LOGINShare
ตอนที่ 19 เหยื่อหรือผู้ล่า
publish date:
2026-08-18 06:32:10
Latest chapter
บัลลังก์นางมาร ตอนที่ 26 ตัวตนของหานเยว่
ท่ามกลางกระแสลมหนาวที่พัดโบกสะบัดธงทิวบนยอดเขาสูงชันรอยต่อแคว้นเหนือเฟยเทียนรองแม่ทัพหนุ่มผู้มีใบหน้าคมเข้มและท่าทางทะมัดทะแมง กำลังนั่งคิ้วขมวดจ้องมองเอกสารกองมหึมาในค่ายพักแรมชั่วคราว"ท่านรองแม่ทัพ... นี่พวกเราต้องทำถึงขนาดนี้เลยหรือขอรับ?" ทหารคนสนิทคนหนึ่งเอ่ยถามพลางปาดเหงื่อ ขณะที่กำลังปลอมแปลงสมุดบัญชีการค้าที่เพิ่งเขียน ให้ดูเหลืองซีดตามกาลเวลาเฟยเทียนถอนหายใจยาว แววตาเต็มไปด้วยความอ่อนใจเมื่อนึกถึงคำสั่งสุดท้ายของเจ้านายก่อนจะ 'ขายตัว' เข้าหอคณิกา‘สร้างตัวตนให้ข้า... หานเยว่ บุตรชายพ่อค้าแคว้นเหนือที่ล้มละลาย เอาให้แนบเนียนชนิดที่ว่าหากใครขุดหลุมศพบรรพบุรุษตระกูลนี้ขึ้นมา ก็ต้องเจอหลักฐานการค้าของข้าอยู่ในนั้น!’"เจ้าอย่าถามมาก" เฟยเทียนเอ่ยเสียงเข้ม "ท่านอ๋องสั่งให้ทำอย่างไรก็ทำไป หากจวนตระกูลจ้าวส่งคนมาสืบแล้วพบจุดพิรุธแม้แต่จุดเดียว หัวของพวกเราคงมิได้อยู่บนบ่ามาประดับประดาเล่นแน่"ในใจของเฟยเทียนนั้นอยากจะตะโกนก้องฟ้าว่าเขาลำบากใจเพียงใด เจ้านายของเขา... แม่ทัพไร้พ่ายผู้เกรียงไกร ยอมสละสิ
บัลลังก์นางมาร ตอนที่ 25 นอนห้องเดียวกัน
“คืนนี้เจ้านอนห้องข้า ฉุกละหุกเกินไป ข้ายังไม่ได้สั่งให้คนจัดห้องข้างๆ ให้”สำหรับข้า ชายหญิงนอนห้องเดียวกันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร เรื่องบนเตียงยิ่งไม่ใช่สิ่งที่ต้องมานั่งคิดมาก แต่บุรุษตรงหน้ากลับยืนแข็งทื่ออยู่กลางห้องหับที่อบอวลด้วยกลิ่นกำยาน เขานิ่งจนดูเหมือนรูปสลัก ทว่าแววตากลับสับสนลุกรนผิดกับท่าทีของชายคณิกา“เจ้าจะยืนเฝ้าประตูเป็นเทพทวารบาลไปทั้งคืนเลยหรือ?”หานเยว่สูดลมหายใจเข้าลึก เค้นเสียงทุ้มต่ำออกมาอย่างระมัดระวัง“ข้า... เกรงว่ามันจะมิเป็นการสมควรขอรับ”คำว่ามิสมควร หลุดมาจากปากชายคณิกา ฟังดูขบขันจนข้าหลุดหัวเราะในลำคอ“เจ้าถูกขายมาเป็นชายคณิกาในหอชิงเยวี่ย...” ข้าเดินเข้าไปใกล้ ยื่นหน้าไปถาม “ยังจะมาพูดเรื่องความเหมาะสมกับข้าอีกหรือ? หรือเจ้าไม่เคยนอนร่วมห้องกับสตรีคนไหนเลย?”คำถามของข้าทำเอาเขาแทบใบ้กิน ในคราบชายคณิกาที่ถูกซื้อมาด้วยเงินห้าเท่า เขาไม่อาจหาคำไหนมาโต้แย้งได้เลยข้าเลิกสนใจท่าทีเงอะงะนั่น เดินไปนั่งบนขอบเตียง พลางดึงปิ่นออกจากมวยผม ปล่อยให้ผมยาวสยายลงมา แวบหนึ่งข้าเห็นเขาลอบมอง ก่อนจะรีบเบนหน้าหนีเร็
บัลลังก์นางมาร ตอนที่ 24 ซื้อเขยมาฝากท่านพ่อ
