MasukShare
บทที่ 2
Terakhir Diperbarui:
2026-02-14 16:10:28จากที่นั่งมองบ้านหลังนั้นอยู่พักใหญ่ ทีแรกว่าจะขับรถออกไปแล้วล่ะ แต่เห็นคนในบ้านชะเง้อมองออกมาชาละวันเลยลงจากรถ
"........." เสน่หาจำได้ในทันทีเลยว่าผู้ชายคนนั้นเป็นใคร หญิงสาวมองซ้ายมองขวาดูว่าตอนนี้แม่อยู่ที่ไหน กลัวว่าแม่จะเห็นแล้วเกิดภาวะเครียดอีก เพราะแม่ก็รู้จักผู้ชายคนนี้ด้วย
รอช้าไม่ได้แล้วถ้าแม่เจอเขามีหวังภาวะเครียดกำเริบขึ้นอีกแน่ หญิงสาวเลยต้องรีบออกมาไล่เขาให้ไปจากหน้าบ้านก่อน
"คุณมาทำไม" ตั้งแต่คราวนั้นไม่ใช่ว่าเธอไม่เคยเจอหน้าผู้ชายคนนี้อีก ตอนอยู่มหาวิทยาลัยก็เคยเห็นเขาควงสาวๆ ผ่านหน้าไปอยู่บ้าง
"จะยืนคุยกันตรงนี้เหรอ"
"ฉันไม่มีเรื่องอะไรจะคุยกับคุณ"
"แน่ใจว่าไม่มี.."
"เรื่องคดีความก็ปล่อยให้ผู้ใหญ่เขาจัดการกันเองสิ"
"ฉันไม่ได้มาเรื่องคดีความ"
"แล้วคุณมาทำไม"
"ได้ข่าวว่าไม่มีเงินเรียน"
"นั่นมันเรื่องของฉัน"
"พอดีว่าเงินฉันเหลือใช้.. ฉันไม่อ้อมค้อมแล้วนะ ฉันอาจจะส่งเสียเธอเรียนต่อก็ได้"
"มาทางไหนก็กลับไปทางนั้น" ทำไมเธอจะดูไม่ออก ส่วนมากผู้ชายก็ต้องการจากผู้หญิงแค่เรื่องเดียวเท่านั้นแหละ
"นี่นามบัตร" ชายหนุ่มยัดนามบัตรลงไปในกระเป๋าเสื้อที่เธอใส่อยู่ "ฉันให้เวลาเธอคิด แต่อย่าคิดนานล่ะ เผื่อว่ามีผู้หญิงคนอื่นอยากมาทำหน้าที่นั้นแทนเธอ"
เจ้าของนามบัตรนั้นเพิ่งจะกลับขึ้นรถยังไม่ทันได้ออกรถเลยด้วยซ้ำ นามบัตรที่อยู่ในกระเป๋าเสื้อของเธอก็ถูกทิ้งลงถังขยะต่อหน้าต่อตา..
"เสน่หาครั้งที่สองแล้วนะ ฉันจะทำให้เธอรู้ว่าการที่ปฏิเสธฉันต้องเจออะไรบ้าง"
คณะวิศวกรรมศาสตร์ของมหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่ง
"เรื่องนั้นว่ายังไงบ้างวะ"
"เรื่องอะไรของมึง"
"ก็เรื่องที่มึงให้กูไปสืบไง มึงไปหาสาวสวยนางนั้นหรือยัง"
"อยากจะรู้ไปทำไม"
"อ้าวไอ้นี่ เรื่องของเพื่อนก็เหมือนเรื่องของเรา ถ้ากูยังไม่รู้มันจะเป็นเรื่องของเราได้ยังไง"
"กวนตีนแล้วมึงไอ้ต้น"
"อย่าบอกนะว่ามึงถูกสาวปฏิเสธ รูปหล่อพ่อรวยแบบมึงเนี่ยนะถูกสาวปฏิเสธ"
"ใครถูกสาวปฏิเสธวะ" ขณะที่ทั้งสองกำลังพูดคุยกันอยู่เพื่อนอีกสองคนที่อยู่ไม่ไกลก็เดินเข้ามาร่วมวงสนทนาด้วย
"พวกมึงหุบปากไปเลยนะ" ชาละวันพูดทิ้งท้ายไว้แค่นี้ก่อนจะเดินจากกลุ่มเพื่อนไป พอเดินไปเท่านั้นแหละแมงเม่าก็บินว่อนเลย
"ตกลงใครกันแน่วะ"
"มึงจำสาวคนที่เป็นข่าวเมื่อสัปดาห์ที่แล้วได้ไหม"
"เป็นข่าว?"
