Accueil / โรแมนติก / บันทึกไซด์ไลน์ / 2 | การประมูลพรหมจรรย์

Partager

2 | การประมูลพรหมจรรย์

last update Date de publication: 2025-06-26 11:01:54

ฉันถูกจับยัดเข้าไปในชุดเสื้อยืดเอวสูงเห็นหน้าท้องอันแบนราบพร้อมกับสะดือขาวผ่องแสนเซ็กซี่ มีกล้ามเนื้อผุดขึ้นมาเล็กน้อยกับกางเกงขาสั้นเสมอจิ๋มสีดำและรองเท้าบูทหนังสีดำยาวเกือบถึงเข่า ใบหน้าถูกแต่งด้วยลิปสติกสีแดงสด เขียนคิ้วและปัดแก้มเล็กน้อยโดยฝีมือของเจ๊เบียร์ ในขณะที่ฉันนั่งนิ่งพลางหาคำตอบจากการกระทำ

“นี่ฉันเป็นอะไรไปแล้วเนี่ย…?” ฉันถามตัวเองเบา ๆ อยู่หน้ากระจก ดวงตาสะกดไปที่เงาสะท้อนซึ่ง…

มันดูไม่เหมือนตัวเองเลย…

"หนูชื่ออะไรนะ เมื่อกี้พี่ยังไม่ได้ถามเลย?" เจ๊เบียร์ถามในขณะที่กำลังลอนผมด้วยท่าทางคล่องแคล่ว

"หนูชื่อนิดค่ะ" ฉันตอบแล้วเม้มปาก รู้สึกถึงความร้อนที่ปลายเส้นผม

"จากนี้ไปชื่อในวงการของเธอคือ มีนา" หญิงวัยกลางคนพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

"วงการเหรอคะ?" ฉันยักคิ้วหนึ่งข้าง

"ใช่ วงการไซด์ไลน์ ชื่อต้องฟังดูน่าหลงไหลเข้าไว้ ถ้าชื่อของเธอกระตุ้นจุดกระสันความหื่นของผู้ชายได้ก็ยิ่งไปได้สวยในอาชีพนี้ บางคนทำเงินได้เป็นแสนในเดือนเดียวเลย" เธอเล่า

"ที่นี่เหรอคะ?" ฉันถามด้วยความอยากรู้

"ใช่จ้ะ แต่ตอนนี้เขาขึ้นงานอยู่" เจ๊เบียร์ตอบ แต่เปลี่ยนน้ำเสียง "นางเป็นถึงระดับวีไอพีของพาราไดซ์อาบอบนวดแห่งนี้ ค่าตัวหมื่นอัพ มีแต่เศรษฐีนิสัยรวยและหื่นกามเท่านั้นที่จะยอมจ่ายเพื่อให้ได้นางมาหลับนอนเพียงไม่กี่ชั่วโมง"

"เธอสวยขนาดนั้นเลยเหรอคะ?" ฉันถามอีก

"อย่าเพิ่งถามเลย ไปขึ้นงานแรกให้เสร็จแล้วค่อยลงมาคุยกัน แต่บอกไว้ก่อนเลยว่า ถ้าก้าวเข้ามาแล้ว ฉุดไม่กลับนะ ยังอยากจะทำงานนี้อยู่ใช่มั้ย?"

ในความเป็นจริงเหมือนตัวเองถูกหลอกมาขายตัว อีกทั้งฉันก็ยังไม่เคยพูดว่าตัวเองอยากทำงานแบบนี้ แม้ก่อนหน้านี้จะบอกว่างานไหนก็รับเถอะ แต่นี่มันงานแบบสอดใส่เข้าไปในร่างกายเลยนะ มันต้องยอมลดศักดิ์ศรีขนาดไหนกัน…

แต่ในตอนนี้ใครจะด่าฉันว่ากะหรี่ก็ไม่แคร์แล้วล่ะ เพราะกะหรี่ กำลังจะเป็นอาชีพทำมาหากินของฉันและฉันจะขึ้นไปอยู่ ณ จุดสูงสุดของมันให้ได้ ค่าตัวครั้งละหมื่นเหรอ…? ไม่น่ายาก

ฉันพยักหน้า

"แน่ใจค่ะเจ๊เบียร์ หนูอยากได้เงินจริง ๆ ค่ะ" ฉันตอบอย่างมั่นใจ

"ถ้าอย่างนั้นก็ดี ทำงานให้เต็มที่ก็แล้วกัน"

