เข้าสู่ระบบ"ฉันเป็นคนทำทำไมฉันจะไม่รู้""ชิ จงใจชัด ๆ เลย""เมื่อกี้ฉันห้ามแล้ว เธอจะกินเอง" ก็จริงเมื่อครู่เขาส่งสายตาให้ฉันตลอด ทว่าฉันเป็นคนรั้นจะกินเอง"เพื่อความสุขของลูกกับพี่ แม้เค็มฉันก็ยอม""เจ้าเล่ห์จริง ๆ" มือหนาขยี้หัวฉันด้วยความมันเขี้ยว แน่นอนว่าท่าทางฉันเมื่อกี้คือการออดอ้อนใส่เขาต่างหาก แต่ก็มี
"ผมคิดว่าเมื่อกี้เราทำเค้กช็อกโกแลตหน้านิ่ม""อันนี้มันเค้กช็อกโกแลตหน้าไหม้หนิครับ" ฉันถึงทำกับหลุดขำพรืดในตอนที่ลูกชายสองคนที่เพิ่งจะอาบน้ำเสร็จกำลังจดจ้องเค้กก้อนแรกของพวกเขาสีหน้าขมวด ก่อนที่จะปรายตาไปมองคนเป็นพ่อพร้อมกัน พี่สงครามจึงกระแอมคอนิดหน่อยราวกับกำลังคิดคำตอบ"พ่อว่า…เตาอบที่บ้านน่าจะม
ห้าปีผ่านไป"นี่มันอะไรกันเนี่ย!" ฉันได้แต่อ้าปากค้างแล้วเหลือบมองคนสามคนที่กำลังทำอะไรบางอย่าง ไล่มองสามร่างต่างขนาดทีละคนก่อนที่จะหยุดที่คนสุดท้ายที่ฉันคิดว่าเป็นตัวต้นเรื่อง"…" ไม่มีเสียงตอบรับจากใครสักคนที่อยู่ในครัว ตอนนี้ฉันกำลังเล็งผู้ชายสามคนที่กำลังพังห้องครัวของฉัน ไล่เรียงตั้งแต่หกขวบคาม
ท่อนเอ็นปูดนูนกำลังถูกฉันค่อย ๆ นั่งทับลงรูสวาท ความใหญ่โตเต็มที่กำลังทำให้กลีบดอกไม้ที่ฉ่ำเยิ้มแหวกออกจากกัน สุดท้ายมันก็เข้ามาในร่างกายของฉันสำเร็จ เอ็นร้อนแท่งใหญ่ทำให้ฉันต้องงอตัวไปข้างหน้า สอดประสานมือหนาของพี่สงครามแน่นเพื่อเป็นที่ยึดไม่ให้ฉันตกลงไปคอหักจากโต๊ะทำงานตัวสูง"ซี๊ดดด~" ร่างสูงคราง
"เป็นยังไงบ้างเหนื่อยไหม?" ร่างสูงเอ่ยถามในขณะที่ฉันเพิ่งกลับเข้ามา วันนี้ฉันเบบี้และแม่บ้านอีกสองคนพากันออกไปตามหาเนื้อผ้าหายากเพื่อมาตัดชุดคนสำคัญ ทั้งบ้านจึงเหลือแค่พี่สงครามคนเดียวที่เลี้ยงลูกเพราะป้าปิ่นลางาน แต่สิ่งที่เขาถามฉันว่าฉันควรเป็นคนถามเขามากกว่า เพราะใบหน้าคมดูเหนื่อยล้าต่างจากก่อนหน
ใช่…มันมาจากผมกับไอกวินที่ถอนหายใจออกมาพร้อมเพรียง เหมือนเพิ่งผ่านการสู้รบกับกองทัพข้าศึก ผมกับมันจึงมองหน้ากันอย่างโล่งใจ"งั้นผมไปนะครับนาย" กวินเอ่ย"มึงหยุด อยู่ในบ้านนี่แหละ ช่วยกูดูลูก""แต่นาย…" กวินมันเรียกผมเสียงเบาลง"มึงกล้าขัดคำสั่งกูเหรอวะ""อยู่ก็อยู่ครับนาย" คามิลที่เริ่มได้กินนมก็เริ
บทที่ 05 โลกกลมเกินไป"พี่มังกรก็มาด้วย" ฉันที่กำลังยืนชงเหล้าในห้องวีไอพีอยู่ ๆ ยัยเบบี้ก็สะกิดเบา ๆ แล้วเอ่ยด้วยท่าทางตื่นเต้น ที่คะยั้นคะยอให้ฉันอยู่บริการห้องนี้ก็เพราะอย่างนี้สินะ เบบี้ชอบพี่มังกรเพื่อนพี่เบียร์มาก ทุกครั้งที่ยัยนี่มาที่นี่เดาได้ไม่ยากว่าวันนั้นกลุ่มแก๊งของพี่เบียร์จะมารวมตัวกั
บทที่ 04 หวังดีผิดคน"แกกลับมาทำไม ทำไมไม่ไปทำงาน" ทันทีที่เท้าเรียวก้าวเข้ามาในบ้านหลังเล็ก ๆ ที่ทำจากไม้เก่า ๆ ที่ใกล้จะผุพังเต็มที เรียงกันหลาย ๆ หลังภายในหมู่บ้านที่ห่างไกลจากถนนใหญ่ เสียงที่ไม่ค่อยอยากฟังก็ดังขึ้นแต่ฉันก็เลือกที่จะเดินผ่านแล้วเข้าไปในห้องของตัวเองเพื่อหยิบของที่ต้องการ"ฉันพูดก
บทที่ 03 มาเฟียป่าเถื่อน"ออกมา…จะซ่อนตรงนั้นอีกนานไหม?" ฉันค่อย ๆ โผล่หัวออกมาอย่างช้า ๆ กล้า ๆ กลัว ๆ กับสามคนที่ยืนเป็นหุ่นปั้น ใช้สายตาคู่คมช้อนมองจนขนกายฉันลุกซู่ไปหมดทั้งตัว"ใครสั่งให้เข้ามาในนี้" เสียงอันน่าเกรงขามเอ่ยถามจนสะดุ้ง ฉันเริ่มปรายตามองรอบ ๆ ถึงได้เห็นว่าตรงที่ฉันยืนอยู่เป็นหน้าโก
บทที่ 02 ห้าวตี-น"ทำอะไรกัน!" ฉันรีบวิ่งไปขวางหน้าฝูงวัยรุ่นชุดนักเรียนที่ยืนกันหลายคน หนึ่งในนั้นคือไอต้นกล้าน้องชายของฉันผู้ที่มีบาดแผลรอยช้ำอยู่มุมปากและตามใบหน้า กำลังโดนอีกคนกระชากเสื้อแน่นจนฉันต้องรีบวิ่งไปผลักมันให้กระเด็นออกจากตัวน้องชาย"เชี้ยใครว่ะ!?" คนที่กระดอนด้วยแรงผลักของฉันสบถขึ้นเส






![เมียลับ มาเฟียร้าย [ เซตมาเฟียร้าย 1 ]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
