INICIAR SESIÓNCompartir
ตอนที่ 10
Fecha de publicación:
2026-04-21 10:34:46"จับไว้"สิ้นคำสั่งคนชุดดำต่างกรูเข้ารุมคนที่ยืนยังเซจนมิด หมอเกรย์ถอนหายใจเฮือกอีกครั้งเมื่อเห็นว่าคนที่ดิ้นอยู่ในกลุ่มคนชุดดำขยับไม่ได้แล้ว
"เจโล หมอฉีดยาชาให้นะ"จบปรโยคหมอก็ฉีดยาเข้ากล้ามเนื้อแขนทันที สิ่งที่ตามมาเพียงห้านาทีคือเจโลที่ชาไปทั่วร่างไม่สามารถขยับได้อีก
"หมอออ ทามมมอาาารายยย"เขาไม่รู้ซักนิดว่าน้ำเสียงที่พูดยานขนาดไหน
"เอาน่าคุณจะสบายขึ้น"หมอเกรย์ยิ้มให้ หันมามองคนมาใหม่ที่ยืนเอาสองมือล้วงกระเป๋าท่าทางสบายใจ
"ไง มีแรงแต่เช้าเลย พวกนายเอาเขาขึ้นไปไว้ที่ห้องฉัน"เกรย์เลิกคิ้วเมื่อได้ยินคำสั่ง
"จะเอาของที่สั่งไว้เดี๋ยวนี้"
"เฮ้ริคกี้ ใจเย็นก่อนเถอะ รอให้เขาฟื้นตัวมากกว่านี้ดีกว่า"
"ไม่ล่ะผมอยากได้เลย อันที่จริงเขาก็แค่อ่อนเพลียไม่ใช่หรือไง"
"เห้อ ตามใจ งั้นเดี๋ยวผมจัดให้ แต่ระวังหน่อยนะ ร่างกายอ่อนแอแบบนั้นน่ะ"
"เอาน่า หมอไม่เชื่อใจผมหรือไง"
"หึหึ คาสโนว่าตัวพ่ออย่างคุณมีหรือผมจะไม่เชื่อใจ แต่ผมกลัวเด็กใจนั่นมากกว่า"
"เรื่องเล็ก"อีริคยักไหล่แล้วเดินจากไปทิ้งให้เกรย์ส่ายหน้าไปมา เอาจริงเถอะตั้งแต่เขาเลี้ยงดูริคมามีเพียงครั้งนี้เท่านั้นที่อีริคเริ่มมีปฏิกริยากับผู้อื่น นอกนั้นเขาไม่เคยแสดงอาการเช่นนี้เลย แม้กระทั่งผู้หญิงที่น่าสงสาร
"ร่างที่ชาจนขยับไม่ได้ถูกวางเอาไว้นเตียงในห้องนอนหรู ผ้าม่านถูกรูดเปิดออกจนสว่างจ้าไปทั่วห้อง ไอ้บลูโน่ที่เดินตามนายมันเข้ามาในห้องกระโดขึ้นเตียงแล้วไปนอนหมอบข้างๆ
"ไอ้หมาไร้ปแระโยนช์ เป็นความผิดกูเองที่ไม่สอนมันกัดคน"เจโลนึกโมโหตัวเองในใจ ตัวใหญ่ซะเปล่าได้แต่เห่า ทุกคนที่ยืนเฝ้ามีแผลคนละเล็กละน้อย รอยข่วนบ้างรอยกัดบ้างผมเฝ้ายุ่งเหยิงจนหมดสภาพบอดี้การ์ดระดับเกรดเอ
"พวกนายออกไปได้"อีริคสั่งคนให้อกไปจากห้อง เจโลมองคนที่เข้ามาใหม่ด้วยความโกรธ ไอ้หมอนี่ขนาดอยู่บ้านมันยังใส่สูทผูกไทป์ ไม่อึดอัดหรือไงวะ ในมือของมันถือถาดอะไรซักอย่าง มีทั้งขวดยา และซองยา แถมมีไซริงค์อีกอันด้วย หรือมันจะฉีดยาให้เขาอีก เขาพยายามขยับตัวแต่ไร้ผล
"กลัวเหรอ"อีริคเดินมานั่งข้างเตียงมองคนที่พยายามดิ้นหนี
"เอ๊านอกจากไม่สบายแล้วเป็นใบ้ด้วยแฮะ"
"ไป!"
