Masuk“ยังพอจำเด็กขี้มูกเยิ้มเปื้อนหน้าได้ไหมคะ เด็กที่คุณกรจับมาล้างหน้าทาแป้งให้บ่อย ๆ ”เสียงหวานสั่นเครือลุ้นให้เขาจำเด็กน้อยสามขวบที่เขาเคยช่วยเหลือ พงศกรนิ่วหน้าครุ่นคิดก่อนจะเงยมองหน้าเธออีกครั้ง
“ยายขี้มูกเหรอ”
“ใช่ค่ะ อรคือยายขี้มูก..........”รอยยิ้มหวานผุดขึ้นดวงหน้าสวยดีใจที่เขาจำได้ ส่วนเขานั้นนิ่งมองหน้าสวยกับรอยยิ้มสดใสที่ทำเขาต้องจับจ้องไม่อาจคลาดสายตา
ด้านป้าพวงเห็นพงศกรยืนอยู่กับอิงอรที่ยิ้มหวานอ่อยผู้ชายสุดฤทธิ์ ทำให้ป้าพวงยืนไม่ติดรีบเดินปรี่เข้าไปแทรกกลางระหว่างชายหญิง
“ป้าโทรไปสั่งให้เด็กรับใช้ที่บ้านเตรียมห้องนอนให้คุณกรเรียบร้อยแล้วนะคะ”
“ผมจองโรงแรมไว้แล้วครับ ไม่รบกวนดีกว่า”ชายหนุ่มปฏิเสธไม่อยากกลับไปเหยียบบ้านเก่าที่เต็มไปด้วยความทรงจำทั้งทุกข์และสุข
“รบกวนอะไรกันคะ อีกหน่อยคุณกรต้องเป็นเจ้าของบ้านแทนคุณพ่อ”ป้าพวงลอยหน้าลอยตาพูดแล้วแอบเหล่มองเมียใหม่ของเสี่ย อิงอรรู้ตัวว่าป้าพวงไม่ค่อยชอบเธอจึงหันหลังเดินหนีเข้าไปช่วยลูกน้องจัดเก็บของด้านในศาลา
“ผมไม่ค่อยอยากกลับไปเจอความทรงจำเดิม ๆ”
“โถ.......คุณกรถ้าอย่างนั้นก็รีบกลับเถอะค่ะค่ำแล้วไม่คุ้นเส้นทางมันอันตราย” ป้าพวงเอ่ยด้วยความห่วงใยและอยากกันท่าไม่ให้อิงอรเข้าใกล้ชายหนุ่ม พงศกรพยักหน้ารับหันหลังเดินกลับไปยังรถตัวเอง
ภายในห้องพักโรงแรมขนาดเล็กในเมืองของต่างจังหวัด
พงศกรหลับสนิทด้วยความเหนื่อยล้า ไม่คุ้นชินกับอากาศร้อนที่เมืองไทยพอโดนแอร์เข้าไปก็หลับไม่รู้เรื่อง
“อื้ม...........โอ้ว.........”เสียงครางในลำคอของคนที่หลับตาสนิทกระเส่าไม่ขาดสายภายในห้องพักหากห้องข้าง ๆ ได้ยินคงคิดว่าห้องนี้เป็นห้องของคู่รักที่กำลังร่วมรักกัน แต่นั่นไม่ใช่พงศกรนอนหลับอยู่ในห้องและกำลังฝันหวานว่าได้ร่วมเสพสวาทกับผู้หญิงเรือนร่างเล็กผิวขาวเนียนริมฝีปากจิ้มลิ้มเผยอครางอยู่ใต้ร่างใบหน้าหล่อซุกไซ้ออกแรงร่วมสวาทอย่างหนักหน่วงจนสำเร็จความปรารถนา เมื่อผละออกมองเขาเห็นใบหน้านั้นชัดขึ้นเธอคือ อิงอรเมียใหม่พ่อ ทำให้เขาตกใจผวาตื่นหน้าเครียดหายใจแรง
