บทที่ 2

ทางด้านนันทิยาเอง เคยแอบมองปันเวลาสอนเด็กๆ ว่ายน้ำบ่อยๆ แต่ก็ไม่เคยเห็นในระยะใกล้แบบนี้ มันทำให้ใจสั่นหวิวขึ้นมาทันทีเช่นกัน ร่างกายที่อยู่ใต้ชุดคลุมเริ่มตื่นตัวเมื่อเห็นกล้ามเนื้อตึงกระชับของหนุ่มอ่อนวัย

สัดส่วนที่เป่งนูนอยู่ในกางเกงว่ายน้ำตัวจิ๋ว ทำให้หล่อนนึกอยากเห็นว่ามันจะมีรูปร่างหน้าตาเป็นเช่นไร

          "ปันเริ่มวันนี้เลยนะ เดี๋ยวฉันขึ้นไปพัก แล้วว่าจะนั่งดูข่าวสักหน่อย" คุณทัพทองพูดจบก็เดินออกไปทันที ทิ้งให้ปันนั่งมองตามด้วยความรู้สึกกระวานกระวายใจที่ต้องอยู่ตามลำพังกับนินทิยา ในสภาพแบบนี้

"เริ่มอะไรกันหรือปัน" คุณนันทิยาถามปันแบบงงๆ เมื่อเห็นสามีเดินแยกตัวออกไปแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย

"อ๋อ...คุณทัพให้ผมสอนพี่นันว่ายน้ำอีกครั้งน่ะครับ" พูดจบปันก็พูดต่อโดยที่นันทิยายังไม่เข้าใจนัก เดิมทีหล่อนตั้งใจแค่นะมานั่งแช่เท้าเล่นน้ำอยู่ข้างสระ มองดูหนุ่มๆ ว่ายน้ำกันเท่านั้น

ไม่คิดว่าทัพทองจะเปิดโอกาสให้หล่อนอยู่สองต่อสองกับปัน

"คุณทัพเล่าให้ผมฟังหมดแล้วครับ เรื่องที่พี่นันเคยป่วยหนักจนแทบเดินไม่ได้ จนพี่นันไม่กล้าว่ายน้ำทั้งที่เป็นคนชอบว่ายน้ำมาก”

“ตายจริง คุณทัพเล่าเรื่องน่าอายของพี่ได้ยังไง”

“ ไม่ใช่เรื่องน่าอายเสียหน่อยครับ ผมว่าพี่นันเก่งมากที่เข้มแข็ง แล้วก็พยายามฝึกจนกลับมาเดินได้อีก พี่นันไม่ต้องกลัวนะครับ ผมจะทำให้พี่นันว่ายน้ำเก่งเหมือนเมื่อก่อนให้ได้เลย” ปันพูดให้กำลังใจเต็มที่

นันทิยาพูดไม่ออก หล่อนนึกถึงความสุขกับการได้ว่ายน้ำของตัวเองตอนที่ร่างกายยังแข็งแรง สมัยนั้นหล่อนชื่นชอบการว่ายน้ำเป็นชีวิตจิตใจ จนสามีต้องสร้างสระว่ายน้ำแบบมาตรฐานเอาไว้ให้ใช้ในบ้าน พอล้มป่วยก็เลิกไปแต่ก็ยังอยากกลับมาว่ายน้ำได้เหมือนก่อน

ตอนนี้หล่อนได้แค่ใส่ชุดว่ายน้ำแอบมานั่งข้างสระแล้วบางครั้งถึงกับน้ำตาซึม ทัพทองคงรับรู้ถึงความเสียใจของหล่อนจึงขอให้ปันช่วยฝึกการว่ายน้ำให้อีกครั้ง

ปันเมื่อเห็นท่าทีกล้าๆ กลัวๆ ของสาวรุ่นพี่ จึงก้าวเท้านำลงสระไปก่อน เดินไปอยู่ในพื้นที่น้ำไม่ลึกมาก

"ลงมาซิครับพี่นัน ไม่ต้องกลัวหรอกครับ ผมจะดูแลตลอดเวลาเลยครับ" กวักมือเรียก

นันทิยาจ้องมองที่ปันนิ่งด้วยอาการลังเลเล็กน้อย แต่เมื่อสายตาเหลือบเห็นเรือนร่างกำยำของหนุ่มรุ่นน้องที่สะท้อนอยู่ใต้ผืนน้ำ ภาพเงานูนเด่นกึ่งกลางลำตัวทำให้ต้องลอบกลืนน้ำลาย ความเกรงกลัวต่างๆ พลันถูกทำลาย

