Masuk
"ฉันคงเรียนต่อไม่ได้แล้วล่ะ" คนที่พูดคำนี้ออกมาดวงตาเศร้าหมองมาก บ่งบอกให้คู่สนทนารับรู้ถึงอารมณ์ของเธอในเวลานี้
"ใจเย็นก่อนสิเสน่หา เธอลองยื่นกู้ดูก่อนไหม" งามพร้อมคือกัลยาณมิตรที่ดีของเสน่หา ไม่ว่าเพื่อนจะพบเจออะไรงามพร้อมก็ไม่คิดจะทิ้งเพื่อนไว้ข้างหลังคนเดียว
"อย่าลืมสิว่าบ้านฉันเป็นผู้ที่ล้มละลาย"
"ให้ฉันคุยกับคุณป๋าให้ไหม" คุณป๋าที่กล่าวถึงคือพ่อผู้ให้กำเนิด แต่งามพร้อมเป็นลูกนอกสมรส
"เธอยังคบฉันเป็นเพื่อนฉันก็ขอบคุณมากแล้ว ฉันไม่อยากให้เธอต้องลำบากใจไปด้วยอีกคน" เสน่หารู้ว่าปัญหาครอบครัวของเพื่อนก็ไม่ได้เบากว่าตัวเองเลย
"แล้วจะทำยังไงดีล่ะ เธออย่าลืมสิว่าครอบครัวยังหวังพึ่งเธออยู่"
"ตอนนี้ฉันคิดอะไรไม่ออกเลย ฉันขออยู่คนเดียวได้ไหม"
"เธออย่าลืมว่ายังมีเพื่อนคนนี้อยู่ข้างๆ เสมอ"
"ขอบใจเธอมากนะงามพร้อม ที่เธอไม่รังเกียจฉันเหมือนเพื่อนคนอื่น" ครอบครัวของเสน่หาล้มละลายเพราะพัวพันในเรื่องฉ้อโกง ตอนนี้พ่อถูกดำเนินคดีอยู่ ส่วนแม่แทบไม่อยากออกมาพบเจอสังคม ตัวเธอคิดว่ายังไงก็ต้องหยุดเรียนไปก่อน ความฝันที่เคยวาดไว้พังทลายลงจนหมดสิ้น
เสน่หา อภินันท์ธนา นักศึกษาปี 2 ตอนเข้ามาใหม่ๆ ทุกคนต่างก็ห้อมล้อม เพราะเธอเป็นลูกสาวของคนมีเงินคนหนึ่ง แต่พอข่าวของพ่อเธอถูกเผยแพร่ เพื่อนที่เคยมีต่างก็ดูถูกว่าเธอเป็นลูกสาวของคนที่ฉ้อโกง
"แกถามหาผู้หญิงคนนั้นทำไมวะ"
"แค่บอกมาว่าตอนนี้ยังมาเรียนอยู่ไหม"
"วันที่เป็นข่าวเห็นมาอยู่นะ"
"ช่วยสืบให้กูหน่อยว่าตอนนี้ยังอยู่บ้านหลังเดิมหรือย้ายออกไปแล้ว"
"อย่าบอกนะว่าแกสนใจลูกสาวของคนที่ฉ้อโกงบริษัทของพ่อตัวเอง"
"พูดมากแค่ไปสืบให้กูพอ"
ผ่านไปแค่ไม่กี่ชั่วโมงคนที่ไปสืบก็นำข่าวมาบอก เพราะการสืบมันไม่ได้ยากเลยตอนนี้ครอบครัวของเธอกำลังเป็นข่าว
"ได้ยินว่าจะหยุดเรียนไปก่อน"
"หยุดเรียน? เกี่ยวกับเรื่องเงินหรือเปล่า"
"คงใช่แหละ ครอบครัวถูกฟ้องล้มละลายแล้วจะเอาเงินที่ไหนมาเรียนต่อล่ะ"
"ขอบใจมึงมาก" หลังจากที่ได้ที่อยู่จากเพื่อนแล้วชาละวันก็ไม่ได้สนใจเพื่อนอีก
"แล้วนั่นมึงจะไปไหน"
"จะรู้ไปทำไม"
"อ้าวไอ้นี่ใช้เสร็จก็ถีบหัวส่งเลยหรือวะ"
ชาละวันขับรถออกมาจากสถานที่นัดพบกับเพื่อน แล้วตรงมาบ้านเช่าตามที่อยู่ที่เพื่อนให้มา
