LOGINShare
บุพเพทะเลดาว : บทที่ 6
publish date:
2026-05-21 09:04:02“ไปๆ รีบเข้าไปรับหน้าก่อนเลยอ้อย มาถึงก็ส่งเสียงปึงปัง กระแทกแฟ้มดังปั้ก ๆ ไม่รู้ไปหงุดหงิดมาจากไหน นี่ล่ะน้า ขี้โมโหแบบนี้ไง ถึงซื้อใจบอร์ดไม่ได้” นวลแขว่า ก่อนจะหันหลังให้เพื่อนแล้วเดินออกมา แต่ก็ถูกอัมพรดุไล่หลัง
“ถ้าไม่รู้อะไรก็สงบปากไว้บ้างเถอะนวล คนด้านในน่ะ เวลาตั้งใจทำอะไรไม่มีใครสู้ได้หรอกนะรู้ไหม เพียงแค่เข้าสังคมไม่เก่งเหมือนคุณภาสกรเท่านั้นเอง” เลขามือเก๋ารีบแก้ต่างให้ การมีโอกาสได้ทำงานใกล้ชิด จึงพอทำให้เธอได้รู้ได้เห็นอะไรมาบ้าง ต่างจากพนักงานธรรมดาคนอื่น ๆ ที่มีโอกาสได้ใกล้ชิดผู้บริหารเพียงผิวเผินเท่านั้น
เมื่อบอกเพื่อนจบ อัมพรก็ตัดสินใจผลักประตูห้องทำงานของเจ้านายเข้าไป ภายในห้องนั้นตกแต่งไม่ต่างอะไรจากเพนต์เฮ้าส์สุดหรูใจกลางกรุง
“สวัสดีค่ะคุณคิม เช้านี้เลขาคนใหม่มารายงานตัวแล้วนะคะ ให้อ้อยพาเข้าพบเลยไหมคะ” อัมพรฉีกยิ้มหวานใส่คนที่กำลังยืน หันหลังกอดอกชมวิวทิวทัศน์ของตึกสูงระฟ้าใจกลางกรุงที่ด้านนอก โดยที่อีกฝ่ายไม่ได้ตอบรับ หรือปฏิเสธอะไร
ดังนั้นเมื่อไม่มีสัญญาณตอบรับจากเลขหมายที่ท่านเรียก เลขาวัยกลางคนที่เปี่ยมไปด้วยประสิทธิภาพ จึงตัดสินใจค้อมศีรษะลง
แล้วเดินกลับออกมาตามตัวบัวชมพูให้เข้าไปพบท่านทันที...ฝ่ายบัวชมพูที่นั่งรออยู่ด้านนอกจึงรีบก้มลงมองสำรวจความเรียบร้อยของตัวเอง หัวใจเต้นโครมครามที่จะได้เข้าไปรายงานตัวกับเจ้านาย... วันนี้เธอสวมเดรสคอวี กระโปรงทรงสอบสีเทาเข้ม ทับด้วยเบลเซอร์สีเดียวกัน แลดูเรียบร้อย แต่ก็กระฉับกระเฉง เมื่อรวมเข้ากับความสวยหวานของดวงหน้าทำให้หญิงสาวแลดูโดดเด่น เพิ่มความ
น่ามอง ผมยาวสยายสีน้ำตาลอ่อนถูกรวบไว้กึ่งกลางศีรษะ ความตื่นเต้นในตอนนี้ ทำให้เธอหลงลืมเรื่องขุ่นใจที่เกิดขึ้นในลิฟต์ไปชั่วครู่...และเมื่อเข้ามาถึงด้านใน ในขณะที่เธอกระพุ่มมือไหว้ พร้อมกับที่เจ้าของร่างสูงหันกลับมา มือบางก็ตกลงข้างตัวทันที บัวชมพูรู้สึกชาวาบไปตลอดแนวสันหลัง
“คุ... คุณ” เลขาคนใหม่ของคิมหันต์เปล่งเสียงออกมาได้เพียงแค่นั้น ก่อนหันไปขอความช่วยเหลือจากอัมพร ใบหน้าเธอมีเหงื่อเม็ดโตๆ ผุดพรายขึ้นตามขมับ หากมองไม่ผิด หญิงสาวคล้ายจะได้เห็นรอยยิ้มเยาะ กึ่งขบขัน กึ่งสะใจ เจืออยู่ในแววตาเขา
