ตอนที่5 ตามหาเจ้าสาว

“นังลูกตัวดีมันหายหัวไปไหนนะ โทรติดก็ไม่รับสาย บอกว่าไปแค่ยี่สิบนาทีดูสิ นี่จะสามทุ่มแล้ว”

รัชนกบ่นลูกสาวที่ขับรถออกจากบ้านไปนาน เพราะอยากให้นอนไว ๆ เนื่องจากพรุ่งนี้เช้ามืดต้องแต่งตัวเพื่อเข้าพิธีวิวาห์กับคณเดช 

“ลูกไปหาไนล์รึเปล่า”

ประพันธ์ผู้เป็นสามีออกความเห็น แต่ลึก ๆ ก็เกิดลางสังหรณ์ใจ เกรงว่าจะมีเหตุขัดข้องบางอย่างทำให้ปวิมลไม่สามารถรับสายได้ เขาจึงเสนอให้ภรรยาโทรหาคณเดชเพราะตนไม่ได้ขอเบอร์โทรศัพท์ว่าที่ลูกเขยเอาไว้

“เพิ่งโทรถามไปเมื่อกี้ก่อนที่พี่อาบน้ำเสร็จ ไนล์บอกว่าไม่ได้อยู่ด้วยกัน”

หญิงวัยกลางคนตอบกลับสามีด้วยสีหน้าเคร่งเครียด เพราะกลัวลูกสาวหนีงานแต่ง และก่อนหน้านั้นเคยทักท้วงไม่อยากแต่งงาน แต่เธอรับปากกับเพื่อนสนิทไว้แล้ว อีกทั้งทางนั้นทุ่มเงินจัดงานแต่งอย่างอลังการ

ถ้าปวิมลหนีงานแต่งเพื่อฉีกหน้าตระกูลละก็ เธอจะตัดขาดจากความเป็นแม่ลูกกันจริง ๆ นังลูกไม่รักดี เธออุตส่าห์เลือกคู่ชีวิตที่เหมาะสมให้แล้ว อีกทั้งธุรกิจที่กำลังล้มละลายจะได้รับเงินทุนมาพยุงต่อ

“แวะไปหาเพื่อนรึเปล่า”

“โทรไปหมดแล้วค่ะพี่ ทั้งริน เมย์ อิง ทุกคนพูดเป็นเสียงเดียวกันว่าเปรี้ยวไม่ได้อยู่ด้วย”

น้ำเสียงขุ่นแสดงสีหน้าเคร่งเครียดทำให้ประพันธ์เริ่มไม่สบายใจกับรางสังหรณ์ใจเสียแล้ว สิ่งที่เขากังวลใจคือความปลอดภัยของลูกสาว สงสัยคงต้องประกาศตามหาออกสื่อทุกช่องทาง

“เดี๋ยวจะประกาศตามหา”

“ทำแบบนั้นไม่ได้นะ เดี๋ยวบ้านนั้นก็รู้พอดีว่าลูกเราต้องการเทงาน”

“ทำไมต้องไปกลัวห๊ะ ห่วงงานแต่งมากกว่าชีวิตลูกอีกเหรอ”

คนเป็นสามีตะคอกใส่ภรรยาด้วยความเหลืออด ธุรกิจก็สำคัญ แต่ชีวิตลูกสาวเพียงคนเดียวก็มีความสำคัญไม่แพ้กัน จริง ๆ แล้วสาเหตุของความไม่สบายใจกับลางสังหรณ์ที่เป็นอยู่นี้ เพราะเมื่อคืนเขาฝันเห็นลูกสาวไม่มีหัว ได้ยินแค่เสียง เมื่อตื่นขึ้นมาภาพยังคงติดตาฝังใจ แต่พยายามคิดในแง่ดีว่าฝันเห็นการตายคือการต่ออายุ

พอลูกสาวหายตัวติดต่อไม่ได้แบบนี้เขายิ่งหวาดกลัวกับภาพในฝัน และภรรยายังบ่นเหมือนไม่ได้ห่วงใยลูกสาวเลยแม้แต่น้อยเขาจึงโมโห เพราะพยายามใจเย็นหาทางตามลูกสาวกลับมา

