บุพเพทะเลดาว

บุพเพทะเลดาว

last updateLast Updated : 2026-06-16
By:  เจนิสOngoing
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
101Chapters
180views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

“อาปิน ลากตัวหมอนั่นออกไป แล้วจัดการสั่งสอนมันด้วยว่า อย่าได้คิดเสนอหน้ามายุ่งกับเมียฉันอีก” จบประโยคนั้น คนสั่งก็อุ้มบัวชมพูออกมาโดยไม่สนใจว่าเธอจะขัดขืนหรือทุบตีเขาหนักมือเพียงใด แผงอกของชายหนุ่มในคืนนี้แกร่งยิ่งกว่าหิน อีกทั้งหัวใจที่แห้งเหี่ยว มานาน ฉับพลันกลับพลุ่งพล่านขึ้นอีกครั้ง แม้กระทั่งพอลลีนที่รีบรุดตามออกมาเจรจาขอตัวน้องสาวคืนก็ยังต้องหยุดตัวเองเอาไว้ “กลับไปบอกคุณแม่อรณีว่าผมขอเวลาเคลียร์กับบัว อ้อ ไม่ใช่สิ ขอเวลาเคลียร์เรื่องยุ่งๆ กับเมียตัวเองซักสองวัน จากนั้นจะรีบกลับไปจัดการสู่ขอตามประเพณี ไม่ต้องเสียเวลาปฏิเสธนะ เพราะภายในสองวันนี้ผมจะทำให้บัวชมพูท้องกลับมาแน่นอน”คนที่ทั้งรักทั้งโกรธประกาศกร้าวอย่างอหังการ บัวชมพูได้ยินอย่างนั้นก็นึกโมโห แทบอยากกางกรงเล็บข่วนหน้าเขา แต่ก็ถูกอีกฝ่ายก้มหน้าลงมาขู่ “ถ้าคิดว่าการที่อยู่ๆ เธอก็หายตัวไปเกือบหกเดือน ยังทำให้ฉันโมโหจนคลั่งไม่พอ จะออกฤทธิ์ออกเดชมาอีกแค่ไหนก็ได้ ยิ่งดื้อเท่าไร ฉันยิ่งมีวิธีลงโทษเธอหนักขึ้นเท่านั้น สำหรับฉัน โซ่แส้กุญแจมือไม่ใช่ของหายากเลย รู้ไว้” พูดจบเขาก็พาหญิงสาวเดินออกมาจากที่นั่นท่ามกลางอาการตกตะลึงของทุกคน

View More

Chapter 1

บุพเพทะเลดาว : 1

「……被告人を、無期懲役に処する」

裁判官の宣告が、鼓膜を震わせた。

ブーン、と耳鳴りがする。

深水心愛(しみず ここあ)の体がぐらりと揺らぎ、危うくその場に崩れ落ちそうになった。

無期懲役……

そんな……

深水俊輔(しみず しゅんすけ)は、自分がずっと見守り、手ずから育ててきた弟なのだ。あの子が人を殺めるなど、あり得るはずがない!

開廷前、桐生貴臣(きりゅう たかおみ)は何と言ったっけ?

「わがままはよせ、心愛」

眉をひそめ、苛立ちを隠そうともせず、彼はそう言った。

「葵は海外から戻ったばかりで、専攻は法学だ。これは、彼女が帰国後に名を上げるための初陣だ。勝てば今後のキャリアにも箔がつく。お前の弟の弁護は、葵に任せておけば間違いない」