หลังจากนั้น เจ๊เบียร์ได้พาฉันขึ้นไปบนเวทีแล้วประกาศแข่งขันการประมูล 'พรหมจรรย์' ของฉัน มีผู้ชายมากหน้าหลายตาพอได้ยินแบบนั้นก็ดวงตาลุกวาว ราวกับสัตว์ป่าที่เห็นเนื้อทองคำ

"เธอเห็นสัตว์ป่าพวกนี้ไหม?" เจ๊เบียร์ถาม ส่วนฉันก็มองไปตามนิ้วชี้ของเธอ สิ่งที่เห็นคือผู้ชายนั่งอยู่เต็มฮอลล์พร้อมดวงตาเป็นประกายจับจ้องมายังฉัน "ในกระเป๋าของพวกมันมีเงินอยู่ไม่ต่ำกว่าแสน สิ่งที่เธอต้องทำก็คือ เอาสิ่งที่อยู่ตรงหว่างขาของเธอ คีบออกมาให้ได้"

ฉันพยักหน้าเข้าใจความหมายของเจ๊เบียร์

ฉันเปลี่ยนท่าทีมาเป็นท่าทีที่เขินอายเล็กน้อยเพื่อแลกคะแนนความใคร่ของเจ้าพวกผู้ชายอย่างที่ไม่เคยทำมาก่อน ตามที่เจ๊เบียร์ได้สอนเอาไว้เมื่อกี้ เมื่อขึ้นไปยืนอยู่บนเวทีเตี้ย ๆ ข้างเจ๊เบียร์ผู้กำลังถือไมค์ไว้ในมือพร้อมเอ่ยต่อ

ซึ่งมันก็ได้ผล ฉันสังเกตพวกเขานั่งจับท่อนเอ็นตรงหว่างขาแล้ว แหม… ฉันคงมีพรสวรรค์ด้านนี้ไปแล้วล่ะมั้ง

“สวัสดีตอนเย็นค่ะ หนุ่ม ๆ ทุกท่าน ดิฉันจะขอเปิดการประมูลพรหมจรรย์อย่างไม่เป็นทางการ ณ บัดนี้ เนื่องจากทางร้านเพิ่งได้สินค้าใหม่เข้ามาสด ๆ ร้อน ๆ อยากจะให้ชายหนุ่มพลังม้าทุกคนได้ลิ้มรส

แต่ผู้ที่จ่ายมากที่สุดจะได้พรหมจรรย์ของสาวน้อยคนนี้ไปครอบครองค่ะ ขออนุญาตแนะนำตัวน้องเลยนะคะ น้องคนนี้ชื่อน้องมีนาค่ะ” เจ๊เบียร์ประกาศออกไมค์ “เริ่มต้นราคาประมูลอยู่ที่พันห้าค่ะ!”

ไม่กี่อึดใจ ราคาค่าตัวของฉันก็พุ่งแรงจนฉุดไม่อยู่ หญิงสาวทั้งหลายในตู้ต่างมองฉันด้วยสายตาอำมหิต

"2000!!"

"3500!!"

"5000!!"

"6500!!"

ตัวเลขกำลังเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ เป็นจำนวนเงินที่ฉันไม่เคยเอื้อมถึงมาก่อน

"ตอนนี้ราคาขึ้นมาอยู่ถึง 7000 บาทไทยแล้วค่า!!" เจ๊เบียร์ประกาศอย่างเมามันส์ราวกับว่าตัวเองกำลังกุมทุกอย่างในมือ

การประมูลพรหมจรรย์คือสงครามของลูกผู้ชาย ว่ากันว่า ผู้ชายมักจะเห็นของลับตรงหว่างขาผู้หญิงเป็นอันดับหนึ่งอยู่แล้ว ผู้หญิงอย่างเราสามารถทำให้ผู้ชายต้องยอมสยบแทบเท้าได้ด้วยมันนี่แหละ

"1 แสน!!"

ทั้งห้องโถงเงียบกริบ ต่างคนต่างตกใจกับจำนวนเลขหกหลักที่ปรากฏขึ้นอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย

มืออ้วน ๆ ที่สวมแหวนทองมีอัญมณีเม็ดใหญ่ประดับอยู่ยกชูขึ้น เขาคือ 'เสี่ยโต' ผู้เป็นลูกค้าประจำที่นี่ ดวงตาส่อแววหื่นกามจ้องมาหาฉันไม่ละสายตา ศีรษะอันโล้นเตียนนั่นสะท้อนแสงไฟในร้านทำให้เขาดูโดดเด่นกว่าคนอื่นในทันที

"คงไม่มีใครสู้ราคาแล้วสินะ หึหึ" เสี่ยโตพูดด้วยความมั่นใจพร้อมหัวเราะกับบอดี้การ์ดสวมสูทแว่นตาดำสองคน

"1 แสนบาทกับเสี่ยโต ครั้งที่ 1 ค่ะ!"

