บทที่7 จูบผีจนน้ำแตก18++

บทที่7

จูบผีจนน้ำแตก18++

บรื้นนนน!!!

กลับมาถึงบ้านพะแพงก็รีบแบกณภัทรขึ้นบ้าน เธอจับเขาเหวี่ยงไปที่เตียงของเขาส่วนเธอกลับไปที่ของตัวเอง ณภัทรไม่มีแรงลุกไปอาบน้ำเขานอนบ่นพึมพำอยู่คนเดียวตามประสาคนเมาซึ่งพะแพงคุ้นชินเป็นอย่างดี

"คุณไปท้ามันคืนนี้มันมาจกพุงคุณแน่!" เธอตะโกนไปบอกเขา

"มาเล๊ยยย ฉ้านไหวอยู่แล้ววว~ อึก! จะปี้ให้รู้จักฮะๆๆ" 

โฮ้ง! โฮ้ง! โบ๋วววววว  โฮ้ง! โฮ้ง! โบ๋ววววว

เสียงหมาหอนอยู่ตรงหน้าบ้านของพะแพง เธอนอนพลิกไปพลิกมาเพราะความกลัวครั้นจะลุกไปเปิดไฟก็ยังไงอยู่ 

"คุณ! ทาปากยัง!" 

ไม่มีเสียงตอบกลับพะแพงจึงหยิบลิปสติกแล้วคลานสี่ขาไปเปิดมุ้งของณภัทร เธอมองไม่เห็นใบหน้าของเขาจึงไม่สามารถจับเขาทาปากได้ 

"คุณ! ลุกมาทาปากก่อน!!" เธอจับหน้าเขาหันมาแล้วคลำหาริมฝีปาก 

"มาแล้วเหรอออ อยากมีเมียเป็นผีมานานแล้วรู้อะเปล่า ฮะๆๆ" ณภัทรพูดอย่างขาดสติพะแพงจึงจัดการเปิดลิปสติกสีแดงแต่ณภัทรก็สะบัดหน้าหนี 

"นี่คุณ!! อย่าดื้อได้ไหม" 

เธอเท้าเอวมองด้วยความหงุดหงิดสุดท้ายก็คิดอะไรทุเรศๆออก เธอจัดการทาปากของตัวเองใหม่อีกครั้งจากนั้นก็ประคองหน้าเขาให้มั่นแล้วประกบจูบปากเขาทันที 

จุ๊บ~ 

ณภัทรลืมตาขึ้นมามองแต่ด้วยฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ทำให้เขาคิดว่าคนตรงหน้าคือผีอีบัวเขาจับเธอพลิกลงมานอนสองแขนล็อกแขนเล็กๆของเธอไว้ 

"ว้ายย!! คุณหนูเอง!!"

"น้องบัว~ อึก! อยากมีผัวจนทนไม่ไหวเลยหรือจ๊ะ มาม๊ะเดี๋ยวพี่ภัทรจะเย็บให้ปิ๊บวมเลย" 

"กรี๊ดดดด!! ไอ้บ้ากาม!!!" 

อุ๊ปส์! 

ปากร้ายถูกประกบจูบอีกครั้งเธอเม้มปากตัวเองไม่ยอมให้เขาสอดลิ้นเข้าไป แต่คนตัวโตมีแรงมหาศาลมากเขากัดปากงับคางจนเธอเผลอปล่อยปากตัวเอง 

ลิ้นร้ายรีบสอดแทรกเข้าไปกวาดเลียหยอกล้อจนพะแพงปรือตามอง เธอกำลังถูกเขาป้อนจูบอย่างดูดดื่ม นี่เป็นครั้งแรกของเธอแม้จะตกใจแต่ก็แอบหวั่นไหวกับรสชาติของเขา 

"อื๊มม~" 

"รู้ไหมว่าพี่ภัทรเย็บเก่งมากนะ แถมจู๋ของพี่ก็ใหญ่มากด้วย" 

จุ๊บ~ 

เขาจูบอีกแล้วแถมครั้งนี้ยังบีบคลึงสองเต้าของพะแพงผ่านเสื้อผ้าและบราสีดำ เธอพยายามดันตัวเขาออกแต่เขาก็แทรกกลางระหว่างขาจนความแข็งขึงขังชนกับเนินสาวที่กำลังมีน้ำเอ่อล้น 

"ผีอะไรนมใหญ่จัง"

"พะ แพง อื๊มมม อะ เอง~ อื๊มม" 

ณภัทรเริ่มซุกไซร้ซอกคอเขาเผลอกัดคอเธอด้วยความหมั่นไส้ พะแพงเริ่มควบคุมตัวเองไม่ได้เธอแอ่นหน้าอกให้เขาถกเสื้อขึ้น คนรู้งานรีบถกเสื้อเธอขึ้นแล้วดูดจุกนมเม็ดเท่าเมล็ดบัว 

