Share

ตอนที่ 41

last update publish date: 2026-11-15 23:59:26

เพล้ง!

เสียงถ้วยน้ำชาตกลงพื้นทำเอาบรรดาบ่าวไพร่ก้มหน้าตัวสั่นกันไปหมด นายข
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • ประกาศิตทรราช     ตอนที่ 46

    “ลูกทำให้ท่านพ่อกับท่านแม่ต้องเดือดร้อน” แต่เดือดร้อนตอนนี้ดีกว่ายอมให้เกิดหายนะในวันข้างหน้า ฟู่เทียนจิ้งอยากก่นด่าลูกของตนนัก แต่นางก็เป็นลูก จะด่าลูกก็เหมือนด่าตัวเอง เขาจึงได้แต่ถอนหายใจแล้วพูดขึ้น “องค์ชายเซี่ยหลินไม่มีทรัพย์สมบัติใด คงต้องให้ฮูหยินจัดการเรื่องต่างๆแล้ว” ยามพูดกับเมียรักน้ำเสียงอ่อนลงหลายส่วน ซ้ำยังเต็มไปด้วยความเกรงใจ “บ้านเราไม่ขาดแคลนคนใช้งานและเงินทอง เรื่องเหล่านี้ไม่ลำบาก แต่ท่านพี่ต้องเผชิญหน้ากับฮ่องเต้ เรื่องนี้หนักหนากว่านัก” “ก็ไม่แน่ว่า...จะหนักหนาอย่างที่ฮูหยินกังวล” ฟู่หรงซินเห็นอารมณ์ของบิดาสงบลงก็รีบเอาใจ นางรินน้ำชาให้แล้วลุกขึ้นไปยืนด้านหลัง ใช้สองมือทุบไหล่ให้บิดาลงน้ำหนักอย่างพอเหมาะพอดีจนทำให้ผู้เป็นพ่อสบายตัว “ท่านพ่อคิดว่าสถานการณ์นี้ก็ไม่ได้เลวร้ายใช่หรือไม่” “เจ้าตัวแสบ! เลวร้ายแน่นอน แต่อีกนัยหนึ่งก็ลดอำนาจของรัชทายาทลงเป็นการคานอำนาจอีกทางหนึ่ง” “ท่านพ่อยอดเยี่ยมที่สุด” “ไม่ต้องมาประสบ อย่างไรเจ้าต้องอยู่อย่างส

  • ประกาศิตทรราช     ตอนที่ 45

    มีเพียงมารดาที่เตือนด้วยประโยคลักษณะนี้ ส่วนบรรดาพี่ชายก็พูดเพียงผ่านๆ เพราะรู้นิสัยเอาแต่ใจของนางดี “ร่างกายข้า ข้าย่อมรู้ดี” ฟู่หรงซินพูดแล้วเอนตัวพิงกรอบประตู “หรือคุณชายเซี่ยคิดว่าเป็นว่าหากเป็นสามีข้าแล้ว ข้าจะเชื่อฟังท่าน” “จะมีผู้ใดหาญกล้าทำให้แม่ทัพน้อยเชื่อฟังได้หรือ?” มุมปากของชายหนุ่มยิ้มน้อยๆ “แต่หากสิ่งใดที่แม่ทัพน้อยทำผิด ข้าก็จะขอบังอาจตักเตือน” “เช่น?” “การดื่มสุรารสแรงของแม่ทัพน้อย” เซี่ยหลินเอ่ยอย่างที่ใจคิด ปกติฟู่หรงซินถนัดต่อปากต่อคำแต่กับเซี่ยหลินแล้ว นางกลับนึกไม่ออกว่าควรพูดอะไร หรือบางทีนางก็รู้สึกว่าคนที่นานๆ จะปริปากพูดสักคำนั้นน่าฟังกว่า “ข้าไม่รับปาก แต่จะพยายามลดลงก็แล้วกัน” เซี่ยหลินไม่คิดว่าแม่ทัพน้อยจะรับปากง่ายดาย เขามองดวงตากลมวาวของคนตรงหน้า นางก็เป็นเพียงหญิงสาวอายุสิบแปด แม้เชี่ยวชาญในการศึก แต่เรื่องของความรัก นางไร้เดียงสายิ่งนัก แต่ตัวเขาเองก็ไม่เคยแต่งงานและยังไม่คนรู้ใจ จะทำเป็นรู้ดีไปกว่านางนั้นคงไม่ถูกต้องนัก “ข้าไม่รู้ว่าคุณชายเ

