ามือที่รุนแรงของเซี่ยอวี่ถิง มีเพียงซ่งจื่อเซวียน เขายิ้มมุมปากแววตาเป็นประกายของนักล่าที่กำลังสนุกเมื่อเห็นด้านนี้ของเธอ“แก” เสิ่นซวนเหอกุมแก้มความเจ็บปวดทำให้ใบหน้านั้นเหยเก มุมปากมีเลือดไหลเซี่ยอวี่ถิงเข้าไปกระชากตัวเสิ่นซวนเหอขึ้นมาแล้วตบซ้ำเป็นครั้งที่สองเพียะ! เสียงฝ่ามือกระทบแก้มดังจนลั่น เสิ่นซวนเหอทรุดลงกองกับพื้น หายใจหอบ ความเจ็บปวดที่แก้มรุนแรงจนเธอแทบขยับปากไม่ได้“ตบนี้ที่แสแสร้งและใช้ความจริงใจของฉันเพื่อผลประโยชน์ของเธอ”ยังไม่ทันที่เสิ่นซวนเหอจะได้โต้เเย้งอะไร เซี่ยอวี่ถิงก็เอาคืนเธอเป็นครั้งที่สามเพียะ!“นี่สำหรับที่เธอก็หลอกลวงความจริงใจของอาเจ๋อด้วย”ซ่งจื่อเซวียนขมวดคิ้วไม่พอใจอยู่ด้านหลังที่ได้ยินเซี่ยอวี่ถิงเอ่ยถึงชื่อนั้นขึ้นมาเสิ่นซวนเหอ นั่งทรุดตัวหาย
บันทึกสามสิบวัน เปลี่ยนเจ้าหนี้ให้เป็นที่รัก บทที่ 63 คนบงการ
“จัดการเรียบร้อย” หัวหน้าของกลุ่มชายฉกรรจ์รายงานผู้ว่าจ้าง“เดี๋ยวฉันจะโอนค่าจ้างส่วนที่เหลือไปให้ ก่อนอื่นฉันขอดูหน้ามันหน่อยยืนยันว่าพวกเเกไม่ได้จับผิดคน” ชายที่เป็นหัวหน้าพยักหน้าให้ลูกน้องที่อยู่ด้านหลัง ผู้ว่าจ้างหันหลังกลับไป ลูกน้องทั้งสองคนเข้ารวบตัวก่อนเอาผ้าคลุมหน้าผู้ว่าจ้างเอาไว้“พวกแกจะทำอะไรฉัน ปล่อยนะ”ผ้าคลุมหัวถูกเปิดออก คนที่ถูกจับมาหรี่ตาสู้แสงไฟสลัว สามชายฉกรรจ์ยืนอยู่ตรงหน้า“ใครสั่งให้พวกเเกทำแบบนี้บอกมา ไม่อย่างนั้นแกโดนจัดการแน่”ประตูห้องเปิดออกคนคนหนึ่งก้าวเข้ามา สีหน้าของผู้ที่ถูกมัดถอดสี ดวงตาเบิกโพลงด้วยความตกใจ“ทำไมเป็นเธอ” คนที่ควรจะถูกชายสามคนนี้จับมัดเดินเข้ามาในห้องสีหน้าผู้มาเยือนถอดสีเช่นเดียวกัน เธอเเทบไม่อยากเชื่อว่าคนที่เห็นตรงหน้าคือคนที่สั่งให้คนมาทำร้ายเธอเซี่ยอวี่ถิงมองภาพชายสามคนกำลังเดินหน้าเข้ามาหาเธอ ก่อนจะตะโกนสุดเสียงเพื่อขอความช่วยเหลือ‘ช่วยด้วย’ผลัก ตุบ… จินเฉินซัดหนึ่งในสามคนนั้นล้มลง พวกมันที่เหลือมีทีท่าตกใจแต่ก็พุ่งตัวเข้าหาเขา เซี่ยอวี่ถิงเห็นฝีมือการต่อสู้ของจินเฉินเป็นครั้งแรก ไม่แปลกใจที่คนอย่างซ่งจื่อเซวียนจะจ้างเขาม
บันทึกสามสิบวัน เปลี่ยนเจ้าหนี้ให้เป็นที่รัก บทที่ 62 16 days left
ซ่งจื่อเซวียนนึกประหลาดใจเมื่อเห็นเซี่ยอวี่ถิงเตรียมตัวออกไปมหาวิทยาลัยทั้งทีเมื่อวานเกิดเรื่องขึ้น “คุณเซี่ยจะไปมหาลัยเหรอคะ” คำพูดแฝงน้ำเสียงห่วงใยของหญิงชรา เซี่ยอวี่ถิงเข้าใจได้ว่าป้าหวังคงรู้เรื่องที่เกิดกับเธอเมื่อวานแล้ว “ยิ่งเกิดเรื่องยิ่งต้องไปสิคะ ถ้าไม่กล้าสู้หน้าเท่ากับเรายอมรับ” มือของหญิงชรายื่นมาจับมือเรียวเล็กและส่งต่อความอบอุ่นให้เธอ“คุณเซี่ยเข้มแข็งมากเลยถ้าพวกเราเจอเรื่องแบบนั้นไม่รู้ว่าจะเป็นยังไง” ซือเหยาพูด