弟の命運を、明石葵(あかし あおい)などに託してたまるものか。心愛は、即座に反論した。

「貴臣、これは弟の命がかかっているのよ!葵が経歴に箔をつけるための踏み台じゃないわ」

しかし、彼は聞く耳を持たなかった。

その眼差しは次第に冷え、脅しにも似た色が浮かんだ。

「だからこそ、葵に任せるんだ。お前はただ、俺を信じていればいい」

――俺を信じろ、と。

心愛は、そんな彼の言葉を受け入れてしまった。

だが、その結果がこれだ。

法廷での葵は、冒頭陳述を読み上げたきり、その後は俊輔のために弁護らしい弁護をほとんどしなかった。

宇佐美紘(うさみ ひろし)側の弁護士が提示した証拠に対し、葵は反論するどころか、あろうことか相手の主張を認めるかのような素振りさえ見せたのだ。

紘のたった数言の告発に対しても、葵は異議さえ申し立てなかった。

そして、俊輔が無期懲役を宣告されるのを、ただ黙って見ているだけだった。

それも当然だ。俊輔は葵の弟ではない。自分の弟なのだから、彼女が同じ痛みを感じるはずもない。

心愛は、よろめきながら法廷を出た。廊下の冷気が肺を刺し、激しい咳が込み上げる。

前方に、二つの人影が見えた。葵が貴臣に寄り添い、肩を細かく震わせ、涙をぼろぼろと零して泣き崩れている。

「貴臣、ごめんなさい……私、本当に精一杯やったの。でも相手側の証拠の連なりが……あまりにも完璧で、どこにもつけ入る隙がなかった。もしかしたら……俊輔くんは、本当に有罪なんじゃないかって……」

「もういい。お前のせいじゃない」

貴臣の声は、心愛が今まで聞いたこともないほど優しさに満ちていた。彼はスーツの上着を脱ぎ、そっと葵の肩にかける。

「お前が全力を尽くしたことは、俺が一番よく知っている」

すすり泣いていた葵は、視界の端に心愛の姿を捉えると、その表情をさっと怯えたものに変えた。

「心愛さん……この度は、お力になれず、本当に……」

言葉が終わらないうちに、心愛は二人に向かって歩き出した。

彼女が近づいた瞬間、貴臣は反射的に葵を背後へとかばった。

それは、あまりにも自然で、あまりにも無意識の仕草だった。

葵を庇う貴臣の姿に、心愛の瞳に底知れぬ失望が広がる。

葵を抱き寄せる貴臣の腕を見て、心愛は悟った――もはや彼は、かつての貴臣ではないのだと。

それでも、無実の罪を着せられた弟を思うと、葵を睨みつけずにはいられなかった。

「どうして?」心愛の声は乾き、かすれていた。「宇佐美の証言にはあれほど矛盾があったのに、なぜ一言も反論しなかったの?あなたは一体、どっちの代理人なの!?」

葵は貴臣の背後に隠れ、泣き腫らした目だけを覗かせている。その姿は、いかにも無垢で哀れに見えた。

心愛に答えたのは、貴臣だった。

「いい加減にしろ、心愛。事実は明白だ。いつまで騒ぎ立てるつもりだ?」

「事実?」心愛は乾いた笑いを漏らした。「どんな事実よ。俊輔は人を殺してなんかいない!あの子は、ただアルバイトに行っていただけよ。人殺しなんて、できるわけがないじゃない!」

感情は、堰を切ったように溢れ出す。「宇佐美紘がどんな人間か、知らないわけじゃないでしょう?名雲中じゃ、あいつが人の命を弄ぶ道楽息子だって、知らない者はいないわ!前にも、人を弄んで死なせたという噂があったのに……どうして彼を調べないの?どうして彼の戯言を信じるのよ!」

