บทที่ 5

EP5.กักขังด้วยเซ็กส์NC

ทันทีที่ได้ครอบครองริมฝีปากสีชมพูระเรื่อของคนตรงหน้า เลือดในกายของเสือโหยอย่างคริสเตียนก็พุ่งกระฉูด คงไม่ต้องให้บรรยายว่าตอนนี้เขาพร้อมที่จะกลืนกินเธอมากขนาดไหน

“อื้ม ยะอย่าทำแบบนี้ ฉันไม่ได้สมยอมนะ”

เมื่อเขาปล่อยจูบออก มารีน่าจึงมีโอกาสได้พูด

“แน่ใจนะว่าไม่สมยอม งั้นมาลองดูกันอีกที”

“คะคุณ!”

มารีน่านั่งอึ้งทำอะไรไม่ถูกเมื่อจู่ๆคนที่นั่งอยู่ในอ่างก็ลุกขึ้นยืน เป็นผลให้เจ้ามังกรยักษ์ของเขาตั้งตระหง่านอยู่ในระดับสายตาของเธอพอดี มันทั้งใหญ่ ทั้งดูน่ากลัว เกิดมาเธอเองก็เพิ่งเคยเห็นของจริง คนตัวเล็กนั่งกลืนน้ำลายลงคอด้วยความหวาดเสียว แน่ใจหรอว่ามัน….จะสามารถเข้ามาอยู่ในตัวเธอได้ หื้อออ! แค่คิดก็เจ็บไปหมดแล้ว

พรึ่บ!

“ยะอย่า ฉันกลัวตก!”

มารีน่าหลับตาปี๋เมื่อถูกแขนแกร่งอุ้มตัวเธอมาไว้ในอ้อมอก

“ฉันจะให้เธอเลือก ระหว่างเตียงนอนนุ่มๆกับอ่างสกุชชี่อันนี้ เธอจะเลือกตรงไหน?”

เขาเอ่ยออกมาหน้าตาเฉย นี่มันใช่คำถามที่ควรจะถามมั้ย ตอนนี้เธออายไปถึงดาวอังคารแล้ว แต่ดูเหมือนคนที่ควรอายน่าจะเป็นเขานะ ไม่ใช่เธอ!

“ฉันไม่เลือกได้มั้ย ไม่อยากเลือก”

คราวนี้มารีน่าเปลี่ยนท่า เธอใช่สองแขนคล้องคอของเขาเอาไว้เพราะกลัวตก

“ได้สิ งั้นฉันจะเลือกเอง บนเตียงล่ะกัน เธอจะได้ไม่เจ็บมาก”

พูดจบคริสเตียนก็ไม่รีรอ เขารีบอุ้มเธอออกไปวางบนเตียงนอนทันที มารีน่าคิดไม่ตก ตอนนี้เธอคิดไม่ออกแล้วว่าจะหาทางหนีเขายังไงดี พูดแล้วก็อยากจะร้องไห้ จู่ๆเธอต้องมาเสียพรหมจรรย์ให้ไอ้บ้าที่ไหนก็ไม่รู้เนี้ยนะ?

“นี่คือการเเก้แค้นของคุณงั้นหรอ? การมีอะไรกับฉันเพื่อเอาชนะชาร์ล แล้วฉันล่ะ คุณเคยนึกถึงความรู้สึกของฉันบ้างมั้ย”

ไม่มีนาทีไหนเหมาะเจาะเท่ากับตอนนี้อีกแล้ว เธออยากจะเตือนสติเขาบ้าง เพราะการที่เขาจับเธอมาหวังกระทำชำเราแบบนี้มันเป็นสิ่งที่ไม่ถูกต้อง ต่อให้เขาจะยิ่งใหญ่มาจากไหนก็ควรจะมีความเป็นมนุษย์อยู่ในตัวบ้าง

และมันก็เหมือนจะได้ผลเพราะคริสเตียนหยุดชะงัก ดูเหมือนว่าเขาจะกำลังคิดตามในสิ่งที่เธอพูด แต่คนเจ้าเล่ห์อย่างเขา คิดหรือว่าจะยอมถอยง่ายๆ สิ่งที่เธอพูดมาเขาก็พอจะเข้าใจได้ว่าเธอหมายความว่ายังไง แต่จะให้เขาทำยังไง ในเมื่อตอนนี้ร่างกายของเขามันกำลังอยากได้เธอจนตัวสั่น!