เพราะอะไรบางอย่างที่คล้ายส่งเสียงเรียกร้องให้อยากลอง พาให้นันทิยาทรุดตัวลงนั่งขอบสระ หย่อนเท้าลงไปแช่น้ำ ในใจสับสนแปลกๆ แล้วก็ค่อยๆ ถอดชุดคลุมออกเหลือเพียงชุดว่ายน้ำ วางกองทิ้งไว้บนพื้น เปิดเผยเรือนร่างที่ได้รับการดูแลอย่างดี

ถึงแม้อีกไม่กี่ปีจะแตะเลขสี่และเคยล้มป่วยจนร่างกายซูบผอมแล้วก็ตาม แต่หล่อนก็ฟื้นตัวขึ้นมาได้ปกติ และแข็งแรงไม่ต่างจากสมัยสาวๆ เพราะเม็ดเงินมูลค่ามหาศาลที่ทุ่มเทลงไป ผมตอบรับที่ได้มาก็เลยเป็นที่น่าพึงพอใจมาก

ปันเองด้วยฤทธิ์เบียร์หรือเปล่าไม่ทราบได้ ถึงกับตกตะลึงกับสิ่งที่สายตาตัวตัวเองได้เห็นครั้งแรก

ชายหนุ่มจ้องมองเรือนร่างที่งดงามได้สัดส่วน ความอวบอิ่มนูนเด่นที่เคยซ่อนเร้นอยู่ใต้เสื้อผ้างดงามถูกเผยออกมาเพราะนันทิยาใส่ชุดว่ายน้ำแบบบิกินี่

เต้านมที่ถูกปิดหมิ่นเหม่นั้นล้นทะลักออกมาจากเสื้อผ้าชิ้นเล็กสีขาว ปันเห็นจุกตรงกลางเด่นหราคล้ายกำลังจะพุ่งออกมาอวดสายตาเขา

ชายหนุ่มรู้สึกคอแห้งผากทันที เขาพยายามไม่มองแต่สายตาเจ้ากรรมก็เหลือบไปเห็นอยู่ดี

นันทิยายังนั่งอยู่ขอบสระ ปันจึงมองเห็นโหนกเนื้อกึ่งกลางเรียวขาเปลือยเปล่าของหล่อนอย่างชัดเจน

เนินเนื้อสามเหลี่ยมแลดูนูนขึ้นมากระแทกตา ช่วงขาเรียวยาวได้ส่วน ยิ่งมองปันก็ยิ่งเริ่มความคุมอารมณ์ปั่นป่วนไม่ได้ตามวิสัยคนหนุ่มที่ยังอัดแน่นไปด้วยความต้องการ

แม้ในใจจะไม่คิดอะไร แต่ร่างกายก็มีปฏิกริยาตอบสนองสิ่งที่เห็น สิ่งที่ซ่อนอยู่ในกางเกงเริ่มขยับขยาย หน้าขาปวดตึงไปหมด มันเริ่มแข็งขึ้นจนเป็นลำอย่างรวดเร็วจนน่าตกใจ

นันทิยาค่อยๆ ใช้เท้าเตะน้ำเบาๆ  ก่อนจะเลือนตัวลงสระน้ำช้าๆ ปันขยับตัวเข้ามาในทันที แล้วยื่นมือเข้ามาประคอง โดยแตะแผ่นหลังของหล่อน

"ลงมาเลยครับไม่ต้องกลัว...อย่างนั้นแหละครับ"

นันทิยาค่อยๆ ลงยืนบนพื้น โดยที่ทีปันคอยประคองไม่ห่าง ใช้มือเกาะไหล่เขาพยุงตัว

ในจังหวะลองก้าวเดินหมุนตัวไปมา ปันไม่ทันได้ระวังตัวจึงไม่ได้ถอยหนี เป็นเหตุให้ท่อนล่างกลางหว่างขาของชนเข้ากับบั้นท้ายของนันทิยาจนสะดุ้งตกใจ

          “อุ้ย!...” ของแข็งที่กระแทกเข้ามาทำหัวใจสาวใหญ่เต้นระรัว ผิวแก้มร้อนผ่าวราวกับเด็กสาวแรกรุ่น

“เอ่อ...ขอโทษครับ ผมหลบไม่ทัน” ปันรีบถอยตัวไปด้านหลัง

"ไม่เป็นไร พี่ก็ไม่ทันระวัง กระแทกปันเจ็บมั้ย"

“ไม่ครับ ผมไม่เจ็บเลย พี่นันเป็นยังไงบ้าง ยืนทรงตัวได้ใช่มั้ยครับ”

“ได้จ้ะ ในน้ำแบบนี้ไม่อันตราย พี่รู้สึกโอเคนะตอนนี้ ไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิดเลย ปันอย่าปล่อยมือก็แล้วกัน” หญิงสาวหยุดเดิน แล้วหันตัวไปมาอีกครั้ง คราวนี้รู้สึกมั่นใจเพราะมีมือของปันคอยจับ จึงย่อตัวลงดำน้ำแล้วแหวกว่ายในท่าที่คุ้นเคยในระยะใกล้ๆ

