Share

เป็นส่วนเกิน

last update publish date: 2026-08-18 09:39:23

ช่วงเวลาสองวันของการรอผลตรวจยา ภรภัทรต้องเผชิญกับความทรมานจากอาการเวียนหัว คลื่นไส้ และง่วงเพลียอย่
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • บ่วงร้ายพ่ายรอยรัก   เป็นส่วนเกิน

    ช่วงเวลาสองวันของการรอผลตรวจยา ภรภัทรต้องเผชิญกับความทรมานจากอาการเวียนหัว คลื่นไส้ และง่วงเพลียอย่างหนักหน่วง ชายหนุ่มพักอยู่แต่ในเพนต์เฮาส์หรูของโรงแรมโดยไม่ยอมกลับบ้าน หมอน้ำฟ้าที่ได้ยินข่าวว่าสามีไม่สบายจึงทำหน้าที่ภรรยา แม้หัวใจจะบอบช้ำจากคำพูดและเรื่องราวเข้าใจผิด เธอตัดสินใจเดินทางมาหาภรภัทรที่โรงแรมหรูด้วยความห่วงใย อยากมาดูให้เห็นกับตาว่าเขาเป็นอย่างไรบ้างหลังจากไม่ได้กลับบ้านหลายวัน ภายในห้องเพนต์เฮาส์ ภรภัทรนอนกุมขมับอยู่บนโซฟาด้วยสีหน้าซีดเซียว อาการพะอืดพะอมและปวดหัวโจมตีเขาจนแทบลุกไม่ไหว ทันทีที่บานประตูห้องเปิดออก ร่างบางของหมอน้ำฟ้าก้าวเข้ามาภายในห้อง กลิ่นหอมอ่อนๆ ที่คุ้นเคยของภรรยาโชยมาแตะจมูก ประธานหนุ่มค่อยๆ ลืมตาขึ้นมอง ราวกับมีมนตร์วิเศษ อาการเวียนหัวรุนแรงและคลื่นไส้ที่เคยตบตีเขาตลอดทั้งวัน กลับเบาบางลงและหายวับไปราวกับไม่เคยเกิดขึ้น ความสดชื่นและผ่อนคลายแผ่ซ่านเข้ามาแทนที่จนภรภัทรรู้สึกประหลาดใจ นัยน์ตาคู่คมฉายแววดีใจอย่างปิดไม่มิด ชายหนุ่มลุกขึ้นยืนเต็มความสูง พลางก้าวฉับๆ เข้าไปหาร่างบางที่กำลังเดินไปยืนมองวิวทิวทัศน์ริมกระจกบานใหญ่ ภรภัทรเอื้อมมื

  • บ่วงร้ายพ่ายรอยรัก   มรสุมระลอกใหม่

    ในขณะที่หมอน้ำฟ้าไปทำงานที่โรงพยาบาลตามปกติ หญิงสาวไม่มีอาการคลื่นไส้หรือเวียนหัวอีกเลย มีเพียงอาการแปลกๆ แค่หิวบ่อยขึ้น และง่วงนอนผิดปกติในช่วงบ่ายเท่านั้น คนที่รับกรรมไปเต็มๆ กลับเป็นประธานบริหารหนุ่มอย่างภรภัทร ณ ห้องทำงานประธานบริหารบนชั้นสูงสุด ภรภัทรนั่งหน้าซีดเซียวอยู่หลังโต๊ะทำงาน อาการเวียนหัวอย่างรุนแรง กลิ่นกาแฟดำแก้วโปรดที่เหม็นจนชวนอ้วก บวกกับความอยากกินของเปรี้ยวอย่างรุนแรง ทำเอาเขาต้องสั่งให้บวร เลขานุการหนุ่ม วิ่งวุ่นหาผลไม้รสเปรี้ยวจี๊ดมาตั้งไว้บนโต๊ะตลอดเช้า “คุณบวร ผมอยากกินมะม่วงเปรี้ยวๆ กับน้ำปลาหวาน สั่งให้ห้องอาหารจัดมาให้ผมหน่อย” ผ่านไปสักพัก “ผมว่า... บอสน่าจะไปหาหมอนะครับ” บวรเอ่ยบอกด้วยสีหน้าเป็นห่วง เมื่อเห็นผู้เป็นนายกลืนน้ำลายลงคอ พลางหยิบมะม่วงเข้าปากไม่หยุด “ผมไม่เป็นอะไร แค่เวียนหัวนิดหน่อย ดมยาก็คงหาย” ภรภัทรเอ่ยเสียงแผ่ว พลางยกยาดมขึ้นสูดเข้าเต็มปอด “คุณออกไปเถอะ อย่าให้ใครเข้ามา ผมของีบสักหน่อย” “ครับ...” บวรรับคำแล้วเดินออกจากห้องไปด้วยความงุนงง ‘อะไรกัน นี่มันเพิ่งจะสิบโมงเช้าเองนะ บอสจะมาง่วงนอนอะไรตอนนี้’ เมื่อเลขาหนุ่มเดินไปดู