“เราไม่ต้องมีอะไรกันได้มั้ย คุณจะขังฉันไว้ที่นี่ก็ได้ ถ้าคุณอยากแก้แค้นชาร์ลมาก ฉันจะช่วยคุณเอง แต่คุณห้ามแตะต้องตัวฉันเด็ดขาด!”

และนี่คือทางออกเดียวที่มารีน่ามองเห็นในตอนนี้ เธออาจจะต้องยอมเป็นคนไม่ดีในบางเรื่องเพื่อที่จะรักษาควาทรู้สึกของตัวเอง แต่! เธอจะรู้ไหม ว่าสิ่งที่เธอขอ มันไม่มีทางเกิดขึ้นจริง คนอย่างคริสเตียน หากอยากได้ใครเขาต้องได้!

“อย่าขอในสิ่งที่มันเป็นไปไม่ได้ เธอมาที่นี่ในฐานะนางบำเรอของฉัน”

คนตัวโตเอ่ยออกไปเสียงเรียบ ความแค้นในใจของเขามันมากกว่าความรู้สึกผิดที่มีต่อเธอ คนอย่างเขาฆ่าคนได้โดยไม่รู้สึกอะไร แล้วทำไมเขาจะต้องไปสนใจความรู้สึกของเธอด้วย เขารู้แค่ว่าตอนนี้เขาอยากได้เธอ ก็แค่นั้น

“ว่าไงนะ!”

เหมือนความหวังสุดท้ายของเธอได้พังลงอีกครั้ง เธอคงผิดเองที่คิดเข้าข้างเขาว่าคนอย่างเขาน่าจะมีความเป็นคนอยู่บ้าง แต่เธอคิดผิด! ทางเดียวที่เหลือก็คือเธอคงต้องยอมตกเป็นของเขาจนกว่าเกมส์แค้นนี้จะจบสินะ! ถึงวันนั้นเขาคงจะปล่อยเธอไป

“มาทำหน้าที่ของเธอได้แล้ว”

“อืม งั้นอยากทำอะไรก็ทำเลย ถ้าคุณได้ตัวฉันจนพอใจคุณจะปล่อยฉันไปใช่มั้ย?”

“ก็คงใช่”

“ค่ะ งั้นฉันขอบอกอะไรคุณอย่างสุดท้าย คุณจะไม่ได้รับความรู้สึกใดๆจากฉันเลยนอกจากคำว่า’เกลียด’ และถ้าคุณตัดสินใจรังแกฉันไปแล้ว ไม่ต้องไปรู้สึกผิดทีหลังนะ ต่อให้คุณมาอ้อนวอนขอร้องฉัน! ฉันก็จะไม่มีวันให้อภัยคุณ!”

มารีน่ากัดฟันพูดออกมาพร้อมกับกลั้นน้ำตา! สิ่งที่เธอพูดออกไปนั้นมันคือความจริงทั้งนั้น แต่คริสเตียนไม่คิดจะสนใจฟัง เมื่อเธอพูดจบเขาก็กระโจนเข้าหาเธอทันที เขาจะรู้ไหมว่าในอนาคตข้างหน้าการกระทำของเขาอาจจะเป็นสิ่งที่ทำร้ายตัวเขาได้ดีที่สุด

