All Chapters of บุปผาซ่อนมัจจุราช: Chapter 1 - Chapter 10

เมื่อสิบปีก่อน“ฮือ…แม่อย่าทิ้งผมกับน้องไป ฮึก”เสียงสะอื้นไห้ของเด็กหนุ่มวัยมัธยมศึกษาตอนต้นอายุสิบห้าปี ข้าง ๆ คือน้องสาวบุญธรรมที่บิดามารดารับมาเลี้ยงตั้งแต่ยังเล็กตอนนี้อายุสิบสามปี แต่ตอนนี้ท่านทั้งสองได้จากพวกเขาไปอย่างไม่มีวันกลับ บิดาเพิ่งเกิดอุบัติเหตุเสียชีวิตเมื่อเดือนที่แล้ว ตอนนี้มารดาอาการทรุดหนักและได้จากพวกเขาไปอีกคน เหตุเพราะมีอาการป่วยร่วมด้วยก่อนหน้านั้น แต่ท่านไม่เคยบอกกล่าวจนมารู้ด้วยตัวเองว่า มารดาเป็นมะเร็ง ยิ่งอยู่ในภาวะเครียดเชื้อก็ยิ่งรุกลาม อีกทั้งภูมิคุ้มกันตกจึงง่ายต่อการเจริญเติบโตของเชื้อร้าย“คุณแม่คะ….อย่าทิ้งหนูกับพี่นิวได้ไหมคะ ฮึก!!”เด็กผู้หญิงวัยแตกสาวสะอื้นไห้ข้าง ๆ พี่ชายบุญธรรม หลังจากนี้จะมีแต่พวกเขาเพียงสองคนพี่น้องต่างสายเลือด ปู่ย่าก็ล่วงลับไปตามอายุขัย คุณยายก็ป่วยออด ๆ แอด ๆ คงมีแค่ผู้เป็นอา แต่ท่านมีภาระรับผิดชอบหลายอย่าง ไหนจะต้องมาจัดงานศพพี่ชายต่อด้วยพี่สะใภ้ ครั้งนี้ตระกูลฉัตรภัทรกรสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่ ลูกชายเพียงคนเดียวอายุก็ยังน้อยอยู่ในสถานะผู้เยาว์ รวมทั้งบุตรสาวบุญธรรมที่รับมาจากสถานสงเคราะห์มาเลี้ยงนันทกรผู้เป็นอามาดึงหลานชา

คณเดชพาแฟนสาวมาลองชุดแต่งงานตามร้านที่มารดาเลือกมา หนึ่งเดือนข้างหน้าทั้งคู่จะเข้าพิธีวิวาห์กันแล้ว ซึ่งจะถูกจัดอย่างสมเกียรติตามฐานะของเจ้าสาว“สวัสดีค่ะคุณไนล์กับคุณเปรี้ยว เชิญด้านในได้เลยค่ะ”“สวัสดีครับ”ชายหนุ่มกับแฟนสาวกล่าวทักทายหญิงวัยกลางคนซึ่งเป็นเจ้าของร้านลงมาต้อนรับลูกค้ากิตติมศักดิ์ด้วยตนเอง เพราะกลัวพนักงานจะทำได้ไม่ดีพอ เนื่องจากมารดาของเจ้าบ่าวจ่ายเงินค่ามัดจำลองชุดไว้สูงลิบลิ่ว ส่วนราคาชุดจริง ๆ ต้องรอตอนคู่รักเลือกเองว่าชอบชุดไหน และคนที่จ่ายคือคณเดช แพงแค่ไหนก็ไม่เกี่ยง เมื่อเข้ามาในร้านทั้งสองถูกต้อนรับเป็นอย่างดี อย่างแรกคือให้เข้าไปนั่งในห้องรับแขกเพื่อพักจิบน้ำเย็น ๆ ให้ชื่นใจ และระหว่างนี้มีการพูดคุยรายละเอียดของชุดแต่งงาน เครื่องประดับที่สามารถรับกับชุดงานแต่งได้ปวิมลแอบส่งสายตามองออกไปนอกร้านเพื่อหาใครสักคนที่ตนนัดหมายไว้ เธอไม่อยากแต่งงานกับคณเดชแล้ว แต่ทำอย่างไรดี จิตใจของหญิงสาวอยู่ไม่เป็นสุขกระวนกระวายอย่างบอกไม่ถูก เพราะไม่ได้แจ้งคณเดชว่าที่สามีของตน ถ้าหากนิชคุณมาถึง แล้วแจ้งว่าเธอเป็นคนนัดอะไรมันจะเกิดขึ้นเสียงโทรศัพท์จากเจ้าของร้านชุดแต่งงานดัง