เงียบ ไม่มีใครกล้าสู้ราคา

"1 แสนบาทกับเสี่ยโต ครั้งที่ 2 ค่ะ!"

ยังคงเงียบ สีหน้าของแต่ละคนดูสิ้นหวัง

เชื่อเถอะว่าฉันสิ้นหวังยิ่งกว่า!!

ไม่นะ...ฉันต้องเสียพรหมจรรย์ให้กับไอ้หมูตอนนี่เหรอ…?

‘ไม่เอานะ!!’ ในใจฉันกรีดร้องร่ำไห้ในใจ

"หนึ่งแสนห้าหมื่น!!"

จู่ ๆ ก็มีเจ้าชายม้าขาวเข้ามาช่วยชีวิตฉัน ทุกคนมองไปยังผู้ที่ขึ้นมาเป็นคู่ต่อสู้กับเสี่ยโต เขาเป็นชายหนุ่มมาดหล่อระดับนักร้องเกาหลี ใบหน้าคมเรียว ดวงตาดูมีเสน่ห์เย้ายวน พวกหมอนวดที่นั่งอยู่ในตู้ยังมองตาไม่กระพริบ

"เสี่ยลีสู้ด้วยราคาแสนห้า เสี่ยโตว่ายังไงคะ!?" เจ๊เบียร์ประกาศถามชายร่างอ้วนที่ตอนนี้ใบหน้าดูผิดหวังและรอยยิ้มอันภาคภูมินั้นได้หายไป

"ไม่ล่ะ ผมไม่สู้" เมื่อคำพูดนั้นออกจากปากเสี่ยโต นั่นทำให้ครั้งแรกของฉันตกเป็นของเสี่ยลีไปโดยปริยาย

"ไม่มีใครกล้าสู้แล้วนะคะ งั้นสาวพรหมจรรย์ น้องมีนาคนนี้ตกเป็นของเสี่ยลีค่ะ! " เจ๊เบียร์ประกาศชัยชนะเสียงดัง จากนั้นเสียงปรบมือดังขึ้น ฉันเห็นเสี่ยลียืนขึ้นและโค้งคำนับให้กับผู้เข้าร่วมประมูลทั้งหมดด้วยท่าทางอ้อนน้อมแต่ทรงพลัง

"ขอเชิญเสี่ยลีขึ้นมารับน้องมีนาด้วยค่ะ"

ให้ตายสิ เขาตัวสูงจังและ…หล่อมากด้วย

จู่ ๆ ฉันก็หัวใจเต้นแรงขึ้น เมื่อชายหนุ่มเดินขึ้นมาบนเวที ระดับความสูงของฉันแค่หน้าอกเขาเอง เขาจับมือฉันและลากฉันลงมาที่แคชเชียร์จ่ายเงิน เขาจ่ายด้วยเงินสดก้อนโตที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน เจ๊เบียร์พาฉันกับเสี่ยลีขึ้นไปยังห้องวีไอพีชั้นบนสุด ซึ่งมันหรูหรามาก เตียงไซส์คิงตั้งอยู่กลางห้อง มีหน้าต่างบานใหญ่หนึ่งบานถูกเปิดม่านไว้เห็นวิวของกรุงเทพแม้ว่าจะอยู่ชั้นเจ็ดก็ตาม มีอ่างจากุชชี่อยู่หนึ่งอ่างและโซฟาวางเป็นรูปตัวเอลสีแดง ฝั่งกำแพงมีโซ่ แส้ กุญแจมือแขวนอยู่

นี่หลุดมาอยู่โลกไหนกันเนี่ย...

"มาเริ่มกันเลยมั้ย?" เขาถาม

โห... เสียงของเขาเพราะจัง...

"ดะ... เดี๋ยวค่ะ..." ฉันเขินทำตัวไม่ถูก "คือ... ฉันไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไง จะรู้สึกยังไง... แต่... ช่วยกรุณา… ทำเบา ๆ ด้วยนะคะ"

