Share

บทที่ 21

Penulis: M. Wanisa
last update Tanggal publikasi: 2025-06-26 11:03:25
“แม่งเอ๊ยยยย” โคร้มมม” คนหัวร้อนทำอะไรไม่ได้ถีบเก้าอี้ข้างๆ ล้ม ชุนกำหมัดแน่น ถ้าเป็นผู้ชายเขาคงซัดห
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • ปราบพยศหงส์   บทที่ 74

    “ก็มันร้อนหนิ” “ที่ร้อน ไม่ใช่เพราะอากาศใช่ไหม” เขายิ้มมุมปาก รู้ว่าเธอต้องการอะไรแค่ไม่กล้าเริ่มก่อนเท่านั้น ส่วนเขายังคงรักษาสัญญาได้ดีเขาจะไม่ทำอะไรเธอ ตราบใดที่เธอไม่พร้อม “หมายถึงอะไรคะ” “ป่าว นอนเถอะ” เขาสวมกอดเธอไว้แน่นก่อนจะหลับตาลง “พลึ๊บบบ” ร

  • ปราบพยศหงส์   บทที่ 73

    “ความจริงคือ....ฉันแอบชอบเธอมาตั้งนานแล้ว หลงรักเด็กผู้หญิงตัวเล็ก ขี้แย ร้องไห้ขี้มูกโป่งทุกวัน ก็อย่างว่า ฟังดูเหมือนตลก ใครจะไปคิดว่าหลงรักเด็กคนนี้ได้ที่สำคัญเธอยังเด็กมากๆ ได้เจออีกทีตอนอายุ 14 ที่ญี่ปุ่น ได้อยู่กับเธอในวันหิมะแรกด้วย โคตรมีความสุขเลย ตอนนั้นเธอกำลังโตเป็นสาวเห็นครั้งแรกแอบตกใจ

  • ปราบพยศหงส์   บทที่ 72

    “ใช่ครับ ปราบพยศหงส์ได้สำเร็จแล้ว หงส์เป็นหงส์ที่สง่างาม ทั้งแข็งและแกร่งในเวลาเดียวกัน เธอมีความยุติธรรมตัดสินทุกอย่างบนความถูกต้อง ถ้าพ่อยังอยู่ต้องภูมิใจในตัวเธอมากๆ ” “ป๊าคะ ปราบไม่ได้พยศหงส์สำเร็จนะคะ หงส์ต่างหากที่พยศปราบ” “ปราบพยศหงส์ต่างหาก” “หงส์ พยศ ปรา

  • ปราบพยศหงส์   บทที่ 71

    “คุณหมอคะ คนไข้ที่ถูกแทง เป็นยังไงบ้างคะ” ทันทีที่หมอเดินออกมาจากห้องฉุกเฉิน หงส์รีบวิ่งหน้าตั้งเข้าไปถามไถ่อาการทันที เธอคาดหวังว่าจะได้ยินคำตอบที่ทำให้สบายใจ “หมอเสียใจด้วยนะครับ คนไข้เสียเลือดไปเยอะ หมอช่วยเต็มที่แล้วไม่สามารถยื้อชีวิตได้จริงๆ” แต่มันไม่เป็นอย่างที่คิดหงส์ไม่อยากเชื่อ

  • ปราบพยศหงส์   บทที่ 70

    “มาขอฉันทำไม ถ้าเขาอยากไปก็เชิญ” หงส์แสดงสีหน้าท่าทางไม่พอใจแต่ต้องรีบเก็บอาการ “ว่าไง จะไปอยู่กับฉันไหม” ชุนถาม ปราบคิดอยู่ครู่หนึ่ง “ถ้าเธอไม่ต้องการฉันแล้ว ก็ไม่รู้จะอยู่ทำไม” หงส์อ้าปากค้าง ทำตาโต ไม่คิดว่าจะได้ยินคำนี้จากปากเขา ไหนก่อนหน้าบอกว่าอยากอยู่กับเธอนักหนา ยอมกร