"ไปไหนล่ะ นี่ห้องฉัน"อีริคไขว้ห้างแกว่งขาไปมาด้วยความสบายใจ มองสำรวจคนที่นอนอยู่ ใบหน้าซีดๆเริ่มมีสีเพราะความเหนื่อย และมีรอยขีดข่วนจากการต่อยตีเมื่อครู่ ร่างกายที่ผอมลงจากการเจอกันครั้งแรกดูบอบช้ำไปมา ข้อมือสองข้างที่ถูกพันด้วยผ้ากอสมีเลือดซึมเล็กน้อย
"ไหนดูข้อมือหน่อย"อีริคคว้าข้อมือขึ้นมาดูแล้วค่อยแกะผ้าพันแผลออกช้าๆก่อนจะเปลี่ยนผ้าให้ใหม่
"เจ ฉันมีเรื่องจะคุยกับนาย คุยกับดีๆแบบอารยชนเค้าคุยกัน"อีคิรละสายตาจากข้อมือเจโลแล้วมองหน้าคนที่นอนอยู่
"นายจะไม่พูดก็ได้นะ แค่ฟังฉันก็พอ นายก็รู้ว่าฉันเป็นมาเฟีย"
"เหอะ"เจโลกระแทกเสียง หูยังผึ่งฟังว่าอีริคจะว่าอะไร
"แล้วแต่นายเลยเจโล ทีนี้ฉันต้องทำงานหนักมาก เรื่องยาเสพติดไม่มีอยู่ในหัวฉันเกลียดที่สุดโดยเฉพาะเรื่องนี้ ส่วนเรื่องอื่นฉันหลีกเลี่ยงไม่ได้ เพราะคนที่พึ่งพาฉันมีไม่น้อย การเป็นมาเฟียไม่ได้ทำเรื่องเลวร้ายเสมอไป แปลกตรงไหนที่ฉันรวยและมีผู้คนเข้ามาน้อมน้อมแก่ฉัน"
"ไอ้หลงตัวเอง"ยาชาที่หมอให้ใกล้หมดฤิทธิ์ทำให้เขาตอบโตได้บ้างเพียงแต่ร่างกายยังไม่มีแรงเท่านั้น
"นายอยากรู้หรือเปล่าล่ะว่าวันๆมาเฟียอย่างฉันทำิอะไรบ้าง"
"ไม่ใช่เมียจะอยากรู้ไปทำไมวะ"อีริคนับหนึ่งถึงสิบในใจ ก่อนจะทำหูทวนลมกับประโยคนั้น
"นายนี่นะ"เขาเขี้ยวฟันด้วยความโมโห
"เอาล่ะๆช่างมันเถอะ แต่ว่าเรื่องที่ฉันอยากให้นายเป็นสายน่ะ มันเกี่ยวกับผลประโยชน์บ้านเมืองของเรานะ"
"พวกกูเกี่ยวแต่มึงไม่เกี่ยว เชี่ย!"อีรคิทนไม่ไหวฟาดฝ่ามือลงบนสะโพกที่นอนคะแคงอยู่จนได้ยินเสียงเพี๊ยะ
"เป็นลูกเป็นหลานจะตบให้ฟันร่วง"เขาขู่
"แล้วกูต้องแคร์มึงป่าวล่ะ"อีริคยกยิ้มมุมปาก
"อ้อเรื่องแคร์ไม่แคร์นี่มันต่อจากนี้ล่ะ มาๆทำแผลก่อน"อีริคผิวปากอย่างอารมณ์ดีระหว่างทำแผลให้เจโล
"ไม่ต้อง"
"เอาน่าเด็กดี"เขายังฮัมเพลงที่ทำนองเพี้ยนๆไปเรื่อยๆ จนครบทั้งสองข้าง
"นายว่า....ถ้านายมีใครซักคนแบบมีผัวอะไรแบบนี้ นายจะเห็นแก่เค้าหรือเปล่า"
"ผัวพ่อง"
"ไม่สิ ผัวลูกนี่แหละ"
