بيت / โรแมนติก / ปักษา(ภาคชั่วช้า) / 2 –ฉันจะไม่อยู่เป็นของใกล้มือคุณ 1

مشاركة

2 –ฉันจะไม่อยู่เป็นของใกล้มือคุณ 1

last update تاريخ النشر: 2025-01-11 20:19:04

        เฮ้อ!

        จินตนาถอนหายใจออกมาทันทีเมื่อลุงกับหลานออกไปจากห้องพักส่วนตัวของตัวเองแล้ว หล่อนค่อยๆ ขยับกายจะลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัว แต่ก็ต้องบิดหน้าไปมาด้วยความเจ็บปวดกลางร่างสาวของตัวเอง จนต้องนั่งหย่อนเท้าที่ขอบเตียงแล้วมองไปยังประตูห้องน้ำที่เปิดกว้างก่อนจะถอนหายใจอีกครั้งแล้วกัดฟันฝืนความเจ็บปวดกลางร่างลุกขึ้นก้าวเดินไปห้องน้ำช้าๆ

        กว่าจะพาร่างเปราะบางร้าวระบมของตัวเองมาห้องน้ำได้ก็เล่นเอาน้ำตาเล็ด เมื่อเข้ามาในห้องน้ำก็ปิดประตูทรุดนั่งกับพื้นแล้วปล่อยเสียงสะอื้นออกมาเพื่อปลอบโยนตัวเองกับเรื่องที่เกิดขึ้น หล่อนเกลียดเขาแม้ว่าจะมีใจหวั่นไหวไปกับเขาไปมากแล้วก็ตาม แต่เมื่อเขาหักหาญน้ำใจเธอแบบนี้เธอจะไม่อยู่ไม่ทน สิ่งที่เสียไปแล้วก็ให้มันเสียไป

        เมื่อคิดได้ดั้งนั้นก็รีบปาดเช็ดน้ำตาที่เปื้อนสองแก้มออกแล้วหยุดร้องไห้ หล่อนเข้มแข็งมากพอ พ่อกับแม่ของเธอก็มี บ้านของเธอก็มีแล้วทำไมต้องมาทนอยู่กับเจ้านายหื่นที่บุกปล้ำลูกน้องแบบนี้ด้วย อยากจะแจ้งความแต่ก็อาย เพราะคนที่เสียหายคือตัวหล่อนเอง กลับอุตรดิตถ์บ้านเกิดตัวเองดีที่สุด ที่ต้อนรับเสมอคือบ้านของเธอ ที่นั่นมีพ่อมีแม่คอยอ้าแขนรับเสมอไม่ว่าจะผ่านเรื่องดีเรื่องร้ายมามากน้อยแค่ไหนท่านทั้งสองก็ยังอยู่เคียงข้าง แม้ว่าการมาทำงานที่นี้เงินเดือนจะเยอะกว่าไปเป็นครูปฐมวัยประจำโรงเรียนก็ตาม แต่เมื่อต้องเจอกับเจ้านายเลวแบบนี้หล่อนก็ไม่ขออยู่

        ปักษากับหลานสาวตัวน้อยมานั่งรอคุณครูของหลานสาวที่ห้องรับประทานอาหาร แต่เฝ้ารอแล้วหญิงสาวก็ไม่ยอมลงมาสักทีเลยให้เด็กขึ้นไปตาม และยังไม่ทันจะได้ขึ้นไปตามจินตนาก็เดินเข้ามาในห้องรับประทานอาหารพร้อมกับกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ที่ลากติดมือมาด้วย

        “เอากระเป๋ามาทำไมจิน” ปักษาถามพร้อมกับลุกขึ้นก้าวเดินยาวๆ ไปกระชากดึงกระเป๋าเดินทางของหญิงสาวมาไว้ในมือตนเอง

        “เอาคืนมานะ ฉันจะลาออก” หล่อนยื้อแย่งกระเป๋ากลับคืนมาถือไว้เหมือนเดิม

        “ว่าไงนะ ลาออก ผมไม่ให้คุณลาออกนะจิน” พูดพร้อมกับจับไหล่ทั้งสองข้างของเธอเขย่าแรงๆ

