แชร์

บทที่ 66

ผู้เขียน: M. Wanisa
last update วันที่เผยแพร่: 2025-06-26 11:12:08
“ปล่อยยย....” ท่ามกลางพายุฝนโปรยปรายคนตัวเล็กในอ้อมกอดร้องไห้ไม่หยุด ปราบไม่มีคำพูดใดๆ เขาพยายามอธิบ
อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่ถูกล็อก

บทล่าสุด

  • ปราบพยศหงส์   บทที่ 74

    “ก็มันร้อนหนิ” “ที่ร้อน ไม่ใช่เพราะอากาศใช่ไหม” เขายิ้มมุมปาก รู้ว่าเธอต้องการอะไรแค่ไม่กล้าเริ่มก่อนเท่านั้น ส่วนเขายังคงรักษาสัญญาได้ดีเขาจะไม่ทำอะไรเธอ ตราบใดที่เธอไม่พร้อม “หมายถึงอะไรคะ” “ป่าว นอนเถอะ” เขาสวมกอดเธอไว้แน่นก่อนจะหลับตาลง “พลึ๊บบบ” ร

  • ปราบพยศหงส์   บทที่ 73

    “ความจริงคือ....ฉันแอบชอบเธอมาตั้งนานแล้ว หลงรักเด็กผู้หญิงตัวเล็ก ขี้แย ร้องไห้ขี้มูกโป่งทุกวัน ก็อย่างว่า ฟังดูเหมือนตลก ใครจะไปคิดว่าหลงรักเด็กคนนี้ได้ที่สำคัญเธอยังเด็กมากๆ ได้เจออีกทีตอนอายุ 14 ที่ญี่ปุ่น ได้อยู่กับเธอในวันหิมะแรกด้วย โคตรมีความสุขเลย ตอนนั้นเธอกำลังโตเป็นสาวเห็นครั้งแรกแอบตกใจ

  • ปราบพยศหงส์   บทที่ 72

    “ใช่ครับ ปราบพยศหงส์ได้สำเร็จแล้ว หงส์เป็นหงส์ที่สง่างาม ทั้งแข็งและแกร่งในเวลาเดียวกัน เธอมีความยุติธรรมตัดสินทุกอย่างบนความถูกต้อง ถ้าพ่อยังอยู่ต้องภูมิใจในตัวเธอมากๆ ” “ป๊าคะ ปราบไม่ได้พยศหงส์สำเร็จนะคะ หงส์ต่างหากที่พยศปราบ” “ปราบพยศหงส์ต่างหาก” “หงส์ พยศ ปรา

  • ปราบพยศหงส์   บทที่ 71

    “คุณหมอคะ คนไข้ที่ถูกแทง เป็นยังไงบ้างคะ” ทันทีที่หมอเดินออกมาจากห้องฉุกเฉิน หงส์รีบวิ่งหน้าตั้งเข้าไปถามไถ่อาการทันที เธอคาดหวังว่าจะได้ยินคำตอบที่ทำให้สบายใจ “หมอเสียใจด้วยนะครับ คนไข้เสียเลือดไปเยอะ หมอช่วยเต็มที่แล้วไม่สามารถยื้อชีวิตได้จริงๆ” แต่มันไม่เป็นอย่างที่คิดหงส์ไม่อยากเชื่อ

  • ปราบพยศหงส์   บทที่ 70

    “มาขอฉันทำไม ถ้าเขาอยากไปก็เชิญ” หงส์แสดงสีหน้าท่าทางไม่พอใจแต่ต้องรีบเก็บอาการ “ว่าไง จะไปอยู่กับฉันไหม” ชุนถาม ปราบคิดอยู่ครู่หนึ่ง “ถ้าเธอไม่ต้องการฉันแล้ว ก็ไม่รู้จะอยู่ทำไม” หงส์อ้าปากค้าง ทำตาโต ไม่คิดว่าจะได้ยินคำนี้จากปากเขา ไหนก่อนหน้าบอกว่าอยากอยู่กับเธอนักหนา ยอมกร

