บทที่ 5

ขนทั่วร่างของซูหร่านพร้อมใจกันพองฟู เธอเบี่ยงใบหน้าหลบคมเขี้ยวของเซวียอี้ที่พุ่งเข้ามาตะปบ

เซวียอี้สะบัดหน้ากลับมาแล้วทำท่าจะพุ่งเข้าซุกซอกคอของเธออีกรอบ

ซูหร่านใช้สองมือคว้าเส้นผมของเขาไว้แน่นแล้วกระชากดึงออกไปด้านนอกโดยไม่คิดจะออมมือเลยสักนิด

เซวียอี้เจ็บจนต้องสูดปากสูดคอเฮือกใหญ่ เอ่ยลอดไรฟันด้วยน้ำเสียงเหี้ยมเกรียม “ยอมให้ผู้ชายคนอื่นนอนด้วยได้ แต่กลับไม่ยอมให้ฉันแตะต้องเนี่ยนะ”

ซูหร่านอาศัยแสงไฟเซนเซอร์อัตโนมัติจากห้องรับแขกที่ส่องสว่างขึ้นมามองเห็นใบหน้าที่บิดเบี้ยวผิดรูปของเซวียอี้ ความรู้สึกทั้งเจ็บใจทั้งแค้นเคืองตีตื้นขึ้นมาในใจ “นายมันน่าขยะแขยง ยาในน้ำผลไม้เมื่อวานฝีมือนายใช่ไหม?”

เซวียอี้กำข้อมือของซูหร่านไว้แน่น “ก็เป็นเพราะเธอยังดึงดันปฏิเสธฉันซ้ำแล้วซ้ำเล่าต่างหาก เธอรู้ไหมว่าเมื่อคืนฉันต้องผ่านมันมายากลำบากขนาดไหน? ฉันอยากจะเข้าไปบีบคอไอ้ผู้ชายคนนั้นให้ตายคามือใจจะขาดอยู่แล้ว”

ซูหร่านข่มความรู้สึกขยะแขยง แล้วย้อนถามกลับไป “แล้วทำไมนายถึงไม่ยอมแจ้งความ หรือหาคนมาช่วยฉันล่ะ? กลัวว่าจะทำตัวเองเสียชื่อเสียง หรือกลัวว่าคนข้างในนั้นจะเป็นคนที่นายไม่มีปัญญาไปสะกิดตอเข้ากันแน่?”

เซวียอี้อึ้งจนพูดไม่ออก แม้เขาจะไม่รู้ว่าคนที่อยู่ในห้องนั้นเป็นใคร แต่เขาก็ไม่กล้าตอแยจริง ๆ ได้แต่นั่งชี้นิ้วปล่อยให้ผู้ชายที่พักห้องเพนท์เฮาส์สุดหรูคนนั้นสวมเขาใส่หัวเขาเต็ม ๆ

ยิ่งคิดเขาก็ยิ่งเดือดดาล โทสะพลุ่งพล่านจนร่างกายสั่นเทา เขาตวัดแขนล็อกแขนและเอวของซูหร่านไว้แน่น ก่อนจะออกแรงฉุดกระชากลากเธอเข้าไปในห้องนอน

“ปล่อยฉันนะ!” ซูหร่านบิดกายดิ้นรนสุดชีวิต ก่อนจะใช้ศีรษะโขกเข้าที่จมูกและปากของเซวียอี้อย่างจัง

กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งทะลักออกมาในปากของเซวียอี้ทันที เขาเหวี่ยงซูหร่านกระแทกลงบนโซฟาด้วยความโมโห ถ่มน้ำลายคำหนึ่งแล้วโถมตัวเข้าใส่กดทับเธอไว้อย่างแน่นหนา “กูควรจะปล้ำให้มันจบ ๆ ไปซะตั้งแต่แรก”

