Home / โรแมนติก / บุพเพทะเลดาว / บุพเพทะเลดาว : บทที่ 53

Share

บุพเพทะเลดาว : บทที่ 53

last update publish date: 2026-06-16 12:04:43

ท่ามกลางไร่ชาสีเขียวเข้ม ทอดไปไกลสุดลูกหูลูกตา ปรากฏสิ่งก่อสร้างขนาดใหญ่ สร้างขึ้นตามศิลปะกรรมคล้าย
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • บุพเพทะเลดาว   บุพเพทะเลดาว : ตอนพิเศษ บทที่ 2 จบ

    “ครั้งนี้เราอยากให้คุณบัวร่วมเป็นเจ้าภาพด้วยนะคะ โดยให้เป็น แม่ข่ามของป๋อง เพราะป๋องเขาไม่มีแม่ ได้กุศลมากเลยค่ะ กู๋ซ่งก็เห็นดีด้วย” ขวัญแก้วอธิบายให้เธอฟังอย่างใจเย็น เห็นได้ชัดว่าหลังจากแต่งงานแล้ว ขวัญแก้วสามารถทำหน้าที่ภรรยาให้กับเจ้าพงษ์ภมรได้อย่างไม่ขาดตกบกพร่อง ซึ่งผู้เป็นสามีก็คอยตามประคบประหงมเอาใจภรรยาท้องอยู่ไม่ห่าง ซึ่งผิดกับคิมหันต์ วันนี้เขาเลือกไปรับรางวัลนักธุรกิจดีเด่นบ้าๆ นั่น แทนที่จะมากับเธอ...ครั้นช่วยกันแต่งตัวให้เด็ก ๆ เสร็จ ไม่นานกู๋ซ่งก็ขึ้นมารับทั้งหมดลงไปร่วมขบวนแห่ ซึ่งกำลังระดมพลออกันอยู่ที่ด้านหน้าสำนักงาน“อะแฮ่ม ขอแพรวร่วมขบวนไปด้วยคนนะคะคุณแม่ๆ” เจ้าของเสียงหวานใส ที่เพิ่งเดินทางมาถึงแอบย่องเข้ามาเกาะเอวบัวชมพู พร้อมกับกระซิบบอก เธอจึงหันไปมองอีกฝ่ายด้วยความยินดี“อ้าวคุณแพรวมาถึงพอดี ถ้ามาช้ากว่านี้ บัวคิดว่าเราคงต้องหาตะแปส่างลอง[1]คนใหม่แล้วล่ะค่ะ เพราะก่อนคุณแพรวจะมา พ่อเลี้ยงภูพญาร่ำร่ำ จะออกไปตามตัวคุณมาให้ได้ ทำเหมือนว่าอยู่ไกล ทั้ง ๆ ที่คู่หมั้นก็อยู่ที่ภัทรกิจฮิลล์แค่นี้เอง” คนท้องห้าเดือนกล่าวสัพยอก แต่ขณะที่ยิ้มแล้วผินหน้ากลับมา ตั้งใจว่า

  • บุพเพทะเลดาว   บุพเพทะเลดาว : ตอนพิเศษ บทที่ 1

    “อื้อ พี่คิม ไม่เอาแล้วค่ะ พี่คิมทำบัวช้ำไปหมดแล้ว”แต่แทนที่ชายหนุ่มจะสำนึก คนเอาแต่ใจตัวเองกลับดื้อแพ่ง เลื่อนมือลงไปบีบเคล้นสองเต้าอย่างยั่วเย้า แล้วก้มลงดูดกลืนยอดอกเธอเพื่อเร้าอารมณ์สลับกัน“ตอนแรกกะว่าจะนอนพัก แต่บังเอิญนึกขึ้นได้ว่าอุตส่าห์บอกแม่ยายให้รอหลาน พี่ก็เลยจะช้าไม่ได้ บัวให้ความร่วมมือหน่อยก็แล้วกันนะ พี่มีเวลาแค่สองคืนเท่านั้น” จบประโยคนั้นแม้คิมหันต์จะได้รับการปฏิเสธ แต่เขาก็ยังเดินหน้ารุกต่อ ระดมจูบลูบไล้ไปทุกสัดส่วนอันสะคราญตาของหญิงสาว กระทั่งปลายลิ้นอุ่นร้อนโลมเลียมาถึงท้องน้อยของบัวชมพู ปราการต่าง ๆ ที่เธอตั้งมั่นไว้ ก็ถูกคนที่กำลังระดมจูบส่วนที่ลี้ลับที่สุดของกายสาว ตีแตกพ่าย ไปหมดสิ้น“อื้อ พี่คิมจะ จะทำอะไร ปละปล่อยบัวนะ อื้อ อย่าก้มลงไป พอแล้ว” หญิงสาวสูดปาก ร่างทั้งร่างสั่นเทิ้ม เรือนกายท่อนล่างถูกบางอย่างอุ่นร้อนรุกล้ำปรนเปรอ ความเสียวซ่านแสนอ่อนโยนที่ได้รับ ทำให้หัวใจดวงน้อยไม่อาจต้านทาน ความทรมานที่แสนสุขล้ำได้อีกต่อไป“พี่คิมขา บัว อื้อ... พะ พะพอก่อนค่ะ บัวยะ... ยอมแล้ว เงยหน้าขึ้นมาคุยกันก่อน” เสียงหวานแหบพร่า เธอพูดจากระท่อนกระแท่นเพราะถูกเขาแกล้ง