ทันทีที่ประตูไม้อันวิจิตรเปิดออก เสี่ยวฮวา สาวใช้ตัวน้อยก็รีบถลันเข้ามาเตรียมรับ เหมือนหมาน้อยรอเจ้าของกลับบ้านอยู่หลายส่วน“คุณหนู! ท่านกลับมาแล้ว... เอ๊ะ?” เสี่ยวฮวาชะงักฝีเท้าจนเกือบหน้าคะมำ นางมองบุรุษร่างสูงสง่าในชุดสีอ่อนก้าวตามข้าลงมา นางจ้องเขาตาโต“นี่... นี่ใครกันเจ้าคะ?”“ท่านเขยหานเยว่ ” ข้าตอบเรียบ ๆ ใช้มือปัดเศษฝุ่นที่ชายเสื้อ“เสี่ยวฮวา เจ้าพาสิ่งของที่ข้าซื้อมาไปเก็บ แล้วหลังจากนี้ดูแลท่านเขยให้ดี อย่าให้ใครในจวนมาวุ่นวายคนของข้า”เขาพยักหน้าให้เสี่ยวฮวาเบาๆ “ฝากตัวด้วย แม่นางน้อย”“เจ้าคะ!... เจ้าค่ะ” เสี่ยวฮวาหน้าแดงซ่าน รีบก้มหน้าลงทันที ข้าเห็นแล้วต้องส่ายหัวด้วยความเอ็นดู ช่างเด็กน้อยจริง ๆ แค่เจอหนุ่มหล่อหน่อยก็หน้าแดงแล้วท่านพ่อนั่งจิบชาด้วยท่าทางสบาย ๆ อยู่ในเรือนรับรอง แม้จะเป็นผู้กุมอำนาจน่าเกรงขามในสนามธุรกิจ แต่เมื่อเห็นข้าเดินเข้ามา ใบหน้าเรียบตึงแฝงไปด้วยแววตากดข่มกลับอ่อนโยนลงทันที“หลินซี! กลับมา
บัลลังก์นางมาร ตอนที่ 23 ชายคณิกา
ทว่าความสงบก็ถูกทำลายลงอย่างรวดเร็ว เมื่อหญิงงามหลายนางในโถงรับรองเริ่มสังเกตเห็นเขา“เขาเป็นของข้า!”เสียงหวานแหลมของหญิงม่ายร่ำรวยในชุดสีเหลืองแผดขึ้น นางหมายตาหานเยว่ไว้ตั้งแต่เห็นเขาก้าวเข้าจวนมาเมื่อวาน“ข้ามาก่อน!”“ไร้เหตุผล!” อีกคนตวาดกลับ “ใครจ่ายเงินก่อนย่อมเลือกได้ก่อน!”เพียงไม่กี่ลมหายใจ หญิงสาวสามสี่นางยืนล้อมโต๊ะของหานเยว่ แต่ละคนจับแขนเสื้อ จับปลายผม จับชายผ้าคลุมของเขาไว้แน่นเสวี่ยหานอ๋องนั่งนิ่ง สีหน้าไม่เปลี่ยน ทว่าในใจเริ่มปวดขมับอย่างรุนแรง ข้าฝ่าด่านศึกมานับไม่ถ้วน ไม่เคยมีศึกใดที่เสียงดังและวุ่นวายเท่านี้! เขาพยายามดึงแขนเสื้อกลับอย่างสุภาพที่สุดเท่าที่อ๋องผู้เคยสั่งประหารคนนับร้อยจะทำได้“ปล่อย...” คำเดียวสั้น ๆ ทว่าไม่มีใครฟังแม้แต่น้อย“หอคณิกา... หรือตลาดสดค้าผัก?” เสียงเรียบนิ่งทรงอำนาจของจ้าวอู๋หลินซีดังขัดจังหวะขึ้นนางมองชายหนุ่มหน้านิ่งผู้นั้นนานกว่าคนอื่น นานพอจะเห็นว่าเขาไม่ได้พยายามประจบประแจงใคร และท่าทีที่ดูจะขยะแขยงเมื่อถูกยื้อยุดนั้นถูกใจนางยิ่งนัก ชายผู้นี้มีไหวพริบวาง
บัลลังก์นางมาร ตอนที่ 22 ชายคณิกา