ชายหนุ่มนั่งมองบ้านเช่าหลังนั้นอยู่พักหนึ่ง แล้วคิดถึงเรื่องในอดีตที่ผู้หญิงคนนั้นเคยเมินเขา ก่อนที่จะเข้าเรียนมหาวิทยาลัยผู้ใหญ่เคยนัดให้ทั้งสองทานข้าวด้วยกัน ถึงยังไงก็เป็นผู้ร่วมหุ้นเลยอยากให้ลูกทั้งสองทำความรู้จักกันไว้ เผื่อว่าเรือล่มในหนองทองจะยังอยู่ในหนองเหมือนเดิม
แต่เขาก็ถูกฝ่ายหญิงปฏิเสธแบบไม่มีเยื่อใยเลย ใครมองก็อาจจะคิดว่าเขาไม่ได้คิดอะไรมาก แต่ในใจยังคงรอวันที่จะทำให้เธอได้รู้ว่าปฏิเสธคนแบบเขาต้องเจออะไรบ้าง
ชาละวัน วงศ์เศวต บุตรชายคนเล็กของตระกูลวงศ์เศวต ขณะนี้เขาศึกษาอยู่ที่มหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่ง และเป็นมหาวิทยาลัยเดียวกับที่เสน่หาเรียนอยู่ ถึงแม้ว่าครอบครัวอยากให้เรียนบริหาร แต่เขาก็ไม่จำเป็นต้องไปนั่งบริหารเพราะยังมีพี่ชายอยู่อีกคนที่ทำตามความต้องการของพ่อทุกอย่าง เขาเลยทำตามใจตัวเองโดยการเลือกสายวิศวะ และตอนนี้ชาละวันก็ศึกษาอยู่ปี 3 แล้ว
บำเรอรักวิศวะร้าย บทที่ 112 ตอนจบชาละวัน เสน่หามาแจ้งแม่ว่าเธอจะจัดงานแต่งอยากให้แม่ไปร่วมงานด้วยถึงยังไงนางก็คือแม่ผู้ให้กำเนิด "ยังคิดถึงแม่คนนี้อยู่อีกเหรอ" "แม่คะ" "เอาเถอะงานแต่งของลูกยังไงแม่ก็ต้องไป" "เสน่ห์จะให้รถมารับแม่นะคะ" "แม่ไปเองได้ แค่บอกมาว่าจัดอยู่โรงแรมไหน" หลังจากที่แจ้งเรื่องงานแต่งให้แม่รับรู้แล้วชาละวันก็พาเธอออกมา ตอนนี้แม่ของเธอยังคงอยู่บ้านหลังเดิมที่เขาให้อาศัย ถึงยังไงนางก็เป็นแม่ของหญิงคนรักเขาเลยยกบ้านหลังนี้ให้นางอาศัยอยู่ เสน่หาไม่อยากเปรียบเทียบเลยระหว่างแม่ของเธอกับแม่สามีมันคนละเรื่องกันเลย แต่โชคดีแล้วที่เธอเจอแม่สามีที่ดีแบบนี้ จะได้ไม่ต้องทุกข์ใจเหมือนตอนอยู่กับแม่ของตัวเอง กลับมาถึงบ้านก็มีโทรศัพท์โทรเข้ามาเครื่องของชาละวัน "มีอะไรคะ" หลังจากที่เขาวางสายเธอถึงได้ถาม "ไม่มีอะไรหรอก" "ไม่มีแล้วพวกเขาโทรมาทำไม" เพราะเธอรู้ว่าเป็นใครที่โทรมา "พวกมันโทรชวนไปเลี้ยงฉลองสละโสด" "คุณจะไปไหม" เพราะถ้าเลี้ยงฉลองสละโสดส่วนมากจะมีแค่กลุ่มเพื่อนผู้ชาย ถ้าผู้หญิงจัดก็จะมีแค่กลุ่มเพื่อนผู้หญิง "จะให้ไปไหมล่ะ" ตั้งแต่มีเมียแทบจะตัดขาดเพื่อนฝูงอยู่แ
