LOGINShare
7 เสียงคุ้นหู
publish date:
2026-05-18 01:23:16"ซี๊ดดดด ฟู้วววว!"
เธอสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เช็ดน้ำตาออกอย่างเด็ดเดี่ยว ในหัวนึกถึงใบหน้าของพ่อที่รออยู่ เพื่อพ่อแล้ว ต่อให้ต้องทิ้งศักดิ์ศรีเธอก็ต้องเดินต่อไป "หนูพร้อมแล้วค่ะเจ๊" "โฮ้ววว! สวยมา แบบนี้คุณๆ เขาต้องชอบแน่ๆ" เบลมองคนตัวเล็กตรงหน้าแล้วเธอก็อดชื่นชมไม่ได้ ตอนแต่งตัวธรรมดาว่าสวยแล้ว พอใส่ชุดเดรสแบบนี้เข้าไปยิ่งสวยขึ้นไปอีก "ขอบคุณค่ะเจ๊" "ไปกันเถอะ มาตามเจ๊มา" ฟาร์ก้าวขาออกจากห้องแต่งตัว แล้วเดินตามเบลมุ่งหน้าสู่ห้อง VIP ชั้นบนสุดตามคำสั่ง เสียงดนตรีบีตหนักๆ ด้านล่างไม่ได้เข้าสู่โสตประสาทของเธอเลยแม้แต่น้อย ทันทีที่บริกรเปิดประตูห้องสูทส่วนตัวให้ ร่างเล็กก็ก้าวเข้าไปในห้องที่สลัวรางด้วยแสงไฟสีส้มและอบอวลไปด้วยกลิ่นซิการ์ราคาแพง และทันทีที่สายตาปรับเข้ากับความมืดได้หัวใจของฟาร์ก็แทบจะหยุดเต้น เมื่อชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ที่นั่งพิงโซฟาหนังตัวหรูตรงกลางห้อง ท่ามกลางลูกน้องที่ยืนคุมเชิงอยู่ห่างๆ เขาดูนิ่งขรึมจนน่ากลัว นี่ขนาดเพิ่งเห็นแค่แผ่นหลังนะ เธอยังรู้สึกประหม่ามากขนาดนี้ "อึก... เอาน่ะฟาร์ แกต้องทำได้สิ แกต้องทำได้เพื่อพ่อ..." เด็กสาวพึมพำปลอบใจตัวเองเบาๆ อยู่หน้าบานประตูหรูหรา หัวใจของเธอเต้นรัวราวกับกลองรบ มือบางที่ชื้นเหงื่อกุมเข้าหากันแน่น ก่อนที่เสียงกระซิบของเบลที่ยืนอยู่ข้างๆ จะดังขัดขึ้นมา "แขกห้องนี้แหละที่เจ๊บอก... คนนี้เขากระเป๋าหนักมากนะฟาร์ เคยมีเด็กๆ ในร้านได้ทิปหนักถึงหกหลักกลับไปมาแล้วด้วย" "พี่เบล... พูดจริงๆ หรอคะ" เสียงหวานเอ่ยถาม น้ำเสียงเริ่มสั่นเครือด้วยความตื่นตระหนกอย่างปิดไม่มิด "จริงสิ แต่ว่า... หนูก็ต้องกล้าด้วยนะ" "กล้า... กล้างั้นหรอคะ" ฟาร์ทวนคำทึ่มๆ "อืม... กล้าที่จะเข้าหาน่ะ ยิ่งถึงเนื้อถึงตัวและเอาใจเก่ง เงินเท่าไหร่เขาก็จ่าย" "อ้อ... ค่ะ" ฟาร์รับคำแผ่วเบาก่อนจะถอนหายใจออกแรงๆ แล้วสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ เพื่อรวบรวมเศษเสี้ยวความกล้าที่เหลืออยู่ "ไปสิ... เข้าไปหาเฮียเขาได้แล้ว อย่ามัวแต่ยืนบิดอยู่เลย" "ค่ะพี่เบล..." ฟาร์ก้าวขาที่สั่นเทาเดินตรงเข้าไปในห้อง VIP ที่สลัวราง ท่ามกลางความหรูหราและกลิ่นเหล้าราคาแพง มีร่างสูงใหญ่ของชายคนหนึ่งนั่งรออยู่ก่อนแล้วบนโซฟาตัวยาวตัวหรู