  • บุพเพทะเลดาว   บุพเพทะเลดาว : บทที่ 99

    บัวชมพูยกมือขึ้นไล้แก้มสากระคายของคนที่ทาบทับลงมาบนตัวเธออีกครั้ง พร้อมกับคลี่ยิ้มให้เขาน้อย ๆ ครั้นเห็นอย่างนั้นคิมหันต์ก็รวบมือน้อยข้างนั้นมาจูบหนักๆ ก่อนวางมันลง แล้วโน้มใบหน้าพรมจูบที่หน้าผากเธอ รับรู้ได้ถึงสายใยความรักที่เริ่มถักทอสื่อถึงกันอีก ครั้งหนึ่ง...ลมหนาวพัดพากลีบดอกไม้โปรยปรายเข้ามาอวยพรให้กับคนทั้งคู่ บรรยากาศรอบตัวอบอวลไปด้วยความเสน่หา ทุกสิ่งต่างเป็นใจเมื่อบุพเพชักพา ให้ความสุข ความหวานล้ำ หวนกลับคืนมาสู่หัวใจทั้งสองดวง…คิมหันต์จุดรอยยิ้มขึ้นที่มุมปาก ก่อนประกบจูบบัวชมพูอย่างอ่อนโยน เมื่อแรกริมฝีปากเพียงแค่แตะแต้มหยอกเอิน เป็นการทบทวนสัมผัสคุ้นเคยระหว่างกัน แต่จากนั้นก็ดูเหมือนกับว่าต่างฝ่ายต่างปลดปล่อยความโหยหาออกมาอย่างหนักหน่วง ทั้งบัวชมพู และคิมหันต์ ต่างบดจูบดูดดื่มแลกเปลี่ยนกันชนิดไม่มีใครยอมใครจนสมใจ คิมหันต์ก็ตรึงปลายคางเธอไว้ พร้อมกับกระซิบเสียงแผ่ว “พี่รอให้เรามีคืนนี้มานานเท่าไรแล้วรู้ไหมบัว หกเดือน หกเดือนที่แสนทรมาน หกเดือนที่เฝ้าคิดถึงแต่บัว และกว่าพี่จะผ่านไปแต่ละวันแต่ละคืนได้ มันยิ่งกว่าทรมาน”“พี่คิดถึงแก้มหอมๆ ของบัว คิดถึงตาโตๆ หวานฉ่ำเวลาถูกพี