「おっと、そこのお嬢ちゃん、言葉には気をつけろよ」

軽薄な声が、横から割り込んできた。

両手をポケットにねじ込んだまま、紘は階段を悠然と降り、心愛の前で足を止めた。その口元には、あからさまな悪意を孕んだ笑みが浮かんでいる。

「俺が人を死なせた、だと?くだらん噂を鵜呑みにするなよ。証拠もなくそんなことを口走れば、名誉棄損になるぜ。訴えられたくなければ、その口は慎むことだな」

紘は心愛を顎でしゃくるように見下ろした。その眼差しには、隠す気もない侮蔑と挑発の色が滲んでいる。

やがてその視線は心愛を通り越し、貴臣の背後から不安げに顔を覗かせる葵を捉えて交錯した。その一瞬の目配せには、まるで共犯者のような得意げな光が宿っていた。

言いたいことだけ一方的に言い放つと、紘は愉快な見世物でも堪能したかのように口の端を吊り上げ、取り巻きを引き連れて勝ち誇ったように去っていった。

その背中が見えなくなった矢先、誰かが叫び声を上げた。

「おい、見ろ!桐生社長だ!」

「明石弁護士も一緒だぞ!」

その声を皮切りに、瞬く間に大勢の記者が四方八方から押し寄せ、心愛たち三人を幾重にも取り囲んだ。

「明石先生、今回の判決について一言お願いします!」

「鳴り物入りで帰国された初陣が敗訴となりましたが、今のお気持ちは!」

「法廷では弁護に力が入っていなかったとの声もありますが、事実ですか!?」

「桐生社長、なぜこの裁判を明石弁護士に?」

無数のマイクが突きつけられ、容赦ない質問が浴びせられる中、葵の顔が一瞬にして蒼白に染まった。

貴臣の表情もたちまち険しくなる。

彼は怯える葵を強く抱き寄せると、自らの体で無数のカメラレンズから彼女を庇った。そして人垣を押し分けるようにして、一度も振り返ることなく自分の車へと向かう。

その傍らに心愛が立っていることなど、まるで思い出すことすらないかのように。

彼は、記者たちの渦中に、心愛をただ一人置き去りにした。

遠ざかる二人の背中を見つめる心愛の胸に、冷たい痛みがしんしんと込み上げてきた。

貴臣を追うのを諦めた記者たちは、即座に標的を変え、残された心愛へと殺到した。

「そちらの方、あなたは深水俊輔さんのご家族ですか?」

「今回の判決について、お考えをお聞かせいただけますか?」

「明石弁護士の仕事ぶりはいかがでしたか?」

その喧騒の中、一人の目ざとい芸能記者が何かに気づいたように、甲高い声を張り上げた。

「待ってください!あなた……もしかして、桐生グループの社長夫人、深水心愛さんではありませんか!?」

その一言は、静寂に投じられた石のように波紋を広げ、その場の空気を一変させた。

すべてのカメラレンズが、一斉に心愛の顔へと向けられる。

「本当だ、社長夫人だ!」

「ってことは、被告は社長夫人の弟か?とんでもないセレブスキャンダルだぞ!」

そんな喧騒の中に、心愛を氷の底へと突き落とす囁き声が混じっていた。

「じゃあ、さっき桐生社長が庇っていたのが、噂の明石葵か。三年前、桐生社長の元を去ったっていう……彼女こそ、桐生社長がずっと想い続けていたという『本命の元カノ』らしいぜ」

「ああ、だからか!言われてみれば、社長夫人とあの明石葵、どことなく目元が似ている……」

「なるほどな!どうりで深水家が破産した途端、桐生社長が周囲の猛反対を押し切って、ただの養女だった深水心愛と結婚したわけだ。つまり……元カノの『身代わり』を見つけた、ってことか」

身代わり。

その言葉が、雷鳴のように心愛の思考を打ち砕いた。

そうか、そういうことだったのか。

深水家が倒産し、居候の養女だった自分が生活のために三つもアルバイトを掛け持ちしていた、あの頃。雲の上の存在だったはずの貴臣が、なぜ周囲の反対を押し切ってまで自分を妻に迎えたのか。その謎が、今、すべて解けた。

あれは救いだと思っていた。暗闇に差し込んだ、唯一の光だと信じていた。

だが、すべてははじめから、滑稽な茶番に過ぎなかったのだ。

自分はただ、彼の愛した女の面影を宿す、身代わりに過ぎなかった。

心愛はその場に凍りついたように立ち尽くした。無数のフラッシュが白く視界を焼く中、貴臣が冷たく去っていった虚空を見つめ、乾いた笑いが唇からこぼれ落ちた。

この三年間、ひたむきに、すべてを捧げる想いで尽くしてきた結婚生活。

それらすべてが、結局は彼女一人の、滑稽な一人芝居だったというわけだ。

その頃、葵はスマートフォンを手に、自分の名前がSNSのトレンドを駆け上がっているのを確認していた。そしてある番号へ短いメッセージを送ると、すぐさまその送信履歴を削除した。