  • ประกาศิตทรราช     ตอนที่ 44

    สิ่งที่นางกลัวกลับเป็นเรื่องจริง สวรรค์ช่างเล่นตลกเหตุใดต้องส่งคนผู้นี้กลับมาด้วย นางไม่ต้องการข้องเกี่ยวกับเขาอีกไม่ว่าจะในฐานะใดก็ตาม “ซินเอ๋อร์! ข้าสาบาน! ชาตินี้ข้าจะมีเจ้าเพียงชายาเพียงคนเดียว ไม่มีชายารอง ไม่สนม แม้ข้าเป็นฮองเต้แล้วก็จะไม่มีหญิงอื่นอีก ทั้งวังหลังให้เจ้าเป็นผู้ตัดสินใจเพียงคนเดียว” “สาบาน!” นางหัวเราะเสียงปร่า “ชาติก่อนท่านก็สาบานมาแล้วครั้งหนึ่ง แล้วผลของคำสาบานนั้นเป็นอย่างไร! หรือท่านลืมไปแล้วว่าหม่อมฉันได้รับความตายจากมือของพระองค์!” ราวกับได้ยินเสียงอัสนีบาตดังอยู่ข้างหู ใบหน้าหล่อเหลายามนี้ซีดเผือดไร้สีเลือดแววตาสั่นระริกอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน แต่กระนั้นเขาก็ไม่กล้าหลับตาลงเพราะเกรงว่าจะสูญเสียนางไป นางไม่ผิดเลยสักนิดที่จะชิงชังและไม่ต้องการเข้าใกล้เขาอีก อารมณ์หลากหลายถาโถมราวกับเกลียวคลืนในท้องจนทำให้รัชทายาทหนุ่มกระอักโลหิตออกมา อึก!! ฟู่หรงซินขยับเท้าถอยหลังให้พ้นเลือดที่พุ่งออกจากปาก มือข้างหนึ่งกำชายเสื้อของตนเองแน่น นางไร้สิ้นความรู้สึกอยากเข้าใกล้คนผู้นี้ หา

  • ประกาศิตทรราช     ตอนที่ 43

    “ซินเอ๋อร์” “อย่ามาเรียกข้าว่าซินเอ๋อร์!” นางกัดฟันแน่นด้วยความโกรธ โกรธที่ตนเองหลงใหลถ้อยคำหวานหูจนทำให้ครอบครัวต้องก้าวสู่หายนะ “ซินเอ๋อร์ เจ้าเข้าใจข้าผิด...” อี้หยางเซินร้อนรนจนไม่อาจแสดงอาการสุขุมได้อีก เขาสาวเท้าเข้าไปหมายจะคว้ามือนางไว้อีกครั้ง แต่ครั้งนี้ฟู่หรงซินปัดมือเขาออกพลิกฝ่ามือซัดลมปราณใส่ อี้หยางเซินหมุนตัวหลบได้ทันทว่า หลังมือเจ็บแปลบจนต้องก้มมองจึงเห็นรอยช้ำที่ถูกกระแทกขึ้นมาจางๆ เขาไม่คิดว่าฟู่หรงซินจะกล้าลงมือกับเขา “ซินเอ๋อร์ นี่เจ้ากล้าลงมือกับข้ารึ” “หากท่านเรียกข้าว่าซินเอ๋อร์อีกคำ ข้าก็หักข้อมือท่าน” นางพูดแล้วนวดข้อมือตัวเอง แค่หักกระดูกข้อมือผู้ชายสำหรับนางไม่ต่างจากหักไม้ไผ่ด้วยซ้ำ “ที่ผ่านมาถือว่าข้าล่วงเกินท่าน ทำตัวตีเสมอหลงลืมฐานะของตนไป ข้า เอ่อ หม่อมฉันเป็นแม่ทัพหญิง ส่วนพระองค์คือรัชทายาทแห่งแคว้นเหลียนอวิ๋น แต่ตอนไปนี้จะไม่ลืมฐานะของตนอีกแล้วเพคะ” อี้หยางเซินสูดลมหายใจลึก ชาติก่อนเขาเคยรู้สึกว่าท่าทางไร้เดียงสาของนางนั้นเป็นการเสแสร้งดูขัดหูขัดตาไปหมด แต่ยามนี้เขากลับคิ