  • บุพเพทะเลดาว   บุพเพทะเลดาว : บทที่ 98

    “แต่เหมือนฉันจะได้ข่าวมาว่า เอ่อ คุณแพรวถึงขั้นเกือบถูก ขืนใจนะคะ ยังไงคุณก็ต้องรับผิดชอบเรื่องนี้” เมื่อบทสนทนาดำเนินมาจนถึงช่วงที่ยากที่สุด คิมหันต์ก็ตัดสินใจอุ้มบัวชมพูเดินเข้าบ้าน “เรื่องมันยาว ยิ่งดึกตรงนี้น้ำค้างยิ่งแรง เข้าไปคุยกันต่อ บนเตียง เอ่อ พี่หมายถึง คุยกันต่อในบ้านดีกว่า” ชายหนุ่มพลั้งปาก แต่มันกลับช่วยกลบเกลื่อนบรรยากาศเคร่งเครียดได้ดีบัวชมพูเห็นว่าเธอไม่มีทางไป จึงจำใจต้องยอมตาม แต่ทันทีที่ประตูบานใหญ่ปิดสนิทลง คิมหันต์ก็กลับแปลงร่างกลายเป็นปลาหมึกยักษ์ทันที เขาลงมือกอดจูบซุกไซ้ไปทั่วแก้มเนียน และซอกคอขาวผ่อง ของหญิงสาว ก่อนจะรุนหลังให้เธอถอยหลังก้าวผ่านประตูห้องนอนเข้าไป พร้อมกับช้อนอุ้มร่างบางวางลงบนเตียงบัวชมพูตั้งหลักไม่ทันก็ตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบ ดวงตากลมโตจ้องมองเขาด้วยประกายขุ่นเขียว“หยุดเดี๋ยวนี้นะ คนฉวยโอกาส คุณห้ามแตะต้องตัวฉันเด็ดขาด ถ้าคุณยังไม่เคลียร์ตัวเองให้ขาวสะอาดเสียก่อน”ขณะที่คิมหันต์กำลังจะก้มลงฟอนเฟ้นทรวงอกนุ่มหยุ่น เขาก็ต้องส่ายหน้า “เฮ้อ จะทำรักกับเมียตัวเองทั้งที ทำไมมันถึงได้ยากเย็นอย่างนี้” คนตัวโตจึงจำต้องพลิกตั

  • บุพเพทะเลดาว   บุพเพทะเลดาว : บทที่ 97

    แต่ทั้งคู่ยังไม่ทันได้ปรับความเข้าใจกัน เครื่องก็ลงจอดเสียก่อน แถมยังเป็นเวลาดึกมากแล้วด้วย คิมหันต์จึงรีบพาบัวชมพูเข้าที่พัก หากคราวนี้เขาไม่ได้พาเธอตรงไปยังบ้านพักหลังเดิมของหญิงสาว แต่กลับพาเธอเดินข้ามสะพานไม้ มุ่งหน้าไปยังจุดชมวิวทะเลหมอกที่บัวชมพูได้แต่หมายตาว่าจะต้องขึ้นไปชมมันให้ได้ เมื่อครั้งยังทำงานอยู่ที่นี่ตลอดทางเดินข้ามสะพานนั้น มีตะเกียงจุดไฟส่องสว่าง ห้อยขนานไปตลอดเส้นทาง และเมื่อต่างฝ่ายต่างเดินขึ้นมาบนเนินได้สำเร็จ บรรยากาศของทะเลดาวในยามราตรี ที่หมู่มวลดวงดาราพร้อมใจกันส่องแสงวับวาวอยู่เต็มผืนฟ้า ก็สร้างความตระการต ให้บัวชมพูรู้สึกได้ถึงพลังความมหัศจรรย์ของพลังธรรมชาติที่สร้างสรรค์เธอคาดไม่ถึงจริง ๆ ว่ามันจะสวยได้ถึงเพียงนี้ ดวงดาวบนฟ้าเลื่อนลอยคล้อยต่ำลงมา จนเหมือนกับว่าจะสามารถเอื้อมมือคว้ามาได้กระนั้น “ที่นี่สวยเหลือเกิน สวยสมกับที่คุณสั่งให้คนทุ่มเทสร้างสะพานไม้พาขึ้นมา” บัวชมพูเงยหน้าขึ้นสบตาคนที่ยืนซ้อนอยู่ทางด้านหลัง แถมยังถือวิสาสะโอบเอวเธอไว้ แต่เซอร์ไพรส์ของคิมหันต์ยังไม่จบเพียงแค่นั้น เขายังบุ้ยใบ้ให้เธอมองตามไปอีกฝั่ง ครั้นพอหญิงส