บำเรอรักวิศวะร้าย บทที่ 110"โอ๊ยย" ตอนที่ถูกถีบร่างของงามพร้อมก็ล้มลงกระแทกพื้น ไม่นานพลเมืองดีก็รีบวิ่งมาช่วยกันจับคนที่วิ่งราว และมีผู้หญิงอีก 2-3 คนที่อยู่ในเหตุการณ์เข้ามาพยุงเธอลุกขึ้น "คุณเป็นอะไรไหมคะ""ฉันเจ็บท้องค่ะ""เรียกรถพยาบาลดีกว่า" พลเมืองดีหันไปคุยกัน และอีกคนก็รีบหยิบโทรศัพท์ออกมา"ได้กระเป๋าคุณคืนมาแล้วครับ ส่วนไอ้หมอนี่พวกเราแจ้งความแล้วเดี๋ยวตำรวจก็คงมา" ผู้ชายที่รุมกันจับคนวิ่งราวช่วยเอากระเป๋าของเธอมาส่งคืนให้"โทรศัพท์" นาทีนี้คิดถึงหน้าสามีมาก คนที่มาช่วยไม่มีคนในบริษัทเลย เธอเลยต้องโทรไปบอกให้เขารู้ครืนนน โทรศัพท์ดังขึ้นตอนที่ขุนไกรกำลังคุยงานกับฝ่ายการตลาดต่อจากเมื่อวานเขาเลยล้วงออกมาดูว่าเป็นเบอร์ของใคร>>{"ฮัลโหล"} ตอนที่งามพร้อมกำลังจะพูดก็ได้ยินเสียงของกรกนกพูดแทรกขึ้นมาก่อน เธอเลยพูดออกมาได้แค่คำว่าฮัลโหลคำเดียว"Project ของกนกเป็นยังไงบ้างคะคุณชอบไหม" {"ผมใกล้เสร็จงานแล้วเดี๋ยวขึ้นไปหา"} เขาคิดว่าเธอจะโทรมาตามหรือไม่ก็โทรมาถามว่าตอนนี้อยู่ที่ไหน เพิ่งแยกกันเมื่อสักครู่นี้เองและเขาก็บอกให้เธอรออยู่ชั้นบนขุนไกรเลยไม่ได้คิดอะไรมากงามพร้อมที่กำลังจ
บำเรอรักวิศวะร้าย บทที่ 109"งาม.." ได้ยินภรรยาทักท้วงแบบนั้นเขาถึงได้มองดูคนที่นั่งอยู่ข้างๆ "..เสร็จงานแล้วเหรอ" ขุนไกรรีบลุกออกจากตรงนั้นแล้วเดินเข้ามาหางามพร้อมเห็นสายตาคนทั้งแผนกมองเธอก็อยากจะเดินหนีไป แต่ถ้าทำแบบนั้นคนที่จงใจสร้างสถานการณ์นี้ยิ่งจะได้ใจ และอีกอย่างนี่คือสามีของเธอเธอจะไม่มีวันเดินหนีปล่อยให้ปัญหามันลุกลาม"เสร็จแล้วค่ะ แล้วคุณคุยงานใกล้เสร็จหรือยังคะ""เสร็จแล้ว เราขึ้นไปข้างบนกัน" มือหนาเอื้อมไปโอบเอวบางแล้วพาออกจากแผนกโดยที่ไม่สนใจลูกน้องที่ยังคุยงานกันค้างอยู่"เดี๋ยวที่เหลือค่อยคุยกันพรุ่งนี้" ฉัตรชัยหยิบเอกสารของท่านประธานที่ยังวางอยู่ที่โต๊ะ และสั่งทั้งแผนกการตลาดให้แยกย้ายกันทำงานเพราะใกล้เวลาเลิกงานแล้วขุนไกรพาเธอกลับขึ้นมาชั้นผู้บริหาร ตอนเดินออกจากลิฟต์ก็แอบมองว่าเธอจะโกรธที่เห็นแบบนั้นไหม เขาผิดเองที่ไม่ได้ระวังตัวเพราะกำลังเครียดเรื่องการตลาด"เอาเครื่องดื่มและผลไม้เข้ามาให้คุณงามด้วยนะ" เขาสั่งให้คนเตรียมผลไม้ไว้เวลาเธอมาที่นี่จะได้มีอะไรให้ทานเล่นงามพร้อมเข้ามาในห้องทำงานก็ยังไม่พูดคุยกับเขา จนวิยะดานำเครื่องดื่มและผลไม้เข้ามาให้"ขอบคุณค่ะพี่ว