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
101 Chapters
บุพเพทะเลดาว : 1
ท่ามกลางบรรยากาศงานเลี้ยงประกาศผลรางวัลนักธุรกิจดีเด่นของสมาคมผู้ประกอบการคิมหันต์นักธุรกิจหนุ่มตระกูลดัง ขวัญใจสาวๆ ค่อนประเทศ นั่งละเลียดจิบแชมเปญอย่างใจเย็นอยู่ที่โต๊ะวีไอพี สายตาเขาประเมินดูผู้คนในงานด้วยแววตาหยามหยันเมื่ออารมณ์เบื่อมีมากจนเกินพอ ชายหนุ่มก็จัดการยกแก้วไวน์ขึ้นดื่มรวดเดียวจนหมด ภาพนั้นทำให้เจ้าสัวจรินทร์ผู้เป็นปู่มองมาอย่างไม่สบอารมณ์“อาคิม ลื้อเพลาๆ เรื่องดื่ม แล้วก็เรื่องผู้หญิงลงหน่อยได้มั้ย อั๊วชักจะหมดความอดทนกับลื๊อแล้วนะ” เจ้าของอาณาจักรธุรกิจ หมื่นล้าน ร่ำรวยมั่งคั่งเป็นอันดับหนึ่งของประเทศ ทั้งยังเป็นประธานในงานเลี้ยงคืนนี้ กล่าวตำหนิหลานชายคนโปรดด้วยน้ำเสียงจริงจัง แต่คนฟังหาได้สะทกสะท้านไม่“คุณปู่โมโหผมเรื่องอะไร โมโหที่ผมทำตัวเสเพล หรือโกรธเพราะผมพลาดรางวัลนักธุรกิจดีเด่น ที่มันดูปลอม ๆ ปีนี้กันแน่” คิมหันต์ดักคอ ดวงตาคมส่องประกายอย่างคนถือดี และก็คงจะมีแค่คิมหันต์เพียงคนเดียวเท่านั้น ที่กล้ามองท่านตรง ๆ ด้วยแววตาท้าทายเช่นนี้“ถึงปลอม แต่มันก็เชิดชูวงศ์ตระกูล และเป็นใบเบิกทางให้แก ก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งสูงสุดของบริษัทได้โดยไร้คำครหาก็แล้วกัน
Read more
บุพเพทะเลดาว : 2
ผับเล็ก ๆ ที่คิมหันต์เลือกมาดับอารมณ์ บรรยากาศแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงกับไนต์คลับชั้นสูง ที่ประจำของเขาชนิดเทียบกันไม่เห็นฝุ่น แต่เพราะความเบื่อที่จะเมากับบรรดาเพื่อนงี่เง่าในวงสังคม ผลักดันให้คืนนี้ชายหนุ่ม เลือกที่จะค้นหาความต่าง ยิ่งได้ยินเสียงเพลงโปรดในจังหวะเร้าดังเข้ามากระทบโสต เขาก็ไม่สนใจอะไรทั้งนั้น ตรงดิ่งไปนั่งยังโต๊ะซึ่งอยู่ในมุมที่ดีที่สุดทันที กระหายอย่างเต็มที่ ที่จะได้ย้อมใจตัวเองด้วยเหล้ายี่ห้อโปรด ผู้หญิงสวยๆ สักคน หวังลบลืมเรื่องปวดหัวไปชั่วครู่โต๊ะที่คิมหันต์เลือก ตั้งเยื้องกับหน้าเวทีพอดี เสียงดนตรีจากวงเล่นสดกำลังบรรเลงเพลงดังกระหึ่ม ไม่นานเหล้านอกสนนราคาแพงระยับก็หมดไปเกือบครึ่ง ใบหน้าหล่อเหลาคมคายแดงก่ำไปด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ แต่ถึงอย่างนั้นความโกรธในใจเขาก็ยังไม่จางไป ยิ่งอยู่ดี ๆ เสียงเพลงบนเวทีเกิดเปลี่ยนไปเล่นในจังหวะเนิบช้า นั่นยิ่งทำให้คนฟังหงุดหงิดงุ่นง่านทายาทหมื่นล้านของเจ้าสัวเจี่ย กราดมองตาขวางขึ้นไปบนเวที แต่ทว่า... เมื่อดวงตาคมกริบได้พบเข้ากับเจ้าของดวงหน้าสวยหวาน และเสียงร้องอันมีเสน่ห์ คิมหันต์ก็ถึงกับตกอยู่ในภวังค์ทันทีนักร้องสาวสวยคนนั้น...
