Masuk“ก็มันร้อนหนิ” “ที่ร้อน ไม่ใช่เพราะอากาศใช่ไหม” เขายิ้มมุมปาก รู้ว่าเธอต้องการอะไรแค่ไม่กล้าเริ่มก่อนเท่านั้น ส่วนเขายังคงรักษาสัญญาได้ดีเขาจะไม่ทำอะไรเธอ ตราบใดที่เธอไม่พร้อม “หมายถึงอะไรคะ” “ป่าว นอนเถอะ” เขาสวมกอดเธอไว้แน่นก่อนจะหลับตาลง “พลึ๊บบบ” ร
“ความจริงคือ....ฉันแอบชอบเธอมาตั้งนานแล้ว หลงรักเด็กผู้หญิงตัวเล็ก ขี้แย ร้องไห้ขี้มูกโป่งทุกวัน ก็อย่างว่า ฟังดูเหมือนตลก ใครจะไปคิดว่าหลงรักเด็กคนนี้ได้ที่สำคัญเธอยังเด็กมากๆ ได้เจออีกทีตอนอายุ 14 ที่ญี่ปุ่น ได้อยู่กับเธอในวันหิมะแรกด้วย โคตรมีความสุขเลย ตอนนั้นเธอกำลังโตเป็นสาวเห็นครั้งแรกแอบตกใจ
“ใช่ครับ ปราบพยศหงส์ได้สำเร็จแล้ว หงส์เป็นหงส์ที่สง่างาม ทั้งแข็งและแกร่งในเวลาเดียวกัน เธอมีความยุติธรรมตัดสินทุกอย่างบนความถูกต้อง ถ้าพ่อยังอยู่ต้องภูมิใจในตัวเธอมากๆ ” “ป๊าคะ ปราบไม่ได้พยศหงส์สำเร็จนะคะ หงส์ต่างหากที่พยศปราบ” “ปราบพยศหงส์ต่างหาก” “หงส์ พยศ ปรา
“คุณหมอคะ คนไข้ที่ถูกแทง เป็นยังไงบ้างคะ” ทันทีที่หมอเดินออกมาจากห้องฉุกเฉิน หงส์รีบวิ่งหน้าตั้งเข้าไปถามไถ่อาการทันที เธอคาดหวังว่าจะได้ยินคำตอบที่ทำให้สบายใจ “หมอเสียใจด้วยนะครับ คนไข้เสียเลือดไปเยอะ หมอช่วยเต็มที่แล้วไม่สามารถยื้อชีวิตได้จริงๆ” แต่มันไม่เป็นอย่างที่คิดหงส์ไม่อยากเชื่อ
“มาขอฉันทำไม ถ้าเขาอยากไปก็เชิญ” หงส์แสดงสีหน้าท่าทางไม่พอใจแต่ต้องรีบเก็บอาการ “ว่าไง จะไปอยู่กับฉันไหม” ชุนถาม ปราบคิดอยู่ครู่หนึ่ง “ถ้าเธอไม่ต้องการฉันแล้ว ก็ไม่รู้จะอยู่ทำไม” หงส์อ้าปากค้าง ทำตาโต ไม่คิดว่าจะได้ยินคำนี้จากปากเขา ไหนก่อนหน้าบอกว่าอยากอยู่กับเธอนักหนา ยอมกร
“คนใจร้าย” เขาต่อว่าเธอ ทั้งที่คำนั้นมันควรหลุดออกจากปากเธอไม่ใช่เขา “ใครกันแน่ที่ใจร้าย” หงส์กัดฟัน แววตามีความโกรธแค้น “ถ้าพี่ตายไป หงส์จะเสียใจไหม” เขาถาม “ไม่” พูดจบเธอสะบัดแขนเขาออกอย่างไร้เยื่อใย ก่อนจะเดินจากไปไม่หันกลับมา ปราบได้แต่มองดูแผ่นหลังผู้หญิงที่เ
{ฟรื้บบบ!} ร่างเล็กตกลงมาจากสะพานสูง ดิ่งลงเบื้องล่างลำธารลึก สองมือตะเกียกตะกายก่อนจะหมดแรง ร่างนั้นค่อยๆ จมลงข้างล่างอย่างช้างๆ {ต้ามมม!!!} เสียงกระโดดน้ำ คนมาช่วยแหวกว่ายดำดิ่งลงไปลึกอย่างชำนาญ มองซ้ายขวากวาดสายตาหาคนตัวเล็ก เด็กน้อยลืมตาขึ้นมองไปข้างหน้าอย่างเหม่อลอย รา
“หลักฐานทุกอย่างอยู่ในนี้ค่ะ” เจ้าพ่อหลงเบิกตากว้าง ดวงตาอำมหิตจ้องมองหลักฐานที่เธองัดออกมาสู้“หลักฐานการโอนเงิน คลิปเสียงการยัดเงินให้เจ้าหน้าที่ ขอให้เคลมผลงานทุกอย่างภายใต้ชื่อตัวเอง ทั้งที่ไม่ได้ลงทุนอะไรเลย ไม่คิดเลยนะคะว่าจะหน้าด้าน! ไร้ยางอายได้ขนาดนี้!” ชุน ได้แต่ก้มหน้า ไม่ใช่แค่เธอที่ผิดห
เจ้าพ่อผู้มีอิทธิพลยิ่งใหญ่ คนที่ใครต่อใครเกรงกลัว ไม่มีใครกล้าต่อกลอนด้วย บัดนี้สิ้นฤทธิ์ไร้ความหมาย อำนาจในมือที่มีไม่สามารถยื้อความเจ็บป่วยได้ ร่างกายอ่อนแอทรุดโทรมไปตามวัฏจักรหงส์ มองผู้ให้กำเนิดที่นอนไม่ได้สติบนเตียงในโรงพยาบาลต้องพึ่งเครื่องช่วยหายใจตลอดเวลา ชีพจรของเขายังคงที่ มีสายระโยงระยา
ร่างหนาแทรกกายเข้ามาตรงกลางอีกครั้ง ร่างบางขยับถอยดวงเบิกตากว้างเมื่อมองเห็นขนาดแก่นกายของอีกฝ่าย ก่อนจะถูกดึงสองขาให้กลับมาที่เดิม เขาโน้มกายแนบชิดเธออีกครั้งริมฝีกปากประกบดูดดื่มน้ำหวาน ลิ้นพัวพันข้างในจนน้ำใสไหลออกมุมปาก มือใหญ่ประสานมือเล็กไว้บนศีรษะ มืออีกข้างลูบไล้ลงมานวดคลึงทรวงอกอิ่มมือข้าง