“ฮึก!! ก็ใครจะคิดล่ะว่าเปรี้ยวจะทำตัวแบบนี้ พี่อย่าลืมนะทางนั้นเขาเสียเงินจัดงานไปตั้งกี่สิบล้าน ไหนจะชุดเจ้าสาวอีก ธุรกิจของพวกเราอีก ทางนั้นจะมองพวกเรายังไง”

“งั้นก็ให้เลือกระหว่างประกาศตามหาเปรี้ยวให้กลับมาแต่งงานตามกำหนด หรือจะปล่อยให้งานแต่งล่ม”

พูดจบคนเป็นสามีก็แยกตัวออกไป เพราะขี้เกียจเถียงกับภรรยาให้ป่วยจิต งานแต่งที่จัดขึ้นเขาก็ไม่ได้บังคับปวิมล มีเพียงแค่ภรรยาที่รับปากกับเพื่อนสนิทเอาไว้ โดยส่วนตัวก็เห็นคณเดชดูรักลูกสาวของตนดีก็เลยไม่ได้คัดค้าน ภายหลังมาเพิ่งเห็นลูกสาวหน้าตาดูหม่นหมองไป และก็รับรู้มาว่าไม่ได้อยากแต่งงาน แต่ทำอย่างไรได้เพราะตอนแรกเจ้าตัวก็ไม่ได้ต่อต้าน เขาก็คิดว่าเห็นดีเห็นงามด้วย

รัชนกมองตามหลังสามีไปพลางสะอื้นไห้เพราะคิดไม่ตกว่าจะทำอย่างไรดี ตอนนี้ปัญหาใหญ่หลวงมากไม่รู้จะต้องเริ่มแก้จากตรงไหน

เพล้ง!!!

เสียงเหมือนกระจกหรือแก้วแตก หญิงวัยกลางคนรีบหันไปมองก็เห็นว่ารูปถ่ายลูกสาวตอนรับปริญญาบัตรตกแตกกระจาย ทั้ง ๆ ที่มันยากมากที่กรอบรูปภาพนั้นจะตกลงมาได้เพราะอยู่ลึก อีกทั้งอยู่ภายในบ้านมีแต่แอร์

“อย่าค่ะคุณผู้หญิงเดี๋ยวจะบาดมือ”

หญิงวัยกลางคนเริ่มไม่สบายใจขึ้นมาทันที ในจังหวะที่กำลังเก็บรูปขึ้นแม่บ้านก็ห้ามไว้เพราะเศษกระจกจะบาดมือ ดังนั้นเธอจึงถอยออกมาให้แม่บ้านที่สวมถุงมือแล้วมาจัดการดึงภาพออกมาเพื่อเปลี่ยนกรอบรูปให้ใหม่

ตอนนี้รัชนกก็เห็นด้วยกับสามีที่จะประกาศตามหาลูกสาวผ่านสื่อโซเชียลมีเดียต่าง ๆ เธอยืนตัวสั่นตกใจและภาวนาขอให้ปวิมลปลอดภัย จนลืมเรื่องงานแต่งเสียสนิท

คณเดชกระวนกระวายใจตั้งแต่รัชนกโทรมาถามว่าปวิมลอยู่ด้วยหรือเปล่า เขาก็ออกไปตามยังสถานที่ต่าง ๆ ที่คิดว่าหญิงสาวจะอยู่เพื่อไปตามกลับมา ไม่แน่ว่าแบตหมดและรถเสียกลางทางหรือเปล่า แต่อีกสิ่งที่เขากังวลคืออาจจะอยู่กับณิชคุณ 

ตอนนี้ชายหนุ่มจึงรีบขับรถไปที่บ้านของอดีตเพื่อนตัวเองต่อ เพราะเคยเป็นคนรักเก่าของว่าที่เจ้าสาวของเขาที่จะแต่งงานกันในวันพรุ่งนี้แล้ว

ณัฐวดีกำลังหลับอยู่แต่กลับได้ยินเสียงกดกริ่งหน้าบ้านในยามวิกาล ตอนนี้อยู่คนเดียวซะด้วยสิ ร่างบางค่อย ๆ ลุกเดินลงจากเตียงเพื่อแหวกม่านหน้าต่างกระจกมองลงไป เพราะห้องนอนฝั่งของเขาเป็นทิศทางเดียวกับที่มาของเสียงกริ่งหน้าบ้าน