"ก็เรื่องที่ถูกฟ้องล้มละลายไง"
"เรื่องนี้มันก็เกี่ยวกับไอ้ชาละวันเหมือนกันไม่ใช่เหรอวะ"
"ใช่น่ะมันใช่อยู่"
"มึงจะพูดอะไรก็รีบพูดมาสิ"
"ก็ไอ้ชาละวันมันสนใจสาวนางนั้นไง มันให้กูไปสืบเรื่องมา"
"พวกกูนึกว่าเรื่องอะไร"
"อ้าวแล้วพวกมึงไม่ตกใจเลยเหรอ"
"ตกใจทำไม สวยขนาดนั้นถ้ามันสนใจมีหรือจะพ้นเงื้อมือของมันไปได้"
"แต่กูดูท่าแล้วนะสาวคงไม่เล่นด้วย"
"กูเล่นว่าสามวัน"
"กูให้เต็มที่สองวัน"
"พวกมึงพูดอะไรกัน"
"มึงจะเล่นกับพวกกูไหมล่ะว่ากี่วันไอ้เสี่ยชามันจะได้เธอคนนั้นมาครอบครอง"
เรามารู้จักเพื่อนๆ ของชาละวันกันบ้าง เพื่อนในกลุ่มของเขามีอยู่ห้าหนุ่มหล่อ คนแรกแน่นอนว่าต้องเป็นชาละวัน คนที่สองและสามเป็นพี่น้องพ่อเดียวกันแต่ก็คนละแม่ ทั้งสองมีนามว่าจักรวาลและวัฏจักร ส่วนคนที่สี่หล่อรวยไม่แพ้กันเขาก็คือคนที่หาข่าวมาให้ชาละวันก็คือต้นหรือต้นข้าว และคนที่ห้ามีนามว่า...
"พวกมึงสุมหัวทำอะไรกันอยู่วะ"
"อ้าวไอ้คล้าวแกไปตามหาน้องทองกวาวอยู่เหรอทำไมเพิ่งมาเอาป่านนี้"
"กวนตีนนะมึงไอ้ต้น"
"พวกมึงเป็นอะไรนักหนาวะยัดเยียดให้กูแดกตีนอย่างเดียวเลย"
Bab terbaru
บำเรอรักวิศวะร้าย บทที่ 20//18+
บำเรอรักวิศวะร้าย บทที่ 20🔞เดินผ่านมาทางหน้าคณะวิศวะก็เห็นนักศึกษากำลังทยอยกันออกมา บางคนก็นั่งจับกลุ่มคุยกันอยู่หน้าคณะ ส่วนมากมีแต่หนุ่มๆ ที่เรียนคณะนี้"คนสวย ทำไมวันนี้ถึงนึกอยากเดินผ่านทางนี้ล่ะครับ" ใครที่สวยเด่นในมหาวิทยาลัยไม่ว่าจะอยู่คณะไหนก็เป็นที่พูดถึงของหนุ่มๆ อยู่แล้ว ยิ่งเป็นเสน่หาแล้วด้วย ถ้าเธอลงประกวดดาวมหาวิทยาลัยแน่นอนว่าตำแหน่งนั้นต้องเป็นของเธอ แต่เสน่หาไม่สนใจเรื่องพวกนี้ทีแรกเสน่หาก็ไม่ได้คุยกับคนที่แซวเธอหรอกแต่พอมองดูรอบๆ แล้วไม่เห็นคนที่เธอต้องการพบเลยหันไปถาม"รุ่นพี่ชาละวันกลับหรือยังคะ""ว้าว ถามหารุ่นใหญ่เลยเหรอเนี่ย""ทำไมแกถึงถามหาพญาจระเข้วะ" งามพร้อมกระซิบถามเพื่อน"พวกพี่ก็ไม่ได้มองนะว่าไอ้ชามันออกไปหรือยัง ว่าแต่น้องอยากเปลี่ยนใจคุยกับพวกพี่ไหมล่ะ"เห็นว่าถามคนพวกนี้ไม่ได้เรื่องเสน่หาเลยเดินผ่านคณะนี้ไป พอเสน่หาเดินออกไปอันปันก็เดินเข้ามาถามกลุ่มเมื่อสักครู่ว่าแม่นั่นมาถามหาใครคนกลุ่มนั้นยังชั่งใจอยู่ว่าจะบอกความจริงไปดีไหม เพราะใครๆ ก็รู้ว่าอันปันเป็นอะไรกับชาละวัน แถมแม่นี่ก็ตามหาเรื่องผู้หญิงทุกคนที่เข้าใกล้ชาละวันซะด้วย"ฉันถามว่าผู้หญิงสอง