Read more
บุพเพทะเลดาว : 3
“ไอ้บ้า ไอ้คนโรคจิต นี่แกจะทำอะไร ฉันจะแจ้งตำรวจมาจับแก” บัวชมพูขยับตัวหนี ถึงอยากร้อง แต่ก็ไม่กล้าเผยความอ่อนแอออกมาให้เขาเห็น กลัวอีกฝ่ายย่ามใจ คิดรังแกคนไม่มีทางสู้อย่างเธออีกแต่คิมหันต์กลับมองลูกแมวตัวน้อยที่กำลังพองขนขู่เขาด้วยรอยยิ้มดูแคลน “สวยน่ารักแถมยังเซ็กซี่ขนาดนี้ ไม่ต้องแสดงละครเพื่อให้ตัวเองดูแพงขึ้นหรอก มันเสียเวลา ฉันตั้งใจจะเปย์เธอไม่อั้นตั้งแต่แรกแล้ว” พูดจบนายน้อยแห่งภัทรกิจเวคินทร์ ก็กระดิกนิ้วเรียกอาปิน ซึ่งเป็นทั้งคนสนิท และบอดี้การ์ดส่วนตัว ซึ่งยืนคุมเชิงรออยู่กับพวกลูกน้องไม่ไกล ให้เข้ามาหาและเพียงแค่มองตา หนุ่มใหญ่วัยสามสิบห้าในสูทสีดำราคาแพงก็เข้าใจเจ้านายเป็นอย่างดี เขาจัดการล้วงเสื้อนอกของตนเอง แล้วหยิบเอาเช็คใบหนึ่งออกมายื่นส่งให้“สามแสนเป็นไง แลกกับการเป็นของฉันคืนนี้ คืนเดียว” พูดจบคิมหันต์ก็วางกระดาษแผ่นนั้นลงบนโต๊ะ บรรดาพนักงานในร้านที่กำลังเตรียมตัวจะกลับบ้าน ต่างพากันมองด้วยความสนใจแต่บัวชมพูกลับมองเขาแล้วส่ายหน้า ดวงตาคู่สวยของเธอวาวโรจน์เต็มไปด้วยความโกรธ “นี่คุณตีราคาฉันด้วยเงินงั้นเหรอ เลวที่สุด เงินของคุณอาจซื้อความสุขชั่วคืนจากผู้หญิงคนอื
Read more
บุพเพทะเลดาว : 4
เสียงไก่ขันตอนเช้า ปลุกให้คุณอรณีลุกจากที่นอนโดยอัตโนมัติ หญิงวัยกลางคนใบหน้าอารี ยิ้มน้อย ๆ ก่อนตัดสินใจผลักประตูห้องลูกสาว ตั้งใจจะเข้าไปปลุกแม่จอมซน เตือนให้รีบแต่งเนื้อแต่งตัวไปทำงานวันแรก“บัว ตื่นเร็วลูก เดี๋ยวก็สายหรอก วันนี้ทำงานวันแรกไม่ใช่เหรอ” มารดาเขย่าต้นแขนกลมกลึงของเจ้าของผิวเนื้อนวลเนียนอย่างแสนรักใคร่ ฝ่ายเจ้าตัวเองก็รีบงัวเงียตื่นขึ้นมาบิดขี้เกียจ ก่อนจะค่อยๆ ส่งยิ้มหวาน“แม่คะ... เมื่อคืนบัวฝันด้วยค่ะ ฝันว่าเจ้านายของบัวใจดี๊ ใจดี สงสัยจังว่าวันนี้ ฝันของบัวจะเป็นจริงรึเปล่า” บัวชมพูกลั้นใจไขว้นิ้วก่อนโกหกคำโต เพราะแท้จริงนอกจากเธอจะไม่ได้ฝันถึงเจ้านาย คนใหม่ผู้ใจดีแล้ว ยังพลาดไปฝันถึงผู้ชายหยาบคาย ที่ถือวิสาสะขโมยจูบแรกของเธอไปนั่นต่างหาก... ‘ช่างน่าโมโหสิ้นดี’หญิงสาวลุกขึ้นจากที่นอนได้ก็โผเข้ากอดมารดา คุณอรณีเองก็ลูบหลังไหล่ให้ แต่พลัน! มืออบอุ่นคู่นั้นก็ต้องหยุดชะงักลงเหมือนเพิ่งนึกอะไรออก“บัว! แล้วเมื่อคืนทำไมพงษ์พัฒน์ถึงได้มาส่งหนูช้านักล่ะ” คนถามหรี่ตามองด้วยความสงสัย บัวชมพูเลยหน้าเจื่อนไปเล็กน้อย ก่อนพูดกลบเกลื่อน“เมื่อคืนเจ๊เขาต้องทำบัญชีร้านน่ะ
