مشاركة

บทที่ 115

last update تاريخ النشر: 2025-09-20 17:17:08
"ฉันเป็นคนทำทำไมฉันจะไม่รู้"

"ชิ จงใจชัด ๆ เลย"

"เมื่อกี้ฉันห้ามแล้ว เธอจะกินเอง" ก็จริงเมื่อครู่เขา
استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق
الفصل مغلق

أحدث فصل

  • บ่วงบำเรอรัก   บทที่ 115

    "ฉันเป็นคนทำทำไมฉันจะไม่รู้""ชิ จงใจชัด ๆ เลย""เมื่อกี้ฉันห้ามแล้ว เธอจะกินเอง" ก็จริงเมื่อครู่เขาส่งสายตาให้ฉันตลอด ทว่าฉันเป็นคนรั้นจะกินเอง"เพื่อความสุขของลูกกับพี่ แม้เค็มฉันก็ยอม""เจ้าเล่ห์จริง ๆ" มือหนาขยี้หัวฉันด้วยความมันเขี้ยว แน่นอนว่าท่าทางฉันเมื่อกี้คือการออดอ้อนใส่เขาต่างหาก แต่ก็มี

  • บ่วงบำเรอรัก   บทที่ 114

    "ผมคิดว่าเมื่อกี้เราทำเค้กช็อกโกแลตหน้านิ่ม""อันนี้มันเค้กช็อกโกแลตหน้าไหม้หนิครับ" ฉันถึงทำกับหลุดขำพรืดในตอนที่ลูกชายสองคนที่เพิ่งจะอาบน้ำเสร็จกำลังจดจ้องเค้กก้อนแรกของพวกเขาสีหน้าขมวด ก่อนที่จะปรายตาไปมองคนเป็นพ่อพร้อมกัน พี่สงครามจึงกระแอมคอนิดหน่อยราวกับกำลังคิดคำตอบ"พ่อว่า…เตาอบที่บ้านน่าจะม

  • บ่วงบำเรอรัก   บทที่ 113

    ห้าปีผ่านไป"นี่มันอะไรกันเนี่ย!" ฉันได้แต่อ้าปากค้างแล้วเหลือบมองคนสามคนที่กำลังทำอะไรบางอย่าง ไล่มองสามร่างต่างขนาดทีละคนก่อนที่จะหยุดที่คนสุดท้ายที่ฉันคิดว่าเป็นตัวต้นเรื่อง"…" ไม่มีเสียงตอบรับจากใครสักคนที่อยู่ในครัว ตอนนี้ฉันกำลังเล็งผู้ชายสามคนที่กำลังพังห้องครัวของฉัน ไล่เรียงตั้งแต่หกขวบคาม

  • บ่วงบำเรอรัก   บทที่ 112

    ท่อนเอ็นปูดนูนกำลังถูกฉันค่อย ๆ นั่งทับลงรูสวาท ความใหญ่โตเต็มที่กำลังทำให้กลีบดอกไม้ที่ฉ่ำเยิ้มแหวกออกจากกัน สุดท้ายมันก็เข้ามาในร่างกายของฉันสำเร็จ เอ็นร้อนแท่งใหญ่ทำให้ฉันต้องงอตัวไปข้างหน้า สอดประสานมือหนาของพี่สงครามแน่นเพื่อเป็นที่ยึดไม่ให้ฉันตกลงไปคอหักจากโต๊ะทำงานตัวสูง"ซี๊ดดด~" ร่างสูงคราง

  • บ่วงบำเรอรัก   บทที่ 111

    "เป็นยังไงบ้างเหนื่อยไหม?" ร่างสูงเอ่ยถามในขณะที่ฉันเพิ่งกลับเข้ามา วันนี้ฉันเบบี้และแม่บ้านอีกสองคนพากันออกไปตามหาเนื้อผ้าหายากเพื่อมาตัดชุดคนสำคัญ ทั้งบ้านจึงเหลือแค่พี่สงครามคนเดียวที่เลี้ยงลูกเพราะป้าปิ่นลางาน แต่สิ่งที่เขาถามฉันว่าฉันควรเป็นคนถามเขามากกว่า เพราะใบหน้าคมดูเหนื่อยล้าต่างจากก่อนหน