บำเรอรักวิศวะร้าย บทที่ 19
บำเรอรักวิศวะร้าย บทที่ 19"รุ่นพี่คณะเราก็ทำไม่ถูกนะ ฝ่ายชายยังไม่เปิดตัวเลยหาระรานคนอื่นไปทั่ว"นั่งทานข้าวตอนเที่ยงได้ยินรุ่นน้องพูดกันอยู่ด้านหลัง เสน่หาเลยหันกลับไปมอง ก็เห็นว่าเป็นรุ่นน้องผู้หญิงคนที่ถูกหาเรื่องเมื่อวานนี้"แกอย่าพูดเสียงดังสิเดี๋ยวงานก็เข้าฉันอีกหรอก""แบบนี้ฟ้องร้องได้เลยนะทำให้เธอเสียหาย เห็นไหมคนเขามองเธอกันใหญ่แล้ว""ช่างมันเถอะเดี๋ยวเขาก็ลืมกัน""ได้ยินว่าเมื่อวานถูกตบด้วยนะ" งามพร้อมกระซิบบอกเสน่หาที่หันไปมองกลุ่มนั้นอยู่"อะไรนะ? ตบรุ่นน้องเลยเหรอ??""ฉันก็ไม่แน่ใจว่าคนที่พูดได้เห็นกับตาไหม แต่ก็ไม่น่ารุนแรงขนาดนั้นต้องไปว่าให้ฝ่ายชายมากกว่าไหม"เย็นของวันนั้น.. เสน่หากลับมาที่คอนโดก็ไม่เห็นเขาอยู่ที่นี่ วันนี้ไม่แน่ใจว่าเขาไปเรียนไหม เธอเลยโทรไปหาเขาดูว่าเรื่องที่เธออยากขอคุยกับนักสืบเขาว่ายังไง และเธอก็ยังมีอีกเรื่องที่จะต้องคุยกับเขาด้วยเสียงโทรศัพท์ดังสองถึงสามทีปลายสายก็ตัดไป ..อยู่กับใครอีกล่ะเนี่ยถึงรับสายเราไม่ได้"ใครโทรมาวะทำไมมึงไม่รับสาย""จะถามทำไม""ไม่ถามก็ได้ครับเจ้าชายเย็นชา""แล้วนี่จะนัดออกมาทำไมนักหนา ก็รู้อยู่ว่ากูยังปวดหัว""รุ่นน้
บำเรอรักวิศวะร้าย บทที่ 18//18+
บำเรอรักวิศวะร้าย บทที่ 18🔞หน้ามหาวิทยาลัย.."จอดค่ะ""จอดทำไม""ฉันเห็นร้านลูกชิ้น นานๆ ป้าแกจะมาขายที" เห็นว่าเธอจะลงไปซื้อของชาละวันเลยจอดรถให้ แต่พอเสน่หาลงจากรถเธอก็บอกให้เขาเข้าไปก่อนเลยถึงแม้จะจอดรอก็คงจอดไม่ได้เพราะเส้นขาวแดงเขาห้ามจอด ชาละวันเลยต้องขับรถเข้าไปก่อน พอเขาเคลื่อนตัวรถออกไปเสน่หาก็มองไปรอบๆ ว่ามีใครเห็นตอนที่เธอลงจากรถของเขาไหม และนี่แหละคือเหตุผลที่เธอขอลงจากรถก่อน ถ้าเข้าไปจอดในลานจอดรถของมหาวิทยาลัยต้องมีคนเห็นแน่ว่าเธอนั่งรถมากับเขา ส่วนลูกชิ้นน่ะเหรอป้าแกมาขายทุกวันอยู่แล้ว"ขอลูกชิ้นสามไม้ค่ะ" ไหนๆ ก็เอามาเป็นข้ออ้างลงจากรถ เธอเลยเดินไปซื้อป้าหน่อยพอได้ลูกชิ้นเสน่หาก็เดินเข้ามาที่คณะ"แกไม่ชอบกินลูกชิ้นไม่ใช่เหรอ" งามพร้อมเห็นเสน่หาหิ้วถุงลูกชิ้นเข้ามาเลยถามดู"ฉันซื้อมาให้แกไง""ซื้อมาให้ฉัน? ขอบใจแกมากนะเพื่อน เรารีบขึ้นข้างบนเถอะ" ตอนที่เดินขึ้นไปงามพร้อมก็พยายามกินลูกชิ้นให้หมด เพราะในห้องเรียนไม่ให้เอาอาหารเข้าไปด้วยเที่ยงของวันนั้น.."