ปัง ปัง เสียงทุบประตูดังขึ้นอย่างเกรี้ยวกราดอีกครั้งภายในห้องสลัว ซูหร่านถูกดันแนบชิดติดบานประตูจนแทบไร้ช่องว่างด้วยอาการตื่นตระหนกร่างกายที่ชุ่มเหงื่อจนผิวกายเปียกชื้นพลันสะท้านเฮือก ความเย็นยะเยือกแผ่ซ่านไปทั่วร่าง สองแขนเรียวเนียนนุ่มอ่อนปวกเปียกโอบกอดคล้องลำคอของชายแปลกหน้าตรงหน้าไว้ เงยหน้าขึ้นหอบหายใจแผ่วเบา“ชอบเล่นอะไรแบบนี้เหรอ? อยากให้ฉันเรียกคนไปกดตัวมันไว้ข้างนอก ให้มันยืนทุบอยู่อย่างนั้นดีไหมล่ะ” วงแขนกำยำมั่นคงโอบประคองสะโพกที่สั่นเทาของเธอเอาไว้ เอ่ยด้วยน้ำเสียงเย้ายวน การเคลื่อนไหววาบหวิวซูหร่านเพียงเพราะนึกเจ็บใจและต้องการแก้แค้นเท่านั้นทว่าการมาบรรเลงรักกับผู้ชายที่ยังมองหน้าไม่ชัดเจนด้วยซ้ำในห้องปิดตาย ให้คนที่เคยเป็นแฟนกันเมื่อชั่วโมงก่อนยืนฟังเสียงอยู่ข้างนอกโดยมีไม้กระดานกั้นขวางแค่แผ่นเดียวเธอไม่ได้โรคจิตขนาดนั้นแต่ผู้ชายตรงหน้ากลับจงใจเคลียคลอหยอกเย้า รอจนเธอทนไม่ไหวส่งเสียงครางตอบรับถึงค่อยขยับต่อเจ้าชู้เสเพล มองอย่างไรก็เป็นพวกโชกโชนที่ผ่านศึกมาแล้วหลายครั้งเรียวขายาวเนียนของซูหร่านเกี่ยวพันรอบเอวหนาแน่นของชายหนุ่ม เผลอถูไถไปบนหน้าท้องแกร่งร้อ
อ่านเพิ่มเติม