  • บ่วงบำเรอรัก   บทที่ 110

    ใช่…มันมาจากผมกับไอกวินที่ถอนหายใจออกมาพร้อมเพรียง เหมือนเพิ่งผ่านการสู้รบกับกองทัพข้าศึก ผมกับมันจึงมองหน้ากันอย่างโล่งใจ"งั้นผมไปนะครับนาย" กวินเอ่ย"มึงหยุด อยู่ในบ้านนี่แหละ ช่วยกูดูลูก""แต่นาย…" กวินมันเรียกผมเสียงเบาลง"มึงกล้าขัดคำสั่งกูเหรอวะ""อยู่ก็อยู่ครับนาย" คามิลที่เริ่มได้กินนมก็เริ

  • บ่วงบำเรอรัก   บทที่ 97

    "จะไปไหน?" ร่างสูงที่เปิดประตูห้องฉันเข้ามาต้องชะงักเมื่อเห็นว่าฉันกำลังเอื้อมไปหยิบกระเป๋าสะพายหมายจะออกข้างนอกทว่าเขากลับมายืนขวางไว้เสียก่อน"ฉันจะไปดูร้าน" เมื่อตั้งใจลงหลักปักฐานที่นี่ฉันก็ตั้งใจหาที่ทำเลเพื่อเปิดร้านที่นี่ให้เร็วที่สุด ส่วนธุรกิจในปารีสก็แบ่งกันกับหุ้นส่วนอีกคน ซึ่งวันนี้ฉันนั

  • บ่วงบำเรอรัก   บทที่ 96

    สามวันผ่านไปวันนี้ร่างสูงได้ออกจากโรงพยาบาลแล้วกลับมาพักฟื้นที่บ้านของเขา โดยมีพ่อแม่เขาอยู่ที่บ้านด้วยรวมถึงฉันที่ถูกห้อยตามมาให้พาเขาออกจากโรงพยาบาลมาส่งที่บ้าน บ้านหลังเดิมที่ฉันเคยมาอยู่"งั้นถึงบ้านแล้วฉันกลับก่อนนะ" ที่โรงพยาบาลฉันเฝ้าไข้ให้เขาทุกวัน แต่กลับมาอยู่บ้านฉันคิดว่าคงหมดหน้าที่ของฉ

  • บ่วงบำเรอรัก   บทที่ 95

    "ฉันไปด้วย" ร่างสูงหมายจะลุกขึ้นจากเตียง ทว่าฉันกลับรีบห้ามไว้ก่อนที่คนไข้จะถอดสายน้ำเกลืออย่างที่เคยทำ"โอเค ๆ ฉันไม่กลับแล้ว นายนอนพักก่อน""นี่มันอะไรเนี่ย ตาครามแกสมองกลับไปแล้วเหรอ?" คุณทอฝันแม่ของพี่สงครามพูดพร้อมกับลุกขึ้นยืน ใบหน้าเริ่มไม่พอใจออกอย่างชัดเจน"ผมไม่ได้สมองกลับ""คุณน้าเลิกแกล้

  • บ่วงบำเรอรัก   บทที่ 94

    "คนเดียวกับที่ทำให้ลูกฉันเกิดอุบัติเหตุสินะ…""…" ฉันนิ่งเงียบในตอนที่แม่ของพี่สงครามพูดจบ จากสายตาและท่าทางท่านแสดงออกอย่างชัดเจนไม่ค่อยปลื้มฉันสักเท่าไหร่"แล้วเด็กนั้นเป็นใคร?" ดวงตาคู่สวยเหลือบมามองคริสที่เกาะฉันแน่น ปกติลูกชายฉันเป็นคนไม่ค่อยกลัวคน แต่กับแม่ของพี่สงครามไม่ เขาจ้องมองอย่างไม่ละส

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status