  • บ่วงร้ายพ่ายรอยรัก   หงุดหงิดใจ

    หมอน้ำฟ้าก้าวเท้ากลับเข้ามาภายในคฤหาสน์อัศวธารากุลด้วยความหวังลึกๆ ในใจ แต่สิ่งที่รอคอยเธออยู่กลับมีเพียงความเงียบเหงาและบ้านอันกว้างใหญ่ที่ว่างเปล่า เสื้อผ้าและของใช้ส่วนตัวบางส่วนของภรภัทรถูกเก็บออกไปเกือบหมด คำพูดและรอยยิ้มเหยียดหยันของรดาในวันนั้นแล่นกลับเข้ามาดังก้องแว่วในหัวตอกย้ำซ้ำๆ ‘ไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ เมื่อคืนรดาดูแลเขาให้ทั้งคืนเป็นอย่างดี’ ความเจ็บปวดแล่นริ้วเข้ามาบาดลึกในอกไม่ขาดสาย น้ำฟ้าพยายามเงยหน้าขึ้น สูดหายใจเข้าลึกเพื่อข่มความอ่อนแอและสั่งตัวเองไม่ให้ร้องไห้ แต่หยาดน้ำตาเม็ดโตกลับไหลรินออกมาเปรอะเปื้อนสองข้างแก้มไม่หยุดอย่างสุดจะกลั้น หญิงสาวทรุดตัวลงนั่งกุมอกตัวเองไว้กลางห้องนอนใหญ่ที่แสนเยียบเย็น รู้สึกเหมือนหัวใจถูกกรีดเป็นชิ้นๆ โดยคนที่เธอรักที่สุด ในเวลาเดียวกัน ณ เพนต์เฮาส์หรูของโรงแรมอัศวธาราแกรนด์ บรรยากาศภายในห้องสว่างไสวด้วยไฟสีสลัว ภรภัทรในชุดเสื้อเชิ้ตปลดกระดุมคอ นั่งพิงโซฟาราคาแพงด้วยท่าทางอิดโรย บนโต๊ะกระจกตรงหน้ามีขวดเหล้านอกราคาแพงที่ถูกดื่มไปแล้วเกินครึ่งวางคู่กับแก้วร็อก นัยน์ตาคู่คมจ้องมองแก้วเหล้าในมือด้วยความรู้สึกตีรวนในอก ชายหนุ่มแค่นยิ

  • บ่วงร้ายพ่ายรอยรัก   หมากสำคัญ

    ภายในห้องพักของรดา หญิงนอนเอกเขนกอยู่บนโซฟานุ่ม พลางยกแก้วไวน์ขึ้นจิบด้วยสีหน้าพึงพอใจอย่างถึงที่สุด หลังจากได้รับรายงานความเคลื่อนไหวล่าสุดจากแยม สายสืบคนสนิทในบ้านอัศวธารากุล “ทำดีมากนังแยม ถ้าฉันได้เข้าไปเป็นคุณผู้หญิงของบ้านนั้นเมื่อไหร่ แกก็สบายไปด้วยแน่นอน” รดากดตัดสายทิ้ง พลางเหยียดยิ้มออกมาด้วยความสะใจ แผนการสร้างรอยร้าวระหว่างภรภัทรกับหมอน้ำฟ้าสำเร็จไปเกินครึ่งแล้ว ด้วยอีโก้และความยโสของภรภัทร บวกกับความชอกช้ำใจของหมอน้ำฟ้า รอยร้าวในครั้งนี้ไม่มีทางกลับมาประสานกันได้ง่ายๆ และกว่าคนทั้งคู่จะรู้ตัว มันก็คงสายเกินแก้ไปแล้ว ย้อนไปเมื่อสองสัปดาห์ก่อน ขณะภรภัทรและน้ำฟ้ายังคงใช้ชีวิตคู่ด้วยกันตามปกติ ณ คฤหาสน์อัศวธารากุลอีกหลังหนึ่ง ซึ่งเป็นเรือนพักของคุณพร้อมพัฒน์และคุณจอมขวัญ บรรยากาศในห้องครัวใหญ่ช่วงสายเงียบสงบ แยมเดินหน้าตึงเข้ามาข้างในด้วยท่าทางร้อนรนใจ ก่อนจะตรงเข้าจับแขนป้าใจ แม่บ้านเก่าแก่ประจำเรือนไว้อย่างถือวิสาสะ “ป้าใจ ช่วยให้ฉันยืมเงินหน่อยเถอะนะป้า ฉันจำเป็นต้องส่งไปให้พ่อจริงๆ ไม่อย่างนั้นพวกทวงหนี้มันเอาพ่อตายแน่ พ่อนะพ่อ ไม่น่าหาเรื่องใส่ตัวเลย” แยมปั