พูดจบ เขาก็ก้มหัวลงใช้ริมฝีปากที่เปื้อนคราบเลือดซุกไซ้ตามซอกคอเธอ

ร่างกายของซูหร่านถูกเซวียอี้ตรึงเอาไว้จนขยับแทบไม่ได้ แรงที่มีเหลือแค่ข้อมือพอจะขยับได้นิดหน่อย เธอจึงใช้เล็บจิกข่วนเข้าที่จุดอ่อนของเขาอย่างสุดแรงเกิด

เซวียอี้ทั้งคันทั้งเจ็บจนสะดุ้งโหยงตัวสั่นเทิ้ม

ซูหร่านฉวยโอกาสนั้นสะบัดแขนข้างหนึ่งหลุดออกมาได้ มือปัดป่ายคว้าแก้วน้ำทรงสูงบนโต๊ะรับแขกขึ้นมาได้ใบหนึ่ง ก่อนจะฟาดมันลงกับมุมโต๊ะด้วยแรงทั้งหมดที่มี

จนแก้วแตกเสียงดังเพล้ง

ซูหร่านกำด้ามแก้วที่เหลือเศษไว้แน่น ปลายกระจกแหลมคมจ่อตรงเข้าที่ใบหน้าของเซวียอี้พอดี “ฉันไม่กลัวหรอกนะที่จะต้องตายกันไปข้างหนึ่ง นายอยากจะลองเสี่ยงดูไหมล่ะว่าหน้าของนายจะได้เย็บสักสามเข็มไหม”

แสงไฟสลัวจากหลอดไฟติดผนังสีส้มอมเหลืองสาดส่องกระทบเศษกระจก จนเกิดประกายแวววับ เซวียอี้สงบสติอารมณ์ลงได้ในเสี้ยววินาที เขารู้จักนิสัยของซูหร่านดีว่าผู้หญิงคนนี้กล้าลงมือทำจริง ๆ

แม้เขาจะเลวทรามต่ำช้า แต่เขาก็รักตัวกลัวตายยิ่งกว่าอะไรทั้งหมด ยิ่งไปกว่านั้น ในตอนนี้เขายังไม่สามารถแตกหักกับซูหร่านได้

เมื่อเห็นสีหน้าของเขาผ่อนคลายลง ซูหร่านจึงฉวยโอกาสเอ่ยปากขึ้นทันที “เซวียอี้ ที่บ้านฉันมีกล้องวงจรปิด สามารถสั่งงานด้วยเสียงเพื่อแจ้งความได้ทันทีนะ ที่ฉันยังไว้หน้าไม่ยอมพูดคำสั่งออกไป เพราะเห็นแก่ความสัมพันธ์เก่า ๆ นายเองก็พอจะมีหน้ามีตาอยู่ในสังคม ทางที่ดีคือต่างคนต่างแยกย้ายกันไปอย่างสงบ อย่าหาเรื่องให้มันพังพินาศย่อยยับกันไปข้างเลย”

เซวียอี้ขบกรามแน่น ฝืนใจลุกขึ้นยืนด้วยความไม่เต็มใจ “เธอลบคลิปวิดีโอในกล้องวงจรปิดนั่นให้หมดก่อน”

ซูหร่านรีบดีดตัวลุกขึ้นยืนตามทันที ถอยหลังไปหลายก้าวอ้อมไปพิงชิดติดผนัง แล้วเอื้อมมือเปิดไฟดวงใหญ่ให้สว่าง พร้อมกับคว้ามีดปอกผลไม้ขึ้นมาถือไว้อีกเล่ม “นายออกไปก่อน”

สายตาของเซวียอี้เหลือบมองกวาดไปรอบห้อง จนกระทั่งไปสะดุดเข้ากับกล้องวงจรปิดตัวเล็กที่กำลังกะพริบไฟแสดงสถานะทำงานอยู่บนตู้เย็นตรงมุมห้อง เขาพูดจาหว่านล้อม “ขอแค่เธอยอมเลิกอาละวาด ฉันก็พร้อมจะยกโทษให้เรื่องเมื่อคืนที่เธอทำตัวเหลวไหล”