“พี่ไนล์”

เสียงหวานเอ่ยชื่อคนที่มากดกริ่งเรียก เวลาอยู่คนเดียวเธอมักจะเรียกคณเดชนำหน้าว่าพี่ แต่เวลาอยู่ต่อหน้าอีกฝ่ายหรือพี่ชายจะใช้คุณนำหน้า เพื่อไม่ให้เกิดปัญหาตามมาในภายหลัง

ร่างสูงยืนกดกริ่งรัว ๆ เพื่อให้คนในบ้านออกมาซะที เขาเบื่อที่ต้องรอนานขนาดนี้ รู้ทั้งรู้ว่านี่มันดึกมากแล้ว และคนส่วนใหญ่ก็นอนกันหมด แต่เพราะเขาอยากได้ตัวเจ้าสาวกลับ คาดว่าณิชคุณล่อปวิมลมาที่บ้านนี้แน่ ถ้าไม่ใช่คงจะเป็นคอนโดในย่านนี้สักแห่ง มีเพียงณัฐวดีเท่านั้นที่รู้

ในขณะที่กำลังหงุดหงิดอยู่นั้น สายตาคมก็เห็นบ้านหรูมีไฟสว่างขึ้นมา เมื่อบานประตูบ้านเปิดก็ปรากฏร่างของหญิงสาวผมยาวระดับอก พอถูกแสงไฟกระทบยิ่งทำให้สวยงามมากขึ้น

คณเดชถึงกับเผลออ้าปากค้างและกลืนน้ำลายโดยไม่รู้ตัว เขาเพิ่งเคยเห็นณัฐวดีปล่อยผมยาวครั้งแรก เพราะปกติที่เจอถ้าไม่มัดผมก็ถัดเปียข้าง ชายหนุ่มยืนจ้องมองคนที่ตัวเองเคยบอกว่าไม่ใช่สเปก เมื่อมาเห็นตอนปล่อยผมยอมรับว่ามีเสน่ห์น่าดึงดูดไม่น้อยเลย

“มีอะไรรึเปล่าคะคุณไนล์”

เสียงหวานเอ่ยขึ้นทำให้ร่างสูงดึงสติกลับมาได้ แล้วจะขอเข้าไปด้านในค้นหาว่าที่เจ้าสาวของตน เพราะพรุ่งนี้เช้างานแต่งจะเริ่มแล้ว

“ฉันขอเข้าไปข้างในหน่อย”

“พี่นิวไม่อยู่ค่ะ ไปต่างจังหวัดตั้งแต่เมื่อหลายสัปดาห์ที่แล้ว”

“ไม่เชื่อ”

“มีอะไรรึเปล่าคะ”

ณัฐวดีถามกลับอีกครั้ง ที่ไม่เปิดประตูให้เพราะนี่มันดึกมากแล้ว และเขาตัวคนเดียวไม่รู้ว่าคณเดชมีเหตุจำเป็นอะไรถึงอยากเข้าไปในบ้าน ก็ในเมื่อตัดเพื่อนกับพี่ชายของเธอแล้ว ตอนนี้อีกฝ่ายคือคนอื่น 

“มันเอาน้องเปรี้ยวไปซ่อนไว้ที่ไหน”

“พี่นิวไม่รู้อะไรเกี่ยวกับพวกคุณทั้งสิ้น ทะเลาะกันแล้วอีกคนหายทำไมต้องลากพี่นิวเข้าไปเกี่ยวอะไรด้วยคะ แล้วนี่มันก็ดึกมากแล้ว ขอตัวนะคะอ๊ะ!!”