“พี่นิวเป็นอะไรไปเหรอคะ แล้วเรื่องกล้องวงจรปิดไปถึงไหนแล้วเหรอคะ”ในระหว่างรับประทานอาหารเช้า ณัฐวดีสังเกตเห็นว่าพี่ชายสีหน้าดูวิตกกังวลเธอจึงเอ่ยถาม และอยากรู้ด้วยว่าทางร้านชุดงานแต่งได้แจ้งข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับเหตุการณ์เมื่อวานนี้หรือเปล่า“ทางร้านแจ้งมาว่ามุมที่เปรี้ยวแต่งตัวกล้องส่องไปไม่ถึง”ชายหนุ่มตอบกลับน้องสาวด้วยใบหน้าเศร้าหมอง นี่เขาต้องกลายเป็นคนผิดในสมการนี้น่ะเหรอ ทางฝั่งณัฐวดีหลังจากฟังคำตอบของพี่ชายก็เริ่มสงสัยขึ้นไปอีก มันเป็นไปไม่ได้ที่บริเวณนอกห้องแต่งตัวเล็ก ๆ กล้องจะส่องไม่ถึง เพราะทางร้านต้องตรวจดูเผื่อเกิดความผิดปกติอยู่แล้ว“เป็นไปได้ยังไงคะพี่นิว เดี๋ยววันนี้ดิวจะไปขอดูด้วยตัวเองค่ะ”“อย่าเลยดิว มันไม่มีประโยชน์อะไรแล้ว ถ้าดิวไปทางร้านอาจจะมองว่าพวกเราไปวุ่นวาย”หญิงสาวได้แต่ถอนหายใจ แบบนี้พี่ชายของเธอต้องกลายเป็นคนผิดทั้งที่ไม่มีความผิดอย่างนั้นน่ะเหรอ คณเดชก็เหลือเกินแทนที่จะถามกันก่อน แต่ก็อย่างว่าแหละความรักมันบังตาจึงเลือกเชื่อแค่ปวิมลคนเดียว“น้องดิว”“คะพี่นิว”“วันนี้พี่จะเข้าบริษัทแค่วันเดียวและจะหยุดสักสองเดือน ตอนแรกว่าจะหยุดแค่เดือนเดียว พี่ฝากด

เช้าวันต่อมาจนถึงเช้าแล้วยังไม่มีใครพบตัวของปวิมล งานแต่งก็ต้องถูกเลื่อนออกอย่างไม่มีกำหนด สูญเสียเงินค่าจัดงานไปมหาศาล มารดาเจ้าบ่าวรู้สึกเคืองกับการกระทำของเจ้าสาว ก่อนหน้านั้นก็โทรไปต่อว่าเพื่อนสนิทของตัวเองซึ่งเป็นมารดาของหญิงสาวที่หนีงานแต่งสัญญาไม่เป็นไปตามสัญญา ถ้าไม่อยากแต่งก็แค่บอกกันตามตรง แต่นี่อะไรรับปากว่าจะแต่งงานกับลูกชายของเธอสุดท้ายก็เทงานทิ้งคณเดชก็ร้อนใจไม่น้อย เมื่อคืนจนถึงเช้าตระเวนตามหาทุกที่ รวมถึงใช้สื่อทางออนไลน์กระจายข่าวเพื่อช่วยกันตามหาเจ้าสาวของเขา แต่ก็ไร้ผล“ไนล์ คราวหลังถ้าลูกอยากแต่งงานกับใครก็แต่งไปเลยนะ แม่ไม่เอาแล้วแบบนี้ขายขี้หน้า นี่มันไม่ใช่การหายตัว แต่คือการหนีงานแต่ง”“มันอาจจะเกิดเหตุสุดวิสัยจริง ๆ ครับแม่ น้องเปรี้ยวเขาไม่ทำแบบนั้นแน่นอน”ชายหนุ่มพยายามพูดให้ความหวังตัวเอง อีกทั้งพยายามใจเย็นไม่โมโหเหมือนเมื่อคืน แต่มันยังยากเย็นถ้าได้ฟังจากน้ำเสียงมีความขุ่นเจือปนมาด้วย ร่างสูงถอนหายใจจนนับไม่ถ้วนเพราะกังวลหลายอย่างเกี่ยวกับตัวของปวิมล โดยไม่รู้ว่าที่เจ้าสาวหายตัวไปนั้นจริง ๆ แล้วเจ้าตัวไม่อยากแต่งงานตั้งแต่แรก แต่ก็รับปากบิดามารดา และส

สองสัปดาห์ต่อมาณัฐวดีอาศัยอยู่บ้านเพียงคนเดียวลำพัง ส่วนพี่ชายไปอยู่เชียงใหม่สักระยะหนึ่งแล้วหลังจากไว้อาลัยอดีตคนรักเสร็จ แต่ทั้งสองก็ไม่เคยขาดการติดต่อยังคงไถ่ถามสารทุกข์สุกดิบ ณัฐวดีก็พยายามปลอบประโลมไม่ให้พี่ชายคิดมาก เพราะการจากไปของปวิมลไม่ได้ข้องเกี่ยวกันแล้ว เนื่องจากหญิงสาวได้เลิกรากับณิชคุณเพื่อแต่งงานกับคณเดช และในตอนนั้นก็ไม่มีใครคิดว่ามันจะเกิดเรื่องเลวร้ายขึ้นร่างบางทานอาหารเสร็จก็หยิบจานชามไปล้างก่อนจะอาบน้ำแต่งตัวไปทำงาน เนื่องจากพี่ชายไม่อยู่เธอจึงต้องบริหารจัดการทุกอย่างแทนชั่วคราวไปก่อน รอให้สภาพจิตใจของอีกฝ่ายพร้อมกว่านี้เธอจะกลับไปเป็นผู้ช่วยเหมือนเดิม แม้จะมีรายได้หลักแสนต่อเดือนแต่ช่วงวันหยุดณัฐวดีมักจะทำอาหารขายผ่านช่องทางออนไลน์แล้วรอรถจากพนักงานส่งอาหารมารับ วิธีนี้เธอรู้สึกสะดวกง่ายดี เพราะไม่ต้องออกไปตากแดดตากฝนให้เหนื่อย อีกทั้งช่วยควบคุมด้านวัตถุดิบ เพราะจำกัดรายการอาหารและทำตามที่ลูกค้าสั่ง เพื่อไม่ให้มีของเหลือติดค้างหญิงสาวไม่มีทางรับรู้เลยว่ามีใครบางคนแอบมองอยู่นอกรั้ว ถ้าไม่เปิดกล้องวงจรดูจะไม่มีทางเห็นเลย"นี่แค่เริ่มต้น พวกมึงยังต้องถูกทรมานไปอี