ฟาร์ค่อยๆ ก้าวเท้าเข้าไปทีละนิดด้วยท่าทางกล้าๆ กลัวๆ และเธอก็เอาแต่ก้มหน้ามองพื้น ไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมองผู้ชายตรงหน้าด้วยซ้ำ "สวัสดีค่ะ... หนูชื่อฟาร์ค่ะ" เธอแนะนำตัวเองด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบาราวกับเสียงกระซิบ "นั่งลงสิ" น้ำเสียงเข้มทรงอำนาจเอ่ยสั่งขึ้น ธามจ้องมองร่างบางตรงหน้าไม่วางตา ผิวพรรณของเธอขาวเนียนละเอียดตัดกับชุดเดรสสีสด ใบหน้าดูจิ้มลิ้มน่ารัก ทว่าเขากลับมองเห็นไม่ชัดนัก เพราะเด็กสาวเอาแต่ก้มหน้าก้มตาไม่ยอมสบตาเขาแม้แต่น้อย "คะ... ค่ะ" ฟาร์รับคำอย่างตะกุกตะกัก ก่อนจะเลี่ยงเดินไปนั่งลงบนโซฟาเดี่ยวตัวเล็กที่อยู่ใกล้ๆ กันแทนเพราะความประหม่า "ขยับมานั่งตรงนี้สิ" คนตัวโตสั่งเสียงเรียบ ทว่าเฉียบขาด สายตาคมกริบปรายมองที่ว่างบนโซฟาตัวใหญ่ข้างกายเขา "เอ่อ... ค่ะเฮีย" เสียงหวานรับคำอย่างขัดไม่ได้ ร่างเล็กจำต้องลุกขึ้นจากโซฟาตัวเล็ก แล้วขยับเข้าไปนั่งลงบนโซฟาตัวใหญ่ข้างๆ กับเขาอย่างระมัดระวังจนตัวลีบ "ช่วยเติมเหล้าให้ฉันหน่อย" "ได้ค่ะเฮีย" ฟาร์รับคำอย่างกระตือรือร้น หวังจะใช้การชงเหล้าบดบังความประหม่า เธอยื่นมืออันสั่นเทาไปรับแก้วมาจากมือหนา "ชื่ออะไรเรา..." จังหวะที่ได้ยินคำถามนั้น ฟาร์ชะงักไปเล็กน้อย หัวใจกระตุกวูบ ทำไมน้ำเสียงเข้มๆ นิ่งๆ แบบนี้มันถึงได้คุ้นหูแปลกๆ คล้ายกับเคยได้ยินมาจากที่ไหนสักแห่งเมื่อไม่นานมานี้ แต่ก็นึกไม่ออกว่าเคยได้ยินจากที่ไหน ด้วยความสงสัยบวกกับความตั้งใจที่จะเงยหน้าขึ้นไปตอบคำถามคู่สนทนาอย่างมีมารยาท ฟาร์จึงค่อยๆ ช้อนสายตาขึ้นมองชายหนุ่มข้างกายตรงๆ ทว่า... หลังจากที่ดวงตาคู่สวยปะทะเข้ากับใบหน้าหล่อเหลาคมกริบที่กำลังนั่งเหยียดยิ้มเย็นส่งมาให้ ร่างทั้งร่างของฟาร์ก็แข็งทื่อราวกับถูกสาปให้อยู่ในความฝันอันเลวร้าย ลมหายใจสะดุดกึก ดวงตาเบิกกว้างด้วยความช็อกสุดขีด เมื่อคนที่นั่งอยู่ข้างเธอตรงนี้ ชายหนุ่มกระเป๋าหนักที่เจ๊เบลบอก คือคนเดียวกับมาเฟียใจร้ายที่เป็นเจ้าหนี้ของพ่อเธอ "คะ... คุณ!" ฟาร์พึมพำในลำคอด้วยความตกใจจนหน้าถอดสี ราวกับวิญญาณจะหลุดออกจากร่างให้ได้ซะตอนนี้
Latest chapter
บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย 183 จบบริบูรณ์