“ขอบใจมากคุณอ้อย ที่อุตส่าห์พาเลขาที่ผมกำลังต้องการตัวที่สุดมาส่งให้ เอาล่ะ หมดหน้าที่คุณแล้ว ออกไปได้” คิมหันต์ส่งยิ้มให้อัมพรอย่างอารมณ์ดี ซึ่งผิดวิสัยคนเจ้าอารมณ์ และมีความเข้มงวดกับลูกน้องเช่นเขาเป็นอย่างมาก จนเมื่ออัมพรพาสีหน้าที่เต็มไปด้วยความงุนงงของตนเองพ้นออกมาแล้ว เขาก็ย่างสามขุมเข้ามาหาบัวชมพู ฝ่ายหญิงสาวเองก็ได้แต่ก้าวถอยหนี
“ดูเหมือนดวงเราจะสมพงษ์กันไม่เบานะ” เขาก้าวมาหยุดยืนตรงหน้าเธอ พร้อมกับกอดอก ดวงตาคมกริบของคนเจ้าเสน่ห์มอง
บัวชมพูอย่างค้นคว้า“สรุปทำอาชีพไหนกันแน่ อาชีพไหนจริง อาชีพไหนทำเสริม จะเป็นนักร้อง หรือเลขา เอาให้แน่ แต่ที่แน่ ๆ เธอตบหน้าฉันไปแล้วครั้งหนึ่ง แถมยังจงใจเหยียบเท้าฉันอีกเมื่อครู่ ทำตัวไม่น่ารักเอาเสียเลย” คิมหันต์หรี่ตามองสาวน้อยตรงหน้าด้วยแววตาหมั่นไส้ ทำให้เธอต้องจ้องหน้าเขาอย่างเหลืออด
“ทั้งสองครั้งนั่น มันเทียบไม่ได้เลยนะกับการที่คุณล่วงเกินฉัน ถ้าไม่พอใจจะไล่ฉันออกก็ได้ แต่ทุกครั้งที่ฉันทำไป พูดได้เต็มปากเลยว่าฉันทำไปเพื่อปกป้องตัวเอง” บัวชมพูเดือดปุด ทีเขาปล้น
เฟิร์สคิสเธอไปไม่ยักพูดถึง ทว่าในระหว่างที่ตราหน้าเขาอยู่ เธอเองก็คิดไม่ถึงเหมือนกันว่าผู้ชายหล่อแต่หื่นเมื่อคืน จะกลายมาเป็นเจ้านายของเธอที่มีตำแหน่งใหญ่โตในวันนี้ไปได้
Latest chapter
บุพเพทะเลดาว บุพเพทะเลดาว : ตอนพิเศษ บทที่ 2 จบ
“ครั้งนี้เราอยากให้คุณบัวร่วมเป็นเจ้าภาพด้วยนะคะ โดยให้เป็น แม่ข่ามของป๋อง เพราะป๋องเขาไม่มีแม่ ได้กุศลมากเลยค่ะ กู๋ซ่งก็เห็นดีด้วย” ขวัญแก้วอธิบายให้เธอฟังอย่างใจเย็น เห็นได้ชัดว่าหลังจากแต่งงานแล้ว ขวัญแก้วสามารถทำหน้าที่ภรรยาให้กับเจ้าพงษ์ภมรได้อย่างไม่ขาดตกบกพร่อง ซึ่งผู้เป็นสามีก็คอยตามประคบประหงมเอาใจภรรยาท้องอยู่ไม่ห่าง ซึ่งผิดกับคิมหันต์ วันนี้เขาเลือกไปรับรางวัลนักธุรกิจดีเด่นบ้าๆ นั่น แทนที่จะมากับเธอ...