  • ปราบพยศหงส์   บทที่ 69

    “คนใจร้าย” เขาต่อว่าเธอ ทั้งที่คำนั้นมันควรหลุดออกจากปากเธอไม่ใช่เขา “ใครกันแน่ที่ใจร้าย” หงส์กัดฟัน แววตามีความโกรธแค้น “ถ้าพี่ตายไป หงส์จะเสียใจไหม” เขาถาม “ไม่” พูดจบเธอสะบัดแขนเขาออกอย่างไร้เยื่อใย ก่อนจะเดินจากไปไม่หันกลับมา ปราบได้แต่มองดูแผ่นหลังผู้หญิงที่เ

  • ปราบพยศหงส์   บทที่ 42

    “มาทำอะไรที่นี่” คำแรกที่เขาถาม“มาสอนพิเศษ” เจียลี่ตอบ“แล้วเธอล่ะ มาทำอะไร อ้อ เกือบลืมต้องมาดูแลลูกสาวเจ้าพ่อสินะ หายหน้าหายตาไปนานเลย นึกว่าตายไปแล้ว” เจียลี่ ผิดหวังกับคนไร้ความรับผิดชอบ“ขอโทษ”“เรื่องไหน”“ทุกเรื่องแหละ”“ถ้าหมายถึงเรื่องคืนนั้นด้วย ฉันไม่ให้อภัย ถามจริงนะปราบตอนนั้นคิดอะไรหร

  • ปราบพยศหงส์   บทที่ 40

    ร่างเล็กนอนหนุนแขนถูกโอบกอดจากด้านหลังภายใต้ผ้าผืนเดียวกัน แสงแดดยามเช้าส่องกระทบเปลือกตา ในไม่ช้า ดวงตากลมโตค่อยๆ ลืมขึ้น ก่อนจะหยีตากะพริบถี่ๆ ทันทีที่ขยับร่างกายเพียงเล็กน้อยความเจ็บปวดแผ่กระจายไปทั่ว รู้สึกหน่วงช่วงล่างอย่างบอกไม่ถูก คนข้างหลังรับรู้ถึงแรงสั่นสะเทือนทำให้ตื่นด้วย“มอนิ่งงง..” คน

  • ปราบพยศหงส์   บทที่ 34

    “พักที่นี่หรอ” ชุนเงยหน้าขึ้นไปมองอพาร์ทเม้นท์เก่าๆ“อืม” เจียลี่เปิดประตูลงจากรถ แต่ก่อนออกไปเธอไม่ลืมขอบใจคนพามาส่ง“ขอบใจนะ” ชุนยิ้มเมื่อได้ยินคำนั้น“แก๊กๆๆๆ” เจียลี่พยายามเปิดประตูรถแต่ดูเหมือนมันถูกล็อคไว้ เขาไม่ยอมปลดล็อคให้“เปิดประตู” ชุนนั่งนิ่งเฉยเหมือนไม่ได้ยินในสิ่งที่เธอพูด“หูหนวกหรอ”

  • ปราบพยศหงส์   บทที่ 33

    “แล้วอยากให้ไปไหมล่ะ” หงส์ตอบด้วยการส่ายหัว“แล้วจะให้พี่อยู่ในฐานะไหน” เขากำลังหยั่งเชิง“…………” หงส์เงียบไปสักพัก เขายังรอฟังคำตอบ“พี่มีคนรักอยู่แล้วหนิ”“คนเราพลาดกันได้” พูดจบเขาดึงเธอเข้ามากอด หงส์ตกใจทำอะไรไม่ถูกเมื่ออยู่ในอ้อมกอดของเขา ใบหน้าแนบชิดแผ่นอกแน่นๆ ได้ยินเสียงหัวใจเต้นแรงร่างกำยำตั

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status