พวกนั้นมีอะไรกัน" ลงมาจากคณะเห็นพี่ปี 3 กำลังมีเรื่องกับน้องปี 1"นั่นพี่คนที่เป็นแฟนของรุ่นพี่วิศวะไหม" ทีแรกเสน
บำเรอรักวิศวะร้าย บทที่ 17//18+
บำเรอรักวิศวะร้าย บทที่ 17🔞"ฮัดเช้ย" ตอนที่กำลังมองเขาอยู่เธอก็ได้จามออกมาจนคนที่กำลังจะเดินผ่านหันไปมอง"แก!" อยู่ดีๆ เพื่อนก็จามออกมาจนเป้าหมายหันมาใครจะไม่ตกใจล่ะ"ฮัดเช้ย" รู้สึกคัดจมูกมากจนกลั้นจามไม่ได้เธอเลยปล่อยออกมาอีกครั้ง คงเป็นเพราะโดนฝนเมื่อคืนนี้แน่เลย"ไปกันเถอะค่ะชา" อันปันเห็นชาละวันมองไปดูรุ่นน้องเลยไม่ชอบใจรีบดึงแขนของชาละวันให้ตามมา"ไปกันเถอะชา แหวะ!" งามพร้อมล้อเลียนก่อนจะหันไปถามเพื่อนว่าเป็นอะไรไม่สบายเหรอ"เมื่อคืนโดนฝนนิดหน่อยเราเข้าห้องเรียนกันเถอะ""อ้าวแล้วไม่ไปกินข้าวแล้วเหรอ""ไม่หิวแล้ว" เห็นเขาพาผู้หญิงคนนั้นเดินไปทางโรงอาหารไม่ตามไปดีกว่าวันนี้เสน่หารู้สึกเวียนหัวเลยไปขอยาที่ห้องพยาบาลมาทาน พอทานยาเข้าไปก็รู้สึกง่วงนอนแต่ก็ต้องบังคับตัวเองไม่ให้หลับ"เสน่ห์!" งามพร้อมหันมาเขย่าตัวเพื่อนเพราะถึงแม้เธอจะบังคับตัวเองยังไงก็สู้ความง่วงไม่ไหว"มีอะไรเหรองามพร้อม""เอ่ออาจารย์คะคือเพื่อนของงามไม่ค่อยสบายค่ะ""ไม่สบายแล้วทำไมไม่ไปขอยามาทาน""ไปขอมาแล้วค่ะ""รู้ว่าตัวเองไม่ไหวจะเข้าห้องเรียนทำไมให้มันดูไม่ดี""ขอโทษด้วยนะคะ" เขย่าตัวเพื่อนยังไงก็ไม่ตื่นจนใ
บำเรอรักวิศวะร้าย บทที่ 16
บำเรอรักวิศวะร้าย บทที่ 16ลงมาถึงข้างล่างก็ลืมเลยว่าตัวเองไม่ได้หยิบเอากระเป๋าออกมาด้วย ถ้าจะกลับเข้าไปเอาอีกเดี๋ยวขัดจังหวะเขา เสน่หาเลยมานั่งโซฟาที่ทางคอนโดจัดหาไว้ให้ โทรศัพท์มือถือก็อยู่ในกระเป๋าจะเลื่อนโทรศัพท์เล่นเพื่อฆ่าเวลาหน่อยก็ไม่มี ตอนนั่งรอเธอก็เอาแต่มองดูคนนั้นเดินผ่านทีคนนี้เดินผ่านทีจังหวะที่กำลังมองอะไรเพลินๆ อยู่ประตูลิฟต์ก็เปิด เสน่หามองไปพอดีเห็นว่าหนึ่งในคนที่ออกจากลิฟต์มามีชาละวันด้วย เธอกำลังมองหาที่หลบแต่ถ้าหลบก็คงไม่ทัน"......" เขาไม่เห็นเรานั่งอยู่ตรงนี้เหรอ จะเห็นได้ยังไงก็เขาไม่ได้มองมานี่ ..