บำเรอรักวิศวะร้าย บทที่ 108"มีอะไรหรือลูก" ได้ยินเสียงลูกชายเรียกทีไรหัวใจแม่จะวาย "ผมจะแต่งงานครับแม่""แต่งงาน?""ใช่ครับจัดงานให้เร็วที่สุดเลยครับ""เดี๋ยวก่อนนะลูกงานแต่งไม่ใช่ว่าจะจัดวันนี้พรุ่งนี้ได้เลยนะ""เมียผมอยากแต่งงานแล้วครับ แม่หาฤกษ์ที่เร็วที่สุดเลยครับ""เดี๋ยวพ่อกับแม่จะคุยกับพ่อของหนูเสน่ห์ก่อนนะ""คุยให้ไวเลยครับแม่""แล้วนี่น้องอยู่ไหนล่ะ""อาบน้ำอยู่ครับ"จบเรื่องนี้ชาละวันก็รีบกลับมาหาเสน่หาที่ห้อง เข้ามาก็เห็นว่าเธออาบน้ำเสร็จแล้ว"คุณไปไหนมาคะ""ไปบอกแม่ให้รีบจัดงาน""งานอะไร?""งานแต่งของเราไง""?" หรือเป็นเพราะคำพูดของเธอเมื่อสักครู่"พรุ่งนี้วันหยุดเราไปดูชุดแต่งงานกัน""พรุ่งนี้เลยหรือคะ?""จะรออะไรล่ะ" ชาละวันตื่นเต้นมากกำลังจะโทรไปหาต้นข้าวแต่เพิ่งนึกได้ว่าส่งมันเข้าถ้ำเหยื่อไปแล้วเหตุการณ์ต่อจากตอนที่ชาละวันบอกให้ต้นข้าวไปรอเขาที่ห้องเบอร์ 3 ..ต้นข้าวก็เดินมาเปิดประตูห้องเบอร์ที่เพื่อนบอกว่าจองไว้ แต่พอเปิดเข้ามากลับเห็นผู้หญิงคนหนึ่งนั่งอยู่ในนี้"เธอ?" มองดีๆ เขาก็จำได้ว่าเธอคือรุ่นน้องคนที่เคยทักไลน์มา"สวัสดีค่ะรุ่นพี่""ทำไมเป็นเธอ?""คะ?" ก็พี่เ
บำเรอรักวิศวะร้าย บทที่ 107"พูดมา!" มาถึงห้องเสน่หาเค้นเอาความจริงจากชาละวัน เพราะท่าทางของเขามันดูมีพิรุธ ตอนที่ถามเรื่องของต้นข้าว"คืนนี้กี่น้ำดี""ไม่ต้องมาเฉไฉฉันไม่หลงกลหรอก""ก็คิดว่าบอกให้พูดเรื่องความในใจ""เสน่ห์หมายถึงเรื่องของต้นข้าวกับน้องคนนั้น""ไม่รู้..ใครจะไปรู้ล่ะ""อย่าให้รู้นะว่ามันเกี่ยวข้องกับคุณ น้องเขาน่าสงสารมากเลยรู้ไหม"ชาละวันทำทีส่ายหน้าก่อนจะถอดเสื้อช็อปที่ใส่อยู่ออก แล้วหยิบผ้าเช็ดตัวเข้าห้องน้ำ แต่ที่รีบเข้าห้องน้ำเพราะอยากจะลี้ภัยวันต่อมาที่มหาวิทยาลัย.."นั่นน้องคนเมื่อวานใช่ไหม" เดินออกมาทางคณะก็เห็นน้องคนนั้นนั่งเศร้าอยู่ "เสน่หา" พอเห็นว่าเป็นใครเสน่หาก็รีบเดินตรงเข้าไปหา งามพร้อมเลยต้องเดินตามมา"น้องมานั่งทำอะไรตรงนี้""พี่สาว""มีอะไรให้พี่ช่วยไหม" ถึงแม้จะไม่ค่อยชอบขี้หน้าพี่สาวของผู้หญิงคนนี้ แต่น้องกับพี่มันคนละคนกัน"นาไม่อยากรบกวนค่ะ""พี่สาวเรายังไม่เอาเงินค่าเทอมให้เหรอ""เขาไม่ให้ค่ะ""ทำไมล่ะ""เขาบอกว่าใช้หมดแล้ว""แย่มาก" งามพร้อมที่ยืนอยู่ข้างๆ เป็นคนพูด"พี่ขอถามอะไรเราหน่อยได้ไหม""ถามเรื่องอะไรคะ""เรารู้จักกับพี่ต้นข้าวเหรอ""ย