เขาถอนหายใจ

"ก็ได้ครับ ผมจะไม่ทำให้คุณเจ็บ" เขาโน้มตัวเข้ามาจูบฉัน

โอ้โห!! ราวกับว่ามีไฟฟ้าสถิตทั้งร่าง รู้สึกว่าน้ำเริ่มเดินแล้วค่ะ ในหัวของฉันว่างเปล่า มือของเขาโอบเอวฉัน นั่นทำให้รู้สึกสยิวที่ร่องหว่างขาอย่างบอกไม่ถูก จากนั้นเขาก็ล้วงเข้าไปในกางเกงของฉันโดยล้วงผ่านขาอ่อนขึ้นไป ทันทีที่แตะกับปุ่มเสียว ร่างกายฉันก็กระตุกและร้อนผ่าวราวกับว่าไปอบซาวน่า ฉันโอบรอบคอเสี่ยลีอัตโนมัติพร้อมขาอ่อนยวบราวถูกสูบเรี่ยวแรง เขาเอาริมฝีปากอันนุ่มนวลมาสัมผัสกับลำคอด้านซ้ายของฉันเบา ๆ

"อ๊าาา!!!" ฉันครางด้วยเสียงแปลก ให้ตายสิ...รู้สึกดีจริง ๆ

"ผมจะทำให้ครั้งแรกของคุณเป็นครั้งแรกที่คุณต้องจำไปจนตาย" เขากระซิบที่ข้างหูฉัน นั่นยิ่งทำให้อ่อนระทวยราวกับถูกสะกดยังไงยังงั้น

อ่า... ฉันอยากโดนมันสอดเข้ามาเหลือเกิน อยากรู้ว่ามันจะรู้สึกยังไง

จากนั้นเขาได้ปลดเปลื้องเสื้อผ้าฉันจนหมด หน้าอกคัพซีกลมเป็นลูกสวยเต่งตึง หัวนมตั้งชู หน้าท้องแบนราบมีกล้ามหน้าท้องบาง ๆ เขาเริ่มเล้าโลมฉันอีกครั้งด้วยการบีบหน้าอกอย่างเบามือก่อนใช้ปากประกบและขบมันอย่างนุ่มนวล

“อ๊ะ!!”

ฉันร้องเสียงหลงทันที รู้สึกว่ากางเกงในของฉันนั้นเปียกโชกไปหมด

"หืม... ต้องการขนาดนั้นเลยเหรอ?" เขาถามพร้อมกับสบตาฉัน ดวงตาสีน้ำตาลเป็นประกายนั้นสะกดฉันจนอยู่หมัด ตอนนี้ฉันได้

พลีกายให้เขาแล้ว ครั้งแรกของฉันจะเป็นเขานี่แหละ ไม่น่าเชื่อว่านั่งอยู่ที่สวนสาธารณะดี ๆ ก็ได้นอนกับหนุ่มหล่อระดับเทวดา

ฉันพยักหน้า

"นิสัยไม่ดีเลย" ว่าแล้วเขาก็ถอดกางเกงของฉันรวมถึงกางเกงใน เผยให้เห็นแคมโหนกนูนของฉันที่มีขนเพชรสั้น ๆ ไม่ต่างจากสนามหญ้าขนาดย่อม

"ฉันต้องการ... ดะ... เดี๋ยวนี้… ได้โปรดเถอะนะคะ" จากนั้นเขาผละออกจากฉันแล้วก็ถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกเมื่อได้ยินคำร้อง

ให้ตายสิ ซิกแพ็คแน่น ๆ นั้น เขาได้มาอย่างไร นั่นทำให้ฉันยิ่งรู้สึกต้องการเข้าไปใหญ่ พอเขาถอดกางเกงเท่านั้นฉันก็ได้เห็นพญานาคชูผงาดออกมา จากที่ได้เห็นขนาดของมันแล้วทำให้อดคิดไม่ได้ว่า ‘ถ้าฉันโดนสอดเข้าไปลึก ๆ จะรู้สึกยังไงนะ...?’

"ตามปกติต้องใช้ปากทำความสะอาดก่อนนะ แต่ครั้งนี้ไม่จำเป็นต้องทำอย่างนั้นก็ได้" เขาพูด

เขาพาฉันขึ้นไปบนเตียงอันอ่อนนุ่ม แน่นอนว่าอยากล้มตัวไปตรงนั้นแล้วหลับกับเขาทันทีเพราะมันทำให้รู้สึกดีและปลอดภัย แต่ก่อนหน้านั้นต้องทำกิจกรรมอย่างว่าก่อน เขาคร่อมอยู่เหนือฉัน ดวงตาสบกัน เงาดำพาดผ่าน ท่อนเอ็นพญานาคแข็งปั๋งชี้หน้าฉันอย่างเหิมเกริม เขาแกะถุงยางและสวมหัวพญานาคของเขาก่อนจะทาน้องด้วยสารหล่อลื่น จากนั้นจึงนำมาจ่อที่ประตูรูสวาทซึ่งตอนนี้เปียกโชกเพื่อเตรียมพร้อมบุกเข้าโจมตีเมือง