"แล้วเรื่อง... อาภรณ์เครื่องแต่งกายเล่าพ่ะย่ะค่ะ?"เรื่องหอคณิกาอาห่าวไม่เคยยุ่งเกี่ยว แล้วเรื่องปลีกย่อยเช่นนี้จะรู้ได้เช่นไรเสวี่ยหานอ๋องนิ่งคิดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบกลับด้วยน้ำเสียงจริงจัง"สีอ่อน...""อ่อน... เพียงใดหรือพ่ะย่ะค่ะ?"เขาเหลือบตามองลูกน้อง น้ำเสียงนิ่งสนิท“อ่อนพอให้ดูไม่เหมือนนักฆ่าร้อยศพ” ปกติลูกน้องเขาฉลาด วันนี้เหตุใดถึงเป็นคนคิดเองไม่ได้อาห่าวหดหัวเล็กน้อยหลับตาลง ข้าน้อยขอถอนคำถามทั้งหมดเจ็ดวันสำหรับคนอื่นอาจเป็นแค่เวลา ทว่าสำหรับเขามันคือการรอคอยที่ไม่จำเป็นต้องยืดเยื้ออีกต่อไป“ซีเอ๋อ…” ครานี้เขาจะไม่อยู่ในเงา เขาจะไม่ปล่อยให้นางเผชิญกับพวกคนชั่วเพียงลำพักอีก………………………………………………………หอคณิกาชิงเยวี่ยยามรัตติกาลมาเยือน แสงโคมแดงหน้าหอคณิกาชิงเยวี่ยสาดลงบนพื้นหินศิลาที่เย็นเยียบ ก่อเกิดเป็นเงาตะคุ่มซ้อนทับกันอย่างงดงาม เสียงหัวเราะหยอกล้ออันรื่นรมย์เคล้าไปกับเสียงดีดพิณใสกังวานผสมกลิ่นสุราที่ลอยปะปนในอากาศ บ่งบอกถึงความสำราญของเหล่าชนชั้นสูงที่ไม่เคยหลับใหล หอคณิกาแห่
บัลลังก์นางมาร ตอนที่ 21 ชายคณิกา
ในเวลาเดียวกัน ณ ตำหนักเสวี่ยหานอ๋องบนโต๊ะทำงานไม้หอมโบราณ มีแผนที่เมืองหลวงขนาดใหญ่กางอยู่ตรงกลาง ปลายนิ้วเรียวยาวแข็งแกร่งของพยัคฆ์หนุ่มเคาะลงบนแผนที่ด้วยจังหวะที่สม่ำเสมอ...กึก... กึก... กึก...ทุกเสียงเคาะนิ้วสะท้อนถึงความโกลาหลในใจ ทุกหนึ่งจังหวะ คือชื่อหนึ่งในใจ จ้าวอู๋หลินซี“ว่ามา”"เรียนท่านอ๋อง..."“ตามข่าวที่สืบมา”อาห่าวคุกเข่ารายงาน จะเรียกว่าสืบก็ไม่ถูกนัก ต้องเรียกว่า ‘แอบจับตามอง’ น่าจะตรงประเด็นกว่า" คุณหนูจ้าวจะไปหอคณิกา ‘ชิงเยวี่ย’ ทุกเจ็ดวัน ไม่เคยขาดพะยะค่ะ”ปลายนิ้วเสวี่ยหานอ๋องหยุดเคาะโต๊ะ ทว่าสายตายังคงจ้องแผนที่แผ่นเดิม“ทุกเจ็ดวัน…” เสวี่ยหานอ๋องทวนช้าๆ“นางไปทำอันใดในที่แบบนั้น” เขาหันมองอาห่าวเล็กน้อยหอคณิกา สถานที่ซึ่งเงินซื้อเสียงหัวเราะ ซื้อความลับ สตรีในห้องหอเช่นนางจะไปทำอันใด“นางไปในฐานะใด”“แขกธรรมดาพะยะค่ะ” อาห่าวเว้นวรรคเล็กน้อย“แต่ละครั้ง…นางจะเลือกคนปรนนิบัติเป็นหนุ่มหน้าตาดี”คิ้วเข้มของเสวี่ยหานอ๋องขยับเพียงเล็ก
You May Also Like
ลิขิตรัก องค์ชายไร้ใจ
กุหลาบดิน40.6K viewsปีแห่งภัยอดอยาก ฉันขายวัตถุโบราณเลี้ยงดูท่านแม่ทัพ
มู่โร่ว185.1K viewsยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย
หว่านชิงอิ๋น436.6K viewsยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา
กานเฟย850.5K viewsเกิดใหม่อีกครา ข้าจะเป็นวาสนาให้ท่านแม่ทัพ
ภัสสพิชชา1.2K viewsชาตินี้ข้าคืนนางให้ท่าน
คุณยายจิ้งจอก4.8K viewsย้อนอดีตมาครั้งนี้ข้าจะเป็นเถ้าแก่เนี้ยผู้ร่ำรวย
sanvittayam43 viewsทะลุมิติไปเป็นคุณแม่มือใหม่
จิ้งจอกสะท้านหม้อไฟ2.7K views