บำเรอรักวิศวะร้าย บทที่ 106เช้าของวันต่อมา.."เดี๋ยวเข้าเรียนไม่ทันนะครับ" ชายหนุ่มมองต่ำลงไปดูหญิงสาวที่นอนเอาใบหน้าฝังอยู่กับแผ่นอกของเขาไม่ยอมขยับออก"ไม่อยากไปเลยค่ะ อยู่แบบนี้อบอุ่นจัง""ไม่กลัวว่าจะเสียตัวอีกเหรอ" ตื่นขึ้นมาเขาก็จัดให้เธอไปแล้วหนึ่งดอกแต่เธอยังคงอ้อนอยู่เลย"ไหวหรือคะ""พูดแบบนี้ยังไม่ยอมแพ้ใช่ไหม" ขุนไกรจับร่างอีกฝ่ายให้นอนหงายลงก่อนจะพลิกตัวขึ้นคร่อม แล้วโน้มริมฝีปากลงแนบจูบกับริมฝีปากบางเพียงแค่ครู่ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมา "เซ็นไว้ก่อนนะครับตอนเย็นมาต่อให้ วันนี้มีประชุมสำคัญ" ประชุมนี้ขาดประธานไม่ได้ด้วย เขาต้องกลั้นใจดันตัวลุกออกถ้าไม่งั้นคงได้ยาวแน่[มหาวิทยาลัย]"ทำอะไรอยู่จ๊ะมาสายเชียว" เสน่หาแซวเพื่อนเพราะเธอมาถึงตั้งนานแล้ว ส่วนงามพร้อมเกือบเข้าห้องเรียนไม่ทัน"อิจฉาคนมีความรักจังเลย" วาสนาเพื่อนที่อยู่ในห้องเอ่ยพูดขึ้น ที่จริงวาสนาก็ไม่ค่อยชอบหน้าเสน่หาและงามพร้อมหรอก แต่สองคนนี้ดวงกำลังพุ่งถ้าไปขวางทางน้ำกลัวว่าจะมีผลกระทบ และเพื่อนเกลอของวาสนาก็คืออมรรัตน์ คนที่เคยพูดดูถูกเสน่หาตอนที่พ่อของเธอติดคดีความจนถูกฟ้องล้มละลายทั้งสองไม่ได้ตอบกลุ่มนั้นหรอก
บำเรอรักวิศวะร้าย บทที่ 33"?" จะเรียกว่าตกใจกันทั้งโรงอาหารเลยก็ได้ แม้แต่งามพร้อมยังตกใจเลย ใครจะคิดว่าพญาจระเข้จะถอดเสื้อช็อปออกมาปิดกระโปรงที่เลอะประจำเดือนให้กับสาวคณะบริหารธุรกิจ แถมเธอคนนี้ก็เป็นข่าวว่าพ่อของเธอฉ้อโกงบริษัทครอบครัวฝ่ายชายด้วย"ตามออกมา" หลังจากที่ใช้เสื้อพันรอบกระโปรงของเธอไ
บำเรอรักวิศวะร้าย บทที่ 25🔞"อือ" หลังจากที่เขาจับเธอคว่ำลงกับที่นอนแล้ว ชายหนุ่มก็ดันท่อนเอ็นที่มีถุงยางอนามัยแบบไม่เรียบสวมใส่อยู่เข้ามา "อื้อซี๊ด" ความรู้สึกของเขาลดน้อยลง มากแต่ความรู้สึกของเธอนี่สิมันเพิ่มขึ้นตอนที่อีกฝ่ายเริ่มใช้แรงกระแทกชาละวันซอยถี่ๆ แบบชิลด์ๆ แต่กับเธอขย้ำที่นอนไม่เป็นท
บำเรอรักวิศวะร้าย บทที่ 14🔞ตอบออกไปถึงคิดได้ว่าไม่น่าพูดแบบนั้นเลย เธอเองไม่ใช่เหรอที่บอกว่าจะให้ความสุขกับเขานี่แค่เริ่มต้นเองนะผ่านไปสักพักมือที่เขาใช้แรงจับรูดก็ขยับเอง"?" ชาละวันแอบสงสัยเล็กน้อยแต่ก็ปล่อยให้เธอทำ "อาา"เขาไม่อายกันบ้างเลยเหรอ ทำไมเธอถึงอายจัง เพิ่งเคยเห็นของสงวนผู้ชายแบบเต็
บำเรอรักวิศวะร้าย บทที่ 103🔞"ปล่อยค่ะ" เธอไม่ได้อนุญาตว่าจะให้เขาอาบน้ำด้วยหรอก แต่อีกฝ่ายถือวิสาสะเดินตามเข้ามาในห้องน้ำแล้วสวมกอด"ผมไม่ค่อยเข้าใจผู้หญิง ถ้ามีอะไรก็พูดมาตรงๆ ได้เลยนะ""แต่ฉันเห็นคุณเข้าใจทุกอย่างเลยนะคะ กับอีแค่ผู้หญิงทำไมคุณถึงจะไม่เข้าใจ" เธอหมายถึงเวลาทำงานเห็นเขาคล่องแคล่ว