"ไอ้อีริค มึงคิดเหี้ยๆอะไรในหัวอีกแล้ววะ"เจโลตวาดชักเริ่มใจคอไม่ดีกับสายตาวิบวับนั่น พยายามจะขยับตัวออกห่างแต่ทำไม่ได้
"คิดอะไร มึงจะมารู้ดีกว่ากูเองได้ไง"
"กูไม่ไว้ใจสายตามึงเถอะ เรื่องเหี้ยๆนี่ไม่มีใครเกิน"
"แหมรู้ใจซะด้วย"อีริคจับเจโลที่ยังไม่มีแรงให้นอนหงาย มองนิ่งๆครู่ใหญ่ แล้วใช้มือลูบตามขอบเสื้อเชิ๊ตของเจโล
"อะไร มึงคิดจะทำอะไรวะ ปล่อยกูนะเว้ย"อีริคไม่ตอบแต่หันไปหยิบเข็มฉีดยาขึ้นมาชูระดับสายตา แล้วกดปลายไซริงค์เพื่อไล่ลมออก เจโลหัวใจหล่นไปอยู่ตาตุ่มเมื่อเห็นมัน เพราะไม่รู้ว่าอีริคกำลังตั้งใจจะทำอะไร
Último capítulo
ปลดล็อกหัวใจนายมาเฟีย ตอนที่ 28
"เขาไม่ใช่คนของคุณริกกี้ เขาเป็นเมียอเล็กซ์ คนนี้ต่างหากที่คุณจะต้องใส่ใจ ถามตัวเองให้รอบคอบว่าทำไมคนๆนี้ถึงได้อยู่ในห้องของคุณ ห้องที่แม้แต่เฟยยังไม่ได้เข้ามาเหยียบมันทั้งที่เมื่อก่อนเขาสำคัญกับคุณมากขนาดไหนใจคุณเองก็รู้ดี ใครที่คุณยอมอ่อนข้อให้มากมายทั้งที่ไม่เคยอ่อนข้อให้ใคร บางครั้งบางสิ่งบางอย่างก็อย่าใช้สมองหากต้องใช้ตรงนี้ต่างหากล่ะคิดมัน"เกรย์จิ้มไปที่อกด้านซ้ายของอีริคเบาๆ"บางทีผมควรปรึกษาเรื่องนี้กำคนที่เชี่ยวชาญมากกว่าจริงมั๊ย"อีริคยกยิ้มมุมปากปล่อยให้สายเรียกเขาสั่นอยู่แบบนั้น เกรย์หัวเราะเบาๆแล้วเตรียมเดินออกจากห้องไป"เกรย์"อีริคเรียกชื่ออีกครั้ง"ขอบคุณครับ""บอกแล้วไงคุณไม่จำเป็นต้องขอบคุณ"เกรย์โบกมือแล้วเดินจากไปทิ้งให้อีริคยืนมองแสงสว่างจากหน้าจอที่สั่นถี่ๆไม่หยุดด้วยสายตาที่ใครก็อ่านไม่ออกว่าเจ้าตัวกำลังคิดอะไรอยู่กันแน่ เขาเดินกลับไปหาคนที่หลับอยู่บนเตียงปิดโทรศัพท์ที่สั่นรัววางไว้ที่โต๊ะข้างหัวเตียง ก้มลงมองหน้าคนที่หลับสบายด้วยสายตาอ่อนโยนลงเล็กน้อยก่อนจะหมุนตัวเดินไปห้องน้ำ สายน้ำจากเรนชาวเวอร์ไหลลงปะทะใบหน้าคมที่หลับตารองรับอยู่ ร่างเปลือยเปล่าที่ยังมีรอยข่วนจ
ปลดล็อกหัวใจนายมาเฟีย ตอนที่ 27