ร่างบางสะดุ้งเฮือกเมื่อแขนเรียวถูกดึงไว้ ก่อนที่คนอยู่นอกรั้วจะใช้แรงกดเหมือนต้องการให้กระดูกของเธอแหลกเป็นชิ้น ๆ นัยน์ตาคมคู่นั้นจ้องเธอราวกับโกรธแค้นกันมาสิบ ๆ ชาติ เพราะปกติเธอก็ไม่เคยอยู่ในสายตา คงมีแค่ปวิมลเท่านั้นที่พิเศษสำหรับอีกฝ่าย

“บอกได้หรือยังว่ามันเอาเจ้าสาวของฉันไปซ่อนไว้ที่ไหน อย่ามาโกหกว่าไม่รู้”

“โอ๊ย!!! แล้วต้องบอกว่ารู้เหรอคะคุณถึงจะพอใจ”

ณัฐวดีพยายามดึงแขนตัวเองกลับ แต่ทว่าอีกฝ่ายกลับกดแรงมากขึ้นจนใบหน้าจิ้มลิ้มบิดงอด้วยความเจ็บปวด เธอเริ่มไม่พอใจกับการกระทำของคณเดชแล้ว เพราะแบบนี้หรือเปล่าปวิมลจึงไม่อยากคบ 

“เธอต้องรู้อยู่แล้ว บอกมา”

คณเดชบีบแขนของน้องสาวอดีตเพื่อนแรงขึ้น และจ้องหน้าเจ้าตัวด้วยสายตาดุดัน เพื่อคาดคั้นเอาคำตอบ

“ได้ค่ะ วันศุกร์ที่ผ่านมาคุณเปรี้ยวมาถามหาพี่นิวที่บ้าน หลังจากพี่นิวไปต่างจังหวัดแล้ว เขาไม่ได้บอกคุณเหรอคะว่ามาหาพี่นิว ปล่อยแขนฉันได้แล้วค่ะ”

“….”

ใบหน้าหล่อเหลานิ่งชะงักก่อนจะปล่อยมือเรียวให้เป็นอิสระ แต่พอคิดไปคิดมามันจะเป็นไปได้ยังไงว่าปวิมลจะเป็นฝ่ายมาหา ถ้าไม่ใช่เพราะถูกล่อลวงมาหา สองพี่น้องบ้านนี้คงจะร่วมมือกันวางแผนหลอกเขาแน่ เมื่อรู้ว่าเขาต้องตามหาเจ้าสาวแทบพลิกแผ่นดินแน่นอน

หญิงสาวจ้องมองชายหนุ่มรุ่นพี่นอกรั้วบ้านด้วยความสงสัยในความสัมพันธ์กับปวิมล เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายนิ่งชะงักไปไม่โต้กลับ หรืออาจจะกำลังคิดประโยคด่าเธอก็เป็นไปได้

ณัฐวดีกำลังหมุนตัวกลับเข้าบ้าน คนที่ยืนอยู่นอกรั้วก็พูดบางสิ่งที่เธอคาดไม่ถึง ไม่คิดว่าชายหนุ่มจะหลงตัวเองว่าเธอยังหลงชอบอยู่ จึงยอมร่วมมือกับพี่ชายบุญธรรม เพื่อแยกบุคคลทั้งสองที่กำลังเข้าพิธีวิวาห์พรุ่งนี้เช้า

“อ่อ…คงคิดสินะว่าถ้าร่วมมือกับไอ้นิวแยกน้องเปรี้ยวออกไป แล้วคิดว่าฉันจะสนใจผู้หญิงอย่างเธอสินะณัฐวดี”

“คุณนี่ยังหลงตัวเองไม่เปลี่ยนเลยนะคะ ใช่ค่ะเมื่อก่อนฉันอาจจะชอบคุณ แต่ว่าคุณคงจะลืมนึกถึงสัจธรรมข้อนี้ไปว่า เวลาเปลี่ยนคนย่อมเปลี่ยน และฉันไม่ใช่ผู้หญิงที่ต้องพยายามทำทุกวิธีให้ใครมารัก ทั้ง ๆ ที่เขาไม่เห็นคุณค่า ขอตัวนะคะ”

ร่างบางตอบกลับอดีตเพื่อนรักของพี่ชายด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ก่อนจะหมุนตัวเดินกลับเข้าบ้าน โดยไม่สนใจอะไรอีกแล้ว เพราะเสียเวลานอนมามาก และคำพูดแง่ลบของคณเดชทำให้พลังในตัวของเธอลดลงอย่างรวดเร็ว