        “ปล่อยนะคุณปัก ฉันเจ็บ คุณไม่มีสิทธิ์มาห้ามฉันและไม่มีสิทธิ์แตะเนื้อต้องตัวฉัน”เธอปล่อยกระเป๋าแล้วมาแกะมือใหญ่ที่จับไหล่ของตนเองออก

        “คุณลุงขากับพี่จินพูดอะไรกันคะ” ส้มหวานกระโดดลงจากเก้าอี้มาดึงชายเสื้อลายสก๊อตของคุณลุงเพื่อถามว่าทั้งสองพูดเรื่องอะไรกัน

        “ส้มหวานคะ ส้มหวานรักพี่จินไหมคะ” ปักษาเปลี่ยนสีหน้าบึ้งตึงเกรี้ยวกราดมาเป็นยิ้มให้หลานตัวเล็กแล้วย่อตัวลงช้อนอุ้มขึ้นทาบอกของตัวเอง

        “รักสิคะคุณลุงขา ส้มหวานรักลุงปัก รักพี่จิน คุณลุงถามทำไมคะ” หนูน้อยถามอย่างใสซื่อพร้อมกลอกดวงตาสดใสไปมามองหน้าของลุงและพี่เลี้ยงสาวไปมา

        “เห็นไหมหลานฉันรักเธอและฉันก็ต้องการเธอ แล้วเธอจะลาออกทำไม ส้มหวานขาพี่จินจะทิ้งเราไปแล้วลูก” ปักษาเลือกใช้หลานสาวฉูดรั้งจินตนาให้อยู่ต่อ

        “คะ...คุณปัก...”

        “จริงเหรอคะพี่จิน พี่จินไม่รักส้มหวานแล้วเหรอคะ ฮือๆ พี่จินจะทิ้งส้มหวานไปอีกคนแล้วใช่ไหมคะ ฮือๆ หนูไม่ยอมนะคะคุณลุงขา” หนูน้อยปล่อยเสียงโฮออกมาทันทีพร้อมกับซุกหน้ากับไหล่หนาของคุณลุง

        ฮือๆๆ

        หนูน้อยเริ่มร้องไห้ดังขึ้น คนเป็นลุงได้แต่กระตุกยิ้มมุมปากเมื่อเห็นสีหน้าของพี่เลี้ยงหลานสาวที่ทำสีหน้าไม่ถูก และรู้ด้วยว่ายังไงจินตนาก็ต้องยอมเอากระเป๋าขึ้นไปเก็บ เขารู้ดีว่าหญิงสาวนั้นรักและเอ็นดูหลานสาวของเขามากแค่ไหน มือใหญ่ลูบแผ่นหลังเล็กที่เคลื่อนไหวตามแรงสะอื้นไห้ของส้มหวานพร้อมพูดปลอบ

        “ชูว์...ไม่ร้องนะคะคนดีของลุง ไม่ร้องนะคะ พี่จินเขาไม่ลาออกหรอกครับเชื่อลุงนะครับ ใช่ไหมจินเธอจะไม่ลาออกใช่ไหม”

        ‘ให้ตายสิ โดนมัดมือชกชัดๆ’ หล่อนพึมพำในใจเมื่อถูกถามแบบนี้ ใจอยากยืนยันคำเดิม แต่ตอนนี้หนูน้อยกำลังจ้องมองมาทางเธอด้วยแววตาน่าสงสารจนเธอต้องกัดฟันพูดสิ่งตรงข้ามกับความต้องการออกมา

        “พี่จินไม่ได้จะลาออกค่ะ พี่จินแค่จะ...”

