Partager

บทที่ 3

last update Date de publication: 2026-02-24 12:11:27

EP3.สั่งสอน NC

ปัง!

ประตูบานเล็กถูกเปิดเข้าไปจนชนกับผนังห้องอย่างดัง ไม่จำเป็นต้องอธิบายอะไรก็คงจะพอเดากันได้ว่าตอนนี้คริสเตียนกำลังหัวเสียมากขนาดไหน มารีน่าที่เผลอหลับอยู่สะดุ้งโหยงตื่นขึ้นมาเมื่อรับรู้ได้ถึงการบุกเข้ามาของคนแปลกหน้า

เนื่องจากเมื่อเช้านี้เธอตื่นมาแต่งหน้าแต่เช้า ร่างกายจึงค่อนข้างจะอ่อนเพลีย เพราะพักผ่อนไม่เพียงพอ ถึงได้เผลอหลับไปง่ายๆ

“โทรศัพท์อยู่ไหน?”

น้ำเสียงดุดันนั้นเอ่ยออกมาก่อนจะกวาดสายตามองไปรอบๆห้อง เขามั่นใจว่าโทรศัพท์ของทีน่าอยู่กับเธอนี่แหละ เธอคงบอกให้มันมาช่วยล่ะสิท่า!

“โทรศัพท์อะไร!”

มารีน่ามองค้อนกลับอย่างไม่ยอมแพ้ เธอซ่อนมันไว้ดีมาก ถึงขนาดที่เขาจะไม่มีทางหาเจอแน่ๆ

“พวกมึงรื้อห้องนี้ทั้งหมด ถ้าหาไม่เจอคงรู้นะว่าจะโดนอะไร”

สายตาคมเข้มที่แฝงไปด้วยความน่าเกรงขามหันไปสั่งลูกน้องที่เดินตามเขามาประมาณสองถึงสามคน พร้อมกับเอ่ยขู่ ทั้งสามคนนั้นพยักหน้ารับคำสั่งก่อนจะเดินเข้ามาค้นหาโทรศัพท์เจ้าปัญหาทันที มารีน่าเม้มปากแน่น ชักจะไม่มั่นใจแล้วว่าตัวเองจะซ่อนมันไว้ดีพอที่ลูกน้องของเขาจะหาไม่เจอ

“ส่วนเธอมากับฉัน!”

พูดยังไม่ทันจบประโยคดี คนตัวโตก็ฉุดกระชากเเขนเธอเดินขึ้นมาบนห้องนอนห้องเดิมที่เขาเคยพาเธอเข้ามาครั้งแรก ก่อนจะเหวี่ยงร่างบางลงไปบนเตียงขนาดคิงส์ไซต์อย่างแรง จนผ้าปูสีนอนสีดำทึบยับยู่ยี่ไปหมด

“โอ้ย! โยนมาได้ เป็นบ้าหรือไง!”

เธอตวาดเขาเสียงดังเพราะความเจ็บปวดที่ได้รับ โดยหารู้ไม่ว่าเธอกำลังจะโดนเขาเล่นงาน โทษฐานที่ทำให้เขาสูญเงินหลายสิบเหรียญ

“เธอรู้ไหมว่าเธอทำอะไรลงไป”

คริสเตียนมองคนหน้าคนบนเตียงนิ่งๆ น้ำเสียงอันเย็นยะเยือกของเขา ทำให้คนตรงหน้ารู้สึกกลัวขึ้นมาทันที

นี่เขากำลังจะฆ่าเธอให้ตายคามือใช่ไหม?

“ทะทำอะไร”

มารีน่าหลบตา เธอพยายามข่มใจตัวเองไม่ให้เป็นกระต่ายตื่นตูม ทั้งๆที่หัวใจมันกลัวจนใกล้จะถึงขีดสุดอยู่แล้ว

“เธอทำให้ฉันเสียเงินเกือบร้อยล้าน ต้องขอบคุณเธอจริงๆที่ช่วยเริ่มเกมส์แก้เเค้นให้ฉัน ทั้งๆที่ฉันจะค่อยๆเป็น ค่อยๆไปกับเธอแท้ๆ”

“นายหมายความว่าไง!”