  • ประกาศิตทรราช    ตอนที่ 42

    ฟู่หรงซินกลอกตามองบน สำหรับนางแล้วอี้หยางเซินก็แค่บุรุษผู้หนึ่งไม่ รัชทายาทอะไรกัน เรื่องเหล่านี้ก็แค่ภาพลวงตา ยังไม่แน่ว่า...คนผู้นี้จะได้เป็นฮองเต้หรือไม่ ก็ต้องดูความสามารถก่อน อี้หยางเซินรู้สึกถูกท้าทายด้วยสายตาคู่งาม ชาติก่อนนางไม่เคยมองเขาเช่นนี้ แววตาคู่นี้แคยต็มไปด้วยความรักและเทิดทูน เขาไม่เข้าใจว่าเหตุใดชาตินี้นางจึงใช้สายตาที่เหมือนคมมีดกรีดหัวใจยิ่งนัก อี้หยางเซินก้าวเท้าเข้าไปหาอย่างไม่รู้ตัวและไม่สนใจสายตาของฟู่ฉางเซวียนและฟู่เจ๋ออวี่ หญิงสาวเลิกคิ้วเล็กน้อย หางตาเห็นสาวตาของพี่รองและท่านอาสามก็รู้ว่าพวกเขาคิดอะไรอยู่ นางเบี่ยงตัวเล็กน้อยก่อนที่เขาจะเข้ามาถึงตัวแล้วพูดขึ้น “ข้างนอกเถอะ ข้าเองก็มีเรื่องจะคุยกับท่าน” อี้หยางเซินไม่ถือสาและไม่เคยถือสา นางจะพูดจาอย่างไรเขาก็รับได้ ขอเพียงนางให้โอกาสเขาอีกครั้ง ในเมื่อสวรรค์ให้โอกาสเขากลับมาพบนางในชาตินี้ แล้วนางเล่า จะให้โอกาสเขาได้ไหม? ฟู่ฉางเซวียนเตรียมก้าวเท้าตามน้องสาวออกไปด้วย แต่ฟู่เจ๋ออวี่คว้าข้อมือไว้ก่อน “ท่านอาสาม...จะให้สองคนนั้น

  • ประกาศิตทรราช    ตอนที่ 41

    เพล้ง! เสียงถ้วยน้ำชาตกลงพื้นทำเอาบรรดาบ่าวไพร่ก้มหน้าตัวสั่นกันไปหมด นายของเขาใบหน้าประดับรอยยิ้มแลดูอ่อนโยนดุจพระโพธิสัตว์ แต่ยามนี้ใบหน้านั้นกลับฉายแววดุจมัจจุราช “พวกเจ้าว่าอะไรนะ! ไม่มีคนตายงั้นเรอะ! บาดเจ็บก็ไม่มี!” “พ่ะ...พ่ะ...พ่ะย่ะค่ะ” ทหารติดตามคุกเข่าก้มหน้า ได้แต่มองถ้วยน้ำชาที่กลายเป็นเศษกระเบื้องไร้ราคา หรืออาจจะเป็นชีวิตของพวกเขาด้วย “เจ้าพูดมาอีกครั้งสิ!” “คือ...ดินถล่ม...ไม่มีผู้บาดเจ็บและเสียชีวิตพ่ะย่ะค่ะ มีคน...มีคนกลุ่มหนึ่งดักคนเดินทางไม่ให้ผ่านไปในช่วงเวลานั้นพอดี จึงไม่เกิดเหตุร้ายพ่ะย่ะค่ะ” “ไม่เกิดเหตุร้าย!” ข้าต้องการให้เกิดเหตุร้าย! ข้าเตรียมการไว้ทั้งหมดก็เพื่อใช้สถานการณ์นี้สร้างคุณงามความดีให้ตัวเอง ยื่นมือช่วยเหลือแม่ทัพฟู่ฉางเซวียนได้ทัน จากนั้นฟู่หรงซินก็ต้องตอบแทนบุญคุณที่ข้าช่วยชีวิตพี่รองของนางไว้ แต่...ไม่เกิดเหตุร้าย! ไม่มีคนตาย ไร้คนบาดเจ็บ! เป็นเช่นนี้แล้วข้าจะสร้างผลงานได้อย่างไร!!! อี้หยางเซินสูดลมหายใจลึกพ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status