Home / โรแมนติก / บ่วงเสน่หา พ่อสามี / ตอนที่ 27/2: ความว่างเปล่าที่แสนทรมานและสัญชาตญาณที่เพรียกหา

Share

ตอนที่ 27/2: ความว่างเปล่าที่แสนทรมานและสัญชาตญาณที่เพรียกหา

last update publish date: 2026-11-17 18:52:57

มันไม่ใช่จูบที่อ่อนหวานหรือรอคอยการอนุญาต แต่มันคือจูบที่เต็มไปด้วยการเรียกร้องและเว้าวอน พิมพ์ลดาส
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • บ่วงเสน่หา พ่อสามี   ตอนที่ 27/2: ความว่างเปล่าที่แสนทรมานและสัญชาตญาณที่เพรียกหา

    มันไม่ใช่จูบที่อ่อนหวานหรือรอคอยการอนุญาต แต่มันคือจูบที่เต็มไปด้วยการเรียกร้องและเว้าวอน พิมพ์ลดาสอดแทรกเรียวลิ้นเล็กเข้าไปในโพรงปากของเขา กวาดต้อนความอุ่นร้อนอย่างตะกรุมตะกราม หญิงสาวบดเบียดเรือนร่างนุ่มนิ่มเข้าหาแผงอกกว้างจนยอดอกเต่งตึงบี้แบนไปกับมัดกล้ามเนื้อของเขา สะโพกผายที่ไร้ซึ่งกสงเกงชั้นในขยับบดคลึงเข้ากับเป้ากางเกงสแลคอย่างจงใจความนุ่มหยุ่นและความเปียกชื้นที่ซึมผ่านเนื้อผ้าซาตินลงมาสัมผัสกับหน้าขา ทำเอาสติที่กำลังเหนื่อยล้าจากการทำงานของท่านประธานใหญ่ขาดผึง!ธนินทร์ครางต่ำในลำคอ สัญชาตญาณดิบเถื่อนที่ถูกกดทับมานานนับสัปดาห์ถูกปลุกให้ตื่นตัวเต็มพิกัดในเสี้ยววินาที เขาจูบตอบภรรยาตัวน้อยอย่างดุดัน รสชาติความหวานถูกดูดกลืนจนเกิดเสียงจ๊วบจ๊าบหยาบโลน มือหนาสอดเข้าใต้เรือนผม สอดสางและปรับองศาให้ริมฝีปากบดเบียดกันได้แนบแน่นยิ่งขึ้น ในขณะที่มืออีกข้างเลื่อนลงไปกอบกุมบั้นท้ายกลมกลึง ออกแรงบีบเคล้นเนื้อนุ่มจนปลิ้นออกตามง่ามนิ้ว"อื้อ... อ๊า..."พิมพ์ลดาผละริมฝีปากออกเพื่อกอบโกยอากาศ หอบหายใจรวยริน นัยน์ตากลมโตที่เคลือบไปด้วยม่านน้ำตาแห่งความปรารถนาจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคมกริบของสามี"เป

  • บ่วงเสน่หา พ่อสามี   ตอนที่ 27/1: ความว่างเปล่าที่แสนทรมานและสัญชาตญาณที่เพรียกหา

    เกือบหนึ่งสัปดาห์เต็มแล้วที่สองสามีภรรยาเดินทางกลับมาจากทริปฮันนีมูนอันแสนเร่าร้อนที่มัลดีฟส์ และเป็นเวลาเกือบหนึ่งสัปดาห์เต็มเช่นกันที่ ‘ร่องสวาท’ ของพิมพ์ลดาได้รับการพักผ่อนอย่างแท้จริงธนินทร์รักษาสัญญาที่ให้ไว้ได้อย่างไร้ที่ติ เมื่อเห็นว่าร่างกายของภรรยาตัวน้อยบอบช้ำและต้องการการฟื้นฟู ชายวัยสี่สิบห้าก็ยอมสวมบทบาทสุภาพบุรุษผู้แสนดี เขานอนกอดเธอทุกคืน มอบเพียงจูบแสนหวานและอ้อมกอดที่อบอุ่น โดยไม่ยอมล่วงเกินหรือสอดแทรกความใหญ่โตเข้ามาในร่างกายเธอเลยแม้แต่ครั้งเดียว ประกอบกับกองเอกสารและปัญหาธุรกิจที่สะสมเป็นภูเขาเลากาในช่วงที่เขาลาหยุดยาว ทำให้ท่านประธานใหญ่ต้องใช้เวลาส่วนมากคลุกตัวอยู่ในห้องทำงานจนดึกดื่น กว่าจะกลับเข้าห้องนอน เธอก็มักจะหลับไปแล้วแต่ใครจะรู้เล่าว่า... ความหวังดีของสามี กลับกลายเป็นการทรมานภรรยาอย่างเลือดเย็นที่สุด!พิมพ์ลดาพลิกตัวไปมาอยู่บนเตียงคิงไซส์กว้างขวาง ร่างกายที่เคยถูกเคี่ยวกรำและเติมเต็มอย่างหนักหน่วงมาตลอดหลายสัปดาห์ บัดนี้ได้รับการฟื้นฟูจนหายบวมช้ำและกลับมาเต่งตึงสมบูรณ์แบบ ทว่าสิ่งที่ตามมาคือ ‘ความว่างเปล่า’ ที่กัดกินลึกลงไปในช่องท้อง หญิงสาวรู้สึกโหวง

