Se connecter“ก็มันร้อนหนิ” “ที่ร้อน ไม่ใช่เพราะอากาศใช่ไหม” เขายิ้มมุมปาก รู้ว่าเธอต้องการอะไรแค่ไม่กล้าเริ่มก่อนเท่านั้น ส่วนเขายังคงรักษาสัญญาได้ดีเขาจะไม่ทำอะไรเธอ ตราบใดที่เธอไม่พร้อม “หมายถึงอะไรคะ” “ป่าว นอนเถอะ” เขาสวมกอดเธอไว้แน่นก่อนจะหลับตาลง “พลึ๊บบบ” ร
“ความจริงคือ....ฉันแอบชอบเธอมาตั้งนานแล้ว หลงรักเด็กผู้หญิงตัวเล็ก ขี้แย ร้องไห้ขี้มูกโป่งทุกวัน ก็อย่างว่า ฟังดูเหมือนตลก ใครจะไปคิดว่าหลงรักเด็กคนนี้ได้ที่สำคัญเธอยังเด็กมากๆ ได้เจออีกทีตอนอายุ 14 ที่ญี่ปุ่น ได้อยู่กับเธอในวันหิมะแรกด้วย โคตรมีความสุขเลย ตอนนั้นเธอกำลังโตเป็นสาวเห็นครั้งแรกแอบตกใจ
“ใช่ครับ ปราบพยศหงส์ได้สำเร็จแล้ว หงส์เป็นหงส์ที่สง่างาม ทั้งแข็งและแกร่งในเวลาเดียวกัน เธอมีความยุติธรรมตัดสินทุกอย่างบนความถูกต้อง ถ้าพ่อยังอยู่ต้องภูมิใจในตัวเธอมากๆ ” “ป๊าคะ ปราบไม่ได้พยศหงส์สำเร็จนะคะ หงส์ต่างหากที่พยศปราบ” “ปราบพยศหงส์ต่างหาก” “หงส์ พยศ ปรา
“คุณหมอคะ คนไข้ที่ถูกแทง เป็นยังไงบ้างคะ” ทันทีที่หมอเดินออกมาจากห้องฉุกเฉิน หงส์รีบวิ่งหน้าตั้งเข้าไปถามไถ่อาการทันที เธอคาดหวังว่าจะได้ยินคำตอบที่ทำให้สบายใจ “หมอเสียใจด้วยนะครับ คนไข้เสียเลือดไปเยอะ หมอช่วยเต็มที่แล้วไม่สามารถยื้อชีวิตได้จริงๆ” แต่มันไม่เป็นอย่างที่คิดหงส์ไม่อยากเชื่อ
“มาขอฉันทำไม ถ้าเขาอยากไปก็เชิญ” หงส์แสดงสีหน้าท่าทางไม่พอใจแต่ต้องรีบเก็บอาการ “ว่าไง จะไปอยู่กับฉันไหม” ชุนถาม ปราบคิดอยู่ครู่หนึ่ง “ถ้าเธอไม่ต้องการฉันแล้ว ก็ไม่รู้จะอยู่ทำไม” หงส์อ้าปากค้าง ทำตาโต ไม่คิดว่าจะได้ยินคำนี้จากปากเขา ไหนก่อนหน้าบอกว่าอยากอยู่กับเธอนักหนา ยอมกร
“คนใจร้าย” เขาต่อว่าเธอ ทั้งที่คำนั้นมันควรหลุดออกจากปากเธอไม่ใช่เขา “ใครกันแน่ที่ใจร้าย” หงส์กัดฟัน แววตามีความโกรธแค้น “ถ้าพี่ตายไป หงส์จะเสียใจไหม” เขาถาม “ไม่” พูดจบเธอสะบัดแขนเขาออกอย่างไร้เยื่อใย ก่อนจะเดินจากไปไม่หันกลับมา ปราบได้แต่มองดูแผ่นหลังผู้หญิงที่เ
ปราบเริ่มขยับริมฝีปากอย่างทะนุถนอม ทำให้เธอเคลิ้มและเริ่มขยับปากตาม สัมผัสแห่งความนุ่มนวลทำให้ต่างฝ่ายต่างตกอยู่ในภวังค์ ความเคลิบเคลิ้มคงอยู่ได้ไม่นาน ถูกแทรกซึมด้วยจังหวะเร่าร้อน เจียลี่เหงื่อออกตามรูขุมขนไม่ต่างจากฝ่ายชายที่หัวใจเต้นแรงร่างบอบบางถูกจับยกขึ้นตัวลอยเบาหวิว นั่งลงบนขอบซิงค์ ก่อนที่
“เอามาอีก รินอีกๆๆๆ ขอเยอะๆ”“เมาอย่างกับหมา” หงส์หันไปต่อว่าพายที่ดื่มเหล้าเข้าไปไม่บันยะบันยัง“อ้วกกก...!”“โอ้ยยยย ทุเรศมาก” นิสา หน่วยเสริมถอนหายใจพร้อมกับเบือนหน้าหนี“คุณหนูครับเมามากแล้ว เรากลับกันเถอะ” ลำบากคนขับรถต้องหามออกจากร้าน“นิสา สองคนนั้นไปยัง” หงส์หันไปถามเพื่อนอีกคนที่ยังมีสติสัม
ท้ายรถที่โดนชนยุบลงไปเล็กน้อย ปราบออกไปเคลียร์กับเจ้าของรถหรูคันข้างหน้า ดูเหมือนทั้งคู่จะเป็นคนขับเหมือนกัน หงส์สังเกตเห็นผู้หญิงคนหนึ่งนั่งอยู่เบาะหลังไม่ต่างจากเธอลูกสาวเจ้าพ่อนั่งกอดอกรออยู่ในรถสักพัก เธอก้มลงไปดูนาฬิกาข้อมือเวลาผ่านไปเกือบชั่วโมง ตอนนี้สายมากแล้ว เธอกลัวจะเข้าเรียนไม่ทันทำให้ค
“เพล้งงงง!!” ยังไม่ทันได้สอดใส่ หารู้ไม่ว่า การนอนนิ่งเฉยเป็นแผนการ เธอปล่อยให้เขาตายใจเพราะตาเล็งเห็นแจกันเซรามิกวางบนโต๊ะ ครูสาวเอื้อมมือไปคว้าก่อนจะจับฟาดใส่หัวคนชั่วเต็มแรง“โอ๊ยยย!!!!!!” ชุนล้มลงไปนอนคุดคู้บนพื้นสองมือกุมหน้าผาก เจียลี่รีบลุกขึ้นมาจัดการตัวเองให้เรียบร้อย“ละ เลือด” ชุนมองเห็นเ





![หลอมละลายหัวใจ... สยบผู้ชายไร้รัก [Nc25+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