มารีน่าเม้นปากแน่น นึกโมโหอยู่ในใจที่ไม่อาจต่อกรอะไรกับคนตรงหน้าได้เลย หากพูดอะไรไม่เข้าหูเขาไป เธอก็กลัวเขาจะบีบคอเธอให้ตายคามือ เพราะขนาดตัวที่ต่างกัน เขาคงทำงั้นได้ไม่ยากแน่

“เธอก็ต้องชดใช้ให้ฉันสิ ให้สาสมกับที่ฉันเสียเงินไปเยอะขนาดนั้น”

เหมือนเสือร้ายค่อยๆสิงร่างเขาเข้าทุกอณู คริสเตียนไม่อาจรอได้อีกต่อไป เขาต้องการสั่งสอนเธอเดี๋ยวนี้! ตอนนี้เลย! ข้อมือหนากระชากข้อเท้าเล็กที่พยายามจะขยับหนีจนคนตัวเล็กให้ไถลลงมาอยู่ใต้ร่างของเขา ก่อนที่จะโดนเขาคร่อมเอาไว้ทั้งตัว

“ว้าย! ปะปล่อยฉันนะ!”

ตอนนี้ใบหน้าของทั้งคู่อยู่ห่างกันแค่เอื้อม มารีน่าหัวใจเต้นแรงอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน เธอไม่เคยอยู่ใกล้ผู้ชายขนาดนี้มาก่อนเลย เพราะพี่ขายทั้งสามหวงเธอมาก คิดถึงพี่ชายแล้วเธอก็อยากจะร้องไห้ออกมาดังๆ หากมีพวกพี่ๆอยู่ข้างๆ เธอคงไม่ต้องมาโดนไอ้บ้านี่รังแกหรอก!

“เธอจะชดใช้ให้ฉันยังไง?”

เขาว่าพร้อมกับจ้องมองริมฝีปากสีชมพูของคนใต้ร่างไม่วางตา กลิ่นน้ำหอมที่เต็มไปด้วยความสดชื่นของมารีน่า ช่วยกระตุ้นบางสิ่งบางอย่างภายใต้เป้ากางเกงได้เป็นอย่างดี

“ฉันจะไม่ชดใช้อะไรทั้งนั้น เพราะฉันไม่…อื้อ!”

เขาเดาไว้ไม่มีผิดว่าคนดื้อด้านอย่างเธอคงไม่ยอมรับอะไรง่ายๆแน่ เขาถึงก้มลงไปเสิร์ฟจูบอันเร่าร้อนให้ในขณะที่เธอยังไม่ทันจะพูดจบ ลิ้นหนาตะโบมจูบริมฝีปากคนใต้ร่างอย่างหื่นกระหาย ในตอนแรกนั้นหญิงสาวขันขืนโดยการเม้มปากไว้แน่น ไม่ยอมให้เขาส่งลิ้นเข้ามาเชยชมเธอได้ง่ายๆ

เธอหลังจากนั้นไม่กี่วินาที ริมฝีปากจิ้มลิ้มก็ต้องเผยอออกมาอย่างลืมตัว เมื่อถูกมือหนาสอดเข้าไปปลดตะขอบราเซียก่อนจะใช้ฝ่ามือเคล้นคลึงหยอกเย้ากับดอกบัวตูมที่ล้นฝามือด้วยความดิบเถื่อน

“อ๊ะ อื้อ!”

เมื่อมารีน่าเผลอครางออกมา ลิ้นหนาก็สอดเข้าไปดูดดึงลิ้นของเธออย่างทันท่วงที คริสเตียนบรรจงมอบความซาบซ่านให้กับเธอ จนเธอแทบจะกระอักเลือดตาย!

“ยะอย่า อย่าทำแบบนี้ อ๊าย! ไอ้บ้า!”

ปึก! โครม!

ร่างหนาหงายหลังไปกองอยู่บนพื้นห้องอย่างรวดเร็ว หลังจากที่เขาผละริมฝีปากออกจากเธอ พร้อมกับส่งนิ้วหนาไปชื่นชมกลีบกุหลาบที่ซ่อนอยู่ภายในกางเกงในตัวจิ๋วของเธอ ตั้งแต่เกิดมาจนอายุสามสิบห้าเขายังไม่เคยเจอผู้หญิงถีบตกเตียงเลย! ให้ตายเถอะ!

“ชอบความรุนแรงทำไมไม่บอก ได้สิ! เดี๋ยวฉันจัดให้!”