ครั้นช่วยกันแต่งตัวให้เด็ก ๆ เสร็จ ไม่นานกู๋ซ่งก็ขึ้นมารับทั้งหมดลงไปร่วมขบวนแห่ ซึ่งกำลังระดมพลออกันอยู่ที่ด้านหน้าสำนักงาน“อะแฮ่ม ขอแพรวร่วมขบวนไปด้วยคนนะคะคุณแม่ๆ” เจ้าของเสียงหวานใส ที่เพิ่งเดินทางมาถึงแอบย่องเข้ามาเกาะเอวบัวชมพู พร้อมกับกระซิบบอก เธอจึงหันไปมองอีกฝ่ายด้วยความยินดี“อ้าวคุณแพรวมาถึงพอดี ถ้ามาช้ากว่านี้ บัวคิดว่าเราคงต้องหาตะแปส่างลอง[1]คนใหม่แล้วล่ะค่ะ เพราะก่อนคุณแพรวจะมา พ่อเลี้ยงภูพญาร่ำร่ำ จะออกไปตามตัวคุณมาให้ได้ ทำเหมือนว่าอยู่ไกล ทั้ง ๆ ที่คู่หมั้นก็อยู่ที่ภัทรกิจฮิลล์แค่นี้เอง” คนท้องห้าเดือนกล่าวสัพยอก แต่ขณะที่ยิ้มแล้วผินหน้ากลับมา ตั้งใจว่า
บุพเพทะเลดาว บุพเพทะเลดาว : ตอนพิเศษ บทที่ 1
“อื้อ พี่คิม ไม่เอาแล้วค่ะ พี่คิมทำบัวช้ำไปหมดแล้ว”แต่แทนที่ชายหนุ่มจะสำนึก คนเอาแต่ใจตัวเองกลับดื้อแพ่ง เลื่อนมือลงไปบีบเคล้นสองเต้าอย่างยั่วเย้า แล้วก้มลงดูดกลืนยอดอกเธอเพื่อเร้าอารมณ์สลับกัน“ตอนแรกกะว่าจะนอนพัก แต่บังเอิญนึกขึ้นได้ว่าอุตส่าห์บอกแม่ยายให้รอหลาน พี่ก็เลยจะช้าไม่ได้ บัวให้ความร่วมมือหน่อยก็แล้วกันนะ พี่มีเวลาแค่สองคืนเท่านั้น” จบประโยคนั้นแม้คิมหันต์จะได้รับการปฏิเสธ แต่เขาก็ยังเดินหน้ารุกต่อ ระดมจูบลูบไล้ไปทุกสัดส่วนอันสะคราญตาของหญิงสาว กระทั่งปลายลิ้นอุ่นร้อนโลมเลียมาถึงท้องน้อยของบัวชมพู ปราการต่าง ๆ ที่เธอตั้งมั่นไว้ ก็ถูกคนที่กำลังระดมจูบส่วนที่ลี้ลับที่สุดของกายสาว ตีแตกพ่าย ไปหมดสิ้น“อื้อ พี่คิมจะ จะทำอะไร ปละปล่อยบัวนะ อื้อ อย่าก้มลงไป พอแล้ว” หญิงสาวสูดปาก ร่างทั้งร่างสั่นเทิ้ม เรือนกายท่อนล่างถูกบางอย่างอุ่นร้อนรุกล้ำปรนเปรอ ความเสียวซ่านแสนอ่อนโยนที่ได้รับ ทำให้หัวใจดวงน้อยไม่อาจต้านทาน ความทรมานที่แสนสุขล้ำได้อีกต่อไป“พี่คิมขา บัว อื้อ... พะ พะพอก่อนค่ะ บัวยะ... ยอมแล้ว เงยหน้าขึ้นมาคุยกันก่อน” เสียงหวานแหบพร่า เธอพูดจากระท่อนกระแท่นเพราะถูกเขาแกล้ง
บุพเพทะเลดาว บุพเพทะเลดาว : บทที่ 99
บัวชมพูยกมือขึ้นไล้แก้มสากระคายของคนที่ทาบทับลงมาบนตัวเธออีกครั้ง พร้อมกับคลี่ยิ้มให้เขาน้อย ๆ ครั้นเห็นอย่างนั้นคิมหันต์ก็รวบมือน้อยข้างนั้นมาจูบหนักๆ ก่อนวางมันลง แล้วโน้มใบหน้าพรมจูบที่หน้าผากเธอ รับรู้ได้ถึงสายใยความรักที่เริ่มถักทอสื่อถึงกันอีก ครั้งหนึ่ง...