        “เห็นไหมคะพี่จินรักส้มหวาน พี่จินไม่ไปไหนแล้ว ไอ้แดงมาพอดีเลยมาเอากระเป๋าจินไปเก็บหน่อยสิ”

        ปักษารีบพูดบอกหลานตัวเล็กที่หยุดร้องไห้ยิ้มหวานให้พี่เลี้ยงทันที พร้อมกับลูกน้องคนสนิทเดินเข้ามาพอดีเลยสั่งให้มาเอากระเป๋าหญิงสาวขึ้นไปเก็บไว้บนห้องนอนเหมือนเดิม โดยที่เจ้าตัวยังไม่ทันได้พูดเลยว่าให้เอาไปเก็บ

        “พี่จินอุ้มส้มหวานหน่อยนะคะ” หนูน้อยผละจากอกของคุณลุงขายื่นมือไปให้พี่เลี้ยงสาวอุ้ม จินตนามองหน้าของลุงหนูน้อยแล้วเบือนหน้ามองไปทางอื่น หล่อนเกลียดเขา

        “ค่ะ พี่จินอุ้มนะคะ วันนี้ส้มหวานทานข้าวเช้ารึยังคะ ต้องไปโรงเรียนนะคะวันนี้วันจันทร์ลืมรึเปล่าเอ่ย” หล่อนแสร้งพูดสดใสเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นพร้อมอุ้มหนูน้อยแล้วเดินไปยังโต๊ะรับประทานอาหาร ส่วนปักษาก็ล้วงกระเป๋ากางเกงเดินตามทั้งสองสาวไปยังโต๊ะรับประทานอาหาร

        “ไม่ลืมค่ะ แต่คุณลุงบอกว่าวันนี้ไปสายได้ใช่ไหมคะคุณลุงขา” หนูน้อยนั่งที่เดิมแล้วตอบพี่เลี้ยงสาว

        “ใช่จ้ะ เดี๋ยววันนี้ลุงปักไปส่งนะคะ” ปักษายื่นมือไปยีหัวหลานตัวเล็กด้วยความเอ็นดูก่อนจะหันไปยิ้มให้พี่เลี้ยงของหลานสาวที่นั่งเบือนหน้ามองทางอื่นอยู่

        “จะไม่คุยกับผมหน่อยเหรอจิน”

        เงียบ!

        “ส้มหวานรีบทานนะคะ จะได้รีบไปโรงเรียนเป็นเด็กเป็นเล็กไปสายไม่ดีค่ะ” จินตนาไม่ตอบแต่กลับพูดกับส้มหวานแทน

        “ค่า...ส้มหวานเป็นเด็กดี”

        “น่ารักมากเลยค่ะ ทานเยอะๆ นะคะ” จินตนายิ้มหวานให้หนูน้อยก่อนจะเหลือบหางตามองทางลุงของหนูน้อยแล้วตวัดสายตาใส่ก่อนจะทานข้าวตรงหน้าของตนเองบ้างเมื่อป้าดอกไม้ตักข้าวต้มมาให้

        “อากาศร้อนจะตายแล้วใส่ผ้าพันคอไม่ร้อนเหรอจิน” ปักษาเพิ่งสังเกตว่าแม่พี่เลี้ยงสาวใส่ผ้าพันคอ และรู้ด้วยว่าเพราะอะไรเธอถึงใส่ผ้าพันคอทั้งๆ ที่อากาศร้อนขนาดนี้

        “เรื่องของฉัน” เธอโต้สวนกลับทันควัน

        “ก็ใช่ ทานให้อิ่มนะครับ เดี๋ยวลุงขากับพี่จินจะไปส่งส้มหวานเองค่ะวันนี้”ปกติแล้วจะมีแต่จินตนากับแดงเท่านั้นที่ไปส่งหลานสาว แดงจะทำหน้าที่ขับรถรับส่งหลานสาวของนายและพาพี่เลี้ยงของหลานสาวนายไปทำธุระส่วนตัวในเมืองบ่อยๆแต่หลังจากนี้ไม่ต้องแล้วเพราะเขาจะทำหน้าที่นี้เอง

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • ปักษา(ภาคชั่วช้า)   ตอนพิเศษ ขย่มรักคนเลว