น้ำเสียงนั่นฟังดูเหมือนโมโหเอามากๆ การจะมีอะไรกับผู้หญิงคนนึงคนนึงที่ผ่านมามันง่ายมาตลอด แต่ทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงชอบเล่นตัวจังวะ! คนตัวสูงลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็วก่อนจะพุ่งตัวเข้ามาหาคนบนเตียง แต่ทว่า….เธอกลับคว้าโคมไฟบนหัวเตียงมาขู่เขาเสียนี่

“ยะอย่าเข้ามานะ! ไม่งั้นฉันจะฟาดหัวนายจริงๆด้วย”

มารีน่าไม่ได้แค่ขู่ เธอคิดจะทำอย่างงั้นจริงๆ ถ้าหากเขาล่วงเกินเธอไปมากกว่านี้ เธอจะไม่ยอมเสียพรหมจรรย์ไปให้ไอ้คนไม่มีสมองอย่างเขาเด็ดขาด! เขาไม่สมควรจะได้ตัวเธอ!

“ฮึ! เอาสิ…..ถ้าเธอกล้าฟาดมันมาบนหัวฉันจริงๆ ฉันสาบานว่าฉันจะเอาเธอจนของเธอพัง!”

แววตาของคริสเตียนฉายแววความโหดออกมาอย่างเห็นได้ชัด ตอนนี้คนทั้งสองกำลังโมโหมากพอๆกัน มาเฟียผู้ไม่เคยโดนขัดใจกับลูกสาวคนเดียวของตระกูลอันแสนเอาแต่ใจได้มาบรรจบกันเข้าเสียแล้ว แล้วทีนี้ใครล่ะจะเป็นผู้ชนะ?

ปัก! เพล้ง!

ทันทีที่ร่างหนากำลังจะก้มลงไปรวบคนตัวเล็กอีกครา โคมไฟหลอดแก้วก็ปะทะเข้ามาบนหัวของเขาอย่างจัง เลือดบนหัวคิ้วของคริสเตียนไหลออกมาซิบๆ ถึงความเจ็บนั้นจะมีไม่มากแต่ความโมโหกลับมีมากกว่าเป็นร้อยเท่า ใบหน้าหล่อเหลาที่หันไปอีกทางตามแรงเขวี้ยงของโคมไฟ ค่อยๆหันมามองผู้กระทำด้วยสายตาที่อำมหิตแบบสุดๆ และถ้าหากใครโดนสายตาแบบนี้จ้องมอง เท่ากับว่ามันจะต้องตาย!

มารีน่านั่งตัวสั่นระริกอยู่บนเตียง เธอเองก็โมโหไม่แพ้เขาหรอกที่จู่ๆเขาก็จับตัวเธอมา พร้อมกับให้เหตุผลเกี่ยวกับการแก้แค้นที่มันแสนจะไร้สาระสำหรับเธอ แถมเขายังทำตัวไม่เป็นลูกผู้ชาย หวังจะปล้ำเธออีก เพราะแบบนี้เธอถึงสงสารเขาไม่ลง!

“เธออย่าหวังว่าจะได้ออกไปจากนี้ห้องจนกว่าฉันจะพอใจ!”

เขาว่าพร้อมกับปรี่เข้าไปหาเธอด้วยความรวดเร็ว ก่อนจะจัดการฉีกเสื้อผ้าที่เธอสวมใส่ออกไปจากร่างกายของเธอจนหมด

แควก!

“กรี๊ด! ปล่อยฉันนะ! ไอ้บ้า! ฉันเกลียดแก อื้อ!’

มารีน่านอนดิ้นอยู่ภายใต้อ้อมกอดของเขา ตอนนี้เธอไม่สามารถแม่จะขยับตัวได้เพราะโดนรวบไว้จนหมด คริสเตียนไล่สายตามองไปทั่วเลือนร่างอันเปลือยเปล่าของคนใต้ร่างด้วยความพอใจ เขาขอบหุ่นของเธอ แต่มันก็ไม่ได้ทำให้อารมณ์ของเขาเย็นลงหรอกนะ

“ยะอย่า ตรงนั้นไม่ได้ อ๊ะ คุณ!”