ลมหนาวพัดพากลีบดอกไม้โปรยปรายเข้ามาอวยพรให้กับคนทั้งคู่ บรรยากาศรอบตัวอบอวลไปด้วยความเสน่หา ทุกสิ่งต่างเป็นใจเมื่อบุพเพชักพา ให้ความสุข ความหวานล้ำ หวนกลับคืนมาสู่หัวใจทั้งสองดวง…คิมหันต์จุดรอยยิ้มขึ้นที่มุมปาก ก่อนประกบจูบบัวชมพูอย่างอ่อนโยน เมื่อแรกริมฝีปากเพียงแค่แตะแต้มหยอกเอิน เป็นการทบทวนสัมผัสคุ้นเคยระหว่างกัน แต่จากนั้นก็ดูเหมือนกับว่าต่างฝ่ายต่างปลดปล่อยความโหยหาออกมาอย่างหนักหน่วง ทั้งบัวชมพู และคิมหันต์ ต่างบดจูบดูดดื่มแลกเปลี่ยนกันชนิดไม่มีใครยอมใครจนสมใจ คิมหันต์ก็ตรึงปลายคางเธอไว้ พร้อมกับกระซิบเสียงแผ่ว “พี่รอให้เรามีคืนนี้มานานเท่าไรแล้วรู้ไหมบัว หกเดือน หกเดือนที่แสนทรมาน หกเดือนที่เฝ้าคิดถึงแต่บัว และกว่าพี่จะผ่านไปแต่ละวันแต่ละคืนได้ มันยิ่งกว่าทรมาน”“พี่คิดถึงแก้มหอมๆ ของบัว คิดถึงตาโตๆ หวานฉ่ำเวลาถูกพี
บุพเพทะเลดาว บุพเพทะเลดาว : บทที่ 98
“แต่เหมือนฉันจะได้ข่าวมาว่า เอ่อ คุณแพรวถึงขั้นเกือบถูก ขืนใจนะคะ ยังไงคุณก็ต้องรับผิดชอบเรื่องนี้” เมื่อบทสนทนาดำเนินมาจนถึงช่วงที่ยากที่สุด คิมหันต์ก็ตัดสินใจอุ้มบัวชมพูเดินเข้าบ้าน “เรื่องมันยาว ยิ่งดึกตรงนี้น้ำค้างยิ่งแรง เข้าไปคุยกันต่อ บนเตียง เอ่อ พี่หมายถึง คุยกันต่อในบ้านดีกว่า” ชายหนุ่มพลั้งปาก แต่มันกลับช่วยกลบเกลื่อนบรรยากาศเคร่งเครียดได้ดีบัวชมพูเห็นว่าเธอไม่มีทางไป จึงจำใจต้องยอมตาม แต่ทันทีที่ประตูบานใหญ่ปิดสนิทลง คิมหันต์ก็กลับแปลงร่างกลายเป็นปลาหมึกยักษ์ทันที เขาลงมือกอดจูบซุกไซ้ไปทั่วแก้มเนียน และซอกคอขาวผ่อง ของหญิงสาว ก่อนจะรุนหลังให้เธอถอยหลังก้าวผ่านประตูห้องนอนเข้าไป พร้อมกับช้อนอุ้มร่างบางวางลงบนเตียงบัวชมพูตั้งหลักไม่ทันก็ตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบ ดวงตากลมโตจ้องมองเขาด้วยประกายขุ่นเขียว“หยุดเดี๋ยวนี้นะ คนฉวยโอกาส คุณห้ามแตะต้องตัวฉันเด็ดขาด ถ้าคุณยังไม่เคลียร์ตัวเองให้ขาวสะอาดเสียก่อน”ขณะที่คิมหันต์กำลังจะก้มลงฟอนเฟ้นทรวงอกนุ่มหยุ่น เขาก็ต้องส่ายหน้า “เฮ้อ จะทำรักกับเมียตัวเองทั้งที ทำไมมันถึงได้ยากเย็นอย่างนี้” คนตัวโตจึงจำต้องพลิกตั
บุพเพทะเลดาว บุพเพทะเลดาว : บทที่ 97