ลิ้นหนาตะโบมจูบดูดดึงริมฝีปากจิ้มลิ้มของมารีน่าอย่างหื่นกระหายอีกครั้ง มือปลาหมึกของคริสเตียนเริ่มแกะกระดุมเสื้อเชิ้ตเพียงตัวเดียวออกไปทีละเม็ด หลังจากนั้นไม่นานหน้าอกหน้าใจอันล้มมือของมารีน่าก็ปรากฎต่อสายตาของคนที่เป็นเจ้าของ

“อ๊ะ อย่ากัด”

ความรู้สึกวาบหวามที่เธอไม่เคยพบมาก่อนแล่นเข้ามาสู่ร่างกายจนมารีน่าบิดสะท้านไปทั่ว ในตอนแรกเธอคิดว่าจะฝืนตัวเองไม่ให้หลงเตลิดไปกับสัมผัสของเขาแต่ทว่ามันไม่ใช่ ทำไมเธอถึงรู้สึกดีทั้งๆที่มันควรจะไม่!

“ตรงนั้น อื้อ อ๊ะ อ่าาาา”

นิ้วเรียวยาวกรีดไปตามร่องสวาทก่อนจะส่งปลายนิ้วเข้าไปทักทายช่องแคบอีกครั้ง เมื่อปลายนิ้วเริ่มขยับเสียงครางก็เกิดขึ้น ไหนจะลิ้นหนาที่กำลังดูดดึงดอกปทุมถันอยู่นั่นอีก! มารีน่าแทบจะลืมหายใจ!

“คราวนี้แหละของจริง”

น้ำเสียงแหบพร่าเอ่ยขึ้นก่อนจะกดท่อนเอ็นร้อนๆเข้าไปในโพรงสวาทสาว

กึก!

แต่ดูเหมือนว่ามันจะไม่ง่ายอย่างที่คิดด้วยความที่นี่คือครั้งแรก คริสเตียนถึงได้สอดใส่ลูกชายตัวเองเข้าไปอย่างยากลำบาก เพราะที่สำคัญขนาดของเขามันใหญ่เกิดมาตราฐานไปไกลด้วย

“อึก กรี๊ดดด ฮื้ออ จะเจ็บ!”

แต่มันก็ไม่เกินความสามารถของคนที่ช่ำชองมากในเรื่องพวกนี้อย่างเขาหรอก ความเจ็บแล่นเข้าสู่ร่างกายคนที่นอนอยู่ใต้ร่าง มารีน่าหลับตาแน่นพร้อมกับกัดฟัน เธออยากจะถีบเขาออกอีกตอบ แต่ในขณะเดียวกันแขนขามันกลับไร้เรี่ยวแรง

“ซี๊ด แน่นชิบหาย!”

“อึก อ๊าย อะเอาออกไปก่อน ฉันไม่ไหว ฮื้อๆ”

น้ำตาร่วงไหลลงมาเป็นสาย ร่างของเธอแทบจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆอยู่แล้ว นี่น่ะหรอเซ็กส์ที่ใครๆต่างก็ชอบ แต่สำหรับเธอไม่!

“อื้ม เดี๋ยวก็หาย เจ็บนิดเดียว”

ปัก! ปัก! ปัก!

เมื่อได้โอกาสเหมาะคริสเตียนก็ขยับสะโพก รอบนี้เขาจบใจไม่ใช้ถุงยางอนามัยเพราะอยากลิ้มรสความสดใหม่ของเธอทุกอณู เอวหนาขยับระรัวโดยไม่สนใจว่านี่คือครั้งแรกของมารีน่า เขาสนุกจนลืมตัวไปหน่อย

“อ๊ะ อ่าา ซี๊ด”

มารีนาเผลอซู๊ดปากจนลืมตัวเมื่อความเสียวซ่านเริ่มเข้ามาครอบงำ เอวบอบบางเผลอตอบรับคนบนร่างอย่างลืมตัวเช่นกัน ไหนจะปากร้ายๆที่ก้มลงมาดูดยอดปทุมถันของเธออีก คนที่ไม่ประสีประสาในเรื่องพวกนี้มีหรือจะไม่คล้อยตามเขา

“ไง? ไหนบอกว่าไม่สมยอม แล้วที่ครางไม่หยุดคืออะไร ฮึ!”