“เก็บมาฝันว่าได้ไง.........” ใบหน้าหล่อครุ่นคิดกลืนน้ำลายลงคอ กายกำยำยังร้อนรุ่มวาบหวามไม่อยากเชื่อว่าเธอทำให้เขาฝันถึงเพียงเจอหน้ากันแค่ครั้งเดียว
เช้าวันต่อมา
พงศกรผู้ที่ไม่อยากมาบ้านของพ่อที่มีความทรงจำเก่า ๆ วัยเด็ก ในวันนั้นการก้าวออกไปจากบ้านหลังนี้ไม่ง่ายเลยความรักผูกพันที่เขามีต้องมลายหมดสิ้นเพราะความไม่รู้จักพอของพ่อ เขาเกลียดผู้ชายเจ้าชู้มากเมียทำให้เมียหลวงต้องเสียใจ จนตัวเขาเองคบผู้หญิงมากมายแต่ไม่ยอมแต่งงานเพราะต้องมั่นใจว่าผู้หญิงคนนั้นสามารถทำให้เขาหยุดที่เธอได้ซึ่งเขายังไม่เจอผู้หญิงคนนั้น
เท้าแกร่งย่างก้าวเข้ามาในรั้วบ้านสวนร่มรื่นอุดมไปด้วยต้นไม้หลากชนิดเหมือนเดิม เสียงนกร้องแว่วให้ได้ยินตลอดทาง หลังสวนกว้างเป็นบ้านไม้ทรงไทยหลังใหญ่ใต้บ้านเป็นปูนล้อมรอบด้วยกระจกบานพับสลับไม้ พงศกรเดินตรงไปยังบานกระจกฝั่งซ้ายภายในบ้านที่เคยจัดสวนหย่อมเล็ก ๆ มีบ่อเลี้ยงปลาคราฟขนาดใหญ่เมื่อมองออกด้านนอกจะเห็นวิวสวนที่เต็มไปด้วยต้นไม้นานาพันธุ์ราวอยู่ในเทพนิยายซึ่งเป็นมุมโปรดที่เขามานั่งเล่นพักผ่อน เท้าหนาก้าวเดินกระฉับกระเฉงมองลอดกระจกบานเล็กที่คั่นด้วยขอบไม้เข้าไปยังตัวบ้าน
เสียงน้ำกระเพื่อมไหวดังชัด เขาชะเง้อมองดูบ่อปลาคราฟที่อยู่ติดบานกระจก ทันใดที่เห็นบ่อปลาคราฟก็ทำให้ร่างหนาชะงักหยุดนิ่งเหมือนโดนแช่แข็ง นัยน์ตาคมจ้องมองบ่อปลาคราฟซึ่งตอนนี้มีสีเขียวอ่อนถูกเปลี่ยนให้เป็นสระว่ายน้ำเล็ก ๆ สำหรับคนไปเสียแล้ว เรือนร่างบางเปลือยเปล่ากำลังนั่งแช่น้ำเนินอกและใบหน้าโผล่บนผิวน้ำ ด้วยน้ำที่ใสเขาสามารถมองเห็นทรวดทรงด้านล่างได้อย่างชัดเจนมือเรียววักน้ำลูบไล้ผิวกายขาวนวลเนียนอย่างสบายใจ
พงศกรจ้องมองหลงใหลเรือนร่างเล็กทรวดทรงหน้าอกอวบอิ่มเอวคอดสะโพกผายเย้ายวนน่าสัมผัส ชายหนุ่มกลืนน้ำลายฝืดไปหลายอึกไล่มองเรือนร่างหญิงสาวค่อย ๆ เคลื่อนสายตาขึ้นไปยังลำคอเรียวระหงและหยุดที่ใบหน้าสวยหวานของเมียใหม่พ่อ อิงอรหลับตาพริ้มวักน้ำเข้าอุ้งมือยกขึ้นเทบนแก้มใสให้สายน้ำไหลลงไปเรื่อย ๆ จากใบหน้าเคลื่อนลงลำคอและผิวกายเนินหน้าอก พงศกรยืนมองสายน้ำที่ไหลลงหน้าอกอวบอย่างเคลิบเคลิ้ม กายแกร่งร้อนวูบวาบมวลท้องน้อยหายใจหอบแรงอยากกระสันเกินต้านทาน