Read more
บุพเพทะเลดาว : บทที่ 5
“นี่ ปล่อยนะ กล้าดียังไง ฉันจะไปทำงาน” มือบางพยายามแกะคีมเหล็กที่ข้อมือตนเองออก นึกโมโหโชคชะตาที่เข้าใจหาเรื่องแกล้งเธอตั้งแต่วันแรกของการทำงาน“ถ้าทำงานที่ตึกนี้ ก็ไม่ต้องรีบร้อนไปหรอก บอกได้เลยว่าทำงานที่นี่... สบาย” คิมหันต์จับจ้องหญิงสาวเขม็ง ยิ่งสบตากลมโตสวยหวานคู่นั้นแล้ว นอกจากแรงปรารถนาที่ยังค้างคาในใจ เขายังระลึกได้ถึงความเจ็บชาที่ซีกแก้มของตนอีกด้วยไม่พูดพล่าม เมื่ออยู่ด้วยกันสองต่อสอง เขาก็จับข้อมือสองข้างของเธอไปไขว้ไว้ที่ด้านหลัง กลายเป็นว่าคิมหันต์กอดเธอกลายๆ จากนั้นจุมพิตเร่าร้อนก็ประกบลงมาบนเรียวปากอิ่มเต็ม เขาไม่เปิดโอกาสให้เธอตั้งตัว เรียวลิ้นอุ่นร้อนลิ้มรสความหวานที่เฝ้าโหยหามาตลอดคืนอย่างหนักหน่วง... นอกจากตั้งใจตอบแทนรอยฝ่ามือเธอเมื่อคืนแล้ว ยังอยากจูบบัวชมพูเพราะความน่ารักน่าใคร่ของหญิงสาวในตอนนี้ด้วยเนิ่นนานกระทั่งสัญญาณลิฟต์ดังขึ้น บัวชมพูจึงรวบรวมสติแล้วย่ำรองเท้าส้นสูงไปบนปลายเท้าของคิมหันต์โดยแรง หวังยุติเหตุการณ์ทุกอย่าง“นี่แน่ะ… นี่ ๆ ๆ ไอ้บ้า ไอ้โรคจิต ไอ้คนสารเลว” ฝ่ายชายหนุ่มเมื่อโดนเข้าไปแบบเน้นๆ เขาก็เผลอปล่อยมือจากเธอทันที และอีกฝ่ายก็อาศัยโอก
Read more
บุพเพทะเลดาว : บทที่ 6
“ไปๆ รีบเข้าไปรับหน้าก่อนเลยอ้อย มาถึงก็ส่งเสียงปึงปัง กระแทกแฟ้มดังปั้ก ๆ ไม่รู้ไปหงุดหงิดมาจากไหน นี่ล่ะน้า ขี้โมโหแบบนี้ไง ถึงซื้อใจบอร์ดไม่ได้” นวลแขว่า ก่อนจะหันหลังให้เพื่อนแล้วเดินออกมา แต่ก็ถูกอัมพรดุไล่หลัง“ถ้าไม่รู้อะไรก็สงบปากไว้บ้างเถอะนวล คนด้านในน่ะ เวลาตั้งใจทำอะไรไม่มีใครสู้ได้หรอกนะรู้ไหม เพียงแค่เข้าสังคมไม่เก่งเหมือนคุณภาสกรเท่านั้นเอง” เลขามือเก๋ารีบแก้ต่างให้ การมีโอกาสได้ทำงานใกล้ชิด จึงพอทำให้เธอได้รู้ได้เห็นอะไรมาบ้าง ต่างจากพนักงานธรรมดาคนอื่น ๆ ที่มีโอกาสได้ใกล้ชิดผู้บริหารเพียงผิวเผินเท่านั้นเมื่อบอกเพื่อนจบ อัมพรก็ตัดสินใจผลักประตูห้องทำงานของเจ้านายเข้าไป ภายในห้องนั้นตกแต่งไม่ต่างอะไรจากเพนต์เฮ้าส์สุดหรูใจกลางกรุง“สวัสดีค่ะคุณคิม เช้านี้เลขาคนใหม่มารายงานตัวแล้วนะคะ ให้อ้อยพาเข้าพบเลยไหมคะ” อัมพรฉีกยิ้มหวานใส่คนที่กำลังยืน หันหลังกอดอกชมวิวทิวทัศน์ของตึกสูงระฟ้าใจกลางกรุงที่ด้านนอก โดยที่อีกฝ่ายไม่ได้ตอบรับ หรือปฏิเสธอะไร ดังนั้นเมื่อไม่มีสัญญาณตอบรับจากเลขหมายที่ท่านเรียก เลขาวัยกลางคนที่เปี่ยมไปด้วยประสิทธิภาพ จึงตัดสินใจค้อมศีรษะลง
Read more