"ขอบคุณครับคนดี... ขอบคุณมากๆ นะครับ พี่รักฟาร์นะครับ" ธามกระซิบพึมพำชิดหลังมือบาง นัยน์ตาคมทอประกายหวานฉ่ำ "ฟาร์ก็รักพี่ธามค่ะ" แชะ! แชะ! แชะ! แสงแฟลชรัวกดถ่ายภาพช่วงเวลาอันงดงามนี้ไว้ทันที เสียงเชียร์และเสียงปรบมือดังกึกก้องไปทั่วทั้งคฤหาสน์ หลังจากพิธีสวมแหวนและหลั่งน้ำพระพุทธมนต์อันแสนอบอุ่นเสร็จสิ้นลง เสียงดนตรีบรรเลงท่วงทำนองสดใสก็ดังขึ้นทั่วทั้งงาน เป็นสัญญาณว่าพิธีการอย่างเป็นทางการได้เสร็จสิ้นลงอย่างสมบูรณ์แบบ ถึงเวลาสำหรับช่วงเวลาแห่งความสุข ความสนุกสนานและการบันทึกความทรงจำของทุกคน "เอาล่ะครับท่านผู้มีเกียรติทุกท่าน!" พิธีกรประกาศผ่านไมโครโฟนด้วยน้ำเสียงสดใส "ขอเชิญบรรดาคุณพ่อ คุณแม่ คุณย่า คุณยาย รวมถึงเพื่อนเจ้าบ่าวและเพื่อนเจ้าสาวทุกท่าน ก้าวขึ้นมาบนเวทีเพื่อร่วมถ่ายภาพหมู่ครอบครัวและกัลยาณมิตรเป็นความทรงจำอันงดงามร่วมกันครับ!" ธามในชุดสูทสีขาวครีมสุดสง่าประคองฟาร์ที่อยู่ในชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์ลุกขึ้นยืน ทั้งสองสบตากันด้วยรอยยิ้มหวานฉ่ำที่ปิดไม่มิด ก่อนจะหันไปต้อนรับผู้ใหญ่และเพื่อนๆ ที่กำลังก้าวขึ้นมาบนเวที วริศเดินนำขึ้นมาเป็นคนแรก ชายแก่ยิ
บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย 182 ขอบคุณ
"ใช่ค่ะ! คุณธามก็หล่อสง่างามสมเป็นประธานใหญ่ ส่วนหนูฟาร์ก็สวยหวานน่ารักหยาดเยิ้มมาก เหมาะสมกันที่สุด ไม่มีใครเหมาะสมไปกว่าคู่นี้อีกแล้ว!" เสียงญาติสนิทอีกคนเอ่ยเสริมด้วยรอยยิ้ม ปายวาดที่ยืนอยู่ข้างพงษ์เดชยกผ้าเช็ดหน้าขึ้นซับน้ำตาด้วยความซาบซึ้ง "คุณคะ... ดูลูกเราสิคะ หล่อและดูมีความสุขขนาดไหน หนูฟาร์ก็น่าเอ็นดูเหลือเกิน ดิฉันตื้นตันใจจนพูดไม่ออกแล้วค่ะ" "ฮ่าๆๆ! เออ! ผมเห็นแล้วคุณหญิงปายวาด! ไอ้ธามมันทำได้ดีจริงๆ วันนี้มันหล่อสมเป็นลูกชายพงษ์เดช!" พงษ์เดชหัวเราะร่าพลางตบบ่าภรรยาเบาๆ ด้วยความภาคภูมิใจ ทางด้านเพื่อนเจ้าบ่าวและเพื่อนเจ้าสาวที่ยืนมองอยู่ข้างพิธี จูนยกมือขึ้นกุมอก ดวงตาเอ่อล้นไปด้วยน้ำตาแห่งความปิติ "โอ๊ย... ยายฟาร์ แกโชคดีมากจริงๆ สวยด้วย ซาบซึ้งด้วย ฉันน้ำตาไหลจนเครื่องสำอางจะหลุดหมดแล้วเนี่ย!" อคินที่ยืนอยู่ใกล้ๆ อดไม่ได้ที่จะขยับเข้ามาเอ่ยเย้าจูนด้วยรอยยิ้มกวนๆ "แหมคุณ... ร้องไห้ซะเป็นนางเอกเลยนะ ถ้าอยากอินขนาดนี้ วันหลังลองมาแต่งกับผมดูไหมล่ะครับ รับรองซาบซึ้งไม่แพ้คู่นี้แน่" จูนหันกวับมามองอคินทันทีพร้อมเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย "เหอะ! ฝันไ
บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย 181 ผมสัญญา