เขาหงุดหงิดจนอยากจะหาทางระบายด้วยการทำร้ายใครซักคนจนปางตาย แต่ก็ทำไม่ได้ ใบหน้าเย็นชาจนไม่มีใครกล้าสบตาด้วย เดินตัวตรงเข้าไปในบ้าน ปล่อยให้เหล่าลูกน้องทั้งหลายยืนใจหายใจคว่ำ เพราะกลัวว่าทำอะไรผิดไปนิดหนึ่งคงหมายถึงชีวิตแน่ๆ เขาทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟา ใบหน้าหล่อเหลาหงายเงยไปตามศรีษะที่ทอดลงบนพนักพิง หลับตาอย่างคนใช้ความคิด ท่ามกลางเงาเลือนลางจากแสงไฟสีส้มซ่อนผนังที่ส่องสว่างไม่มากนัก ร่างสูงใหญ่ที่นอนหงายพิงพนักอยู่แบบนั้นนิ่งนานราวกับรูปปั้นโดดเดี่ยวลำพัง เขานั่งนิ่งอยู่แบบนั้น จนไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหน กระทั่งได้ยินเสียงฝีเท้ามาหยุดอยู่ใกล้ๆ เขาเปิดเปลือกตาขึ้นมองไม่ได้เปล่งเสียงพูดหากใช้สายตาซักถาม"เรียบร้อยครับ""อืม""นี่จะเช้าแล้วผมว่าขึ้นไปพักด้านบนเถอะครับ"นานครั้งที่ทอมจะใช้น้ำเสียงปลอบประโลมผู้เป็นนายแบบนี้"ฉัน.."ทอมยิ้มน้อยๆ"อย่าพูดเลยครับ เรายังไม่รู้จุดประสงค์ของเขา คนแบบเฟยเรารู้ๆกันอยู่ถ้าอยากชนะ เจ้านายจะต้องไม่แสดงท่าทีอะไรให้เขาเห็นเด็ดขาด""ฉันเหนื่อย""แล้วมันจะผ่านพ้นไปครับ เจ้านายผ่านมันมาได้ครั้งนี้มันก็จะเป็นแบบนั้น ผมว่าอย่าไปใส่ใจดีกว่า""ขอให้เป็นแบบนั้นเ
ปลดล็อกหัวใจนายมาเฟีย ตอนที่ 26
หยิบเอามือถือขึ้นมากวาดสายตาอ่านข่าวที่คอยอัพเดทให้ในแต่ละวัน ใช้เวลาเพียงไม่นานคนที่เขารอก็เดินผ่านประตูอัตโนมัติเข้ามา ร่างสูงโปร่งอยู่ในสูทสีขาวทั้งตัวเสื้อโค้ตที่ใส่อยู่ก็ไม่เว้นว่าง เส้นผมตามสีแฟชั่นเด่นมาแต่ไกล"มาแล้วครับเจ้านาย"เขาทำเสียงรับรู้อยู่ในลำคอโดยไม่เงยหน้าขึ้นมองกระทั่งรองเท้าหนังสีขาวแบรนด์หรูราคาแพงมาหยุดยืนตรงหน้า"ไม่คิดจะเงยหน้าขึ้นมามองกันหน่อยหรือไง"น้ำเสียงนุ่มที่เอ่ยทักก่อนทำให้เขาวางโทรศัพท์มือถือลงข้างตัว"สวัสดีเฟย"ใบหน้าเรียวปากสีแดงสดกับดวงตาสีฟ้างดงามก้มลงทำให้ใบหน้าของคนทั้งคู่เสมอกัน"ห่างเหินชะมัด"น้ำเสียงนุ่มหยอกเย้าเขามือเรียวงดงามเอื้อมมาแตะไหล่เขาเบาๆ"คิดถึง"ใบหน้าที่เคยเฉยชาปรากฏอาการเพียงแค่เสียววินาทีแล้วกลับเป็นเฉยชาเหมือนเดิม"มาเพื่อจะเอ่ยทักแค่นั้นหรือ ถ้าอย่างนั้นก็ไม่น่าจะลำบากถ่อมาถึงนี่ แค่นายโทรคงได้ละมั้ง"เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชืดไร้ความรู้สึก"ไม่เอาน่า ฉันก็แค่อยากมาเยี่ยมน้องชายสามีตัวเองผิดตรงไหน""เหอะ! แล้วแต่นายเลย แล้วอเล็กซ์ล่ะ""ถ้าเขามานายก็คงเห็น นี่ไม่คิดจะกอดต้อนรับพี่สะใภ้นายซักหน่อยเหรอริกกี้"เขาลุกพรวดคว้าข้อมือข
ปลดล็อกหัวใจนายมาเฟีย ตอนที่ 25
เขาดึงมือของเจโลออกด้วยความระมัดระวังแล้วล้มตัวลงนอนด้านข้างยังพื้นที่ว่างข้างๆและถอดเสื้อคลุมออกเหลือเพียงเนื้อตัวเปล่าเปลือย ยังไม่ทันขยับตัวให้นอนสบายกว่าเดิมร่างอุ่นๆก็เบียดซุกเข้ามาใกล้ เขาถอนหายใจเล็กน้อยก่อนที่จะสอดแขนที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเข้าด้านหลังท้ายทอยคนตัวบางกว่า เจโลรู้สึกถึงความอบอุ่นอยู่ใกล้ๆจึงยิ่งซุกตัวเองเข้าเบียดชิดมากขึ้น"จะเบียดอะไรมากนักวะเดี๋ยวก็เสียตัวอีกรอบหรอกมึง"เขาอดบ่นเบาๆไม่ได้ มือเจ้ากรรมยังไม่ยอมฟังคำสั่งโอบกระชับไหล่บางให้เบียดเข้ามาใกล้ตัวเองมากขึ้น ทั้งคู่หลับไปทั้งอย่างนั้น นานแค่ไหนแล้วที่เขาไม่เคยหลับลึกขนาดนี้ มารู้สึกตัวเมื่อมีมือเย็นๆมาแตะถูกแขนเขา สัญชาติญาณสั่งให้เขาคว้าปืน9มม.ที่ซุกอยู่ใต้หมอนออกมาปลดเซฟแล้วจ่อตรงหน้าผากคนที่โน้มตัวเข้าใกล้ใบหน้าตนเอง"เจ้านายครับผมเอง!"ทอมกระซิบเสียงหนัก เขาถอนหายใจเฮือก"เล่นอะไรอยากตายมากหรือไง"เขาดุเสียงเข้ม ความรู้สึกชาหนึบที่แขนข้างซ้ายทำให้เขาต้องก้มลงมองใบหน้าของคนหลับสนิทที่ซุกอยู่ใต้ผ้าหม่ โผล่ให้เห็นเพียงกลุ่มผมสีอ่อน"ขอโทษครับเจ้านาย""กี่โมงแล้ว"เขานิ่วหน้าน้อยๆ"ตอนนี้ตีสามครับผมมีเรื่องด่ว
ปลดล็อกหัวใจนายมาเฟีย ตอนที่ 24
"ผมสั่งแม่ครัวเตรียมอาหารไว้ให้แล้วนะครับ หมอเกรย์บอกว่าคนที่โดนแบบนี้ต้องกินอะไรอ่อนๆแล้วก็น้ำผักผลไม้เยอะๆครับมันช่วยได้"เจ้าตัวบอกแล้วรีบวิ่งออกจากห้องตามเกรย์ไปเหมือนกัน"นับวันชักยิ่งลาม"เขาบ่นขยับตัวลุกขึ้นรู้สึกตึงเสียดแผลที่โดนแก้วแทง ลองบิดตัวไปมาให้หายตึงแล้วถึงเดินกลับเข้าไปในห้องน้ำ เห็นมันนอนหงายเอาหัวหนุนขอบอ่างสองแขนพาดไว้กับขอบสองข้าง