พอได้ยินคำพูดนั้นออกจากปากเขา ซูหร่านรู้สึกราวกับว่าหูของตัวเองกำลังจะแปดเปื้อน “นายเป็นฝ่ายนอกใจฉันก่อน แถมยังกล้าวางยาฉันอีก หน้าด้านขนาดนี้ยังมีหน้ามาพูดคำว่ายกโทษให้อีกเหรอ”

เซวียอี้ชะงักไปวูบหนึ่ง เขาคาดไม่ถึงเลยว่าซูหร่านจะล่วงรู้เรื่องที่เขามีผู้หญิงคนอื่นข้างนอกแล้ว แต่ยังดีที่ฟังจากน้ำเสียงของเธอแล้ว เธอยังไม่รู้รายละเอียดลึกซึ้งว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร “ที่เธอขอเลิกกับฉันเพราะเรื่องนี้งั้นเหรอ? เพื่อที่จะแก้แค้นและระบายความโกรธใส่ฉัน ถึงได้ยอมเอาตัวเข้าแลกไปนอนกับผู้ชายอื่นว่างั้นเถอะ?”

ซูหร่านรู้สึกคลื่นไส้อยากจะอาเจียนออกมา ทำไมเมื่อก่อนตอนคบกันเธอถึงมองไม่ออกเลยนะว่าผู้ชายคนนี้มันไร้มนุษยธรรมได้ถึงเพียงนี้ “เซวียอี้ เลิกหาข้ออ้างมาใช้ฟอกขาวให้ตัวเองสักทีเถอะ ฉันไม่ได้โง่ขนาดที่จะเอาอนาคตของตัวเองไปทำลายทิ้งเพื่อแก้แค้นให้นายหรอกนะ ขอเน้นย้ำให้ฟังอีกรอบชัด ๆ ว่า ที่ฉันต้องตกอยู่ในสภาพนั้นก็เพราะโดนนายวางยา มันเป็นเพราะฝีมือชั่วช้าของนาย”

เซวียอี้ยังคงบิดเบือนข้อเท็จจริงเพื่อปัดความรับผิดชอบ “ฉันเป็นแฟนเธอนะ การอยากจะแนบชิดกับแฟนตัวเองมันก็เป็นเรื่องที่สมเหตุสมผลดีไม่ใช่เหรอไง”

ซูหร่านไม่อยากจะเสียเวลาเถียงอะไรกับคนประเภทนี้ “เมื่อวานนี้เราขาดกันไปตั้งแต่วินาทีนั้นแล้ว ถ้านายยังหน้าด้านไม่ยอมไปอีกล่ะก็ ฉันจะโทรแจ้งตำรวจจับข้อหาบุกรุกในยามวิกาล แถมด้วยข้อหาพยายามข่ม...”

เซวียอี้รีบสวนขึ้นมาตัดบท พร้อมกับย้ำคำเดิม “เธอลบวิดีโอนั่นก่อน แล้วฉันจะยอมไปเดี๋ยวนี้เลย”

ซูหร่าน “ออกไปลบข้างนอกพร้อมกัน”

เซวียอี้อยากจะกำจัดหลักฐานให้พ้นหูพ้นตาก่อน เพื่อไม่ให้เธอมีจุดอ่อนไว้เล่นงานเขาได้ เขายอมถอยเดินออกไปจากห้องแล้วก้าวเข้าไปยืนรออยู่ในลิฟต์

ซูหร่านยืนปักหลักนิ่งอยู่ที่ทางเดินหน้าห้อง เว้นระยะห่างจากบานประตูลิฟต์ เธอกดลบทิ้งข้อมูลบันทึกภาพจากกล้องวงจรปิดของวันนี้ทั้งหมดต่อหน้าต่อตาเขา

ทันทีที่หน้าจอแสดงข้อความแจ้งเตือนว่าลบไฟล์เรียบร้อยแล้วบนหน้าจอก็เด้งแจ้งเตือนแชทขึ้นมาพอดี