มู่ซีพยักหน้ารับเซี่ยอวี่ถิงส่งยิ้มให้สองสาวก่อนลงมานั่งที่เก้าอี้ของตัวเอง ซ่งจื่อเซวียนนึกชื่นชมความเข้มแข็ง เด็ดเดี่ยวของเธอ แต่เมื่อนึกถึงเหตุการณ์เมื่อวานที่เผลอพูดจาไม่ดีกับเธอ เขาก็รู้สึกไม่ชอบใจตัวเองขึ้นมา“ไม่มีของว่างรองท้องเหรอ” เซี่ยอวี่ถิงหันมองต้นเสียง ซ่งจื่อเซวียนเคาะนิ้วเรียวยาวลงบนโต๊ะอาหาร มืออีกข้างคนกาแฟในแก้วไปมา สีหน้าขรึม ส่งเสียงกระแอมในลำคอ “ป้าหวังเตรียมของว่างให้คุณชายเพิ่มทีค่ะ” “แซนวิชของเธอเมื่อวานน่ะ” ซ่งจื่อเซวียนเน้นคำว่า ‘ของเธอ’ จงใจบอกใบ้ว่าเขาต้องการให้เซี่ยอวี่ถิงเป็นคนลงมือทำ “คุณอยากให้ฉันทำให้เหรอ ได้แต่มีข้อ
บันทึกสามสิบวัน เปลี่ยนเจ้าหนี้ให้เป็นที่รัก บทที่ 61 กลบเกลื่อนความหวั่นไหว
เซี่ยอวี่ถิงอยู่ในอ้อมแขนแกร่ง ด้วยความโดดเด่นของเขาทำให้ทุกย่างก้าวที่เขาเดินผ่านได้รับการสนใจจากคนรอบข้าง “ปิดหน้าเอาไว้จะไม่มีใครทำอะไรเธอได้” ซ่งจื่อเซวียนพูด เสียงทุ้มต่ำนั้นทำให้เธอรู้สึกมั่นคง เซี่ยอวี่ถิงกระชับเสื้อสูทของเขาขึ้นมาคลุมหน้า เขาพาเธอเดินออกไปท่ามกลางสายตาของผู้คนที่มองมาและเริ่มซุบซิบนินทาเขาวางเธอที่เบาะรถอย่างเบามือ ก่อนขึ้นมานั่งข้างเธอ ระหว่างทางเซี่ยอวี่ถิงนั่งนิ่งไม่พูดจา ซ่งจื่อเซวียนมองคนข้างกาย ใจนึกอยากถามว่าเธอรู้สึกอย่างไร ปากของเขากลับไม่ขยับตามใจต้องการ เมื่อเห็นเธอนิ่งเงียบเขาก็ไม่ได้พูดอะไรปล่อยให้เธออยู่กับตัวเอง “กระทู้ในเว็บบอร์ดถูกลบไปหมดแล้วครับ” จางฮุ่ยหมิงรายงาน“อืม”“ทางอธิการได้ประกาศว่าคุณเซี่ยถูกใส่ร้าย และจะคาดโทษคนที่ไม่หยุดเผยแพร่เรื่องนี้” “ขอบคุณนะ” เซี่ยอวี่ถิงตัดสินใจพูดออกมาหลังที่นิ่งเงียบมานานก่อนหลับตาลงอย่างเหนื่อยล้าในมือยังกระชับเสื้อสูทที่คลุมตัวเอาไว้แน่น รถจอดที่หน้าประตูบ้าน เซี่ยอวี่ถิงลงจากรถ เธอมองหน้าซ่งจื่อเซวียนที่ยืนข้าง ๆ ก่อนถอดเสื้อสูทคืนให้เขา ซ่งจื่อเซวียนพยักหน้า จางฮุ่ยหมิงเดินเข้ามารับเสื้อสูทไป
บันทึกสามสิบวัน เปลี่ยนเจ้าหนี้ให้เป็นที่รัก บทที่ 60 ผู้หญิงของฉัน
“ก็มาช่วยเธอไง” ซ่งหยุนเซินเอียงคอ ยักไหล่ซ้าย แม้ปากบอกว่ามาเพื่อช่วยแต่เซี่ยอวี่ถิงไม่ไว้ใจเขาสักนิด “ฉันไม่ได้ต้องการความช่วยเหลือจากคุณ” “แต่เธอกำลังจะถูกพักการเรียนแล้วนะ เชื่อเถอะฉันจัดการได้” ระหว่างทั้งสองคนโต้เถียง อธิการบดีที่ยืนมองทั้งคู่ชักไม่สบอารมณ์เอ่ยถามคนที่ถือวิสาสะเข้ามา“คุณเป็นใคร เกี่ยวข้องอะไรกับนักศึกษาเซี่ย”“สงสัยฉันยังมีอิทธิพลไม่มากพอสินะ ท่านอธิการถึงไม่รู้จัก” ซ่งหยุนเซินเดินหน้าออกไป