เขาเดินเข้าไปหามันเงียบๆ มองสำรวจตัวของมันอีกครั้ง รูปร่างของมันนับว่าดีไม่ได้บึกบึนเห็นกล้ามเป็นมัดๆ แต่ก็ดูมีกล้ามเนื้อสวยงาม ผิวเนื้อของมันขาวละเอียดเนียนมือซึ่งเขารู้ดีในข้อนี้ บาดแผลที่ถูกเขาทำร้ายมีอยู่ไม่น้อย นึกแล้วก็ให้เจ็บแทนยอมรับว่าตอนที่มีอะไรกับมันเขาถึงจุดและอิ่มเอมในรสชาติมากกว่านอนกับคนไหนๆ เขาเดินไปหยุดตรงข้างอ่าง ก้มลงมองหน้ามัน ขนตาที่ทาบปิดเปลือกเปลือกตาขาวนวลนั่นยาวงอนจนอยากเอามือไปแตะเล่น โครงหน้าของมันหล่อแบบแปลกๆ คือมองบางมุมสวยบางมุมก็หล่อดูดีไม่น้อย เขานิ่งไปกับความคิดของตัวเอง ไม่เคยเลยสักครั้งที่เขาจะต้องมานั่งมองคนที่เป็นเบี้ยล่างแบบนี้ เกิดอะไรขึ้นกันแน่ หากจะยอมรับจากใจแล้ว เขาสะดุดตาเจโลตั้งแต่อยู่ในร้านก
ปลดล็อกหัวใจนายมาเฟีย ตอนที่ 23
เขาโอบแขนรอบเอวบางของมันยกขึ้นมานั่งบนเข่าที่ตั้งชั้นสองข้างของตัวเอง แล้วแยกขาออกมันตกใจจนต้องใช้แขนสองข้างจับท่อนแขนของเขาเอาไว้แน่น มันรีบหันมามองหน้าทันที"ทำแบบนี้มันสบายกว่า"เขาแนบแก้มที่กำลังมีไรหนวดเคราเขียวครึ้มเป็นตอกับแผ่นหลังของมัน"เอ่อ ไม่ต้องกูทำเอง""เถียงอีกแล้วมึงไม่เข็ดหรือไง"เขาดุ มันเกร็งตัวจนเห็นแผ่นหลังของมันเกร็งแข็งขึ้น เขาเลยสอดมืออีกข้างลงไปในน้ำ แตะเบาๆกับรอยจีบบวมๆของมัน มันรีบยกสะโพกขึ้นด้วยความเจ็บ"เป็นอะไร"เขาถาม"เจ็บ""อ่อ"เขารับคำแล้วปล่อยมือจากเอวมันไปคว้าเอาออยหลังอาบน้ำมาเทลงบนฝ่ามือก่อนจะมุดลงไปในน้ำใหม่ คราวนี้สอดนิ้วชี้เข้าไปช้าๆ เฝ้าสังเกตุท่าทางจากด้านหลังของมัน เมื่อเห็นไหล่ของมันเกร็งเขาก็หยุดมือ"เจ็บ?""หนะ นิดหน่อย"จบคำมันเขาก็สอดพรวดเข้าไปเร็วๆจนมันร้องลั่น"ขืนช้ามึงจะเจ็บกว่านี้"ไหล่มันสั่นระริกจนเขารู้สึกได้"มันเจ็บมากเหรอวะ"เขาสงสัยเป็นจริงเป็นจัง"มึงลองมาโดนเองมั๊ยล่ะ"มันบอกหอบๆ"ไม่ล่ะไม่ใช่แนวกู""ไอ้เหี้ยนี่ก็ไม่ใช่แนวกูเหมือนกัน"เขายักไหล่ใช้นิ้วชี้ควานไปมาในช่องอุ่นๆของมัน"ขนาดเจ็บมึงยังตอดกูไม่หยุดเลยนะ"เขาแหย่ มันฟาดเลยฝ
ปลดล็อกหัวใจนายมาเฟีย ตอนที่ 8
