ข้อเสนอคือเธอต้องสนอง

เช้าวันอาทิตย์ เวลา 10 : 00 น.

          สามสาว ศิ แก้ว นิด อยู่พร้อมหน้ากันตามที่นัดกันเอาไว้

          “ตกลงนิดควรทำยังไงดี พวกเธอช่วยนิดคิดหน่อยสิ หรือนิดจะไปกู้หนี้นอกระบบดีมั้ย”

          “ไม่ดี!!” สองสาวแก้วกับศิ พูดประสานเสียงกัน ทั้งสองรีบห้ามปากคอสั่น ใครๆ ก็รู้กันทั้งนั้นว่าหนี้นอกระบบดอกเบี้ยโหดขนาดไหน ไม่จำเป็นอย่าเฉียดเข้าไปใกล้เลยจะดีกว่า

          “ศิว่านะ มันต้องมีวิธีที่ดีกว่านี้”

          “วิธีอะไรเหรอศิ” นัยน์ตาของนิดส่องประกายวาววามขึ้นมาทันทีอย่างคนมีความหวัง

          “วิธี..วิธี..เฮ้อ..ฉันก็ยังคิดไม่ออกเหมือนกัน”

          นัยน์ตาที่กำลังเปล่งประกายอยู่นั้นหม่นแสงลงขึ้นทันตา “ว้าแย่จัง จะทำยังไงดีล่ะพรุ่งนี้ต้องเอาเงินไปให้เขาแล้วนะ ถ้าไม่มีเงินไปชดใช้ค่าเสียหายนิดติดคุกแน่ๆ เลย”

          “แก้วว่าเอาแบบนี้ดีมั้ย นิดลองโทรไปยืมเจ้านายของนิดดูสิ แก้วว่านะคุณกิตติ ต้องช่วยนิดได้แน่นอน”

          “มันจะดีเหรอแก้ว เงินเป็นแสนเลยนะ”

          “ไม่ลองก็ไม่รู้นะ ศิว่าลองดูก่อนแล้วกันไม่เสียหายเผื่อคุณกิตติจะช่วยได้ ลองโทรไปดูสินิด”

          “อืม..ก็ได้ นิดจะโทรหาคุณกิตติดู”

          เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรหากิตติทันที แต่ไม่มีใครรับสายหญิงสาวเลยตัดสินใจกดโทรออกไปหาชายหนุ่มอีกครั้ง เสียงสัญญาณโทรศัพท์ดังอยู่สักพัก จึงมีเสียงตอบกลับมาจากปลายสาย

          “ฮัลโลสวัสดีครับ” เสียงกิตติเปรียบเสมือนเสียงเทวดาจากสวรรค์ที่กำลังมาโปรดสัตว์โลกผู้ตกทุกข์ได้ยาก เสียงเขาดังขึ้นมาตามสายอีกครั้งกว่าหญิงสาวจะตอบกลับไป

          “ฮะ..ฮัลโล สวัสดีค่ะนาย”

          “ว่าไงครับนิด โทรหาผมมีอะไรรึเปล่า” คิ้วเข้มเรียวยาวขมวดขึ้นเป็นปมเล็กน้อย

          “มี..มีค่ะนาย นิดมีบางอย่างอยากให้คุณช่วยหน่อยค่ะ”

          “มีอะไรเหรอครับ ว่ามาได้เลย ผมรอฟังอยู่”

          เธอตั้งสติอยู่ครู่เพื่อเรียกความมั่นใจ เงินหนึ่งแสนบาทมันไม่ใช่น้อยๆ เลยนะ เธอลอบกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ก่อนจะเปล่งคำพูดคำนั้นออกมาได้

          “คือนิดต้องการยืมเงินคุณสักหนึ่งแสนบาทค่ะ คุณกิตติจะให้นิดยืมได้หรือเปล่าคะ”

          คิ้วเข้มขมวดขึ้นเป็นปมอีกครั้งพร้อมคำถาม “หนึ่งแสนบาท นิดจะเอาไปทำอะไรเหรอครับพอจะบอกเหตุผลผมได้ไหม”

          “ได้ค่ะนาย คือพอดีนิดเกิดอุบัติเหตุนิดหน่อยต้องจ่ายค่าเสียหายเป็นเงินหนึ่งแสนบาท แล้วนิดจำเป็นต้องใช้เงินพรุ่งนี้แล้วอะค่ะ”

          “เกิดเรื่องขึ้นเมื่อไหร่เหรอครับ”

          “เมื่ออาทิตย์ที่แล้วค่ะ นิดนัดตำรวจจะจ่ายกันวันพรุ่งนี้ คุณกิตติพอจะช่วยนิดได้มั้ยคะ จะคิดดอกเบี้ยเท่าไหร่ก็ได้นิดยอมจ่ายทั้งนั้น ช่วยนิดด้วยนะคะคุณกิตติ” เสียงเธอเครือสั่นขึ้นนิดๆ คล้ายกำลังจะร้องไห้