ปันประคองตัวหล่อนไม่ยอมห่าง นันทิยาค่อยๆ นอนหงายบนน้ำแล้วลอยตัว โดยที่ปันยืนประคองแผ่นหลังไว้ แล้วก็ใช้เท้าตีน้ำไปมา

"ดีแล้วครับ..อย่างนั้นแหละครับ"

สายตาของปันยังมองนิ่งที่เนินอกอวบอิ่มที่โผล่พ้นน้ำของนันทิยา ก้อนเนื้อคู่แฝดลอยเด่นอยู่เหนือน้ำ มันขยับเคลื่อนย้ายตามท่วงท่าที่เปลี่ยนไปเรื่อยๆ

กางเกงแบบบิกินี่สีขาวเปียกน้ำแทบปิดอะไรไม่มิด มันรัดรูปสามเหลี่ยมโหนกนูนจนแทบเห็นร่องแคม ปันพยายามไม่มองแต่ก็เผลอทุกครั้งที่ได้ยินเสียงชวนคุยของนันทิยา

มองหล่อนครั้งใดก็เผลอมองนมกับโหนกไปด้วย...

เป้าตุงที่อยู่ใต้น้ำของเขาแข็งตัวอย่างเต็มที่ ปันรู้สึกเหมือนมันระเบิดเสียให้ได้ อุณหภูมิของน้ำ เย็นกำลังดีแต่ภายในใจเขาเดือดพล่าน ใบหน้ามีเม็ดเหงื่อเต็มไปหมด

ตอนนี้รู้สึกเลยว่าปลายลำเอ็นโผล่ออกมาจากขอบกางเกงว่ายน้ำจนเกือบถึงสะดือ เพราะสัดส่วนความเป็นชายของเขามันมีขนาดใหญ่และยาว ขนาดตอนสงบๆ ก็แทบล้นกางเกงอยู่แล้ว พอได้รับสิ่งกระตุ้นก็ยิ่งเหยียดขยายน่ากลัว                  

เขาเอื้อมมือขยับมันให้เข้าที่ ถึงจะรู้ว่ากางเกงว่ายน้ำมันเก็บไม่หมดก็ตาม ทำได้มากสุดก็แค่ไม่ให้มันพุ่งชี้หน้าใคร หวังเหลือเกินว่านันทิยาจะไม่สังเกตเห็น

ปันพยายามไม่เดินเข้าใกล้นันทิยามากนัก แต่ดูเหมือนหล่อนรู้ตัวจึงเหลียวมองหา

นันทิยาเองเริ่มมีความมั่นใจมากขึ้น เพราะปันอยู่ใกล้ๆ หล่อนตีเท้าจนลอยตัวได้เหมือนเมื่อก่อนจึงดีใจมาก เลยเริ่มว่ายออกไปกลางสระ ปันเองก็ตามติดตลอดเวลา

ถึงจะรักษาระยะห่างแต่ก็ห่วงความปลอดภัย เกรงว่าจะเกิดอะไรขึ้น

"ช้าๆ ก่อนนะครับ..ให้ร่างกายมันชินกับน้ำก่อนครับ เดี๋ยวตะคริวกินนะครับ" พูดจบปันก็คว้าตัวคุณนันทิยาไว้

ด้วยความกลัวและรีบ มือของปันคว้าหมับเข้าที่อกนันทิยาแล้วรั้งหล่อนเข้ามากอดไว้แน่น

ร่างกายทั้งสองแนบชิดกันโดยบังเอิญ ลำเนื้อแข็งชันของปันถูไถไปมาที่ก้นของนันทิยาอย่างจัง

 นันทิยาเองก็รู้สึกได้ว่ามีของแข็งบางอย่างถูไถอยู่กับสะโพกของหล่อน ความร้อนจัดและแข็งกร้าวนั้นทำหล่อนสยิวขึ้นทั้งร่าง ขนลุกทั้งตัว

"อย่าเพิ่งว่ายออกไปไกลครับ อยู่แถวๆ นี้ก่อนครับพี่นัน" น้ำเสียงที่เอ่ยออกไปมีอาการสั่นพร่าเล็กน้อย

“เอ่อ...ขอโทษนะปัน พี่ดีใจจนลืมตัวไปหน่อย" ไม่ใช่แค่เสียงปันที่สั่น เสียงของนินทิยาเองก็เช่นกัน

“ไม่เป็นไรครับ ผมว่าตอนนี้พี่นันเริ่มจากเกาะขอบสระ แล้วใช้เท้าตีน้ำก่อนดีกว่านะครับ ขาจะได้แข็งแรงขึ้น"