สายตาคมมองตามแผ่นหลังของหญิงสาว ในขณะที่เจ้าตัวกำลังเดินเข้าบ้านโดยไม่สนใจตนอีก อยู่ ๆ ก็รู้สึกวูบโหวงภายในโดยไม่ทราบสาเหตุ คำพูดของณัฐวดีชัดเจนหนักแน่นว่าไม่ได้ชอบเขาเหมือนเมื่อก่อนแล้ว หรืออีกฝ่ายกำลังคบหากับใครสักคน และทำไมเขากลับรู้สึกไม่สบายใจด้วย เมื่อจงใจพูดจาแทงใจดำกลับไม่ได้ผล มิหนำซ้ำยังถูกตอกกลับมาด้วยถ้อยคำสุภาพแต่บาดลึกถึงหัวใจ กลายเป็นคณเดชคนเดียวที่รู้สึกถูกต่อว่าเสียเอง

ชายหนุ่มสะบัดความคิดในหัวออก จุดมุ่งหมายของการมาที่นี่ก็เพื่อมาตามปวิมล เพราะพรุ่งนี้เช้าทั้งสองจะเข้าพิธีวิวาห์กันแล้ว หากไม่ทันคงจำเป็นต้องเลื่อนออกจริง ๆ ถ้าเจอตัวเจ้าสาวช้า พยายามคิดในแง่ดีว่าอาจเกิดเหตุสุดพิสัยจริง ๆ

เมื่อณัฐวดีปิดไฟทุกดวงในบ้านแล้ว คณเดชจึงเดินกลับเข้าไปในรถ ใบหน้าหล่อเหลาหันมามองที่รั้วบ้านของอดีตเพื่อนรักที่ตอนนี้กลายเป็นศัตรูไปเสียแล้ว ตั้งแต่เห็นอีกฝ่ายพยายามลวนลามหญิงสาวที่เขารัก ถึงแม้ทั้งสองคนนั้นจะเคยคบกัน แต่ในเมื่อเลิกกันแล้วเขาคือคนปัจจุบัน จริง ๆ ไม่เคยอยากคบแฟนเก่าของเพื่อน แต่เพราะผู้หญิงคนนี้เขาเจอก่อนและชอบมานานแล้ว หากเป็นคนอื่นไม่ใช่ปวิมลเขาไม่มีทางคบแน่นอน

แต่สิ่งที่ทำให้เจ็บใจคือ ตอนณิชคุณคบหากับปวิมลอีกฝ่ายไม่เคยให้เกียรติหญิงสาวเลยต่างหาก พอเขามาคบก็ตามมาหวงก้าง ถ้าปวิมลเป็นอะไรขึ้นมาบอกได้เลยว่าอีกฝ่ายเจ็บเป็นพันเท่า เขาจะเอาณัฐวดีมาเป็นเครื่องมือชั้นเลิศ ใช้เสร็จก็ส่งกลับในสภาพหมาจรจัด

ณัฐวดีเปิดผ้าม่านตรงหน้าต่างในห้องนอนหลังปิดไฟทุกดวงแล้ว เพื่อดูว่าคณเดชกลับไปหรือยัง เมื่อไม่เห็นร่างสูงยืนตรงบริเวณรั้วบ้านแล้ว เธอจึงเดินกลับไปขึ้นเตียงนอนด้วยความหงุดหงิด เพราะนอนหลับอยู่ดี ๆ อดีตเพื่อนของพี่ชายก็มาต่อว่าเขาสองคนพี่น้อง ไม่เคยคิดจะโทษตัวเองกับแฟนสาวสุดที่รักเลย 

และทำไมต้องย้ำบ่อยเหลือเกินว่าไม่ได้ชอบเธอ พูดครั้งเดียวก็น่าจะรู้เรื่องแล้ว คนอย่างคณเดชในเวลานี้ที่เธอเห็นคือผู้ชายปากเสียคนหนึ่งที่หลงตัวเองสุด ๆ ไม่ชอบอย่างยิ่งคือดูถูกพี่ชายบุญธรรมของเธอนี่แหละ เลิกเป็นเพื่อนกันคงดีแล้ว เพราะเพื่อนแบบนี้มีไปก็เสียสุขภาพจิตเปล่า ๆ

TBC.