LOGINShare
บทที่ 7.2 ท่านพ่อใจร้าย
publish date:
2026-10-06 23:02:35
Latest chapter
บุตรสาวตัวกลมของนางร้าย บทที่ 9.2 นางร้ายหนีสามี
สามวันให้หลัง หวางหลินต้องเดินทางออกจากเมืองหลวงพร้อมเจ้าก้อนแป้งและสาวรับใช้คนสนิท ค่ำคืนที่ผ่านมา นางเขียนจดหมายและลงนามบนหนังสือหย่าไว้เรียบร้อย วางไว้บนโต๊ะแล้วใช้แท่นฝนหมึกวางทับเดี๋ยวซ่งอ๋องคงมาเห็นในภายหลัง... สามคนเตรียมตัวพร้อมก็พากันเดินออกจากจวนอ๋อง พอถึงประตู หวางหลินแจ้งคนเฝ้าประตูว่าตนเองจะพาบุตรสาวไปสงบจิตใจที่อารามสั่วเจียเป็นเวลาสิบวัน เนื่องจากเด็กทารกมักนอนฝันร้ายตอนกลางคืน คนเฝ้าประตูสำรวจใบหน้าเด็กทารกน้อย ครั้นเห็นขอบตาแดงก่ำก็เชื่อในคำพูดของพระชายาซ่งอ๋อง ปล่อยให้พวกเขาออกจากจวนไป หวางหลินรีบอุ้มลูกขึ้นรถม้าที่จอดรอหน้าจวนทันที ปิงปิงที่ถือห่อผ้าของจำเป็นตามนายตนขึ้นไปติด ๆรถม้าเริ่มออกเดินทางไปตามถนน หนนี้คนบังคับรถม้าได้ค่าจ้างราคาสูงกว่าปกติเพราะเป็นงานเสี่ยงแม้มันเป็นงานที่เสี่ยงแต่ก็คุ้มค่า หลังส่งพระชายาซ่งอ๋องถึ
บุตรสาวตัวกลมของนางร้าย บทที่ 9.1 นางร้ายหนีสามี
ซ่งอี้หลุนขมวดคิ้วมากกว่าเดิม ห้องหนังสือเป็นสถานที่ต้องห้ามสำหรับคนภายนอก ถึงแม้ซูเฟ่ยเจียมาหามารดาเขา ก็ไม่สมควรก้าวก่ายห้องทำงานเช่นนี้ ชายหนุ่มลุกจากเก้าอี้ ตรงไปเปิดประตู ซูเฟ่ยเจียส่งยิ้มหวานมาให้คราหนึ่ง ในมือนางถือถาดที่มีชาและขนม ทว่าซ่งอี้หลุนมีสีหน้าราบเรียบปนไม่พอใจ “ท่านอ๋อง ท่านแม่บอกว่าท่านทำงานที่ห้องหนังสือ ให้ข้ายกของว่างมาให้ รับไว้ด้วยนะเจ้าคะ” ซูเฟ่ยเจียเชื่อว่าการเอาอกเอาใจครานี้จะฝังในความทรงจำของซ่งอ๋องไม่จางหาย อนาคตหลังแต่งเข้าจวนอ๋อง นางจะพยายามให้มากขึ้น คว้าหัวใจท่านอ๋องผู้สูงศักดิ์มาให้จงได้ “เอากลับไป ข้าไม่ว่างกิน” ซ่งอี้หลุนกล่าวเสียงแข็ง ยืนนิ่งพลางปรายตามองซูเฟ่ยเจียด้วยความหงุดหงิด ครั้นเห็นนางยังไม่กลับเสียที จึงเอ่
บุตรสาวตัวกลมของนางร้าย บทที่ 8.2 นางร้ายก็คือนางร้าย
ปิงปิงทอดถอนลมหายใจออกมาเบา ๆ ถึงเวลาที่พระชายากับซ่งอ๋องต้องแยกจากกันจริง ๆ สุดท้ายวันนี้ก็มาถึง แน่นอนว่าสาวรับใช้เช่นตนสนับสนุน คุณหนูซ่งย่วนหยวนยามมีน้ำตาเรื่องบิดาช่างน่าสงสาร หากปล่อยให้อยู่ที่นี่ต่อ มีหวังพัฒนาการเด็กทารกอาจช้ากว่าที่ควรเป็น “เจ้าค่ะ” สาวรับใช้รับคำอย่างพินอบพิเทาแล้วล่าถอยออกจากห้องเงียบเชียบ ครั้นเหลือเพียงสองแม่ลูก หวางหลินดึงเจ้าก้อนแป้งเข้ามากอด