นันทิยาขยับตัวออกจากการกอดของปัน แล้วเดินมาที่ขอบสระแล้วทำตามที่ปันบอก ปันเองก็เข้ามาประคองที่เอวของนันทิยาไว้ ลมหายใจของปันประทะกับร่างกายของนันทิยาตลอดเวลา

กลิ่นกายของปันโชยเข้าจมูกของหล่อน จนเกิดอาการช่องท้องหดตัว กึ่งกลางกายเกิดปฏิกิริยาบางอย่าง รับรู้ได้ไม่ยากว่าตอนนี้ส่วนนั้นมีหยาดน้ำบางอย่างไหลซึมออกมา

หญิงสาวพยายามข่มความรู้สึกเหล่านั้นเอาไว้ แต่ก็แอบมองที่กางเกงของปันแม้จะอยู่ใต้น้ำ นึกถึงความแข็งตอนมันชนบั้นท้ายแล้วเสียววาบในท้องน้อยสุดๆ

ความใสของน้ำ บวกกับแสงไฟสว่างรอบสระว่ายน้ำ ทำให้สาวใหญ่สามารถมองเห็นสิ่งที่โผล่ออกมาจากขอบกางเกงของปันจนเห็นเป็นลำยาว

นันทิยาตกตะลึงไม่น้อยกับความยาวของเจ้าสิ่งนั้น

“พี่อยากลองไปที่น้ำลึกๆ ดูหน่อย ปันคอยอยู่ใกล้ๆ ได้มั้ย"

นันทิยาเหมือนเด็กดื้อ อยากลองทำอะไรใหม่ๆ ดูบ้าง รีบว่ายไปที่กลางสระ โดยไม่รอให้ปันอนุญาต

ปันได้แต่ว่ายตามไปอยู่ใกล้ๆ คุณนันทิยาว่ายไปได้สักพักก็เหนื่อย จึงรีบผวาเข้ามาหาปันที่เดินตามมาถึงตัวพอดี

ทำให้ทั้งคู่คล้ายโผตัวหันหน้าเข้าหากัน ด้วยความอ่อนล้านันทิยารีบยกขาเกี่ยวรอบเอวปันไว้ ยกแขนโอบรอบลำคอชายหนุ่มกอดตัวปันเอาไว้แน่น

ทำให้สะโพกของหล่อนอยู่ในระดับหน้าท้องของปันพอดีกับตำแหน่งขอบกางเกงว่ายน้ำ...และแนบติดอยู่กับท่อนเนื้อที่โผล่หัวชูคออยู่ตรงนั้น!

"โอย..เกือบไปแล้วปัน"

ปันเองก็ร้องอุทานในใจ...โอว!

"ไม่เป็นไรครับ ผมอยู่นี่ เกาะแน่นๆ พี่นันยังไม่แข็งแรงพอนะครับ ใจเย็นๆ" ปากบอกให้หล่อนใจเย็น แต่เขาเองก็ร้อนเป็นไฟไปแล้วตอนนี้

ปันเผลอตัวดุเบาๆ นันทิยาหน้าเสีย แต่กอดปันไว้แน่นพลางหอบหายใจเหนื่อยเพราะว่ายน้ำออกไปไกลพอสมควร

กลิ่นเหงื่อของปันทำให้หล่อนใจหวิวอีกครั้ง เมื่อเริ่มรู้สึกตัวว่าสภาพตัวเองตอนนี้เป็นอย่างไร

สักพักนันทิยาก็ค่อยๆ ลดระดับตัวลง จนรู้สึกว่าก้นไปชนกับท่อนเนื้อของปันที่แข็งอยู่

หญิงสาวทำหน้าตกใจ นึกขึ้นได้ว่าก่อนหน้านี้หล่อนเห็นลำเอ็นของปันมันแข็งเป็นลำยาวแค่ไหน

และตอนนี้ไอ้เจ้านั่นมันก็บดเบียดอยู่กับโหนกสาวของหล่อนแบบเต็มๆ

ยิ่งคิด นันทิยาก็ยิ่งเกิดอารมณ์ฟุ้งซ่านมากขึ้นไปอีกหลายเท่าตัว บั้นท้ายของหล่อนเผลอบิดส่ายเบาๆ เสียดสีกับท่อนเนื้อร้อนจัดที่ตอนนี้มีอาการสั่นหงิกๆ ตอบรับ

ปันเองก็ไม่ต่างจากหล่อนเท่าไหร่ ทั้งเงี่ยนง่าน จนแทบอดใจไม่อยู่ ใจก็อยากจับเอาแท่งเอ็นยัดแทงเข้าไปสัมผัสร่องแคมใต้บิกีนี่เปียกๆ ของหล่อนให้รู้แล้วรู้รอด เพราะเขาเองช่วงนี้แทบไม่เคยเจอผู้หญิงเลย พอมาเจอความอวบอิ่มนวลเนียนแบบนี้ชักเริ่มอดใจไม่ไหวเหมือนกัน