ประธานโรงแรม

“พร้อมจะเริ่มงานรึยังหืม?” น้ำเสียงและแววตาเจ้าเล่ห์ที่แสดงออกมาจากคนตัวสูงตรงหน้า มันน่าขนลุกที่สุดเลย โดยเฉพาะริมฝีปากที่ยกยิ้มมุมปากขึ้นมานั่นน่ะ …น่าเกลียดที่สุด!!

“ถ้าฉันไม่ทำ…”

“ทุนการศึกษาของเธอ…ก็คงจะถูกตัดไปตั้งแต่ตอนนี้ อนาคตของเธอ…ก็คงจะลำบากมากเลยล่ะ เกวลิน!”

“เผด็จการ!!”

“ไม่เอาน่าเกวลิน มันเป็นสิ่งที่เธอต้องทำอยู่แล้วนี่ พ่อฉันอุตส่าห์ให้ค่าเลี้ยงดู ให้ที่ซุกหัวนอน ให้การศึกษาที่ดี เธอก็ต้องตอบแทนตระกูลฉัน…มันก็ถูกแล้วไม่ใช่เหรอ?” คำพูดเยือกเย็นที่เปล่งออกมา มันเหมือนมีดที่แทงใจฉันเข้าไปลึกสุดขั้ว เพราะสิ่งที่คนตรงหน้าพูด…มันคือความจริงทุกอย่าง ชีวิตของฉัน…มันอยู่ในกำมือของตระกูลอัศวนันทร์มาตั้งแต่แรกแล้ว ฉัน…ไม่มีทางจะหลุดพ้นจากตระกูลนี้ได้ตั้งแต่แรกแล้ว

“ฉัน…ต้องทำยังไง?”

“อะไรนะ?”

“ฉันต้องทำยังไง…ถึงจะหลุดพ้นจากพวกคุณได้สักที?” เพราะความโกรธที่มันมากเกินควบคุม ทำให้ฉันโพล่งสิ่งที่อยู่ในใจออกไปอย่างห้ามไม่อยู่

“หึ!”

หมับ!! คนตัวสูงยกยิ้มมุมปากที่น่าขนลุกขึ้นมาอีกแล้ว ก่อนที่เขาจะเอื้อมมือตัวเองเข้ามาโอบเอวฉันแล้วดึงเข้าหาตัวเขาอย่างไว

“คุณคิม! ปล่อยฉันนะ!!” ฉันร้องตะโกน ดีดดิ้นเพื่อให้หลุดพ้นจากแขนแกร่งที่โอบเอวฉันเอาไว้แน่น

“เกวลิน…เธอเป็นคนเดินเข้ามาในตระกูลฉันเองนะ ถ้ารู้ว่าจะต้องมาเสียใจทีหลังแบบนี้ เธอก็ไม่ควรก้าวเท้าเข้ามาในตระกูลฉันตั้งแต่แรกสิ” น้ำเสียงเยือกเย็นที่ดังอยู่ข้างหูมันน่าขนลุกที่สุด

“…” ฉันไม่สามารถปฏิเสธคำพูดของคนตรงหน้าได้เลย เขาพูดถูกทุกอย่าง วันนั้น…ถ้าฉันไม่ตอบรับความช่วยเหลือจากท่านประธาน ฉันก็คงไม่ต้องเข้ามาเกี่ยวข้องกับคนตระกูลนี้หรอก แต่ฉันเป็นคนเลือกตอบรับความช่วยเหลือจากท่านประธานเอง เพราะงั้น…มันก็ถูกแล้วที่ฉันต้องตอบแทนตระกูลอัศวนันทร์

“อย่าเสียใจไปเลยเกวลิน ในอนาคตมันยังมีอีกหลายเรื่อง…ที่เธอจะต้องเสียใจมากกว่านี้ด้วยซ้ำ เพราะฉะนั้น…เตรียมตัวรับมือกับมันให้ได้ล่ะ”

พลั่ก!! ฉันรวบรวมแรงทั้งหมดที่มีผลักคนตรงหน้าให้ออกไปจากตัวได้สำเร็จ

ฉัน…ไม่เข้าใจที่เขาพูดเลยสักนิด เสียใจเหรอ? สิ่งที่น่าเสียใจที่สุดในชีวิตฉัน ก็คือการได้มาเจอคนใจร้ายแบบคุณเนี่ยแหละ คุณคิมหันต์!!

“ไม่มีอะไรน่าเสียใจไปกว่าการที่ต้องมาลงเอยกับคนใจร้ายแบบคุณอีกแล้วล่ะ!!”

“หึ! เธอมันโง่ไม่เปลี่ยนเลยนะเกวลิน!”

ก๊อกๆๆ!! เสียงประตูดังแทรกขึ้นมาท่ามกลางบรรยากาศที่น่าอึดอัดระหว่างฉันกับคนตัวสูง

“เลิกโวยวายแล้วเตรียมตัวไปทำงานได้ล่ะ” เขาพูดแค่นั้นก่อนจะเดินหันหลังตรงไปยังประตูห้อง เหอะ! บ้าที่สุดที่เลย! ไอ้คนเฮงซวยเอ้ย!!