          “ใจเย็นๆ ก่อนครับนิด หนึ่งแสนบาทสำหรับนิดผมให้ได้สบายมาก แต่ผมไม่ได้ให้เปล่านะครับ”

          “ค่ะ..นิดเข้าใจค่ะ คุณกิตติจะคิดดอกเบี้ยนิดเท่าไหร่ล่ะคะ”

          “ผมคิดดอกแพงนะ นิดจะสู้ไหวมั้ย”

          หญิงสาวรีบตอบออกไปอย่างไม่คิดหน้าคิดหลัง “นิดไหวค่ะ เท่าไหร่ก็ได้ นิดยอมจ่ายทั้งนั้น”

          ชายหนุ่มกระตุกยิ้มตรงมุมปาก “ถ้าอย่างนั้นเรามาสัญญากัน ดอกเบี้ยที่ผมต้องการคือตัวคุณ”

          คล้ายโลกกำลังหยุดหมุนในทันที นิดกระพริบตาปริบๆ หลายครั้ง ราวกับว่าสิ่งที่ได้ยินได้ฟังเธอกำลังหูฝาด

          “คุณว่าอะไรนะคะ” เธอถามเขาไปอีกครั้งพร้อมตอบคำถามนั้นเองดังๆ “ตัวนิดเหรอคะ”

          “ครับ..หนึ่งเดือนต่อจากนี้ คุณต้องมาอยู่บ้านผม มาดูแลผมเพื่อล้างหนี้ ถ้าคุณตกลงส่งเลขบัญชีมาเลยครับ ผมจะโอนเงินให้คุณเดี๋ยวนี้” เขารีบฉวยโอกาสเอาไว้ทันทีอย่างไม่รีรอ เพราะเขารอโอกาสแบบนี้มานาน โอกาสที่จะได้ใกล้ชิดกับสาวน้อยแสนหวาน แต่ฝั่งนั้นกลับคิดนานจนเขาแอบใจเสียไปเหมือนกัน “ว่าไงล่ะครับตกลงจะเอาหรือเปล่า”

          “อะ..เอาค่ะ นิดเอาค่ะ คุณกิตติโอนมาให้นิดเลยนะคะ”

          ชายหนุ่มฉีกยิ้มกว้างขึ้นมาอีกครั้งเมื่อได้ยินคำตอบที่เป็นไปตามคาด “โอเคจัดให้ครับ ส่งเลขบัญชีมาแล้วอย่าลืมสัญญาของเรา”

          น้ำเสียงของเขาทำเอาหญิงสาวกรอกตา “นิดไม่ลืมหรอกค่ะ ขอบคุณที่ช่วยนิดนะคะคุณกิตติ”

         “ยินดีครับ”

          หญิงสาวกดวางโทรศัพท์ เพื่อนรีบขยับมาใกล้ๆ

          “ว่าไงนิด คุณกิตติให้ยืมเงินมั้ย”

          “ให้จ้ะ คุณกิตติเขาให้ยืมแต่มีข้อแลกเปลี่ยน”

          “ข้อแลกเปลี่ยนอะไรเหรอนิด” สองสาวเพื่อนสนิทรีบถามออกมาทันที

          หญิงสาวถอนหายใจออกมาหนักๆ ทันทีเมื่อคิดถึงข้อตกลง “ต่อจากนี้ไปหนึ่งเดือน นิดต้องไปอยู่กับเขาเพื่อขัดดอก”

          “ห๊ะ! ขัดดอก! พูดผิดพูดใหม่ได้นะนิด”

          แก้วและศิอุทานออกมา ทั้งสองพูดดังๆ ออกมาพร้อมกัน เพราะไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่ยินได้ฟังว่ามันจะเป็นความจริง

          “นี่เพื่อนฉันต้องใช้ตัวเองขัดดอกให้คุณกิตติอย่างนั้นหรือ แล้วเธอก็ตอบตกลง”

          “ใช่..ฉันตอบตกลง เธอจะให้ฉันทำยังไงระหว่างติดคุกกับต้องไปอยู่กับผู้ชาย เธอคิดว่าควรจะเลือกอย่างไหนล่ะศิ”

          ศศิอมยิ้มกรุ้มกริ่ม “ถ้าเป็นศิ ศิก็เลือกอย่างหลัง คงไม่มีอะไรน่ากลัวหรอกมั้ง เพราะคุณกิตติเขาเป็นคนดี”

          “ใช่นิด..เธอคิดถูกแล้ว เพราะถ้าหากเป็นแก้วแก้วก็เลือกอย่างหลัง”

          “ขอบใจมากจ้ะ ที่เห็นด้วยกับความคิดของนิด นิดหวังว่าคงตัดสินใจไม่ผิดนะ”