  • บ่วงร้ายพ่ายรอยรัก   อาจมีเบบี๋น้อย

    บวร เลขานุการหนุ่ม ค่อยๆ ก้าวเท้าเข้ามารายงานในห้องประชุมใหญ่อย่างนอบน้อม ชายหนุ่มเดินตรงไปหยุดอยู่ข้างเก้าอี้ประธานบริหาร ก่อนจะยื่นแฟ้มเอกสารหนังสือมอบอำนาจส่งให้ภรภัทร ภรภัทรยื่นมือออกไปรับเอกสารมาจากบวรด้วยความสงสัย นัยน์ตาคู่คมขมวดคิ้วแน่นเมื่อเห็นลายเซ็นอันคุ้นตาของภรรยาที่สลักไว้บนเอกสารมอบสิทธิ์การลงมติวาระสำคัญทั้งหมดให้แก่เขาแต่เพียงผู้เดียว บวรโน้มตัวลงเอ่ยกระซิบรายงานเสียงเบาพอให้ได้ยินกันเพียงสองคน “คุณหมอไม่สบายมากครับบอส เธอคงไม่ไหว เลยขอกลับไปพักผ่อนก่อนครับ” ‘ไม่สบายมากงั้นเหรอ’นิ้วมือแกร่งที่จับแฟ้มเอกสารเกร็งกระตุกไปวูบหนึ่ง หัวใจของประธานหนุ่มกระตุกวูบด้วยความห่วงใยตามสัญชาตญาณ ภาพใบหน้าซีดเซียวและไร้สีเลือดของหมอน้ำฟ้าเมื่อเช้าแล่นกลับเข้ามาในหัวจังๆ แต่รอยร้าวแห่งความระแวงและอารมณ์ตัดพ้อที่รดาสร้างไว้กลับพุ่งขึ้นมาบดบังความรู้สึกนั้นไว้แทนที่ ‘ไม่อยู่ประชุม มอบอำนาจทั้งหมดให้กูจัดการ เพราะป่วยจริงๆ หรือเพราะไม่อยากอยู่สู้หน้ากูกันแน่’ ภรภัทรสูดหายใจเข้าลึกเพื่อข่มความว้าวุ่นในอก พยายามรักษาท่าทีเสมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นต่อหน้าคณะกรรมการทุกคน ชายหนุ่มทำเพียงพ

  • บ่วงร้ายพ่ายรอยรัก   ไม่ต้องเป็นห่วง

    เช้าวันต่อมา ณ ห้องประชุมใหญ่ของโรงแรมอัศวธาราแกรนด์... บรรยากาศภายในห้องเต็มไปด้วยความตึงเครียด กรรมการและผู้ถือหุ้นทุกคนนั่งประจำตำแหน่งกันพร้อมหน้า รวมถึงภรภัทรที่นั่งหน้าตึงอยู่ที่หัวโต๊ะ บานประตูห้องประชุมถูกเปิดออกช้าๆ ร่างบางของหมอน้ำฟ้าเดินเข้ามาเป็นคนสุดท้าย ใบหน้าหวานซีดเซียวอย่างเห็นได้ชัดจากอาการเวียนหัวและอารมณ์โศกเศร้าเมื่อคืน หญิงสาวก้มหัวยกมือไหว้ผู้ใหญ่ในห้องด้วยความนอบน้อม “ขอโทษด้วยนะคะ พอดีฟ้าไม่ค่อยสบาย เลยมาสายนิดหน่อย เชิญประชุมกันต่อได้เลยค่ะ” น้ำฟ้าเดินไปนั่งยังเก้าอี้ข้างๆ สามี แต่ภรภัทรกลับทำเพียงปรายสายตาเย็นชามามองวูบหนึ่ง ก่อนจะหันกลับไปมองเอกสารตรงหน้าโดยไม่เอ่ยปากทักทายหรือถามไถ่อาการสักคำ การประชุมอันเคร่งเครียดดำเนินไปยาวนานถึงสองชั่วโมง ทันทีที่การเสนอวาระจบลง หมอน้ำฟ้าที่เริ่มรู้สึกโคลงเคลงและยกมือแตะขมับเบาๆ ก็ขอตัวลุกออกไปเข้าห้องน้ำก่อนเพื่อล้างหน้าล้างตา เพลิงที่สังเกตเห็นอาการของน้ำฟ้ามาตลอดการประชุม จึงขยับเก้าอี้เข้าใกล้ภรภัทรแล้วเอ่ยถามเสียงเบาด้วยความห่วงใย “เฮ้ย ไอ้ต้น เมียมึงเป็นอะไรวะ หน้าซีดๆ” ภรภัทรชะงักมือที่กำลังจัดเอกสาร นัยน

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status