เปลือกตาสวยลืมขึ้น มือบางเอามือวาดน้ำก่อนจะมองออกนอกหน้าต่างเห็นพงศกรกำลังยืนจ้องหน้าอกเปลือยเปล่าของเธอตาเป็นมัน อิงอรนิ่งงันมองใบหน้าหล่อเหลาของชายที่เคยแอบรักมาตั้งแต่เล็ก สายตาคมเคลื่อนมองขึ้นใบหน้าสวยหวานอีกครั้งและเห็นว่าเธอกำลังมองจ้องกลับมา เขากระตุกตัวจะหลบไม่อยากให้เธอรู้ว่าเขาแอบดูอยู่แต่ก็คิดได้ว่าเขาถูกจับได้และคงหนีไม่ทันเสียแล้ว สายตาคมจึงจ้องมองตาหญิงสาวที่จ้องตาเขากลับอย่างท้าทาย
หลายเดือนต่อมา อิงอรนั่งลูบท้องที่โตขึ้นคราวนี้ได้ลูกสาวสมใจหลังจากคลอดลูกมาเป็นผู้ชายสามคน พงศกรกำลังวิ่งเล่นเตะฟุตบอลกับลูกชายทั้งสามที่ช่วงวัยไม่ห่างกันเขาและเธอหวังสร้างครอบครัวที่อบอุ่นเต็มไปด้วยลูกหลานในยามชราเพราะเขาและเธอในตอนนี้ไม่มีญาติพี่น้องมีเพียงกันและกันเท่านั้น“จดหมายนายท่านค่ะ” แม่บ้านยื่นซองเอกสารให้นายหญิง มือเรียวรับเอกสารนั่นมาดูที่หน้าซองเป็นที่อยู่ของประเทศไทยทำให้แปลกใจว่ามีใครส่งจดหมายมาให้เพราะเดี่ยวนี้มักจะส่งอีเมล์ให้กันมากกว่า พงศกรวิ่งเล่นกับลูกจนเหนื่อยปล่อยให้ลูกวิ่งเล่นกันเองแล้วเดินหืดหอบมานั่งบนเก้าอี้ไม้ข้างภรรยา“จดหมายของคุณค่ะ”“สำนักทนายความ......มีเรื่องอะไรกันอีก......”คิ้วเข้มขมวดปมน้ำเสียงเครียดกังวลใจเรื่องทรัพย์สินที่ไม่จบสิ้นสักที“อาจไม่มีอะไรก็ได้นะคะ”อิงอรแตะไหล่สามีเบา ๆ รู้ว่าเขาจะไม่สบายใจทุกครั้งที่มีเรื่องเกี่ยวกับทรัพย์สิน พงศกรหันมาพยักหน้าเนือย ๆ ถอนหายใจก
เวลาบ่ายสามโมงตรงที่ห้องรับแขก แม่พิมนั่งอ่านเงื่อนไขที่อิงอรเสนอพร้อมกับทีมทนายก่อนจรดปลายปากกาเซ็นต์ยอมรับข้อตกลงทั้งหมดเมื่อทุกอย่างเสร็จสิ้นเงินจำนวนยี่สิบล้านก็เข้าบัญชีของแม่พิมทันที แม่พิมดูข้อความแจ้งเตือนแล้วยิ้มพอใจ ลุกขึ้นหยิบกระเป๋าลากข้างกายเตรียมตัวเดินทางหนีออกต่างประเทศก่อนที่ญาติ ๆ จะซักทอดมาถึง