8086: พรุ่งนี้แวะมาหน่อย มีเรื่องต้องคุยรายละเอียดกัน

เซวียอี้รีบเชื่อมโยงไปถึงผู้ชายคนเมื่อคืนในทันที ความโกรธพุ่งทะยานขึ้นสู่สมอง เขายื่นมือไปกระแทกปุ่มหยุดการทำงานของประตูลิฟต์ที่กำลังจะปิดล ก่อนจะเค้นเสียงด้วยความเดือดดาล “พวกเธอยังติดต่อกันอยู่อีกงั้นเหรอ”

ซูหร่านชี้ไปทางกล้องวงจรปิดในลิฟต์ พลางชำเลืองตามองเซวียอี้ด้วยสายตาระแวดระวัง ก่อนจะขยับริมฝีปากแดงระเรื่อเข้าใกล้ไมโครโฟน แล้วกดส่งข้อความเสียงตอบกลับไป“ประธานลู่ พรุ่งนี้เจอกันที่บริษัทการลงทุนเกาซานค่ะ”

ซูหร่านเป็นคนรู้จักแยกแยะสถานการณ์ได้ดี

ในเวลานี้ สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการหาทางจัดการเรื่องโรงงานให้ลุล่วงไปก่อน อย่างมากเธอก็แค่เอาชื่อของลู่จิ่งซิงมาใช้เป็นเกราะคุ้มกันเพื่อข่มขวัญอีกฝ่ายเท่านั้น

ไม่มีทางที่จะเอาอารมณ์ชั่ววูบมาสุมไฟใส่เซวียอี้จนทำให้เขาหมาจนตรอกแล้วกลับมาเล่นตุกติกตลบหลังเธอซ้ำสองเด็ดขาด

“ได้ยินหรือยังล่ะ? พรุ่งนี้ฉันต้องไปคุยเรื่องระดมทุนกับลู่จิ่งซิง”

เซวียอี้โกรธจนเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันด้วยความเจ็บใจ เขาไม่มีทางเชื่อคำพูดของซูหร่านเลยสักนิด

คนระดับลู่จิ่งซิงน่ะเหรอ ห้องพักของเขาจะเป็นสถานที่ที่ผู้หญิงอย่างเธอจะเดินเข้าออกได้ง่าย ๆ ตามอำเภอใจได้ยังไงกันล่ะ ต่อให้จะเป็นผู้หญิงที่เขาถูกตาต้องใจจริง ด้วยนิสัยที่ระมัดระวังระดับนั้น ไม่มีทางที่จะยอมกินเหยื่อที่เดินมาส่งถึงปากง่าย ๆ หรอก

ไม่อย่างนั้น คุณลุงคงไม่ต้องวางแผนซับซ้อนอ้อมโลกขนาดนั้นเพื่อบีบเธอหรอก

นี่มันต้องเป็นแผนที่ซูหร่านจงใจกุเรื่องขึ้นมาตบตาเขาแน่ ๆ จะปล่อยให้เธอไปพบไม่ได้ ถ้าขืนปล่อยให้เธอปีนป่ายไปเกาะแกะกับคนรวยคนอื่นได้จริง ๆ เขามีหวังหาทางรับมือไม่ถูกแน่

เรื่องนี้จะปิดบังต่อไปไม่ได้อีกแล้ว ต้องรีบให้คุณลุงช่วยตรวจสอบให้เร็วที่สุดว่า 8086 นั่นมันเป็นของใคร

สีหน้าของเซวียอี้มืดมนลงทันที “เธอห้ามไป”

ซูหร่านได้แต่ทิ้งประโยคเชือดเฉือนไว้โดยไม่พูดอะไรมาก เอ่ยด้วยน้ำเสียงเยียบเย็นว่า “ลบคลิปให้แล้ว เชิญกลับไปให้พ้นทางด้วย”

แกร็ก เสียงประตูห้องข้าง ๆ เปิดออกพอดี ป้าจ้าวเพื่อนบ้านห้องติดกันถือถุงขยะเดินเข้ามาในลิฟต์ ส่งสายตาดูแคลนออกมาตามประสาคนแก่ที่มองเห็นคู่รักพะเน้าพะนออย่างไม่แยแส “แหม จะลงลิฟต์อยู่แล้วยังต้องตามมาส่งกันถึงหน้าประตูอีกเหรอเนี่ย”