    “โอว์...เสียวดีเหลือเกินเมียพี่ อ่า...ดีมากทูนหัว โอว์...เสียว ซี้ดดดด” เสียงคำรามพร่าดังออกมาจากริมฝีปากหนาของปักษา พร้อมกับมือใหญ่กดหัวทุยน้อยของแม่ยอดสวาทของตัวเองให้เคลื่อนไหวขึ้นลงซุกไซ้กับหว่างขาแข็งแรงของตัวเอง ท่อนขาใหญ่ทั้งสองเหยียดเกร็งพร้อมกับเท้าจิกเกร็งตามแรงเสียวซ่านที่คนตัวเล็กกำลังทรมานซ่านตนเองอยู่ “อ่า...อือ ชอบไหมคะพี่ปัก อ่า...” มือน้อยจับหน้าขาแข็งแรงทั้งสองลูบไล้ไปมากับโคนขาบุรุษแข็งแรง เธอนั่งคุกเข่าแทรกอยู่กลางหว่างขาใหญ่ที่แยกกว้างของชายหนุ่ม สองมือลูบไล้เคลื่อนถูไถไปมากอบกุมพวงสวรรค์และเอ็นอุ่นร้อนที่ปากน้อยของหล่อนดูดรูดคลึงหยอกเย้าปลุกเสียว “โอว์...ชอบมากทูนหัว ผัวอยากให้ดูดแรงๆ อ่า...จะแตกแล้วจิน พี่ไม่ไหวแล้ว อืม...” แอ่นยกเร่าเอวสอบนำพาแก่นกายอุ่นร้อนสอดเสียดสีเข้าในปากน้อย ซึ่งปากน

  • ปักษา(ภาคชั่วช้า)   13 - อยู่กับผัวเถอะนะ ผัวสำนึกแล้ว

    ตลอดสองอาทิตย์ที่มาอยู่ที่บ้านหลังใหญ่ จินตนาก็พ่ายแพ้ต่อบทรักบทสวาทของคนมักมากในกามอย่างปักษา และเธอเองก็เป็นฝ่ายยอมเสียมากกว่าแม้จะปากแข็งไม่ต้องการ แต่สุดท้ายแล้วเธอก็ยอมพร้อมตามไปกับเขา และในบางครั้งหล่อนก็ขึ้นขย่มเขาราวกับแม่เสือสาว จินตนาเริ่มใจอ่อนแล้ว แต่ยังไม่ร้อยเปอร์เซ็นต์ เพราะปักษายังไม่พูดคำว่าขอโทษและบอกว่ารักเธอสักครั้ง หล่อนอยากได้ยิน อยากแน่ใจและมั่นใจว่าเขานั้นต้องการตัวเองกับลูกจริงๆ ส่วนสุจิต เพื่อนของเธอก็แวะมาเยี่ยม แต่พอมาแล้วมาเจอกับทินกรณ์ เพื่อนของปักษา เพื่อนก็รีบกลับเชียงรายทันทีโดยไม่พูดไม่บอกอะไรเธอสักคำ และไม่รู้ด้วยว่าทั้งสองมีเรื่องอะไรกัน ทำไมถึงต้องทะเลาะเมื่อเจอกันเมื่อสามวันก่อนที่ทินกรณ์ก็มารับขวัญหลานแล้วพอเจอกันทั้งสองก็ฟาดฟันโต้เถียงใส่อารมณ์กัน จนทำให้เธอมึนงงและไม่เข้าใจว่ามันเกิดอะไรขึ้น ตอนนี้เธออยู่ที่บ้านของปักษา แต่ตัวเขานั้นหายหัวไปไหนไม่รู้ สามวันแล้วที่ไม่เจอเขา ไม่รู้ไปไหน