  • บุพเพทะเลดาว   บุพเพทะเลดาว : บทที่ 96

    “ก็เพราะจดหมายลาออกของเธอนั่นยังไง ที่ทำให้ฉันเกิดนึกถึงที่นี่ขึ้นมา จนต้องหวนกลับมารำลึกความหลัง และคืนนี้ก็เป็นโชคดีของฉันจริง ๆ ที่หาเมียตัวเองเจอเสียที” บัวชมพูได้ยินอย่างนั้นก็ถึงกับหน้าม้าน “อย่ามาโมเม ใครเป็นเมียคุณไม่ทราบ คนโกหกหลอกลวงอย่างคุณ สมควรต้องอยู่คนเดียว” “ฉันไม่เคยหลอกลวงใคร โดยเฉพาะเธอ แต่เรื่องนี้ไว้เราค่อยคุยกันทีหลัง ตอนนี้ขึ้นเครื่องไปกับฉันก่อน” เขาบอกง่ายๆ พร้อมกับอุ้มเธอลงจากรถ แล้วเดินตรงดิ่งไปยังเครื่องบินเล็กที่จอดรออยู่ทันทีมาถึงตอนนี้หญิงสาวเริ่มมองเขาอย่างหวาดระแวง “นี่คุณจะพาฉันไปไหน ปล่อยเดี๋ยวนี้นะ ฉันไม่อยากไปกับคุณ แค่นี้คุณยังทำฉันเจ็บปวดใจไม่พออีกหรือไง” คิมหันต์จึงสวนกลับมาทันควัน “ประโยคนี้ต้องเป็นฉันต่างหากที่ถามเธอ และเด็กดื้ออย่างเธอจะไปไหนได้ นอกจากต้องพากลับบ้าน ไปนอนบนเตียง” คนที่อารมณ์กำลังคุกรุ่นกระชากเสียงบอก ท้ายประโยคนัยน์ตาสีสนิมลามเลียไปทั่วเนินอกอวบอิ่มที่โผล่พ้นเสื้อคอปาด เผยขึ้นมาให้เห็นรำไร “ลามก หยาบคาย อดอยากปากแห้งนักหรือไงถึงได้ต้องกลับมากินของเก่า คุณมีคู่หมั้นอย

  • บุพเพทะเลดาว   บุพเพทะเลดาว : บทที่ 95

    บรรดาแขกผู้ชายมองเธอจนตาปรอยพร้อมกับกลืนน้ำลา แต่ทว่าบทเพลงไพเราะที่เธอขับร้องออกมานั้นช่างแสนเศร้า…...สายลม ย้ำเตือน ความเจ็บปวด ในใจฉัน แม้ทุกอย่างสลายหายไปดั่งหมอกควัน แต่แผลจากความรักนั้นไม่เคยลบเลือน...ครั้นเมื่อตัวโน้ตสุดท้ายสิ้นสุดลง ท่ามกลางเสียงตบมือเกรียวกราว ผู้ชายคนหนึ่งก็ก้าวออกมาจา

  • บุพเพทะเลดาว   บุพเพทะเลดาว : บทที่ 94

    คิดมาถึงตรงนี้ บัวชมพูก็รีบลบภาพเขาออกไปจากหัว เธอเหลียวมองหาบริกรเพื่อขอเครื่องดื่มเพิ่ม เพราะคืนนี้เธออยู่ในบาร์ของพอลลีน เนื่องจากได้ตกลงรับนัดกับแดเนียล ที่เพียรชวนเธอออกมานั่งฟังเพลงด้วยกันหลังเลิกงาน หลายต่อหลายครั้งอีกทั้งวันนี้เธอตัดสินใจจะตัดเยื่อใยทุกอย่าง หญิงสาวจะไม่คิดถึงเจ้านายคนเก่

  • บุพเพทะเลดาว   บุพเพทะเลดาว : บทที่ 92

    “เอ่อ... ผมจะตอบคุณบัวยังไงดี คือ...” ผู้อาวุโสกว่าแสดงท่าทีลำบากใจไม่น้อย แต่เมื่อบัวชมพูยังคงยืนกรานจะฟังคำตอบให้ได้ ท่านจึงต้องเอ่ยตามความจริงเท่าที่ตนทราบออกมา “คุณแพรวเป็นผู้หญิงที่ท่านเจ้าสัวตั้งใจหมั้นหมายให้แต่งงานกับคุณคิมครับ ผมคงบอกได้เพียงเท่านี้ เพราะผมเองก็รู้มาเท

  • บุพเพทะเลดาว   บุพเพทะเลดาว : บทที่ 91

    แต่เพียงไม่นาน คิมหันต์ก็ปล่อยให้สายลมหนาวแห่งเมือง สามหมอกพัดพาคำถามนั้นลอยจากไป จากนี้คงอีกหลายวันกว่าเขาจะมีโอกาสได้พบหน้าบัวชมพู เพราะคงยุ่งกับการสะสางเรื่องราวต่าง ๆ โดยเฉพาะต้องคอยติดตามสถานการณ์ การรักษาอาการบาดเจ็บ ทั้งทางร่างกาย และจิตใจของแพรวพิศา รวมทั้งคุณปู่ของเขาด้วย จ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status