เขาล้วงมือเข้าในกระเป๋ากางเกงท่าทีวางท่าไม่เคารพอธิการบดี “เชื่อไหมว่าฉันสามารถจัดการให้ท่านอธิการกลับไปนอนเกษียณก่อนเวลาได้”“คุณเป็นใครกันมาพูดจาข่มขู่กันแบบนี้” อธิการบดีไม่พอใจที่มีคนมาข่มขู่ถึงในถิ่นของตัวเองซ่งหยุนเซินยังคงวางท่า เขายักไหล่เอียงคอมองอย่างหาเรื่อง เซี่ยอวี่ถิงเห็นท่าไม่ดีจึงเดินเข้าไปห้าม“นี่คุณจะมาช่วยหรือจะมาทำให้แย่กว่าเดิม” เซี่ยอวี่ถิงป้องปากกระซิบเพื่อไม่ให้คนอื่นได้ยิน“ขอโทษด้วยค่ะ” เซี่ยอวี่ถิงก้มหน้าขอโทษ“ผู้ชายคนนี้เป็นอะไรกับเธอ” อธิการบดีถามด้วยน้ำเสียงฮึดฮัดเต็มทน“เอ่อ…” เซี่ยอวี่ถิงไม่รู้จะแนะนำเขาอย่างไร ซ่งหยุนเซินหัวเราะในลำคอแ
บันทึกสามสิบวัน เปลี่ยนเจ้าหนี้ให้เป็นที่รัก บทที่ 59 เรื่องอื้อฉาว
“มีอะไรเหรอ” เสิ่นซวนเหอถามจ้าวมู่เจ๋อที่วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาในห้องเรียนของพวกเธอ“คือ…” จ้าวมู่เจ๋อไม่รู้จะเริ่มอย่างไรเมื่อเห็นหน้าซีดเผือดของเซี่ยอวี่ถิง เธอคงรู้เรื่องที่เกิดขึ้นแล้ว เขาอยากดึงร่างกายที่สั่นเทานั่นเข้ามาในอ้อมกอดแล้วบอกกับเธอว่าไม่ว่าอย่างไรเขาจะอยู่เคียงข้างเธอ แต่ด้วยเพราะเมื่อวานเขาเพิ่งสารภาพความรู้สึกของเขากับเธอ ระหว่างเขากับเธอจึงเกิดความกระอักกระอ่วนใจอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เขาเองก็ไม่แน่ใจว่าเธอจะยอมรับอ้อมกอดของเขาได้อย่างสนิทใจเหมือนเดิมไหม“ต๊าย ทุเรศจริง ๆ แบบนี้มันขายตัวดีดีนี่แหละ” เสียงคนข้างหลังดังขึ้น จ้าวมู่เจ๋อและเสิ่นซวนเหอหันหน้าขึ้นไปมอง พวกเพื่อนร่วมชั้นจับกลุ่มยืนซุบซิบกันแล้วมองลงมาที่เซี่ยอวี่ถิงเซี่ยอวี่ถิงรู้สึกหวิวจนแทบเป็นลม เธอทรุดตัวลงนั่งกับโต๊ะ จ้าวมู่เจ๋อทรุดตัวคุกเข่าข้างเธอ “ถิงถิง เป็นอะไรไหม” สายตาเลื่อนลอยของเธอที่มองมาทำเอาจ้าวมู่เจ๋อใจหาย เซี่ยอวี่ถิงที่เขารู้จักจะยืนหยัดอย่างถึงที่สุดหากเธอถูกกล่าวหาลอย ๆ เมื่อครั้งตอนเรียนชั้นมัธยมปลาย มีกลุ่มเพื่อนกล่าวหาว่าเธอขโมยกระเป๋าเงินไป เธอก็พิสูจน์ตัวเองจนพ้นข้อกล่าวหา แต
Vous vous intéresseriez aussi à
เล่ห์รักพายุร้าย
Re-match I รีแมทช์85.8K Vuesพิศวาส แรงรัก เมีย นักโทษ ของ นายน้อย
เจ้าหน่อไม้น้อยแห่งตระกูลกู่238.5K Vuesเกิดใหม่ทั้งที ขอหนีจากผู้ชายเฮงซวยคนนี้เถอะ
อี้เสี่ยวเหวิน89.2K Vuesท่านประธานของสามโอรสแห่งสวรรค์พาตัวกลับบ้าน
เจียงจื่อหยา145.8K Vuesอยากเลิกเป็นเพื่อนเธอ
เด็กหญิงมอมแมม (I'm star)217 Vuesไม่ได้อยากเป็นสตรีหมายเลขหนึ่งของท่านประธานาธิบดีสักหน่อย!
หนูแดงตัวน้อย64 Vuesคืนนี้ไร้ไออุ่น
อันเสี่ยวตี๋459 Vuesเพลินพิศวาส
มนต์ศิขริน202 Vues