"พร้อมมั้ย? " เขาถามด้วยน้ำเสียงอันอบอุ่น ดวงตาแฝงไปด้วยความเจ้าเล่ห์จนเกิดเงาของมัจจุราชซ้อนทับ

ฉันพยักหน้าแทนคำตอบพลางหวั่นกลัวถึงอนาคตอันใกล้

จากนั้นเขาก็เริ่มสอดใส่มันเข้ามา ฉันกัดริมฝีปากจนลิปสติกหลุด

___________________________

To Be Continue Ep.3

"อึ้กก!! "

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • บันทึกไซด์ไลน์   100 | บันทึกที่ถูกเผยแพร่

    "อะ...เอ่อ...สวัสดีจ้ะ" ฉันทำอะไรไม่ถูก"สวัสดี" พี่ไทตอบด้วยเสียงเรียบเย็นใจเย็น ๆ นะคะคุณสามีฉันจับชายเสื้อของพี่ไทเป็นเชิงห้าม เนื่องจากเขาเป็นคนที่หวงลูกสาวเป็นอย่างมาก"เออ! ไนท์! วันนี้แม่กับเราขับรถผ่านร้านน้ำปั่นดูน่าอร่อยดี อยากลองไปกันดีมั้ย?"น้องไนท์หันมามองฉันด้วยสายตาที่ลังเลอย่างเห็นได้ชัด"เดี๋ยวพ่อขอคุยกับเบนแปปนึงนะ" พี่ไทยิ้มแล้วพาไปคุยห่างจากฉันประมาณห้าเมตรส่วนฉันกับน้องไนท์ที่กำลังลังเลอะไรบางอย่างอยู่เพราะว่าสีหน้าดูไม่ดีเลย ฉันพ่นลมหายใจออกทางจมูกเบา ๆ ก่อนจะล้วงอะไรบางอย่างออกมาจากกระเป๋าถือมันคือถุงยางอนามัยน้องไนท์มองไปยังมันแล้วก็หน้าแดง ราวกับว่ารู้จักมันมาก่อนอ๋า... แม่เข้าใจแล้ว ไวเหมือนกันนะเนี่ยลูกเรา ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้นจริง ๆ"แม่ไม่ว่าหรอกนะที่จะมีอะไรกับเขา แต่แม่ขออย่างเดียวว่าต้องป้องกันไว้ก่อน" ฉันพูดเป็นเชิงสั่งสอนในฐานะที่ตัวเองผ่านเรื่องเหล่านี้มามากมายนับไม่ถ้วน "ไนท์โตแล้ว บางอย่างไนท์สามารถตัดสินใจได้ด้วยตัวไนท์เองแล้วนะ วันนี้แม่ภูมิใจในตัวลูกมาก"น้องไนท์ตะลึงกับคำพูดของฉันเพียงชั่วครู่ก่อนที่จะเข้ามากอดฉันแล้วพูดขอบคุณพร้อมบอกรักฉ

  • บันทึกไซด์ไลน์   99 | ความสุขที่ไม่มีวันจางหาย

    ระยะเวลามันผ่านไปไวเหลือเกิน นี่ก็ผ่านไปตั้งสิบห้าปีแล้วสินะที่ฉันกับพี่ไทได้สร้างอาหารเป็นธุรกิจหลักด้วยกัน ซึ่งทุกวันนี้มันก็ยังขายดีไม่เปลี่ยนแปลง ร้านของเราขยายไปอีกสองสาขาโดยที่พี่ไทยังคงทำอยู่ที่สาขาหลัก ส่วนที่เหลือนั้นล้วนเป็นอดีตลูกศิษย์มวยของพี่ไททั้งนั้น เขาจึงถ่ายทอดทักษะการทำอาหารเหมือนกับถ่ายทอดวิชามวยให้ ส่วนพี่ต้อมนั้นก็ให้จัดการคุมสาขาที่สองด้วยกันกับพี่ผึ้ง ส่วนสาขาที่สามนั้นฉันเป็นคนคุมและจ้างคนมาช่วยบริหารเนื่องจากตำแหน่งหลักของฉันก็คือการไปตรวจคุณภาพร้านแต่ละสาขาแล้วตำแหน่งแคชเชียร์ที่ฉันเคยทำที่สาขาแรกล่ะก็ยกตำแหน่งนี้ให้ 'ไนท์' ลูกสาวของฉันเองด้วยความที่เป็นเด็กน่ารักแถมยังสอบได้ที่หนึ่งมาตลอด และยังมีสติปัญญาที่เฉลียวฉลาดเกินเด็กจึงทำให้ทางโรงเรียนไม่จำเป็นต้องให้ลูกสาวเข้าเรียนทุกวัน อีกทั้งยังหน้าตาน่ารักจึงสามารถดึงลูกค้าหนุ่ม ๆ เข้ามาได้ตลอด แถมยังมีวาทศิลป์เป็นเลิศทำให้ผู้ใหญ่ทั้งหลายต่างเอ็นดูในความน่ารักด้วยความที่เมื่อหลายปีก่อนนั้นทั้งประเทศได้ถูกไวรัสชนิดหนึ่งระบาดไปทั่ว จึงทำให้ทุกอย่างต้องหยุด นั่นก็รวมถึงกิจการร้านอาหารของเราด้วย แต่ก็ยังโชคดีท