คริสเตียนอดหัวเราะออกมาไม่ได้ ผู้หญิงทุกคนก็เป็นเหมือนกันหมด เพียงแค่ได้มาอยู่ใต้ร่างของเขาก็สมยอมไปหมดทุกคน ก็เซ็กส์ของเขามันแสนจะดุเดือดถึงใจแบบนี้ใครจะไม่ชอบ ทุกแรงกระแทกเข้าออกเข้าจงใจใส่แรงไปเน้นๆ ให้ไม่ถึงสวรรค์ก็คงจะบ้าเต็มที

“มะไม่ไหวแล้ว คุณ อ๊ายย!”

“คริส ครางชื่อฉัน!”

ปัก ปัก ปัก ปัก

“อื้อ คะคริส อ๊าา อ๊ะ”

ยิ่งได้ยินน้ำเสียงสั่นกระเส่าของคนใต้ร่าง คริสเตียนเองก็ยิ่งอารมณ์พุ่งสูงขึ้น ตอนนี้เขาเองก็ใกล้จะถึงจุดสุดยอดเหมือนกัน เพียงไม่นานหลังจากที่เร่งจังหวะให้รัวมากขึ้น น้ำสีขาวขุ่นก็ไหลออกมาอัดอั้นเต็มช่องทางรัก เพราะเขาเองก็ชักออกไม่ทัน!

“ทำไมคุณไม่ใส่ถุงยาง!”

คนที่รับรู้ได้ถึงการไหลเข้ามาของน้ำอุ่นๆยกหน้าขึ้นมาต่อว่าเขาถึงแม้จะยังหอบอยู่ก็ตาม

“ปกติฉันก็ใส่กับทุกคน แต่กับเธอขอเว้นไว้คนนึงแล้วกัน ไม่ต้องกลัวติดโรคหรอก ที่ผ่านมาฉันป้องกันเป็นอย่างดี”

คริสเตียนลอยหน้าลอยตาตอบ สายตายังคงจับจ้องไปที่กลีบกุหลาบบวมเป่งที่มีน้ำรักของเขาไหลเยิ้มออกมาอย่างไม่วางตา เพราะรอบเดียวสำหรับเขามันยังไม่พอ

“หยุดมองนะ!”

เมื่อเห็นเขาเอาแต่จ้อง มารีน่าเองก็รู้สึกอายขึ้นมาอีกครั้ง

“ไม่มองก็ได้ งั้นมาเริ่มยกสองกันเลย”

เขาว่าพร้อมกับรวบขาขาเนียนเอาไว้ก่อนจะพลิกตัวเธอให้หันหลัง แอ่นเอวมาให้เขา ท่านี้แหละทีเด็ด!

“หาา….ว้าย จะทำอะไรอีก!”

“ถ้าของเธอไม่พักฉันก็ไม่ลงจากเตียงหรอก จำได้มั้ยที่ฉันพูด”

สวบ! มังกรยักษ์ถูกสอดใส่เข้าไปในร่องแคบอีกครั้งโดยปราศจากความยินยอมอีกเช่นเคย

“อ๊ะ ไอ้บ้า! อย่าทำแบบนั้น!”

มารีน่าตะโกนด่าเขา เมื่อโดนเขาเล่นงานทั้งสะโพกและนิ้วมือ เขาเคล้นคลึงจุดที่เสียงสุดๆของผู้หญิงจนร่างเธอสั่นสะท้านไปหมด

มารีน่าตกเป็นของเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า เธอเหนื่อยจนนับไม่หมดว่าเขาสอนเธอไปกี่ท่าและปลดปล่อยน้ำใส่เธออีกครั้ง กว่าเขาจะยอมปล่อยในเธอเป็นอิสระ เะอก็สลบไสลไปในอ้อมกอดของเขาเสียแล้ว

20.00 น.