เซวียอี้เป็นคนรักภาพลักษณ์ต่อหน้าคนนอก จึงชักมือกลับ ซูหร่านที่เป็นคนกตัญญู งั้นก็คงต้องใช้ครอบครัวของเธอมาเป็นเครื่องมือบีบบังคับให้เธอยอมจำนน “พรุ่งนี้ฉันจะตามไปเยี่ยมคุณลุงคุณป้าเป็นเพื่อนเธอด้วย”

ซูหร่านรู้สึกขยะแขยงจนกระดูกสันหลังสั่นสะท้านไปหมด เขายังมีหน้ากล้าเอ่ยปากบอกว่าจะขอตามไปเยี่ยมคุณพ่อคุณแม่ของเธออีกได้ยังไงกัน

ป้าจ้าวกลอกตามองบนพลางฝืนยิ้มแห้ง ๆ ก่อนจะกระแทกนิ้วกดปุ่มปิดประตูลิฟต์รัว ๆ “ป้าต้องรีบเอาขยะไปทิ้ง พวกเธอจะคุยอะไรก็ไว้ไปเคลียร์กันวันหลัง”

ซูหร่านไม่ได้เอ่ยปากพูดอะไรสักคำ ได้แต่ยืนจ้องมองบานประตูลิฟต์ที่ค่อย ๆ เลื่อนปิดสนิทลงอย่างเงียบเชียบ จากนั้นเธอก็รีบวิ่งกลับเข้าห้องแล้วหมุนล็อกกลอนประตู

รินน้ำเปล่าเย็น ๆ ใส่แก้วแล้วยกซดรวดเดียวหมดแก้วติดต่อกันหลายอึก จนกระทั่งเพิ่งมารู้สึกตัวว่าเนื้อตัวของเธอกำลังโชกไปด้วยเหงื่อเย็นเฉียบ เนื้อผ้าเปียกชุ่มแนบติดร่างกายจนรู้สึกเหนอะหนะและหนาวสะท้าน

กวาดสายตามองเศษแก้วที่แตกกระจายเกลื่อนพื้น ซูหร่านเข้าไปกระชากเบาะรองโซฟาโยนลงถังขยะ ก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งทรุดลงตรงมุมโซฟาอย่างหมดแรง

ผ่านไปครู่เดียว เธอก็ฝืนพยุงร่างลุกขึ้นนั่งตรง ปลายนิ้วมือยังคงสั่นเล็กน้อยขณะกดเปิดแอปพลิเคชันกล้องวงจรปิดขึ้นมา

สิ่งที่เธอกดลบทิ้งไปเมื่อครู่เป็นเพียงแค่ไฟล์ในเครื่องเท่านั้น แต่เธอยังซื้อคลาวด์สำรองข้อมูลเอาไว้ด้วย

แถมยังมีคลิปวิดีโอตอนโดนวางยาและรูปถ่ายหลักฐานการนอกใจเก็บไว้อีกต่างหาก ข้อมูลเหล่านี้มีน้ำหนักมากพอที่จะเอามาใช้ป้องกันไม่ให้เซวียอี้กล้าทำอะไรบ้าบิ่น

เช้าวันรุ่งขึ้น ตามเวลานัดหมาย ซูหร่านเดินทางมาถึงตึกสูงระฟ้าอย่างบริษัทการลงทุนเกาซานอีกครั้ง

แม้ว่าวันนี้จะเป็นวันเสาร์ แต่บรรยากาศภายในโถงล็อบบี้ชั้นล่างก็ยังคงมีผู้คนเดินพลุกพล่านไม่น้อย

พนักงานต้อนรับต่อสายไปตรวจสอบกับฝ่ายบริหาร ก่อนจะหันมาแจ้งคำตอบกับเธอ “ประธานลู่ไม่อยู่ค่ะ”