  • บ่วงเสน่หา พ่อสามี   ตอนที่ 26/2: วันสุดท้ายบนเกาะสวรรค์และขีดจำกัดของร่างกาย

    ร่องสวาทของเธอตอนนี้บวมช้ำและแดงก่ำอย่างน่าสงสาร มันถูกใช้งานหนักเกินพิกัดจนแทบจะปิดไม่สนิท หญิงสาวลอบกลืนน้ำลายลงคอที่แห้งผาก สมองที่เริ่มกลับมาทำงานสั่งการให้เธอตระหนักได้ว่า... ทริปนี้มันสิ้นสุดลงแล้ว และช่วงเวลาต่อจากนี้ไป เธอต้องหาทางบังคับให้เขางดเว้นเรื่องบนเตียงบ้างอย่างเด็ดขาด ไม่อย่างนั้น ร่างกายของเธอได้พังทลายลงจริงๆ แน่"เจ็บมากไหมพิมพ์..."เสียงทุ้มที่อ่อนโยนลงหลายส่วนดังขึ้นข้างหู ธนินทร์ทิ้งตัวลงนอนตะแคงข้างๆ รวบเอวบางที่เต็มไปด้วยรอยจ้ำสีแดงของเธอเข้ามานอนหนุนท่อนแขนแกร่ง ฝ่ามือหนาลูบไล้กลุ่มผมที่เปียกชื้นแนบลู่ไปกับกรอบหน้าของภรรยาด้วยความทะนุถนอม สายตาคมกริบจ้องมองผลงานของตัวเองด้วยความพึงพอใจปนความรู้สึกผิดเล็กๆพิมพ์ลดาช้อนตากลมโตที่บอบช้ำจากการร้องไห้เพราะความเสียวซ่านขึ้นมองเขา หญิงสาวเม้มริมฝีปากแน่นก่อนจะเอ่ยเสียงสั่น "คุณธนินทร์... พิมพ์ไม่ไหวแล้วจริงๆ นะคะ ข้างล่างมัน... มันระบมไปหมดแล้ว""ฉันรู้..." เขากดจูบลงบนหน้าผากมนอย่างแสนรัก "ขอโทษที่รังแกเธอหนักไปหน่อย แต่ใครใช้ให้เมียฉันสวยแถมยังรัดแน่นขนาดนี้ล่ะ ฉันถึงหยุดตัวเองไม่ได้เลยสักวันเดียว"คำแก้ตัวที่แฝง

  • บ่วงเสน่หา พ่อสามี   ตอนที่ 26/1: วันสุดท้ายบนเกาะสวรรค์และขีดจำกัดของร่างกาย

    ธนินทร์เคี่ยวกรำและสูบเรี่ยวแรงของภรรยาตัวน้อยอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย เขารังแกเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า เปลี่ยนสถานที่และท่วงท่าไปทั่วทุกมุมห้อง จนบัดนี้ร่างกายบอบบางของพิมพ์ลดาแทบจะแหลกสลายไม่เหลือชิ้นดีร่างอรชรนอนคว่ำหน้าฟุบอยู่บนหมอนใบโตในสภาพเปลือยเปล่า อ่อนปวกเปียกไร้เรี่ยวแรงราวกับตุ๊กตาผ้าที่ถูกดึงทึ้งจนด้ายหลุดลุ่ย หญิงสาวปล่อยให้สามีจอมเผด็จการจับเรือนร่างของเธอพลิกซ้ายพลิกขวา จัดวางท่วงท่าตามใจชอบโดยไม่มีแม้แต่แรงจะขยับปากประท้วง สองแขนเรียวทิ้งตกลงข้างลำตัว ปล่อยให้เขายกสะโพกผายของเธอขึ้นสูงเพื่อรองรับแรงกระแทกกระทั้นที่โหมกระหน่ำเข้ามาทางด้านหลังอย่างบ้าคลั่ง"อ๊ะ... อ๊า... คุณ... ธนินทร์... พิมพ์... อื๊อ..."เสียงหวานครางกระเส่าแหบแห้งจนแทบไม่ได้ยิน ภายในช่องทางรักที่คับแคบและบวมเป่งจากการถูกเสียดสีอย่างหนักหน่วงมาตลอดยี่สิบเอ็ดวัน อัดแน่นและเต็มปรี่ไปด้วยน้ำกามสีขาวขุ่นของเขาที่ฉีดพ่นเข้ามาครั้งแล้วครั้งเล่าโดยไม่เคยได้รับการชำระล้างให้หมดจด ความอุ่นร้อนข้นหนืดเหล่านั้นคั่งค้างอยู่ลึกสุดใจ ทุกครั้งที่เขาสับเอวสวนเข้ามา หยาดน้ำรักก็จะถูกดันลึกเข้าไปอีกจนหน้าท้องแบนราบป่องนูนข