บุพเพทะเลดาว : บทที่ 7
ผู้ชายรูปหล่อหาตัวจับยากคนนี้ มีดีกรีเป็นถึงซีอีโอทายาทอาณาจักรทางธุรกิจที่ยิ่งใหญ่ของภัทรกิจเวคินทร์ บริษัทเงินทุนระดับ บิ๊กของภูมิภาคเอเชีย“ไล่ออกทำไม ในเมื่อฉันอยากได้เธอ... มาเป็นเลขาใจจะขาด” คนตอบยกยิ้มจงใจยั่ว บัวชมพูที่ฉลาดพอจะเข้าใจความนัยจึงย่น จมูกใส่“ถ้างั้นก็พึงระลึกไว้เสมอนะคะว่าต่อจากนี้ไป หากคุณล่วงเกินฉันอีก ฉันจะแจ้งความ ส่วนเรื่องที่ผ่านมา ฉันจะถือว่ามันไม่เคยเกิดขึ้น อโหสิกรรม และทำทานให้คนโรคจิตไป” ทั้ง ๆ ที่บอกตัวเองไว้แล้วว่าต้องใจเย็น และหาทางออกเกี่ยวกับเรื่องนี้ให้ดีที่สุด เพราะหากโดนไล่ออกคงกลับไปบอกแม่อรลำบาก แต่พอนึกถึงไอ้จูบบ้า ๆ ของเขาขึ้นมาทีไร บัวชมพูก็อดไม่ได้ที่จะตีรวน“จะฟ้องงั้นเหรอ กลัวจัง... แต่ถ้าในเมื่อเธอเลือกสงบศึก ฉันก็จะรับข้อเสนอนั้นไว้ และเพื่อเป็นการพิสูจน์ความสามารถของเธอว่าเหมาะสมกับตำแหน่งนี้ ช่วงสายวันนี้เราจะเข้าประชุมใหญ่พร้อมกันจากนั้นช่วยแสดงให้ฉันดูหน่อยว่า เธอเก่งเหมือนอย่างที่บอกไว้ใน โปรไฟล์รึเปล่า” คิมหันต์ยั่วยิ้มใจเขา แม้อยากดึงเจ้าของดวงตากลมโตแสนน่ารัก มากอดรัดฟัดเหวี่ยงให้หนำใจ แต่บางอย่างกลับบอกให้ระงับใจไว้ มั่นใ
Read more
บุพเพทะเลดาว : บทที่ 8
“ขอบคุณคุณปู่ และคุณอามาก ๆ นะครับที่ไว้ใจผม” ชายหนุ่มผิวขาวจัด สวมแว่นสายตากรอบบางเฉียบ มาดผู้ดีทุกกระเบียดนิ้ว บุตรชายของ ชวิน บุตรบุญธรรมของท่านเจ้าสัว ลุกขึ้นโค้งคำนับให้ผู้สูงวัยทั้งสอง ขณะเดียวกันทุกคนในที่ประชุมล้วนปรบมือให้การสนับสนุนเขาอย่างกึกก้องจะมีก็แต่เจ้านายหน้าหงิกของบัวชมพูเพียงคนเดียวเท่านั้น ที่ยังคงนั่งไขว้ห้าง เอนหลังพิงพนักเก้าอี้ มองความเป็นไปต่าง ๆ ด้วยใบหน้าเรียบเฉย“ถ้าอย่างนั้น ธุรกิจอสังหาฯ และการท่องเที่ยวของภัทรกิจเวคินทร์ ก็คงเป็นหน้าที่ของคุณคิมใช่ไหมครับ” นายเมธา หนึ่งในคณะกรรมการเจ็ดคนผู้ร่วมก่อตั้งบริษัท ซึ่งล้วนแล้วแต่มีสายสัมพันธ์อันแน่นแฟ้นกับภาสกร เริ่มชงเรื่อง“ไม่ต้องเป็นห่วงครับคุณเมธา งานนี้ผมเคยทำมาก่อน ผมทำไปพร้อมกันได้” ภาสกรหันไปบอกอีกฝ่ายด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล แต่เจ้าสัวจรินทร์กลับค้านเสียงแข็ง“ไม่ได้ งานด้านเงินทุนของเรามีความสำคัญเป็นอันดับหนึ่งของบริษัท ผู้บริหารต้องทุ่มเทกับมันอย่างเต็มที่ จะแบ่งเวลาไปทำงานส่วนอื่นได้ยังไง” น้ำเสียงผู้ถือหุ้นรายใหญ่ ทั้งยังเป็นเจ้าของบริษัทตวาดเสียงเข้มซึ่งจากคำพูดนั้น ก็เข้าทางกรรมการกลุ่มหนึ่งท
Read more