"สัสเอ้ย อึกจะเอาไง""แบบนี้ค่อยน่าคุยด้วยหน่อย"อีริคพยักหน้าให้ทอมเลื่อนเก้าอี้มาให้เขานั่งตรงหน้าเจโลที่ถูกแขวนอยู่บนอากาศ"กูจะให้มึงเป็นสาย""ไม่เป็น อ๊ากกกกกก"เครื่องช๊อตจี้เข้าที่ท้องเขาอีกครั้งมันชาและเจ็บจนขยับตัวไม่ไหว เขาก้มหน้าลงหอบหายใจแรง"พูดกับกูดีๆ มึงเป็นถึงตำรวจเค้าไม่ฝึกอบรมมึงหร
ปลดล็อกหัวใจนายมาเฟีย ตอนที่ 7
ร่างกายอวบอุ่นที่นั่งคล่อมอยู่บนกลางตัวชายหนุ่มส่งเสียงครางกระเส่าต่างกับคนที่นอนอยู่บนเตียง สองมือสอดประสานอยู่ตรงท้ายทอย ใบหน้านิ่งเฉยราวกับตนเองเป็นแกนให้อีกฝ่ายยึดเอาไว้"ฮ่าาาห์ อืมมมคุณอีริคคะ วิเวียนไม่ไหวแล้วจริงๆค่ะ"ร่างที่ขยับโยกอยู่ด้านบนส่งเสียงแผ่ว"งั้นก็มานี่สิ"เขาจับร่างเล็กพลิกลงอย
ปลดล็อกหัวใจนายมาเฟีย ตอนที่ 6
"ไงเรา มานั่งทำอะไรตรงนี้ล่ะ"อีริคแวะทักบลูโน่ที่ถูกล่ามเอาไว้ตรงบันไดทางขึ้น มันเงยหน้าขึ้นมองเขาตาละห้อย เขาจึงสั่งให้คนปลดเชือกล่ามคอมันส่งให้เขา"ถ้าเหงาก็ไปนอนห้องฉันก็แล้วกัน"มันฟังราวกับเข้าใจพอบอกแบบนั้นจึงลุกตามเตาะแตะเดินขึ้นบันไดตามไปด้วย เขาปล่อยมันนอนอยู่ในห้อง ตัวเองก็สอดตัวเข้าไปในผ้
ปลดล็อกหัวใจนายมาเฟีย ตอนที่ 5
รถเมอซีเดสสีดำค่อยเลี้ยวเข้ามาจดช้าๆตรงหน้าทางขึ้นบันไดของตัวบ้าน รอบบริเวณบ้านล้วนมีคนใส่ชุดสูทสีดำเดินวนรอบๆไปมาคอยตรวจตราความปลอดภัย ภายในบ้านเงียบกริบไร้ผู้คนมีเพียงดวงไฟสีส้มที่ซ่อนไว้แนบเนียนในผนัง เขารอให้ทอมเปิดประตูรถออกแล้วจึงก้าวลงไปช้าๆ ไอ้บลูโน่ที่ถูกจูงมาหากำลังส่ายหางสั้นๆของมันคล้าย
También te puede gustar
ดอกรักของฟาร์ริก(NC25+)
Time To Love32.4K vistasกรง | กาม
ลำเจียก8.6K vistasสาวใช้มาเฟียตาบอด
ceres15.4K vistasหลงกลรัก มาเฟียเถื่อน
MaRich_8.3K vistasจุมพิตเจ้าสาวมาเฟีย
Mamaya Writer736 vistasเพราะฉันคือคุณนายมาเฟีย
肥鸟神/เทพเจ้านกอ้วน153 vistasพลิกบทนางร้ายขอหย่าสามีมาเฟียคลั่งรัก
ญาดาวดี ณ รัตติกาล1.1K vistasต้องเมียเหนือ (IMPRISONED LOVE) เฮียใหญ่
ผีเสื้อกลืนหาง454 vistas