พงศกรนั่งมองแม่ที่เดินหันหลังจากไปไม่มีคำร่ำลาแต่เขานั้นทนไม่ไหววิ่งตามไปหาแม่ที่กำลังจะขึ้นรถตู้เดินทางไปสนามบิน“แม่ครับ”พงศกรเอ่ยเรียกแม่แล้วชะงักหยุดเมื่อเห็นสีหน้าแววตาขุ่นเคืองของแม่“ในที่สุดเมียแกก็ได้สมบัติทั้งหมด แกเลือกมันก็จะมีแต่ฉิบหาย หลังวันนี้ไปแม่ปกป้องแกไม่ได้ ระวังตัวไว้ให้ดีเมื่อไหร่ที่มันผลาญทุกอย่างไปจนหมดมันจะเฉดหัวแกทิ้ง ถ้าถึงวันนั้นอย่าหวังมาพึ่งแม่อีก........เราสองคนตัดขาดกันตั้งแต่วันนี้!”แม่พิมเสียงแข็งตาขวางด้วยความโกรธแค้นลูกชายที่โง่ให้ผู้หญิงหลอกจนหมดตัว พงศกรนิ่งงันพยายามให้เรื่องจบลงด้วยดีแต่ดูเหมือนแม่ยังไม่พอใจกับสิ่งที่ได้ไ
“ไอ้ทรมันทำเกินหน้าที่พวกเราไม่ได้อยากให้กรตายแค่อยากแบ่งสมบัตินิด ๆ หน่อย ๆ เอง ”อานุมองอ้อนวอน“ไอ้ทรมันเป็นคนยิง อาไม่ได้ทำอะไรหลานเลยนะ”อาน้องร้องไห้สะอึกสะอื้นขอความเห็นใจ“พวกกูไม่ได้ทำ มีหลักฐานอะไรมาเอาผิดพวกกู”ลุงทรเสียงแข็งมองตาขวาง อิงอรแสยะยิ้มชูเครื่องอัดเสียง“แค่คลิปเสียงกับวงจรปิดจับพวกแกเข้าคุกได้หลายปี” หน้าสวยเชิดขึ้นจองหองสะใจ พวกมันทำให้เธอเสียลูกทุกคนต้องชดใช้ อาณี อาน้อง ลุงทร โกรธเกรี้ยวจ้องอิงอรตาเขม็งก่อนจะโดนตำรวจพาออกไปจากห้องรับแขก ลูก ๆ ของอาณี อาน้อง อานุร้องไห้ระงมเดินเข้ามาใกล้พงศกร คุกเข่ายกมือไหว้ขอร้องไม่ให้เอาเรื่องพ่อแม่ทั้งน้ำตา พงศกรขอบตาร้อนผ่าวสงสารน้อง ๆ จับใจมือหนากำแน่นพยายามไม่ใจอ่อน“พี่ไม่ใช่คนตัดสิน หลังจากนี้ต้องขึ้นอยู่กับกระบวนการของศาล....”พงศกรหน้าเครียดค่อย ๆ ถอยหลังเดินหนีน้อง ๆ ที่ร้องไห้อ้อนวอนเสียงดัง แม่พิมเหลือบมองหลาน ๆ แล้วกระตุกยิ้มแสร้งทำสะอึกสะอื้นกลั้นน้ำตาเดินตามลูกชายออกไป
ญาติ ๆ มองหน้ากันเหลอหลาไม่คิดว่าพี่ชายยอมคุกเข่าอ้อนวอนอดีตเมียเพื่อรั้งให้ลูกอยู่ด้วย พงศกรตัวชาวาบนิ่งอึ้งน้ำตาไหลขาแกร่งแทบไร้เรี่ยวแรงจะยืนอิงอรเข้าไปประคองเขาอย่างเห็นใจ“ผมเลือกแม่เพราะเห็นแม่โดนพ่อทำร้ายใจด้วยการมีผู้หญิงอื่น ผมสงสารเลยเลือกอยู่กับแม่....”เสียงทุ้มสั่นเครือปวดหัวใจที่เขาเคยคิดมาตลอดว่าพ่อไม่เคยรักนั่นไม่ใช่เลย“โถกร..........