  • ปราบพยศหงส์   บทที่ 69

    “คนใจร้าย” เขาต่อว่าเธอ ทั้งที่คำนั้นมันควรหลุดออกจากปากเธอไม่ใช่เขา “ใครกันแน่ที่ใจร้าย” หงส์กัดฟัน แววตามีความโกรธแค้น “ถ้าพี่ตายไป หงส์จะเสียใจไหม” เขาถาม “ไม่” พูดจบเธอสะบัดแขนเขาออกอย่างไร้เยื่อใย ก่อนจะเดินจากไปไม่หันกลับมา ปราบได้แต่มองดูแผ่นหลังผู้หญิงที่เ

  • ปราบพยศหงส์   บทที่ 48

    [ฉันไม่สบาย ซื้อยามาให้หน่อยยได้ไหม] เจียลี่ส่งข้อความไปหาผู้ชายที่ไร้ความรับผิดชอบ ก่อนจะโยนโทรศัพท์ทิ้งบนที่นอน ตอนนี้ดึกมากแล้วเธอได้แต่ภาวนาขอให้เขายังไม่หลับ เช่นเดียวกับเธอร่างหญิงสาวนอนพลิกตัวไปมาพยายามข่มตาให้หลับแต่ทำยังไงก็ไม่หลับ เธอจดจ่ออยู่กับโทรศัพท์ หวังให้เขาตอบกลับหรือโทรกลับมาหาแต

  • ปราบพยศหงส์   บทที่ 47

    ก่อนจะมีอาการช็อกดวงตาเบิกกว้าง มือตะเกียกตะกายร้องขอความช่วยเหลือจากลูกเลี้ยง ปราบยืนดูหน้าตาเฉย เขาเย็นชามองด้วยความสมเพช สุดท้ายเขาเดินจากไปอีกคน แต่ไม่ลืมสะกิดบอกคนข้างนอกให้เข้ามาจัดการแทนเวลาล่วงเลยผ่านไปสี่ทุ่มกว่า หงส์หมกตัวอยู่แต่ในห้องเธอไม่ออกไปไหน เธอไม่รับรู้เรื่องภายนอก ไม่กินข้าวกินน

  • ปราบพยศหงส์   บทที่ 46

    ไม่มีการสนทนาใดๆ เกิดขึ้นระหว่างทางกลับบ้าน ทันทีที่กลับถึงคฤหาสน์ หงส์เปิดประตูลงจากรถเธอไม่พูดไม่จากับใคร ก่อนจะมุ่งตรงไปยังห้องทำงานของเจ้าพ่อ“ว่าไง” คนเป็นพ่อเห็นท่าทีของลูกสาว รู้สึกไม่สบายใจเธอยังมีสีหน้าบึ้งตึง“ป๊าไม่เคยบอกหงส์เรื่องซ่องนั่น ใช่ไหมคะ” หงส์ไม่แน่ใจว่าก่อนหน้านี้ตัวเองเคยรู้เ

  • ปราบพยศหงส์   บทที่ 45

    “แฮ๊กกก แฮ๊กกกก....” ร่างใหญ่เบียดเสียดเข้าไปจนได้ยินเสียงลมหายใจหอบเหนื่อยขอบคนร่างเล็ก หงส์เงยหน้าขึ้นไป เป็นจังหวะที่ปราบก้มหน้าลงพอดี นัยน์ตาของทั้งคู่ต่างจ้องประสาน ดวงตากลมโต นัยน์ตาสีน้ำตาลประกายทองทำให้เขาตกอยู่ในภวังค์ เฉกเช่นเธอที่กำลังหลงใหลนัยน์ตาสีควันบุหรี่ของเขาเจ้าหน้าที่ปั่นจักรยา

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status