มือหนาของเขารวบแขนทั้งสองข้างของเธอเอาไว้ไม่ปล่อยให้เธอดิ้นได้ง่ายๆ ก่อนที่คริสเตียนจะก้มลงไปอยู่ใต้ระหว่างขาเรียวงามของเธอ พร้อมกับแยกมันออกจากกัน เขามองกลีบกุหลาบสีชมพูดด้วยความหื่นกระหายก่อนจะส่งลิ้นสากเข้าไปทักทายมัน

สัมผัสแปลกใหม่ทำเอามารีน่ารู้สึกแปลกๆไปทั่วร่าง ถึงหัวใจจะรู้สึกเกลียดการกระทำของเขามากแค่ไหน แต่ทว่าร่างกายของเธอกลับตอบสนองเขาได้ดีเหลือเกิน

“อ๊ะ อ๊ะ อ๊าย พะพอแล้ว อึก”

“หึ นึกว่าจะเเน่ แฉะเร็วชิบหาย”

คริสเตียนจ้องมองกึงกลางระหว่างกายสาวก่อนจะยิ้มเยาะออกมาด้วยความพอใจ เมื่อเห็นผลงานที่ตัวเองทำ น้ำรักสีใสๆที่เลอะออกมา ทำให้เขาเข้าใจในทันทีว่าเธอกำลังต้องการให้เขาเข้าไปสำรวจด้านใน

ปัง! ปัง! ปัง!

แต่ทว่า จู่ๆก็มีเสียงปืนดังขึ้นมาจากด้านหน้าชายหาด คนตัวโตจึงรีบลุกขึ้นเดินไปดูที่หน้าต่างอย่างรวดเร็ว เพื่อหาต้นตอของเสียงที่เขาได้ยิน และสิ่งที่เขาคาดไว้มันก็มาถึง ชาร์ลกับลูกน้องอีกเกือบๆยี่สิบคนกำลังรายล้อมอยู่หน้าเกาะส่วนตัวของเขาเรียบร้อยแล้ว

ร่างสูงในชุดเสื้อเชิ้ตสีดำหันมาจ้องคนบนเตียงเขม็ง เพราะเขากำลังคาดโทษเธอเอาไว้ยังไงล่ะ เธอแสบกว่าที่เขาคิดนะ มารีน่า!

มารีน่าพยายามข่มน้ำตาไม่ให้เอ่อล้นออกมา เธอไม่อยากจะเเสดงความอ่อนแอให้ไอ้หมอนี่เห็น ไม่งั้นเขาคงจะรังแกเธอหนักกว่าเดิม มือบางหยิบผ้าห่มสีดำขึ้นมาคลุมร่างอันเปลือยเปล่าของตัวเองอย่างรวดเร็ว ต้องขอบคุณเสียงปืนนั่นจริงๆที่ทำให้ผู้ชายตรงหน้าหยุดการกระทำทุกอย่าง แต่เธอหารู้ไม่ว่าถึงอย่างไรก็ไม่สามารถหลุดพ้นจากน้ำมือของเขาไปได้ เพราะใครก็ตามที่เขามาในกรงเล็บของเขาแล้ว คิดจะออกไปมันก็ยากเต็มที หากเขาไม่ยอมปล่อย

“คิดว่าตามมันมาช่วย แล้วเธอจะได้ออกไปง่ายๆงั้นสิ?”

เขายิ้มเยาะต่อจากคำพูดเย้ยหยัน ใบหน้าแดงระเรื่อของมารีน่าบ่งบอกได้อย่างดีว่าเธอกำลังตกอยู่ในห้วงของอารมณ์ที่หลากหลาย อาย! เกลียด! และในขณะเดียวกัน เธอกำลังมีความหวังว่าชาร์ลจะช่วยพาเธอออกไปจากที่นี่ได้

“ใส่เสื้อผ้าซะ! ฉันจะพาลงไปบอกลามัน!”

“จะให้ฉันใส่ยังไง?”

เธอหันมาถามเขาก่อนจะก้มลงมองเศษเสื้อผ้าที่เขาฉีกทิ้งขาดหลุดรุ่ยไปหมด เห็นดังนั้นคริสเตียนจึงเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้าของตัวเอง ก่อนจะโยนเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวโคร่งลงบนเตียงให้เธอ

“กะกางเกงล่ะ”

มารีน่าเอ่ยถามโดยที่ไม่ยอมมองหน้าเขาเลยสักนิด หญิงสาวหยิบเสื้อตัวนั้นขึ้นมาดู คือมันตัวใหญ่มาก เธอใส่เป็นกระโปรงได้เลยมั้ง

“ไม่ต้องใส่!”