ถามเองและก็ต้องตอบเองพอชาละวันเดินออกไปแล้วเสน่หาถึงได้กลับมาชั้นบน"??" ตายห่าแล้วไม่ได้เอากุญแจห้องออกมาด้วย ประตูของห้องถ้าปิดมันจะล็อกอัตโนมัติ ทำยังไงดีของก็อยู่ในห้องหมดเลย ตามเขาลงไปตอนนี้ทันไหมเนี่ยยังไงก็ต้องเสี่ยงเผื่อว่าเขายังคงคุยโทรศัพท์อยู่ในรถ เสน่หารีบตรงมาที่ลิฟต์แล้วกดลงชั้นล่าง พอมองไปทั่วๆ ลานจอดรถก็ไม่เห็นรถเขาจอดอยู่แล้วโอ๊ยฉันจะบ้าตาย มองไปเห็นรถที่เขาให้เธอใช้ จอดอยู่ตรงนั้นแต่ก็ไม่มีปัญญาที่จะไปเปิดมันเพราะกุญแจอยู่ในกระเป๋าเขาจะกลับมาง่า
บำเรอรักวิศวะร้าย บทที่ 15
บำเรอรักวิศวะร้าย บทที่ 15"ตื่นแล้วเหรอ" ชาละวันที่อยู่ในชุดลำลองมีแค่กางเกงขายาวตัวเดียวโดยไม่ได้สวมเสื้อ ตอนที่เธอตื่นขึ้นมาก็เห็นเขายืนมองดูวิวบรรยากาศรอบนอกของคอนโดที่มีกำแพงเป็นกระจกรอบทิศทาง"ค่ะ" รู้สึกระบมไปทั้งตัวเลยแต่ก็ต้องกัดฟันลุกขึ้นมาให้ได้"สายๆ ฉันมีธุระ จะพาออกไปซื้อเสื้อผ้า""ค่ะ" โชคดีที่เขาไม่ได้หันมองมา ถ้างั้นเธอคงอายมากกว่านี้แน่และสภาพของเธอก็ดูไม่ได้เลย เสน่หาค่อยๆ พาร่างตัวเองเข้าห้องน้ำ ตอนก้าวเดินความเจ็บปวดที่ไม่เคยมีก็ปรากฏบนร่างกายขณะที่อาบน้ำอยู่ก็รู้สึกเจ็บแสบตรงที่ถูกเสียดสี รวมไปถึงช่วงต้นขาก็รู้สึกปวดร้าวไปทั้งต้นขาเลยพอทำความสะอาดร่างกายเสร็จเธอก็ออกมาจากห้องน้ำ และไม่ลืมที่จะบอกเขาว่าไม่มีเสื้อผ้าใส่ออกไปข้างนอกชาละวันเดินไปหยิบชุดของผู้หญิงส่งให้กับเธอ "คงใส่ได้นะ"เสน่หารับชุดนั้นมาก็รับรู้ได้เลยว่ามันคงเป็นชุดผู้หญิงที่มาค้างกับเขาที่นี่ เพราะมันมีร่องรอยการสวมใส่แล้ว ถึงแม้ว่าจะซักทำความสะอาด ผู้หญิงก็ดูออกแถมไม่ใช่ไซส์ของเธอด้วย และมันก็เป็นแบบที่เธอคิด เขาคงไม่เก็บความบริสุทธิ์ของตัวเองไว้ให้ผู้หญิงคนใดคนหนึ่งหรอก ผู้ชายต้องหาความสุข
Anda juga akan menyukai
อาเธอร์ พี่ชายขี้หวง | Brother Love
Chugar_Chup5.3K Dibacaพิษรักผู้ชายอันตราย
อโดนิส5.3K Dibacaสาววิศวะ กับ หนุ่มบริหาร (NC 18+)
กาแฟหอมกรุ่น8.2K Dibacaคลั่งรักร้ายนายวิศวะ
Kim Nayeol29.6K Dibacaลุ้นรักฉบับรันเวย์
Richmaa275 Dibacaพันธะร้ายพ่ายรัก
โซลสตาร์ seoulstar6.5K DibacaBET ON LOVE : เดิมพันรัก
Babybow_1.4K Dibacaเมื่อไหร่จะเลิกร้าย
ฮิวโก้10.1K Dibaca