  • บันทึกไซด์ไลน์   98 | วัยรุ่นสร้างตัว

    "พี่ไม่อยากกลับไปเป็นลูกน้องของนายลีอีกต่อไปแล้ว" พี่ไทบอกด้วยอารมณ์ขุ่นมัว ภายในดวงตาของเขาว่างเปล่าจนไม่สามารถเดาออกว่าคิดอะไรอยู่"ทำไมล่ะพี่?" ฉันถามพลางเม้มปาก"งานที่นายลีมอบหมายให้พี่แต่ละงานนั้นเป็นงานที่ไม่มีใครสามารถทำได้ทั้งนั้น กว่าพี่จะผ่านงานแต่ละงานมาได้นั้นก็แทบลากเลือด" เขาตอบด้วยอารมณ์หงุดหงิด"แต่นี่มันไม่ใช่งานนักฆ่าแล้วนะ" ฉันแย้ง "หนูเชื่อว่างานพ่อครัวน่าจะไม่น่าทำงานหนักมาก เท่าที่หนูดูมาก็ไม่ได้หนักขนาดนั้น""จริง ๆ พี่อยากจะเปิดร้านตอนนี้เลย ถ้าเป็นไปได้" พี่ไทพูดอย่างเศร้าสร้อย "มันเป็นความฝันของพี่สมัยที่พี่ทำงานให้นายลีแล้ว""ความฝันอะไรเหรอคะ?" ฉันถามพี่ไทยื่นมือของเขามาลูบที่ท้องของฉันที่กำลังป่องอยู่อย่างแผ่วเบาและนุ่มนวล"การได้สร้างครอบครัว แต่งงานกับคนดี ๆ และมีลูกด้วยกัน ได้สร้างอะไรที่พวกเราบริหารจัดการกันเอง" เขาพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล "พี่มีพรสวรรค์ในด้านการทำอาหารแต่คงเลือดร้อนเกินไปด้วยแหละ"ฉันลูบศีรษะของสามีด้วยความเอ็นดู"แต่มาเฟียเขามีสัจจะตรงที่ ถ้าออกไปแล้วจะไม่มีวันกลับเข้าแก๊งอีกเด็ดขาด""แต่พี่ไม่ได้กลับไปทำงานในฐานะนักฆ่าแล้วนี่" ฉันพู

  • บันทึกไซด์ไลน์   97 | ชีวิตเล็ก ๆ

    "อุ๊กก!! " ฉันรู้สึกคลื่นไส้ในช่วงกลางดึกจนต้องรีบลุกไปสำรอกในห้องน้ำ พี่ไทที่กำลังหลับอยู่ก็ตกใจตื่นลุกขึ้นตามมาดูอาการฉันหอบเมื่อสำรอกทุกอย่างออกมาหมดลงในอ่างชักโครก พี่ไทก็กำลังลูบหลังฉันอย่างเบามือ"เป็นอะไรมากมั้ยนิด?" พี่ไทถามด้วยความเป็นห่วง แต่ก็ยังคงมีความสะลึมสะลือผสมอยู่ครึ่งหนึ่ง"ไม่เป็นไรหรอกพี่" ฉันหอบด้วยความเหนื่อยอ่อน "แต่ก็รู้สึกมึนหัวนิดหน่อยอะ""ไปหาหมอก่อนมั้ย?""ไม่เป็นไรหรอก" ฉันปฏิเสธทั้ง ๆ ที่รู้ว่าเป็นแน่นอน"เอางี้ เดี๋ยวตอนนี้ไปดื่มน้ำนอนก่อน แล้วถ้าตื่นมาไม่ดีขึ้น พี่จะพาไปหาหมอ" พี่ไทบอกด้วยเสียงที่จริงจังฉันพยักหน้าด้วยความยินยอมก่อนพี่ไทจะช่วยพยุงร่างของฉันไปนอน.................."เบอร์ยี่สิบเอ็ดเข้าตรวจพบคุณหมอที่ห้องตรวจหมายเลขสามค่ะ" นางพยาบาลชุดขาวนวลใบหน้าสะสวยขอบตาคล้ำ ๆ เรียกหมายเลขที่ตรงกับที่เขียนอยู่ในบัตรคิวซึ่งนางพยาบาลอีกคนให้ฉันไว้ฉันกับพี่ไทลุกเดินเข้าไปในห้องตรวจคุณหมอที่นั่งตรวจเช็คประวัติเมื่อรู้ว่าฉันเดินเข้ามาก็เชิญให้มานั่งที่เก้าอี้ตรงข้าม ส่วนพี่ไทก็ยืนอยู่ด้านหลัง"คุณนิดนะคะ" คุณหมอหญิงวัยกลางคนท่าทางดูใจดีพูดด้วยน้ำเสีย