“ตะแต่…”

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

“ขออนุญาติครับนาย”

ชาลีถือวิสาสะเปิดประตูเข้ามาโดยที่เจ้านายอย่างคริสเตียนยังไม่ทันได้อนุญาติ เพราะตอนนี้เกิดเรื่องด่วนอยู่บริเวณหน้าบ้าน เขาถึงได้รีบแจ้นมาตามเจ้านายอยู่นี่ไง

“คือไอ้ชาร์ลมันบุกมาที่นี่พร้อมกับลูกน้องมัน เอ่อ คิ้วนาย……”

ชาลีหยุดชะงักคำพูด หลังจากที่เขาสังเกตุเห็นเลือดที่ไหลอยู่บนหน้าของเจ้านาย แต่เมื่อลองสังเกตุไปรอบๆห้อง เขาก็เข้าใจได้ในทันทีว่าเมื่อครู่เพิ่งเกิดสงครามขึ้นมนห้องนี้เป็นแน่

“ไปบอกมัน ว่าให้รอกูห้านาที!”

คนพูดเอ่ยสั่ง ก่อนที่ชาลีจะพยักหน้ารับ สิ้นสุดเสียงประตูปิดลง สายตาคมก็หันกลับมาจ้องร่างบางอีกครั้ง

“รีบแต่งตัว! จะได้ไปบอกลาผัวเก่าเธอซะ!”

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • บ่วงพยศ ซาตานเถื่อน ( ตระกูลมัส 1 )    บทที่ 112

    ลูคัสกระแอมไอแก้เขิน “ก็...แค่ถามดู เห็นว่าเป็นลูกพี่ลูกน้องพวกนาย ตอนเด็กๆ ยัยนั่นเคยแย่งขนมฉันกินเฉยๆ หรอก เลยจำได้” “จริงเหรอออออ” เคย์เดนลากเสียงยาวพลางขยับเข้าไปใกล้ลูคัส “ จำได้แค่นั้นจริงเหรอ? แต่ฉันจำได้ว่าตอนเจอกันครั้งล่าสุด นายแอบเอาเปลือกหอยสวยๆ ไปวางไว้หน้าห้องพักแคลร์นะ แถมพอแคลร์เ

  • บ่วงพยศ ซาตานเถื่อน ( ตระกูลมัส 1 )    บทที่ 111

    ตอนพิเศษ 4. เกาะอันดารา 5 ปีต่อมา น้ำทะเลสีครามจัดของเกาะอันดาราสะท้อนแสงอาทิตย์ระยิบระยับ เรือยอร์ชลำหรูเคลื่อนตัวเข้าจอดเทียบท่าอย่างนุ่มนวล ครูซ ในวัยสิบสามปี ก้าวลงจากเรือเป็นคนแรก เด็กหนุ่มที่เคยตัวเล็กในวันนั้น บัดนี้ส่วนสูงเริ่มพุ่งพรวดจนเกือบเท่าไหล่ของผู้เป็นพ่อ ใบหน้าหล่อเหลาถอดแบบ ค

  • บ่วงพยศ ซาตานเถื่อน ( ตระกูลมัส 1 )    บทที่ 110

    “เบาๆ หน่อยเคย์เดน เดี๋ยวก็ปวดท้องเหมือนคราวก่อนหรอก” มารีน่าดุลูกชายคนเล็กอย่างไม่จริงจังนัก ข้างๆ กันนั้น มาติเนส พี่ชายคนโตที่บัดนี้กลายเป็นผู้นำตระกูลที่น่าเกรงขาม กำลังนั่งคุยเรื่องธุรกิจกับคริสเตียน โดยมีนาริกาภรรยาสาวคอยดูแล นาวิน และ นาวา ลูกชายทั้งสองที่ซนไม่แพ้ใคร ส่วนมาร์โคคุณหมอหนุ่

  • บ่วงพยศ ซาตานเถื่อน ( ตระกูลมัส 1 )    บทที่ 109

    ตอนพิเศษ 63. กลับประเทศไทย หลายปีต่อมา สนามบินนานาชาติคึกคักตั้งแต่เช้า ครูซกับเคย์เดนในวัยเก้าขวบยืนลากกระเป๋าใบเล็กของตัวเองคนละใบ ใส่เสื้อฮู้ดเหมือนกันแต่คนละสี แม้ทั้งสองคนจะหน้าเหมือนกันเปี๊ยบ แต่ด้วยความที่นิสัยแตกต่างกันสิ้นเชิง ถ้าลองจ้องมองดีๆหลายคนก็อาจจะแยกออกได้ง่าย “แด๊ด เราจะได้นั