ลูกรัก แม่ไม่ได้รักพ่อแก แม่รักเงิน ตอนแบ่งสินสมรสแม่ได้มาเยอะและนั้นความสุขของแม่ คนที่น่าสงสารน่ะคือพ่อแกที่ตายไปโน่น......”แม่พิมยกยิ้มเยาะสีหน้ายียวนสะใจ“แกมันอีงูพิษ ชั่วเสมอต้นเสมอปลาย”อาณีฉุนจัดตะโกนต่อว่าทางด้านหลัง ญาติ ๆ จ้องมองแม่พิมอย่างเอาเรื่องแต่แม่พิมไม่สนเธอนวยนาดเชิดหน้าเย้ยอาณี“ฉันชั่วแบบเปิดเผย ดีกว่าพวกแกชั่วระยำลับหลัง!”แม่พิมจ้องหน้าท้าทายแล้วยิ้มเหยียด ลุงทรร้อนตัวรีบกระชากข้อมือแม่พิมกระชากออก“หุบปาก!”ลุงทรเสียงแข็งจ้องหน้าราวจะกินเลือดกินเนื้อ แม่พิมหน้าตาขึงขังเบะปากแสดงออกชัดว่ารังเกียจ
ริมฝีปากบางเผยอออกเคลื่อนเข้าใกล้ริมฝีปากหนาประทับจูบกันอ่อนโยนนุ่มนวล ร่างหนาย่อตัวลงช้อนอุ้มหญิงคนรักไว้ในอ้อมกอดมอบจูบดูดดื่มให้กันและกันเท้าหนาก้าวขึ้นบันไดไปยังรังรักเพื่อพยายามมีลูกอีกครั้ง........เงาตะครุ่มหลังห้องครัวที่แอบเฝ้ามองพงศกรกับอิงอรค่อย ๆ ถอยหลังหายไปในความมืด ณ บ้านหลังใหญ่กลางสวน สามวันหลังเกิดเหตุลอบยิงครั้งที่สอง ทนายของตระกูลและญาติพี่น้องมารวมตัวกันที่ห้องรับแขก เสียงสนทนาดังเจี๊ยวจ๊าวต่างตื่นเต้นว่าวันนี้พงศกรนัดมาเพื่อแบ่งมรดกให้หรือไม่เพราะก่อนหน้านี้ได้แบ่งเงินให้ญาติ ๆ ครอบครัวละสิบล้าน ด้านทนายของตระกูลนั่งคิ้วขมวดไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นพงศกรถึงโทรหาเมื่อเช้าว่าให้เข้ามาที่บ้านวันนี้ด่วน แม่พิมนั่งไขว่ห้างกอดอกตาขวางมองเหล่าญาติที่ลุ้นกันนั่งแทบไม่ติดเพราะอยากได้ส่วนแบ่งสมบัติที่ควรเป็นของพงศกรกับแม่พิม ภายในห้องนอนของอิงอร พงศกรโอบกอดอิงอรให้กำลังใจซึ่งกันและกันก่อนจะผละออกเตรียมตัวลงไปยัง
อิงอรขับรถหรูไปเรื่อย ๆ พูดคุยแลกเปลี่ยนความเห็นกับฝนและป้าถึงความเป็นไปได้ว่าใครมีผลประโยชน์กับการตายของพงศกร นั่นก็ไม่มีใครเลยนอกจากแม่พิมคนเดียว อิงอรยังแคลงใจคนเป็นแม่คิดจะฆ่าลูกได้ลงคอจริง ๆ อย่างนั้นเหรอและคิดด้วยว่าแม่พิมมีเหตุผลอะไรที่ต้องทำร้ายลูกตัวเอง