แชตเตอร์! แชตเตอร์! แชตเตอร์! เสียงชัตเตอร์จากกล้องถ่ายภาพนับสิบตัวของช่างภาพมืออาชีพดังก้องรัวไม่ขาดสาย แสงแฟลชสว่างวาบวิบวับส่องประกายวูบวาบไปทั่วทั้งงาน ร่างบางถูกห้อมล้อมด้วยความงามอันทรงคุณค่า ขณะที่ธามซึ่งยืนรออยู่ด้านล่าง สายตาจับจ้องไปที่ร่างของหญิงสาวผู้เป็นดวงใจเพียงคนเดียว นัยน์ตาคมคายรื้นไปด้วยน้ำตาแห่งความตื้นตัน รอยยิ้มเปี่ยมสุขผุดขึ้นบนใบหน้าหล่อเหลา ชายหนุ่มไม่อาจละสายตาไปจากเธอได้เลยแม้แต่วินาทีเดียว เขาค่อยๆ ก้าวเดินเข้าไปหาเจ้าสาวของเขาด้วยความเคารพและความรักอันล้นพ้น "สวยมาก..." คำชมนั้นหลุดออกมาจากปากเจ้าบ่าวอย่างแผ่วเบา ราวกับกำลังตะลึงจนไม่รู้ตัวว่าตัวเองพูดอะไรออกไปบ้าง จนกระทั่งสองพ่อลูกก้าวลงมาถึงบันไดขั้นล่างสุด วริศหยุดนิ่งลง ชายแก่มองหน้าลูกสาวคนเดียวด้วยความรักที่ลึกซึ้งที่สุดเท่าที่คนเป็นพ่อจะมอบให้ได้ ก่อนจะหันมามองธามที่ยืนตรงอยู่ตรงหน้าอย่างนอบน้อม วริศสูดหายใจเข้าลึกๆ น้ำตาแห่งความปิติล้นพ้นไหลซึมออกมาที่ขอบตาอย่างห้ามไม่อยู่ ชายแก่ค่อยๆ ประคองมือนุ่มของฟาร์ แล้วนำไปวางลงบนฝ่ามือแกร่งของธามอย่างเบามือและมั่นคง "ตาธาม..." วริศเอ่ยด้
บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย 180 เจ้าสาวมาแล้ว
ตินเดินเข้ามาหาธาม ชายหนุ่มสบตากับคู่แข่งในวันวานก่อนจะยื่นมือออกไปหา "ยินดีด้วยนะธาม วันนี้นายหล่อมากจริงๆ... ฉันฝากดูแลฟาร์ด้วยนะ" ธามมองมือของตินนิดหนึ่ง ก่อนจะยื่นมือไปจับแน่นแล้วกระชับอย่างหนักแน่น "ขอบใจมากนะติน... ขอบใจที่ยอมมาร่วมงานและมาเป็นเพื่อนเจ้าบ่าวให้ฉัน ฉันสัญญาด้วยชีวิตว่าจะดูแลฟาร์ให้ดีที่สุด ไม่ต้องห่วง" ตินยิ้มรับเบาๆ "ฉันเชื่อใจนาย" โห่ววววววว... ฮิ้ววววววว! เชิ้ง ชิ้ง เชิ้ง... โห่...ฮิ้ววววว! เมื่อได้เวลาฤกษ์ดี ขบวนขันหมากสุดยิ่งใหญ่ก็เริ่มเคลื่อนตัวเข้ามาอย่างเป็นทางการ ความสุขและเสียงโห่ร้องดังกึกก้องไปทั่วบริเวณ ธามเดินนำหน้าขบวนด้วยท่วงท่าสง่างามและรอยยิ้มกว้าง ถัดไปด้านหลังคือพงษ์เดชและปายวาด ผู้เป็นพ่อและแม่ที่แต่งกายหรูหรา หน้าตาบานฉ่ำไปด้วยความภาคภูมิใจและรอยยิ้มปิติ ตามด้วยบรรดาญาติสนิทมิตรสหาย รวมถึงเหล่าชายชุดสูทสีเข้มของกลุ่มมาเฟียพันธมิตรที่มาร่วมเดินขบวนขันหมากกันอย่างพร้อมเพรียง สร้างความเกรียงไกรและยิ่งใหญ่จนทุกคนในงานต่างมองด้วยความทึ่ง ขบวนขันหมากค่อยๆ เคลื่อนผ่านสวนดอกไม้ขึ้นมารายล้อมจนถึงบริเวณหน้าบ้าน ธามเดินนำผู้ใหญ่
บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย 179 เจ้าบ่าวหล่อ
"ไม่เวอร์เลยแก! คุณลุงวริศดูสิคะ ยายฟาร์วันนี้สวยจนหนูยังอยากขอแต่งงานเองเลยค่ะ!" จูนหันไปฟ้องวริศอย่างอารมณ์ดี วริศยิ้มรับพร้อมหัวเราะเบาๆ "พ่อก็บอกยายฟาร์ไปแบบนั้นเหมือนกันจ้ะหนูจูน ว่าวันนี้ฟาร์เขาสวยเหมือนแม่เขาไม่มีผิดเลย" "ใช่ไหมล่ะคะคุณลุง!" จูนพยักหน้ารับอย่างเห็นด้วยสุดตัว ก่อนจะหันมาจัดเวลสีขาวหลังหัวให้ฟาร์อย่างเบามือ "แหม... ยายฟาร์ได้เป็นเจ้าสาวคนแรกของกลุ่มเลยนะเนี่ย เอาจริงฉันโคตรตื่นเต้นแทนแกเลยว่ะ ตื่นเต้นจนเมื่อคืนนอนแทบไม่หลับ!" "แกตื่นเต้นอะไรก่อนจูน คนที่จะแต่งงานคือฉันไหมล่ะ" ฟาร์เอ่ยเย้าเพื่อนรัก "เอ้า! ก็ฉันตื่นเต้นที่จะได้เห็นแกมีความสุขไงยะ! แถมพี่ธามนะ... เมื่อเช้าฉันเดินผ่านห้องแต่งตัวเจ้าบ่าว เห็นพี่เขานั่งเกร็งจัดเนคไทหลุดไปสามรอบ คิดดูสิ ประธานหมื่นล้านผู้เย็นชา แต่ตอนนี้ตื่นเต้นจนแทบช็อกตายคาห้องแต่งตัวแล้วมั้ง ฮ่าๆๆ" จูนหัวเราะร่า โห่ววววววว... ฮิ้ววววววว! เชิ้ง ชิ้ง เชิ้ง... โห่...ฮิ้ววววว! ยังไม่ทันที่จูนจะพูดจบ เสียงดนตรีโห่ร้องก้องกังวานของขบวนแห่ขันหมากจากทางเจ้าบ่าวก็ดังกระหึ่มมาจากบริเวณประตูหน้าคฤหาสน์ เสียงโห่
บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย 178 วันแต่งงาน
สองเดือนต่อมา ในที่สุดเข็มนาฬิกาแห่งช่วงเวลาสำคัญก็เดินทางมาถึงวันที่ทุกคนต่างเฝ้ารอคอยอย่างจดจ่อ นั่นคือวันพิธีมงคลสมรสระหว่างธามและฟาร์ สถานที่จัดงานในวันนี้ไม่ได้ไกลที่ไหน แต่เป็นคฤหาสน์หรูหราหลังใหญ่โตของธามที่ถูกเนรมิตใหม่ทั้งหมด บรรยากาศรอบบริเวณบ้านประดับประดาไปด้วยซุ้มดอกไม้สดโทนสีขาวบริสุทธิ์นับหมื่นดอก กลิ่นหอมอ่อนๆ ของดอกมะลิ ดอกลิลลี่ และกุหลาบขาว ลอยอบอวลฟุ้งกระจายไปทั่วทั้งงาน สะท้อนแสงแดดยามเช้าอันอบอุ่น เสียงดนตรีบรรเลงท่วงทำนองไพเราะหวานหวามคลอบางเบา ผู้คนที่มาร่วมงานต่างมีแต่รอยยิ้ม รอยยินดีและเสียงหัวเราะอย่างมีความสุข ทว่า ณ ห้องแต่งตัวเจ้าสาวชั้นบนของตัวบ้าน บรรยากาศกลับเปี่ยมไปด้วยความอบอุ่นและความตื้นตันใจที่ยากจะเอ่ย ฟาร์นั่งอยู่หน้ากระจกเงาบานใหญ่ในชุดแต่งงานสีขาวบริสุทธิ์อันแสนประณีต ลูกไม้เนื้อดีปักดิ้นเงางามโอบล้อมเรือนร่างได้อย่างพอดี ใบหน้าหวานถูกแต่งแต้มอย่างงดงามลงตัว ผมสลวยถูกเกล้าขึ้นอย่างเป็นระเบียบพร้อมประดับด้วยเวลสีขาวนวล เธอดูสวยสะพรั่ง เลอค่า และน่ารักมากจนยากจะละสายตา เสียงประตูห้องเปิดออกเบาๆ พร้อมกับร่างของวริศผู้เป็นพ่อที่ก้า
บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย 12 อวดดี
"ถึงยังไง คุณไม่มีวันได้ครอบครองหนูหรอก... " ฟาร์พยายามขัดขืน แต่แรงปะทะที่ได้กลับมาคือสัมผัสจากฝ่ามือหนาที่เริ่มลูบไล้ไปทั่วแผ่นหลังของเธออย่างจาบจ้วง จนเธอทำได้เพียงกำเสื้อเชิ้ตของเขาไว้แน่นด้วยความทรมานใจที่ต้องพ่ายแพ้ต่อสัมผัสของเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า เคร้ง! เสียงแก้วคริสตัลถูกปัดกระเด็นไปกระท
บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย 9 ปีศาจ
"ฮือออ ได้โปรดเถอะค่ะคุณคะ ให้หนูทำอย่างอื่นเถอะนะคะ ล้างจานก็ได้ ขัดรองเท้าก็ได้ หรือจะให้หนูทำความสะอาดบ้านคุณหนูก็ยอมค่ะ แต่อย่าให้หนูทำแบบนี้เลยนะคะ..." เสียงหวานสะอื้นไห้ระงมจนแทบขาดใจ ฟาร์ยกมือขึ้นไหว้หงึกๆ ชายหนุ่มตรงหน้าซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างหมดสิ้นศักดิ์ศรี น้ำตาไหลพรากจนเครื่องสำอางบนใบหน
บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย 8 เงินเท่านั้น
เพล้ง!! แก้วคริสตัลราคาแพงร่วงหล่นจากมือเล็กที่สั่นเทา กระทบเข้ากับขอบโต๊ะกระจกจนแตกกระจายละเอียด น้ำสีอำพันสาดกระเซ็นเปรอะเปื้อนไปทั่วพื้นพรมหรูหรา ทว่าเสียงของมีคมที่แตกหักนั้นยังไม่น่ากลัวเท่ากับสายตาคมกริบของชายที่นั่งอยู่ข้างกาย "อะไรกัน" ธามเอ่ยขึ้นพร้อมขมวดคิ้วมุ่น เมื่อเห็นท่าทางของเด็
บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย 6 งานแรก
"ได้สิ... เดี๋ยวพี่ติดต่อเบลให้แล้วกันนะ" "ขอบคุณมากๆ นะคะพี่เอ๋ ขอบคุณจริงๆ ค่ะ" ฟาร์รีบยกมือขึ้นไหว้ด้วยความซาบซึ้งใจ แววตาที่เคยสิ้นหวังกลับมีประกายความหวังจุดขึ้นมาอีกครั้ง แม้จะเป็นความหวังที่ริบหรี่และต้องแลกด้วยสิ่งที่มีค่าที่สุดก็ตาม "อืม... ไม่เป็นไร พี่ก็ช่วยเราได้เท่าที่ช่วยได้
You May Also Like
FAKE LOVE หลอกว่ารัก
Piggy.g104.2K viewsพิษรักคุณหมอมาเฟีย
มดตัวจี๊ด84.1K viewsเมียเด็กจอมมาเฟีย (NC35+)
อัญญาณี17.9K viewsหลุมพรางเสน่หา
ชะนีติดมันส์8.7K viewsรักกลางผืนทราย... เจ้าชายแห่งซาฮารา
สายธารลับ131 viewsYAKUZA VS MAFIA สิ้นลายพยศรัก
นัวร์เนีย474 viewsอย่าให้รัก
GINOICHI114 viewsOne Night Stand คู่นอนคืนเดียว
KhanomThai Story322 views