บุพเพทะเลดาว : บทที่ 9
ฝ่ายคิมหันต์ เมื่อก้าวพ้นออกมาจากความจอมปลอมเพื่อผลประโยชน์ของคนด้านในได้แล้ว เขาก็มาหยุดยืนอยู่หน้าตู้โชว์กระจกคริสตัลใสแจ๋วหลังใหญ่ ที่ตั้งอยู่ระหว่างโถงทางเดิน ภายในจัดแสดงรางวัลเกียรติยศของบริษัท เขาไล่สายตาเรื่อยมาจนถึงรางวัลนักธุรกิจดีเด่นของปู่ นายจรินทร์ ภัทรกิจเวคินทร์ ต่อมาก็เป็นของบิดา นายชวาล แต่ทว่ารางวัลล่าสุด กลับไม่ได้เป็นของเขา แต่เป็นของ... “นายภาสกร นัทวรกุล นักบริหารดีเด่นประจำปี 2563 โธ่โว้ยไอ้ระยำ ให้มันได้อย่างนี้สิ ต้องหน้าด้านเบอร์ไหน ถึงกล้าทำแบบมึง ได้ไอ้กร... อย่าว่าแต่กรรมการในบริษัทนี้เลยที่มึงซื้อตัวไปได้ แม้แต่กรรมการตัดสินรางวัลก็คนของมึง” คิมหันต์กำหมัดแน่นพร้อมกับคำรามก้อง ถึงจะรู้ดีว่าฝ่ายตรงข้าม ไม่เพียงใช้ลูกไม้สกปรกเพื่อดิสเครดิตเขาเท่านั้น แต่ภาสกรยังมีวาทศิลป์ และหน้ากากของนักธุรกิจหนุ่มผู้แสนดี สุภาพอ่อนโยน ทำให้ใครต่อใครต่างพากันยกย่อง ดังนั้นถึงแม้จะมีความเก่งกาจเป็นรองเขา แต่ด้วยสายสัมพันธ์ และการซื้อใจกัน ก็ทำให้อีกฝ่ายนำห่างคิมหันต์ไปไกลในสายตาทุกคนคิดดังนั้น กำปั้นก็รัวเข้ากับกำแพงอีกครั้งด้วยความเจ็บใจ ไม่มีอีกแล้วทั้งรางวัล และ
Read more
บุพเพทะเลดาว : บทที่ 10
“กรทำดีแล้ว และทุกคนในภัทรกิจเวคินทร์ก็ภูมิใจ” จบประโยคนั้นของผู้เป็นอา คนฟังจึงค่อยมีรอยยิ้มจางๆ ปรากฏขึ้น เขารอจนกระทั่งทั้งคู่เดินผ่านประตูออกไป จึงถอนหายใจยืดยาว แล้วหันกลับไปรับฟังรายงานการประชุมส่วนที่เหลือต่อ บอกไม่ถูกเหมือนกันว่าระหว่าง หิน หรือ ใจ ของผู้นำตระกูลภัทรกิจเวคินทร์ ที่แข็งกว่ากัน............บัวชมพูเดินตามอัมพรออกมาจากห้องหลังจบการประชุมด้วยความรู้สึกกลืนไม่เข้าคายไม่ออก สาเหตุส่วนใหญ่คงหนีไม่พ้นความเอาแต่ใจ และเจ้าอารมณ์ของเจ้านายเธอ หญิงสาวนึกภาพไม่ออกเลยว่าเธอจะทำงานร่วมกับคนหุนหันพลันแล่นอย่างนั้นได้อย่างไร“บัวจ๊ะ นี่โต๊ะทำงานของบัวนะ เพราะฉะนั้นใครจะเข้าไปพบคุณคิม ด่านแรกที่ต้องเจอก็คือบัว เรื่องอื่นพี่อ้อยไม่ห่วง ห่วงแค่เรื่องผู้หญิงอย่างเดียว บรรดาคุณๆ ทั้งหลายของคุณคิม ถ้าเป็นไปได้บัวต้องใช้ความพยายามสับรางอย่าให้รถไฟชนกันให้ได้นะจ๊ะ แต่ถ้าไม่จำเป็นจริง ๆ ผู้หญิงพวกนั้นก็ไม่ค่อยมีใครกล้ามายุ่มย่ามที่นี่หรอก เว้นก็แต่พวกสาวสังคมไฮโซจอมมั่นหน้าบางคนเท่านั้น”บัวชมพูได้ฟังอัมพรบรีฟงานในหน้าที่รับผิดชอบของเธอแล้ว หญิงสาวก็ยิ่งเพลียใจ ถือเป็นครั้งแรกที่เธอรู
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status