แต่ทั้งคู่ยังไม่ทันได้ปรับความเข้าใจกัน เครื่องก็ลงจอดเสียก่อน แถมยังเป็นเวลาดึกมากแล้วด้วย คิมหันต์จึงรีบพาบัวชมพูเข้าที่พัก หากคราวนี้เขาไม่ได้พาเธอตรงไปยังบ้านพักหลังเดิมของหญิงสาว แต่กลับพาเธอเดินข้ามสะพานไม้ มุ่งหน้าไปยังจุดชมวิวทะเลหมอกที่บัวชมพูได้แต่หมายตาว่าจะต้องขึ้นไปชมมันให้ได้ เมื่อครั้งยังทำงานอยู่ที่นี่ตลอดทางเดินข้ามสะพานนั้น มีตะเกียงจุดไฟส่องสว่าง ห้อยขนานไปตลอดเส้นทาง และเมื่อต่างฝ่ายต่างเดินขึ้นมาบนเนินได้สำเร็จ บรรยากาศของทะเลดาวในยามราตรี ที่หมู่มวลดวงดาราพร้อมใจกันส่องแสงวับวาวอยู่เต็มผืนฟ้า ก็สร้างความตระการต ให้บัวชมพูรู้สึกได้ถึงพลังความมหัศจรรย์ของพลังธรรมชาติที่สร้างสรรค์เธอคาดไม่ถึงจริง ๆ ว่ามันจะสวยได้ถึงเพียงนี้ ดวงดาวบนฟ้าเลื่อนลอยคล้อยต่ำลงมา จนเหมือนกับว่าจะสามารถเอื้อมมือคว้ามาได้กระนั้น “ที่นี่สวยเหลือเกิน สวยสมกับที่คุณสั่งให้คนทุ่มเทสร้างสะพานไม้พาขึ้นมา” บัวชมพูเงยหน้าขึ้นสบตาคนที่ยืนซ้อนอยู่ทางด้านหลัง แถมยังถือวิสาสะโอบเอวเธอไว้ แต่เซอร์ไพรส์ของคิมหันต์ยังไม่จบเพียงแค่นั้น เขายังบุ้ยใบ้ให้เธอมองตามไปอีกฝั่ง ครั้นพอหญิงส
บุพเพทะเลดาว บุพเพทะเลดาว : บทที่ 96
“ก็เพราะจดหมายลาออกของเธอนั่นยังไง ที่ทำให้ฉันเกิดนึกถึงที่นี่ขึ้นมา จนต้องหวนกลับมารำลึกความหลัง และคืนนี้ก็เป็นโชคดีของฉันจริง ๆ ที่หาเมียตัวเองเจอเสียที” บัวชมพูได้ยินอย่างนั้นก็ถึงกับหน้าม้าน “อย่ามาโมเม ใครเป็นเมียคุณไม่ทราบ คนโกหกหลอกลวงอย่างคุณ สมควรต้องอยู่คนเดียว” “ฉันไม่เคยหลอกลวงใคร โดยเฉพาะเธอ แต่เรื่องนี้ไว้เราค่อยคุยกันทีหลัง ตอนนี้ขึ้นเครื่องไปกับฉันก่อน” เขาบอกง่ายๆ พร้อมกับอุ้มเธอลงจากรถ แล้วเดินตรงดิ่งไปยังเครื่องบินเล็กที่จอดรออยู่ทันทีมาถึงตอนนี้หญิงสาวเริ่มมองเขาอย่างหวาดระแวง “นี่คุณจะพาฉันไปไหน ปล่อยเดี๋ยวนี้นะ ฉันไม่อยากไปกับคุณ แค่นี้คุณยังทำฉันเจ็บปวดใจไม่พออีกหรือไง” คิมหันต์จึงสวนกลับมาทันควัน “ประโยคนี้ต้องเป็นฉันต่างหากที่ถามเธอ และเด็กดื้ออย่างเธอจะไปไหนได้ นอกจากต้องพากลับบ้าน ไปนอนบนเตียง” คนที่อารมณ์กำลังคุกรุ่นกระชากเสียงบอก ท้ายประโยคนัยน์ตาสีสนิมลามเลียไปทั่วเนินอกอวบอิ่มที่โผล่พ้นเสื้อคอปาด เผยขึ้นมาให้เห็นรำไร “ลามก หยาบคาย อดอยากปากแห้งนักหรือไงถึงได้ต้องกลับมากินของเก่า คุณมีคู่หมั้นอย