  • บันทึกไซด์ไลน์   96 | สองชีวิตที่รวมเป็นหนึ่ง

    บรรยากาศในห้องแตกต่างจากที่เราเคยใช้ชีวิตอยู่ก่อนหน้าเพียงเล็กน้อย เพียงแค่พวกจินดาซื้อไฟสีแดงอมม่วงมาติดและปรับระดับความสว่างให้สลัวเพื่อให้ได้มีบรรยากาศที่จะพร้อมผสมพันธุ์ได้ทุกเมื่อนัยน์ตาของสองเราจ้องกันราวกับว่าจะหลอมรวมกับเป็นหนึ่ง ไม่มีใครกระพริบตาให้กัน อย่างกับว่าต่างคนต่างสะกดใจกันจนไม่มีใครคิดที่จะตื่นจากภวังค์พี่ไทโน้มตัวลงมาจุมพิตริมฝีปากของฉันอย่างนุ่มนวล อารมณ์ของฉันก็พลุ่งพล่านทันทีฉันหลับตาและปล่อยให้อารมณ์มันพลุ่งพล่านออกไปแบบที่ไม่มีวันกลับ ฉันเอื้อมแขนทั้งสองข้างเข้าไปกอดสามีอย่างรักใคร่ ลิ้นของฉันเลื้อยเข้าไปทักทาย"อื้อ~" ฉันหลุดครางไปเล็กน้อยประสานกับเสียงลมหายใจที่เป็นจังหวะพี่ไทผละจากฉันพร้อมกับเปลือยบน ส่วนที่ยากที่สุดก็คงจะเป็นเนคไทที่ต้องแก้ปมให้ถูก ไม่งั้นก็จะกลายเป็นรัดคอเอา ร่างกายที่ปกคลุมไปด้วยกล้ามเนื้อที่เป็นมัดสวย สะท้อนแสงจนแทบจะกลายเป็นกล้ามเนื้ออัญมณี นั่นยิ่งทำให้ช่วงกลางของฉันแฉะไปหมดเมื่อนั้น ฉันลุกขึ้นมารูดซิปเกาะอกของชุดแต่งงานสีขาวบริสุทธิ์ลงเผยให้เห็นหน้าอกอันเต่งตึงแบบที่เขาเคยเห็นอยู่ทุก ๆ วันเขาเอาปากเข้ามาประกบหัวนมที่ตั้งชูก่อน

  • บันทึกไซด์ไลน์   95 | พิธีวิวาห์

    เสี่ยลีลืมจ่ายเงินค่าบริการแฟนเช่า เขาจึงจัดการจ่ายเพิ่มเป็นสองเท่าเพื่อเป็นการขอโทษนั่นคือได้มาอีกห้าหมื่น ด้วยเงินทั้งหมดที่มีนั้นทำให้สามารถจัดงานแต่งในวันที่กำหนดได้โดยไม่มีอุปสรรคใด ๆ ด้วยความที่ฉันไม่มีพ่อแม่หรือญาติพี่น้องแล้ว ตามประเพณี ฝ่ายชายจะต้องไปสู่ขอ ซึ่งฉันให้เสี่ยลีเป็นพ่อและแม่เบียร์เป็นแม่ให้แทนแต่สองคนนั้นกลับปฏิเสธ แต่จะเป็นพ่องานแม่งานให้ ฉันจึงต้องขอคนอื่นมาแทนฉันที่แต่งตัวด้วยชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์แบบเกาะอกชายกระโปรงยาวปิดขานั่งอยู่ที่พื้นเวทีที่ประดับไปด้วยดอกไม้หลากสีและนานาชนิด มีการจัดที่นั่งสำหรับพ่อแม่ฝ่ายเจ้าบ่าวเจ้าสาว ซึ่งพี่ต้อมเป็นพ่อเจ้าบ่าวและพี่ผึ้งเป็นแม่เจ้าบ่าวส่วนพ่อแม่ฝ่ายเจ้าสาวก็เป็นเสี่ยลีและแม่เบียร์ซึ่งเสี่ยลีก็รับหน้าที่เป็นประธานในพิธีเช่นกัน ในช่วงแรกนั้นที่ต้องมีพิธีแห่ขันหมากและเจ้าบ่าวจะต้องแจกซองให้ประตูที่จะเข้าไปสู่เจ้าสาว ซึ่งพี่ต้อมเป็นออกเงินให้ก่อนแล้วให้พี่ไทมาใช้คืนทีหลังคนที่มาร่วมงานแต่งส่วนมากจะเป็นเพื่อน ๆ ในพาราไดซ์อาบอบนวดโดยเสี่ยลีเป็นประธานในพิธี นัยน์ตาของเขายังคงมีความเศร้าโศกเก็บซ่อนอยู่และไม่อยากที่จะให้