  • บ่วงเสน่หา พ่อสามี   ตอนที่ 25/2: สัมผัสรัญจวนในห้วงนิทราและการตื่นรู้ที่แสนเร่าร้อน

    มันคือความเคยชินของผู้ชายที่หิวกระหาย เขาไม่ได้ต้องการจะกระแทกกระทั้นให้รุนแรงเหมือนทุกครั้ง และไม่ได้มีความคิดที่จะปลดปล่อยความสุขสมออกมาในตอนนี้เลยแม้แต่น้อย สิ่งที่เขาต้องการคือการหล่อเลี้ยงความแข็งขืนเอาไว้ เลี้ยงอารมณ์วาบหวามให้อบอวลอยู่รอบตัว และฝังแก่นกายเอาไว้ในรูสวาทที่แสนหวานนี้ไปตลอดทั้งวันทั้งคืน เพราะนี่คือช่วงเวลาพักผ่อนฮันนีมูน เขาจะตักตวงความสุขจากร่างกายของเธอให้คุ้มค่ากับเวลาทุกวินาทีจังหวะการขยับสะโพกเนิบช้าสอดประสานไปกับการสั่งงานผ่านสายโทรศัพท์ ธนินทร์อธิบายแผนงานธุรกิจมูลค่าหลายพันล้านด้วยสีหน้าเคร่งขรึม ในขณะที่ท่อนล่างกำลังสอดใส่เข้าออกในร่างกายของภรรยาสาวที่หลับใหลไม่ได้สติ น้ำหวานสีใสที่หล่อเลี้ยงอยู่ภายในทำหน้าที่ลดแรงเสียดทาน ทำให้ทุกการขยับเป็นไปอย่างลื่นไหลและไร้เสียงรบกวน"อืม... จัดการตามที่ฉันบอก... แค่นี้แหละ"เขาตัดสายโทรศัพท์แล้วโยนสมาร์ทโฟนทิ้งลงบนโต๊ะอย่างไม่ไยดี ก่อนจะหันมาให้ความสนใจกับร่างนุ่มนิ่มที่ซุกซบอยู่บนอก พิมพ์ลดายังคงหลับสนิท ลมหายใจอุ่นๆ เป่ารดผิวเนื้อบริเวณไหปลาร้าของเขาอย่างสม่ำเสมอ หญิงสาวไม่รู้ตัวเลยสักนิดว่ากำลังถูกสามีจอมเผด็จก

  • บ่วงเสน่หา พ่อสามี   ตอนที่ 25/1: สัมผัสรัญจวนในห้วงนิทราและการตื่นรู้ที่แสนเร่าร้อน

    หยาดน้ำเย็นฉ่ำจากแก้วคริสตัลไหลผ่านลำคอแห้งผาก ช่วยดับความกระหายและปลอบประโลมความเหนื่อยล้าให้ภรรยาตัวน้อยได้เพียงชั่วครู่ ทันทีที่ธนินทร์รับแก้วน้ำกลับไปวางไว้บนโต๊ะข้างเตียงเดย์เบด ร่างบอบบางของพิมพ์ลดาก็ทิ้งน้ำหนักตัวลงมาทาบทับบนแผงอกกว้างอย่างหมดสภาพศีรษะทุยซบลงกับลาดไหล่แกร่ง ลมหายใจที่เคยหอบสะท้านค่อยๆ ปรับจังหวะจนเข้าออกสม่ำเสมอ เปลือกตาสีอ่อนปิดสนิทลงพร้อมกับแพขนตาที่เปียกชื้น สติสัมปชัญญะที่ถูกเคี่ยวกรำอย่างหนักหน่วงมาตั้งแต่บนน่านฟ้าจนถึงสระน้ำดับวูบลง หญิงสาวจมดิ่งเข้าสู่ห้วงนิทราที่ลึกที่สุดแทบจะในวินาทีที่หัวถึงอกสามีธนินทร์ยกยิ้มมุมปากอย่างเอ็นดู ฝ่ามือหนาลูบไล้แผ่นหลังเนียนที่ยังคงชื้นไปด้วยหยาดน้ำจากสระและเหงื่อไคล เขาขยับจัดท่านอนให้ภรรยาตัวน้อยได้พักผ่อนอย่างสบายที่สุดโดยที่ร่างอรชรยังคงนั่งคร่อมทับอยู่บนหน้าขาของเขา ขาเรียวขาวเนียนพาดแยกออกกางกั้นสะโพกสอบเอาไว้ และที่สำคัญที่สุด... ความใหญ่โตที่ยังคงแข็งขืนผงาดง้ำของเขา ไม่ได้ถูกถอนออกไปจากร่างกายของเธอเลยแม้แต่นิดเดียวชายวัยสี่สิบห้าเอนหลังพิงพนักเดย์เบดบุนวมตัวหนา ปล่อยให้ความเงียบสงบของเกาะสวรรค์ยามค่ำคืนโอบกอ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status