  • บ่วงพยศ ซาตานเถื่อน ( ตระกูลมัส 1 )    บทที่ 108

    “ทำไมหน้าเครียดจังครับที่รัก งานมีปัญหาหรอหื้ม” เขาสวมกอดเธอจากด้านหลัง เมื่อรู้ว่าใครมา หญิงสาวจึงเลิกสนใจหน้าจอแล้วหันมาสนใจสามีของตัวเองแทน “ค่ะ สาขาหนึ่งกำลังขาดแคลนพนักงานหนักมาก” “ปล่อยให้ผู้จัดการจัดการไปเถอะนะ อย่าเครียดไปเลย” “จะไม่ให้เครียดได้ยังไงคะ ลูกค้าโวยวายใหญ่เลย” “ปล่อยผ

  • บ่วงพยศ ซาตานเถื่อน ( ตระกูลมัส 1 )    บทที่ 107

    “ยังไม่เยอะเท่าไหร่เลยค่ะแม่ คงต้องป้อนนมผงไปด้วยก่อน” เธอเงยหน้าขึ้นมาตอบเสียงเครียด ถึงแม้จะอยากให้ลูกทั้งสองกินนมแม่มากแค่ไหน แต่ก็คงต้องค่อยเป็นค่อยไป “ไม่ต้องเครียดลูก บำรุงเยอะๆ เดี๋ยวก็มาเอง” “ป้าเซียกำลังทำอาหารบำรุงน้ำนมให้ เดี๋ยวสักพักค่อยลงไปทานนะ” คริสเตียนนั่งลงข้างๆภรรยา ตั้งแ

  • บ่วงพยศ ซาตานเถื่อน ( ตระกูลมัส 1 )    บทที่ 104

    คารีน่าที่เดินออกมารับลมบริเวณใกล้ๆโรงรถเอ่ยขึ้น วันนี้เธอเองก็แอบตื่นเต้นแทนพี่ชาย แต่ทุกอย่างก็ผ่านไปได้ด้วยดี อย่างน้อยๆเธอก็มีส่วนที่ทำให้ทั้งสองบังเอิญเดินทางมาพบกัน ถึงแม้ว่ามันจะไม่น่าจดจำเท่าไหร่ก็เถอะ แต่มารีน่าเป็นคนดี เธอเป็นผู้หญิงที่งดงามทั้งร่างและจิตใจ “เดี๋ยวก่อนเคท คือ…..เมื่อกี้

  • บ่วงพยศ ซาตานเถื่อน ( ตระกูลมัส 1 )    บทที่ 103

    “แหม๋ เรียกน้องว่าเมียได้เต็มปากเลยนะ แกยังไม่ได้แต่งงาน น้องจะเป็นเมียแกได้ยังไงตาเนส ถ้าอยากได้น้องเป็นเมียนักก็รีบแต่งตามรีน่าไปเลยสิ” มาติเนสหลุบตามองเมียสาวด้วยแววตาสีหม่น ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากแต่ง เธอต่างหากที่ไม่อยากแต่งกับเขา ซึ่งนาริการู้ข้อนั้นดีเธอถึงแกล้งทำเป็นหูทวนลมแล้วหันไปเชยชมเจ้าบ่

  • บ่วงพยศ ซาตานเถื่อน ( ตระกูลมัส 1 )    บทที่ 92

    ตกค่ำ คริสเตียนแต่งตัวรอให้น้ำส้มมารับตั้งแต่หนึ่งทุ่ม ชายหนุ่มเดินตัวลอยออกมาอยู่ที่หน้าบ้าน มาเรียมเห็นเข้าจึงกะจะมาชวนให้เข้ามาทานข้าวด้วยกันแต่เขาก็ปฎิเสธไป เพราะบอกว่าจะออกไปข้างนอก นางจึงไม่เซ้าซี้ เพียงไม่นานรถเก๋งสีขาวของน้ำส้มก็ขับเข้ามารับ มาเรียมเห็นดังนั้นก็ไม่ได้ว่าอะไร นางเดินกลับเข

  • บ่วงพยศ ซาตานเถื่อน ( ตระกูลมัส 1 )    บทที่ 91

    EP56. ไม่เชื่อใจ มารีน่าพาน้ำส้มเดินมาหาคริสเตียนอีกครั้ง ตอนนี้ดูเหมือนเขาจะล้างสระเสร็จเรียบร้อยแล้วตามที่เธอสั่ง ร่างบึกบึนภายใต้เสื้อกล้ามสีขาวสะอาดนั้นเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ ซึ่งมันไม่ได้แต่งต่างกับการถอดเสื้อออกโชว์กล้ามเลยสักนิดเดียว เพราะตอนนี้เสื้อของเขามันนาบไปกับร่างกายจนเห็นสัดส่วนชัดเ

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status