  • บันทึกไซด์ไลน์   94 | แสงสว่างที่ปลายอุโมงค์

    สิ่งที่ฉันได้ยินนั้นมันเป็นเรื่องจริงงั้นเหรอ...?"เดี๋ยวพี่! จะเป็นคนช่วยออกเงินส่วนหนึ่งให้เองงั้นเหรอ?!" ฉันพูดทวนสิ่งที่พี่ต้อมเอ่ยออกมา"พี่เป็นคนที่พูดจริงทำจริง พี่จำเลขบัญชีของน้องนิดได้ เดี๋ยวพี่โอนเงินไปให้เดี๋ยวนี้แหละ!""เดี๋ยวสิพี่ต้อม...!" ฉันขัดด้วยความลำบากใจ"เอาน่านิด พี่ก็เห็นด้ว

    last updateDernière mise à jour : 2026-04-04
  • บันทึกไซด์ไลน์   88 | นี่จะพาหนูไปไหนเนี่ย?

    ฉันตื่นขึ้นมาอีกทีด้วยเสียงปลุกของเสี่ยลี"เครื่องจะลงแล้วนะ ตื่นได้แล้วครับ" เขากระซิบข้างหูฉันเปลือกตาที่หนักอึ้งก็ถูกยกขึ้นเห็นใบหน้าอันหล่อเหลาของเสี่ยลีจ้องอยู่"อรุณสวัสดิ์ค่ะ เสี่ยลี" ฉันหาว"บอกว่าอย่าเรียกเสี่ยไง มันทำให้ผมดูไม่ดีไปเลย" เขาแย้งพร้อมทำหน้ามุ่ย"โอเคค่ะ จะไม่เรียกแบบนี้แล้ว

    last updateDernière mise à jour : 2026-04-02
  • บันทึกไซด์ไลน์   65 | หนังเรื่องแรกที่ออกฉาย

    "ใช่พี่มีนาหรือเปล่าคะ? สวยกว่าตัวจริงอีกนะคะเนี่ย" น้องผู้หญิงในชุดนักเรียนมัธยมคนหนึ่งเข้ามาทักฉัน ดูจากส่วนไหนก็เป็นเด็กมัธยมต้นแน่นอน เพราะดูจากการใส่ชุดนักเรียนมัธยมต้น รองเท้านักเรียนถักเปียสองข้างและใส่แว่นกรอบดำทรงกลมคือทักฉันนั้นไม่มีปัญหาหรอก แต่ฉันกำลังนั่งจกส้มตำอยู่กับเพื่อน ๆ ไง เชื่

    last updateDernière mise à jour : 2026-03-28
  • บันทึกไซด์ไลน์   25 | อนาคตของฉันและเขา

    เป็นประสบการณ์ที่ดีที่ฉันได้ไปมีอะไรกับพี่ไทในอาบอบนวดซึ่งฉันทำงานอยู่โดยไม่เสียเงินแม้แต่บาทเดียว ฉันจำได้ขึ้นใจเลยว่าเราจัดกันสามถึงสี่รอบ รวมถึงเอากันในอ่างด้วย ฉันสเปรย์ทั้งร้อนและเย็นซึ่งนั่นทำให้เขาพอใจเป็นอย่างมาก พอกลับห้องไปก็ไม่มีแรงจึงผล็อยหลับกันไป พอตื่นมาอีกทีก็เที่ยงคืน ฉันทำอาหารมื้

    last updateDernière mise à jour : 2026-03-20
Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status