  • ปักษา(ภาคชั่วช้า)   12 – อาการแบบนี้เรียกว่ารักรึเปล่า 2

    ปักษาพูดอธิบายให้คนตัวเล็กที่ดิ้นแรงในอ้อมกอดของตัวเองให้รับรู้ถึงความรู้สึกของตัวเองตอนนั้นด้วย เขากลัวหลายๆ อย่าง เพราะเขามีส้มหวานเป็นครึ่งชีวิต ตั้งแต่หลานเสียพ่อกับแม่ไป เขาก็บอกกับตัวเองว่าจะดูแลส้มหวานให้ดีที่สุด จะไม่ทำให้หลานรู้สึกขาดหรือเกินและขาดความรัก เขาจึงทุ่มเททุกอย่างให้กับหลานสาวคนเดียวมาตลอด แต่พอวันนั้นจินตนาสมมติเรื่องที่ยังไม่รู้ว่าจริงหรือไม่จริง เขาจึงโกรธและพลั้งปากพูดแบบนั้นออกไปจินตนาหยุดดิ้นเมื่อคิดตามคำพูดของเขาและคิดถึงส้มหวาน ก็จริงอย่างที่เขาพูด เขาคงกลัวว่าส้มหวานจะมีปมด้อยและเป็นเด็กขี้อิจฉา แล้วเขา...แล้วเขาทำไมถึงได้บุกรุกห้องนอนของเธอที่เป็นลูกจ้างล่ะ เขาข่มขืนเธอ ข้อนี้มันยังค้างคาในใจและทำให้เธอเกลียดเขา เกลียดเหรอ? เธอเกลียดปักษาจริงๆ งั้นเหรอ?“แล้วทำไมคุณข่มขืนฉัน”“ก็คนมันอยากได้ เต๊าะตั้งนานไม่ยอมสักที และวันนั้นก็ไม่ไหว ความอดทนของผัวมันต่ำเลยเผด็จศึกอย่างที่โดนนั่นแหละ อีกอย่างไม่รู้เหมือนกันทำไมถึงอยากได้จินมากขนาดนั้นช่วงนั้น และตอนนี้ก็ยังอยากได้ ตลอดเวลาที่จินไม่อยู่ ผัวก็อดอยากมากไม่เคยเอากับผู้หญิงที่ไหนเลย เอ

  • ปักษา(ภาคชั่วช้า)   12 – อาการแบบนี้เรียกว่ารักรึเปล่า 1

    ปักษาเริงรักกับร่างกายของจินตนาจนถึงเช้าของวันถัดมา เขาไม่สนใจหรอกว่าเจ้าหล่อนจะยินยอมหรือไม่ รู้แต่ว่าทุกครั้งที่เขาขึ้นขย่มหล่อนก็อ้าถ่างขาตอบรับ และในบางยกหล่อนก็ยังเป็นผู้ขึ้นคร่อมขย่มร่างของเขา หล่อนเองก็ต้องการเขาไม่ต่างจากที่เขาปรารถนาตัวเธอนักหรอก จินตนาขยับตัวอ่อนแรงบนเตียงนุ่ม ค่อยๆ ลืมตาขึ้นเพื่อปรับระดับการมองเห็นของตัวเอง และเมื่อปรับการมองเห็นให้เข้ากับแสงในยามเช้าแล้ว เธอก็ขยับตัวจะลุกขึ้น แต่ก็ต้องครางออกมาเมื่อรู้สึกเจ็บกลางกายที่ถูกรุกเร้าตลอดคืนที่ผ่านมา และเธอก็เพิ่งได้นอนไม่ถึงชั่วโมงเลยด้วยซ้ำ แต่ก็ต้องตื่นเมื่อสำนึกได้ว่าที่นี่คือที่ไหน เธอมองไปรอบๆ ห้องก็เห็นร่างสูงใหญ่เปลือยเปล่ายืนอยู่ที่หน้าต่าง ในมือของเขามีบุหรี่ถือพร้อมกับควันสีเทาลอยออกจากปากและจมูกของเขา “คุณทำแบบนี้กับฉันทำไม” หล่อนกัดฟันถามเขาพร้อมกับกำผ้าห่มที่ห่มร่างตัวเองไว้แน่นและขยับตัวลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียง 