บุพเพทะเลดาว บุพเพทะเลดาว : บทที่ 5
“นี่ ปล่อยนะ กล้าดียังไง ฉันจะไปทำงาน” มือบางพยายามแกะคีมเหล็กที่ข้อมือตนเองออก นึกโมโหโชคชะตาที่เข้าใจหาเรื่องแกล้งเธอตั้งแต่วันแรกของการทำงาน“ถ้าทำงานที่ตึกนี้ ก็ไม่ต้องรีบร้อนไปหรอก บอกได้เลยว่าทำงานที่นี่... สบาย” คิมหันต์จับจ้องหญิงสาวเขม็ง ยิ่งสบตากลมโตสวยหวานคู่นั้นแล้ว นอกจากแรงปรารถนาที่ย
บุพเพทะเลดาว บุพเพทะเลดาว : 4
เสียงไก่ขันตอนเช้า ปลุกให้คุณอรณีลุกจากที่นอนโดยอัตโนมัติ หญิงวัยกลางคนใบหน้าอารี ยิ้มน้อย ๆ ก่อนตัดสินใจผลักประตูห้องลูกสาว ตั้งใจจะเข้าไปปลุกแม่จอมซน เตือนให้รีบแต่งเนื้อแต่งตัวไปทำงานวันแรก“บัว ตื่นเร็วลูก เดี๋ยวก็สายหรอก วันนี้ทำงานวันแรกไม่ใช่เหรอ” มารดาเขย่าต้นแขนกลมกลึงของเจ้าของผิวเนื้อนวล
บุพเพทะเลดาว บุพเพทะเลดาว : 3
“ไอ้บ้า ไอ้คนโรคจิต นี่แกจะทำอะไร ฉันจะแจ้งตำรวจมาจับแก” บัวชมพูขยับตัวหนี ถึงอยากร้อง แต่ก็ไม่กล้าเผยความอ่อนแอออกมาให้เขาเห็น กลัวอีกฝ่ายย่ามใจ คิดรังแกคนไม่มีทางสู้อย่างเธออีกแต่คิมหันต์กลับมองลูกแมวตัวน้อยที่กำลังพองขนขู่เขาด้วยรอยยิ้มดูแคลน “สวยน่ารักแถมยังเซ็กซี่ขนาดนี้ ไม่ต้องแสดงละครเพื่อ
บุพเพทะเลดาว บุพเพทะเลดาว : 2
ผับเล็ก ๆ ที่คิมหันต์เลือกมาดับอารมณ์ บรรยากาศแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงกับไนต์คลับชั้นสูง ที่ประจำของเขาชนิดเทียบกันไม่เห็นฝุ่น แต่เพราะความเบื่อที่จะเมากับบรรดาเพื่อนงี่เง่าในวงสังคม ผลักดันให้คืนนี้ชายหนุ่ม เลือกที่จะค้นหาความต่าง ยิ่งได้ยินเสียงเพลงโปรดในจังหวะเร้าดังเข้ามากระทบโสต เขาก็ไม่สนใ
You May Also Like
ท่านประธานกระหายสวาท
กาสะลอง77.4K viewsวิศวะร้ายพลาดรัก(20+)
Re-match I รีแมทช์82.4K viewsเพื่อนพ่อขอจัดหนัก
กาสะลอง162.5K viewsHot Love ของรักท่านประธาน
ณดารินทร์363.0K viewsพวกพี่ชายข้างบ้านสมัยเด็กเห็นทีจะมีแต่คนบ้า (4P)
พีชพิงค์เรนนี่ss84 viewsภรรยาประธานจอมเย็นชาหอบลูกหนีรัก
อิ๋นอู้5.1K viewsสามีไฮโซใจเย็นชา หย่ากันแล้วกลับมาง้อ
ดอกไนเจลล่า431 viewsข้าคือคุณหนูผู้เพียบพร้อม... ซะเมื่อไหร่
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์66 views