ทีน่าถือวิสาสะเดินขึ้นมาชั้นบน เพื่อหวังจะมาตามคริสเตียนให้ลงไปทานข้าว เนื่องจากตั้งแต่คริสเตียนกลับมาถึงเกาะเขายังไม่มีท่าทีจะสนใจเธอเลย ถึงแม้เธอจะอยู่กับเขาได้นาน แต่สิ่งที่ทีน่าจะต้องเจออยู่บ่อยๆคือการเมินจากคนที่เธอรัก ทุกครั้งที่เขาพาผู้หญิงคนใหม่เข้ามาที่เกาะ เธอก็จะกลายเป็นหมาหัวเน่าในทันที! นี่แหละคือเหตุผลว่าทำไมเธอถึงจะต้องคอยกลั่นแกล้งผู้หญิงคนอื่นให้รีบออกไปจากเกาะนี้โดยเร็ว! เพราะเธอไม่ต้องการมีคู่แข่งยังไงล่ะ

“ขึ้นมาทำไม?”

ชาลีที่ถูกคริสเตียนสั่งให้เฝ้าหน้าห้องเอาไว้เอ่ยถามทีน่า เมื่อเห็นว่าหล่อนกำลังอยู่ในที่ที่ไม่ควรอยู่

“ฉันจะมาตามคริสให้ไปกินข้าว นี่มันมองทุ่มแล้วนะ ทำไมไม่ออกมากันสักที”

ถึงแม้ว่าเธอจะรู้อยู่แก่ใจว่าคริสเตียนกับมารีน่ากำลังทำอะไรกันอยู่ แต่ทีน่าก็ไม่อยากจะอยู่เฉยๆ เธออยากมาแสดงตัวตน และแอบคิดไปเองหลายครั้งว่าคริสเตียนรักเธอ

‘อ๊ะ พะพอแล้ว ฉันเหนื่อย อ๊ะ อ๊าา ไม่!’

ชาลีหันไปมองประตูห้องพร้อมกับทีน่า เพียงได้ยินเสียงกระสันของคนในห้องก็บ่งบอกทุกอย่างได่เป็นอย่างดีแล้วว่าคนในนั้นกำลังทำกิจกรรมอะไรกันอยู่

ทีน่าเม้มปากแน่นอัตโนมัติ ความเจ็บใจแล่นเข้ามาสู่ร่างกายอย่างง่ายดาย เมื่อได้นับรู้ว่าคนที่เธอรักกำลังร่วมรักอยู่กับคนอื่น!

“ฉันว่าเธอกลับไปเถอะ วันนี้เจ้านายคงไม่รับแขก”

ชาลีเอ่ยบอกอย่างสุภาพ ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าทีน่าเป็นคนยังไง หล่อนอยู่เบื้องหลังเรื่องวุ่นวายของสาวๆที่คริสเตียนหิ้วกลับมาที่นี่บ่อยครั้ง แต่เขาแค่ไม่ได้รายงานให้เจ้านายรับรู้เท่านั้นเอง เพราะเขาเห็นว่ามันไม่ได้สำคัญอะไร

“ไม่ต้องไล่!”

หล่อนว่าพร้อมกับเดินกระทืบเท้าลงไปชั้นล่างด้วยใบหน้าบู้บี้บิดเบี้ยว ชาลีได้แต่มองการกระทำนั้นแล้วถอนหายใจออกมา เขารู้สึกโชคดีเหลือเกินที่ไม่มีผู้หญิงนิสัยอย่างทีน่ามาอยู่เคียงข้างกาย! น่ากลัวชะมัด!