  • ปักษา(ภาคชั่วช้า)   11 – ตั้งใจมาตกลงแล้วทำไมแพ้พ่าย 2

    “ฉันไม่สนใจหรอกนะว่าเธอมาห้องฉันได้ยังไง เมื่อมาแล้วก็ต้องรับโทษ และตอนนี้ฉันก็อยากเอาเธอจนจะบ้าตายอยู่แล้ว ฉันต้องการได้ยินไหมจิน ฉันต้องการกระแทกแรงๆ ในความคับแน่นของเธอ” พูดจบก็ไม่รอช้าจึงกระชากเสื้อยืดสีขาวของหล่อนขาดครึ่ง แล้วดึงรั้งออกโยนทิ้ง โดยไม่สนใจมือเล็กที่ปัดป่ายผลักเขาออกห่าง“ไม่นะ! คุณทำแบบนี้กับฉันไม่ได้ ครั้งแรกคุณก็ข่มขืนฉันแล้ว คุณจะเลวไปถึงไหนคุณปัก” แม้ว่าปักษาจะกระชากเสื้อขาด เธอก็ไม่มีวันยอมแน่ เธอไม่ต้องการอีกแล้ว เธอไม่อยากเจ็บปวดเหมือนที่ผ่านมา“ทำไมฉันจะบังคับและข่มขืนเธอครั้งที่สองอีกไม่ได้ล่ะจิน อีกอย่างจะเรียกข่มขืนไม่ได้ เพราะเธอครวญครางตอบรับฉันและครางร้องเรียกให้ฉันช่วยเธอไม่ใช่เหรอ ถ้าไม่เชื่อก็ตั้งกล้องอัดคลิปไว้ก็ได้” เขาพูดพร้อมกับแสยะยิ้มและรวบมือน้อยทั้งสองไว้ด้วยมือข้างเดียว จากนั้นเคลื่อนตัวเข้าไปแทรกกลางหว่างขาน้อยแล้วใช้ขาแข็งแรงข้างซ้ายกดขาของเธอแยกแนบไปกับอ่างล้างหน้า“ไม่จริง! ฉันไม่เคยต้องการ แต่เพราะคุณหลอกฉัน” เธอร้องปฏิเสธเสียงดังหึหึ“ฉันหลอกเธอตอนไหน เห็นทุกครั้งเธอก็อ้าขาให้ฉันเอา และบางวันก็ขึ

  • ปักษา(ภาคชั่วช้า)   11 – ตั้งใจมาตกลงแล้วทำไมแพ้พ่าย 1

    ความเครียด ความกดดัน ความโกรธตอนอยู่ข้างล่างทำให้เขาหงุดหงิดจนไม่อยากให้ลูกน้อยอยู่ใกล้และซึมซับพลังด้านลบของตัวเอง เขาจึงให้ดอกไม้นำวายุไปเลี้ยงที่ห้องของส้มหวาน คืนนี้เขาอยากอยู่คนเดียว อยากสงบสติอารมณ์ของตัวเอง จึงไม่ต้องการให้ใครมารบกวน และส้มหวานก็ดีใจที่วันนี้มีน้องชายและคุณยายไปนอนด้วยที่ห้องของตัวเอง ปักษาปลดเปลื้องชุดออกแล้วเดินหายเข้าไปในห้องน้ำ พร้อมเปิดน้ำอุ่นและน้ำเย็นผสมกันในอ่างอาบน้ำ และรอไม่นานระดับน้ำในอ่างก็พอดีนอนแช่ตัว เขาก้าวขาแข็งแรงเข้าไปในอ่างอาบน้ำแล้วเคลื่อนตัวนอนดับความร้อนของอารมณ์ที่กำลังลุกโชนอยู่ในอกของตัวเอง เขาหลับตาพิงหัวกับขอบอ่างอาบน้ำแล้วยกมือขึ้นนวดขมับตัวเองไปมาเพื่อไล่ความเครียด เขานอนแช่ในอ่างน้ำจนเผลอหลับไปในอ่างพร้อมกับเรื่องของจินตนา ด้วยความอ่อนเพลียที่ทำงานในเหมืองแร่มาทั้งวัน และวันนี้ก็มีดินถล่มอีก เขาจึงวุ่นวายแต่ก็ไม่ได้ยุ่งจนต้องลืมเวลาไปรับหลานสาวของตัวเอง ปักษาใส่ใจทุกอย่า

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status