หากเป็นเรื่องต้องการสมบัติแค่แม่พิมเอ่ยปากพงศกรก็พร้อมเซ็นต์ให้โดยไม่ลังเลอยู่แล้ว..... สายตาหวานมองถนนเส้นยาวครุ่นคิดอย่างหนักเสียงโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าดังขึ้นร่างบางสะดุ้งมองหน้าจอมอนิเตอร์เป็นสายเข้าจากพงศกร มือเรียวกดรับโทรศัพท์บนหน้าจอดิจิตอลของรถหรูที่เชื่อมต่อไว้เสียงปลายสายดังขึ้นภายในรถ“ค่ะคุณกร”“ผมโดนดักยิง....”เสียงทุ้มมีความสั่นในน้ำเสียง สายตาหวานเบิกโพลงตกใจรีบเบี่ยงจอดรถข้างทาง“เป็นไงบ้าง! มันตามอยู่เหรอ”อิงอรเอ่ยถามใจเต้นรัวด้วยความเป็นห่วง“ผมไม่เป็นอะไร มันยิงพลาดผมขับรถเสียหลักลงข้างทางแล้วมันก็หนีไป”“คุณอยู่ที่ไหน!”ร่างบางถอนหายใจโล่งอกฟังสถานที่ ๆ เขาอยู่ตอนนี้
พงศกรอุ้มหญิงสาวมาหยุดที่ห้องนอนใหญ่ของท่านอำนาจ อิงอรบอกว่าไม่ใช่ห้องนี้ห้องของเธออยู่ถัดไปอีกสองห้อง ชายหนุ่มขมวดคิ้วอุ้มพาอิงอรไปส่งที่ห้องนอน“ทำไมไม่นอนห้องคุณพ่อ”“บางคืนท่านจะเรียกเมียอื่นขึ้นมา”“จดทะเบียนกันแล้วผมคิดว่าคุณพ่อจะมีแค่คุณ........”เขาเหลือบมองหญิงสาวในอ้อมกอดเธอหลุบตาลงต่ำไ
หลังสวดศพแขกที่มาร่วมงานต่างแยกย้ายกันกลับ พงศกรเดินลิ่วไปที่รถเพื่อกลับไปพักที่โรงแรม ระหว่างทางเดินเขาเห็นอิงอรนั่งอยู่บนเก้าอี้ใกล้ศาลาโน้มลงก้มดูข้อเท้ามีผู้ชายคนหนึ่งนั่งยอง ๆ จับที่ข้อเท้าของหญิงสาว พงศกรจ้องมองด้วยความขุ่นเคืองออกอาการหงุดหงิด ทันใดนั้นเขาก็นึกบางอย่างขึ้นมาได้เลยเดิ
ร่างหนาสะท้านแม้เพียงมองหน้าสวยที่มองตอบไม่หลบสายตา กายหนาร้อนรุ่มแม้ยังไม่ได้สัมผัสเสน่ห์เย้ายวนตรงหน้าทำให้เขาไม่อาจห้ามใจ มือหนาค่อย ๆ เปิดหน้าต่างกระจกบานพับที่ช้า ๆ เดินย่างกรายเข้ามาใกล้ริมขอบสระสายตายังไม่ละจากหญิงสาว หน้าสวยเชิดขึ้นยันตัวลุกขึ้นยืนสภาพเปลือยเปล่าเผยส่วนเว้าส่วนโค้งชัดเจนข
ณ วัดแห่งหนึ่ง ในงานศพของผู้มีอิทธิพลของจังหวัด ชายหนุ่มผิวขาวคิ้วเข้มตาคมใบหน้าได้รูปหล่อเทียบดาราดัง ร่างสูงโปร่งเดินเข้ามาในงานศพเหมือนไม่ได้มาอาลัยแต่มาเดินแบบเสียมากกว่าการแต่งกายเสื้อยืดกางเกงยีนส์ของเขากับบุคลิกภาพที่ดูดี ทำให้แขกในงานหันมองเป็นตาเดียวกัน พงศกรจุดธูปไหว้ศพแล้วเด