ตบตูดทารกน้อยเพื่อกล่อมนอน เด็กคนนี้รู้ความมากนัก ยอมถ่างตารอมารดา ทั้ง ๆ ที่ไม่รู้ว่าจะกลับมานอนกอดกันเหมือนอย่างทุกคืนหรือไม่ เด็กทารกถูกมารดาตบตูดก็เคลิบเคลิ้ม มิอาจฝืนเปลือกตาไหว ในที่สุดก็นอนหลับใหลเข้าสู่ห้วงนิทรา มือสั้นป้อมกำเสื้อท่านแม่แน่น ราวกับไม่อยากให้ท่านลุกออกไปที่ใด เจ้าก้อนแป้งรู้สึกปลอดภัยเมื่อมีคนเป็นแม่นอนด้วย หวางหลินก้มใบหน้า ฝังจมูกบนหน้าผากลูกครั้งหนึ่ง สูดกลิ่นหอมน้ำนมของเด็กทารก สิ่งนี้ทำให้นางมีพลังในการก้าวเดินต่อ หนทางข้างหน้าแม้มีขวากหนาม ขอแค่มีซ่งย่วนหยวนเคียงข้างไปด้วยกันก็พอ วันต่อมา ขณะซ่งย่วนหยวนกำลังใช้ปากเล็กดูดกินน
บุตรสาวตัวกลมของนางร้าย บทที่ 8.1 นางร้ายก็คือนางร้าย
ซ่งอ๋องโมโหที่หวางหลินไม่ตอบเขาจากคำกล่าวครั้งแรก จึงเลือกเอ่ยกับนางด้วยประโยคเมื่อครู่ต่อ ดวงตาคมกริบทอดมองริมฝีปากที่บวมเจ่อด้วยฝีมือตนเองพลางยกยิ้มมุมปากหล่อเหลา ความคิดร้ายผุดขึ้นเต็มหัว ไม่ว่านางอยากแต่งหรือไม่ บัดนี้กลายเป็นพระชายาซ่งอ๋องแล้ว บุรุษหน้าไหนก็ไม่มีสิทธิ์ในเรือนร่างเย้ายวนทั้งนั้น หวางหลินคือสตรีรูปโฉมงดงาม ดวงหน้านางรูปไข่ คิ้วโก่งเรียงตัวสวย ดวงตากลมโตใส แพขนตางอนยาว ยามขยับขึ้นลงคล้ายกับผีเสื้อโบยบิน จมูกก็โด่งพอดิบพอดี ไม่มากเกินไป บวกกับริมฝีปากแดงนั่นอีก ทุกสิ่งทุกอย่างน่ามองไปเสียหมด... แต่เพราะนางทำให้เขาโมโหหลังกลับจากรบ จึงยังมิอาจกลั้นใจพูดดี ๆ ด้วยได้ และครั้งนี้ หวางหลินตบหน้าเขา ก็สมควรแล้วมิใช่หรือที่จะได้รับคำพูดประโยคเช่นนั้นตอบกลับ หวางหลินสบสายตาสามี หญิงสาวกลืนก้อนแข็ง ๆ ลงคอคำหนึ่ง สตรีเช่นนางเมื่อได้มอบสิ่งหวงแหนแก่ใครไปแล้ว ย่อมยกหัวใจทั้งดวงให้ด้วย พอประโยคนั้นออกมาจากปากบุรุษอันเป็นที่รัก ก้อนเนื้อบริเวณอกข้างซ้ายก็คล้ายจะแตกสลายกลายเป็นเถ้าธุลี นางเคยคิดว่าเขาไม่รักก็ไ
บุตรสาวตัวกลมของนางร้าย บทที่ 7.2 ท่านพ่อใจร้าย
ช่วงค่ำของวัน หวางหลินกำลังจะเดินกลับเรือนท้ายจวนหลังแจกสมุนไพรให้ชาวบ้าน ทว่าปิงปิงอุ้มซ่งย่วนหยวนตรงมาหา กล่าวว่าได้ย้ายไปอยู่เรือนถงฉี่แทนเรือนท้ายจวนแล้ว คิ้วเรียงตัวสวยย่นเข้าหากัน เรือนถงฉี่ถึงแม้ว่าอยู่ห่างจากส่วนเรือนหลัก แต่ดีกว่าเรือนท้ายจวนมาก แทบไม่ต่างจากเรือนหลัก พื้นที่กว้างขวาง และยังมีห้องอุ่น ช่วยคลายความหนาวในฤดูเหมันต์ “ใครสั่งให้ย้าย” “บ่าวไพรที่มาขนของจากเรือนท้ายจวนแค่เพียงบอกว่าต้องย้ายเจ้าค่ะ ข้าถามก็บอกไม่ทราบ” “อืม ไปเถอะ” หวางหลินตอบรับคำสั้น ๆ แล้วรับซ่งย่วนหยวนมาจากปิงปิง คาดว่าซ่งอ๋องอาจเป็นคนสั่ง แต่อย่างไรเขาก็ยังทำตัวหมางเมินอยู่ดี ไม่ยอมมาหาภรรยาและลูกเพื่อทำหน้าที่บิดาและสามี พอเข้ามาในเรือนถงฉี่ หวางหลินพาลูกไปนั่งบนตั่งนิ่ม ทว่าสายตาเหลือบเห็นตั๋วเงินวางไว้บนโต๊ะตัวเตี้ย จำนวนเงินในนั้นมากทีเดียว หากแต่หญิงสาวไม่สนใจ ด้วยตั้งใจไว้แล้วว่าจะไปจากที่นี่ ดังนั้นตนจะไม่แตะต้องเงินของซ่งอ๋องสักอีแปะหวางหลินแหวกสาบเสื้อให้ลูกกินนม วันนี้นางแจกจ่ายสมุนไพรแก่ชาวบ้านทั้งวัน กว่าจะมีเ
บุตรสาวตัวกลมของนางร้าย บทที่ 7.1 ท่านพ่อใจร้าย
ท่านหญิงหนิ่วเหยียนหยุดความคิดทันที มองบุตรชายท่าทางเลิ่กลั่ก แต่ซ่งอ๋องไม่เอ่ยอันใด หญิงวัยกลางคนจึงทำตัวปกติ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ซ่งอี้หลุนจับจ้องมองหวางหลิน บัดนี้นางไม่หันมาสบสายตาเขา ชายหนุ่มพลันบดกราม รู้สึกหงุดหงิดขีดสุดยามนึกถึงเรื่องบางอย่างเกี่ยวกับภรรยา ซึ่งมันทำให้เขาไม่พอใจมากหากวันใดหวางหลินทบทวนความผิดตัวเองได้แล้วยอมมาขอโทษเขา ค่อยกลับมาคุยกันดี ๆ ดังเดิม หวางหลินกำลังอุ้มเด็กทารก เจ้าก้อนแป้งตรงหน้าขาวอวบอ้วน บริเวณแก้มมีเนื้อมาก คล้ายซาลาเปากลม ๆ ในตลาด อีกทั้งเด็กในอ้อมกอดหวางหลินก็มองมายังเขาตาแป๋ว ส่งเสียงอ้อแอ้หลายครั้ง ซ่งย่วนหยวนดวงตาเป็นประกาย มองท่านพ่อด้วยความดีใจ ใบหน้าท่านเหมือนกับพ่อของนางที่จากไปทุกประการ เด็กทารกพยายามส่งยิ้มน่ารัก ชูแขนและขยับตัวไปด้านหน้า หมายให้ท่านอุ้มตน แต่ทำเท่าใดก็ไม่เกิดผล ท่านยังยืนนิ่ง มองมายังนางด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดาความรู้สึก ด้วยความน้อยใจ เด็กทารกเบะปาก ดวงตาแดงก่ำ กำปั้นน้อย ๆ ยกขึ้นมาถูขอบตาร้อนผ่าวของตนเอง ซ่งย่วนหยวนใจสลาย ก่อนพบท่านพ่อ นางจินตนาการ
You May Also Like
เซี่ยชิงหลี ดรุณีเปลี่ยนชะตาพลิกอนาคต
zuey28.8K viewsนางร้ายหอบลูกหนี เมื่อพระเอกธงแดงเลือกน้องสาว
ไป๋เจวี๋ย25.3K viewsลิขิตรักภรรยาตัวร้าย
จิ้งจอกสะท้านหม้อไฟ31.7K viewsซูเม่ย พระชายาเซียนแพทย์
Little_Hua เสี่ยวฮวา31.5K viewsคุณหนูรองมิใช่สตรีร้ายกาจ
ฝอยทองหวานน้อย415 viewsนางร้ายหอบลูกหนีตัวร้าย
ไป๋เจวี๋ย74 viewsฮูหยินแม่ทัพคือหมอผ่าตัดมือทอง
ไป๋เหลียน/ฑริกา37 viewsทะลุมิติมาทั้งที ก็มีผัวไปเลยสองคน
มณีริน/ ศศิชา/ ไอศิกา/ Sazaki Aiko39 views