“สวัสดีครับคุณคิมหันต์! ได้เวลาเข้าร่วมประชุมแล้วครับ” ร่างของชายใส่แว่นคนหนึ่งปรากฏขึ้นทันทีที่คนตัวสูงเปิดประตูห้องออกมา

“ได้ยินแล้วใช่มั้ย? เกวลิน!” เฮอะ! ยังจะมีหน้ามาตอกย้ำฉันอีก คุณมันบ้าไปแล้วจริงๆ!!

ห้องประชุม

“ตอนนี้พนักงานทุกคนของโรงแรมรออยู่ข้างในแล้วครับ” แม้จะไม่อยากตามมา แต่สุดท้ายก็ต้องเดินต้อยๆตามคนเผด็จการนี่ออกมาถึงห้องประชุมจนได้

แอ๊ดดด!! ผู้ชายใส่แว่นคนเดียวกับที่เคาะประตูหน้าห้องเมื่อกี้พูดขึ้นมา ก่อนจะหันกลับไปเปิดประตูห้องประชุมให้คนตัวสูง

จอแจๆ!! วินาทีที่เปิดประตูออกมาฉันได้ยินเสียงคนในห้องประชุมคุยซุบซิบกันดังกึกก้องทั่วห้อง

กริบ!! แต่ทันทีที่เราทั้งสามคนปรากฏตัวขึ้น ท่ามกลางผู้คนนับสิบที่นั่งรออยู่ก่อนแล้ว เสียงซุบซิบนินทาที่เคยดังกลับเงียบลงในทันที ราวกับกดสวิตซ์หยุดไว้ได้งั้นแหละ

พอก้าวเท้าเข้ามาในห้องแล้ว สายตาของพนักงานโรงแรมนับสิบชีวิตจ้องมองมาที่เราสามคนกันเป็นตาเดียว สายตาที่ดูเลิ่กลั่กของแต่ละคนเวลาสบเข้ากับตาของฉัน ทำให้ฉันพอจะเดาออกว่าหัวข้อหลักของเสียงซุบซิบนินทาที่ดังขึ้นมาก่อนหน้านี้ ต้องมีฉันกับคนตัวสูงรวมอยู่ด้วยแน่ๆ

พากันจ้องขนาดนี้…น่าอึดอัดชะมัด!!

“ไปนั่งรอตรงนู้นไป!” คนตัวสูงพูดพลางส่งสายตาไปยังเก้าอี้ที่วางอยู่ริมผนังห้องประชุม ที่ตรงนั้นน่าจะช่วยให้อึดอัดน้อยลงได้นะ เพราะดูเป็นที่ที่รอดพ้นสายตาของทุกคนได้มากที่สุดแล้ว

“ค่ะ!” ฉันตอบกลับไปก่อนจะเดินดุ่มๆไปนั่งบนเก้าอี้ริมประตู

“ผมขอแนะนำให้ทุกคนรู้จักอย่างเป็นทางการนะครับ นี่คุณคิมหันต์ อัศวนันทร์ ท่านประธานคนใหม่ของโรงแรมเอ.เอส.เอ็นกรุ๊ปครับ!” ยังนั่งไม่ทันติดเก้าอี้ ก็ต้องตกใจกับคำพูดของผู้ชายใส่แว่นอีกแล้ว และดูเหมือนว่าไม่ได้มีแค่ฉันคนเดียวที่ตกใจ พนักงานทุกคนที่นั่งอยู่ในที่ประชุมแห่งนี้ต่างก็ดูตกใจไม่แพ้กันเลย

คุณคิมหันต์กลายมาเป็นประธานของเอ.เอส.เอ็นกรุ๊ปได้ยังไงกัน? ถึงฉันจะไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับธุรกิจของอัศวนันทร์กรุ๊ป แต่เพราะเรียนบริหารเลยได้ศึกษาตัวอย่างการบริหารธุรกิจของอัศวนันทร์กรุ๊ปที่มหาลัยบ่อยๆ

จากข้อมูลที่รู้มาโรงแรมแห่งนี้มีผู้รักษาการณ์ตำแหน่งประธานโรงแรมอยู่ก่อนแล้วนี่ ถึงจะยังไม่มีประกาศออกมาเป็นทางการ แต่ทั้งคนนอกและคนในต่างก็มั่นใจ ว่าคนที่จะได้รับตำแหน่งประธานคือคุณเหมันต์ อัศวนันทร์ ฉันเองก็ไม่เคยเจอกับคุณเหมันต์หรอก แต่รู้แค่ว่าเขาเป็นลูกชายคนโตของท่านประธาน และเป็นพี่ชายต่างแม่ของคุณคิมหันต์ แล้วทำไมถึงกลายมาเป็นคุณคิมหันต์ที่มารับตำแหน่งประธานโรงแรมแทนได้ล่ะ?