"อ๊ะ~" 

"ชอบไหมครับ~ อ๊าา~ นมน้องบัวสู้ลิ้นพี่ภัทรมากก อึก~" 

กางเกงขายาวของพะแพงถูกณภัทรถอดออกเขาจัดการจับสองขาเธออ้าออกจนกว้างแม้ความมืดจะบดบังสายตาแต่ก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคอะไร เขาก้มลงมาจุ๊บเนินสาวลากลิ้นลงมาขยี้ปุ่มกระสัน 

"อ๊ายย~ คะ คุณ~ อื๊มม~" พะแพงแอ่นเอวเร่าๆสู้กลับไปณภัทรจึงส่งนิ้วเข้าไปกระทุ้งสู้ 

ความแน่นของรูสาวทำให้ทั้งสองอิ่มเอมใจ ณภัทรสัมผัสได้ถึงความบริสุทธิ์ส่วนพะแพงก็ได้รู้รสความเสียวซ่านที่เธอไม่เคยพบเจอ 

นิ้วกลางสอดเข้าสอดออกจนพะแพงเริ่มถึงจุดคลายแมกซ์เธอกระตุกตอดนิ้วของณภัทรตุบๆ ณภัทรเองก็ดูดดื่มน้ำหวานจนแห้งเหือด 

เขาคลานขึ้นมามองคนตัวเล็กตาปรือแต่สุดท้ายความเมาก็ทำให้เขาต้องทิ้งตัวลงนอนฟุบลงไปบนตัวของพะแพง 

ด้านพะแพงเธอนอนตัวสั่นเทาเพราะความตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อครู่นี้ เมื่อณภัทรเงียบไปเธอก็ผลักเขานอนลงจากนั้นก็หยิบเสื้อผ้าวิ่งกลับมุ้งตัวเอง 

"ไม่น่าเลยกู! เกือบปิ๊บวมแล้วไหมล่ะ" 

วันต่อมา 

~ระเบิดเวลาาาา ห๊าาาาา~

ณภัทรตื่นขึ้นมาในตอนสายเพราะเสียงหอกระจายข่าวเปิดเพลงดังทั่วหมู่บ้านมันจะดีกว่านี้ถ้าพ่อผู้ใหญ่ไม่ร้องเพลงเอง เสียงแสบแก้วหูจนหมาหอนระงม

"โอ๊ยย~" เขาลุกขึ้นมานั่งมองรอบๆ พะแพงตื่นแล้วที่นอนของเธอถูกเก็บเป็นระเบียบเรียบร้อยส่วนที่นอนของเขาสายมุ้งหลุดไปหนึ่งสาย "สงสัยเมื่อคืนนอนดิ้นไปหน่อย"

เขาลุกขึ้นมาเก็บมุ้งเก็บที่นอนโทรศัพท์ของเขาหล่นอยู่ข้างเตียงแต่บนเตียงของเขาดันมาแพนตี้สีดำถอดบิดเป็นเลขแปด 

"ของใครวะหรือของผี?" 

ณภัทรเก็บมันขึ้นมาดูแล้วพลิกดูตรงเป้ากลิ่นที่ลอยขึ้นมาทำให้ลำยาวในกางเกงขยายใหญ่ขึ้น 

"เชี่ย!! มีคราบน้ำด้วย" 

ณภัทรเริ่มปะติดปะต่อเหตุการณ์เมื่อคืนได้มีผู้หญิงมาจูบและเขาก็จูบตอบลิ้นเขาทำงานหนักมากเพราะต้องสู้กับความเร่าร้อนของผู้หญิงคนนั้น คราบน้ำเป็นดวงบนที่นอนเป็นสิ่งยืนยันว่าเมื่อคืนนี้

เขาเล่นผีสาวแน่นอน 

อาบน้ำเสร็จณภัทรก็รีบลงมาด้านล่างวันนี้ไม่มีคนอยู่เพราะทุกคนไปช่วยงานที่วัดกันหมดเขาจึงทานข้าวและนั่งทำงานต่อเงียบๆ 

สมองลามกก็ฉันคิดถึงแต่เสียงครางหวานที่เขาพอนึกออก ไหนจะจุกนมที่เขาได้ดูดได้ดุน รสชาติน้ำหวานยังติดปากของเขาอยู่เลย 

"ผีเหี้ยอะไร น้ำหวานฉิบหายคืนนี้มาอีกนะกูจะเย็บให้แหกเลย" 

------------------------------

ไอ้ชั่ว!! หมดคำพูดเลย